Να εμπίπτεις πάντοτε και σε πειρασμούς,

 Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην του έρχονται τα πράγματα ανάποδα. Όταν θέλεις να σου έρχονται τα πράγματα στρωτά, εμπίπτεις πάντοτε σε πειρασμούς. Θέλεις να είσαι καλά,για να κάνεις πιο πολλή Προσευχή και καλύτερη αγρυπνία, θα πέσεις σε πειρασμούς.

Μόνον ο άνθρωπος που ξέρει να σιωπά και να υπομένει τα οδυνηρά γίνεται χαρούμενος και ευτυχισμένος μ ένα απλό βλέμμα του Θεού, πόσω μάλλον με βαθύτερες και Πνευματικότερες επισκέψεις του Θεού στην καρδιά του.

Είναι πολύ σοβαρό αυτό.

Δεν υπάρχει ενδεχόμενο Πνευματικής επιτυχίας,

εάν αγανακτούμε,

εάν ανησυχούμε και πιεζόμαστε από κάτι που συναντάμε μπροστά μας.

Μόνον ο υπομένων, ο άνετος άνθρωπος, που δέχεται οτιδήποτε συναντάει μπροστά του, μπορεί να ζήσει Χριστόν, να κάνει Προσευχή και να φτάσει στην τελειότητα!

Άνθρωποι προβληματισμένοι και σκεπτικοί, άνθρωποι που πονούν και δεν ησυχάζουν με το τι γίνεται γύρω τους, άνθρωποι που φοβούνται και αγωνιούν, χίλιες φορές να έρθει ο Θεός, θα τον διώξουν. Όπως οι Γαδαρηνοι,θα του πουν:" φύγε,έχω το πρόβλημα μου και θέλω να το λύσω".  οι Γαδαρηνοί είχαν το πρόβλημα τους. Δεν ήξεραν τι να κάνουνε τους χοίρους που είχαν πνίγει κι έδιωξαν τον Χριστό. Έτσι κι εμείς διώχνουμε τον Χριστό, με όλα αυτά που μας βασανίζουν.

Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετριτης.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Μπορώ μόνο να ακολουθήσω τη συνείδησή μου.

 

Μπορώ μόνο να ακολουθήσω τη συνείδησή μου. Δεν μπορώ, να κοροϊδέψω τον εαυτό μου. Ξέρω, ότι κάνω το σωστό. Αν αυτό που κάνω μοιάζει ανόητο στα μάτια του κόσμου, μπορώ να απαντήσω με τα λόγια του Αποστόλου Παύλου:

Όλη η σοφία αυτού του κόσμου, δεν είναι παρά μωρία στα μάτια του Θεού.

Αυτό είναι κάτι που ξεχνάμε πολύ εύκολα.

Π. Σεραφείμ Ρόουζ.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!!   Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

«Δότε» και τον «δοθήσεται»,

+ Για όταν θα έρθει η πείνα..Μου είχε διηγηθή ο Γερο-Σάββας, ο Φιλοθεΐτης,

 ότι με την μεγάλη πείνα του 1917 οι Ιβηρίτες, βλέποντας τις αποθήκες της Μονής να αδειάζουν, είχαν ελαττώσει την φιλοξενία. Μάλιστα, ένας Προϊστάμενος τσιγκούνης επέμενε, και την έκοψαν τελείως. Επόμενο ήταν και ο Χριστός να σταματήση κάθε Ευλογία Του. Τότε άρχισαν να πεινάνε οι Πατέρες και να παραπονιούνται στον Χριστό και στην Παναγία, που δεν φρόντιζαν την Μονή τους. Δυστυχώς, δεν είχαν καταλάβει το σφάλμα τους.

Μια μέρα, λοιπόν, παρουσιάσθηκε ο Χριστός στον Πορτάρη της Μονής, σαν φτωχός, και του ζήτησε λίγο ψωμί. Ο Πορτάρης λυπημένος του λέει:

– Δεν έχουμε, αδελφέ μου, γι’ αυτό και κόψαμε την φιλοξενία. Περίμενε όμως λίγο να σου φέρω αυτό το κομματάκι που έχω στο Κελλί μου για τον εαυτό μου. Έτρεξε, πήγε στο Κελλί του και του έφερε το ψωμί που είχε για τον εαυτό του και του το έδωσε. Έβλεπε όμως το πρόσωπο του Φτωχού να Λάμπη.

Αφού λοιπόν πήρε ο Φτωχός εκείνος το ψωμί, λέει στον Πορτάρη:

– Ξέρετε γιατί ήρθε αυτή η δυστυχία στην Μονή; Επειδή διώξατε από το Μοναστήρι δύο: τον «δότε» και τον «δοθήσεται».

Μετά από αυτά τα λόγια έγινε άφαντος, σκορπίζοντας μια Λάμψη που Θάμπωσε τον Πορτάρη.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!!  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Η Προσευχή μας κάνει ρωμαλέους.

 

Η Προσευχή μας κάνει ρωμαλέους.

Όπως η φωτιά κάνει το σίδερο τέτοιο ώστε δεν μπορεί κανείς να το αγγίξει, έτσι οι πυκνές Προσευχές κάνουν πιο ρωμαλέο το νου στον πόλεμο του εχθρού. Γι’ αυτό με όλη τους τη δύναμη προσπαθούν να μας προκαλέσουν οκνηρία στην επιμονή μας στην Προσευχή, γιατί γνωρίζουν ότι η Προσευχή είναι γι’ αυτούς μεγάλος εχθρός, ενώ είναι υπερασπιστής του νου.

Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος   

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ.    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Η Αρετή της Αγάπης,

 

Η Αρετή της Αγάπης είναι ανώτερη από την Αρετή της Προσευχής, διότι η Προσευχή είναι μία από τις επιμέρους Αρετές, ενώ η Αγάπη τις περικλείει όλες. 

 Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!     Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Να έχουμε τον νου μας στις Άγιες Ημέρες,

 

Κάποτε ρώτησαν τον Γέροντα Παΐσιο για τα Χριστούγεννα και πώς θα μπορέσουμε να ζήσουμε το γεγονός της Γεννήσεως, ότι δηλαδή ο Χριστός «Σήμερον γεννάται εκ Παρθένου»..

- Ο Χριστός με τη μεγάλη Του αγάπη και με την μεγάλη Του αγαλλίαση που σκορπάει στις ψυχές των Πιστών με όλες τις Άγιες Γιορτές Του, μας Ανασταίνει αληθινά αφού μας ανεβάζει ψηλά Πνευματικά. Αρκεί να συμμετέχουμε και να έχουμε όρεξη Πνευματική να τις πανηγυρίζουμε Πνευματικά. Tότε τις γλεντάμε Πνευματικά και μεθάμε Πνευματικά από το Παραδεισένιο Κρασί που μας φέρνουν οι Άγιοι και μας κερνούν.

Τις γιορτές για να τις ζήσουμε, πρέπει να έχουμε τον νου μας στις Άγιες Ημέρες και όχι στις δουλειές που έχουμε να κάνουμε για τις Άγιες Ημέρες. 

