Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτω θάνατον πατήσας,

13/4/26

 

Ο  Ἀδάμ ὁ πρωτοδημιούργητος καί πρωτόπλαστος καί πρωτόθνητος πού βρισκόταν δεμένος γερά καί βαθύτερα ἀπό ὅλους,  ἄκουσε τά βήματα τοῦ Κυρίου, πού ἐρχόταν στούς φυλακισμένους καί ἀμέσως ἀνεγνώρισε τήν φωνή Του, καθώς ἐπερπατοῦσε μέσα στή φυλακή.         Στράφηκε τότε πρός ὅλους τούς ἐπί αἰῶνες συγκρατουμένους του καί τούς φώναξε: 

Ὦ φίλοι μου! Ἀκούω νά πλησιάζη σ᾿ ἐμᾶς ὁ ἦχος τῶν βημάτων Κάποιου. Ἐάν πραγματικά μᾶς ἀξίωσε νά ἔρθη ἕως ἐδῶ, τότε εἴμαστε ἐλεύθεροι! Ἐάν τόν ἰδοῦμε ἀνάμεσά μας, σωθήκαμε ἀπό τόν Ἅδη!

Kαί τήν ὥρα πού ὁ Ἀδάμ ἔλεγε αὐτά πρός τούς συγκαταδίκους του, εἰσέρχεται ὁ Κύριος, κρατῶντας τό νικηφόρο ὅπλο τοῦ Σταυροῦ. Μόλις τόν ἀντίκρυσε ὁ Ἀδάμ, χτύπησε τό στῆθος ἀπό τήν χαρούμενη ἔκπληξι καί φώναξε πρός ὅλους τούς ἐπί αίῶνες κεκοιμημένους: «ὁ Κύριός μου ἄς εἶναι μαζί μέ ὅλους»! Καί ὁ Χριστός ἀπάντησε στόν Ἀδάμ: «Καί μετά τοῦ Πνεύματός σου».   Ὕστερα τόν πιάνει ἀπό τό χέρι, τόν σηκώνει ἐπάνω καί τοῦ λέει: «Σήκω σύ πού κοιμᾶσαι καί ἀνάστα ἀπό τούς νεκρούς, γιατί σέ καταφωτίζει ὁ Χριστός! (Ἐφεσ. 5, 14). Ἐγώ ὁ Θεός, πού γιά χάρι σου ἔγινα υἱός σου, ἔχοντας δικούς μου πλέον καί σένα καί τούς ἀπογόνους σου, μέ τήν Θεϊκή ἐξουσία μου δίνω ἐλευθερία καί λέω στούς φυλακισμένους: ἐξέλθετε. Σ᾿ αὐτούς πού κείτονται στό σκοτάδι: ξεσκεπασθῆτε. Καί σ᾿ ἐκείνους πού εἶναι πεσμένοι κάτω: σηκωθῆτε!

Απόσπασμα από τον Λόγο του Αγίου Επιφανίου Σαλαμίνος στην Θεόσωμη Ταφή του Κυρίου  και την κάθοδο στον Άδη.


Αὐτὴ ἡ ἡμέρα, ἣν ἐποίησεν ὁ  Κύριος, ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ.


Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτω θάνατον πατήσας, καὶ ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος.

Εύχομαι ολόψυχα και με αγάπη πάρα πολύ, 

ο Αναστάς εκ των νεκρών Χριστός μας να Ευλογεί όλον τον κόσμο πάντοτε και με τας δύο χείρας Του!!


ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!       Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Xρειάζεται μια μέρα για να δοθεί μια ευκαιρία στην ελπίδα,

 

Μπογιόπουλος Νίκος,

«Ο Ιησούς πεθαίνει λίγο - λίγο, η ζωή τον εγκαταλείπει, όταν ξαφνικά ανοίγει ο ουρανός πάνω από το κεφάλι του, απ' άκρη σε άκρη, κι εμφανίζεται ο Θεός, με το ντύσιμο που είχε στο καΐκι, και η φωνή του αντηχεί σε όλη τη γη καθώς λέει,

Εσύ είσαι ο Υιός μου ο αγαπητός, σε σένα έδωσα όλη μου την εύνοια.

