Οι Tρέλοι, θα εισαχθούν στον Παράδεισο χωρίς Διαβατήριο.

 

Εμείς έχουμε την άλλη σαλάδα· την σαλάδα του κόσμου.

Πριν από λίγα χρόνια έβλεπες στα Κοινόβια μια κατάσταση Λαυσαϊκού.

Έβρισκες και πλανεμένους και δια Χριστόν Σαλούς και Μοναχούς με Διορατικό Χάρισμα και με Ιαματικά Χαρίσματα.

Σήμερα, ούτε με Διορατικό Χάρισμα βρίσκεις ούτε με Ιαματικά Χαρίσματα ούτε δια Χριστόν Σαλούς.

Εμείς έχουμε την άλλη σαλάδα· την σαλάδα του κόσμου.  Γίναμε «εγκέφαλοι»· γι’ αυτό και παλαβώσαμε.  Μπήκε πολλή κοσμική λογική και αυτή η πολλή λογική κατέστρεψε τα πάντα. Και το κακό είναι που δεν το καταλαβαίνουμε.

Μακάριοι, όσοι κατόρθωσαν να ζουν στην αφάνεια και απέκτησαν μεγάλες Αρετές και δεν απέκτησαν ούτε και μικρό όνομα.  Μακάριοι, όσοι κατόρθωσαν να κάνουν τον παλαβό και, με αυτόν τον τρόπο, προφύλαξαν τον Πνευματικό τους πλούτο. Μακάριοι, όσοι έχουν γεννηθεί τρελλοί και θα κριθούν και ως τρελλοί· και, έτσι, θα εισαχθούν στον Παράδεισο χωρίς Διαβατήριο.

Μακάριοι, και τρις Μακάριοι, είναι εκείνοι οι πολύ γνωστικοί που κάνουν τον τρελλό για την αγάπη του Χριστού και κοροϊδεύουν όλη την ματαιότητα του κόσμου, που η δια Χριστόν αυτή τους τρέλλα και σαλότητα αξίζει περισσότερο απ’ όλη την γνώση και την σοφία των σοφών όλου του κόσμου τούτου.

Παρακαλώ, να μου δώσει ο Θεός –ή μάλλον, να μου πάρει– το λίγο μυαλό μου, για να μου εξασφαλίσει έστω με τον τρόπο αυτόν τον Παράδεισο, με το να με κρίνει ως τρελλό.

Ή, να με τρελλάνει με την αγάπη Του, για να βγω έξω από τον εαυτό μου, έξω από την γη και από την έλξη της γης, διότι αλλιώς δεν έχει νόημα η ζωή μου.

Παλιά που υπήρχαν οι δια Χριστόν Σαλοί, υπήρχαν ελάχιστοι τρελλοί στον κόσμο.

Μήπως θα πρέπει να παρακαλέσουμε τους δια Χριστόν Σαλούς να κάνουν καλά τους φύσει σαλούς και να αναδειχθούν πάλι δια Χριστόν Σαλοί;..».

Εμείς έχουμε την άλλη σαλάδα' την σαλάδα του κόσμου.

  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Ο αιώνιος μισθός, η αιώνια χαρά.

 

"Μου γράφεις ότι έχεις πολλά βάσανα. Και εγώ σου λέγω τόσο το καλύτερο για την ψυχή σου..

Πριν μερικά χρόνια μία κυρία έστειλε ένα γράμμα στον μακαριστό Όσιο γέροντα Εφραίμ τον Κατουνακιώτη και του έγραφε ότι έχει πολλά βάσανα, μεγάλο Σταυρό και δεν μπορεί να σηκώσει τον Σταυρό της.

Και ο Γέροντας Εφραίμ της απάντησε:

"Μου γράφεις ότι έχεις πολλά βάσανα. Και εγώ σου λέγω τόσο το καλύτερο για την ψυχή σου! 

Ο Θεός που σου δίδει αυτά τα βάσανα γνωρίζει ότι τόσα βαστάζεις, σε τόσα αντέχει η ψυχή σου, αν σου δώσει περισσότερα θα πέσεις, εάν σου δώσει ολιγότερα βάσανα σε αδικεί, από αιώνιο μισθό, από αιώνια χαρά.

Εις τα μέρη των Αθηνών ήταν ένας παπουτσής πολύ σκληρός άνθρωπος, είχε ένα κοριτσάκι μικρό, το όποιο πολύ το παίδευε.   Το καημένο έκανε υπομονή έως ότου χτίκιασε, δηλ. έπαθε φυματίωση, και έπεσε στο κρεβάτι.   Δεν γόγγυζε, δεν αντιμιλούσε του θετού πατέρα της, αλλά ήταν όλο υπομονή.  Στο τέλος πέθανε, αφού προηγουμένως μία Γερόντισσα το έκανε Καλογριούλα και το ονόμασε Ανυσία μοναχή. Όταν της έκαναν ανακομιδή τα Λείψανά της ευωδίασαν.  Αυτό είναι σημάδι Αγιότητας. Βλέπετε πως πληρώνει ο Θεός την υπομονή; 

Εάν γνωρίζαμε τα αιώνια αγαθά, που θα μας χαρίσει ο Πανάγαθος Θεός θα τον παρακαλούσαμε να έχουμε εδώ πάντοτε θλίψεις, βάσανα και πίκρες, για να χαιρόμαστε εκεί αιωνίως. Η Εκκλησία μας λέγει ότι, εάν ο άνθρωπος γνώριζε τα αιώνια αγαθά θα υπέμεινε ευχαρίστως όλες τις θλίψεις και τα βάσανα από κτίσεως κόσμου μέχρι της συντέλειας του αιώνος, για αυτά τα ανέκφραστα αγαθά, αλλά επειδή δεν γνωρίζει για αυτό εύκολα απογοητεύεται και εύκολα απελπίζεται.

Στην Κρήτη μία γυναίκα πολύ υπέφερε από τον άνδρα της. Ήσαν φτωχοί, πάμφτωχοι. 

Ο άνδρας ήτο καπνιστής μανιώδης και έπινε πολύ. Όταν δεν είχε χρήματα για το πιοτό και τα τσιγάρα στη γυναίκα του ξεθύμαινε και πολύ ξύλο της έδινε. Μία βραδιά πήγε στο σπίτι του και πολύ χτύπησε τη γυναίκα του. Αυτή όμως, Μαρία το όνομα της, υπέμενε γενναίως και όλο την Παναγία επεκαλείτο.  Τα μεσάνυχτα σηκώθηκε, χτενίστηκε, φόρεσε τα καλά της ρούχα και πλάγιασε, για να μην ξυπνήσει πλέον.  Απέθανε. 