Να σκεφτόμαστε τα γεγονότα τής κάθε Άγιας Ημέρας και να λέμε την Ευχή Δοξολογώντας το Θεό. Έτσι θα γιορτάζουμε με πολύ Ευλάβεια κάθε γιορτή. Όταν κανείς μελετάει τα γεγονότα της κάθε γιορτής, φυσιολογικά θα συγκινηθεί και με ιδιαίτερη Ευλάβεια θα Προσευχηθεί. Έπειτα στις Ακολουθίες ο νους να είναι στα γεγονότα που γιορτάζουμε και με Ευλάβεια να παρακολουθούμε τα Τροπάρια που Ψέλνονται. Όταν ο νους είναι στα Θεία Νοήματα, ζει τα γεγονότα ο άνθρωπος, και έτσι δεν αλλοιώνεται.

– Γέροντα, μετά την Αγρυπνία των Χριστουγέννων δεν κοιμόμαστε;

– Χριστούγεννα και να κοιμηθούμε; Η μητέρα μου έλεγε: «Απόψε μόνον οι Εβραίοι κοιμούνται». Βλέπεις, τη νύχτα που γεννήθηκε ο Χριστός οι άρχοντες κοιμόνταν βαθιά, και οι Ποιμένες «αγραυλούσαν». Φύλαγαν τα πρόβατα την νύχτα παίζοντας την φλογέρα. Κατάλαβες; Οι Ποιμένες πού αγρυπνούσαν είδαν τον Χριστό.

– Πώς ήταν Γέροντα, το σπήλαιο;

– Ήταν μία σπηλιά μέσα σε έναν βράχο και είχε μία Φάτνη, τίποτε άλλο δεν είχε. Εκεί πήγαινε κανένας φτωχός και άφηνε τα ζώα του. Η Παναγία με τον Ιωσήφ, επειδή όλα τα χάνια ήταν γεμάτα και δεν είχαν πού να μείνουν, κατέληξαν σε αυτό το σπήλαιο.Εκεί ήταν το γαϊδουράκι και το βοϊδάκι, που με τα χνώτα τους ζέσταναν τον Χριστό! «Ἔγνω βοῦς τον κτησάμενον και όνος την Φάτνην του κυρίου αὐτοῦ», δεν λέει ο Προφήτης Ησαΐας;

-Σε ένα τροπάριο, Γέροντα, λέει ότι η Υπεραγία Θεοτόκος βλέποντας τον νεογέννητο Χριστό, «χαίρουσα ομού και δακρύουσα» αναρωτιόταν:.. «Επιδώσω σοι μαζόν, τω τα σύμπαντα τρέφοντι, ή υμνήσω σε, Υιόν και Θεόν μου; Ποίαν εύρω επὶ σοί προσηγορίαν;»

– Αυτά είναι τα μυστήρια Του Θεού, η πολύ μεγάλη συγκατάβαση του Θεού, την οποία δεν μπορούμε εμείς να συλλάβουμε!

– Γέροντα, πώς θα μπορέσουμε να ζήσουμε το γεγονός της Γεννήσεως, ότι δηλαδή ο Χριστός «Σήμερον γεννάται εκ Παρθένου»;

– Για να ζήσουμε αυτά τα Θεία Γεγονότα, πρέπει ο νους να είναι στα Θεία Νοήματα. Τότε αλλοιώνεται ο άνθρωπος. «Μέγα και παράδοξον θαύμα τετέλεσται σήμερον», Ψάλλουμε. Άμα ο νους μας είναι εκεί, στο «παράδοξον», τότε θα ζήσουμε και το μεγάλο μυστήριο της Γεννήσεως του Χριστού. Εγώ θα εύχομαι η καρδιά σας να γίνει Αγία Φάτνη και το Πανάγιο Βρέφος της Βηθλεέμ να σας δώση όλες τις Ευλογίες Του.

Απόσπασμα από το βιβλίο: «Περί Προσευχής», Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι ΣΤ’ (σελ. 195-196).

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Γιατί λέτε να αρνήθηκαν στην Παναγία κατάλυμα οι άνθρωποι της Βηθλεέμ;;

 Γιατί λέτε να αρνήθηκαν στην Παναγία κατάλυμα οι άνθρωποι της Βηθλεέμ;;

              

Ολόκληρη πόλη δεν βρέθηκε κάποιος να πάρει στο σπίτι του,

μια μικρή έγκυο γυναίκα;;

Νομίζω ότι αυτή η άρνηση φιλοξενίας, 

κρύβει κάτι βαθύτερο.

Κρύβει την άρνηση αυτού το κόσμου, 

να φιλοξενήσει την αγνότητα,

την αθωότητα και καθαρότητα.

Στο πρόσωπο της Παναγίας, 

οι άνθρωποι αρνούνται το Θαύμα του Θεού στην ζωή. 

Μην μας προκαλεί εντύπωση,διότι αυτή η άρνηση είναι και δική μας.

Καθημερινά αρνούμαστε στον Χριστό να γεννηθεί μέσα μας.

Του κλείνουμε όλες τις πόρτες κατάμουτρα.

Τον πετάμε έξω από την ζωή μας.

Δεν θέλουμε να αναλάβουμε το κόστος της φιλοξενίας, 

δηλαδή των αλλαγών που πρέπει να γίνουν στο βίο μας. 

Ο Χριστός δεν σταμάτησε να ζητάει κατάλυμα αιώνες τώρα στις ανθρώπινες ψυχές..

και δεν ξέρω πόσοι από εμάς είμαστε έτοιμοι και διατεθειμένοι,

να του το προσφέρουμε. 

Κάθε συνάντηση με τον Θεό είναι μια κρίση, του τρόπου,

των αντιλήψεων,

των σκέψεων και λογισμών μας, 

ολάκερης της ζωής μας.

Συναισθηματικά φορτισμένοι μπορεί να λέμε μεγάλα λόγια:

 «Αχ Χριστέ μου,

 να γεννιόσουν μέσα μου», 

αλλά δεν ξέρω κατά πόσο εσωτερικά είμαστε έτοιμοι να τον υποδεχθούμε.

Δεν φτάνει να προσκαλείς κάποιον στο σπίτι σου.

Πρέπει να χάσεις  κάτι από σένα, από την βόλεψη σου,

για να τον φιλοξενήσεις.

Και μονάχα στο ποσοστό που είσαι έτοιμος να χάσεις,

μπορείς να βρεις τον Χριστό!!

 Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Αν ήμουν παιδί θα φώναζα κι εγώ: «Θέλω τα Χριστούγεννα μου πίσω!!»

 

Πού πήγαν εκείνα τα Χριστούγεννα;;

Εκείνα πού μοσχοβολούσαν Λιβάνι, Προσευχή και ζεστή καρδιά;

Εκείνα που ο κόσμος περίμενε να ανάψει το Καντήλι, όχι τα φώτα της αγοράς.

Ρωτούν όλοι:

«Πώς θα κάνουμε φέτος Χριστούγεννα;»

Κι εγώ, στην αρχή, συγκινήθηκα..

Είπα: Δόξα τῷ Θεῷ! Ο λαός ξύπνησε..

Ψάχνει τον Χριστό, τη Φάτνη, την ταπεινή σιωπή όπου γεννιέται η Αγάπη.

Μα στάθηκα λίγο να ακούσω καλύτερα.

Και τότε.. κάτι πάγωσε μέσα μου.

Δεν μιλούσαν για Εκείνον..

Μιλούσαν για τα λαμπάκια.

Για τα τραπέζια.