Τότε ο Ιησούς κατάλαβε πως σύρθηκε στην πλάνη, όπως σέρνεται ο αμνός στη σφαγή, ότι η ζωή του χαράχτηκε για να πεθάνει έτσι από την αρχή της αρχής, και, όπως θυμήθηκε τον ποταμό αίματος και τον πόνο που θα γεννηθεί απ' αυτόν και θα πλημμυρίσει τη γη, κραύγασε προς τον ανοιχτό ουρανό, όπου ο Θεός χαμογελούσε, Άνθρωποι, συγχωρήστε τον, γιατί δεν ξέρει τι κάνει»...

(Ζοζέ Σαραμάγκου, «Το κατά Ιησούν Ευαγγέλιον»,

εκδόσεις «Καστανιώτη»)

***

Παρ’ όλα αυτά, αν χρειάζεται μια μέρα για να δοθεί μια ευκαιρία στην ελπίδα, αν χρειάζεται ένα σύμβολο της προσμονής για ένα καλύτερο αύριο, τέτοιο που να ξεπερνά την ουτοπία και το ανέφικτο, ας είναι αυτή η μέρα η ημέρα της Λαμπρής.

Έτσι κι αλλιώς είναι αναπόφευκτο:

Η ώρα της Ανάστασης, εφόσον σημάνει, 

θα επιτευχθεί με όρους που ξεπερνούν αυτές τις ουράνιες «συμβάσεις». 

Θα γίνει πιο γήινα.

Θα είναι μια Ανάσταση που οι φορείς της, κύριοι της μοίρας τους, απαλλαγμένοι από τα μεταφυσικά δεσμά, θα βάλουν τέλος στο πανηγύρι που έχει στηθεί από τους «εμποράκους». Από τους κάπηλους. Από τους «σταυρωτές» του Ναού.

Ας γιορτάσουμε, λοιπόν, την πανταχού παρούσα δυνατότητα της Ανάστασης.

Όσο για τους ευσεβείς φαρισαίους, αυτούς τους θεομπαίχτες που ωρύονται για την ασέβειά μας, υπάρχει μια παλιά ιστορία:

Ο Ναπολέοντας φέρεται να ρώτησε κάποτε το μεγάλο μαθηματικό και αστρονόμο Λαπλάς: «Γιατί στην "Ουράνια Μηχανική" σας δεν αναφέρετε ούτε μια φορά το θεό»;

Και ο Λαπλάς, με τη σοφία και το θάρρος της επιστήμης που έχει πια κατακτήσει τα δικά της εργαλεία για να εξηγεί τον κόσμο, πολύ διαφορετικά από τη θεωρία του «κρίνου», του απάντησε:

«Μεγαλειότατε, δεν είχα ανάγκη από αυτή την υπόθεση»!

***

Χρόνια πολλά!

Καλή Ανάσταση!

https://www.facebook.com/groups/249190295721306/?multi_permalinks=1848028892504097&notif_id=1775977802988411&notif_t=group_activity&ref=notif

read more ►
0 σχόλια

«Εις Άδου κάθοδος», ο Χριστός συντρίβει την εξουσία του θανάτου,

11/4/26

 

Το Μεγάλο Σάββατο είναι μία ημέρα βαθιάς σιωπής αλλά και κοσμοσωτήριας νίκης.

Είναι η ημέρα κατά την οποία ο Χριστός βρίσκεται μεν σωματικά στον τάφο, αλλά η ψυχή Του κατέρχεται στον Άδη.

Εκεί συντελείται η λεγόμενη «εις Άδου κάθοδος», όπου ο Χριστός συντρίβει την εξουσία του θανάτου και ελευθερώνει τις ψυχές των δικαίων. 

Δεν είναι απλώς ημέρα πένθους· είναι ήδη η αρχή της νίκης επί του θανάτου.

Η κάθοδος στον Άδη δείχνει ότι κανένας τόπος δεν είναι πλέον χωρίς την παρουσία Του Θεού.

Το Μεγάλο Σάββατο αποτελεί γέφυρα από τον Σταυρό προς την Ανάσταση

Ο θάνατος χάνει την απόλυτη δύναμή του. 

Η ελπίδα της Ανάστασης δεν είναι θεωρία, αλλά υπαρκτή πραγματικότητα.

