ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΗΤΡΗ,
ΠΑΤΕΡΑ ΤΡΙΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ, ΠΟΥ ΑΠ ΤΙΣ 8/7 ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΗ
ΣΕ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΤΩΣΗ ΑΠ ΤΗ ΣΚΑΛΩΣΙΑ.
ΠΕΙΤΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΑΣ, ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΗΤΡΗ,
ΠΑΤΕΡΑ ΤΡΙΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ, ΠΟΥ ΑΠ ΤΙΣ 8/7 ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΗ
ΣΕ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΤΩΣΗ ΑΠ ΤΗ ΣΚΑΛΩΣΙΑ.
ΠΕΙΤΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΑΣ, ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Εκείνος που φροντίζει να σώσει έναν αμελή αδελφό και να τον
αρπάξει από το στόμα του διαβόλου, μιμείται όσο είναι ανθρωπίνως δυνατόν, Τον Θεό..Τι θα μπορούσε να εξισωθεί μ' αυτό το έργο;
Από όλα τα κατορθώματα είναι το μεγαλύτερο, όλης της αρετής το αποκορύφωμα..
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Ο Θεός έχει αφήσει ελεύθερους, εκτός από τους ανθρώπους, και τους δαίμονες, μια που την ψυχή του ανθρώπου δεν την βλάπτουν, γιατί δεν μπορούν.
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Μα, γιατί αργεί ο Θεός; Αδιαφορεί; Ή μήπως Του αρέσει να Τον παρακαλάμε;
"Η με χρονοκαθυστέρηση απάντηση του Θεού..
Χθες ήταν το Γενέθλιο του Τιμίου Προδρόμου.. Για δεκαετίες αρκετές Προσεύχονταν ο Ζαχαρίας και η Ελισάβετ.. Γέρασε μαζί τους και η Προσευχή.. Και η απάντηση ήρθε μεν, αλλά ανθρωπίνως ολίγον ετεροχρονισμένα. Κι απορεί κανείς.. Καλά, στα γεράματα το' δωσε ο Θεός το παιδί; Προς τι αυτή η καθυστέρηση; Είναι αλήθεια ότι συνήθως εμείς βλέπουμε τον χρόνο της αναμονής ως «χαμένο χρόνο». Σαν ένα κενό διάστημα ανάμεσα στην Προσευχή και στην απάντηση του Θεού. Όμως στην ιστορία της Εκκλησίας μας
ο χρόνος της αναμονής είναι χρόνος προετοιμασίας.
Η Αγία Ελισάβετ λαχταρούσε και περίμενε παιδί. Ο Θεός όμως δεν ετοίμαζε μόνο ένα παιδί, αλλά ετοίμαζε και τη μητέρα του Προδρόμου. Αυτό που μας διαφεύγει είναι ότι ο Θεός ενδιαφέρεται όχι μόνο για το δώρο, αλλά και για τον άνθρωπο που θα το δεχθεί. Γι' αυτό και πολλές φορές δεν δίνει αμέσως αυτό που ζητάμε. Όχι επειδή αδιαφορεί, ούτε επειδή Του αρέσει να Τον παρακαλάμε, αλλά επειδή η αναμονή γίνεται εργαστήριο της ψυχής.
Εκεί μαθαίνουμε την Ταπείνωση.
Εκεί απογυμνωνόμαστε από τις ψευδαισθήσεις της παντοδυναμίας μας.
Εκεί δοκιμάζεται η εμπιστοσύνη.
Εκεί ωριμάζει η Προσευχή. Για αυτό κι όταν τελικά έρθει εκείνο που είναι Ευλογημένο, ανακαλύπτουμε ότι το μεγαλύτερο έργο δεν ήταν μόνο αυτό που έκανε ο Θεός στις συνθήκες της ζωής μας, αλλά κι αυτό που έκανε μέσα μας κατά τη διάρκεια της αναμονής. Και στην τελική, ας μην ξεχνάμε (αν και τα γεγονότα διαρκώς μας το υπενθυμίζουν) πως το Θαύμα δεν γεννιέται από τη δύναμη του ανθρώπου, αλλά από τη Χάρη του Θεού.