Για τα δώρα, τα ρούχα, τα καλλυντικά, τα μαλλιά..

Μιλούσαν για «Χριστούγεννα» χωρίς Χριστό.

Για μια γιορτή–σκηνικό, χωρίς την Ουράνια Γέννηση.

Για μια χαρά ψεύτικη, που λάμπει μόνο όσο το ρεύμα δεν κόβεται.

Και τότε ρώτησα:

Μα πού είναι οι άνθρωποι που περιμένουν τον Χριστό;

Πού είναι εκείνοι που λαχταρούν να πουν «Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε»;

Πού είναι τα δάκρυα της Εξομολόγησης;

Η Νηστεία;

Η προσμονή της Θείας Κοινωνίας;

Η ζεστασιά της ψυχής μέσα στη νύχτα όπου ο Θεός γίνεται Άνθρωπος;

Κι όμως.. λίγοι ρωτούν για τον Ναό.

Λίγοι αναζητούν τη Φάτνη.

Λίγοι θέλουν να συναντήσουν το Θείον Βρέφος.

Αν ήμουν παιδί θα φώναζα κι εγώ:

«Θέλω τα Χριστούγεννα μου πίσω!!»

Ποιος τα σκέπασε με εμπορεύματα;

Ποιος τα γέμισε με θόρυβο;

Ποιος φοβήθηκε το Φως;

Ποιος κρύβει τον Χριστό πίσω από ψεύτικες λάμψεις που σβήνουν πριν φτάσει η αυγή;

Χριστιανοί!

Μην χαρίζουμε την Αγία μας Γιορτή σε κανέναν!

Ο Χριστός είναι τα Χριστούγεννα.

Η Φάτνη είναι το σπίτι μας.

Η Θεία Κοινωνία είναι το δώρο μας.

Η σιωπή της νύχτας είναι η Προσευχή μας.

Αυτόν Λατρεύουμε.

Αυτόν Προσκυνούμε.

Αυτόν περιμένουμε.

Αυτόν να βρούμε φέτος και κάθε χρόνο.

Να μη χάσουμε τον Χριστό από τα Χριστούγεννα!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Να ονειρεύεσαι!! Για να μπορείς να γελάς!!

 

Με τον καιρό να 'ναι κόντρα,είναι τιμή να πετάς!!

Κι ας μην κρατά,παρά ελάχιστα..

Οσο ένα όνειρο,όσο ένα αγκάλιασμα,όσο ένα φιλί!!

Έτσι κι αλλιώς άσπρο μέτρημα,μάυρο άθροισμα!! Είναι πολύ συχνά η ζωή..Κι εξαρτάται πάντα,από τί μετράς κάθε φορά..Για να μπορείς να συνεχίζεις να ονειρεύεσαι!! Για να μπορείς να γελάς!!

Οδ.Ελύτης

ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!   Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Η Σούπα του Ξένου..

 Η Σούπα του Ξένου..

Ήταν λίγες ημέρες πριν τα Χριστούγεννα, σε ένα μικρό χωριό σκεπασμένο με χιόνι. Οι άνθρωποι είχαν αρχίσει να κλείνονται στα σπίτια τους, να ετοιμάζουν γιορτινά τραπέζια, να στολίζουν και να σκέφτονται τι δώρα θα ανταλλάξουν.

Ένα απόγευμα, έφτασε στο χωριό ένας ξένος. Ήταν κουρασμένος, παγωμένος, φορούσε ένα παλιό παλτό και κρατούσε μόνο ένα μικρό ταγάρι. Χτύπησε την πρώτη πόρτα και είπε:

- «Καλή σας μέρα. Μήπως έχετε λίγο φαγητό;»

Η νοικοκυρά κοίταξε το άδειο καλάθι της και απάντησε:

- «Δυστυχώς, δεν περισσεύει τίποτα..»

Και του έκλεισε ευγενικά την πόρτα.

Το ίδιο συνέβη και στο δεύτερο σπίτι, και στο τρίτο.

Οι άνθρωποι δεν ήταν κακοί, μόνο φοβισμένοι ότι δεν έχουν αρκετά.

Ο ξένος δεν παραπονέθηκε. Πήγε στην πλατεία, έβγαλε από το ταγάρι του ένα παλιό, αλλά καθαρό σιδερένιο καζάνι, έβαλε μέσα λίγο νερό και άναψε μια μικρή φωτιά. Έπειτα έβγαλε από την τσέπη του ένα μικρό, λείο βότσαλο και το έριξε μέσα.

Οι χωριανοί τον παρατηρούσαν από τα παράθυρά τους. Ένας παππούς πλησίασε διστακτικά.

- «Τι κάνεις εκεί, ξένε;»

- «Φτιάχνω την περίφημη.. σούπα από βότσαλο!! Θέλει μόνο νερό, φωτιά.. και αυτό το Θαυματουργό βότσαλο. Βέβαια, αν είχα ένα μικρό κομμάτι καρότο, θα γινόταν ακόμη πιο νόστιμη.»

Ο παππούς γύρισε σπίτι, έφερε ένα καρότο. Ο ξένος το έκοψε και το έριξε μέσα. Η μυρωδιά άρχισε να αλλάζει.

Ήρθε μια γυναίκα:

- «Αν είχατε λίγο κρεμμύδι, ίσως..»

Κι έφερε ένα κρεμμύδι.

- «Ξένε, μια πατάτα θα βοηθούσε;» ρώτησε ένας νεαρός.

-«Θα την έκανε υπέροχη!»

Και πρόσθεσαν πατάτες.

Με την ώρα, ντροπαλά, διστακτικά, οι χωριανοί έφερναν ό,τι είχαν: λίγο λάδι, λίγα φασόλια, λίγο ρύζι, ένα κομμάτι κρέας. Κανείς μόνος του δεν είχε αρκετό για σούπα. Μα όλοι μαζί είχαν παραπάνω από αρκετά.

Το καζάνι σιγόβραζε και η μυρωδιά γέμισε την πλατεία.

Ο ξένος χαμογέλασε και είπε:

- «Βλέπετε; Το βότσαλο κάνει θαύματα.. όταν οι καρδιές ανοίγουν.»

Όταν η σούπα ήταν έτοιμη, μοιράστηκε σε όλους. Δεν υπήρξε άνθρωπος που να έφαγε μόνος του εκείνο το βράδυ. 

Γύρω από τη φωτιά, άνθρωποι που πριν ήταν κλεισμένοι στα σπίτια τους γελούσαν μαζί, μοιράζονταν ιστορίες, ζέσταιναν όχι μόνο το σώμα αλλά και την καρδιά.

Ένα μικρό κορίτσι πλησίασε τον ξένο και του είπε:

- «Κύριε, πού θα πάτε τώρα; Θέλετε να μείνετε στο σπίτι μας;»

Ο ξένος της χαμογέλασε:

- «Ευχαριστώ, μικρή μου. Αλλά υπάρχουν κι άλλα χωριά που περιμένουν να μάθουν το μυστικό της σούπας από βότσαλο.»

Τότε ένας χωρικός τον ρώτησε:

-«Πες μας.. το βότσαλο είναι στ’ αλήθεια Θαυματουργό;»

Ο ξένος πήρε το βότσαλο, το σήκωσε στο φως της φωτιάς. Ήταν απλό, σαν όλα τα άλλα.