Ο άνθρωπος καλείται να ζήσει με Πίστη ότι ακόμη και «ο προσωπικός του Άδης» μπορεί να νικηθεί.

Το Μεγάλο Σάββατο δεν είναι το τέλος, αλλά η σιωπηλή νίκη πριν την έκρηξη της Ανάστασης.


ΚΑΛΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ!!  ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!  

   Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Το πρόσωπο εκείνου που Κοινωνεί, Φως ολόκληρο!

 

Δεν μπαίνει όπου και να ‘ναι ο διάβολος. Μπαίνει εκεί που υπάρχει αιτία..

Όταν είσαι μες στην πορνεία και έρχεσαι και Κοινωνείς, τι θα σου κάνει ο διάβολος;  Θα μπει μέσα σου όπως μπήκε εις τον Ιούδα. Μόλις Κοινώνησε ο Ιούδας, τότε μπήκε ο διάβολος μέσα του! Μη νομίζουμε ότι είναι εύκολο πράγμα να ξεκινάς από εκεί και να πηγαίνεις να Κοινωνείς.

Αν δεν είσαι έτοιμος, μη πας να Κοινωνήσεις! Μη νομίζεις ότι είναι αστεία πράγματα, εκεί είναι ένας Θεός ολόκληρος! Εμείς πηγαίνουμε εκεί, ανοίγουμε το στόμα μας, γελούμε και φεύγουμε. Βρε άνθρωπε τού Θεού, ξέρεις τι έχεις κάνει;

Λέει ο Ιερός Χρυσόστομος, όταν Κοινωνείς, Aξία δεν έχει Aστέρι στον Oυρανό που να Φέγγει Τόσο, όσο το Πρόσωπο αυτού που Κοινωνεί αξία!! 

Το πρόσωπο εκείνου που Κοινωνεί λέει, είναι Φως ολόκληρο!

Και λέει παρακάτω ο Ιερός Χρυσόστομος “ώσπερ λέοντες πυρ πνέοντες ούτως εξερχόμεθα της Ιεράς Τραπέζης φοβερή τοις δαίμοσι”. 

Δεν είναι μικρό πράγμα να Κοινωνείς. Όταν Κοινωνήσεις, έχει σκάσει ο διάβολος!

Αλλα να Κοινωνείς, όχι όπως ο Ιούδας, διότι όταν Κοινωνείς όπως ο Ιούδας θα μπει μέσα σου ο διάβολος. Βαμμένα τα χείλη, βαμμένα τα νύχια, με τα παντελόνια έρχονται και Κοινωνούν! Που πας βρέ; Που πας! Καταλαβαίνεις τι κάνεις;

Χωρίς Εξομολόγηση χωρίς προετοιμασία που πας; Θα μπει μέσα σου ο διάβολος, τότε θα μπει μέσα σου. Προσέχετε σας παρακαλώ πάρα πολύ, δεν είναι αστεία η Πίστις που έχουμε. Η Πίστις που έχουμε είναι φοβερά! Τρομερά!»


Πάτερ Σάββας Αχιλλέως


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Λέγεται στάση «Επί των όπλων».

10/4/26

 

Αγία και Μεγάλη Παρασκευή«Επί των όπλων»

Η επικήδεια τιμητική στάση των Ευζώνων κατά την περιφορά του Επιταφίου.

Μία και μοναδική φορά σκύβει ο Εύζωνας το κεφάλι, Στην περιφορά του Επιταφίου !

Στον πυκνό θόλο της νύχτας, ανάμεσα σε σιωπηλούς ανθρώπους που κατακλύζουν τους δρόμους της Ελλάδας στην πένθιμη περιφορά του Επιταφίου, ο Εύζωνας, σύμβολο ανδρείας, λεβεντιάς και αταλάντευτης πειθαρχίας είναι η μόνη φορά που σκύβει από σεβασμό στο Σώμα του Κυρίου μας !

Ποτέ άλλοτε δεν θα δείτε τον Εύζωνα να σκύβει το κεφάλι.

Την βραδιά της περιφοράς του Επιταφίου όμως, σκύβει το κεφάλι του προς τα κάτω, γυρίζει την κάνη του όπλου του ανάποδα και Σταυρώνει τις παλάμες του πάνω στο όπλο, κι αυτή η στάση, λέγεται στάση «Επί των όπλων».


ΚΑΛΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ!!          Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Να ΕΧΕΤΕ υπομονή και με χαρά για τήν Ασκήση,

 

Να ΕΧΕΤΕ υπομονή και με χαρά με τους κόπους και τους πόνους τής Ασκήσεως,

https://youtu.be/nDMqFizM954?si=_E6w7Wo7K6tnPp6Rhttps://youtu.be/nDMqFizM954?si=_E6w7Wo7K6tnPp6R ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΛΙΝΚ ΔΕΙΤΕ,

Για να υπομένει με χαρά τους κόπους και τους πόνους τής Ασκήσεως,

Ο Αγ.Γέροντας Χατζηγιώργης ο Αθωνίτης (1886), για να υπομένει με χαρά τους κόπους και τους πόνους τής Ασκήσεως, έφερνε πάντα στο νου του την ακόλουθη διήγηση τού Γέροντά του Παπα-Nεόφυτου:

«Ένας Μοναχός ήταν ασθενής και παράλυτος επί πολλά χρόνια. Έχασε όμως την υπομονή του και παρακαλούσε τον Θεό να του συντομεύσει τη ζωή για να μη βασανίζεται άλλο από την ασθένειά του.

-Τότε ο Πανάγαθος Θεός του έστειλε έναν Άγγελο, ο οποίος του είπε:

- «Πάτερ, ο Κύριος των οικτιρμών άκουσε την Προσευχή σου. Σου συντομεύει τον επί γης χρόνο της ζωής σου αλλά με μία προϋπόθεση

ή θα υποφέρεις ακόμη ένα χρόνο ως ασθενής ή θα πας στον άδη για τρεις ώρες..

-Τότε ο Μο­ναχός του είπε:

-Να παραμείνω ακόμη στη γη επί ένα χρόνο είναι πολύς χρόνος. 

Καλύτερα επιθυμώ να υποφέρω στον άδη για τρεις ώρες.

..

Μετά απ' αυτά τα λόγια του, ο Άγγελος πήρε τη ψυχή του 

και την οδήγησε στον άδη. Τον άφησε εκεί και του είπε πως θα επιστρέψει έπειτα από τρεις ώρες.

Μετά την αναχώρηση του Αγγέλου κυριεύθηκε η ψυ­χή τού Μοναχού από πηκτό σκοτάδι.

Οι φοβερές μορφές των δαιμόνων, το άσβεστο πυρ, ο ακοίμητος σκώληξ, τα απερίγραπτα βάσανα τον είχαν περικυκλώσει από παντού. Ζητούσε βοήθεια, αλλά στις φωνές του κανείς δεν του απαντούσε.

Νόμιζε ότι είχαν περάσει τριακόσια χρόνια και κανείς δεν τον άκουγε, διότι καθέ­νας από τους εκεί κολασμένους ήταν φορτωμένος με τα δικά του βάσανα.

Μέσα στα βάσανά του λοιπόν και την απελπισία του, ξαφνικά Φως έλαμψε στη φυλακή του και Άγγελος Κυρίου τον πλησίασε και ΤΩΡΑ και είπε:

-«Πώς εί­σαι εδώ, αδελφέ, είναι καλά;»

-Και ο Μοναχός του απάντησε:  «Ουδέποτε θα μπορούσα να πιστέψω ότι ένας Άγγε­λος λέει ψέμματα».

-ο Άγγελος τον ρώτησε: «Τί θέ­λεις να πεις με αυτό»;

-«Δεν μου υποσχέθηκες, του λέει ο Μοναχός, ότι θα με βγάλεις από εδώ μετά από τρεις ώρες; Μέχρι τώρα πέρασαν εκατοντάδες χρόνια μέσα στα βάσανα!»

-«Τί λες αδελφέ, για εκατοντάδες χρόνια! 

Μία ώρα μόνο πέρασε από τη στιγμή που σε άφησα και έ­χεις ακόμη άλλες δύο» του απάντησε ο Άγγελος.

-«Δύο ώ­ρες!! 

-φώναξε ο Μοναχός με απορία, δύο ώρες ακόμη!! Δεν είναι άραγε δυνατόν να βγω από εδώ; Δεν έχω άλλη δύναμη να υποφέρω αυτά τα βάσανα. Προτιμώ να υποφέρω στη γη από αρρώστιες εκατοντάδες χρόνια ακόμη μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, αρκεί να με βγάλεις από εδώ μέσα».

