Ρεβάζ, κάψε αυτό που έχεις εδώ στην τσέπη σου!

Ο Γέροντας Γαβριήλ, ελέω Θεού, έστησε για μένα ολόκληρη παράσταση!

Μέσα στη μεγάλη βαβούρα της μπιραρίας ακούω μία καθαρή, δυνατή, αγανακτισμένη φωνή ενός άνδρα, που απαιτούσε να του σερβίρουν σε πιο μεγάλο ποτήρι μπίρα, ανακατεμένη με βότκα, αλλιώς, όπως έλεγε ο ίδιος, «θα σπάσει η καρδιά του» και ότι «θα πληρώσει όσα του ζητήσουν». «Λεφτά υπάρχουν, οι Ενορίτες έδωσαν τον οβολό τους», επαναλάμβανε συνέχεια βροντόφωνα ο άνθρωπος αυτός, που ήταν ακριβώς πίσω μου κι ενώ οι παρευρισκόμενοι τον κοιτούσαν περιφρονητικά, γελώντας.

Δεν γνώριζα τότε τι σημαίνει η λέξη «Ενορίτες» κι επειδή καθόμουν με την πλάτη στο άτομο που την είπε δεν μ’ ενδιέφερε ιδιαίτερα το ποιός ήταν. Θυμάμαι ένα πράγμα σίγουρα: Στη δική μου αντίληψη, ήταν άνθρωπος μεγάλου αναστήματος, όμορφα ντυμένος, επαναστάτης, που, όπως κι εγώ, προσπαθεί να πνίξει τη θλίψη στο αλκοόλ.  Η φωνή δεν σταματούσε καθόλου, ακούγονταν κραυγές, ακόμα και τον ήχο από τις γουλιές μπορούσες να ξεχωρίσεις, και ξαφνικά ο «άνθρωπος-επαναστάτης» άρχισε να τραγουδάει ένα Γεωργιανό τραγούδι με τόσο γλυκιά φωνή, που ακούσια γύρισα να τον δω. Αυτό που αντίκρυσα ήταν ένας Ιερωμένος, που στεκόταν στη μέση της μπιραρίας, ντυμένος με κουρέλια, κοντός, ασπρομάλλης, ο οποίος χόρευε στους ήχους του τραγουδιού, κάνοντας αλλοπρόσαλλες κινήσεις μεθυσμένου.  Όλοι ησύχασαν και τον παρατηρούσαν, ενώ αυτός με κοιτούσε με τα μεγάλα, μοναδικά του μάτια. Κάποια στιγμή με πλησίασε, με κοίταξε κατάματα και είπε: «Ρεβάζ, κάψε αυτό που έχεις εδώ στην τσέπη σου!».    Καλλιτεχνικό τω τρόπω με ακούμπησε στο στήθος, ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και μέσα σ’ ένα κλάσμα δευτερολέπτου με Σταύρωσε.  Όλο αυτό συνέβη τόσο γρήγορα, που κανένας δεν παρατήρησε τίποτα και οι περισσότεροι, μεταξύ των οποίων κι εγώ, σκεφτήκαμε ότι το σημείο του Σταυρού ήταν ένα είδος, χορευτικής κίνησης.  Σύντομα, και αφού τελείωσε τον χορό του, ο Γέροντας έφυγε. ο κόσμος τον ξεπροβόδισε με χειροκροτήματα κι επιφωνήματα: «Τι καλός άνθρωπος.. Εύγε, Παππούλη! Απίστευτο».

Στεκόμουν εμβρόντητος, με δάκρυα στα μάτια. Κι έκλαιγα όχι επειδή κατάλαβα αμέσως το νόημα όλης της συμπεριφοράς του Γέροντα, αλλά μόνο και μόνο γιατί σοκαρίστηκα με τα λόγια του. Απόρησα για το πώς μπορούσε να γνωρίζει τι είχα εγώ στην τσέπη μου. Και στην τσέπη μου βρισκόταν ένα σημείωμα αυτοκτονίας, το οποίο είχα γράψει πριν λίγες ώρες, στο οποίο αποχαιρετούσα την οικογένειά μου. Όντως τότε είχα αποφασίσει να διαπράξω μία τρομερή, ανεπανόρθωτη πράξη.

Και ο Γέροντας Γαβριήλ, ελέω Θεού, έστησε για μένα ολόκληρη παράσταση!

Το πιο εκπληκτικό ήταν ότι από την επόμενη κιόλας μέρα δεν ήθελα ν’ ακούσω καν για τυχερά παιχνίδια, σταμάτησα να πίνω αλκοόλ και ταυτόχρονα εγκατέλειψα τον χαοτικό τρόπο ζωής, που ακολουθούσα για πολύ καιρό. Μετανιώνω που δεν μπόρεσα να βρω τον Παππούλη αυτόν στην Τιφλίδα. Ρώτησα πολλούς γι’ αυτόν και μου απαντούσαν ότι ήταν ένας τρελός, που σπάνια εμφανιζόταν.

Σύντομα στράφηκα στον Θεό και την Εκκλησία. Και μόνο μετά από μερικά χρόνια, όταν εγώ με την οικογένειά μου επισκεφθήκαμε τη Μτσχέτα και τη Μονή Σαμτάβρο, σ’ έναν τάφο, όπου ήταν συγκεντρωμένος πολύς κόσμος, σε μία μεγάλη φωτογραφία αντίκρυσα εκείνον τον Παππούλη, που κάποτε μου έσωσε τη ζωή. Στεκόμουν εκεί ακίνητος κι έκλαιγα. Ο Παππούλης μού χαμογελούσε.

Γέλασα κι εγώ, όταν μου έκλεισε το μάτι από τη φωτογραφία ο Γέροντας, σαν να με ρωτούσε χαριτολογώντας: «Λοιπόν, Ρεβάζ, ήρθες στον άνθρωπο-επαναστάτη τελικά, στον Γέροντα Αρχιμανδρίτη Γαβριήλ (Ουργκεμπαντζε);».

Στον αγαπημένο Παππούλη, που είναι αγαπητός σε όλον τον Ορθόδοξο κόσμο και ο οποίος με την αγάπη του σώζει πολλούς ανθρώπους.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Πραγματοποίησαν το Προσκύνημα στην Αγία Μαρίνα,

 

Ο Γιαννάκης, ένα παιδάκι με ειδικές ανάγκες, από τις Σέρρες ετοιμάζεται μαζί με τη μητέρα του για το Προσκύνημα στην Αγία Μαρίνα στην Άνδρο στις 19 Ιουνίου 2008. Το Προσκύνημα αυτό πραγματοποιείται κάθε χρόνο από την κ. Ζαχαρούλα Σισάνη. Ο Γιαννάκης με την μητέρα του συμμετείχε κι άλλες φορές σ’ αυτό το Προσκύνημα. Φέτος παρ’ όλη την προετοιμασία και επιθυμία να πάνε στην Αγία Μαρίνα, δυστυχώς συμπίπτει το Προσκύνημα να έχει την ίδια ημερομηνία με την γιορτή του σχολείου που φοιτά το παιδί, Παρασκευή 20 Ιουνίου. Ο Γιαννάκης και η μητέρα του ήταν στενοχωρημένοι γι’ αυτό που συνέβη και δεν ήξεραν τι να κάνουν. Η παρουσία του Γιαννάκη ήταν απαραίτητη στο σχολείο, γιατί συμμετείχε στις εκδηλώσεις του σχολείου.

Ένα βράδυ, λίγες μέρες πριν την αναχώρηση, ο Γιαννάκης βλέπει στο δωμάτιό του την Αγία Μαρίνα που τον ρωτάει:

–«Γιαννάκη θα έρθεις στο σπίτι μου στην Άνδρο με τη Ζαχαρούλα; »

–«Θέλω να έρθω Αγία Μαρίνα, αλλά έχω τη γιορτή στο σχολείο», απαντάει ο Γιαννάκης.

Η Αγία Μαρίνα τότε του λέει: «Μη στεναχωριέσαι Γιαννάκη εγώ θα τους πω να κάνουν τη γιορτή Τετάρτη, για να μπορείς να έρθεις στο σπίτι μου».

Μετά τη συνομιλία του παιδιού με την Αγία η μητέρα ακούει τις φωνές του παιδιού και τρέχει στο δωμάτιο του όπου το παιδί της διηγείται την παρουσία της Αγίας Μαρίνας και τι του είπε.

Η μητέρα του χαίρεται, βέβαια, αλλά του εξηγεί ότι η ημερομηνία είναι αδύνατο ν’ αλλάξει, γιατί είναι απόφαση του σχολικού συμβουλίου. Την άλλη μέρα το μεσημέρι που το παιδί επιστρέφει από το σχολείο στο σπίτι δίνει ένα χαρτί στη μητέρα του στο οποίο ανακοινώνεται η αλλαγή της ημερομηνίας της γιορτής από Παρασκευή 20 Ιουνίου, την Τετάρτη 18 Ιουνίου. Η έκπληξη και η χαρά της μητέρας του ήταν μεγάλη. Αυτά που της διηγήθηκε ο Γιαννάκης βγήκαν αληθινά. Η Αγία Μαρίνα πραγματοποίησε αυτό που είπε στο παιδί. 

Η ημερομηνία της γιορτής του σχολείου άλλαξε από 20 Ιουνίου σε 18 Ιουνίου.

Έτσι το παιδί και η μητέρα πραγματοποίησαν το Προσκύνημα στην Αγία Μαρίνα.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!         Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Γέροντας Δοσίθεος για τις Χριστιανικές Κατασκηνώσεις,

 

Οργή και Απογοήτευση από τον Γέροντα Δοσίθεο για τις Χριστιανικές Κατασκηνώσεις: «Η ζημιά ξεκινά από τους Δεσποτάδες»

Με λόγια σκληρά, γεμάτα πόνο και Πνευματική αγανάκτηση, ο Γέροντας Δοσίθεος τοποθετήθηκε για το ζήτημα της λειτουργίας των Χριστιανικών κατασκηνώσεων, στρέφοντας ευθέως τα βέλη του κατά της Εκκλησιαστικής ηγεσίας.Ο Γέροντας δεν δίστασε να μιλήσει για «κατάργηση της Νηστείας» εντός των κατασκηνώσεων, επιρρίπτοντας την κύρια ευθύνη στους οικείους Μητροπολίτες.

Όλα ξεκίνησαν όταν Πιστοί μετέφεραν στον Γέροντα Δοσίθεο παράπονα.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες, κατά τη διάρκεια της Παρασκευής —ημέρα αυστηρής Νηστείας για την Ορθόδοξη Εκκλησία— στο μενού της Εκκλησιαστικής πανύγηρις σε Εκκλησάκι του Αγίου Παισΐου περιλαμβάνονταν σουβλάκια και άλλα μη Νηστίσιμα εδέσματα, παρουσία μάλιστα του τοπικού Μητροπολίτη.

«Εσύ βάλθηκες να με κάνεις να σπάσω μερικά τραπέζια», ανέφερε αρχικά χαριτολογώντας ο Γέροντας στον συνομιλητή του, για να περάσει αμέσως μετά σε έναν χειμαρρώδη λόγο Πνευματικής κριτικής.