Όταν, μετά ένα χρόνο, την έκαναν ανακομιδή όλος ο τόπος ευωδίασε. Δεν είχαν ακόμη φτάσει σκάφτοντας στα οστά της και μία άρρητος ευωδιά εξήλθε. Όταν έβγαλαν τα οστά της γέμισε ο τόπος αρρήτου ευωδιάς.  Έκλαιγαν όλοι.   Ο άνδρας της συγκινημένος και αυτός άλλαξε πλέον βίο.  Σταμάτησε να καπνίζει και να πίνει και έζησε εν ειρήνη και Μετάνοια".

Έτσι λοιπόν βραβεύει, έτσι ανταμείβει ο Χριστός εκείνους πού κάνουν υπομονή.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

«Κυρά-Ελένη, ελάτε να κόψετε την κορδέλα!»

 

Η Δασκάλα της Παράγκας.

Την έλεγαν Κυρά-Ελένη. Στον Πόντο ήταν Δασκάλα στο Παρθεναγωγείο της Τραπεζούντας. Είχε τελειώσει το Αρσάκειο. Μιλούσε Ελληνικά, Γαλλικά, 

και Ποντιακά.

Στην Ελλάδα έγινε εργάτρια στο καπνομάγαζο. 14 ώρες τη μέρα να διαλέγει φύλλα καπνού. Τα δάχτυλα κίτρινα, τα μάτια θολά από τη σκόνη.

Αλλά το βράδυ.. το βράδυ γινόταν πάλι Δασκάλα.

Η παράγκα της ήταν 3x3. Χώμα για πάτωμα. Τενεκές για σκεπή. Στον τοίχο είχε καρφώσει ένα μαυροπίνακα - ένα κομμάτι ξύλο βαμμένο με κάρβουνο. Κάθε απόγευμα, στις 6, χτυπούσε μια κατσαρόλα.  Το «κουδούνι» και έρχονταν 40 παιδιά, ξυπόλητα, με κουρελιασμένα ρούχα, παιδιά που το πρωί πουλούσαν κουλούρια στο λιμάνι, που μάζευαν κάρβουνα από τις γραμμές του τρένου.  Δεν είχαν τετράδια. Έγραφαν πάνω σε παλιά χαρτιά από το καπνομάγαζο. Δεν είχαν μολύβια. Έγραφαν με κάρβουνο. Δεν είχαν βιβλία. Είχε ένα. Το Αναγνωστικό της Α’ Δημοτικού. Το είχε σώσει από τον Πόντο. Το φύλαγε στο στήθος της, μαζί με την Εικόνα.

«Τι μάθημα έχουμε σήμερα, κυρία;» ρώτησε ο μικρός ο Λάζαρος 9 χρονών. 

Ο πατέρας του πέθανε από τύφο το ’23.

«Σήμερα θα μάθουμε τη λέξη “Πατρίδα”, Λάζαρε», είπε η Ελένη. Έγραψε στον μαυροπίνακα με το κάρβουνο: Π–Α–Τ–Ρ–Ι–Δ–Α

«Ξέρετε τι είναι η Πατρίδα;» ρώτησε.Σιωπή. 

Τα παιδιά κοιτάχτηκαν. «Η Ελλάδα;» είπε δειλά ένα κοριτσάκι.

Η Ελένη χαμογέλασε. Τα μάτια της βούρκωσαν.

«Όχι, Μαρίκα μου. Η Πατρίδα είναι εκεί που σε θάβουν. Ο παππούς σου είναι θαμμένος στον Πόντο. Άρα ο Πόντος είναι Πατρίδα. Η μάνα σου είναι θαμμένη εδώ, στη Δραπετσώνα. Άρα και η Ελλάδα είναι Πατρίδα. Εμείς, παιδιά μου, έχουμε δύο Πατρίδες και πρέπει να τις τιμήσουμε και τις δύο.»

Έμαθαν να γράφουν. Έμαθαν να διαβάζουν. Έμαθαν την ιστορία του ’21. Αλλά κάθε Παρασκευή, η Ελένη τους έλεγε και μια ιστορία από τον Πόντο. Για τη Σουμελά. Για τον Διγενή. Για την Κερασούντα.. «Για να μην ξεχάσετε», έλεγε. «Γιατί αν ξεχάσετε, πεθαίνετε δεύτερη φορά.» Το 1932 ήρθε ο Επιθεωρητής από το Υπουργείο.

«Ποιά είστε εσείς που κάνετε μάθημα χωρίς άδεια;» φώναξε. «Αυτό είναι παράνομο!»

Η Ελένη σηκώθηκε. 35 χρονών, αλλά φαινόταν 50. Από την κούραση.

«Κύριε Επιθεωρητά», είπε ήρεμα. «Εγώ τελείωσα το Αρσάκειο Τραπεζούντας. Έχω Δίπλωμα. 

Αν θέλετε, σας το δείχνω.»

Του έδωσε ένα χαρτί κιτρινισμένο, διπλωμένο στα τέσσερα.

Ο Επιθεωρητής το διάβασε. Κοίταξε τα 40 παιδιά, ξυπόλητα, πεινασμένα αλλά να γράφουν «Ελευθερία» στον μαυροπίνακα. Έσκυψε το κεφάλι. «Συνεχίστε, κυρία», είπε μόνο και έφυγε.

Την άλλη εβδομάδα ήρθαν 5 τετράδια από το Υπουργείο. 

Και 5 μολύβια.

Το 1950, η παράγκα έγινε διώροφο σχολείο. Το 1ο Δημοτικό Δραπετσώνας.

Στα εγκαίνια, ο Δήμαρχος φώναξε: «Κυρά-Ελένη, ελάτε να κόψετε την κορδέλα!»

Ήταν 60 χρονών. Με άσπρα μαλλιά. Τα χέρια της ακόμα κίτρινα από τον καπνό. Έκοψε την κορδέλα και έκλαψε.

Από τα 40 παιδιά της παράγκας, τα 22 τελείωσαν το Γυμνάσιο. Τα 8 έγιναν Δάσκαλοι. Ο Λάζαρος έγινε Γιατρός. Η Μαρίκα έγινε Νοσοκόμα.