-Τότε ο Άγγελος του είπε «Ο Πολυέλεος και Φιλάνθρωπος Θεός σου δείχνει τώρα την άπειρη αγαθότητά Του, αλλά εσύ μη ξεχνάς από εδώ και στο εξής να διηγείσαι στους άλλους τα σκληρά βάσανα του άδου».


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Η Σταύρωση πονά αλλά υπάρχει πάντα η Ανάσταση.

 𝞛𝞮𝞬ά𝞴𝞰 𝞟έ𝞵𝞹𝞽𝞰: «𝞢ή𝞵𝞮𝞺𝞸𝞶 𝞳𝞺𝞮𝞵ά𝞽𝞪𝞲 𝞮𝞹ί 𝞷ύ𝞴𝞸𝞾 𝞸 𝞮𝞶 ύ𝞭𝞪𝞼𝞲 𝞽𝞰𝞶 𝞬𝞰𝞶 𝞳𝞺𝞮𝞵ά𝞼𝞪ς. 𝞢𝞽έ𝞿𝞪𝞶𝞸𝞶 𝞮҆𝞷 𝞪҆𝞳𝞪𝞶𝞱𝟂͂𝞶 𝞹𝞮𝞺𝞲𝞽ί𝞱𝞮𝞽𝞪𝞲 𝞸҅ 𝞽𝟂͂𝞶 𝞪҆𝞬𝞬έ𝞴𝟂𝞶 𝞑𝞪𝞼𝞲𝞴𝞮ύς..»


Μεγάλη Πέμπτη. Η Εικόνα του Χριστού με το ακάνθινο στεφάνι δεν είναι απλώς μια στιγμή της ιστορίας αλλά ένας καθρέφτης για κάθε εποχή. Δεν αφορά μόνο τότε αλλά και τώρα. Κάθε φορά που ο άνθρωπος υψώνει τον εαυτό του και νιώθει αυτάρκης επαναλαμβάνει την ίδια στέψη περιφρόνησης.Το αγκάθι δεν μπήκε τυχαία. Είναι σύμβολο άρνησης αλλά και φόβου. Όπως στη φύση προστατεύει το φυτό έτσι και εδώ δείχνει την απόσταση που θέλει να κρατήσει ο άνθρωπος από τον Θεό. Τον βλέπει ως απειλή για τα δικά του μικρά βασίλεια.  Κι όμως ο Χριστός δεν αντιστέκεται. Δέχεται τον πόνο μετατρέποντάς τον σε δρόμο σωτηρίας. Από την ύβρη γεννιέται η συγχώρεση και από το αίμα η ελπίδα.

Η Σταύρωση πονά αλλά δεν τελειώνει εκεί. Πίσω της υπάρχει πάντα η Ανάσταση. Και εκεί κρίνεται τελικά η επιλογή του ανθρώπου.----

Λάδι τη Μεγάλη Πέμπτη δεν εχει,  κοινωνήσεις, δεν κοινωνήσεις. 

Το λάδι την Μεγάλη Πέμπτη ατιμάζει ολόκληρη τη Μεγάλη Σαρακοστή!

Δημήτριος Παναγόπουλος Ίεροκήρυκας


ΚΑΛΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ!!   Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Νηστεύω 48 ημέρες για να Κοινωνήσω το Πάσχα,

- Πάτερ με ρωτάει κάποια είναι δίκαιο εγώ να Νηστεύω 48 ημέρες για να Κοινωνήσω το Πάσχα και κάποιος άλλος μόνο την Μεγάλη Εβδομάδα και να Κοινωνάει εξίσου ; Μήπως είναι άδικο; και είμαι κορόιδο;

Απάντηση 

Παιδί μου, η ερώτηση αυτή είναι ανθρώπινη, αλλά κρύβει μια παγίδα που μπορεί να μας στερήσει όλη την ωφέλεια του Πνευματικού μας αγώνα. 

Ας βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά με αγάπη και ειλικρίνεια.