- «Το Θαύμα δεν είναι στο βότσαλο,» είπε. «Το Θαύμα είναι όταν ο ένας προσφέρει στον άλλον. Μια καρδιά κλειστή δεν χορταίνει ποτέ. Μια καρδιά ανοιχτή γεμίζει την πλάση.»

Οι χωριανοί συγκινήθηκαν.

- «Τα Χριστούγεννα δεν είναι μόνο για να στολίζουμε τα σπίτια μας,» συνέχισε. «Είναι για να στολίζουμε τις ψυχές μας. Κι αυτό γίνεται με αγάπη, με προσφορά, με τη ζεστασιά ενός πιάτου φαγητού προς τον άλλον.»

Άφησε το βότσαλο μέσα στο καζάνι και ετοιμάστηκε να φύγει.

Ο παππούς είπε τότε:

- «Το βότσαλο θα μείνει εδώ. Για να μην ξεχάσουμε ποτέ ότι κανείς δεν πρέπει να μένει πεινασμένος στο χωριό μας.»

Και έτσι έγινε.

Κάθε χρόνο, λίγες ημέρες πριν τα Χριστούγεννα, οι χωριανοί έφτιαχναν όλοι μαζί μια μεγάλη σούπα και τη μοίραζαν σε όποιον είχε ανάγκη  ξένο ή γνωστό, φτωχό ή πλούσιο, δεν είχε σημασία.

Ο ξένος χάθηκε μέσα στο χιόνι. Κανείς δεν τον ξανάδε.

Αλλά όλοι ήξεραν πως είχε αφήσει πίσω του κάτι πιο πολύτιμο από δώρα:

είχε αφήσει το Πνεύμα της Αληθινής Χριστουγεννιάτικης Αγάπης!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

The miracle - Ένα συγκλονιστικό θαύμα του Αγίου Νικολάου!!

 The miracle - Ένα συγκλονιστικό θαύμα του Αγίου Νικολάου!! 

Η Ζωή έμεινε όρθια 4 μήνες (128 μέρες)..

Η Ζωή "κοκκάλωσε" ακίνητη, με την Εικόνα του Αγίου κολλημένη στο στήθος. Έμεινε έτσι επί 128 ημέρες! 

Χωρίς να μπορούν να την μετακινήσουν, χωρίς τροφή και νερό.. 

Ο κομμουνιστικός στρατός της Ρωσίας απέκλεισε το σπίτι για να μην μαθευτεί το γεγονός..

Η ταινία Το Θαύμα (ЧУДО) του Αlexander Proshkin, η οποία βραβεύτηκε στο 31ο Διεθνές Φεστιβάλ της Μόσχας με το ειδικό βραβείο, βασίζεται σε πραγματικά περιστατικά, ένα Θαύμα που συγκλόνισε την πόλη Σαμάρα της Σοβιετικής Ένωσης το 1956.

Ένα αληθινό γεγονός διάρκειας 128 ημερών, που συντάραξε και έφερε σε Μετάνοια εκατοντάδες ανθρώπους στην πόλη Κουιμπίσεβ (σημερινή Σαμάρα) της Σοβιετικής Ρωσίας, την εποχή που επικρατούσε το κομμουνιστικό καθεστώς.

Όσοι δεν φορούσαν Σταυρό, άρχισαν να φορούν κατά την εποχή εκείνη που μόνο γι’ αυτό ήταν δυνατόν να πληρώσουν με τη ζωή τους..

Στην πόλη Κουιμπίσεβ ζούσε μία οικογένεια: 

η Ευσεβής μητέρα και η κόρη της Ζωή. 

Το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς (31 Δεκεμβρίου) του 1956 η Ζωή προσκάλεσε επτά φίλες της και άλλους τόσους νεαρούς σε δείπνο και χορό..

Τότε ήταν η Νηστεία των Χριστουγέννων (παλαιό ημερολόγιο) και η μητέρα παρακάλεσε την Ζωή να μην

προγραμματίσει μια εσπερίδα με χορούς και φαγητό , αλλά η κόρη επέμενε στο δικό της. 

Εκείνο το βράδυ η μητέρα πήγε στην Εκκλησία να Προσευχηθεί.

Μαζεύτηκαν οι καλεσμένοι, αλλά ο αρραβωνιαστικός της Ζωής δεν είχε έρθει ακόμη. 

Το όνομα του ήταν Νικόλαος. 

Οι κοπέλες και τα αγόρια χωρίσθηκαν σε ζευγάρια και άρχισαν το χορό.

Η Ζωή έμεινε μόνη της. 

Από αμηχανία χωρίς να πολυσκεφθεί, κατέβασε την Εικόνα του Αγίου Νικολάου του Θαυματουργού από τον τοίχο και είπε: 

«Θα πάρω αυτόν τον Νικόλα και θα πάω να χορέψω μαζί του», χωρίς να δίνει σημασία εν τω μεταξύ στις φίλες της, οι οποίες την συμβούλευσαν να μη κάνει αυτήν την βλάσφημη ενέργεια..(7...)

Αλλά η Ζωή απάντησε με θράσος: 

«Αν υπάρχει Θεός, ας με τιμωρήσει!»

Άρχισε να χορεύει, έκανε δύο γύρους, οπότε ξαφνικά μέσα στο δωμάτιο γίνεται ένας φοβερός θόρυβος, ανεμοστρόβιλος, και έλαμψε Φως εκτυφλωτικό σαν αστραπή.

Η διασκέδαση γύρισε σε φρίκη και τρόμο. 

Όλοι έφευγαν φοβισμένοι από το δωμάτιο. 

Μόνο η Ζωή στεκόταν ακίνητη, με την Εικόνα εικόνα του Αγίου κολλημένη στο στήθος, απολιθωμένη και παγωμένη σαν μάρμαρο.

Οι γιατροί που γρήγορα κατέφθασαν, δεν μπόρεσαν να την συνεφέρουν με τις προσπάθειες τους. 

Οι βελόνες των ενέσεων, που ήθελαν να της κάνουν, στράβωναν και έσπαζαν καθώς κτυπούσαν πάνω στο μαρμαρωμένο κορμί της! 

Θέλησαν να την μεταφέρουν στο νοσοκομείο, αλλά δεν μπορούσαν να την μετακινήσουν από την θέση της. 

Τα πόδια της λες και ήσαν καρφωμένα στο πάτωμα. 

Αλλά, η καρδιά χτυπούσε! 

Η Ζωή ήταν ζωντανή, δεν μπορούσε όμως πλέον να φάει ούτε να πιει..

Τις πρώτες ημέρες το σπίτι της ζωής ήταν κυκλωμένο από πλήθος κόσμου, Πιστοί που ήρθαν ή ακόμη και που βάδισαν από μακριά, περίεργοι, γιατροί, και Πνευματικά πρόσωπα. 

Αλλά, γρήγορα, κατ’ εντολή των αρχών, το σπίτι έκλεισε για τους επισκέπτες. 

Δύο αστυνομικοί φύλαγαν σκοπιά εναλλάξ, ανά οκτάωρο. 

Κάποιοι από τους φύλακες που ήσαν ακόμη νέοι (28-30) άσπρισαν από την φρίκη ακούγοντας κάθε νύχτα τη Ζωή να βγάζει τρομακτικές κραυγές.

Νύχτες και νύχτες δίπλα της Προσευχόταν η μητέρα.