Και η Χάρη του Θεού αρχίζει πολλές φορές, εκεί που τελειώνουν οι βεβαιότητες του ανθρώπου.
Μιχάλης Αντωνιάδης
Ακούμε μόνο νέα για πολέμους, ότι η καταιγίδα ξεκινά . Αλλά ο πιο σημαντικός πόλεμος είναι αυτός ο Πνευματικός πόλεμος, αγαπητοί μου.. Τώρα ο διωγμός της Εκκλησίας έχει άλλη μορφή. Οι εχθροί έρχονται με τα “ανθρώπινα δικαιώματα”, με την “ελευθερία συνειδήσεως” όπου κρύβεται η μεγάλη ανηθικότητα.. Σήμερα είναι πολύ δύσκολα. Οι άνθρωποι είναι πολύ μπερδεμένοι και περιμένουν να τους πει κάποιος, να ξεκαθαριστεί μια για πάντα ότι αυτή η εποχή του μικροτσίπ είναι η εποχή του Σατανά. Και γι’ αυτόν τον λόγο πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Η Πνευματική μας ζωή δέχεται επίθεση.. Αυτήν την φορά δεν πρόκειται για την παραχώρηση κάποιου εδάφους μας ή για την απολαβή κάποιου υλικού ή οικονομικού οφέλους. Αυτήν την φορά έχει να κάνει με την υποταγή ενός ολόκληρου Έθνους 20 εκατομμυρίων Ορθοδόξων κατευθείαν στην Κόλαση, στον Πνευματικό θάνατο.
Κι εσείς ως απλοί άνθρωποι, με την Χάρη του Αγίου Πνεύματος, ορθώς αισθάνεστε ότι από το μικρό Ποίμνιο έρχεται πολύ περισσότερη αλήθεια παρά από τον Ποιμένα. Θα έλθει η ώρα που οι Ποιμένες σας θα σας πουλήσουν. Θα παρακολουθούν να σας ξεσκίζουν τα άγρια ζώα και δεν θα έλθουν να σας βοηθήσουν. Να γνωρίζετε ότι αυτά είναι στους αποκαλυπτικούς καιρούς που πρόκειται να μας χτυπήσουν άσχημα. Μία Αμερικανική ταινία στο τέλος έγραφε το εξής συμπέρασμα: μικροτσιπ = σκλαβιά. Σημαίνει ψηφιακή σκλαβιά. οποίους ανήκεις..
Είμαστε το μικρό Ποίμνιο.Αλλά όσο μικροί και ασήμαντοι κι αν είμαστε, ο Σωτήρας μας υποσχέθηκε τη Βασιλεία. Η Βασιλεία είναι δική σας!
Άγιος Ιουστίνος Πίρβου +
16 Ιουνίου 2013
Μιχάλης Αντωνιάδης
Αν δώσεις όλη σου τη ζωή στη γη, η γη θα σου δώσει έναν τάφο.
Αλλά αν δώσεις τη ζωή σου στον ουρανό, ο ουρανός θα σου δώσει έναν θρόνο.
Άγιος Εφραίμ ο Σύρος.
ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Είθε η Χάρης του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, η Αγάπη του Θεού και Πατρός και η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος,να ευλογήσει την εσπέρα ταυτη, φωτίζοντας τις ψυχές όλων των ανθρώπων!!!
Ευλογημένο ξημέρωμα να έχουμε πρεσβειών της Παναγίας μας και πάντων των Αγίων!!!