Η Νηστεία δεν είναι «Εισητήριο», αλλά «Θεραπεία»,

Η Θεία Κοινωνία δεν είναι μια ανταμοιβή που την «αγοράζουμε» με ημέρες αφαγίας. Αν ήταν έτσι, κανείς δεν θα ήταν ποτέ άξιος. Η Νηστεία είναι το γυμναστήριο της ψυχής. Εσύ που Νηστεύεις 48 ημέρες, προπονείς τη θέλησή σου, καθαρίζεις το νου σου και προετοιμάζεις το «σπίτι» της ψυχής σου για να υποδεχτεί τον Χριστό.

Το «Κορόιδο» και ο Πατέρας. Στην παραβολή του Ασώτου Υιού, ο μεγάλος αδελφός ένιωσε «κορόιδο» επειδή δούλευε χρόνια και ο πατέρας του δέχτηκε τον άσωτο με γλέντια. 

Ο πατέρας όμως του απάντησε: «Παιδί μου, εσύ είσαι πάντα μαζί μου και όλα τα δικά μου είναι δικά σου». Εσύ που Νηστεύεις όλη τη Σαρακοστή, απολαμβάνεις την παρέα του Χριστού 48 μέρες παραπάνω.  Έχεις τη χαρά της προσμονής και της Πνευματικής εγρήγορσης.

Γιατί να ζηλεύεις κάποιον που έρχεται την τελευταία στιγμή και χάνει όλη αυτή τη διαδρομή;

Ο Λόγος του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Στον Κατηχητικό Λόγο της Αναστάσεως, που διαβάζουμε το βράδυ του Πάσχα, ο Άγιος είναι σαφής.

«Αν κάποιος εργάστηκε από την πρώτη ώρα, ας λάβει το δίκαιο μισθό του. Αν κάποιος ήρθε την ενδέκατη ώρα, ας μη φοβηθεί την καθυστέρηση.. 

Ο Δεσπότης δέχεται και τον τελευταίο όπως και τον πρώτο.»

Ο Θεός δεν είναι λογιστής να μετράει θερμίδες και μέρες· είναι Πατέρας που λαχταρά να δει τα παιδιά του στο τραπέζι Του.

Αν νιώθεις «κορόιδο», σημαίνει πως η Νηστεία σου έγινε αγγαρεία και όχι αγάπη.

Αν Νηστεύεις για να «υπερέχεις» από τον διπλανό σου, τότε η Νηστεία σου πάει χαμένη λόγω υπερηφάνειας.

Αν Νηστεύεις από αγάπη για τον Χριστό, τότε θα χαίρεσαι που και ο αδελφός σου —έστω και την τελευταία στιγμή— βρήκε τη δύναμη να πλησιάσει το Ποτήριο της Ζωής.

Μην κοιτάς το πιάτο του άλλου, κοίτα την καρδιά σου. 

Εσύ κερδίζεις την υγεία της ψυχής σου. Αυτός που Νηστεύει μόνο μια εβδομάδα, απλώς στερείται την Ευλογία των υπόλοιπων σαράντα ημερών.


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Ο κάθε αγώνας, είναι απλά το μέσον..

8/4/26

 

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν Νηστεύουνε, γιατί απλά δεν έχουν τίποτα να φάνε.

Υπάρχουν άνθρωποι, που δεν κάνουνε Μετάνοιες, γιατί το σώμα τους πονάει άλλοτε από τις αρρώστιες και άλλοτε από τις θεραπείες.

Υπάρχουν άνθρωποι, που δεν κατακρίνουνε τον διπλανό τους, γιατί απλά ζούνε μέσα σε μια απόλυτη μοναξιά.. Ξεχασμένοι από τους δικούς τους σε κάποιο θάλαμο νοσοκομείου.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν κάνουν καμία άσκηση.. Γιατί όλη τους η ζωή είναι ένας συνεχής αγώνας..

Για αυτό, αν έχεις κάτι για να φας. Αν έχεις στο σώμα και στη ψυχή υγεία. Αν έχεις ανθρώπους που σε αγαπάνε δίπλα σου. Και αν έχεις δύναμη και χρόνο..

Αγωνίσου.

Αγωνίσου, χωρίς γκρίνιες. Αγωνίσου με χαρά. Εκμεταλλεύσου αυτό το χρόνο.. Αλλά έχε στο νου σου πως δεν είναι ο αγώνας αυτοσκοπός.   Όχι.