Στο γραφείο της, μέχρι που πέθανε το 1978, είχε τον μαυροπίνακα. 

Το ξύλο με το κάρβουνο και από κάτω έγραφε: «Πατρίδα είναι εκεί που σε θάβουν και εκεί που σε μαθαίνουν γράμματα.» Αυτές ήταν οι γυναίκες του Πόντου. Δούλευαν σαν σκλάβες το πρωί. Και το βράδυ άναβαν το φως της γνώσης.

Γιατί ήξεραν: «Ο αμόρφωτος σκύβει. Ο γραμματιζούμενος δεν σκύβει ποτέ.»

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Η μεγάλη πλάνη των ”καλών ανθρώπων”,

 

Η μεγάλη πλάνη των ”καλών ανθρώπων”: 

Από την μία προσέχουν να μην σκοτώσουν τα μυρμήγκια & από την άλλη σκοτώνουν τον εαυτόν τους, μένοντας μακριά από τον Χριστό. Αυτός είναι ο λόγος που οι ”καλοί άνθρωποι” δεν σώζονται, αλλά κολάζονται. Σώζονται μόνο οι πραγματικά Χριστιανοί, οι Μετανοημένοι Χριστιανοι.

Εκείνοι που έχουν οργανική και Μυστηριακή σχέση (Εξομολογούνται, Κοινωνούν) με τον Χριστό. 

Ακούς τον άλλον να λέει: 

– Ε, μπορεί στην Εκκλησία να μην πηγαίνω, μπορεί να μην Κοινωνώ, αλλά δεν πειράζω κανέναν! Δεν βλάπτω κανέναν! Γιατί να κολαστώ; 

– Γιατί είσαι Πνευματικά νεκρός, γι’ αυτό θα κολαστείς! 

Ο Χριστός είπε, ότι όποιος δεν τρώει τη Σάρκα Μου και δεν πίνει το Αίμα Μου, δεν έχει ζωή Αιώνια! Θα τον διορθώσεις; Δεν το ξέρουν οι άνθρωποι..                                                         

Δημ. Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Ιστορίες με τον Παπά- Φώτη Λαυριώτη,

 

Ιστορίες με τον Παπα- Φώτη Λαυριώτη_Το «Τσιγάρο» στην Ωραία Πύλη

Λέγεται πως μια φορά, ενώ ο Ναός ήταν γεμάτος κόσμο και η ατμόσφαιρα ήταν πολύ κατανυκτική, ο Παπα-Φώτης βγήκε στην Ωραία Πύλη κρατώντας κάτι που έμοιαζε με τσιγάρο και έκανε κινήσεις σαν να κάπνιζε επιδεικτικά μπροστά στους Πιστούς. Οι άνθρωποι πάγωσαν. Κάποιοι άρχισαν να ψιθυρίζουν εξοργισμένοι: «Μα είναι δυνατόν; Μέσα στην Εκκλησία; Τι κάνει αυτός ο τρελός;». Η αναταραχή ήταν μεγάλη και η κατάκριση άρχισε να δίνει και να παίρνει στις σειρές των καθισμάτων. Όταν ο θόρυβος έφτασε στο αποκορύφωμα, ο Παπα-Φώτης πλησίασε έναν από τους πιο «καθωσπρέπει» Πιστούς που τον έβριζε δυνατά και του έδειξε τι κρατούσε: δεν ήταν τσιγάρο, αλλά ένα κομμάτι λευκό χαρτί τυλιγμένο σε σχήμα κυλίνδρου. Τότε του είπε με νόημα:

«Εσείς σκανδαλιστήκατε με ένα χαρτάκι που είδατε στα μάτια μου, αλλά δεν σκανδαλίζεστε με τα "τσιγάρα" και τις κακίες που καπνίζουν μέσα στις καρδιές σας κάθε μέρα!»

Τι ήθελε να πετύχει με αυτό;

Αυτή η πράξη του Παπα-Φώτη ήταν ένα κλασικό παράδειγμα «σαλότητας»:

Ξεσκέπαζε την υποκρισία: Έδειχνε στους ανθρώπους πόσο εύκολα κατακρίνουμε το εξωτερικό φαινόμενο, ενώ αγνοούμε το δικό μας εσωτερικό σκοτάδι. Διέλυε τη φήμη του: Ήθελε να τον θεωρούν αμαρτωλό και ανάξιο, ώστε να μην τον τιμούν ως Άγιο, κάτι που ο ίδιος έτρεμε από ταπεινοφροσύνη.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Ένας, να παρηγορήσει και να στηρίξει ψυχολογικά το παιδί αυτό.

 

Εξομολόγησα ένα παιδί 23 ετών από την Νάουσα, που επιχείρησε 6 φορές να αυτοκτονήσει. Αλλά την τελευταία στιγμή, πάντα τον προλαβαίνανε και τον πήγαιναν στα νοσοκομεία.

Όταν κάποια μέρα πήγα στην Νάουσα, για να το Εξομολογήσω με

ενημέρωσαν, ότι το προηγούμενο βράδυ αυτοκτόνησε. Πήρε ισχυρά

ποντικοφάρμακα και μέχρι να τον πάνε στο νοσοκομείο, ξεψύχησε.

Την 7η φορά τα κατάφερε..

Τον γλύτωσε ο Θεός τόσες φορές για να Μετανοήσει, αλλά και δεν βρέθηκε ούτε ένας, να παρηγορήσει και να στηρίξει ψυχολογικά το παιδί αυτό.

Αντίθετα όλοι εκεί τον κατηγορούσαν και τον κοροϊδευαν.

Έχουμε χρέος σαν Χριστιανοί να στηρίξουμε με αγάπη, τον κάθε συνάνθρωπό μας. 

Δυστυχώς καταντήσαμε να βοηθάμε και να αγαπάμε, μόνο όταν έχουμε κάποιο συμφέρον..

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα.+

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!                  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Ὁ Πρύτανις τῶν ἠλιθίων.

 

Ὁ Πρύτανις τῶν ἠλιθίων.