«Τι καλό μπορεί να έχουν όταν καταργούν τη Νηστεία;»

Ο Γέροντας εξήγησε πως, μετά από ερώτηση που του τέθηκε σε παλαιότερη ομιλία του, είχε εκφράσει τις επιφυλάξεις του για το αν πρέπει τα παιδιά να πηγαίνουν σε κατασκηνώσεις που δεν τηρούν τους Πνευματικούς κανόνες. Η θέση του αυτή προκάλεσε την αντίδραση του αρμόδιους Μητροπολίτη, ο οποίος επικοινώνησε τηλεφωνικά μαζί του για να διαμαρτυρηθεί, υποστηρίζοντας πως οι άνθρωποι αυτοί «κάνουν καλό έργο».

Η απάντηση του Γέροντα Δοσίθεου ήταν αφοπλιστική και γεμάτη ένταση:

Για την ευθύνη των Επισκόπων. «Η ζημιά ξεκινά από τους Δεσποτάδες. Αυτοί έχουν την ευθύνη. Εδώ γίνεται ζημιά στην Εκκλησία!»

Για την κατάργηση των παραδόσεων: «Μα, Δεσπότη μου, τι καλό μπορεί να έχουν τη στιγμή που καταργούν τη Νηστεία; Τι καλό είναι αυτό;» Για τον χαρακτήρα των κατασκηνώσεων: «Αν είναι να κάνουν έτσι, καλύτερα να μην τις κάνουν καθόλου! Και τις ονομάζουν και Χριστιανικές; Αλίμονό μας αν είμαστε έτσι..»

Η παρέμβαση αυτή του Γέροντα Δοσίθεου φέρνει ξανά στο προσκήνιο τη συζήτηση για τον βαθμό εκκοσμίκευσης των Χριστιανικών δραστηριοτήτων για τους νέους. Ενώ πολλοί υποστηρίζουν πως οι κατασκηνώσεις πρέπει να είναι πιο "ελεύθερες" για να προσελκύουν τη νεολαία..

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Οικοδομώντας τον ναό του Θεού μέσα μας και στους αδελφούς μας,

 

Οικοδομώντας τον ναό του Θεού μέσα μας και στους αδελφούς μας,

Να είστε όλοι και όλες συνετοί και προσεχτικοί σ’αυτό που λέω: να μη σκέπτεστε άσχημα για τους άλλους!

….Τι να κάνεις στην περίπτωση αυτή, πώς να θεραπεύσεις;

Ο σκοπός μας είναι να καταλάβουμε και να θεραπεύσουμε αυτή την αρρώστια του ‘’μεφιτισμού’’ κάθε φορά που εμφανίζεται, κυρίως στην εκκλησία ενάντια στους ιερείς. Ας αναφέρουμε ένα παράδειγμα από τη ζωή μας: Κάποιοι δεν αγαπούν τα ελληνικά για παράδειγμα. Μόλις προφέρεις μια λέξη στα ελληνικά, παθαίνουν σοκ! Με έναν αόρατο τρόπο όμως, το πνεύμα του ιερέως ή του διακόνου που διακονεί την προσευχή το αισθάνεται, είναι τρωτός, μπορείς να τον σκοτώσεις με παρόμοιες συμπεριφορές, ακόμη και αόρατες κλπ. Αυτή η ψυχική ενέργεια δημιουργεί κάτι σαν ‘’ηλεκτρικές εκκενώσεις’’.

Γνώρισα μια Ρωσίδα στο Παρίσι. Ο σύζυγός της ήταν σπουδαίος μηχανικός και εργαζόταν στο Βιετνάμ. Μου είπε ότι οι Βιετναμέζοι είναι πολύ ευαίσθητοι ψυχικά και πολύ δυνατοί. Αν κάποιος δεν τους αρέσει, αρχίζουν να μπλοκάρουν αυτό το πρόσωπο με κάθε είδους “επιθέσεις”, ψυχολογικές απορρίψεις. Εξωτερικά δεν παρατηρεί κανείς τίποτε, αλλά το πρόσωπο έπειτα από έναν χρόνο – ή δύο αν έχει μεγάλη αντοχή – πεθαίνει. Αυτή είναι η τεχνική του τέλειου εγκλήματος. Κανείς δεν λέει τίποτε, δεν υπάρχουν λόγια ούτε χειρονομίες, παρά μόνο μια άρνηση να ακούσει κάποιος κάποιον.

Χάρη στην ασκητική στάση με την οποία καταδικάζουμε τον εαυτό μας στην κόλαση, αυτή η ενέργεια καθίσταται –πώς να το πω- λιγότερο δυνατή, αλλά παρ’ όλα αυτά εμποδίζει τη ζωή και τη σωτηρία.

Από το αποκαλυπτικό βιβλίο του Γέροντος Σωφρονίου: “Οικοδομώντας τον ναό του Θεού μέσα μας και στους αδελφούς μας”, Τόμος Α’, “Φυλάξτε τις εντολές του Θεού και τις υποθήκες των Πατέρων’’, Ομιλία 3: (20 Ιουνίου 1988), σελ. 70-73, Ι. Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας, 2014.

ΠΗΓΗ, 

 iconandlight 

Σωφρόνιος του Έσσεξ_Elder Sophrony of Essex_მამა სოფრონი_ Старец Софроний (Сахаров) Эссекс_ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ«Η ζωή των άλλων έχει για μένα μεγαλύτερη αξία από τον ίδιο τον εαυτό μου, από την ίδια τη ζωή μου». Όταν καταλάβετε αυτό, δεν θα υπάρχουν πια προστριβές μεταξύ σας. Η λύση ενός προβλήματος ή μιας διαμάχης δεν εξαρτάται από τις τυπικές διαδικασίες, ούτε από τον τρόπο συμπεριφοράς, αλλά από την απόφαση να υπομείνουμε το παν. Ο καθένας μας οφείλει να έχει για τους άλλους την αγάπη της μητέρας.

Οφείλουμε να είμαστε άκρως ευαίσθητοι στις ανάγκες των άλλων. Τότε θα είμαστε ένα και η ευλογία του Θεού θα μένει πάντοτε μαζί μας. Άφθονη!

Για να φυλάξουμε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, οφείλουμε ν’ απέχουμε από κάθε λογισμό που δεν αρέσει στον Θεό, μας λέει ο Γέροντας Σιλουανός. Ιδού το έργο μας. Ιδού η πνευματική μας καλλιέργεια. Εφόσον πρόκειται για την αιώνια σωτηρία, αυτό δεν τελειώνει ποτέ. Αρχίζουμε και ξαναρχίζουμε χωρίς τέλος.

Ο Κύριος μας έδωσε την εντολή να ταπεινωθούμε, για να ομοιάσουμε προς Αυτόν. Η ταπείνωση, σε αντίθεση με την υπερηφάνεια, ανοίγει την καρδιά με κίνηση αγάπης προς όλη την κτίση· κάνει τον άνθρωπο να αισθάνεται ευτυχής βλέποντας τους άλλους σε δόξα. Καθιστά τον άνθρωπο αληθινά θεοειδή.

Δεν θα μας έδινε ο Κύριος την εντολή, «μη καταφρονήσητε ενός των μικρών τούτων» (Ματθ. 18, 10), αν ο Ίδιος δεν ενεργούσε με αυτό τον τρόπο. Η γνήσια πνευματική αγάπη ασπάζεται τον τόπο όπου στάθηκαν τα πόδια του Χριστού, που μας χάρισε την ουράνια αυτή κατάσταση.

***

Ο Χριστός, ως Δημιουργός, δηλαδή, ως αιτία της υπάρξεως του κόσμου, σήκωσε πάνω Του το βάρος των αμαρτιών όλου του κόσμου, ‘‘αφού έγινε ο Ίδιος κατάρα για χάρη μας’’ (Γαλ. γ΄ 13). Αυτός είναι η κορυφή της αντεστραμμένης πυραμίδας, κορυφή που, πάνω της, πέφτει όλο το βάρος της υπάρξεως. Όσοι ακολουθούν τον Χριστό, με άρρητο τρόπο εξομοιώνονται μαζί Του, σηκώνοντας τα βάρη ή τις αδυναμίες των άλλων: ‘‘Οφείλουν αυτοί που είναι δυνατοί στην πίστη, να βαστάζουν και να ανέχονται τις αδυναμίες όσων έχουν αδύναμη πίστη’’ (Ρωμ. ιε΄ 1). Ο χριστιανός, πορεύεται προς τα κ ά τ ω· προς το βάθος της αντεστραμμένης πυραμίδας, όπου συγκεντρώνεται η φοβερή πίεση, ε κ ε ί όπου είναι ο Χριστός, ‘‘ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτία του κόσμου’’. Στα όρια των δυνάμεών του, ο άνθρωπος, σηκώνει επάνω του το βάρος των αδελφών του… Το βάθος και η δύναμη των θλίψεων που βιώθηκαν στη ζωή, γέμισαν την καρδιά με μεγάλη συμπόνια για κάθε πάσχοντα. Η συμπάσχουσα αγάπη, γεννά την ετοιμότητα για αυτοθυσία για το καλό του πλησίον και, συγχρόνως, η αγάπη προσελκύει με ακράτητο τρόπο τον όλο άνθρωπο προς τον Θεό. Ο νους, η καρδιά, και το ίδιο το σώμα, η όλη ύπαρξη του ανθρώπου, προσελκύεται προς τον Θεό με βαθειά φλογερή προσευχή για τους ανθρώπους… ). Στον βυθό της αντεστραμμένης πυραμίδας, της οποίας η βαθύτατη κορυφή–πυθμένας είναι ο Χριστός, που από αγάπη για τον κόσμο σταυρώθηκε, (βασιλεύει το ταπεινό και σωτήριο πνεύμα του εσταυρωμένου Χριστού ) ενεργείται μία τελείως ιδιαίτερη ζωή, φανερώνεται ένα τελείως ιδιαίτερο φως και πνέει μία ιδιαίτερη ευωδία· εκεί, ελκύεται από την αγάπη ο ασκητής. 

Ήχος α΄. Των ουρανίων ταγμάτων

Τον απλανή ποδηγέτην πιστών προς θέωσιν και μύστην θεωρίας του φωτός του ακτίστου, Σωφρόνιον, του βίου του νηπτικού ζηλωτήν ευφημήσωμεν, ως εργαστήριον πάνσεπτον προσευχής και πηγήν χαρίτων άφθονον.

Ήχος γ΄.

Τον εν διαρκεί πένθει και δάκρυσιν αειρρύτοις χαράς αξιωθέντα της εν ουρανίαις σκηνώσεσι, Σωφρόνιον τον αοίδιμον, τιμήσωμεν, ως οδοδείκτην της ημών πορείας προς θέωσιν κράζοντες· Ο συντόνοις πόνοις εν κοινοβίοις και ερημίαις του Άθωνος ανελθών εκ του κατ’ εικόνα εις το καθ’ ομοίωσιν και Θεού εύκλειαν αξιωθείς θεάσασθαι οικείοις όμμασι, δείξον και ημίν ευχαίς σου την οδόν της εν Χριστώ ολοκληρώσεως.

Ωδή ε΄. Ο φωτίσας τη ελλάμψει

Λάμψας σου των συγγραμμάτων ακτίσι, Σωφρόνιε, και σοφών νουθεσιών σου παμφώτοις πυρσεύμασιν ηύγασας χορείας μοναστών και δήμους ευσεβούντων, ζωής αμέμπτου διδάσκαλε.

