Η 8η Μαρτίου ημέρα της γυναίκας.
Γυναίκα την έδωσε ο Θεός, για να επιστραφεί σε Εκείνον.
«Ο άνδρας πρέπει να θυμάται ότι η γυναίκα του είναι αυτή, την οποία εμπιστεύθηκε ο Θεός στα χέρια του.Η γυναίκα του είναι μία ψυχή που του την έδωσε ο Θεός, για να την επιστρέψει σε Εκείνον.
Την αγαπάει τη γυναίκα του, όπως αγαπάει ο Χριστός την Εκκλησία.
Την προστατεύει, την περιποιείται, της παρέχει ασφάλεια, ιδιαίτερα όταν είναι στεναχωρημένη, όταν είναι άρρωστη.
Ξέρουμε, άλλωστε, πόσο ευαίσθητη είναι η γυναικεία ψυχή, γι’ αυτό, όπως λέγει και ο Απόστολος Πέτρος, «ως ασθενεστέρω σκεύει τω γυναικείω απονέμομεν τιμήν».
Πληγώνεται η γυναικεία ψυχή, μικροψυχεί, μεταβάλλεται πολύ εύκολα, απελπίζεται ξαφνικά. Γι’ αυτό, ο άνδρας πρέπει να στέκεται γεμάτος αγάπη και τρυφερότητα, ώστε να καταφέρει να γίνει ο θησαυρός της».
Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης.
Μιχάλης Αντωνιάδης
Μια υπέροχη και συγκινητική ιστορία..αξίζει να την διαβάσεις..
Όταν ο Θεός έπλασε τη γυναίκα, ένας Άγγελος πλησίασε και είπε: "Κύριε, γιατί σπαταλάς τόσο πολύ χρόνο γι' αυτή;"
Και ο Κύριος απάντησε:
"Ξέρεις πόσες προδιαγραφές πρέπει να πληρεί για να την τελειοποιήσω;"
"Πρέπει να παίζει δεκάδες ρόλους,
θα πρέπει να είναι μητέρα. σύντροφος, ερωμένη, κόρη, αδερφή, φίλη, ψυχολόγος, δασκάλα, νοσοκόμα, μάστορας, εφευρέτης, καθαρίστρια, μαγείρισσα,
να μπορεί να φτιάξει όλων των ειδών τα φαγητά,
θα πρέπει να μπορεί να αγκαλιάζει πολλούς ανθρώπους ταυτόχρονα,
να δίνει μια αγκαλιά που θα θεραπεύει οτιδήποτε, από ένα πληγωμένο γόνατο, μέχρι μια πληγωμένη καρδιά, και να τα κάνει όλα αυτά μόνο με δυο χέρια".
Ο Άγγελος εντυπωσιάστηκε.
"Μόνο δυο χέρια..αδύνατον!" Και είναι το βασικό μοντέλο;
"Πολλή δουλειά για μια μέρα..περίμενε μέχρι αύριο και την ολοκληρώνεις".
"Όχι", είπε ο Κύριος. "Είμαι τόσο κοντά στην ολοκλήρωση αυτής της Δημιουργίας, που θα είναι η αγαπημένη της καρδιάς μου".
"Θεραπεύεται μόνη της όταν αρρωσταίνει και δουλεύει 18 ώρες την ημέρα".
Ο Άγγελος πλησίασε και άγγιξε την γυναίκα. "Μα την έφτιαξες τόσο μαλακή, Κύριε.."
"Είναι μαλακή", είπε ο Κύριος, "Αλλά την έφτιαξα και δυνατή, επίσης..
"Δεν διανοείσαι τι μπορεί να αντέξει και αντεπεξέλθει".
"Μπορεί να σκεφτεί; ρώτησε ο Άγγελος.
Ο Κύριος απάντησε:
"Όχι μόνο να σκεφτεί, αλλά να αιτιολογήσει και να διαπραγματευθεί."
Ο Άγγελος άγγιξε της Γυναίκας το μάγουλο..
"Κύριε, φαίνεται πως η δημιουργία σου στάζει! Της έχεις βάλει πολλά βάρη."