 

Λένε, ὅτι ὁ Βασιλιὰς τῆς Γαλλίας Κάρολος Θ΄ (1560-1574) εἶχε ἕνα γελωτοποιό, ποὺ κάθε ἡµέρα ἔλεγε καὶ ἔκανε τόσα «χαζά» ἀστεῖα, ὥστε ὁ βασιλιὰς καὶ οἱ αὐλικοὶ του ξεκαρδίζονταν στά γέλια διασκεδάζοντας µὲ τὴν «χαζοµάρα» του, χωρὶς νά σκέπτονται, ὅτι ἕνας ἄνθρωπος πού ξέρει καὶ κάνει κάθε ἡµέρα καινούργια «χαζά» ἀστεῖα, δέν µπορεῖ νά εἶναι τόσο χαζός, ὅσο φαίνεται.. Ἐνθουσιασµένος λοιπὸν ἀπὸ τὰ «χαζά» του ἀστεῖα ὁ βασιλιάς τοῦ ἀπένειµε τίτλο Εὐγενείας! Τὸν ὀνόµασε «Πρύτανη τῶν ἠλιθίων».

Τοῦ ἔδωκε µάλιστα καὶ σὰν διάσηµο ἕνα εἰδικὸ σκῆπτρο! Καὶ τοῦ εἶπε: Σὲ ἀναγορεύω «Πρύτανη τῶν ἠλιθίων». Καὶ σὰν σύµβολο τοῦ τίτλου σου, ποὺ τὸν ἀπέκτησες ἐπάξια µὲ τὶς τόσες χαζοµάρες σου, σοῦ δίνω καὶ αὐτὸ τὸ Σκῆπτρο. Κράτησέ το. Σοῦ ἀνήκει δικαιωµατικά. Μὰ ἂν βρῆς ἄλλον ἄνθρωπο πιὸ χαζὸ ἀπὸ σένα, τοῦ τὸ δίνεις!  Ἐπέρασε καιρὸς ἀπό τότε. Καὶ νά, ὁ Βασιλιὰς εἶναι βαριὰ ἄρρωστος. Πεθαίνει. 

Κοντὰ του εἶναι διάφοροι Άξιωµατοῦχοι του. Καὶ ὁ «Πρύτανις τῶν ἠλιθίων». 

Καὶ ἀρχίζει ὁ διάλογος:

-Τὶ κάνεις, Μεγαλειότατε;

-Φεύγω, ἀγαπητὲ «Πρύτανη»!

-Για ποῦ, Βασιλιά µου;

-Δέν ξέρω γιά ποῦ! Μὰ γιά πολὺ µακρυά!..

-Καὶ πότε ἀναχωρεῖς;

-Δέν ξέρω πότε ἀκριβῶς!

-Καὶ πότε θὰ γυρίσεις;

-Ποτὲ πιά! Θὰ µείνω ἐκεῖ γιά πάντα!..

-Καὶ τὶ θὰ βρῆς, ἐκεῖ;

-Δέν ξέρω! Τίποτε!

-Τουλάχιστον εἰδοποίησες; Σὲ περιµένουν ἐκεῖ φίλοι;

-Ὄχι, κανένας!..

-Ἔκαµες τουλάχιστον τίς ἀπαραίτητες προετοιµασίες καὶ προµήθειες γιά ἕνα τέτοιο ταξίδι;

-Ὄχι. Τίποτε!..

Ἔξυσε τὸ κεφάλι του ὁ γελωτοποιὸς καὶ εἶπε:

-Τότε, Βασιλιά µου,νά µοῦ ἐπιτρέψεις νά σοῦ δώσω τὸ Σκῆπτρο τοῦ «Πρύτανη τῶν ἠλιθίων»! 

Σοῦ ἀνήκει. Δικαιωµατικά. Ἐγὼ δέν θὰ ἔκανα ποτέ τέτοια χαζοµάρα. Εἶσαι πιὸ χαζὸς ἀπὸ µένα. Εἶσαι ὁ πιὸ χαζὸς ἄνθρωπος πού ἔχω συναντήσει στήν ζωή µου!

Μελέτιος Καλαμαρᾶς (Μητροπολίτης Νικοπόλεως καί Πρεβέζης)

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Τι λαχτάρα περνάει κανείς και τελικά να σωθεί,

 

120 Ψαλμός.

Έχετε τύχει ποτέ σε αυτοκίνητο και να δείτε ότι ετοιμάζεστε να πάθετε σύγκρουση ή να έχει γίνει η σύγκρουση, τι λαχτάρα περνάει κανείς και τελικά να σωθεί μέσα από τα σίδερα της συγκρούσεως; Το έχετε αυτό νιώσει; Πάντως ποιος δεν περνάει λαχτάρα. Είτε δούμε άλλους ανθρώπους να κινδυνεύουν και να τρομάζουν. Κάποτε στεκόμαστε στο σημείο και βλέπουμε δύο αυτοκίνητα να τρακάρουν ή ετοιμάζεται ένα αυτοκίνητο να κόψει έναν άνθρωπο!! Και αυτό γίνεται μπροστά στα μάτια μας!! Δεν τρομάζουμε; Λοιπόν αγαπητοί μου, έρχεται ο Κύριος να μας βγάλει από αυτήν την σκιά του θανάτου από σωματικής πλευράς. Λέγει ωραιότατα ένας άλλος Ψαλμός ο 120, είναι πολύ, πολύ μικρός ψαλμός. Σας το σημειώνω ο 120. Ψάξτε τον, βρείτε τον μέσα στο Ψαλτήρι σας ή και γράψτε τον ή έχετε το Ψαλτήρι στο Εικονοστάσι σας και σας συνιστώ το εξής: όταν πρόκειται να βγείτε έξω από το σπίτι σας ή γενικότερα το πρωί με την Προσευχή σας διαβάστε αυτόν τον Ψαλμό και να έχετε την εμπιστοσύνη σας στο Θεό ότι όταν βγείτε έξω δεν θα σας συμβεί τίποτα. 

ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΛΙΝΚ, ΑΚΟΥΣΤΕ ΔΕΙΤΕ, https://fb.watch/H3WezybC6x/

Κι αν ακόμη καταστραφούν υλικά πράγματα η ζωή σας θα έχει προστατευτεί.

Π. Αθανάσιος Μυτιληναίος+.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Εκκλησάκι της Ισαποστόλου και Μεγαλομάρτυρος Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος,

 

Εκεί στην Κεντρική Λέσβο, λίγο πιο εκεί στους γραφικούς Λάμπους Μύλους, μέσα σε ένα ελαιώνα υπάρχει ένα Εκκλησάκι της Ισαποστόλου και Μεγαλομάρτυρος Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος,(Γιόρταζε χθες).

