Η Σκοτεινή Πλευρά του Ανθρώπινου Εγκεφάλου,

 

Η Σκοτεινή Πλευρά του Ανθρώπινου Εγκεφάλου:

 Από την Ανωμαλία στη Στήριξη του Εγκλήματος

Ζούμε σε μια εποχή όπου ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει φτάσει σε επίπεδα απόλυτης ηθικής σήψης και παραφροσύνης. Η υπόθεση του Wade Wilson του στυγερού δολοφόνου που το 2019 αφαίρεσε βάρβαρα τη ζωή δύο γυναικών σε διάστημα λίγων ωρών–δεν αποκαλύπτει απλώς τα όρια της ανθρώπινης εγκληματικότητας, αλλά κυρίως την αδιανόητη ανωμαλία που κρύβεται στο μυαλό ορισμένων ανθρώπων.

Πώς είναι δυνατόν ένας δολοφόνος που στραγγάλισε και κακοποίησε γυναίκες να λαμβάνει εκατοντάδες γράμματα, γυμνές φωτογραφίες και χιλιάδες δολάρια από «θαυμάστριες» στη φυλακή; Πώς μπόρεσαν να μαζευτούν χιλιάδες υπογραφές και χρήματα για να γλιτώσει τη θανατική ποινή; Αυτή η νοσηρή τάση δεν είναι απλώς μια «παρέκκλιση», αλλά η απόδειξη ενός βαθέος κοινωνικού και ψυχικού εκφυλισμού, όπου κάποιοι εξυμνούν και στηρίζουν τέτοια αποτρόπαια τέρατα. 

Και το πιο τραγικό; Όταν η ίδια η πραγματικότητα χτυπήσει την πόρτα τους και πέσουν θύματα της αγριότητας που κάποιοι χειροκροτούν, τότε αρχίζουν τα κλάματα και η αναζήτηση ευθυνών. Ο νέος κόσμος που φτιάξαμε νοσεί βαριά.

Γιατί το κάνουν αυτό; Η Επιστημονική Εξήγηση της Ανωμαλίας.

Από την οπτική γωνία της εγκληματολογίας και της ψυχιατρικής, αυτή η άρρωστη εμμονή αποτελεί μια καταγεγραμμένη παθολογική κατάσταση που ονομάζεται Υβριστοφιλία (Hybristophilia) γνωστή και ως το «σύνδρομο Bonnie και Clyde». Πρόκειται για μια παραφιλία όπου το άτομο αισθάνεται έντονη σεξουαλική ή ρομαντική διέγερση και έλξη αποκλειστικά επειδή ο σύντροφός του έχει διαπράξει φρικτά εγκλήματα.

Το αίσθημα του απόλυτου ελέγχου: Ψυχολόγοι επισημαίνουν ότι άτομα με τραύματα ή χαμηλή αυτοεκτίμηση έλκονται από έγκλειστους δολοφόνους επειδή αισθάνονται ασφάλεια. 

Ξέρουν ακριβώς πού βρίσκεται ο σύντροφός τους (στη φυλακή) και διατηρούν μια στρεβλή αίσθηση πανίσχυρου ελέγχου χωρίς τους κινδύνους μιας κανονικής σχέσης.

Το σύνδρομο του «Σωτήρα»: Ο εγκέφαλος αυτών των ατόμων τροφοδοτείται από την ψευδαίσθηση ότι «εγώ είμαι η μόνη που μπορεί να τον αλλάξει», προβάλλοντας πάνω σε ένα τέρας ένα πληγωμένο αγόρι που χρήζει διάσωσης.

Η ναρκισσιστική ανάγκη για προβολή: Η επαφή με έναν διαβόητο εγκληματία προσφέρει άμεση δημοσιότητα στα social media. Άτομα με κενή ταυτότητα χρησιμοποιούν αυτή τη σύνδεση για να τραβήξουν τα φώτα πάνω τους, αδιαφορώντας εντελώς για τα θύματα.

Η χημεία του κινδύνου: Σύμφωνα με την εξελικτική ψυχολογία, η επαφή με το ακραίο στοιχείο ενεργοποιεί εκρήξεις ντοπαμίνης και αδρεναλίνης, μπερδεύοντας τον φόβο και τον κίνδυνο με την ερωτική διέγερση.

Αυτοί οι άνθρωποι ζουν σε ένα επικίνδυνο ψέμα και υποτιμούν τη βία μέχρι να τη ζήσουν στο πετσί τους, συνειδητοποιώντας πολύ αργά τι τέρατα εκτρέφουν και επικροτούν στην κοινωνία.

Μιχάλης Αντωνιάδης