ΠΗΓΗ, 

 iconandlight 

read more ►

Ὁ σκοπός μας εἶναι νὰ θεραπεύσουμε τὴν ἀρρώστια τοῦ «μεφιτισμοῦ»[

 Ἡ ψυχικὴ ἐνέργεια ποὺ ἐκπέμπουμε πληγώνει ἀόρατα τοὺς ἄλλους..Κάθε φορὰ ποὺ εἶστε στὸ Κελί σας ἢ ὁπουδήποτε καὶ σκέπτεστε μὲ ἕναν τρόπο ὑποτιμητικὸ γιὰ τοὺς ἀδελφοὺς ἢ τίς ἀδελφές σας, καταστρέφετε τὴ ζωή, καὶ οἱ ἀδελφὲς καὶ οἱ ἀδελφοὶ ποὺ κατηγορεῖτε τὸ αἰσθάνονται καὶ πληγώνονται. Πῶς συμβαίνει αὐτό; Ἀκόμη καὶ μεταξὺ αὐτῶν ποὺ δὲν Προσεύχονται ὑπάρχει μιὰ ψυχολογικὴ εὐαισθησία καὶ αἰσθάνονται τὰ ψυχικὰ κύματα, τὴν ψυχικὴ ἐνέργεια ποὺ ἐκπέμπουν οἱ ἄλλοι. Κανεὶς δὲν ἀντιλαμβάνεται τίποτε, δὲν ἀκούει λόγια, δὲν βλέπει χειρονομίες˙ ὅ,τι γίνεται, γίνεται μυστικά, ἡ ζωὴ ὅμως καταστρέφεται.

Θὰ σᾶς δώσω τώρα ἕνα παράδειγμα ποὺ δὲν εἶναι τόσο εὐχάριστο. Ὑπάρχει ἕνα ζῶο ἡ μεφίτης (ὁ ἀσβός), τὸ ὁποῖο γιὰ νὰ ἐξασφαλίσει τὴν ἡσυχία του ἐκπέμπει κάποιες φορὲς ἕνα ὑγρὸ ποὺ ἔχει μιὰ ἀνυπόφορη δυσωδία, ἀκόμη καὶ γιὰ τὰ μεγάλα ζῶα. Τὸ ἴδιο τὸ ζῶο ἀντέχει τὴν ὀσμὴ αὐτὴ μὲ εὐχαρίστηση.

Μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων συμβαίνει ἐπίσης μερικοὶ νὰ δημιουργοῦν μία ἀτμόσφαιρα σὰν αὐτὴ ποὺ δημιουργεῖ ἡ μεφίτης, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καθιστοῦν τὴν ἀτμόσφαιρα γύρῳ, γύρω τους ἀνυπόφορη, ἔτσι ποὺ νὰ μὴν μπορεῖ κανεὶς οὔτε νὰ ἀναπνέει˙ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι εἶναι εὐχαριστημένοι στὴ σκέψη τῆς ὑπεροχῆς τους.

Νὰ εἶστε ὅλοι καὶ ὅλες συνετοὶ καὶ προσεκτικοὶ σὲ αὐτὸ ποὺ λέω: νὰ μὴ σκέπτεστε ἄσχημα γιὰ τοὺς ἄλλους!

Ὑπάρχει ἀκόμη καὶ μία ἄλλη πλευρὰ αὐτοῦ, ἂς ποῦμε, τοῦ «τρόπου συμπεριφορᾶς». Ἄς ὑποθέσουμε ὅτι ἐγὼ Προσεύχομαι γιὰ κάποιον, γιὰ ἕναν ἀδελφὸ ἢ μία ἀδελφή, καὶ ἀντὶ νὰ συναντήσω μία Προσευχὴ παρόμοια ἀπὸ μέρους αὐτῆς ἢ αὐτοῦ, προσκρούω σὲ μία ἄρνηση ἐκ μέρους τούς˙ ὅλα ἐκλαμβάνονται μὲ ἕναν τρόπο ἀρνητικό, πρὶν ἀκόμη ἐκφραστῶ. Ἀλλὰ τὸ ζῶο αὐτό, ἡ μεφίτης, δὲν αἰσθάνεται τί κάνει. Συμπεριφέρεται μὲ ἐλευθερία˙ εἶναι τελείως «καθὼς πρέπει».

Τί νὰ κάνεις στὴν περίπτωση αὐτή, πῶς νὰ θεραπεύσεις;

Ὁ σκοπός μας εἶναι νὰ καταλάβουμε καὶ νὰ θεραπεύσουμε αὐτὴ τὴν ἀρρώστια τοῦ «μεφιτισμοῦ» [1] κάθε φορὰ ποὺ ἐμφανίζεται, κυρίως στὴν Έκκλησία ἐνάντια στοὺς Ίερεῖς.

Ἄς ἀναφέρουμε ἕνα παράδειγμα ἀπὸ τὴ ζωή μας: Κάποιοι δὲν ἀγαποῦν τὰ Έλληνικὰ γιὰ παράδειγμα.

Μόλις προφέρεις μία λέξη στὰ Έλληνικά, παθαίνουν σόκ! Μὲ ἕναν ἀόρατο ὅμως τρόπο, τὸ Πνεῦμα του Ίερέως ἢ τοῦ Διακόνου ποὺ Διακονεῖ τὴν Προσευχὴ τὸ αἰσθάνεται, εἶναι τρωτός, μπορεῖς νὰ τὸν σκοτώσεις μὲ παρόμοιες συμπεριφορές, ἀκόμη καὶ ἀόρατες κλπ. Αὐτὴ ἡ ψυχικὴ ἐνέργεια δημιουργεῖ κάτι σὰν «ἠλεκτρικὲς ἐκκενώσεις».

Γνώρισα μία Ρωσίδα στὸ Παρίσι. Ὁ σύζυγός της ἦταν σπουδαῖος μηχανικὸς καὶ ἐργαζόταν στὸ Βιετνάμ. Μοῦ εἶπε ὅτι οἱ Βιετναμέζοι εἶναι πολὺ εὐαίσθητοι ψυχικὰ καὶ πολὺ δυνατοί. Ἄν κάποιος δὲν τοὺς ἀρέσει, ἀρχίζουν νὰ μπλοκάρουν αὐτὸ τὸ πρόσωπο μὲ κάθε εἴδους «ἐπιθέσεις», ψυχολογικὲς ἀπορρίψεις.

Ἐξωτερικὰ δὲν παρατηρεῖ κανεὶς τίποτε, ἀλλὰ τὸ πρόσωπο ἔπειτα ἀπὸ ἕναν χρόνο -ἢ δύο χρόνια ἂν ἔχει μεγάλη ἀντοχή- πεθαίνει. Αὐτὴ εἶναι ἡ τεχνικὴ τοῦ τέλειου ἐγκλήματος. Κανεὶς δὲν λέει τίποτε, δὲν ὑπάρχουν λόγια οὔτε χειρονομίες, παρὰ μόνο μία ἄρνηση νὰ ἀκούσει κάποιος κάποιον.

Χάρη στὴν Άσκητικὴ στάση μὲ τὴν ὁποία καταδικάζουμε τὸν ἑαυτό μας στὴν κόλαση, αὐτὴ ἡ ἐνέργεια καθίσταται -πῶς νὰ τὸ πῶ;- λιγότερο δυνατή, ἀλλὰ παρ’ ὅλα αὐτὰ ἐμποδίζει τὴ ζωὴ καὶ τὴ Σωτηρία. Θὰ μποροῦσα νὰ συνεχίσω νὰ μιλῶ μαζί σας γιὰ πολλὴ ὥρα πάνω στὸ θέμα αὐτό. Σᾶς παρακαλῶ ὅμως νὰ τὸ λάβετε πολὺ στὰ σοβαρά..

[1] Μεφιτισμός: (Βιολ.) Ἡ μόλυνση τοῦ ἀέρα ἀπὸ δυσώδεις ἀναθυμιάσεις, ἐπιβλαβεῖς στοὺς ζωικοὺς ὀργανισμούς. Βλ. Γεωργίου Χασιάκου, Ἑρμηνευτικὸ Λεξικό των -ΙΣΜΩΝ, Ἀθήνα 1989.

Ἅγιος Σωφρονίου Σαχάρωφ,

Οἰκοδομώντας τὸν ναὸ τοῦ Θεοῦ μέσα μας καὶ στοὺς ἀδελφούς μας,

τόμος Α,

ἐκδ. Ἱερὰ Μονὴ Τιμίου Προδρόμου Ἔσσεξ, σελ. 70-73).

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Οικοδομώντας τον ναό του Θεού μέσα μας και στους αδελφούς μας,

 

Μεφιτισμός = συμπεριφερόμενοι με περιφρόνηση απέναντι στους άλλους, πιέζοντάς τους ψυχολογικά, καταστρέφετε τη ζωή. Μεφιτισμός = μη σκέπτεστε άσχημα για τους άλλους! 

Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ, July 8, 2018 by iconandlight

Σωφρόνιος του Έσσεξ_Elder Sophrony of Essex_მამა სოფრონი_ Старец Софроний (Сахаров) Эссекс_e14344924349…Θέλουν να δημιουργήσουν κατά έναν κοσμικό τρόπο, μια πυραμίδα που να υψώνεται όρθια. Με άλλους όρους, μια μειονότητα εξουσιάζει και συνθλίβει τους άλλους, δεν ενδιαφέρεται για τη σωτηρία τους, δεν σκέπτεται για το καλό τους.

"Ο Θεός να δώσει σε όλους το πνεύμα της προσευχής να το καταλάβουν αυτό." Ειδικά τα μέλη μιας μονής πρέπει να έχουν στο νου τους αυτή τη χαρακτηριστική γραμμή της πνευματικής ζωής. Και όσοι έρχονται να το καταστρέψουν αυτό, συμπεριφερόμενοι με περιφρόνηση απέναντι στους άλλους και κάνοντας τη ζωή τους αφόρητη, πιέζοντάς τους ψυχολογικά, οφείλουν να εγκαταλείψουν το μοναστήρι. Ναι, να το κάνουν! Διότι εξαιτίας μιας τέτοιας συμπεριφοράς, ενός πνεύματος υπεροχής, το μοναστήρι υποβαθμίζεται και γίνεται πνευματικά άχρηστος. Ο Χριστός είπε ότι είναι ‘’στενή η πύλη’’.  Αυτοί που έρχονται στο μοναστήρι οφείλουν να το γνωρίζουν αυτό και να συγκατατίθενται να ακολουθήσουν αυτή την στενή ατραπό, διαφορετικά προκαλούν ‘’πόλεμο’’ μέσα στους κόλπους της αδελφότητος. 

Πριν λίγο καιρό προσπάθησα στην τράπεζα να σας εξηγήσω πως εμφανίζονται οι συγκρούσεις στη ζωή μας και ότι αυτές μπορεί να διαρκούν για χρόνια. Το επαναλαμβάνω πάλι σήμερα.

Κάθε φορά που είστε στο κελί σας ή οπουδήποτε και σκέπτεστε με έναν τρόπο υποτιμητικό για τους αδελφούς ή τις αδελφές σας, καταστρέφετε τη ζωή και οι αδελφοί και οι αδελφές που κατηγορείτε το αισθάνονται και πληγώνονται. Πως συμβαίνει αυτό; Ακόμη και μεταξύ αυτών που δεν προσεύχονται υπάρχει μια ψυχολογική ευαισθησία και αισθάνονται τα ψυχικά κύματα, την ψυχική ενέργεια που εκπέμπουν οι άλλοι. Κανείς δεν αντιλαμβάνεται τίποτε, δεν ακούει λόγια, δεν βλέπει χειρονομίες. Ό,τι γίνεται, γίνεται μυστικά, η ζωή όμως καταστρέφεται.