"Δεν στάζει..είναι δάκρυ" ο Κύριος διόρθωσε τον Άγγελο.
"Τι εξυπηρετεί;" ρώτησε ο Άγγελος.
Και είπε ο Κύριος:
"Τα δάκρυα είναι ο τρόπος να εκφράσει τη λύπη της, τις αμφιβολίες της, την αγάπη της, τη μοναξιά της, τον πόνο και την υπερηφάνειά της."
Αυτό έκανε μεγάλη εντύπωση στον Άγγελο; "Κύριε, είσαι ιδιοφυΐα.
Σκέφτηκες τα πάντα. Η Γυναίκα είναι πραγματικά υπέροχη!"
Πράγματι είναι! Η Γυναίκα έχει αντοχές που εντυπωσιάζουν τον άντρα. Μπορεί να διαχειριστεί προβλήματα και να έχει πολλές ευθύνες. Δημιουργεί ευτυχία, αγάπη και έχει άποψη.
Χαμογελάει όταν θέλει να τσιρίξει.
Τραγουδάει όταν θέλει να κλάψει, κλαίει όταν είναι ευτυχισμένη και γελάει όταν φοβάται.
Δίνει μάχη για τα πιστεύω της.
Αντιμάχεται την αδικία.
Δεν δέχεται το "όχι" για απάντηση, όταν διαβλέπει καλύτερη λύση. Δίνει τον εαυτό της για την προκοπή της οικογένειάς της. Συνοδεύει τη φίλη της στο γιατρό αν φοβάται.
Η αγάπη της είναι άνευ όρων.
Κλαίει όταν τα παιδιά της κερδίζουν.
Είναι ευτυχισμένη όταν οι φίλοι της τα καταφέρνουν.
Χαίρεται όταν ακούει για μια γέννηση ή ένα γάμο.
Είναι συντετριμμένη όταν χάνεται κάποιος συγγενής ή φίλος.
Αλλά βρίσκει τη δύναμη να συνεχίσει στη ζωή.
Γνωρίζει πως ένα φιλί και μια αγκαλιά θεραπεύουν μια πληγωμένη καρδιά.
Έχει μόνο ένα ελάττωμα.. Ξεχνάει εύκολα τι αξίζει!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Ο σεβασμός και η αγάπη μεταξύ των συζύγων
Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
Ο Θεός τα ρύθμισε όλα με σοφία. Με άλλα χαρίσματα προίκισε τον άνδρα, με άλλα την γυναίκα. Έδωσε στον άνδρα ανδρισμό, για να τα βγάζη πέρα στις δύσκολες υποθέσεις και για να υποτάσσεται σ’ αυτόν η γυναίκα. Γιατί, αν έδινε και στην γυναίκα τον ίδιο ανδρισμό, δεν θα μπορούσε να σταθή οικογένεια.
Έλεγαν στην Ήπειρο για μια γυναίκα ότι ήταν φοβερή! Φορούσε ένα άσπρο πουκάμισο μέχρι κάτω και είχε πάντα μαζί της ένα γιαταγάνι! Οι ληστές την έπαιρναν στην συντροφιά τους! Σκεφθήτε να έχουν μια γυναίκα στην σπείρα τους! Μια φορά πήγε ώρες δρόμο με τα πόδια σε ένα μακρινό χωριό, για να πάρη ένα Βλαχάκι και να το κάνη γαμπρό στην κόρη της. Επειδή όμως εκείνο αντιδρούσε, το έκλεψε, το φορτώθηκε στην πλάτη της και το έφερε στο χωριό της! Αυτά όμως είναι εξαιρέσεις. Αν επιστρατεύσης γυναίκες και κάνης με αυτές έναν λόχο και βάλης καμμιά δεκαριά προσκοπάκια να έρχωνται από πέρα, ου, έφυγαν όλες! Θα νομίζουν ότι είναι ο εχθρός!
«Ο ανήρ, λέει η Γραφή, εστί κεφαλή της γυναικός» . Δηλαδή ο Θεός κανόνισε, ώστε ο άνδρας να αφεντεύη στην γυναίκα. Να αφεντεύη η γυναίκα στον άνδρα είναι ύβρις στον Θεό. Ο Θεός έπλασε πρώτα τον Αδάμ και ο Αδάμ είπε για την γυναίκα: «Τούτο νυν οστούν εκ των οστέων μου και σαρξ εκ της σαρκός μου» .