- Μαμά,Προσευχήσου! 

Προσευχήσου, γιατί χάνομαι για τις αμαρτίες μου! 

Προσευχήσου! Φώναζε η Ζωή..

Για όλα όσα συνέβησαν ενημέρωσαν και τον Πατριάρχη και τον παρεκάλεσαν να Ευχηθεί υπέρ της αναρρώσεως της Ζωής. Ο Πατριάρχης απάντησε:

Εκείνος που την τιμώρησε εκείνος και θα την Ελεήσει!

Μεταξύ των προσώπων που επετράπη στο εξής να επισκεφθούν τη Ζωή ήσαν:

- Εγνωσμένου κύρους Καθηγητής της Ιατρικής που κατέφθασε από την Μόσχα. 

Αυτός βεβαίωσε ότι η καρδιά δεν σταμάτησε να χτυπά.

- Ιερείς, τους οποίους προσκάλεσε η μητέρα της για να πάρουν από τα χέρια της Ζωής τον Άγιο Νικόλαο. 

Αλλά ούτε εκείνοι μπόρεσαν να ξεκολλήσουν την Εικόνα από τα απολιθωμένα χέρια της Ζωής..

 Δείτε την ταινία με τις λεπτομέρειες του Θαυμαστού αυτού περιστατικού..

 The miracle - Ένα συγκλονιστικό θαύμα του Αγίου Νικολάου!! ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟ ΛΙΝΚ ΑΥΤΟ,

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Άγιος Νικόλαος - Βασίλειος ο Μέγας: Τα υγιή Ορθόδοξα πρότυπα των Χριστουγέννων.

 Άγιος Νικόλαος - Βασίλειος ο Μέγας: Τα υγιή Ορθόδοξα πρότυπα των Χριστουγέννων.

ΔΕΣ ΤΟ ΛΙΝΚ ΦΩΤΟ, με κλικ

Ο Άγιος Νικόλαος διακρίθηκε για τη μεγάλη φιλανθρωπική του δραστηριότητα. 

Ο τρόπος με τον οποίο ενίσχυσε οικονομικά την οικογένεια με τις τρεις κόρες, είναι μνημειώδης, αφού χωρίς να τον αντιλαμβάνονται, άφηνε κρυφά στην πόρτα τους μεγάλα χρηματικά ποσά, ώστε δεν χρειάστηκε να ξεπέσουν ηθικά, για να φτιάξουν την προίκα τους. Το Θαύμα του Αγίου Νικολάου με τις τρεις κόρες, που συχνά αναφέρεται, δεν αφορά την πορνεία, αλλά τη σωτηρία τους από την οικονομική εξαθλίωση και τον εξαναγκασμό τους σε πορνεία από τον πατέρα τους, καθώς δεν είχε προίκα, με τον Άγιο να αφήνει κρυφά τρεις χρυσές λίρες, σώζοντάς τις από την κατάντια αυτή και εξασφαλίζοντας την αξιοπρέπειά τους (ή γάμους).

Ο κόσμος ζήλεψε τον τρόπο του Αγίου Νικολάου και μιάς και η μνήμη του Εορτάζεται κοντά στα Χριστούγεννα, εφεύρε τον Santa Claus, όνομα προερχόμενο από την Αγγλική απόδοση του ονόματος του αγίου Νικολάου: Saint Nicolaus. 

Ο κόσμος αρνείται να αναδείξει τον Άγιο, ως το υγιές Ορθόδοξο Εκκλησιαστικό πρότυπο και τον αντικατέστησε με τον μυθώδη "ήρωα" των Χριστουγέννων, ο οποίος μοιράζει δώρα χωρίς κι εκείνος να γίνεται αντιληπτός από τους ανθρώπους! 

Δυστυχώς ο Santa Claus όμως, κυριάρχησε και στην παράδοση μεταξύ των Ορθοδόξων Χριστιανικών Οικογενειών και μάλιστα ονομάζεται και Άγιος Βασίλειος, ενώ καμμία σχέση δεν έχει με τον δικό μας, Ασκητικό, Μέγα Βασίλειο!

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!   Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Αιωνία η μνήμη του αδελφού μας εν Χριστώ Παντελεήμονα.

 Αιωνία η μνήμη του αδελφού μας εν Χριστώ Παντελεήμονα.

Ο γνωστός και αγαπημένος ηθοποιός Κάρι-Χιρογιούκι Ταγκαβά (Cary-Hiroyuki Tagawa), που έγραψε ιστορία στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, εκοιμήθη την Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου σε ηλικία 75 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα πλούσιο καλλιτεχνικό έργο και μια βαθιά προσωπική πορεία αναζήτησης.

Ένας ηθοποιός που σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά.

Ο Κάρι-Χιρογιούκι Ταγκαβά έγινε παγκοσμίως γνωστός για τον εμβληματικό ρόλο του Σανγκ Τσουνγκ στην ταινία Mortal Kombat (1995).

Ξεχώρισε επίσης ως:

Νομπουσούκε Ταγκόμι στη σειρά The Man in the High Castle

Τσανγκ στην βραβευμένη ταινία Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας (1987)

Η επιβλητική παρουσία του, η εκφραστικότητα και η αξιομνημόνευτη φωνή του τον έκαναν έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους «κακούς» του Χόλιγουντ, αλλά ταυτόχρονα έναν βαθιά σεβαστό καλλιτέχνη.

Η Πνευματική του Μεταμόρφωση — Από την αναζήτηση στην Ορθοδοξία.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Ταγκαβά άρχισε να αναζητά το βαθύτερο νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Ο δρόμος αυτός τον οδήγησε στην Αλήθεια της Ορθόδοξης Χριστιανικής Πίστης.

Με Ειλικρινή διάθεση και Πνευματική δίψα, βαπτίστηκε Χριστιανός Ορθόδοξος, λαμβάνοντας το όνομα:

Παντελεήμων.

Σύμφωνα με όσους τον γνώρισαν σε αυτήν τη νέα φάση της ζωής του, βίωσε την Ορθοδοξία με ζήλο, αγάπη και πραγματική Κατάνυξη — σαν να είχε βρει επιτέλους τον προορισμό που αναζητούσε μια ζωή.

Ένας καλλιτέχνης με έργο — Ένας άνθρωπος με πορεία

Από τις πολεμικές τέχνες μέχρι τους δραματικούς ρόλους, από την αναγνωρισιμότητα μέχρι την Ταπείνωση της Πνευματικής αναζήτησης, ο Κάρι-Χιρογιούκι Ταγκαβά (Παντελεήμων) υπήρξε μια ξεχωριστή προσωπικότητα.

Η απώλειά του συγκινεί τόσο τους φίλους της τέχνης όσο και όσους βλέπουν στην πορεία του έναν άνθρωπο που βρήκε το Φως πριν φύγει από τον κόσμο.

Με Πίστη και Ελπίδα λέμε:

Αιωνία σου η μνήμη, αδελφέ Παντελεήμονα!!

 Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Περί Θρησκείας.

 

Περί Θρησκείας.

