Επιστροφή στον εφιάλτη του Σεπτεμβρίου,

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012

Επιστροφή στον εφιάλτη του Σεπτεμβρίου
Ο μικρός Τόμας Χορνς και ο βετεράνος Μαξ Φον Σίντοφ σε σκηνή από την ταινία «Εξαιρετικά δυνατά και απίστευτα κοντά» που έφερε τον δεύτερο στις υποψηφιότητες των Οσκαρ,

Γιάννης Ζουμπουλάκης

Με το «Εξαιρετικά δυνατά και απίστευτα κοντά» ο Στίβεν Ντάλντρεϊ ανιχνεύει τις επιπτώσεις της τραγωδίας των Διδύμων Πύργων,

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, όταν το τρομοκρατικό χτύπημα στους Δίδυμος Πύργους της Νέας Υόρκης σόκαρε ολόκληρο τον πλανήτη, ο Στίβεν Ντάλντρεϊ βρισκόταν στο Λονδίνο όπου ολοκλήρωνε την ταινία του «Οι ώρες». «Βρισκόμασταν στην αίθουσα του μοντάζ όταν έγινε η σύγκρουση του πρώτου αεροπλάνου» είπε την Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου ο Ντάλντρεϊ στο Βερολίνο.

«Το σοκ ήταν για όλους μας τεράστιο. Δεν χρειάστηκε να περάσει πολύς καιρός για να καταλάβω ότι η εικόνα των φλεγόμενων Πύργων δεν επρόκειτο να φύγει ποτέ από το μυαλό μου».

Οντως δεν έφυγε, αν και στα χρόνια που μεσολάβησαν από τότε μέχρι πρόπερσι ο Ντάλντρεϊ (που έγινε γνωστός στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μετά την παγκόσμια επιτυχία του «Μπίλι Ελιοτ: Γεννημένος χορευτής»), ποτέ δεν «είδε» τον εαυτό του να σκηνοθετεί μια ταινία της οποίας τα θεμέλια θα βρίσκονταν στην τραγική εκείνη ημέρα.

Ωστόσο αυτό ακριβώς αποφάσισε να κάνει από την στιγμή που ο παραγωγός και φίλος του Ερικ Ροθ του έστειλε με το ταχυδρομείο το μυθιστόρημα του Τζόναθαν Σάφραν Φόερ «Εξαιρετικά δυνατά και απίστευτα κοντά».

Το φιλμ, που προβλήθηκε χθες εκτός διαγωνισμού στο Φεστιβάλ Βερολίνου, αναφέρεται στην προσπάθεια ενός νεαρού παιδιού να ξεπεράσει τον θάνατο του πατέρα του (Τομ Χανκς) οποίος τυχαία βρισκόταν στο World Trade Center όταν έγινε η τραγωδία.

Ο 11χρονος Οσκαρ (Τόμας Χορν) είναι πεπεισμένος πως ο πατέρας του τού έχει αφήσει ένα τελευταίο μήνυμα κάπου στην πόλη. Νιώθοντας αποκομμένος από τη μητέρα του (Σάντρα Μπούλοκ) και αδυνατώντας να πιστέψει σε πράγματα που δεν μπορεί να παρατηρήσει, θα αρχίσει να ψάχνει στη Νέα Υόρκη για την κλειδαριά που ταιριάζει σε ένα μυστηριώδες κλειδί που βρήκε στην ντουλάπα του μπαμπά του.

Με το ταξίδι του στην πόλη θα προσπαθήσει να ξεπεράσει την απώλεια που βίωσε και να καταλάβει καλύτερα τον κόσμο γύρω του. Σε αυτό θα συμβάλει τα μέγιστα ένας μυστηριώδης γέροντας που για κάποιον λόγο δεν μιλάει, παρά συνεννοείται γράφοντας σε ένα μπλοκάκι. Τον γέροντα υποδύεται ο σπουδαίος σουηδός ηθοποιός Μαξ φον Σίντοφ, που εφέτος διεκδικεί το Οσκαρ Β’ ανδρικού ρόλου για αυτή την ερμηνεία.

«Θα συμφωνήσω ότι η ταινία έχει δυσάρεστο θέμα, αλλά κατά βάθος προασπίζει την ελπίδα και τη συμφιλίωση» είπε ο Ντάλντρεϊ ο οποίος στα αρκετά χρόνια που μεσολάβησαν από την ημέρα που διάβασε για πρώτη φορά το μυθιστόρημα αφοσιώθηκε ολόψυχα στην κινηματογραφική μεταφορά του.