Η γυναίκα, λέει το Ευαγγέλιο, πρέπει να φοβάται τον άνδρα, δηλαδή να τον σέβεται, και ο άνδρας να αγαπάη την γυναίκα . Μέσα στην αγάπη είναι ο σεβασμός. Μέσα στον σεβασμό είναι η αγάπη. Αυτό το οποίο αγαπώ, το σέβομαι κιόλας. Και αυτό το οποίο σέβομαι, το αγαπώ. Δηλαδή δεν είναι άλλο το ένα και άλλο το άλλο· ένα πράγμα είναι και τα δύο.
Οι άνθρωποι, όμως φεύγουν από αυτήν την αρμονία του Θεού και δεν καταλαβαίνουν αυτά που λέει το Ευαγγέλιο. Έτσι ο άνδρας παίρνει στραβά αυτό που γράφει το Ευαγγέλιο και λέει στην γυναίκα: «Πρέπει να με φοβάσαι». Μα, αν σε φοβόταν, δεν θα σε παντρευόταν! Είναι και μερικές γυναίκες που λένε: «Γιατί η γυναίκα να φοβάται τον άνδρα; Αυτό δεν το παραδέχομαι. Τι θρησκεία είναι αυτή; Δεν υπάρχει ισότητα». Αλλά βλέπεις τι λέει η Αγία Γραφή; «Αρχή σοφίας, φόβος Κυρίου» . Φόβος Θεού είναι ο σεβασμός προς τον Θεό, η ευλάβεια, η πνευματική συστολή. Αυτός ο φόβος σε κάνει να αισθάνεσαι δέος. Είναι κάτι το ιερό.
Η ισότητα που ζητούν οι γυναίκες με τους άνδρες μόνον ως ένα σημείο μπορεί να ισχύση. Σήμερα στις γυναίκες, επειδή εργάζονται και ψηφίζουν, μπήκε ένα αρρωστημένο πνεύμα και νομίζουν ότι είναι ίσες με τους άνδρες. Φυσικά οι ψυχές ίδιες είναι. Αλλά, όταν ο άνδρας δεν αγαπά την γυναίκα και η γυναίκα δεν σέβεται τον άνδρα, δημιουργούνται σκηνές στην οικογένεια.
Παλιά το να αντιμιλήση η γυναίκα στον άνδρα, το θεωρούσαν πολύ βαρύ. Τώρα μπήκε ένα αλήτικο πνεύμα. Τότε τι όμορφα ήταν! Είχα γνωρίσει ένα ανδρόγυνο που ο άνδρας ήταν πολύ κοντός και η γυναίκα μια ανδρογυναίκα, ψηλή μέχρι εκεί επάνω! Αφού εκατόν ογδόντα οκάδες σιτάρι το ξεφόρτωνε από το κάρρο μόνη της. Μια φορά ένας εργάτης –ψηλός κι εκείνος- πήγε να την πειράξη και εκείνη τον άρπαξε και τον πέταξε πέρα σαν σπριτόξυλο! Αλλά να βλέπατε τι υπακοή έκανε στον άνδρα της, πως τον σεβόταν! Έτσι κρατιέται η οικογένεια, αλλιώς δεν γίνεται.
«Η αγάπη μεταξύ των συζύγων»
-Έγραψες, Γερόντισσα, ευχές στον Δημήτρη που παντρεύεται;
-Έγραψα, Γέροντα.
-Φέρε την κάρτα να συμπληρώσω κι εγώ: «Ο Χριστός και η Παναγία μαζί σας. Σου δίνω ευλογία, Δημήτρη, να μαλώνης με όλον τον κόσμο, εκτός από την Μαρία! Το ίδιο και στην Μαρία!». Για να δώ, θα καταλάβουν τι εννοώ; Με ρώτησε κάποιος: «Γέροντα, τι ενώνει περισσότερο τον άνδρα με την γυναίκα;» «Η ευγνωμοσύνη», του λέω. Ο ένας αγαπάει τον άλλον γι’ αυτό που του χαρίζει.