Θα σας δώσω τώρα ένα παράδειγμα που δεν είναι τόσο ευχάριστο. Υπάρχει ένα ζώο, η μεφίτις (ο ασβός), το οποίο για να εξασφαλίσει την ησυχία του εκπέμπει κάποιες φορές ένα υγρό που έχει μια ανυπόφορη δυσωδία, ακόμη και για τα μεγάλα ζώα. Το ίδιο το ζώο αντέχει την οσμή με ευχαρίστηση. Μεταξύ των ανθρώπων συμβαίνει επίσης μερικοί να δημιουργούν μια ατμόσφαιρα σαν αυτή που δημιουργεί η μεφίτις, με αποτέλεσμα να καθιστούν την ατμόσφαιρα γύρω τους ανυπόφορη, έτσι που να μην μπορεί κανείς ούτε να αναπνέει. Αυτοί οι ίδιοι είναι ευχαριστημένοι στη σκέψη της υπεροχής τους.

ΑΣΒΟΣ=Είναι αρκετά διαδεδομένο ζώο στις εύκρατες περιοχές της Ευρώπης και της Ασίας, όπου διαβιεί στις ορεινές δασώδεις περιοχές, κατά κανόνα σε ομάδες των έξι ατόμων. Θηρεύεται για το κρέας του, το δέρμα του και το τρίχωμα της ουράς του, το οποίο χρησιμεύει στην κατασκευή μαλακών πινέλων ζωγραφικής και ξυρίσματος. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα οι ασβοί πέφτουν σε χειμερία νάρκη.

ΣΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΜΑΡΙΑ, ΟΙ ΑΣΒΟΙ ΕΚΤΡΕΦΟΝΤΕ ΑΜΕΡΙΚΗ_ΜΑΡΙΑ, ΠΡΩΤΑ..ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΠΙΝΕΛΩΝ..βιομηχανία premium πινέλων συντηρεί πολυάριθμες φάρμες ασβών στην Κίνα όπου χιλιάδες ζώα υφίστανται απάνθρωπη μεταχείριση.

https://www.facebook.com/groups/667056353839034/posts/1069218433622822/

read more ►

Tό Θαύμα τής Προσευχής,

 

Γερόντισσα Σοφρωνία, Ι.Μ.Άγ.Τριάδος Άκράτας.

Θά διηγηθώ συγκινημένη μέ όσο λιγότερες λεπτομέρειες μπορώ ένα προσωπικό Θαύμα στή ζωή μου από τόν Γέροντα Εφραίμ.

Πρίν περίπου δέκα έτη διάβαζα γιά πολλοστή φορά τό γνωστό τοίς πάσι καί Θεοφόρο βιβλίο τού Γέροντος Εφραίμ Ο Γέροντάς μου Ιωσήφ ο Ησυχαστής.

Ένα βιβλίο πού ομιλεί γιά τό πώς ξεκίνησε τό κούτσικο, ο Γέροντας Εφραίμ από τήν πατρίδα του τό Βόλο γιά νά γίνει Μοναχός στό Άγιον Όρος στή συνοδεία τού Αγ. Ιωσήφ τού Ησυχαστού.

Πιστεύω ότι δέν υπάρχει άνθρωπος πού νά έχει διαβάσει αυτό τό βιβλίο καί νά μήν έχει συγκινηθεί, νά μήν έχει κατανυχθεί, νά μήν έχει αισθανθεί τήν επιθυμία νά Ασπασθεί τάς χείρας καί τούς πόδας αυτών τών υπερφυσικών αγωνιστών γιά τήν αγάπη τού Χριστού. Μέσα σέ αυτό λοιπόν τό κλίμα κατάνυξης καί Ιερών Πόθων καί καθώς διάβαζα γιά τήν κοίμηση τού Γέροντος Ιωσήφ καί τήν επιθυμία τού κούτσικου τού Γέροντος Εφραίμ νά πάρει τό Ιερό Κεφάλι τού Γέροντος Ιωσήφ, δηλ. τήν Ιερή του Κάρα, όπερ καί εγένετο αναφώνησα εν τή καρδία μου:

Άγιε Γέροντά μου Εφραίμ σέ παρακαλώ Αξίωσέ με νά Προσκυνήσω κι εγώ τήν Κάρα αυτή τού Γέροντος Ιωσήφ. Μάλιστα τό είπα εκφώνως μέσα στή σιγαλιά τής νυχτός καί κατόπιν πάλι εκφώνως-συνηθίζω νά ομιλώ καί μόνη αλλά όχι μόνη γιατί μέ τούς Αγίους νιώθεις πολύ οικεία καί άνετα καί βιώνεις τήν παρουσία τους απλά.

- Μά τί λέω;; Πώς είναι δυνατόν νά βρεθώ εγώ στήν Αμερική, στήν Αριζόνα εκεί πού βρίσκεται η Κάρα τού Γέροντος Ιωσήφ;; Ήταν πράγμα αδύνατον λογικά. Ούτε νά τό φανταστώ μπορούσα. Καί τό ξέχασα. Ξέχασα τήν Προσευχή μου καί η ζωή κύλησε κανονικά καί ομαλά. Μετά από ακριβώς ένα χρόνο επιλέχθηκα μέ Ευλογία τού Πνευματικού μας νά συνοδεύσω τή Γερόντισσα μαζί μέ μιάν άλλη Αδελφή-ανάμεσα σέ 30 περίπου Αδελφές-στό ταξίδι της γιά δύο εβδομάδες στήν Αριζόνα!!

Όταν μού ανακοινώθηκε η καρδιά μου πέταξε στόν ουρανό!  Ήμουν σίγουρη ότι ο Γέροντας άκουσε τήν Προσευχή μου, είδε τόν πόθο μου, καί άνοιξε τούς ουρανούς!!  Μία καί μοναδική φορά.  Έκτοτε δέν είχα ξανά τήν ευκαιρία νά ξαναπάω στήν μονή Αγ. Αντωνίου στήν Αριζόνα. Αλλά αυτή η μία φορά ήταν γιά μιάν ολόκληρη ζωή.  Έζησα δύο εβδομάδες εκεί καί Προσκυνούσα κάθε βράδυ τήν Ιερή Κάρα τού Αγίου Ιωσήφ τού Ησυχαστού. Θείες εμπειρίες καί βιώματα από εκείνες τίς δύο εβδομάδες μέ συνοδεύουν ακόμα μέχρι σήμερα δέκα χρόνια μετά από τήν όλη ζωή μου στό Μοναστήρι αλλά καί από τή μία φορά Εξομολόγησης στόν Γέροντα Εφραίμ.

Ήξερε τά πάντα καί έμπαινε στό βάθος τού κάθε προβλήματος.

Μοναδική θέση του;; Ότι όλα τά προβλήματα λύνονται διά τής Ευχής!!

Λάτρης τής νοεράς Προσευχής είχε στό πρόσωπο καί στήν παρουσία του τά σημάδια τής εξαγιαστικής της δύναμης.  Κάθε μέρα μετά τά μεσάνυχτα στή 1και 15πμ πού πηγαίναμε γιά τόν Όρθρο καί τή Θεία Λειτουργία καί παίρναμε τήν Ευχή του νιώθαμε ότι φιλάμε τό χέρι ενός Αγίου σέ τοιχογραφία!  Κι αμέσως χωρίς νά τό καταλαβαίνεις ένιωθες δάκρυα νά κυλάνε στά μάτια σου!!  Όλα αυτά τά χρόνια ένιωθα τήν παρουσία του κοντά μου. Σέ δύσκολες αλλά καί σέ χαρούμενες ευλογημένες ώρες.  Νιώθω τεράστια ευγνωμοσύνη στό Θεό πού τόν γνώρισα, πού Ασπάσθηκα τό Άγιο χέρι του πού η Προσευχή του μέ Αξίωσε νά Προσκυνήσω τήν ευωδιάζουσα Κάρα τού Αγίου Γέροντός του Ιωσήφ τού Ησυχαστού. Πρό ημερών μάλιστα μέ ειδοποίησαν ότι θά μου στείλουν Άγιο Λείψανο τού Αγ. Γέροντός του -Ιωσήφ τού Ησυχαστού- πρός μεγάλη μου έκπληξη.

Αυτό τή μικρή παρουσία τού Αγίου Γέροντος είχα στή ζωή μου, πού η ταπεινότητά μου τή θεωρεί μεγάλη καί η καρδιά μου ζεί τό Θαύμα τής Προσευχής του από εκείνη τήν ώρα καί γιά χρόνια μετά.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Αυτοι ΘΕΛΟΥΝ, ΕΜΕΙΣ;; Έχουμε την Πιστη που Αγαπάμε,

 

Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του Πάπα.. Και βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον. 

Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα.. Και επήγα πάλιν εις τους φίλους μου τους Αγίους. Άναψα τα Καντήλια και ελιβάνισα λιβάνιν καλόν Αγιορείτικον. Και σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα: Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθείστε, διότι μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ό,τι πολυτίμητον τζιβαϊρικόν έχομεν.. Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του τρισκατάρατου του Πάπα.. Μην αφήσετε, Άγιοί μου αυτά τα γκιντί πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας να μασκαρέψουν και να αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερα κακά από αυτά που καταδέχθηκεν ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας..

Στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης

ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Το νόθο ευαγγέλιο έχει ημερομηνία λήξης, ο Θεός ΖΕΙ,

 

Γερμανία: Ανθίζει η Ορθοδοξία στη χώρα του Νίτσε την ώρα που εκατομμύρια καθολικοί και προτεστάντες εγκαταλείπουν τους ναούς.

Αδειάζουν τα εκκλησιάσματα των αιρετικών «εκκλησιών» γιατί το νόθο ευαγγέλιο έχει ημερομηνία λήξης - Αντιθέτως η Ορθοδοξία παρουσιάζει αξιόλογη άνθιση.

Εκκοσμίκευση, ακατάπαυστα σκάνδαλα, θεολογικές πλάνες, αιρετικές καινοτομίες, αξιοθρήνητη ιεραποστολή, βλάσφημες επιμειξίες με τον wokeισμό. Αυτοί είναι μερικοί από τους λόγους που οι δυτικοθρεμμένες «εκκλησίες» στη Γερμανία αποψιλώνονται αφού πέφτουν επάνω τους οι ακρίδες του μηδενισμού.

Όπως μας πληροφορεί η Γραφή, ο ακλόνητος βράχος της μίας και αληθινής Ορθόδοξης Εκκλησίας, είναι η ανόθευτη Πίστη στο Ευαγγέλιο του Σωτήρα Χριστού. Όταν Θεμέλιος Λίθος – Χριστός, απορρίπτεται από το οικοδόμημα αιρετικών εκκλησιών, η κατάρρευση είναι προδιαγεγραμμένη. Οι αιρετικές κακοδοξίες δημιουργούν ένα απονεκρωμένο ευαγγέλιο, ένα ηθικοπλαστικό αλλά αδειανό καβούκι που δεν αγγίζει τις ψυχές.

Και αν στους καιρούς των παχιών αγελάδων οι αιρετικές εκκλησίες μπορούσαν να λαμβάνουν κάποια ευκαιριακή αίγλη ευημερίας, στους σημερινούς καιρούς Αποκάλυψης που το «θηρίο» του οικουμενισμού περιμαζεύει όλα τα αιρετικά του παραρτήματα για να τα ενώσει, γίνεται έκδηλη η κενότητα των αιρετικών.