Παναγία Τριάς ο Θεός ελέησον και σώσον ημάς!!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
"Το μέλι είναι πολύ ωραίο. Όταν όμως φάει κανείς πάρα πολύ, μπορεί να του δημιουργήσει εμετό. Έτσι και στα Πνευματικά, δεν πρέπει να βγαίνεις αδιάκριτα από τα όρια των δυνατοτήτων σου. Να κάνεις μόνο εκείνο που μπορείς.
Αυτό θέλει ο Θεός. Τα άλλα θα τα αναπληρώσει ο ίδιος με την Χάρη Του.
Γιατί υπάρχει και ο φόβος να απελπιστείς, διαβάζοντας τις υψηλές καταστάσεις που έφτασαν οι Άγιοι. Προχώρα στην Πνευματική ζωή με ταπεινό φρόνημα και ο Θεός δεν θα σε εγκαταλείψει. Μην προσπαθείς να φτάσεις Πνευματικές καταστάσεις που υπερβαίνουν τις δυνάμεις σου, γιατί θα πέσεις οπωσδήποτε, και την πτώση σου αυτήν θα την εκμεταλλευτεί ο διάβολος."
Άγιος Ισαάκ ο Σύρος.
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Υπάρχει ελπίδα..
Αυτό που έγινε στον Άλιμο δεν έχει προηγούμενο.. Ένα πολύ δυνατό μάθημα ανθρωπιάς από ανθρώπους του μεροκάματου!
Δίπλα σ' ένα σχολείο όπου δίνονται Πανελλήνιες εξετάσεις, ένα ολόκληρο εργοτάξιο πάγωσε, οι εργάτες σταμάτησαν τα πάντα και κρέμασαν ένα πανό "τις ώρες των εξετάσεων το εργοτάξιο θα είναι πιο ήσυχο και από βιβλιοθήκη, τα κομπρεσέρ πήραν εξεταστική άδεια και στο τέλος έγραψαν το καλύτερο "αν δεν πετύχετε στην σχολή που θέλετε μην αγχώνεστε.. η επιτυχία δεν γράφεται μόνο στα αμφιθέατρα, χτίζεται και στα εργοτάξια!
Άνθρωποι του μεροκάματου θυσίασαν μεροκάματα για να μην χάσουν τα παιδιά την συγκέντρωσή τους!!
Μία μόνο λέξη ταιριάζει εδώ ανθρωπιά και ήθος!
Υπάρχει ελπίδα..
ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Τον Δ’ Αιώνα ζούσε στην Αίγυπτο ένας Άγιος Γέροντας, που είχε και αυτός το Χάρισμα των Ιαμάτων• από αυτό είχε αποκτήσει πολύ μεγάλη δόξα. Γρήγορα όμως παρατήρησε, ότι η υπερηφάνεια τον εξουσίαζε, και ότι δεν ήταν σε θέση να την νικήση με τις δικές του δυνάμεις. Και τότε με πολύ θερμή Προσευχή κατέφυγε στο Θεό. Και Τον παρακάλεσε να επιτρέψη να δαιμονισθή• για να Ταπεινωθή.
Και ο Θεός εισάκουσε το Ταπεινό αίτημα του δούλου Του. Και άφησε τον σατανά να μπη μέσα του. Ο Γέροντας άφησε τον εαυτό του σε όλες τις επιθέσεις του διαβόλου. Αυτό κράτησε πέντε μήνες. Στο διάστημα αυτό του φορούσαν ράκη.
Ο κόσμος, που προηγουμένως έτρεχε σ’ αυτόν και τον δόξαζε για μεγάλο Άγιο, τώρα τον εγκατέλειψε! Όλοι έλεγαν, πως τρελλάθηκε! Μα ο Γέροντας απαλλαγμένος πια από την δόξα των ανθρώπων και την υψηλοφροσύνη, που τον μάστιζε εξ αιτίας της, ευχαριστούσε το Θεό που τον έσωσε. Η Σωτηρία του ολοκληρώθηκε με λίγη ταλαιπωρία και λίγη (κατά την κρίση των σαρκικών ανθρώπων) ατιμία. Οι σαρκικοί άνθρωποι δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι ο διάβολος με τη δική τους τιμή του έσκαβε το λάκκο. Και πολύ περισσότερο δεν μπορούσαν να καταλάβουν ποτέ, πως με τη δαιμονοληψία ξαναγύρισε στον ασφαλή δρόμο της Θείας Ευσπλαγχνίας.
Ἀγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ.
Μιχάλης Αντωνιάδης
Οι Εικόνες που δεν καταστρέφονταν.
Όταν οι Τούρκοι μπήκαν στην Πόλη ξεκίνησαν να καταστρέφουν τις Εκκλησίες και τα Μοναστήρια. Στην Αγία Σοφιά είχε καταφύγει πολύ λαός, κυρίως γυναικόπαιδα, για να αποφύγουν τον θάνατο. Όμως η παρουσία τους εκεί δεν τους έσωσε, καθώς φανατισμένοι από τους δερβίσηδες μωαμεθανοί μπήκαν στην Εκκλησία και άρχισαν να σφάζουν αδιακρίτως όποιον έβρισκαν μπροστά τους. Ο σωρός των πτωμάτων έφτασε τα δέκα μέτρα. Όταν μάλιστα ο Σουλτάνος Μωάμεθ προσπάθησε να μπει στο Ναό το άλογο του σκόνταψε πάνω στα πτώματα.
Με την οπλή του το άλογο άφησε ένα σημάδι στην κορυφή ενός στύλου, το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα.
Τις πιο πολλές Εικόνες και Τοιχογραφίες της Αγία Σοφιάς τις κατέστρεψαν οι Τούρκοι. Όταν, όμως, οι άπιστοι εισβολείς έφτασαν στον εξώστη - γυναικωνίτη και ένας τσαούσης (Τούρκος αξιωματικός) προσπάθησε με έναν πέλεκυ να καταστρέψει μια τοιχογραφία της Παναγίας που κρατά στα χέρια της τον Ιησού μωρό, έγινε το Θαύμα !
Τη στιγμή που ο Τούρκος προσπάθησε να καταφέρει το πρώτο χτύπημα στην Τοιχογραφία κεραυνοβολήθηκε κι έπεσε νεκρός. Τη θέση του πήρε ένας άλλος Τούρκος, αλλά την ίδια στιγμή κι εκείνος είχε την ίδια τύχη.
Οι υπόλοιποι βάρβαροι πανικοβλήθηκαν απ’ το πρωτόγνωρο γι’ αυτούς Θαύμα και γεμάτοι τρόμο, αλλά και σεβασμό εγκατέλειψαν την ανόσια προσπάθεια τους.
Η συγκεκριμένη Τοιχογραφία σώζεται μέχρι σήμερα στον δεξιό εξώστη της Αγία Σοφιάς!!
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ!!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Η Αγία Τράπεζα της Αγίας Σοφίας
αναπαύεται στο βυθό της θάλασσας, πάνω στην άμμο και στα κοχύλια.
Από τη λεία και λαμπρή επιφάνεια του νερού ανεβαίνουν γλυκές Ευωδιές και αντίλαλος από Αγγελικές Ψαλμωδίες.
Η θάλασσα, πολύ βαθιά σ' αυτό το μέρος, φυλάει την Αγία Τράπεζα και τα Λείψανα των Αγίων από κάθε βέβηλο μάτι.
Όταν όμως θα ξαναπάρουμε την Πόλη, η Αγία Τράπεζα, που μένει στην άμμο του βυθού,
θ' ανέβει στην επιφάνεια όπως ανεβαίνει ο δύτης.
Θ' αρμενίσει μόνη της κατά το Βυζάντιο
και θα την πάρουμε από κει που θ' αράξει.
Θα την ξαναφέρουμε στην Αγία Σοφία και με χαρούμενους Ύμνους, θα την αφιερώσουμε πάλι στη Σοφία του Θεού.