Οι νησιώτες του Αρχιπελάγους μας από την Κάρπαθο μέχρις επάνω την Αγία Φωτεινή την προσφωνούν ως Αγία Φωτιά.

Ένας ταξιτζής στο νησί περνούσε έξω από την δημοσιά στο ύψος που βρίσκεται το Εκκλησάκι αυτό (αυτό έγινε πριν χρόνια).

Σε μια διαδρομή του είδε μια κοπέλα την ώρα που σουρούπωνε.

Σταμάτησε να δει αν θέλει τίποτε (παλαιά οι άνθρωποι είχαν ανθρωπιά και ενδιαφέρον για τον πλησίον τους). Αυτή του είπε ότι μένει λίγο παραπάνω. Συγκράτησε όμως τα χαρακτηριστικά της.

Το βράδυ την είδε στο ύπνο του και του είπε «τώρα που θα με χρειαστείς να ζητήσεις την βοήθεια μου»!

Ο ταξιτζής δεν έδωσε σημασία αλλά ξαναθυμήθηκε το όλο αυτό γεγονός όταν έπαθε μια σοβαρή οφθαλμολογική πάθηση. 

Στον πόνο και την δοκιμασία του έψαξε να βρει στο σημείο αυτό την άγνωστη αυτή κοπέλα.

Ψάχνοντας ανάμεσα στις ελιές βρήκε ένα μικρό Εκκλησάκι με Αγίασμα που έτρεχε έξω από αυτό.

Όταν μπήκε στο Εκκλησάκι και είδε την Εικόνα της Αγίας κατάλαβε ποιά ήταν η κοπέλα που συνάντησε εκείνο το σούρουπο.

Αλείφτηκε με το Αγίασμα και τα μάτια του άνοιξαν!

Πέρασαν τα χρόνια, είχα ήδη μάθει αυτό το Θαύμα της Αγίας και όταν περνούσα από εκεί σταματούσα, άναβα τα Κανδήλια του και Θυμιάτιζα το Εκκλησάκι της Αγίας Φωτιάς.

Μια μέρα κατεβαίνοντας από ένα Προσκύνημα στην Παναγία Γλυκοφιλούσα της Πέτρας, ένα συγγενικό μου πρόσωπο έπαθε εξ αιτίας αλλεργίας εκτεταμένη αναφυλαξία που εξελισσόταν σε αναφυλακτικό σοκ και αγγειονευρωτικό οίδημα. Έτρεχα να προλάβω να το πάω στο νοσοκομείο της Μυτιλήνης, κορνάροντας.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΛΙΝΚ ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΥΣΤΕ, https://youtu.be/d3lmdfDx2lM?si=M_tEl1iYFSrCMahq

Όμως αυτό το συγγενικό μου πρόσωπο που γνώριζε για την Αγία Φωτιά, όταν φτάσαμε στο ύψος της δημοσιάς που ήταν το Εκκλησάκι αυτό, μου ζήτησε να πάμε να Προσκυνήσουμε, επέμενε, και όρμησα μέσα σε ένα χωματόδρομο που διέσχιζε τον ελαιώνα να προσεγγίσω το Εκκλησάκι, για να κερδίσω χρόνο.

Όταν φτάσαμε και είδα να νίπτεται με το τρεχούμενο Αγίασμα της Αγίας Φωτιάς, έπαθα στην κυριολεξία.

Έβλεπα τις φουσκάλες που είχε σε όλο το κορμί του λόγω της εκτεταμένης αναφυλαξίας να σκάζουν, να μαραίνονται και να εξαφανίζονται!

Μάλιστα ήπιε από το Αγίασμα αυτό και του πέρασε και η δύσπνοια που αισθανόταν.

Αν όλα αυτά φαίνονται παράδοξα, σε εμένα σήμερα είναι ευκαιρία Δοξολογίας στον Άγιο Τριαδικό Θεό ότι οι Άγιοί Του είναι διπλά μας και σήμερα.

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Ο Θεός κάθεται στο πηγάδι σου.

 

🌹ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

🌷Ο Θεός κάθεται στο πηγάδι σου. 💧.

Ο Θεός κάθεται στο πηγάδι σου. 💧

ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΛΙΝΚ ΑΚΟΥΣΤΕ_ΔΕΙΤΕ,

https://www.threads.com/@nikolaos.lagoymtzis/post/DYJJUfBEiyx

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Εμ.. αυτό είναι άλλου Παπά Ευαγγέλιο!

 

Όταν το Ευαγγέλιο είναι.. άλλου Παπά!

Κάποτε σε ένα μικρό χωριό της Κεφαλονιάς, ένας αγράμματος Παππάς πήγε να λειτουργήσει σε γειτονικό χωριό επειδή ο τοπικός Παππάς αρρώστησε.

Στο δικό του Ευαγγέλιο είχε βάλει σημάδια και Σταυρούς για να θυμάται τι να διαβάζει. Όταν όμως πήρε το Ευαγγέλιο του άλλου Παπά, που δεν είχε σημάδια, μπερδεύτηκε και άρχισε να Ψέλνει το Ευαγγέλιο της Κυριακής του Ασώτου – εντελώς άσχετο με την ημέρα!

Ένας χωρικός από το Εκκλησίασμα δεν άντεξε και του φώναξε:

«Τι μας λες εκεί, Παπά; Αυτό δεν είναι το σημερινό Ευαγγέλιο!»

Και ο καλός Παπάς, προσπαθώντας να δικαιολογηθεί, απάντησε αθώα:

«Εμ.. αυτό είναι άλλου Παπά Ευαγγέλιο!»

Από εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε η κλασική Ελληνική έκφραση που χρησιμοποιούμε μέχρι σήμερα όταν κάτι είναι άσχετο, όταν κάποιος μιλάει εκτός θέματος ή όταν είναι αναρμόδιος να σχολιάσει.

Μια υπέροχη, ανθρώπινη και γεμάτη χιούμορ ιστορία από την παλιά Ελληνική ύπαιθρο!

Ιστορίες από την Ελλάδα. Κεφαλονιά.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Η Ευχή της μάνας είναι σαν φύλακας Άγγελος.

Η παρουσία της μητέρας στη ζωή του παιδιού είναι σαν Ευλογία Θεού.

Όπου υπάρχει μητέρα που αγωνίζεται με Πίστη και Αγάπη, εκεί φυλάγεται το παιδί από πολλές κακοτοπιές.