Στήν πραγματικότητα, ἡ Χριστιανική Θρησκεία μεταβάλλει τόν ἄνθρωπο καί τόν Θεραπεύει. Ἡ κυριότερη, ὅμως, προϋπόθεση, γιά νά ἀντιληφθεῖ καί νά διακρίνει ὁ ἄνθρωπος τήν ἀλήθεια, εἶναι ἡ Ταπείνωση. Ὁ ἐγωισμός σκοτίζει τό νοῦ τοῦ ἀνθρώπου, τόν μπερδεύει, τόν ὁδηγεῖ στήν πλάνη, στήν αἵρεση. Εἶναι σπουδαῖο νά κατανοήσει ὁ ἄνθρωπος τήν ἀλήθεια. Στίς αἱρέσεις πᾶνε ὅλοι οἱ μπερδεμένοι. Μπερδεμένα παιδιά μπερδεμένων γονέων.

Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης,

 ο Διορατικός και Θαυματουργός.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!     Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Οικουμενισμός και γέροντας Εφραίμ..

 Οικουμενισμός και γέροντας Εφραίμ..

ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΕΙΣ,

Η Ιστορία της Εκκλησίας είναι ιστορία αγώνος εξαγιασμού των Πιστών της. Όλοι όσοι πιστεύουν αληθινά, αγαπούν εν αληθεία, όσοι δεν πιστεύουν αληθινά αγαπούν εν υποκρίσει. Εμείς ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί αγαπούμε όλους και επιθυμούμε να έρθουν σε επίγνωση της αληθείας. Έτσι μας δίδαξε ‘ο Θεός της αγάπης’ έτσι αναπαύεται η συνείδησίς μας. Δεν εχθραινόμεθα προς τους ανθρώπους εξ αιτίας της αιρέσεως, ή της απιστίας των, αλλά και δεν θα αγαπήσωμεν ποτέ την απιστίαν, ή την αίρεσιν χάριν των ανθρώπων, διότι θα αποξενωθούμε από τον Θεόν. Ο Θεός διοχετεύει τη δύναμη της αγάπης Του, όταν προσκυνήται ‘εν Πνεύματι και αληθεία’. Εκείνοι που ομιλούν πληθωρικά περί.. αγάπης νοθεύουν το περιεχόμενο της για να περιπτυχθούν όλους τους αιρετικούς όλων των αποχρώσεων. Είναι τόσο ψεύτικη αυτή η αγάπη, όσο και τα ψεύτικα λουλούδια.. Λέγουν να ενωθούμε οι Ορθόδοξοι με τους Ρωμαιοκαθολικούς και εν συνεχεία με τους Προτεστάντας και με όλες τις γνωστές και άγνωστες αιρέσεις που επενόησε ο Διάβολος εν ονόματι του Χριστιανισμού.

 Και αφού ενωθούν όλοι οι Χριστιανοί ανεξαιρέτως μεταξύ των, κατόπιν να ενωθούν και με τους Μωαμεθανούς, τους Ιουδαίους, κατ’ επέκτασι με τους Βουδιστάς, Βραχμανιστάς, Σιντοϊστάς και με όλες γενικά τις Θρησκείες της υφηλίου. Αυτή η παναιρετική αλχημεία επιχειρείται δια του λεγομένου Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών. 

Ο όρος νομίζομε ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Πρόκειται περί Παγκοσμίου Συμβουλίου Εθελοθρησκειών. Ο μοναδικός θεός ο όποιος θα διεκδικήση εκεί φόρον λατρείας θα είναι ο εκπεσών Εωσφόρος, 

ο οποίος διά του απεσταλμένου του μεταξύ των ανθρώπων Αντιχρίστου θα επιχείρηση να υποκαταστήση την Πίστη και τη Λατρεία στον αληθινό Θεό. Για τον Οικουμενισμό δεν υπάρχει προσωπικός Θεός, τελείως απαράδεκτο είναι για τους συνεπείς οικουμενιστάς το δόγμα του Τριαδικού Θεού. Είναι γνωστό ότι ο σατανοκίνητος Σιωνισμός συντονίζει δύο επίβουλες ενέργειες εντός και εκτός της Εκκλησίας, που αποβλέπουν σε ένα και μοναδικό σκοπό στην άλωση του φρουρίου που λέγεται Ορθοδοξία. Παπικοί, Προτεστάνται, Χιλιασταί, Μασώνοι, Ενωτικοί, Οικουμενισταί, και κάθε άλλη ‘ρίζα πικρίας’, όλοι αυτοί ‘μίαν γνώμην έχουσι, και την δύναμιν και την εξουσίαν αυτών τω Θηρίω διδόασιν. Ούτοι μετά του Αρνίου πολεμήσουσι, και το Αρνίον νικήσει αυτούς, ότι Κύριος κυρίων εστί και Βασιλεύς βασιλέων, και οι μετ’ αυτού κλητοί και εκλεκτοί και Πιστοί’, (Aποκ. 17, 13). 

Φρονούμεν ότι η Ορθοδοξία δεν έχει καμμία θέση ανάμεσα σ’ αυτό το συνονθύλευμα των πλανών και των αιρέσεων. Αυτό το δόλιο ‘οικουμενικό’ κατασκεύασμα δεν αποσκοπεί στην αναζήτηση της αληθείας, αλλά κατά τον Π. Χαράλαμπον Βασιλόπουλον: ‘Είναι ένα ανακάτεμα αφανισμού της Αλήθειας. Είναι μία προσπάθεια όχι να βρουν την αλήθεια οι πλανεμένοι, αλλά να την χάσουν και εκείνοι που την έχουν, εκείνοι δηλαδή που Πιστεύουν στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία’. ‘Μη πλανώμεθα. Μεταξύ Ορθοδοξίας και ετεροδοξίας χάσμα μέγα εστήρικται’. Ο μη πιστεύων κατά την παράδοσιν της Εκκλησίας άπιστος έστιν»

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας.

((Με την  ευκαμψία και χεράκια μαλακά 4 μέρες..Ο κατά  τα άλλα οικουμενιστης για κάποιους βλάσφημους)).

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Το Θαύμα του Αγίου Νικολάου.

 Το Θαύμα του Αγίου Νικολάου. 

Κάποτε ένας Ιεροκήρυκας έκανε μια περιοδεία και περνώντας έξω από μία αγροικία, μια στάνη, λέει: Δεν σταματάω και σ’ αυτόν εδώ τον Χριστιανό; Κάτι θα βρω να του πω.

Μπήκε λοιπόν Και άρχισε να του μιλάει για τον Κύριο. Πρόσεξε όμως ότι μέσα στο σπίτι δεν υπήρχαν Εικόνες. Του μίλησε λοιπόν

 για τις Εικόνες.

Τι είναι αυτό; ρώτησε ο χωρικός.

Έβγαλε μία ο Ιεροκήρυκας από την τσεπούλα του, του την έδωσε. Του είπε να ανάβει το Καντηλάκι, να κάνη Προσευχή. Τον δίδαξε αρκετά.

Ενθουσιάστηκε ο χωρικός. Με την πρώτη ευκαιρία κατεβαίνει στην πόλη, παίρνει μια Εικόνα της Παναγίας. Του άρεσε, έτσι όπως κρατούσε το Βρέφος Ιησού. Βλέπει Και τον Άγιο Δημήτριο, καβαλάρη, με το ακόντιο. Θα τον πάρω, να χτυπάει τον εχθρό, σκέφθηκε. Ας πάρω Και αυτόν τον μακρύ γένη, «Άγιο», ήταν ο Άγιος Νικόλαος.