Τότε, μέσα στη Βασιλική που έχτισε ο μεγάλος Ιουστινιανός, θα λάμψουν πάλι τα μωσαϊκά, οι Εικόνες των Αγίων, τα λόγια του Ευαγγελίου, και ο Σταυρός θα ξαναφανεί πάνω από το μαρμάρινο τραπέζι που ξέπλυναν τα κύματα.
Η Αγία Τράπεζα κατασκευασμένη από χρυσό. και από πάνω της κρέμονταν 30 στέμματα των Αυτοκρατόρων, ανάμεσα τους και αυτό του
Μ. Κωνσταντίνου. Και λέγεται ότι αυτό γινόταν για να θυμίζουν στους Χριστιανούς την προδοσία του Ιούδα.
Τα τριάκοντα αργύρια.
Σύμφωνα με την παράδοση πριν ο Μωάμεθ ο Β΄ καταλάβει την Κωνσταντινούπολη,
ο Αυτοκράτορας Κων/νος διέταξε να μεταφέρουν την Αγία Τράπεζα και όλα τα Κειμήλια της Αγίας Σοφίας μακριά από την Πόλη για να μην πέσουν στα χέρια των Τούρκων.
Τρία καράβια Ενετικά λοιπόν ξεκίνησαν από την Πόλη με όλα αυτά τα Κειμήλια, όπως λέει και ο Θρύλος, αλλά το τρίτο από αυτά που μετέφερε την Αγία Τράπεζα βυθίστηκε στα νερά του Βοσπόρου στην περιοχή του Μαρμαρά.
Πραγματικά, ακόμα κι όταν η πιο άγρια τρικυμία, φουσκώνει ολόγυρα τα κύματα και κάνει τη θάλασσα να μουγκρίζει, εκεί είναι γαλήνη και ησυχία.
Πολλοί άξιοι δύτες που μαζεύουν κοράλλια ή ψαρεύουν σφουγγάρια, προσπάθησαν να κατέβουν και να δουν το ναυαγισμένο καράβι.
Κανείς δεν τα κατάφερε..
Μιχάλης Αντωνιάδης
Στις 27 Μαϊου στις τελευταίες αναπνοές της άνοιξης του 1453, η άλλοτε ποτέ ένδοξη Βασιλεύουσα του Κόσμου η Κωνσταντινούπολη έμοιαζε με Ιερό που περίμενε την μεγάλη του Θυσία.Τα τείχη της, πληγωμένα από τα αδιάκοπα πυρά, στέκονταν ακόμη όρθια, όχι από πέτρα, αλλά από μνήμη.
Από την μνήμη έντεκα αιώνων Αυτοκρατορίας, Δόξας, Πίστεως και Ελληνικής ψυχής.
Έξω από τα τείχη, ο Μωάμεθ Β΄ είχε ήδη αποφασίσει πως είχε φθάσει η ώρα της τελικής κρίσεως. Συγκάλεσε το αχανές στράτευμά του και μίλησε για νίκη, για λάφυρα, για δόξα και κατάκτηση. Υποσχέθηκε τρεις ημέρες ελεύθερης λεηλασίας, σαν να παρέδιδε μία από τις Ιερότερες πόλεις της ανθρωπότητας στην μανία της βαρβαρότητας των Οθωμανών. Μέσα στο στρατόπεδο των πολιορκητών, υψώθηκαν κραυγές πολέμου.
Μα μέσα στην Βασιλεύουσα δεν ακούγονταν κραυγές.
Ακούγονταν Καμπάνες.
Ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος, ο τελευταίος Αυτοκράτορας του Ελληνικού Γένους, περπάτησε επάνω στα τείχη σαν άνθρωπος που γνώριζε ήδη την μοίρα του αλλά δεν λύγισε μπροστά της.