Η Ευχή της μάνας είναι σαν φύλακας Άγγελος.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Ὁ Αρχάγγελος Μιχαήλ, Παρών στα σύνορα,

 

ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΛΙΝΚ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ, 

https://vr.taxiarhismantamadou.gr/panorama.html?s=pano1583

Ὁ Αρχάγγελος Μιχαήλ 

κυκλοφορεῖ σάν Άξιωματικός τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ στόν Ἔβρο; Τι συμβαίνει; Εμείς οφείλουμε να το διηγηθούμε τέτοιες ώρες και ο καιρός θα δείξει και ο Άγιος Θεός θα αποδείξει.

Εβρίτης Ιερέας πηγαινοέρχεται αυτές τις δύσκολες μέρες κατά μήκος της συνοριογραμμής μας στο ποτάμι για να βοηθήσει και να Ευλογήσει. Εκεί λοιπόν συναντούσε πολλές φορές πάνω – κάτω ένα τζιπ του Ελληνικού Στρατού να το οδηγεί μόνος του ένας άγνωστος του Αξιωματικός με χαρακτηριστικά έντονα που τα συγκράτησε ο Ιερέας. Στην προσπάθειά του να τον σταματήσει και να τον χαιρετήσει από κοντά , αυτός περνούσε σαν σίφουνας , απλώς τον χαιρετούσε και τον χαμογελούσε ιλαρά. Σκέφτηκε να τον φωτογραφίσει αν και απαγορεύεται, αλλά κάθε φορά στο κινητό του αποτυπωνόταν μόνο η σκόνη που άφηνε πίσω του το στρατιωτικό όχημα. Ήταν τόσο αποφασισμένος ο Ιερέας να μάθει ποιος ήταν, που αποφάσισε προχθές να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να σταματήσει το τζιπ με τον άγνωστο αυτό Αξιωματικό.

Το βράδυ που σκεφτόταν αυτά, του παρουσιάστηκε ο άγνωστος του αυτός Αξιωματικός, 

κατ' όναρ όπως μας είπε και του λέει αυστηρά:

– Εμένα δεν μπορεί να με σταματήσει κανένας μόνο ο Κύριός μου.

– Αν ρωτάς ποιος είμαι δες αύριο το τέμπλο στο Ναό που Λειτουργείς και θα καταλάβεις.

– Αυτές τις ώρες είμαι κοντά στα παιδία μου και καμαρώνω Αξιωματικούς και Στρατιώτες που τρέχουν και αυτοί μαζί μου.

– Να πεις ότι όσο Προσευχή γίνεται στους Ιερούς Ναούς της πατρίδας σου από πολλούς Πιστούς, τόσο εγώ « Ο Μιχαήλ»  θα είμαι Παρών στα σύνορα για μην περάσει ούτε πουλί πετάμενο .

– Και εσύ καλά κάνεις που πας και Ευλογείς τα παιδιά μου.

Αυτά μας είπε ο Κληρικός κλαίγοντας γιατί ο κόπος και το συγκινησιακό φορτίο στους Ηρωικούς Εβρίτες κορυφώνεται. Κατασυγκινημένοι και εμείς προσπαθήσαμε να σας τα μεταφέρουμε όσο μπορούσαμε απλά και όπως τα ακούσαμε.

Αδελφοί:– Θεία Λειτουργία- Δέηση- Παρακλήσεις για τα μαχόμενα παιδιά μας , Στρατεύσιμους , Αξιωματικούς , Σώματα Ασφαλείας , Πολιτικό δυναμικό και σε κάθε ψυχή που μοχθεί εκεί πάνω.

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!   Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Ο Μενέλαος, ανήκει στην κατηχητική μας οικογένεια,

 

Παρακαλώ θερμά για τις Προσευχές σας για έναν δικό μας άνθρωπο, που ανήκει στην ευρύτερη κατηχητικη μας οικογένεια, τον Μενέλαο (30 ετών). Σε πρόσφατο τυχαίο έλεγχο, διαγνώστηκε με διάσπαρτο καρκίνο σε πέντε σημεία κάτω από την καρδια. Ο Μενέλαος είναι νέος οικογενειάρχης.

Ας ενισχύσουμε όλοι μαζί με την Προσευχή μας τον ίδιο και την οικογένειά του, ζητώντας από τον Κύριο να του χαρίσει δύναμη, ίαση και κουράγιο σε αυτή τη μεγάλη δοκιμασία.  Σας παρακαλούμε, όσοι μπορείτε, να δώσετε το όνομά του (Μενέλαος) για Μνημόνευση σε Θείες Λειτουργίες, σε Μοναστήρια ή όπου αλλού μπορεί ο καθένας.

"Η ισχύς εν τη ενώσει"  μπορεί να κάνει το Θαύμα.

Σας ευχαριστώ. 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΈΣΤΗ-ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ!!!

Ευλογημένο ξημέρωμα το έχουμε του Αναστάντος Χριστού μας,πρεσβειών της Παναγίας μας και πάντων των Αγίων και Επουρανίων  Δυνάμεων!!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Xελιδόνι θεωρείται Ιερό πουλί,

 

Ο θρύλος του χελιδονιού!!     (από τους θρύλους των Ρουμάνων),

Λέγεται ότι όταν ο Ιησούς ήταν παιδί, που ζούσε στη Ναζαρέτ, έπαιζε με άλλα παιδιά της ηλικίας του, φτιάχνοντας πήλινα πουλιά. Τα έβαζε δίπλα στο ποτάμι με τα φτερά τους απλωμένα, απολαμβάνοντας. 

Πέρασε ένας Φαρισαίος και Τον ρώτησε θυμωμένος:

- Τι κάνεις εκεί, κακό παιδί;

Και όταν ο Φαρισαίος θέλησε να συντρίψει τα πουλιά του πηλού, ο Ιησούς τα άγγιξε με τα μικροσκοπικά του χεράκια, γεμάτα συμπόνια και αγάπη. Ζωντάνεψαν τα πουλιά και πέταξαν μακριά, χωρίς ο Φαρισαίος να μπορεί να τα καταστρέψει. Έγιναν χελιδόνια και στην αρχή  ήταν γκρίζα. Πέταξαν στην ταράτσα ενός σπιτιού, όπου έφτιαξαν φωλιά. Από τότε έχτιζαν φωλιές στα σπίτια των ανθρώπων.