Σε μια εποχή που βασιλεύει ο αμοραλισμός, το αντίθετό του – ο ηθικισμός – είναι ανήμπορος να αναχαιτίσει το κακό. Γιατί ο αμοραλισμός έχει πανίσχυρο καύσιμο το πάθος, ενώ ο στείρος ηθικισμός δεν καταφέρνει το παραμικρό εφόσον αποσυνδέεται από την Αλήθεια. Μάλιστα ζημιώνει κιόλας, αφού οι «ξεροί» κανόνες χωρίς βιωματική σχέση με τον Θεό, γίνονται αιτία επανάστασης και αποστροφής για κάθε δόγμα. Έτσι ακριβώς δημιουργήθηκαν τα αιρετικά «παιδιά» και «εγγόνια» του Παπισμού, κι έτσι ακόμα πληθαίνει το γενεαλογικό δέντρο της αίρεσης.

Κι έπειτα έχουμε τα αλλόθρησκα «θηρία». Ο αθεϊσμός από τη μία (και αυτός μια μορφή θρησκείας είναι) και ο εισαγόμενος μωαμεθανισμός από την άλλη, συνθλίβουν πρώτα – πρώτα τα ξεΐγκλωτα δόγματα που δεν έχουν καμία Αγιοπνευματική ρίζα. Κι άλλωστε η αίρεση προξενεί ερήμωση ψυχών, και άρα της αξίζει απόλυτα η ερήμωση Πιστών. Οι εκκλησίες γίνονται.. μπυραρίες

Η γνωστή εφημερίδα Bild σε σχετικό ρεπορτάζ παρουσίασε το φαινόμενο της ερήμωσης των εκκλησιασμάτων στη Γερμανία. Τόσο οι Καθολικές όσο και οι Προτεσταντικές «εκκλησίες» βλέπουν τα εκκλησιάσματά τους να αραιώνουν με ραγδαίους ρυθμούς. Μόνο σε ένα χρόνο (από το 2024 στο 2025), Καθολικοί και Προτεστάντες έχασαν 1,2 εκατομμύρια μέλη στη Γερμανία, ένας συντριπτικός αριθμός που δεν δείχνει απλά μια εκκλησιαστική κρίση, αλλά μια δομική κατάρρευση αυτών των ομολογιών.

Συγκεκριμένα η Προτεσταντική «εκκλησία» απαριθμεί 17,4 εκατομμύρια μέλη (από 18 εκατομμύρια το 2024), ενώ η Καθολική «εκκλησία» 19,2 εκατομμύρια μέλη (από 19,8 εκατομμύρια το 2024). Το ποσοστό χριστιανών στη Γερμανία έχει πέσει κάτω από το 50% και ουσιαστικά η κοινωνία μετατρέπεται σε μια ασπόνδυλη μάζα που γίνεται «λίπασμα» για την περεταίρω επικράτηση του μουσουλμανισμού. Νιτσεϊσμός, Μαρξισμός, Ναζισμός, ακραίος Τεχνοκρατισμός, το πολιτισμικό έδαφος της Γερμανίας ήταν εδώ και αιώνες άγονο και εχθρικό για το ανόθευτο Ευαγγέλιο.

Ειδήσεις σαν της προτεστάντισσας πάστορα (με τα φούξια μαλλιά) που «ευλόγησε» τον πολυγαμικό «γάμο» τεσσάρων αντρών στο Βερολίνο, είναι μια τυπική εικόνα από το κατάντημα των αιρετικών μορφωμάτων. Από το 2000 μέχρι το 2024 έχουν κλείσει περίπου 611 Καθολικές και 350 Προτεσταντικές εκκλησίες στη Γερμανία. Τα αδειανά κτήρια που κάποτε κήρυτταν αδειανά λόγια, τελικά μετατρέπονται σε πολιτιστικούς χώρους, διαμερίσματα, ξενοδοχεία, εστιατόρια, μπυραρίες, γυμναστήρια ή διάφορα άλλα καταστήματα.

Μια κατάληξη που κι εμείς οι Ορθόδοξοι πρέπει να φιλοσοφούμε σοβαρά: οι ναοί που ακολουθούν το ρεύμα της εκκοσμίκευσης, τελικά αλώνονται και κυριεύονται από τα φετίχ του κόσμου, γίνονται στέκια για φαί, για ποτό, για γλεντοκόπι, για συναυλίες και αλλοπρόσαλλες τέχνες.

Ορθοδοξία: H ταχύτερα αναπτυσσόμενη Χριστιανική Ομολογία.

Αλλά υπάρχει και μια ευχάριστη πλευρά στο θέμα. Σε αυτό το φαινόμενο αποχριστιανοποιήσης της Γερμανίας, η Ορθοδοξία όχι μόνο δεν χάνει Πιστούς, αλλά θεωρείται η ταχύτερα αναπτυσσόμενη Εκκλησία στη χώρα. Το ίδιο Θαύμα που συμβαίνει στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο τα τελευταία χρόνια, δίνει εκλεκτούς καρπούς κι εδώ.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, υπάρχουν περίπου 3,8 – 4 εκατομμύρια Χριστιανοί Ορθόδοξοι στη Γερμανία, που αντιστοιχεί στο καθόλου αμελητέο 4,5–5% του συνολικού πληθυσμού. Έλληνες, Ρώσοι, Ρουμάνοι, Σέρβοι, Ουκρανοί, Βούλγαροι και Γεωργιανοί, συνθέτουν διάσπαρτες Ορθόδοξες κοινότητες που επεκτείνουν το Ιεραποστολικό έργο. Αρκετοί από τους αιρετικούς ναούς που κλείνουν, περνούν στα χέρια Ορθοδόξων και εξαγιάζονται από το Πνεύμα της Αληθείας, δίνοντας πνοή Θεού σε μια παραπαίουσα κοινωνία. Πράγματι Θαυμαστό γεγονός ότι στη χώρα του άθεου Νίτσε που έθρεψε γενιές με το «ο Θεός πέθανε», ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να δείξει ότι τελικά οι φιλοσοφίες του Νίτσε είναι εκείνες που πέθαναν, αλλά ο Θεός ΖΕΙ αιωνίως και θριαμβεύει ακόμα και πάνω από τα χαλάσματα των ανθρώπων.

Άλλωστε το Ορθόδοξο μήνυμα του Ευαγγελίου δεν περιορίζεται μόνο μεταξύ μεταναστών. Υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον και στον ντόπιο Γερμανικό πληθυσμό, σε σημείο που μερικά Μοναστήρια και Ναοί, κάνουν Θεία Λειτουργία στα Γερμανικά. Την τελευταία δεκαετία καταγράφεται σταθερή αύξηση Γερμανών που βαφτίζονται ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Η αυθεντικότητα της Ορθοδοξίας μαγνητίζει όλο και περισσότερους ντόπιους που (όπως και στις ΗΠΑ) ψάχνουν μια ανόθευτη Πίστη για να δραπετεύσουν από τα κενά συνθήματα της κοσμικότητας. Ξέρετε, σε αντίθεση με τους απλοϊκούς, άδολους και καλοσυνάτους κατηχούμενους στις Ιεραποστολές της Αφρικής, στις σκληρόκαρδες και επηρμένες κοινωνίες της Δύσης είναι ακόμα μεγαλύτερο Θαύμα το να διαδίδεται το Ευαγγέλιο.

Και στην περίπτωση των Γερμανών, υπάρχει αυξανόμενη ζήτηση για Ορθόδοξα podcast στο διαδίκτυο όπου γίνεται Ιεραποστολικό έργο. Προς το παρόν το «ρεύμα» Γερμανών που ανακαλύπτουν την Ορθοδοξία είναι περιορισμένο, αλλά Έτσι ακριβώς ξεκίνησε η μεγάλη άνθιση στις ΗΠΑ. 

Το μήνυμα του Ευαγγελίου είναι ένας αθάνατος σπόρος που μπορεί να φυτρώσει ακόμα και στα πιο τοξικά περιβάλλοντα, όταν έρθουν οι κατάλληλες συνθήκες. Άλλωστε δεν υπήρξε πιο εχθρικό περιβάλλον για την Ορθοδοξία από τα πρωτοχριστιανικά χρόνια, όπου ούτε οι αυτοκράτορες, ούτε οι διωγμοί, ούτε οι ειδωλολάτρες, ούτε ο «σκοτισμένος» Ιουδαϊσμός δεν κατάφεραν να καταπνίξουν το μικρό ποίμνιο που τελικά απλώθηκε στα πέρατα της οικουμένης.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Αίμα και νερό ανέβλυσαν από την πληγή της Εικόνας,

Δεν περιγράφεται ο τρόμος που προκλήθηκε στους Εβραίους!

Στην πόλη της Βηρυτού ζούσε κάποτε ένας Χριστιανός σ’ ένα σπίτι το οποίο νοίκιαζε.  Όταν έφυγε απ’ αυτό το σπίτι οριστικά, ξέχασε εκεί μια Εικόνα του Σωτήρα.  Ύστερα μετακόμισε στο ίδιο σπίτι ένας Εβραίος.  Στη Βηρυτό υπήρχαν πολλοί Εβραίοι που έτρεφαν ιδιαίτερα πικρά αισθήματα για τη Χριστιανική Πίστη.     Έτσι, λοιπόν, όταν βρέθηκε η Εικόνα στο σπίτι, οι Εβραίοι τη μετέφε­ραν εκεί όπου συνάζονταν και άρχισαν να τη χλευάζουν όπως και οι πρόγονοί τους είχαν άλλοτε χλευάσει τον ίδιο τον ζωντανό Σωτήρα. Επίσης έκαναν στην Εικόνα ό,τι και οι πρόγονοί τους είχαν κάνει στον Σωτήρα: τρύπησαν τα χέρια και τα πόδια με καρφιά, άλειψαν με ξίδι τα χείλη της Εικόνας· μυκτήρισαν με κάθε δυνατό τρόπο την Εικόνα του Σωτήρα.  Τέλος, κάποιος απ’ αυτούς πήρε μια λόγχη και κτύπησε την Αγία Εικόνα κάτω απ’ το πλευρό.

Τότε – ω του Θαύματος! – αίμα και νερό ανέβλυσαν από την πληγή της Εικόνας, ακριβώς όπως και απ’ το ζωντανό σώμα τού Εσταυρωμένου Κυρίου.  Δεν περιγράφεται ο τρόμος που προκλήθηκε στους Εβραίους!

Ωστόσο έφεραν γρήγορα ένα δοχείο και μάζεψαν εκεί μέσα το αίμα και ύστερα έφεραν πολλούς αρρώστους, τυφλούς, κωφούς, χωλούς και δαιμονισμένους για να Θεραπευθούν απ’ την Εικόνα. Μόλις οι Εβραίοι έχριαν με το αίμα τους αρρώστους αυτοί Θεραπεύονταν.

Όλη η πόλη συγκεντρώθηκε εκεί για να δει το Θαύμα και όλοι Δόξαζαν τον Ιησού Χριστό, τον αληθινό Θεό· όλοι οι Εβραίοι σ’ εκείνη την πόλη μεταστράφηκαν και Πίστεψαν στον ζωντανό και ζωοδότη Κύριο Ιησού Χριστό.

(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ο Πρόλογος της Αχρίδος, Οκτώβριος, εκδ. Άθως, σ. 131-132)

        Μιχάλης Αντωνιάδης  

read more ►

Σύνελθε, Κάνε το Σωστό,

 

Ποτέ ο διάβολος δεν αρχίζει τη μάχη από τα μεγάλα και σοβαρά αμαρτήματα. Προτιμά να αγωνιστεί, για να πείσει τον άνθρωπο να κάνει μία μικρή παράβαση σε ένα μικρό σφάλμα. Εδώ έχει περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας. Ευκολότερα κανείς προχωρεί σε μία μικρή υποχώρηση. Έτσι αρχίζει το ξήλωμα και ο κατήφορος. Το μικρό οδηγεί στο μεγαλύτερο. Και σιγά-σιγά φθάνει ο άνθρωπος στην έσχατη αθλιότητα.. 