Δεν μίλησε σαν Βασιλιάς που ζητούσε να σωθεί ο Θρόνος του, μίλησε σαν ο τελευταίος φρουρός ενός ολόκληρου πολιτισμού.
Κάλεσε τους υπερασπιστές να σταθούν όρθιοι για την Πίστη, για την Πατρίδα, για την Βασιλεύουσα, για την τιμή των προγόνων και για τις γενιές που ακόμη δεν είχαν γεννηθεί.
Και τότε συνέβη το αδιανόητο.
Όσα χώριζαν ανθρώπους επί δεκαετίες, έσβησαν μέσα σε μία νύχτα.
Ενωτικοί και ανθενωτικοί.
Έλληνες και Λατίνοι.
Άρχοντες και Στρατιώτες.
Μοναχοί και λαός.
Όλοι βάδισαν μαζί προς την Αγία Σοφία.
Στον μέγα θόλο που υψωμένος ουρανός της Ορθοδοξίας στους αιώνες, ανάβουν δάκρυα αντί για κεριά. Οι Ψαλμωδίες ενώνονται με λυγμούς. Οι άνθρωποι αγκαλιάζονται αδέλφια λίγο πριν από την μάχη.
Το «Κύριε Ελέησον» αντηχεί σαν κραυγή ενός ολόκληρου γένους.
Εκεί Κοινωνούν. Εκεί Συγχωρούν.
Εκεί ο Αυτοκράτορας, γνωρίζοντας πως η αυγή ίσως να μην τον έβρισκε ζωντανό, γονάτισε όχι ως Άρχοντας, αλλά ως άνθρωπος.
Έπειτα βγήκαν όλοι σιωπηλοί.
Άλλοι πήγαν στις πύλες. Άλλοι στα τείχη. Άλλοι στις πολεμίστρες. Κανείς δεν έφυγε.
Η νύχτα της 28ης Μαΐου δεν ήταν ίσως απλώς η τελευταία νύχτα μιας Αυτοκρατορίας.
Η αναπνοή μιας Αυτοκρατορίας που κράτησε ζωντανό τον Ελληνισμό, την Πίστη και τον πολιτισμό όταν ο κόσμος της, ίσως βυθιζόταν στο σκοτάδι.
Ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος έπεσε με το σπαθί στο χέρι μαχόμενος στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού ανάμεσα στους Στρατιώτες του, χωρίς να εγκαταλείψει την πόλη, χωρίς να παραδώσει το Στέμμα, χωρίς να προδώσει το χρέος του.
Και έτσι πέρασε από τον Θρόνο στην Αιωνιότητα.
Η Πόλη έπεσε. Μα δεν γονάτισε ποτέ.
Γιατί από τις φλόγες της Άλωσης γεννήθηκε ένας Θρύλος που ούτε τα σπαθιά, ούτε οι Αυτοκρατορίες, ούτε οι αιώνες κατάφεραν να σβήσουν. Η Κωνσταντινούπολη δεν έμεινε μόνο μία χαμένη Πρωτεύουσα.
Είναι μνήμη.
Είναι Προσευχή.
Είναι πληγή και ταυτόχρονα φλόγα.
Και κάθε Μάϊο, όταν πλησιάζουν εκείνες οι ημέρες, η ιστορία μοιάζει να ψιθυρίζει ακόμη πάνω από τα τείχη..
«Η Πόλις εάλω… αλλά το Γένος είναι ΕΔΩ.»
✍ Στυλ. Καβάζης
Μιχάλης Αντωνιάδης, Μαρία Χρυσάνθη Μιχαηλίδου
Ένα από τα βασανιστήρια που άντεξε με γενναιότητα ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσσος, ήταν η πύρινη περικεφαλαία που του φόρεσαν οι Τούρκοι και έκαψε το δέρμα και τα μαλλιά του.
Δόξασε τον Θεό και είπε πως του θυμίζει τον ακάνθινο Στέφανο που έβαλαν στο κεφάλι του Χριστού μας.