Η γυναίκα δίνει στον άνδρα την εμπιστοσύνη, την αφοσίωση, την υπακοή. Ο άνδρας δίνει στην γυναίκα την σιγουριά ότι μπορεί να την προστατέψει. Η γυναίκα είναι η αρχόντισσα του σπιτιού, αλλά και η μεγάλη υπηρέτρια. Ο άνδρας είναι ο κυβερνήτης του σπιτιού, αλλά και ο χαμάλης.
Μεταξύ τους τα ανδρόγυνα πρέπει να έχουν την εξαγνισμένη αγάπη, για να έχουν αλληπαρηγοριά και να μπορούν να κάνουν και τα πνευματικά τους καθήκοντα.
Για να ζήσουν αρμονικά, χρειάζεται να βάλουν εξαρχής ως θεμέλιο της ζωής τους την αγάπη, την ακριβή αγάπη, που βρίσκεται μέσα στην πνευματική αρχοντιά, στην θυσία, και όχι την ψεύτικη, την κοσμική, την σαρκική. Αν υπάρχη αγάπη, θυσία, πάντα έρχεται ο ένας στην θέση του άλλου, τον καταλαβαίνει, τον πονάει. Και όταν παίρνη κανείς τον πλησίον του στην πονεμένη του καρδιά, παίρνει τότε μέσα του τον Χριστό, ο Οποίος τον γεμίζει και πάλι με την αγαλλίασή Του.
Όταν υπάρχη αγάπη, και μακριά να βρεθή ο ένας από τον άλλον, αν οι περιστάσεις το απαιτήσουν, κοντά θα βρίσκεται, γιατί την αγάπη του Χριστού δεν την χωρίζουν αποστάσεις. Όταν όμως, Θεός φυλάξοι, τα ανδρόγυνα δεν έχουν αγάπη μεταξύ τους, μπορεί να βρίσκωνται κοντά, αλλά στην πραγματικότητα βρίσκονται μακριά. Γι’ αυτό πρέπει να προσπαθήσουν να διατηρήσουν σε όλη την ζωή τους την αγάπη, να θυσιάζεται ο ένας για τον άλλον.
Η σαρκική αγάπη ενώνει εξωτερικά τους κοσμικούς ανθρώπους τόσο μόνον, όσο υπάρχουν κοσμικά προσόντα, και τους χωρίζει, όταν αυτά χαθούν, οπότε και αυτοί οδηγούνται στην απώλεια. Ενώ, όταν υπάρχη η πνευματική, η ακριβή αγάπη, αν τυχόν ο ένας από τους συζύγους χάση τα κοσμικά του προσόντα, αυτό όχι μόνο δεν τους χωρίζει, αλλά τους ενώνει περισσότερο.
Όταν υπάρχη μόνον η σαρκική αγάπη, τότε, αν λ.χ. η γυναίκα μάθη ότι ο σύντροφός της κοίταξε κάποια άλλη, του πετάη βιτριόλι και τον τυφλώνει. Ενώ, όταν υπάρχη η αγνή αγάπη, τον πονάει πιο πολύ και κοιτάζει με τρόπο πως να τον φέρη πάλι στον σωστό δρόμο. Έτσι έρχεται η Χάρις του Θεού.
Μια φορά ήρθε στο Καλύβι κάποιος Ελληνοαμερικανός γιατρός. Είδα το πρόσωπό του που ήταν φωτεινό, γι’ αυτό με τρόπο τον ρώτησα για την ζωή του. «Πάτερ, μου είπε, είμαι Ορθόδοξος, αλλά μέχρι τελευταία ούτε νηστείες κρατούσα ούτε στην εκκλησία πήγαινα συχνά. Ένα βράδυ είχα γονατίσει στο δωμάτιό μου να παρακαλέσω τον Θεό για ένα θέμα που με απασχολούσε, οπότε γέμισε το δωμάτιο με ένα γλυκό φως. Για αρκετή ώρα δεν έβλεπα τίποτε άλλο παρά μόνο φως και ένιωθα μια ανέκφραστη ειρήνη μέσα μου».