Τους έβαλε μέσα στο σπιτάκι του Και άρχισε να κάνη την Προσευχούλα του στην Παναγία, στον Άγιο Δημήτριο, στον Άγιο Νικόλαο.

Δεν πέρασαν πολλές ημέρες Και κάποια φορά πού έλειψε, μπήκαν μέσα στο σπίτι του κλέφτες Και του τα πήραν όλα. Δεν του άφησαν τίποτα. Έμειναν μόνο οι τρεις Εικόνες.

Μπαίνει μέσα έκπληκτος, βλέπει ότι όλα του τα είχαν κλέψει.

 Πηγαίνει λοιπόν στην Εικόνα της Παναγίας:

Καλά, εσύ είχες να φροντίσεις το μωρό, να το πλένης, να το ταΐσεις, δεν προλάβαινες. Τι να πρωτοκάνης; Το μωρό να κοιτάξεις ή τους κλέφτες.

Πάει στον Άγιο Δημήτριο.

Κι εσύ, καβαλάρης, ώσπου να βγάλεις το άλογο από το σταύλο, να το σελώσεις, να το ετοιμάσεις, φύγανε οι κλέφτες.

Αμ, εσύ, (απευθύνεται στον Άγιο Νικόλαο), 

Τι έκανες; Τίποτα δεν έκανες! Γιατί δεν φύλαγες τα πράγματα; Λοιπόν, για τιμωρία σε βγάζω έξω!

Παίρνει την Εικόνα του Αγίου Νικόλαου Και την κρεμάει έξω.

Εδώ θα καθίσεις, μέχρι πού να έρθουν τα πράγματα πίσω!

Την άλλη μέρα το πρωί καταφθάνουν οι κλέφτες, φορτωμένοι μετά πράγματα.

Πάρ’ τα γρήγορα, γιατί ένας γέρος μας τρέλανε στο ξύλο.

Ό Άγιος Νικόλαος επέστρεψε τα πράγματα πίσω κάνοντας το Θαύμα!

Πηγή: Π.Στέφανος Αναγνωστόπουλος.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

η Αγία Αικατερίνη, συνέχεια,

 

Βλέπετε; Στη ζωή των Χριστιανών, όλα αυτά τα πρότυπα, οι τάχα μου αξίες, τα ιδανικά που θέλει ο κόσμος ο σύγχρονος και ο παλαιός, ανατρέπονται. Τα πάνω έρχονται κάτω. Και τα κάτω μας παίρνουν πάνω. Παν ο Ταπεινών εαυτόν Υψωθήσεται. Ενώ εμείς, τι λέμε; Να είμαστε περήφανοι, λέμε; Να έχομε αξιοπρέπεια. Δεν υπάρχει πουθενά μέσα στο Ευαγγέλιο, η λέξη αξιοπρέπεια. Και η περηφάνια, θεωρείται η χειρότερη αμαρτία. Έριξε τους Αγγέλους και τους έκαμε δαίμονες η περηφάνια. 

Στις μέρες μας η περηφάνια, έγινε η σημαία μας. Η αναζήτηση του πλούτου και της επιτυχίας που προκαλεί ο πλούτος και η κοινωνική αναγνώριση και η φήμη είτε η επιστημονική, ή καλλιτεχνική, έγινε επιδίωξη όλων των νέων ανθρώπων. Και αυτήν δυστυχώς την αξιακή στοχοθεσία έχουν και τα υπουργεία μας ιδιαιτέρως λανθασμένη Ευρωπαϊκή μας εκπαίδευση. Δεν έχει στόχο την Ταπείνωση. Δεν έχει στόχο την κατά Θεόν Σοφία. Δεν έχει στόχο την φιλανθρωπία. Δεν έχει στόχο την υπομονή.

Και έρχεται η Αγία Αικατερίνη και όλοι οι Άγιοι. Ο καθένας μέσα από τον δικό του βίο και την δική του περιπέτεια να μας πουν ότι μπορεί να είσαι ασθενής και εις τα μάτια του Θεού να είσαι υγιής. Γιατί είναι υγιής η ψυχή σου. Μπορεί να είσαι πλούσιος και στα μάτια του Θεού να είσαι φτωχός. Και να είσαι φτωχός και στα μάτια του Θεού να είσαι πλούσιος, γιατί είσαι υπομονετικός και Ελεήμων. Με τα λίγα που έχεις. 

Θέλομε λοιπόν εμείς, οι οποίοι ο καθένας μας, κάποια Χαρίσματα τα έχομε. Κι ας μην έχομε την εξυπνάδα και την ομορφιά και τα πλούτη της Αγίας Αικατερίνης. Δεν έχει άνθρωπο, που δεν έχει κάποια Χαρίσματα. Κάποια τάλαντα. Κάποια ταλέντα. Ας αναλογιστούμε. Πώς χρησιμοποιούμε τα δικά μας τάλαντα και ταλέντα και Χαρίσματα. Κατά Θεόν ή για να δοξαστούμε προσωρινά από τους ανθρώπους και να κολάσουμε αιώνια την αθάνατο ψυχή μας. Ας αναλογιστούμε ποιος είναι ο πόθος ο δικός μας. Τον πόθο της Αγίας Αικατερίνης τον ακούσαμε προηγουμένως στον βίο της. Ήθελε το καλόν καλύτερο. Και από όλους τον ωραιότερο και καλύτερον και σοφότερο. Και το ήθελε τόσο πολύ που της δόθηκε. 

Μου κάμνει εντύπωση και από τη δική μου μικρή εμπειρία, όσο έχω έναν πόθο δυνατό, συνωμοτεί όλο το σύμπαν και όλοι οι Άγγελοι του Θεού να πραγματοποιήσουν τον πόθο μου. Και πραγματοποιείται. Αργά ή γρήγορα πραγματοποιείται. Αν ο πόθος μου είναι καλός και κατά Θεόν. Αν είναι κακός πόθος η επιθυμία μας η δυνατή, εάν είναι κατά δαιμόνων πόθος τρέχουν όλοι οι σατανάδες να πραγματοποιήσουν την κακία μας. Και αν κάμομε και κάποιες αμαρτίες και δεν Μετανιώσουμε και δεν Εξομολογηθούμε αμέσως, τότε αυτό που θέλουμε το κακόν γίνεται. Αλλά στρέφεται εναντίον μας. Και εναντίον των παιδιών μας και των εγγονιών μας. 

Γι’ αυτό να έχομε λίγη έγνοια. Τι πόθους και τι επιθυμίες έχουμε στην καρδιά μας. Και συνεχώς να βάζομε ανώτερους πόθους μέσα μας. Εγώ, έναν πόθο που σας συστήνω όλοι σας να αποκτήσετε και  να λέτε του Χριστού. Χριστέ μου, βοήθα με να σε γνωρίσω. Χριστέ μου, βοήθα με να σε αγαπήσω. Δεν σε ξέρω Χριστέ μου. Νομίζω πως σε ξέρω. Δεν σε αγαπώ Χριστέ μου. Νομίζω πως σε αγαπώ. Άλλο να είσαι Θρήσκος και άλλο να είσαι Χριστιανός. Και δη Ορθόδοξος. Θρήσκοι είναι και οι μουσουλμάνοι. Αλλά Χριστιανοί και Ορθόδοξοι δεν είναι. Γι’ αυτό, ο βίος της Αγίας Αικατερίνης, είναι ένας πολυθαύμαστος και πολυδύναμος  βίος με πολλές δυνάμεις, με πολλά σημεία που αφορούν τη ζωή μας. Και το άλλο που μας λέει, σχέση με την Παναγία. Ότι είναι αδύνατο στις δικές μας δυνάμεις, θα μας το δώσει η Παναγία.

Ήλθε σήμερα το πρωί, κόσμος να Εξομολογηθεί. Και μου έλεγαν όλοι δύσκολα προβλήματα που είχαν. Τους έλεγα όλους. Έχεις αυτό το πρόβλημα το δύσκολο; Ανάλαβε την Παναγία από κοντά. Κάμε τους Χαιρετισμούς της. Κάμε της ένα Κομποσκοίνι την ημέρα. Μίλα της Παναγίας. Με απλά λόγια. Εάν δεν έχεις χρόνο για Κομποσκοίνια και για μεγάλες Προσευχές. Κάμε μικρές. Σύντομες. Αλλά στην Παναγία, με πόνο. Έρχονται μετά, όσοι με πάρουν στα σοβαρά και εφαρμόσουν αυτά που τους λέω. Δεσπότη μου, αυτό που μου είπες, με βοήθησε η Παναγία. Και αντί να μου δώσει δύο μου έδωσε τέσσερα. Μου έδωσε έξι. Και η Παναγία, βεβαίως, μας οδηγεί σε μεγαλύτερη και δυνατότερη σχέση με τον Υιό της. Με τον Χριστό. Θέλεις να γνωρίσεις τον Χριστό; Θέλεις να αγαπήσεις τον Χριστό; Γνώρισε και αγάπησε προηγουμένως την Παναγία. Μπορεί να μην γίνουμε νύμφη Χριστού, όπως έγινε η Αγία Αικατερίνη. Δεν έχομε τον πόθο της. Δεν έχομε τις δυνατότητες της. Όμως κάτι θα μας δώσει η Παναγία. Και αυτό το κάτι θα είναι αυτό που μας ταιριάζει. Μου έλεγε κι η μάνα μου, στον άξαμό μας. Ξέρει η Παναγία τον άξαμο του κάθ’ ενός. Τα μέτρα μας. 

Γι’ αυτό, μέσα από τον βίο της Αγίας Αικατερίνης, ας αναλογιστούμε. Εν περιλήψει τα λέω. Πώς αξιοποιούμε τα ταλέντα μας και τα χαρίσματά μας. Τι σχέση έχομε με την Παναγία μας. Τι πόθους και τι επιθυμίες βαθύτερες έχουμε και καλλιεργούμε και αν η σχέση μας με τον Χριστό είναι Ορθόδοξη ή είναι μια Θρησκευτική σχέση. Κάποτε-κάποτε πάω Λειτουργία, κάποτε-κάποτε έτσι για το έθιμο Κοινωνώ, αλλά δεν σε ξέρω Χριστέ μου. Δεν σου μιλώ. Φοβούμαι ακόμη και να σου μιλήσω. Ενώ βλέπεις μερικούς απλούς ανθρώπους, που αμέσως μόλις τους πεις, μίλα του Χριστού, μίλα της Παναγίας, ξεκινούν. Μερικοί μου λένε, μα είμαι άξιος εγώ να μιλήσω του Χριστού; Τους λέω, μίλα ενός Αγίου. Όπως μιλούσε ο Γέροντάς μου ο Ιάκωβος του Οσίου Δαβίδ. Α, γίνεται; Γίνεται, του λέω. Μου λέει ένας σήμερα, θα ξεκινήσω που τον Άη Γιώργη. Είναι ο Άγιος μου. Του λέω, είναι και ο δικός μου Άγιος. Ξεκίνα να μιλάς του Αγίου Γεωργίου. Ο Άγιος Γεώργιος θα σε πάρει στην Παναγία. Και η Παναγία θα σε πάρει στον Χριστό. Το δρομολόγιο είναι πάντοτε το ίδιον. Αρχή και τέλος ο Χριστός. Το παν είναι ο Χριστός. Αλλά θα φτάσομε διά της Θεοτόκου και κάποιος Άγιος θα μας πιάσει από το χέρι, όπως ο Ασκητής έπιασε από το χέρι την Αγία Αικατερίνη και την πήρε στην Παναγία. Και η Παναγία είναι ο καλύτερος προξενητής, ο καλύτερος νυμφαγωγός, ο καλύτερος ο οποίος γνωρίζει τι εστί Αγιότητα. Αφού είναι Παναγία!

Συνέχεια Κηρύγματος Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου στον πανηγυρικό Εσπερινό της Εορτής της Αγίας Αικατερίνης

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Τό σπουδαῖο εἶναι, ὅτι τήν Νηστεία τήν τηροῦσαν,

 Τό σπουδαῖο εἶναι, ὅτι τήν Νηστεία τήν τηροῦσαν καί πολλοί στρατιῶτες, παρ΄ὅλες τίς δυσκολίες,περισσότερο κι ἀπό Άγιορεῖτες

Μοναχούς.

Μοῦ ἔλεγε, κατά τήν ὀπισθοχώρησι, ἕνα πολεμιστής τῆς πρώτης γραμμῆς:

«Μέ τήν βοήθεια τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Παναγίας κράτησα ὅλη τή Τεσσαρακοστή. Τρώγοντας μόνο κουραμάνα καί λίγα γραμμάρια σταφίδα πού χωροῦσαν στήν φοῦχτα τοῦ ἑνός χεριοῦ.

Τήν Μ. Ἑβδομάδα, πού γινότανε ἡ ὀπισθοχώρηση, οἱ στρατιῶτες παρ’ ὅλη τήν κακουχία, τήν ἄϋπνία, τήν ἐξάντληση, 

διότι ὑποχωροῦσαν ἀμυνόμενοι, ὅλοι οἱ στρατιῶτες, Νηστέψανε καί περάσανε τίς μέρες αὐτές σάν Άσκητές. 

Μόνο μέ ψωμί καί νερό. 

Οἱ ἐφοδιασμοί εἶχαν ἄφθονα τυριά καί κονσέρβες, ἀλλά κανένας δέν γύριζε μάτια σ’αὐτά».

Ἀρχιμ. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος +

(Τό Θαῦμα τῶν Ἑλλήνων τοῦ Σαράντα).

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Είσαι Ελλάδα Πανάκριβο μετόχι,

 

Είσαι Ελλάδα του ντουνιά,

Πανάκριβο μετόχι,

Χίλιες φορές να σε πουλάν, 

Χίλιες θα λέμε ΟΧΙ!!

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!! Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Πίστη καὶ Προσευχή.

 

Πίστη καὶ Προσευχή.

Τίποτε δὲν εἶναι ἀδύνατον στὴν Παναγία μας !

«Χαῖρε, τροφὴ τοῦ Μάννα διάδοχε·  Χαῖρε, τρυφῆς ἁγίας διάκονε». (Στάσις Β΄ Λ5 )

Χαῖρε, τροφὴ ποὺ διαδέχτηκε τὸ μάννα· χαῖρε, ἐσὺ ποὺ μοιράζεις τὴ θεία ἀπόλαυση (στὸν ἄνθρωπο).

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!     Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►