Γιατί; Γιατί δεν πρόσεξε στο πρώτο ολίσθημα. Ο Ιούδας δεν έγινε μονομιάς προδότης. Άρχισε με την κλοπή ενός μικροποσού. Προχώρησε σε μεγαλύτερο. Έγινε δέσμιος της φυλαργυρίας. Οδηγήθηκε στην προδοσία του Διδασκάλου Του. Πάντοτε η αρχή των πιο μεγάλων κακών γίνεται με τρόπο ανεπαίσθητο. 

Οι μεγάλοι διαρρήκτες ξεκίνησαν κλέβοντας ένα αυγό. Και οι μεγάλοι απατεώνες άρχισαν τη δράση τους από μερικά αθώα ψέματα. Πράγματι αυτά που φαίνονται μικρά και ασήμαντα, είναι τα πιο επικίνδυνα!

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!      Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Ο Χριστός λέει στην Ευρώπη πως αυτή Βαπτίστηκε στο όνομά Του,

 

Ο Χριστός απομακρύνθηκε απὸ την Ευρώπην. 

Στο Δικαστήριο ανάμεσα στο Χριστό και την Ευρώπη πραγματικά έγινε το εξής:

Ο Χριστός λέει στην Ευρώπη πως αυτή Βαπτίστηκε στο όνομά Του, και πως πρέπει να μείνει Πιστή σ' Αυτόν, και στο δικό Του Ευαγγέλιο.

Η κατηγορουμένη Ευρώπη απαντάει: «Όλες οι Θρησκείες είναι ίσες -αυτό είπαν οι Γάλλοι εγκυκλοπαιδιστές- κανένας δεν πρέπει να πιέζεται να πιστεύει αυτό ή εκείνο». Η Ευρώπη ανέχεται όλες τις Θρησκείες σαν λαϊκές δεισιδαιμονίες λόγω των δικών της ιμπεριαλιστικών συμφερόντων. Όμως, η ίδια η Ευρώπη δεν έχει ούτε μία Θρησκεία. Όταν η Ευρώπη θα καταφέρει να πετύχει τους πολιτικούς της στόχους τότε γρήγορα θα κάνει μία εκκαθάριση όλων των λαϊκών δεισιδαιμονιών.

Σ’ αυτά τα λόγια ο Χριστός ρωτάει λυπημένος: Πώς μπορείτε εσείς οι άνθρωποι να ζείτε με ιμπεριαλιστικά, υλικά συμφέροντα, με κτηνώδη επιθυμία μόνο για σωματική τροφή; Εγώ ήθελα να σας κάνω θεούς και γιούς του Θεού και εσείς αντιστέκεστε και σπεύδετε να γίνετε ίδιοι με τα κτήνη»;

Τότε η Ευρώπη απαντάει: «Εσύ είσαι ξεπερασμένος, αντί για το δικό Σου Ευαγγέλιο εμείς βρήκαμε τη ζωολογία και τη βιολογία. Τώρα ξέρουμε πως είμαστε απόγονοι όχι δικοί Σου και του Ουράνιου Πατέρα Σου, αλλά των ουραγκοτάγκων, των γοριλών, των μαϊμούδων. Εμείς τώρα τελειοποιούμαστε για να γίνουμε θεοί, επειδή δεν αναγνωρίζουμε άλλους θεούς εκτός από εμάς».

Ο Χριστός τότε αποκρίνεται: «Είστε πιο ξεροκέφαλοι από τους παλιούς Εβραίους, εγώ σας έβγαλα από το βαρβαρικό σκοτάδι, σας έφερα το Ουράνιο Φως, εσείς όμως θέλετε πάλι το σκοτάδι, όπως το βουβάλι τη λάσπη. Εγώ έχυσα για σας το αίμα μου, σας αγάπησα, ακόμη και όταν όλοι οι Άγγελοι απέστρεψαν το πρόσωπο τους από εσάς, επειδή δεν μπορούσαν να αντέξουν τη δική σας άδικη ρυπαρότητα. Όταν εσείς βρισκόσασταν στο σκοτάδι και στην αμαρτία, ήμουν ο μοναδικός που πάλεψε για σας, για να σας Φωτίσω θέλοντας να σας εξαγνίσω. Μην είστε τώρα άπιστοι, επειδή θα ξαναγυρίσετε σε εκείνο το ανυπόφορο σκοτάδι και την ανυπόφορη δυσωδία».

Σ' όλα αυτά η Ευρώπη με ειρωνικό χαμόγελο φωνάζει: «Φύγε από εμάς, δεν σε γνωρίζουμε. Εμείς κρατούμε την Ελληνική φιλοσοφία και τη Ρωμαϊκή κουλτούρα. Εμείς θέλουμε την ελευθερία. Έχουμε Πανεπιστήμια, η επιστήμη είναι το αστέρι και ο οδηγός μας. 

Το σύνθημά μας είναι: Ελευθερία, αδελφοσύνη, ισότητα. Ο νους μας είναι ο θεός των θεών. Εσύ είσαι Ασιάτης. Απαρνιόμαστε εσένα. Είσαι ένας παλιός μύθος των παππούδων και των γιαγιάδων μας».

Σ' αυτά αποκρίνεται ο Χριστός με δακρυσμένα μάτια: «Εγώ θα φύγω αλλά και εσείς θα δείτε. Βγήκατε από τον δρόμο του Θεού και πήγατε στο δρόμο του σατανά. Η Ευλογία χάθηκε από εσάς. Στο χέρι μου είναι η ζωή σας και ο θάνατός σας, επειδή εγώ Σταυρώθηκα για σας. Παρ' όλα αυτά δεν θα σας καταδικάσω εγώ, αλλά οι αμαρτίες σας και η άρνησή σας στον Σωτήρα. Έδειξα Πατρική αγάπη για όλους τους ανθρώπους και ήθελα με αγάπη όλους να σας σώσω».

Σ' αυτά άπαντα η Ευρώπη: «Ποιά αγάπη; Εμείς νιώθουμε υγιές και δυνατό μίσος για όλους όσους δεν συμφωνούν με μας. Αυτό είναι το πρόγραμμά μας. 

Η αγάπη Σου δεν είναι παρά μόνο ένα παραμύθι. Αντί του παραμυθιού αυτού, εμείς δημιουργήσαμε εθνικισμό, διεθνισμό, προοδευτισμό, επιστημονισμό. 

Σ' αυτά είναι η σωτηρία μας και εσύ φύγε από εμάς»!

Αδελφοί μου, η λογομαχία αυτή στον καιρό μας τελείωσε.

Ο Χριστός απομακρύνθηκε από την Ευρώπη, όπως κάποτε απομακρύνθηκε από τη χώρα των Γαδαρηνών, επειδή το ζήτησαν οι Γαδαρηνοί. 

Όμως μόλις απομακρύνθηκε, ήρθε ο πόλεμος, η φτώχεια, η φρίκη, η καταστροφή. Ξανά γύρισε στην Ευρώπη, ο προχριστιανικός βαρβαρισμός των Αβάρων, των Ούνων, των Λογγοβάρδων, αλλά σε μέγιστη φρίκη. Τον Σταυρό Του και την ευλογία Του πήρε ο Χριστός και απομακρύνθηκε. Έμεινε το σκοτάδι και η βρωμιά. 

Εσείς τώρα αποφασίστε με ποιον θα πάτε. Με τη σκοτεινή και βρώμικη Ευρώπη, ή με τον Χριστό; Αμήν.

Αγίου Νικολάου Αχρίδος Βελιμίροβιτς. Αφυπνιστικοί λόγοι μέσα από το παράθυρο της φυλακής,

μηνύματα στο λαό,

 Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Χρεία λοιπόν της υπομονής,

 

Η κάθε θλίψις όπου μας γίνεται, είτε εξ ανθρώπων, είτε εκ δαιμόνων, είτε εξ αυτής της ιδίας μας φύσεως, πάντοτε έχει κλεισμένον εντός της το ανάλογο κέρδος. Και όποιος την απερνά δι' υπομονής λαμβάνει την πληρωμήν, ενταύθα τον αρραβώνα εκείθεν το τέλειον. Χρεία λοιπόν της υπομονής, καθάπερ άλας εν φαγητώ, διότι άλλος δρόμος δεν είναι του να κερδίσωμεν, να πλουτίσωμεν, να βασιλεύσωμεν. Αυτόν τον δρόμον ο Χριστός μας τον χάραξε. Και ημείς, όσοι τον αγαπούμεν, οφείλομεν δι' αγάπην Του να ακολουθούμεν.. Χωρίς πειρασμόν δεν γνωρίζονται αι αγνές ψυχές, δεν φαίνεται η αρετή, δεν διακρίνεται η υπομονή. Χωρίς πειρασμούς αδύνατον η υγεία της ψυχής να φανή..

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!      Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Η προπαγάνδα αυτών των απαίσιων αμαρτιών,

Η Συγκλονιστική Προφητεία του Γέροντα Αντωνίου Ρώσου Μοναχού το 1970.

Η κοινή αμαρτία της πορνείας δεν είναι αρκετή για τους δαίμονες: ο σοδομισμός και η παιδεραστία θα δοθούν απλόχερα ως υπέρτατες εκδηλώσεις της ελευθερίας. 

Η προπαγάνδα αυτών των απαίσιων αμαρτιών θα αποκτήσει απίστευτη δύναμη – ακόμα πιο ισχυρή από την ίδια τη σεξουαλική ακολασία.

Περιπτώσεις ομοφυλοφιλικών γάμων θα παίρνουν τέτοια προβολή όσο και η ανακάλυψη των αντιβιοτικών στην εποχή τους.. Όλοι όσοι αντιστέκονται σε αυτές τις δαιμονικές εφορμήσεις θα θεωρηθούν ότι καταπατούν την ελευθερία των άλλων, ως αφάνταστα αμαθείς ή ακόμα και εχθροί του κράτους και των συμφερόντων του, καθώς όλα τα κράτη θα έχουν ως απώτερο σκοπό τους τη διαφύλαξη των δαιμονικών ελευθεριών αντί των ηθικών αξιών.

Ακόμα περισσότερο καθώς ο αριθμός των ανθρώπων που θα χτυπηθούν από τρομερές αρρώστιες, σεξουαλικά μεταδιδόμενες, θα είναι τόσο μεγάλος και οι πόνοι των θυμάτων θα είναι τόσο απαίσιοι, ώστε η κοινωνία τελικά θα δεχτεί την αυτοκτονία σαν μια ανάπαυλα, σαν πράξη ελέους. Οι αρχές θα φτάσουν ακόμα και στο σημείο να εξωθούν τους ανθρώπους να το κάνουν. Τα πάντα θα στοχεύουν στην καταστροφή των ψυχών αυτών που πλανήθηκαν. Μια ακόμα φριχτή δαιμονική παγίδα θα παρακινεί τους ανθρώπους να αυξήσουν τα κέρδη τους, να επιζητούν πλούτη ως ύψιστο σκοπό της ζωής. Το ίδιο το πάθος της αντιζηλίας (του πλούτου των άλλων) από μόνο του είναι επιζήμιο, όπως όλα τα πράγματα που γίνονται χωρίς μέτρο. 

