Eκεί που η ανθρώπινη παρηγοριά δεν φτάνει, υπάρχει Εκείνη. Η Παναγία μας.

 

Η Παναγία που Σκουπίζει τα Δάκρυα του Κόσμου.

Υπάρχουν δάκρυα που κανείς δεν βλέπει.

Δάκρυα που πέφτουν τη νύχτα, όταν όλα έχουν ησυχάσει.

Δάκρυα μιας μάνας που αγωνιά για το παιδί της.

Ενός πατέρα που παλεύει να κρατήσει όρθιο το σπίτι του.

Ενός ανθρώπου που έχασε εκείνον που αγαπούσε.

Ενός αρρώστου που φοβάται.

Ενός νέου που νιώθει μόνος.

Ενός ανθρώπου που χαμογελά μπροστά στους άλλους, αλλά μέσα του πονά.

Και τότε, εκεί που η ανθρώπινη παρηγοριά δεν φτάνει, υπάρχει Εκείνη.

Η Παναγία μας.

Η Μητέρα του Χριστού και Μητέρα όλων όσοι καταφεύγουν με Πίστη κοντά Της.

Δεν είναι ξένη προς τον ανθρώπινο πόνο. Τον γνώρισε βαθιά. Στάθηκε κάτω από τον Σταυρό του Υιού Της και είδε Εκείνον που γέννησε να υποφέρει. Γι’ αυτό και μπορεί να καταλάβει κάθε μητέρα, κάθε πονεμένο άνθρωπο, κάθε ψυχή που δοκιμάζεται.

Η Παναγία δεν μας υπόσχεται μια ζωή χωρίς Σταυρό.

Μας διδάσκει όμως πώς να στεκόμαστε κάτω από τον Σταυρό χωρίς να χάνουμε την Πίστη μας!!

Καλό σας βράδυ!!

Μιχάλης Αντωνιάδης