Αργότερα, όταν ο Ιησούς έγινε άνδρας και μεταφέρθηκε στο Γολγοθά, για να τον Σταυρώσουν, τα πιστά πουλιά Τον ακολούθησαν με κραυγές πόνου. Δεν ήξεραν πώς να Τον βοηθήσουν και άρχισαν να βγάζουν τα αγκάθια από το στέμμα, που κολλούσαν στο Θεϊκό μέτωπο. Όταν ο Ιησούς πέθανε στο Σταυρό, τα χελιδόνια έκλαψαν και φόρεσαν ένα πένθιμο ρούχο: το χρώμα τους άλλαξε, από γκρι σε μαύρο.

Λέγεται επίσης ότι, όντας ο Ιησούς στον Σταυρό, διψούσε πολύ. Αλλά ένας στρατιώτης δεν του πρόσφερε τίποτα άλλο παρά ένα σφουγγάρι μουσκεμένο σε ξύδι, από το οποίο ο Κύριος δεν πήρε. Βλέποντας αυτό, ένα χελιδόνι ήρθε στον Σταυρό και του έριξε μια σταγόνα νερό. 

Ο στρατιώτης το παρατήρησε και προσπάθησε να το ρίξει με βελάκια, αλλά απέτυχε. Ήρθε πάλι το χελιδόνι, με τη δεύτερη σταγόνα και πάλι ο στρατιώτης δεν το πέτυχε με το βέλος. Μα το χελιδόνι ήρθε την τρίτη φορά, όταν τρυπήθηκε από το βέλος του στρατιώτη.

Γι' αυτό το χελιδόνι θεωρείται Ιερό πουλί ανάμεσα στους ανθρώπους και κανείς δεν καταστρέφει τη φωλιά του.

(από τους θρύλους των Ρουμάνων)

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Σαράντα μέρες, Θα λέτε Μόνο Χριστός Ανέστη!!

 

Αυτά τα Καλημέρα, Καλησπέρα, Καληνύχτα, Γεια χαρά νταν,

για σαράντα μέρες κομμένα.

Θα λέτε Μόνο Χριστός Ανέστη!!

Πάτερ Μακάριος 

Τακτικούπολη Τροιζηνίας 

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!        Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Η δική μου απάντηση, Η ΠΙΣΤΗ ΜΟΥ, ΜΕ ΕΣΩΣΕ.

Εύλογα γεννάται σε πολλούς το ερώτημα: γιατί οι εκπρόσωποι άλλων δογμάτων και θρησκειών (όπως Αρμένιοι,Παπιστές, Κόπτες ή Εβραίοι), παρόλο που παρίστανται στο Θαύμα του Αγίου Φωτός στον Πανίερο Ναό της Αναστάσεως, δεν ασπάζονται την Ορθόδοξη Πίστη;

Περιληπτική απάντηση:

Το οποιοδήποτε Θαύμα  ενεργεί στον κάθε άνθρωπο ανάλογα με τη δεκτικότητά του.

Για τον Πιστό είναι βεβαίωση, για τον αναζητητή είναι αφετηρία, αλλά για εκείνον που είναι ριζωμένος σε άλλο σύστημα πεποιθήσεων, μπορεί να παραμείνει απλώς ένα "εντυπωσιακό γεγονός"που δεν αγγίζει τα βάθη της ύπαρξής του!

Η δική σας απάντηση;

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!    Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Τη Μεγάλη Τετάρτη, ένας νεαρός Προσκυνητής,

Σε ένα από αυτά τα σπήλαια του Αγίου Όρους ζούσε ο Γέροντας Αρσένιος, ένας άνθρωπος που είχε ξεχάσει τη γεύση του λαδιού και του κρασιού εδώ και δεκαετίες. Ήταν η Μεγάλη Εβδομάδα, και η πείνα του σώματος είχε γίνει ένας επίμονος σύντροφος.

Τη Μεγάλη Τετάρτη, ένας νεαρός Προσκυνητής, που κατάφερε να σκαρφαλώσει μέχρι εκεί με δυσκολία, του άφησε κρυφά στην είσοδο της σπηλιάς ένα μεγάλο, ώριμο πορτοκάλι. 

Ο Γέροντας το βρήκε το απόγευμα, καθώς έβγαινε να μαζέψει λίγα χόρτα. Το πορτοκάλι έλαμπε σαν χρυσάφι μέσα στο γκρίζο των βράχων. 

Η μυρωδιά του, ακόμα και μέσα από τη φλούδα, πλημμύρισε τον αέρα. Ο Γέροντας το πήρε στα χέρια του. Το στομάχι του διαμαρτυρήθηκε, και η σκέψη του ψιθύρισε: «Φάε το, είναι Ευλογία, θα σου δώσει δύναμη για την Αγρυπνία της Σταύρωσης».

Όμως ο Γέροντας χαμογέλασε πονηρά στον «πειρασμό». Κράτησε το πορτοκάλι, το κοίταξε με αγάπη και είπε:

«Ωραίο είσαι, κτίσμα του Θεού, αλλά πιο γλυκός είναι ο Χριστός που πεινάει πάνω στον Σταυρό.»

Αντί να το φάει, ο Γέροντας Αρσένιος αποφάσισε να κάνει κάτι άλλο. Περίμενε να νυχτώσει. Με το Κομποσκοίνι στο χέρι, περπάτησε το επικίνδυνο μονοπάτι μέχρι τη διπλανή καλύβη, όπου ζούσε ένας άλλος Ασκητής, ο Παπα-Νικόλας, που ήταν άρρωστος και κατάκοιτος. Άφησε το πορτοκάλι στο παραθύρι του αρρώστου και έφυγε αθόρυβα. Το επόμενο πρωί, ο Παπα-Νικόλας βρήκε το δώρο. Δάκρυσε από τη συγκίνηση, αλλά ούτε αυτός το έφαγε. Σκέφτηκε: «Ο Γέροντας Αρσένιος είναι πιο γέρος από μένα, αυτός το έχει ανάγκη». 

Και το ξαναπήγε κρυφά πίσω.

Λένε πως εκείνο το πορτοκάλι έκανε τον γύρο των Καρουλίων για όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα. Πήγαινε από σπηλιά σε σπηλιά και από παράθυρο σε παράθυρο. Κανείς δεν το έφαγε, αλλά όλοι «χόρτασαν» από τη χαρά της προσφοράς.