Και η υπερβολή οδηγεί στη καταστροφή της φύσης. Το δεύτερο μέρος αυτής της παγίδας εντοπίζεται στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται αυτός ο πλούτος. Τι είναι τα σημερινά χρήματα; Ένα φάντασμα, μια ψευδαίσθηση, όπως όλα τα «θαύματα» του διαβόλου. 

Το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων βρίσκεται στις τράπεζες ή σε ομόλογα. Αυτές οι τράπεζες θα πτωχεύσουν και οι άνθρωποι θα γονατίσουν! Αυτό μπορεί να γίνει αστραπιαία. Έχουν ήδη γίνει αναρίθμητες και επιτυχημένες πρόβες αυτού του πράγματος.   Η βιομηχανία θα παραλύσει εξαιτίας φυσικών συμφορών και πολέμων. Επομένως με τι θα μείνει ο άνθρωπος;   Με μια μάζα από άχρηστα πράγματα, για τη συγκέντρωση των οποίων ξόδεψε χρόνια από τη ζωή του. Τώρα βλέπει ότι η αξία τους είναι εντελώς σχετική, ακόμη και σε έναν ασφαλή και ευτυχισμένο κόσμο, και βεβαίως τίποτε δε θα αξίζουν σε ένα κόσμο καταστροφής και αφανισμού.

Ξέρω ότι σας έχω φοβίσει υπέρμετρα με τις αφηγήσεις μου. Αλλά πιστέψτε με ότι είναι ακόμα πιο τρομερά να τα βλέπεις! Αυτό που είδα είναι ακόμα πιο άσχημο και απαίσιο από αυτό που θα μπορούσα να σας περιγράψω με λόγια. Ωστόσο, δεν μπορώ να σας τα πω όλα, καθώς δεν πρέπει να σας προκαλέσω κατάθλιψη και να πέσει στο παρόν το ηθικό σας, με τα οράματα μου για το μέλλον.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Ορθοδόξου Κληρικού 

Π. Αλεξάντερ Κρασνώφ «Πνευματικές συζητήσεις και Διδαχές του Γέροντος Αντωνίου». 

 Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Γιατί τόσο μίσος εναντίον των Χριστιανών;

 Ρώτησε ο Μοναχός τους Δαίμονες: Γιατί τόσο μίσος εναντίον των Χριστιανών;

~ Κάποτε με είχε επισκεφθεί ένας Μεγαλόσχημος Μοναχός από το Άγιον Όρος. Ήταν 7 το απόγευμα. Έδειχνε άνθρωπο τρομοκρατημένο. Λες και είχε ιδεί φάντασμα. Πράγματι, δεν είχα πέσει και πολύ έξω.

Όπως προχωρούσε ή συζήτηση, ίσχυρίζετο πώς οι δαίμονες έχουν την ικανότητα να παρουσιάζονται στους ανθρώπους ακόμη και αισθητά.

– Και τούς έχετε δει; Τον ρώτησα.

– Ναι. Ναι. Τούς είδα με τα ίδια μου τα μάτια, όπως βλέπω τώρα εσένα. Μετά την Θεία Λειτουργία γύρισα στον Κελί μου. Είπα να ξαπλώσω για λίγο, μέχρι να σημάνει ή ώρα για φαγητό. Ή πόρτα του Κελιού μου ήταν κλειστή και κλειδωμένη. Και, να σου, ξαφνικά, βλέπω δύο μαύρες φιγούρες να στέκονται μέσα στον Κελί μου. Από πού τάχα μπήκαν; σκέφτηκα. Και άκουσα τον ένα να λέγει στον άλλο:

«Έλα, έλα γρήγορα, να τον σκοτώσουμε, τώρα πού είναι μόνος του!» Κατατρομαγμένος ανοίγω διάπλατα τα μάτια, μήπως και ονειρεύομαι. «Μα είναι ξύπνιος», είπε ό άλλος. «Και τί πειράζει; Φέρε το γρήγορα εδώ». Τούς είδα να μεταφέρουν ένα τεράστιο σεντόνι. «Γρήγορα ρε, ρίξε το επάνω του. Θα νομίσουν ότι πέθανε από ασφυξία». Στα λόγια αυτά ανασηκώθηκα. Έκαμα τον Σταυρό μου και φώναξα, όσο άντεχαν τα πνευμόνια μου: «Κύριε, Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, Ελέησε με!»  Την ίδια στιγμή, λες και τούς χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα, τα δαιμόνια εκτινάχτηκαν στην άλλη άκρη του Κελιού. Αφού επήρα θάρρος, τούς ερωτάω:

– Τί θέλετε από εμένα, ταλαίπωροι; Γιατί τόσο μίσος εναντίον των Χριστιανών;

– Σάς φθονούμε, γιατί ό Θεός είναι άδικος. Γιατί θέλετε να μας πάρετε την θέση!

– Τί; Την θέση; Ποιά θέση;

– Βέβαια, τώρα μας κάνεις και τον ανίδεο! Από την μια διαπράττετε ένα σωρό αμαρτίες και από την άλλη τρέχετε κάτω από το «βρωμοπετραχήλι» του Παπά. Σάς μουρμουρίζει κάτι λόγια ακαταλαβίστικα και όλα Συγχωρούνται και σβήνουν!

– Και εσείς, άμα το θελήσετε, έχετε την δυνατότητα να σάς Συγχωρεθούν οι αμαρτίες σας. Αυτό αρκεί, για να καταλάβετε την προηγούμενη θέση σας, από την όποια ξεπέσατε.

– Και πώς;

– Ταπεινωθείτε! Πηγαίνετε, ακόμη και τώρα, μπροστά στην Εικόνα του Χριστού και ζητήστε Του συγγνώμη και άφεση.

– Αυτό δεν πρόκειται να γίνει ποτέ! Ακούς, τί λέω; Με κανένα τρόπο! Ποτέ! Ποτέ! Ουδέποτε!!

– Έ, τότε είστε άξιοι της τύχης σας.

Ω! πόσο αληθινά είναι τα λόγια της Αγίας Γραφής: «ό Θεός υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δεν δίδωσι χάριν».

Ό υπερήφανος βλέπει τον Θεό σαν αντίπαλο του. Μα και για τον Θεό ό υπερήφανος είναι εχθρός Του. Δηλαδή, ξένος και αποξενωμένος από το έλεος και την αγάπη του Θεού.

Αντίθετα, ό Ταπεινός είναι άξιος της Χάρης και του Ελέους του Θεού. Άξιος να αποκατασταθεί στην προηγούμενη δόξα του.

  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Έδωσαν τη ζωή τους για την Πίστη, οι Δώδεκα Απόστολοι,

 

Άγιοι Απόστολοι: Οι ένδεκα, από τους δώδεκα, είχαν θάνατο Μαρτυρικό.  Συγκινητικό είναι ότι οι ένδεκα, από τους δώδεκα, είχαν θάνατο Μαρτυρικό. Έδωσαν τη ζωή τους για την Πίστη τους, υπέγραψαν το Κήρυγμά τους με το αίμα τους.  Σύμφωνα με τον Συναξαριστή του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, οι Δώδεκα Απόστολοι ολοκλήρωσαν την αποστολή τους ως εξής:

Οι Πρωτοκορυφαίοι Πέτρος και Παύλος Μαρτύρησαν στη Ρώμη, ο πρώτος με Σταυρικό θάνατο, με την κεφαλή του προς τη γη, και ο δεύτερος με αποκεφαλισμό.

Ο Άγιος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος Μαρτύρησε στην Πάτρα, με Σταυρικό θάνατο, σε Σταυρό με σχήμα Χ.

Ο Άγιος Ιάκωβος, ο αδελφός του Αγίου Ιωάννου, θανατώθηκε, πρώτος από όλους τους Αποστόλους, από τον Ηρώδη τον Αγρίππα με αποκεφαλισμό στα Ιεροσόλυμα.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής εξορίσθηκε στην Πάτμο και τελικά πέθανε στην Έφεσο.

Ο Άγιος Φίλιππος Σταυρώθηκε στην Ιεράπολη της Συρίας.

Ο Άγιος Θωμάς τρυπήθηκε με ακόντια και λόγχες στη χώρα των Ινδών και παρέδωσε εκεί την ψυχή του.

Ο Άγιος Βαρθολομαίος Σταυρώθηκε στην Ουρβανούπολη της Ινδίας.

Ο Άγιος Ματθαίος Μαρτύρησε διά λιθοβολισμού και πυρός στην Ιεράπολη της Συρίας.

Ο Άγιος Ιάκωβος ο του Αλφαίου κρεμάστηκε σε Σταυρό.

Ο Άγιος Σίμων ο Ζηλωτής και Κανανίτης παρέδωσε το πνεύμα του καρφωμένος σ’ ένα Σταυρό στη Μαυριτανία της Αφρικής.

Ο Άγιος Ιούδας ο Θαδδαίος θανατώθηκε με τόξα στη Μεσοποταμία κρεμασμένος σ’ ένα δέντρο.

Ο Άγιος Ματθίας παρέδωσε την ψυχή του με φρικτά βασανιστήρια στην Αιθιοπία.

Εάν από τους πρώτους Αποστολικούς χρόνους ο Απ. Παύλος μιλάει για ψευδαπόστολους οι οποίοι κηρύττουν τον Χριστό όχι από αγάπη αλλά από ιδιοτελής σκοπούς.

Σήμερα που είναι το αληθινό κριτήριο για την συνέχεια του Αποστολικού έργου της πρώτης Εκκλησίας; 

Που αλλού; Παρά μόνο στο Μαρτυρικό τους τέλος, το οποίο πρέπει να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για όλους αυτούς που συνεχίζουν το έργο των Αποστόλων.

Γιατί όμως είχαν Μαρτυρικό τέλος; Γιατί δεν άρεσαν στον κόσμο τούτο, αλλά μόνο στον Χριστό – δια τούτο μισεί υμάς ο κόσμος (Κατ. Ιωάννη 15.18).

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Τον αιρετικό ως πρόσωπο δεν τον κρίνουμε, αλλά τον συμπονούμε,

Δεν μας ενδιαφέρει το πρόσωπο αλλά η πλάνη,

Χρειάζονται αρκετά άρθρα για να αναφέρουμε το πλήθος κακοδοξιών που κηρύττουν. 

Δεν δέχονται την Αγία Τριάδα, τη Θεότητα και την Ανάσταση του Χριστού, τη Θεότητα του Αγίου Πνεύματος, την Αγιότητα και Αειπαρθενία της Παναγίας, την Ιερότητα του Σταυρού, την αθανασία της ψυχής, τα Ιερά Μυστήρια, την Ιεροσύνη, 

τα Θαύματα των Αγίων, τις Εικόνες κλπ. Και αυτά είναι μόνο λίγα και βασικά από τα αίσχη που στηρίζουν.

Απέχουν προκλητικά από το σύνολο και τρέφονται από την αποδόμηση του.            Παρασιτικά δρουν στο στρατό, παρασιτικά στην κοινωνία, παρασιτικά στην υγεία, παρασιτικά στην Πίστη. Ακριβώς αντίθετα από την πλατιά και αδιάκριτη αγάπη της Ορθοδοξίας, που κενώνεται για να προσφερθεί παντού. Τον αιρετικό ως πρόσωπο δεν τον κρίνουμε, αλλά τον συμπονούμε και Προσευχόμαστε για την επιστροφή του στην αληθινή οδό. Αλλά την αίρεση όχι μόνο θα την κρίνουμε, αλλά οφείλουμε να την κατακεραυνώνουμε με κάθε ευκαιρία.