Θαύμασα, γιατί κατάλαβα ότι ο άνθρωπος αυτός αξιώθηκε να δη το άκτιστο φως, και του ζήτησα να μου πη τι είχε προηγηθή.
«Πάτερ, μου είπε, είμαι παντρεμένος και έχω τρία παιδιά. Στην αρχή περνούσαμε καλά στην οικογένεια. Μετά όμως η γυναίκα μου δεν είχε την υπομονή να ασχολήται στο σπίτι με τα παιδιά και ζητούσε να βγαίνουμε έξω με τις φίλες της. Της έκανα το χατίρι.
Έπειτα από ένα διάστημα μου είπε ότι ήθελε να βγαίνη μόνη της με τις φίλες της. Το δέχθηκα και αυτό και κοίταζα εγώ τα παιδιά. Ύστερα δεν ήθελε να κάνουμε μαζί διακοπές και μου ζητούσε χρήματα να πηγαίνη μόνη της. Στην συνέχεια μου ζήτησε ένα διαμέρισμα, για να ζη μόνη της. Το έκανα και αυτό, αλλά εκείνη μάζευε εκεί τους φίλους της. Όλο αυτό το διάστημα προσπαθούσα να την βοηθήσω με διάφορους τρόπους, με συμβουλές κ.λπ., ώστε να λυπηθή τα παιδιά μας, αλλά δεν δεχόταν κουβέντα.
Τελικά μου πήρε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό και εξαφανίσθηκε. Έψαχνα, ρωτούσα παντού, άδικα όμως. Είχα χάσει τελείως τα ίχνη της. Κάποια μέρα πληροφορήθηκα ότι είχε έρθει εδώ στην Ελλάδα και έμενε σε κάποιον κακόφημο οίκο. Η στεναχώρια μου για το κατάντημά της δεν περιγράφεται. Γονάτισα πανω στην θλίψη μου να προσευχηθώ. ‘‘Θεέ μου, είπα, βοήθησέ με να την βρω και να κάνω ό,τι μπορώ, για να μη χάση την ψυχή της. Αυτήν την κατάντια της δεν μπορώ να την αντέξω’’. Τότε με έλουσε εκείνο το φως και πλημμύρισε με ειρήνη η καρδιά μου».
«Ο Θεός, αδελφέ, του είπα, είδε την υπομονή, την ανεξικακία, την αγάπη σου και σε παρηγόρησε με αυτόν τον τρόπο».
Γι’ αυτό λέω ότι θα μας κρίνουν οι λαϊκοί. Βλέπετε; Γιατρός στην Αμερική, με τέτοια σύζυγο, με τι συνθήκες και σε τι περιβάλλον ζούσε, και όμως τι αξιώθηκε!
3. Εφ. 5,23. 4. Γέν. 2, 23. 5.Βλ. Εφ. 5, 33. 6. Παρ. 1, 7.
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Το Ιερό Ησυχαστήριο «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος» στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης, κοντά στα Βασιλικά, είναι γυναικεία κοινοβιακή μονή που ιδρύθηκε το 1967. Είναι παγκοσμίως γνωστό ως ο τόπος όπου ασκήτευσε, ετάφη και φυλάσσεται το λείψανο του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτη. Η μονή υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Κασσανδρείας.
Βασικές Πληροφορίες & Προσκύνημα
Τοποθεσία: Σουρωτή, περίπου 28 χλμ. ανατολικά της Θεσσαλονίκης, κοντά στα Βασιλικά.
Ιστορικό: Ιδρύθηκε με πνευματικό καθοδηγητή τον Άγιο Παΐσιο, ο οποίος βοήθησε τις μοναχές.
Άγιος Παΐσιος: Εκοιμήθη στις 12 Ιουλίου 1994 και ο τάφος του βρίσκεται εντός της μονής, αποτελώντας πόλο έλξης χιλιάδων πιστών, ειδικά την επέτειο της κοίμησής του.
Ιερά Λείψανα: Στο Καθολικό της μονής φυλάσσονται τα λείψανα του Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου.
Λειτουργία: Πρόκειται για ένα ενεργό γυναικείο κοινόβιο με περίπου 60 μοναχές
https://www.impantokratoros.gr.