Αυτή την περίοδο ο Στίβεν Ντάλντρεϊ έχει ακόμη περισσότερα θέματα στο κεφάλι του, καθ' ότι ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση τεσσάρων τελετών των προσεχών Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου.

Το μυθιστόρημα του Τζόναθαν Σάφραν Φόερ κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μελάνι. Η ομότιτλη ταινία θα διανεμηθεί από τη Village Roadshow τον Μάρτιο.

Αναδημοσίευσα Από Βημα
read more ►
Add To Facebook Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Πέθανε η Γουίτνεϊ Χιούστον (video),

Πέθανε η Γουίτνεϊ Χιούστον (video)

Δεν έγιναν γνωστές οι συνθήκες θανάτου της αμερικανίδας τραγουδίστριας,

«Δυστυχώς είναι αλήθεια». Με αυτήν τη λακωνική φράση, εκπρόσωπος της διάσημης και πολυβραβευμένης Γουϊτνει Χιούστον, επιβεβαίωσε τον πρόωρο θάνατο της τραγουδίστριας και, κατά καιρούς, ηθοποιού, της οποίας η δόξα απογειώθηκε τις δεκαετίες του ΄80 και του ΄'90.

Λεπτομέρειες για τα αίτια και τις συνθήκες θανάτου της δεν έχουν μεταδοθεί. Το μόνο που έγινε γνωστό είναι πως βρέθηκε νεκρή στο δωμάτιο της στο ξενοδοχείο Beverly Hilton στο Λος Αντζελες και οι αστυνομικοί επιβεβαίωσαν το θάνατο της στις 23.55 GMT (01.55 σήμερα το ξημέρωμα - ώρα Ελλάδας). «Δεν υπάρχουν ενδείξεις για εγκληματική ενέργεια» δήλωσε μόνο αξιωματούχος της αστυνομίας.

Ο Λάρι Κινγκ πάντως, συνέκρινε την Γουϊτνει Χιούστον με την Τζούντι Γκάρλαντ, τη μητέρα της Λάϊζα Μινέλι, η οποία έπαιζε στο σινεμά και τραγουδούσε από μικρό παιδί, και πέθανε, στα 48 της χρόνια, από υπερβολική δόση ναρκωτικών ουσιών.

Το οξύμωρο και παράλληλο της ταραχώδους ζωής της, κυρίως λόγω των προβλημάτων που δημιουργούσε ο εθισμός της και οι αλλεπάλληλες αποτοξινώσεις της, είναι ότι πέθανε λίγες ημέρες πριν από την απονομή των βραβείων Γκράμι - είχε κερδίσει αρκετά - ενώ, λέγεται, ότι είχε προγραμματιστεί να εμφανιστεί σε ένα πάρτι - προεόρτιο της τελετής απονομής των γνωστώτερων και σημαντικώτερων για την ποπ μουσική βραβείων.

Η κυρία του «I wanna dance with somebody» και του «I will always love you» (το δεύτερο κομμάτι είναι από το επίσης βραβευμένο σάουντρακ του «Σωματοφύλακα»), που με την καθιέρωση της στην παγκόσμια μουσική σκηνή και τη κατάκτηση βραβείων Γκράμι, Εμι και πολλών ακόμη κατηγοριών, απέκτησε το προσωνύμιο «η φωνή», προερχόταν από μουσική οικογένεια.

Πνευματική της μητέρα ήταν η σπουδαία και διάσημη Αρέθα Φράνκλιν, ενώ φυσική της μητέρα, η τραγουδίστρια των γκόσπελ και των μπλουζ, Σίσυ Γουόργουικ και μία από τις ξαδέλφες της η γνωστή ηθοποιός, Ντιόν Γουόργουικ.

Γεννημένη στις 9 Αυγούστου του 1963 στο Νιου Τζέρσι των ΗΠΑ, η Γουίτνει Ελίζαμπεθ Χιούστον άρχισε την πορεία της στη βιομηχανία του θεάματος ως μοντέλο. Γρήγορα μεταπήδησε στη μουσική βιομηχανία κατακτώντας κοινό, βραβεία (είκοσι έξι συνολικά, σύμφωνα τουλάχιστον με τον έγκυρο διαδικτυακό τόπο imdb), φήμη και δισεκατομμύρια. Οι πρωτιές πολλές και ανάμεσα τους η κατάκτηση του Νο 1 στο billboard charts, με το «Whitney» το 1987, που ήταν και το πρώτο γυναικείο άλμπουμ που σκαρφάλωσε σε αυτή τη θέση με το που κυκλοφόρησε.

Η κατάκτηση της μουσικής σκηνής δεν της ήταν αρκετή, για αυτό και διεύρυνε την καριέρα της πρωταγωνιστώντας σε ταινίες και, ανεξαρτήτως του, τουλάχιστον αμφισβητούμενου, ταλέντου της, κέρδισε για μία ακόμη φορά στο «ταμείο» και στη δημοτικότητα. Γνωστότερη ταινία της «Ο σωματοφύλακας με τον Κέβιν Κόστνερ, όπου, εν μέρει τουλάχιστον, υποδύεται τον εαυτό της, αφού η ιστορία της ταινίας είναι αυτή μιας διάσημης τραγουδίστριας που προσλαμβάνει έναν σωματοφύλακα γιατί η ζωή της απειλείται κατά τη διάρκεια περιοδείας της. Η παρουσία της στη μεγάλη οθόνη με αυτήν την ταινία (το 1992) την φέρνει στο απόγειο της δόξας της και το I will always love you το οποίο ερμηνεύει (το είχε πρωτοτραγουδήσει η Ντόλι Πάρτον), «επικυρώνει» το μουσικό της ταλέντο και κάνει ακόμη και τους πιο δύσπιστους να παραδεχτούν ότι η Γουϊτνει Χιούστον είχε μία από τις πιο σπουδαίες φωνές μαύρης τραγουδίστριας.

Παρακολουθείστε το video - clip του τραγουδιού Ι will always you Ι will always you


Αναδημοσιευσα Απο Βημα
read more ►
Add To Facebook Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Λίφτινγκ στην «Γκερνίκα»,


ΕΝΑ ΡΟΜΠΟΤ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ ΤΙΣ ΦΘΟΡΕΣ ΣΤΟΝ ΔΙΑΣΗΜΟ ΠΙΝΑΚΑ ΤΟΥ ΠΑΜΠΛΟ ΠΙΚΑΣΟ,

Οι νύχτες στα μουσεία είναι διαφορετικές από εκείνες των ανθρώπων που τα επισκέπτονται. Το διαπιστώνει ένα ρομπότ που κυκλοφορεί σε μια συγκεκριμένη αίθουσα του Μουσείου Τέχνης Βασίλισσα Σοφία στη Μαδρίτη. Κάθε βράδυ όταν αποχωρήσει και ο τελευταίος επισκέπτης, ένας νέος επιμελητής αναλαμβάνει εργασία. Πρόκειται για ένα ρομπότ τελευταίας τεχνολογίας το οποίο άρχισε την περασμένη εβδομάδα την επισταμένη έρευνά του πάνω στο αριστούργημα του Πικάσο, τον πίνακα της «Γκερνίκα». Σκοπός του, να καταγράψει την πλήρη έκταση της φθοράς που έχει υποστεί το έργο τέχνης το οποίο δημιουργήθηκε πριν από εβδομήντα πέντε χρόνια. Δέσμες από υπέρυθρες και υπεριώδεις ακτίνες διατρέχουν και ανιχνεύουν με την τεχνολογία σκάνινγκ την επιφάνεια του έργου που έχει διαστάσεις 3,5x7,8 μέτρα. Οι εκατομμύρια φωτογραφίες υψηλής ευκρίνειας αποτυπώνουν τις λεπτομέρειες σε μικροσκοπικές επιφάνειες, 25 φορές μικρότερες του χιλιοστού.
Το σύνολο αυτών των φωτογραφιών θα συνθέσει μία τρισδιάστατη εικόνα του πίνακα την οποία θα παραλάβουν οι συντηρητές για να εκτιμήσουν την κατάσταση.
Η «Γκερνίκα» ήταν μια παραγγελία της κυβέρνησης της Ισπανικής Δημοκρατίας προς τον Πικάσο. Με την επιθυμία ο καλλιτέχνης να δημιουργήσει ένα έργο που θα εκπροσωπούσε τη χώρα στη διεθνή έκθεση του Παρισιού του 1937. Μετά το Παρίσι, ο πίνακας έκανε εικοσάχρονη περιοδεία στα μουσεία όλου του κόσμου. Το τύλιγμα και το ξετύλιγμα του καμβά - για να διευκολύνεται η μεταφορά - είχε το τίμημά του καθώς η Γκερνίκα παρουσίασε φθορές και γύρω στο 1960 ο Πικάσο δήλωσε «αρκετά».
Το 1981 ο διάσημος πίνακας έκανε το τελευταίο του ταξίδι και επέστρεψε στην πατρίδα του από το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, όπου το είχε παραχωρήσει ο Πικάσο έως την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ισπανία.
Το πρόσφατο «τεστ υγείας» της «Γκερνίκα» στο Μουσείο Βασίλισσα Σοφία είναι το πρώτο που γίνεται μετά το 1998. Τότε η κατάσταση του έργου είχε χαρακτηριστεί «επισφαλής». Η ανάλυση με τα μέσα εκείνης της εποχής εντόπισε 129 «τραύματα» στην «Γκερνίκα». Οι χαραγματιές, οι κηλίδες, τα σημάδια είναι ενδείξεις του χαοτικού παρελθόντος της. Είναι ο λόγος για τον οποίο αποκλείεται η μεταφορά του έργου.

Αναδημοσιευσα Απο Νεα
read more ►
Add To Facebook Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

«Εχουμε ανάγκη από Κλέλιες»,


Μια «Κλέλια» που ξυπνά 250 χρόνια μετά την πρώτη παρουσίαση της ομώνυμης όπερας του Γκλουκ ενώνει κάτω από την ομπρέλα μιας διεθνούς συμπαραγωγής έλληνες, βρετανούς, γερμανούς, γάλλους και ιταλούς καλλιτέχνες

Οι ζώνες σφίγγουν τα παντελόνια τους και οι γραβάτες τον γιακά των γυναικών που ερμηνεύουν ανδρικούς ρόλους. Οι περούκες αποκτούν το χρώμα και το κόψιμο που ταιριάζει σε κάθε χαρακτήρα. Γεμάτα τα τραπέζια με σύνεργα του μακιγιάζ αλλά και κλωστές, καπέλα, κάποια με στοιχεία βικτωριανά, άλλα με έμπνευση από απολυταρχικά πολιτικά καθεστώτα.
Στο υποσκήνιο, κάτω από την Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, ανάμεσα στους ερμηνευτές της όπερας «Ο θρίαμβος της Κλέλιας» βρίσκεται και ο διεθνούς ακτινοβολίας σκηνοθέτης, σκηνογράφος και ενδυματολόγος Πάρις Μέξης.
«Είναι μια μοναδική ευκαιρία να αποδείξουμε ότι οι ελληνικές δυνάμεις δημιουργούν όπερα σε εξαιρετικό επίπεδο» λέει ο ενδυματολόγος - στην εν λόγω παράσταση - και υπεύθυνος για την υλοποίηση της σκηνογραφίας της όπερας του Κριστόφ Βίλιμπαλντ φον Γκλουκ, σε λιμπρέτο Πιέτρο Μεταστάζιο, στην πρώτη παγκόσμια αναβίωση 250 χρόνια μετά την πρεμιέρα της το 1762 στο Τεάτρο Κομουνάλε της Μπολόνια.
Η όπερα βρισκόταν στην αφάνεια όταν τυχαία ανακάλυψε ένα χειρόγραφό της ο Τζουζέπε Σιγκισμόντι ντε Ρίζιο που διευθύνει την Καμεράτα - Ορχήστρα Φίλων της Μουσικής στην πρώτη παγκόσμια ηχογράφηση του έργου που θα κυκλοφορήσει διεθνώς. Τη διεύθυνση της Καμεράτας με όργανα εποχής στην παράσταση έχει αναλάβει ο Γιώργος Πέτρου.
Είναι μια διεθνής συμπαραγωγή - μαζί με την «Et Ιn Arcadia ego» και με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ενωσης - που θα ανέβει σε ευρωπαϊκές σκηνές: στο Κόβεντ Γκάρντεν, στο Βερολίνο και ενδεχομένως το καλοκαίρι σε υπαίθριο θέατρο στην Ελλάδα.
Πολυπολιτισμικό το κλίμα και στις πρόβες με τη γαλλίδα σοπράνο Ελέν Λεκόρ, την τουρκάλα με διεθνή καριέρα Μπουρτσού Ουγιάρ και τον βρετανό σκηνοθέτη Νάιτζελ Λάουρι. Και τους Ελληνες: Μαίρη - Ελεν Νέζη, Ειρήνη Καράγιαννη, Βασίλη Καβάγια, Αρτέμιδα Μπόγρη.
«Εχουμε ανάγκη από Κλέλιες... Από συνεργασίες, δηλαδή. Ωστε να συνεχίζουμε να είμαστε δημιουργικοί σε καιρούς κρίσης» λέει ο Πάρις Μέξης.
Σιωπηλός παρατηρητής, ο σκηνοθέτης της παράστασης Νάιτζελ Λάουρι περιμένει, στο μεταξύ, για ακόμη ένα «πέρασμα». «Τι γνώμη έχεις για τα μαλλιά μου;» τον ρωτά η Ειρήνη Καράγιαννη. Ο Πάρις Μέξης τού δείχνει βίντατζ γυαλιά ηλίου: «Μήπως είναι πολύ σκούρος ο φακός;». Και μια υφασμάτινη κούκλα: «Είναι αρκετά βαριά;».
Και οι δύο φρόντισαν ώστε να μεταφερθεί στο σήμερα μια όπερα γεμάτη δράση, σαν πολεμική περιπέτεια. «Θέλησα η παράσταση να έχει παιχνιδιάρικη διάθεση» λέει στα «ΝΕΑ» ο Λάουρι.
Το στόρι της όπερας τοποθετείται σε μια περίοδο ανακωχής κατά τον πόλεμο μεταξύ Ρωμαίων και Ετρούσκων. Οι ήρωες, στην παράσταση του Μεγάρου, γίνονται παιχνίδια στα χέρια ενός παιδιού μέσα στο παιδικό δωμάτιο.

Αναδημοσιευσα Απο Νεα
read more ►
Add To Facebook Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Εσωσε τους Κλασικούς από τους μάνατζερ,


Του Μανώλη Πιμπλή,

Εδωσε αγώνα για να σταματήσουν οι περικοπές στις κλασικές σπουδές στη Βρετανία και κέρδισε. Ειδική στις αρχαίες τραγωδίες, η καθηγήτρια Ιντιθ Χολ εξηγεί στα «ΝΕΑ» πώς απέτρεψε μια σύγχρονη εκδοχή τραγωδίας

Η Ιντιθ Χολ, ειδική στο Αρχαίο Δράμα και την Πολιτισμική Ιστορία, έδωσε έναν πολύμηνο αγώνα για να αποτρέψει περικοπές στις κλασικές σπουδές στο πανεπιστήμιο στο οποίο εργάζεται. Περικοπές οι οποίες θα προστίθεντο στην πλημμυρίδα περικοπών - για ποσοστό 80% μιλάει η εφημερίδα «Observer» - που αφορούν σε μαθήματα τα οποία δεν έχουν ευθέως επαγγελματική χρησιμότητα.
Την καμπάνια της αυτή την ονόμασε «Save Classics». Την υποστήριξαν προσωπικότητες όπως οι Τέρι Ιγκλετον και Στίβεν Φράι αλλά και ο δήμαρχος του Λονδίνου Μπόρις Τζόνσον. Και τα κατάφερε. Απέτρεψε τις περαιτέρω μειώσεις. Εφυγε εντούτοις από το Royal Holloway, University of London και από την προσεχή άνοιξη θα δουλεύει στο King's College, όπου φαίνεται πως θα την ακολουθήσει και ένα κύμα φοιτητών, στους οποίους είναι ιδιαίτερα δημοφιλής.
«Η καμπάνια ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένη και οι κλασικές σπουδές στο Royal Holloway είναι τώρα πολύ ανοιχτές για όσους θέλουν να σπουδάσουν εκεί» λέει στα «ΝΕΑ» η Ιντιθ Χολ. «Δύο από τους πλέον διακεκριμένους διδάσκοντες είναι Ελληνες - ο δρ Χρήστος Κρεμμύδας, ειδικός στο Αρχαίο Ελληνικό Δίκαιο, και η δρ Ευφροσύνη Σπέντζου που έγραψε κάμποσα ωραία βιβλία για τη ρωμαϊκή ποίηση. Φεύγω απλώς και μόνο γιατί η δική μου σχέση με τους υπεύθυνους διαχείρισης του πανεπιστημίου έχει διαρραγεί λόγω της δημοφιλίας της καμπάνιας στα μέσα ενημέρωσης».
Τι ακριβώς συνέβη όμως ώστε να υποχρεωθεί η 52χρονη ελληνίστρια, που έχει σπουδάσει στην Οξφόρδη, να «βγει στα κεραμίδια»;
«Φοβάμαι ότι οι κλασικές σπουδές γίνονται συχνά βασικός στόχος για τη νέα τάξη των επαγγελματιών μάνατζερ στα βρετανικά πανεπιστήμια» εξηγεί. «Επειδή οι ίδιοι δεν είναι ακαδημαϊκοί, θεωρούν ότι οποιαδήποτε ιστορική εποχή πριν από τον 20ό αιώνα δεν έχει χρησιμότητα στον σύγχρονο κόσμο.
Στην περίπτωση του δικού μου πανεπιστημίου, ο καινούργιος μας διευθυντής είναι ένας ειδικός στο software των ηλεκτρονικών υπολογιστών, ο οποίος, φοβάμαι, απλώς δεν αντιλαμβάνεται πόσο πολύς κόσμος στη Βρετανία λατρεύει τη μελέτη του αρχαίου ελληνικού και ρωμαϊκού πολιτισμού και των γλωσσών τους.
Εξεπλάγην βαθιά από το πόσο δημοφιλής εξελίχθηκε η καμπάνια μου για την υπεράσπιση των κλασικών σπουδών. Το Τμήμα σώθηκε και όλα τα σχέδια μπήκαν στο συρτάρι και θα περάσουν τουλάχιστον δυόμισι χρόνια πριν από την οποιαδήποτε αναθεώρηση. Η επιτυχής υπεράσπιση του θέματος ενδυνάμωσε στην πράξη το Τμήμα». Φαίνεται, ευτυχώς, πως οι πολίτες, ευαισθητοποιημένοι και κινητοποιούμενοι, καταφέρνουν ακόμη να περισώζουν τις κλασικές σπουδές. Και όχι μόνο στο συγκεκριμένο πανεπιστήμιο:
«Διάφορα άλλα Τμήματα Κλασικών Σπουδών δέχθηκαν επίθεση, συμπεριλαμβανομένων των Λιντς, Γλασκώβης και Ρίντινγκ» λέει η Ιντιθ Χολ. «Αλλά όλα αυτά κατάφεραν να παραμείνουν λίγο ώς πολύ ανέπαφα λόγω της δύναμης της κοινής γνώμης. Οι βρετανοί πολίτες θέλουν υψηλού επιπέδου ανώτατη εκπαίδευση και έρευνα στη χώρα τους. Μόνο η κυβέρνηση συνασπισμού πιστεύει ότι τα πανεπιστήμια πρέπει να λειτουργούν ως επιχειρήσεις και όχι ως κέντρα πνευματικής εργασίας».


Αναδημοσιευσα Απο Νεα
read more ►
Add To Facebook Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Χιόνια, σταρ κι εκπλήξεις,


400 ΤΑΙΝΙΕΣ ΘΑ ΠΡΟΒΛΗΘΟΥΝ ΣΤΟ 62ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ ΠΟΥ ΑΡΧΙΣΕ ΧΘΕΣ

Του Ακη Καπράνου

Μπορεί οι Κάννες να φαίνονται ειδυλλιακές, μπορεί το φεστιβάλ της Βενετίας να διαδραματίζεται στο όμορφο Λίντο, αλλά είναι το Φεστιβάλ του Βερολίνου αυτό με το πιο κινηματογραφικό κλίμα: το χιόνι που κυριαρχεί στην πόλη σμίγει με τα κόκκινα χαλιά, τους σταρ που χαιρετούν το κοινό σε απόσταση - παγωμένης - αναπνοής και τους δύσμοιρους που τρώνε τούμπες σποραδικά στο γλιστερό και... κατεψυγμένο πεζοδρόμιο.
Και πάντα κρύβει εκπλήξεις. Πέρσι, δυο από τις κορυφαίες ταινίες της χρονιάς έκαναν πρεμιέρα εδώ: ο ιρανικός «Ενας χωρισμός» (που πάει καρφωτός για Οσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας) και το σκοτεινό «Αλογο του Τορίνο» του Μπέλα Ταρ, που κέρδισαν το πρώτο και το δεύτερο βραβείο της διοργάνωσης αντίστοιχα.
Μόλις χθες, το Φεστιβάλ άρχισε με την πρεμιέρα της ταινίας «Farewell my Queen» του Μπενουά Ζακό, ένα δράμα εποχής για τη Γαλλική Επανάσταση με πρωταγωνίστρια την πανέμορφη Γερμανίδα Νταϊάν Κρούγκερ ως Μαρία Αντουανέτα, πρώτο φιλμ από αυτά του διαγωνιστικού προγράμματος - συνολικά σε όλη τη διάρκεια του Φεστιβάλ θα προβληθούν 400 ταινίες - περισσότερες από 100 πρεμιέρες.
Εχουμε δε μια ελληνική συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα (τα «Μετέωρα», μια γερμανοελληνική παραγωγή από τον γεννημένο στην Κολομβία Θεσσαλονικιό Σπύρο Σταθουλόπουλο, με τους Ταμίλα Κουλίεβα και Τεό Αλεξάντερ), άλλη μια στην κατηγορία Generation 14pus (η ελληνοβρετανική παραγωγή του γεννημένου στην Κωνσταντινούπολη Αγγελου Αμπάζογλου «Τα γλυκά όνειρα του Μουσταφά» για τα μυστικά του μπακλαβά) και μια προβολή σε εκδήλωση μνήμης για τον Θόδωρο Αγγελόπουλο («Το λιβάδι που δακρύζει»), παρουσία του συγγραφέα Πέτρου Μάρκαρη και της Φοίβης Αγγελοπούλου. Και ένα παράδοξο: η Μπερλινάλε γενικώς θεωρείται ο τόπος των φιλμικών νέων τάσεων και του νεωτερισμού, φέτος όμως Πρόεδρος της κριτικής επιτροπής είναι ο Μάικ Λι, παίρνοντας τη σκυτάλη από την Ισαμπέλα Ροσελίνι, και ανάμεσα στις ταινίες του διαγωνιστικού προγράμματος, συναντάμε και τη νέα ταινία των αδελφών Ταβιάνι, μυθοπλαστικό ντοκιμαντέρ που ακολουθεί τις πρόβες και την πρεμιέρα της σαιξπηρικής παράστασης «Ιούλιος Καίσαρας» παιγμένης από βαρυποινίτες.
Από την άλλη, το βραβείο της Χρυσής Αρκτου για τη συνεισφορά της στον κινηματογράφο θα λάβει η Μέριλ Στριπ. Ο διευθυντής του Φεστιβάλ Ντίτερ Κόσλικ έκανε τη σχετική ανακοίνωση: «Είμαστε ευτυχείς που θα δώσουμε την Τιμητική Χρυσή Αρκτο σε μια τόσο σπουδαία ηθοποιό και παγκόσμια σταρ. Η Μέριλ Στριπ μπορεί και ερμηνεύει διαφορετικούς ρόλους και κινείται με ευκολία ανάμεσα σε δραματικούς και κωμικούς ρόλους».
Η Στριπ θα παραλάβει το βραβείο της σε ειδική τελετή στις 14 Φεβρουαρίου, ενώ θα ακολουθήσει προβολή της τελευταίας της ταινίας «Η σιδηρά κυρία» στην οποία υποδύεται τη Μάργκαρετ Θάτσερ. Θα μου πείτε, η ταινία έχει ήδη βγει στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, οπότε γιατί τόση φασαρία στο Βερολίνο; Μα, η ταινία περιμένει την έξοδό της στη γερμανική πόλη και λίγο promotion δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.
Και για λόγους promotion φτάνουν εδώ η Αντζελίνα Ζολί, ο Χαβιέ Μπαρδέμ, ο Κιάνου Ριβς, ο πρωταγωνιστής του «Twilight» Ρόμπερτ Πάτινσον, ο αστέρας του Bollywood Σαχ Ρουχ Χαν και ο «καυτός» Μίκαελ Φασμπέντερ.


Αναδημοσιευσα Απο Νεα
read more ►
Add To Facebook Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Ακυρώσεις παραστάσεων σε Εθνικό Θέατρο και Λυρική,


Ακυρώσεις παραστάσεων ανακοίνωσαν το Εθνικό Θέατρο και η Εθνική Λυρική Σκηνή λόγω των συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας που έχουν προγραμματιστεί έως την Κυριακή στο κέντρο της Αθήνας.

Ειδικότερα, ακυρώνονται όλες οι παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου σήμερα Παρασκευή και αύριο Σάββατο. Οι θεατές που έχουν ήδη προμηθευτεί εισιτήρια μπορούν να προσέλθουν στα ταμεία εντός δύο εβδομάδων -έως και την Κυριακή 26 Φεβρουαρίου- για αλλαγή ή εξαργύρωση των εισιτηρίων τους.

Την αναβολή των παραστάσεων «Το μαγικό βιολί» και «Δον Κιχώτης» της Κυριακής (12/2) ανακοίνωσε και η Εθνική Λυρική Σκηνή.

Όσοι έχουν ήδη προμηθευτεί εισιτήρια για τις παραστάσεις αυτές, έχουν τη δυνατότητα είτε να τα εξαργυρώσουν, είτε να τα ανταλλάξουν για όποια άλλη ημερομηνία επιθυμούν.

Αναδημοσιευσα Απο Νεα
read more ►
Add To Facebook Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Φως σε έναν επίμονα προκλητικό,


ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ,

Η ουσία του θεσσαλονικιού ποιητή, μαζί με ό,τι κρύβεται κάτω από τις σκανδαλώδεις ατάκες του, αναδεικνύεται μέσα από 25 μελέτες και μαρτυρίες που δημοσιεύει το περιοδικό «Εντευκτήριο»

«Δεν μπορεί παιδί μου να 'ναι κανείς διαφορετικός δίχως να εξεγείρει τους άλλους. Οι πολλοί, κατά ένα τρόπο, βρίσκουν δίκιο. Πρέπει να προσέχεις. Σε όλα. Πάντοτε...»
Με αυτά τα λόγια υποδέχθηκε το 1952 η Ζωή Καρέλλη την «Εποχή των ισχνών αγελάδων», την πρώτη συλλογή του 20χρονου τότε Κώστα Δημητριάδη που είχε ήδη διαλέξει το φιλολογικό ψευδώνυμο Ντίνος Χριστιανόπουλος. Η ανέκδοτη αυτή επιστολή δημοσιεύεται για πρώτη φορά στο καινούργιο τεύχος του περιοδικού «Εντευκτήριο». Εκδοση αφιερωμένη στα ογδοηκοστά γενέθλια του θεσσαλονικιού ποιητή, πεζογράφου, εκδότη και μελετητή που συμπληρώνει μια 60χρονη παρουσία στα πνευματικά μας πράγματα και τιμήθηκε με το κρατικό Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων, το οποίο... δεν αποδέχθηκε.
Η εκλεκτή ποιήτρια το είχε καταλάβει από τότε. Η «πρόταση» του Χριστιανόπουλου, με όχημα μια άμεση γλώσσα και έμφαση στον έρωτα και την εναντίωση, υπήρξε ανέκαθεν τόσο αυθεντική, τόσο ερεθιστική και τόσο συνεπής με τον αντισυμβατικό, απρόβλεπτο και αντιφατικό χαρακτήρα του ώστε ακόμη και οι πολέμιοί του την έπαιρναν υπόψη τους.
Είναι χαρακτηριστική - από το αρχείο του και πάλι - η επιστολή που του στέλνει το 1952 ο κατά είκοσι χρόνια μεγαλύτερός του Οδυσσέας Ελύτης. «Ο ποιητικός Σας κόσμος», του γράφει, «βρίσκεται στους αντίποδες του δικού μου, αυτό όμως δεν με εμποδίζει διόλου να κατανοήσω και να επικροτήσω τον βαθμό της επιτυχίας Σας. Δεχθήτε τα θερμά μου συγχαρητήρια καθώς και την ηθική μου συμπαράσταση για τους διωγμούς που Σας κάνανε μερικοί άθλιοι άνθρωποι...».
Πράγματι από τότε ο Χριστιανόπουλος αρχίζει να έχει μπελάδες τόσο με την Αστυνομία - που προχωρεί σε κατάσχεση των αντιτύπων της συλλογής του επειδή το περιεχόμενο κάποιων ποιημάτων του κρίθηκε επιλήψιμο - όσο και με την πολιτικά στρατευμένη γενιά του, από την οποία θα διαφοροποιηθεί (και αργότερα θα της επιτεθεί). Ο Ρομπέρτο Καπέλ Μπαντίνο σε ένα από τα καλύτερα άρθρα του αφιερώματος εξηγεί: «Η επανάσταση, η συντριβή της οποίας αποτελεί θέμα προβληματισμού για τους μεταπολεμικούς λογοτέχνες, οδηγείται από τον Χριστιανόπουλο σε ένα άλλο επίπεδο: γίνεται εσωτερική αναζήτηση, αυστηρά προσωπική. Γίνεται μάλλον εξέγερση, ή φιλοδοξία για μια μοναχική εξέγερση».
Τη διάσταση της κοινωνικής αλλά και πολιτικής κριτικής που ενυπάρχει στην ποίησή του αναδεικνύει και ο συστηματικός μελετητής του Χριστιανόπουλου Δημήτρης Κόκορης, ο οποίος στέκεται στο πρόσφατο πεζόμορφο αντικαβαφικό ποίημά του «Θερμοπύλες». Ενώ, λέει, ο Καβάφης χρησιμοποιεί αλληγορικά το ιστορικό επεισόδιο προκειμένου να μιλήσει για την ελεύθερη επιλογή ενός ιδανικού, ο Χριστιανόπουλος κοιτάζει πίσω από την ηρωοποίηση των Τριακοσίων του Λεωνίδα, «που πριν να πάνε στο στρατό έπρεπε να είχαν τυραννήσει εν κρυπτώ τους φουκαράδες είλωτες». Ετσι, σχολιάζει «το πώς ως κοινωνία αποδεχόμαστε τα εξυψωτικά στερεότυπα περί λαμπρών προγόνων».

Αναδημοσιευσα Απο Νεα
read more ►
Add To Facebook Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This