Όσοι έγιναν ξαφνικά.. άνετοι με τους Χιλιαστές μη τυχόν και τους θιχτεί ένα οπαδικό είδωλο, ας μείνουν στα ποδοσφαιρικά τους. Ο σεβασμός είναι αυτονόητος για προσωπικές αποφάσεις στα πλαίσια της καριέρας, αλλά όχι για ψυχοκτόνες πλάνες που πλασάρονται ως αθώες. Ο Χιλιασμός είναι η χειρότερη από όλες τις αιρέσεις και αν είναι να ανεβαίνει στην επιφάνεια της δημοσιότητας, αυτό πρέπει μόνο να γίνεται για τη σατανική της δράση.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!!    Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Χιλιαστές. Μάρτυρες του Ιεχωβά,

 

Ξαφνική αποχώρηση του Γιάννη Κωνσταντέλια από την Εθνική Ελλάδας,

Ας μιλήσουμε για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά μια που το έφερε η επικαιρότητα..

Με αφορμή τις ανεπιβεβαίωτες φήμες για τον Γιάννη Κωνσταντέλια, άλλοι ανακαλύπτουν τώρα τις πλάνες των Χιλιαστών και άλλοι τις.. δικαιολογούν ως σεβαστές, ενώ οι ίδιοι πετροβολούν την Ορθοδοξία!

Μια έντονη φημολογία που συνοδεύει την ξαφνική αποχώρηση του Γιάννη Κωνσταντέλια από την Εθνική Ελλάδας, στάθηκε αρκετή για να γίνουν Πανελλήνιο θέμα συζήτησης οι λεγόμενοι Μάρτυρες του Ιεχωβά.

Σύμφωνα με τις ανεπιβεβαίωτες φήμες που κυκλοφορούν, ο Κωνσταντέλιας φέρεται να είναι μέλος της συγκεκριμένης αίρεσης, η οποία – ανάμεσα σε πολλές κακοδοξίες που πρεσβεύει – στηρίζει και την ουδετερότητα απέναντι στην ιδέα του Έθνους. Ούτε γνωρίζω, ούτε μπορώ να επιβεβαιώσω, ούτε και έχει ιδιαίτερη σημασία αν ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής ανήκει όντως σε αυτή τη θρησκευτική κίνηση. Αυτό που έχει σημασία είναι η κριτική στην ίδια την κακοδοξία και όχι στο πρόσωπο που ενδέχεται να την πιστεύει. Ξαφνικά όλοι άρχισαν να μιλούν για τις παρασιτικές πεποιθήσεις των Ιεχωβάδων, σαν να προσγειώθηκαν στην Ελλάδα χθες. Κι όμως η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, εδώ και δεκαετίες προειδοποιεί και ενημερώνει για την ανθελληνική, αντικοινωνική και αντιχριστιανική δράση της συγκεκριμένης αίρεσης.

Στους σταθμούς του μετρό και στις πόρτες μας.

Οι (ψευδο)Μάρτυρες του Ιεχωβά ή αλλιώς Χιλιαστές, αποτελούν μια παγκόσμια ελιτιστική σέκτα, αποτέλεσμα μιας ανίερης επιμειξίας Ιουδαϊσμού και Χριστιανισμού. Δεν πιστεύουν στην ιδέα της πατρίδας, αλλά σε μια διεθνιστική κάστα των «εκλεκτών» του Θεού, όπου υποτίθεται ότι ανήκουν οι ίδιοι. Η δομή της συγκεκριμένης οργάνωσης θυμίζει πολυεθνική εταιρεία και οι Χιλιαστές λειτουργούν ως «πλασιέ» που προωθούν την «αλήθεια» τους με τόσο ξύλινο λόγο που δεν έχουν ούτε οι έμποροι telemarketing.

Οι περισσότεροι πιθανότατα τους έχετε δει έξω από σταθμούς του μετρό όπου στήνουν τα σταντ τους για να προσηλυτίσουν κόσμο με τα ξενόφερτα περιοδικά τους, που μοιάζουν σαν προσπέκτους αιρετικής προπαγάνδας. «Περιέργως» σε αυτήν την περίπτωση οικειοποιούνται μια χαρά τις Κρατικές υποδομές (εκμεταλλευόμενοι τη μεγάλη κίνηση πεζών έξω απ’ το μετρό), αλλά στον Στρατό δεν πατούν ούτε απ’ έξω, γιατί – όπως είπα – απεχθάνονται την έννοια του Έθνους και επιπλέον δεν δέχονται να πολεμήσουν (ούτε καν σε αμυντικό πόλεμο), δεν πιάνουν όπλο και δεν έχουν καμία υπόληψη στη Σημαία, γιατί τη θεωρούν ειδωλολατρικό σύμβολο.

Άλλοι έχετε δει τους Χιλιαστές να σας χτυπούν την πόρτα για να πουν ένα καθορισμένο «ποίημα» και να εκτοξεύσουν προβαρισμένα  «επιχειρήματα», ποντάροντας ότι θα παρασύρουν κάποιο θύμα που δεν έχει ιδέα από Καινή Διαθήκη. Γιατί όποιος γνωρίζει από Καινή Διαθήκη, σε δευτερόλεπτα θα εντοπίσει τις ουρανομήκεις βλακείες που υποστηρίζουν. Συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις φεύγουν σαν ζεματισμένοι.

Περιμένουν τον «μεσσία» τους για παγκόσμια κυβέρνηση

Ως αίρεση με ευθέως σιωνιστική καταγωγή («πατέρας» των Χιλιαστών θεωρείται ο Κάρολος Ρώσσελ, ευαγγελιστής πάστορας που έγινε γνωστός για την έκδοση του θρησκευτικού περιοδικού «Η Σκοπιά της Σιών και Κήρυξ της του Χριστού Παρουσίας» το 1879) που συγκλίνει άψογα με τις μεσσιανικές δοξασίες του Ιουδαϊσμού, περιμένουν και αυτοί τον «Χριστό», για να κυβερνήσει ως επίγειος βασιλιάς τους για χίλια έτη. Εξ ου και το όνομα Χιλιαστές. Να πόσο «όμορφα» δένουν οι προσμονές Ιουδαίων και Χιλιαστών για τον ερχομό του Αντιχρίστου. Όλες οι πλάνες εκτός Ορθοδοξίας, περιμένουν κάποιον «μεσσία» που θα λάβει σάρκα και οστά σε αυτό το ερεβώδες πρόσωπο. Οι 144.000 πιο.. εκλεκτοί Χιλιαστές θα αρπαχτούν στον ουρανό, ενώ οι υπόλοιποι θα ζήσουν τη χιλιετή κυβέρνηση στη γη, με κυβερνητικούς αξιωματούχους τον.. Αβραάμ, τον Μωυσή, τον Δαβίδ, τον Νώε, τον Ιωάννη Βαπτιστή (δεν είναι ανέκδοτο, όντως αυτά πιστεύουν!). Εμάς τους υπόλοιπους θα μας φάει το μαύρο σκοτάδι.

Τελικά «η Σκοπιά της Σιών» μετά από αρκετές αλλαγές ονομάτων, έμεινε σήμερα σκέτη «Σκοπιά», το επίσημο περιοδικό της αίρεσης. Στη βραχύχρονη ιστορία των Χιλιαστών, οι διδάσκαλοι τους έχουν γίνει επανειλημμένες φορές ρεζίλι με την εσχατολογική τους υστερία. Πρώτος ο Ρώσσελ, κάνοντας μαθηματικούς υπολογισμούς βασισμένους σε προφητείες του Δανιήλ και στις μετρήσεις των διαστάσεων της Μεγάλης Πυραμίδας της Γκίζας!, προφήτευσε ότι το τέλος του κόσμου θα συμβεί το 1914. Αφού η «φώτιση» του Ρώσσελ πήγε άπατη, οι Χιλιαστές αναθεώρησαν και είπαν ότι απλά έπεσαν 4 χρόνια έξω: το τέλος του κόσμου θα γινόταν το 1918. Μετά το 1920. Μετά το 1925. Μετά το 1975. Και μετά το 2000, με το millennium. Έπειτα από αυτά τα απανωτά ρεζιλίκια, η διοίκηση του Μπρούκλιν είπε «σταματήστε να εκτίθεστε και πείτε απλά ότι το τέλος είναι.. κοντά». Και αυτό ακριβώς λένε ως σήμερα.

Για την Ορθοδοξία, πόλεμος – Για την αίρεση, δεν.. τρέχει και τίποτα

Επιστρέφοντας στο θέμα για τον Κωσταντέλια, μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ότι στη συζήτηση που έγινε για την αποχώρηση του από την Εθνική, πολλοί σχολίαζαν «και τι σας νοιάζουν οι θρησκευτικές πεποιθήσεις του; Ας πιστεύει ότι θέλει. Δικαίωμά του». Είναι οι ίδιοι που λίγες μέρες πριν έγιναν μέχρι και «λογιστές» του κράτους για να καυτηριάσουν τις αυξήσεις στους μισθούς των Μητροπολιτών. Άρα για την Ορθοδοξία μπορούμε να έχουμε άποψη για όλα, αλλά για τους αιρετικούς «δικαίωμά του ότι πιστεύει ο καθένας»; Σοβαρά; Που το βρήκατε αυτό;

Είναι εκτός κριτικής μια αίρεση που πιστεύει ότι όλοι εμείς οι Ορθόδοξοι είμαστε άπιστη και ειδωλολατρική «φύρα» που θα αφανιστεί στον Αρμαγεδώνα; Μια εθνοπροδοτική αίρεση που θα στέκεται αμέτοχος θεατής, σε περίπτωση που ο Έλληνας θα πολεμήσει για να υπερασπιστεί την πατρίδα του; Μια αίρεση απάνθρωπη, που ούτε καν αίμα δεν καταδέχεται να δώσει για να βοηθήσει τον συνάνθρωπο, επειδή φαντασιώνονται απαγορεύσεις από τον Μωσαϊκό νόμο;

Μια αίρεση που λαμβάνει ειδική μεταχείριση στη (μη) στράτευση όσο τα Ελληνόπουλα υπηρετούν τη θητεία τους; 

Μια αίρεση που βλέπει την Ελληνική Σημαία ως κουρελόπανο και τον Σταυρό ως μισητό όργανο βασανιστηρίου; Μια αίρεση πολυεθνική που αποτελεί πρόδρομο της παγκόσμιας διακυβέρνησης και όργανο υπονόμευσης του Έθνους;

Μια αίρεση άκρως ελιτιστική και ρατσιστική, που λειτουργεί ως κλειστή κλίκα και δεν κοινωνικοποιείται πουθενά πέρα από τους κύκλους της, περιορίζοντας αυστηρά το έργο της εντός των μελών της; Μια αίρεση που ελέγχει ασφυκτικά τους πιστούς της, επιβάλλοντας κώδικα ντυσίματος, ταίρια για γάμο, απαγορεύσεις βιβλίων, απαγορεύσεις συμμετοχής σε γιορτές (Χριστούγεννα, Πάσχα κλπ), περιορισμούς στην εργασία; Και ακόμα, απαγορεύσεις σε κοινές δραστηριότητες (εδώ είναι το ζουμί), όπως αθλητικές, πολιτικές και κοινωνικές.

Και το χειρότερο απ’ όλα, μια αίρεση που πλανά ανθρώπους και τους οδηγεί στην αιώνια απώλεια, με μια τερατώδη παρερμηνεία των Γραφών.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►