Όταν μετέπειτα τον έβαλαν να κοιμάται στον σταύλο με τα ζώα, δόξασε τον Θεό και είπε που του θυμίζει την Φάτνη της Βηθλεέμ που γεννήθηκε ο Χριστός μας.
Συγχώρεσε όμως τους βασανιστές του και τους κέρδισε με την αγάπη του.
Την ημέρα της Οσιακής Κοιμήσεως Του, ο Αγάς θρήνησε γοερώς και τον σκέπασε μ'ένα πολύτιμο χαλί, ένα γεγονός που αποτελούσε μεγάλη τιμή για την εποχή εκείνη!
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Θαύματα γίνονται καθημερινά, αλλά δεν τα βλέπουμε, δεν τούς δίνουμε σημασία.
Το ότι ο Θεός, παρά τις κηλίδες και τις αμαρτίες μας, δεν οργίζεται και δεν διακόπτει τις σχέσεις του μαζί μας, αυτό δεν είναι ένα
Μέγα Θαύμα;
Όσιος Ιάκωβος Τσαλίκης
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης

Συνήθως οι δαιμονικοί λογισμοί, έρχονται με την μορφή του πιο ”καλού” λογισμού.
Αυτή είναι η μεγάλη τέχνη του διαβόλου. Και οι άνθρωποι πιστεύουν στον νομιζόμενο λογισμό τους.
Σπάνια ο διάβολος θα πλασάρει στον άνθρωπο τον λογισμό ”ωμά”, σαν διάβολος, γιατί τότε ο άνθρωπος εύκολα μπορεί να προστατευτεί.
Ο άνθρωπος κινδυνεύει λόγω αυτών των πολλών πονηρών λογισμών του, να χάσει τη λογική του, να χάσει τα μυαλά του και να τρελαθεί.
Παρατηρείται σε πολλούς ανθρώπους, στην προχωρημένη ηλικία, το μυαλό τους να παθαίνει κάτι (αμνησία, μαλάκυνση του εγκεφάλου, παράλογη συμπεριφορά),
εξαιτίας αυτών των συσσωρευμένων πονηρών λογισμών που έκαναν στην νεανική και μεσαία ηλικία τους, για τους οποίους δεν Μετανόησαν και δεν τους Εξομολογήθηκαν.
Η ποιότητα των λογισμών που κάνουμε, έχουν αντίκτυπο στον νου μας, στα γεράματα.
Ανάλογα με την κατάσταση του νου στα γεράματα, μπορούμε να συμπεράνουμε, αν ο άνθρωπος καλλιεργούσε καλούς ή πονηρούς λογισμούς στη ζωή του.
Άνθρωποι που έχουν πρόβλημα με το νευρικό τους σύστημα είναι ”θύματα” των βλαπτικών λογισμών τους.
Πρέπει να μάθουμε την τέχνη της Προσευχής, για να αντέξουμε τον βομβαρδισμό των λογισμών από τον εχθρό..
Όταν έχουμε δίκιο σε κάτι, μια φορά μόνο θα μιλήσουμε γι΄αυτό. Αν εισακουστούμε έχει καλώς. Αν όχι, σωπαίνουμε και Προσευχόμαστε να Φωτιστούν οι νόες των άλλων, για το θέμα αυτό. Δεν επιμένουμε, γιατί αυτό δεν έχει Ταπείνωση.
Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα, Άγιον Όρος.+
Μιχάλης Αντωνιάδης
Σαράντα μέρες εισπνέουμε "Χριστός Ανέστη" και όλες τις υπόλοιπες ζούμε με το "Αληθώς Ανέστη". Η ζωή μας αποτελείται από τόσες αναπνοές όσες και τα χρόνια μας. Εισπνοή είναι η περίοδος του Πεντηκοσταρίου και εκπνοή οι υπόλοιπες τριακόσιες περίπου μέρες του έτους.