Την Κυριακή του Πάσχα, μετά την Ανάσταση, οι Ασκητές συγκεντρώθηκαν για να φάνε μαζί. Στο κέντρο του τραπεζιού, το πορτοκάλι ήταν ακόμα εκεί, ανέπαφο και μυρωδάτο. Ο Γέροντας Αρσένιος το καθάρισε και έδωσε από μια μικρή φέτα στον καθένα.  

«Αυτό το πορτοκάλι», είπε, «δεν είναι φρούτο. Είναι η απόδειξη πως η Σαρακοστή δεν είναι για να στερούμαστε το φαγητό, αλλά για να γεμίζουμε την καρδιά μας με τον αδελφό μας»..

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Η Μεγάλη Εβδομάδα στο Άγιον Όρος,

 

Η Μεγάλη Εβδομάδα στο Άγιον Όρος και οι δώδεκαώρες καθημερινές Ακολουθίες.

Η Μεγάλη Εβδομάδα στο Άγιον Όρος δεν είναι απλώς μια Θρησκευτική εμπειρία, αλλά μια μετάβαση σε έναν άλλο χρόνο και κόσμο. Εκεί, ο ήχος του ξύλινου Σήμαντρου αντικαθιστά τα ρολόγια και το φως των Κεριών τη θέση του ηλεκτρισμού. Είναι η περίοδος που η «σιωπή» του Άθω γίνεται πιο ηχηρή από ποτέ.

Στο Άγιον Όρος, η Μεγάλη Εβδομάδα ακολουθεί το Βυζαντινό τυπικό με απόλυτη ακρίβεια. 

Οι Ακολουθίες διαρκούν 10 έως 12 ώρες την ημέρα, με τους Μοναχούς και τους Προσκυνητές να στέκονται στα στασίδια μέσα σε ημίφως, όπου η μόνη πηγή φωτός είναι τα Καντήλια που τρεμοπαίζουν.

Την Μεγάλη Πέμπτη στα Μοναστήρια, η ανάγνωση των 12 Ευαγγελίων γίνεται μέσα σε μια ατμόσφαιρα βαθιάς θλίψης. Οι Μοναχοί Ψάλλουν το "Σήμερον κρεμάται επί ξύλου" με μια αργή, δωρική μελωδία που μοιάζει να έρχεται από τους αιώνες.

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι η ημέρα της απόλυτης Νηστείας και σιωπής. 

Η περιφορά του Επιταφίου δεν γίνεται στους δρόμους με φιλαρμονικές, αλλά γύρω από το Καθολικό της Μονής, πάνω στα πέτρινα καλντερίμια, με τους Ψαλμούς να αντηχούν στις χαράδρες του Άθωνα.

Το Μεγάλο Σάββατο η προσμονή είναι διάχυτη. Στις Καρυές και στις μεγάλες Μονές (όπως η Βατοπαιδίου ή η Ιβήρων), η προετοιμασία για την Ανάσταση γίνεται με μια εσωτερική γαλήνη που προκαλεί δέος.

Όταν φτάνει το μεσονύκτιο, η ατμόσφαιρα αλλάζει ριζικά. Το "Χριστός Ανέστη" στο Άγιον Όρος δεν συνοδεύεται από πυροτεχνήματα, αλλά από τις Καμπάνες που χτυπούν δαιμονιωδώς και τους Μοναχούς που αγκαλιάζονται με δάκρυα χαράς.

Όταν φτάνει η Δευτέρα και η Τρίτη του Πάσχα το Άγιον όρος πανηγυρίζει με τις λαμπρές Λιτανείες των Ιερών Εικόνων της Υπεραγίας Θεοτόκου 

"Στο Όρος, η Ανάσταση δεν είναι το τέλος μιας εβδομάδας, αλλά η νίκη επί του θανάτου που την νιώθεις στο πετσί σου μετά από τόσες ώρες ορθοστασίας και Προσευχής."

Αξίζει να νιώσεις αυτήν την Πνευματική εμπειρία έστω και μια φορά στην ζωή σου!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Λίγο πριν από την Κυριακή των Βαΐων,

Η εβδομάδα της σιωπής.

Σε ένα Μοναστήρι, λίγο πριν από την Κυριακή των Βαΐων, 

ένας νέος μοναχός ρώτησε τον Γέροντα:

Γέροντα, γιατί λένε ότι αυτή η εβδομάδα είναι βουβή;

-Ο Γέροντας τον πήρε και τον οδήγησε στον κήπο. Εκεί υπήρχε ένα δέντρο γεμάτο μπουμπούκια. Τι βλέπεις; τον ρώτησε.

-Βλέπω μπουμπούκια που ετοιμάζονται να ανθίσουν.

-Ο Γέροντας χαμογέλασε. Ακούς κάποιο θόρυβο όταν ανοίγουν; 

-Όχι.

-κι όμως, εκείνη τη στιγμή γίνεται το μεγαλύτερο Θαύμα της φύσης. Το λουλούδι γεννιέται μέσα στη σιωπή.

-Έπειτα ο Γέροντας του είπε: Έτσι είναι και αυτή η εβδομάδα πριν από τα Βάγια. 

 Η Εκκλησία σωπαίνει λίγο περισσότερο, γιατί κάτι μεγάλο ετοιμάζεται να ανθίσει.

-Ο νέος τον ρώτησε: Και τι ανθίζει;

-Ο Γέροντας απάντησε: Η καρδιά του ανθρώπου που ετοιμάζεται να συναντήσει το Πάθος και την Ανάσταση του Χριστού.

Και πρόσθεσε:

Αν γεμίσουμε αυτές τις μέρες με θόρυβο, δεν θα ακούσουμε τίποτα. Αν όμως αφήσουμε λίγη σιωπή μέσα μας, τότε θα καταλάβουμε γιατί η Εκκλησία μας οδηγεί σιγά - σιγά προς τα Βάγια και τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Αυτή η εβδομάδα είναι σαν ανάσα πριν από τα γεγονότα της Μεγάλης Εβδομάδας.

Είναι χρόνος για περισσότερη Προσευχή, λιγότερα λόγια, περισσότερη Μετάνοια

περισσότερη Ειρήνη στην καρδιά.

Γιατί η Ανάσταση δεν προετοιμάζεται με φασαρία, αλλά με σιωπή.. Καλή Άνάσταση!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►