Ο αγώνας, ο Πνευματικός αγώνας, ο κάθε αγώνας, είναι απλά το μέσον..

Το όχημα που σε πάει στον προορισμό.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν σου μιλάνε για Θεό.. Γιατί το κάνει η ίδια η ζωή τους. Αυτοί, τον βρήκανε τον δρόμο τους..Με σένα και με μένα να δούμε τι θα γίνει..


ΚΑΛΗ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ!!                Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Τη Μεγάλη Τετάρτη, ένας νεαρός Προσκυνητής,

Σε ένα από αυτά τα σπήλαια του Αγίου Όρους ζούσε ο Γέροντας Αρσένιος, ένας άνθρωπος που είχε ξεχάσει τη γεύση του λαδιού και του κρασιού εδώ και δεκαετίες. Ήταν η Μεγάλη Εβδομάδα, και η πείνα του σώματος είχε γίνει ένας επίμονος σύντροφος.

Τη Μεγάλη Τετάρτη, ένας νεαρός Προσκυνητής, που κατάφερε να σκαρφαλώσει μέχρι εκεί με δυσκολία, του άφησε κρυφά στην είσοδο της σπηλιάς ένα μεγάλο, ώριμο πορτοκάλι. 

Ο Γέροντας το βρήκε το απόγευμα, καθώς έβγαινε να μαζέψει λίγα χόρτα. Το πορτοκάλι έλαμπε σαν χρυσάφι μέσα στο γκρίζο των βράχων. 

Η μυρωδιά του, ακόμα και μέσα από τη φλούδα, πλημμύρισε τον αέρα. Ο Γέροντας το πήρε στα χέρια του. Το στομάχι του διαμαρτυρήθηκε, και η σκέψη του ψιθύρισε: «Φάε το, είναι Ευλογία, θα σου δώσει δύναμη για την Αγρυπνία της Σταύρωσης».

Όμως ο Γέροντας χαμογέλασε πονηρά στον «πειρασμό». Κράτησε το πορτοκάλι, το κοίταξε με αγάπη και είπε:

«Ωραίο είσαι, κτίσμα του Θεού, αλλά πιο γλυκός είναι ο Χριστός που πεινάει πάνω στον Σταυρό.»

Αντί να το φάει, ο Γέροντας Αρσένιος αποφάσισε να κάνει κάτι άλλο. Περίμενε να νυχτώσει. Με το Κομποσκοίνι στο χέρι, περπάτησε το επικίνδυνο μονοπάτι μέχρι τη διπλανή καλύβη, όπου ζούσε ένας άλλος Ασκητής, ο Παπα-Νικόλας, που ήταν άρρωστος και κατάκοιτος. Άφησε το πορτοκάλι στο παραθύρι του αρρώστου και έφυγε αθόρυβα. Το επόμενο πρωί, ο Παπα-Νικόλας βρήκε το δώρο. Δάκρυσε από τη συγκίνηση, αλλά ούτε αυτός το έφαγε. Σκέφτηκε: «Ο Γέροντας Αρσένιος είναι πιο γέρος από μένα, αυτός το έχει ανάγκη». 

Και το ξαναπήγε κρυφά πίσω.

Λένε πως εκείνο το πορτοκάλι έκανε τον γύρο των Καρουλίων για όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα. Πήγαινε από σπηλιά σε σπηλιά και από παράθυρο σε παράθυρο. Κανείς δεν το έφαγε, αλλά όλοι «χόρτασαν» από τη χαρά της προσφοράς.

Την Κυριακή του Πάσχα, μετά την Ανάσταση, οι Ασκητές συγκεντρώθηκαν για να φάνε μαζί. Στο κέντρο του τραπεζιού, το πορτοκάλι ήταν ακόμα εκεί, ανέπαφο και μυρωδάτο. Ο Γέροντας Αρσένιος το καθάρισε και έδωσε από μια μικρή φέτα στον καθένα.  

«Αυτό το πορτοκάλι», είπε, «δεν είναι φρούτο. Είναι η απόδειξη πως η Σαρακοστή δεν είναι για να στερούμαστε το φαγητό, αλλά για να γεμίζουμε την καρδιά μας με τον αδελφό μας»..


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια