H "χαρμολύπη" μεταμορφώνει το πένθος σε ελπίδα,

 

Επίλογος: Η Επιστροφή στην Ουσία της "Χαρμολύπης"

Η ιστορική διαδρομή της περιφοράς του Επιταφίου, από τη μυσταγωγική Μεγάλη Είσοδο του Βυζαντίου έως τις μεγαλειώδεις αστικές Λιτανείες του σήμερα, αναδεικνύει την αέναη πάλη μεταξύ της ουσίας και του φαίνεσθαι. Αν η σύγχρονη πραγματικότητα τείνει να μετατρέψει το κορυφαίο γεγονός της Χριστιανοσύνης σε ένα καλαίσθητο κοινωνικό δρώμενο ή μια "δυτικότροπη" παρέλαση, 

η Ορθόδοξη παράδοση παραμένει εκεί για να μας υπενθυμίζει το αληθές: ότι ο Επιτάφιος δεν είναι θέαμα, αλλά βίωμα.

Η πρόκληση για τον σύγχρονο Πιστό δεν έγκειται στην κατάργηση της παράδοσης, αλλά στην αποκάθαρσή της από τα στοιχεία της εκκοσμίκευσης και του εντυπωσιασμού. Η επιστροφή στο ταπεινό ήθος της Ανατολικής Εκκλησίας —εκεί όπου η σιωπή είναι πιο ηχηρή από τις φιλαρμονικές και η συντετριμμένη καρδία πιο πολύτιμη από τον πλούσιο ανθοστολισμό— είναι η μόνη οδός για να μετατραπεί η Περιφορά από μια "ανοιξιάτικη βόλτα" σε μια πραγματική συνοδοιπορία προς την Ανάσταση.

Εν τέλει, ο Επιτάφιος καλεί τον άνθρωπο όχι να παρατηρήσει τον θάνατο του Θεανθρώπου από το πεζοδρόμιο της ανωνυμίας, αλλά να εισέλθει μέσα στον Τάφο, εκεί όπου η "χαρμολύπη" μεταμορφώνει το πένθος σε ελπίδα και την Κηδεία σε απαρχή της αιώνιας ζωής.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!            Μιχάλης Αντωνιάδης