Σαράντα μέρες εισπνέουμε "Χριστός Ανέστη"
και όλες τις υπόλοιπες ζούμε με το "Αληθώς Ανέστη".
Να δώσει ο Θεός αυτό το "Αληθώς Ανέστη",η προσωπική εμπειρική επιβεβαίωση της Αναστάσεως να αγκαλιάζει κάθε στιγμή, κάθε πτυχή της ζωής μας, έως ότου αξιωθούμε και πάλι την επόμενη χρονιά,τη νύχτα της Αναστάσεως,να Ψάλλουμε στο Ναό, κυρίως όμως στο Ναό της καρδιάς μας,
ξανά το νικητήριο Ύμνο "Χριστός Ανέστη".
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Να φροντίσουμε να πάμε τακτοποιημένοι στο Φως της Αγίας Τριάδος όταν φύγουμε από αυτήν τη ζωή.
Εκεί όλα φαίνονται, όπως είναι. Το Φως τα βγάνει όλα στην επιφάνεια. Μπροστά σε Αγγέλους και ανθρώπους. Λογισμούς, αμαρτίες, όλα.
Ό,τι αφήσομε εδώ με τη σωστή Εξομολόγηση, δεν θα φαίνεται εκεί. Θα έχει χαθεί από πάνω μας. Θα έχει σβήσει.
Η Εξομολόγηση καινουργιώνει την ψυχή.
Μας συμφέρει να Ταπεινωθούμε εδώ σε έναν άνθρωπο, στον Πνευματικό, παρά να ρεζιλευόμαστε εκεί παντοτινά σε όλη την Πολιτεία του Ουρανού».
“Η Οσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης”,
Ιερά Μητρόπολις Μόρφου, εκδ. Θεομόρφου, Β΄ έκδοση, σελ. 92."
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Στήν Μονή Ἰβήρων στό Ἅγιο Ὄρος, ἀνάμεσα στά 320 Ιερά Λείψανα πού ὑπάρχουν, ὑπάρχει ἄφθαρτο τό ἀριστερό πόδι τῆς Ἁγία Φωτεινῆς τῆς Σαμαρείτιδας.
Τῆς Ἁγίας πού πρίν τήν Μετάνοιά της εἶχε 6 ἄνδρες.
Αὐτό τό ”ἁμαρτωλό” πόδι εἶναι ὁλοζώντανο, μέ τό δέρμα, μέ τά νύχια μέ τά πάντα, ὡς ἔνδειξη τῆς δυνάμεως πού ἔχει ἡ Μετάνοια στόν ἄνθρωπο.
Πού ἐμεῖς, ἄν τήν βλέπαμε, θά λέγαμε:
Ἄντε ἀπό ἐδῶ..
ποιά Ἁγία !!
..Αὐτή εἶχε 6 ἄνδρες!
Θά μοῦ πεῖς ἐμένα!
Καταλάβατε;
Σᾶς τά λέω αὐτά νά σᾶς βοηθήσω καί νά σᾶς παρηγορήσω, ὅτι ἐάν ὁ σατανᾶς, σᾶς ἔβαλε στό χέρι, ὅσο ἁμαρτωλοί καί νά εἶστε, νά μήν ἀπογοητευτεῖτε.
Ἡ Μετάνοια τακτοποιεῖ τά πάντα, ἀρκεῖ νά συνοδεύεται μέ τήν Έξομολόγηση.
➕ Ιεροκήρυκος Δημητρίου Παναγοπούλου.
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Η υπομονή είναι αγάπη και χωρίς αγάπη δεν μπορείς να έχεις υπομονή. Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης Μιχάλης Αντωνιάδης
![]() |
Copyright © 2010 ℳ ℳ ΜοΛυΒι ΧαΡτΙ..
Vintage Blogger Templates & Photography Logos | Wp by Dellustrations