Επισκόπηση AI Wikipedia
Γυρίζουν-γυρίζουν οἱ ἄνθρωποι τὴ γῆ καὶ κάνουν τουρισμὸ γιὰ νὰ γνωρίσουν διάφορα μέρη. Τὶ ὑπάρχει στὸ βάθος; Μεταφυσικὴ ἀπελπισία.. Δὲν βρίσκουν οἱ ἄνθρωποι νόημα στὴν ὕπαρξη τοὺς καὶ τὴν ἀναζητοῦν.. Γι' αὐτὸ ἔξω τοῦ Ἰησοῦ δὲν ὑπάρχει παρὰ χάος, διότι μόνο ὁ Ἰησοῦς δίνει νόημα στὴν ἀνθρώπινη ὕπαρξη καὶ τὸ νόημα εἶναι ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ..
Ὁ ἄνθρωπος δὲν πεθαίνει στὸν τάφο, θὰ Άναστηθεῖ καὶ θὰ ζήσει αἰωνίως, μέσα στὴν θεωρία καὶ στὴν Δόξα τοῦ Θεοῦ: Νὰ τὸ νόημα τῆς ἀνθρώπινης ὑπάρξεως!
(✞) Π. Ἀθανάσιος Μυτιληναίος.
ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Βλέπω πολλούς ανθρώπους να ρίχνονται ασυγκράτητα στο φαγητό και το πιοτό τόσο πριν όσο μετά τη Νηστεία, καταστρέφοντας την ωφέλειά της.
Έτσι, δηλαδή, γίνεται στην ψυχή ό,τι και σε ένα άρρωστο σώμα, που, μόλις αρχίσει να συνέρχεται και κάνει να σηκωθεί από το κρεβάτι, του δίνει κάποιος μια δυνατή κλωτσιά και το ρίχνει κάτω χειρότερα.
Κάτι τέτοιο λοιπόν, γίνεται και στην ψυχή μας, όταν πριν ή μετά τη Νηστεία επισκιάσουμε τη νηφαλιότητα, που χαρίζει αυτή, με το σκοτισμό, που φέρνει η κραιπάλη.
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.
Μιχάλης Αντωνιάδης
Το κρέας που έγινε..μπάμιες..
Ένας προϊστάμενος της Μονής Ιβήρων θέλησε, άγνωστο απο ποια πρόθεση κινούμενος να περιπλέξει τον Παπα Τύχωνα σε κρεωφαγία, ο οποίος, όπως και οι περισσότεροι Αγιορείτες, δεν έτρωγε ποτέ κρέας.
Στα ιδιόρυθμα Μοναστήρια και σε μερικά Κελλιά υπήρχαν Πατέρες που δεν ήταν τόσο αυστηροί στο θέμα της κρεωφαγίας.
Ο προϊστάμενος αυτός, συνεννοήθηκε με κάποιον άλλον αδελφό της ίδιας Μονής και κάλεσαν στο διαμέρισμα τους τον Παπα Τύχωνα σε τράπεζα, ο οποίος ως Πνευματικός της Μονής πήγαινε συχνά, κατόπιν προσκλήσεως και Εξομολογούσε.
Στην τράπεζα παρέθεσαν σκοπίμως κρέας (κοτόπουλο ή κάτι άλλο).
Ο Παπα Τύχων έφαγε κανονικά μαζί τους, χωρίς να ασχοληθεί καθόλου με το είδος του φαγητού του. Όταν τελείωσε, ο προϊστάμενος λέγει στον Παπα - Τύχωνα με τρόπο πειρακτικό και ειρωνικό:
"Βρε υποκριτή, κάνεις και τον Πνευματικό και πως είσαι Ασκητής και εγκρατής; Τί είναι αυτά με σένα; Λες και πως δεν τρως κρέας;"
Ο Παπα Τύχων με πολλή σοβαρότητα και σεβασμο λέγει:
"Εγκώ; Έχει να τρώει κρέας από πενήντα χρόνια".
"Τώρα τί έφαγες;" λέγει ο προϊστάμενος.
"Μπάμιες", απάντησε ο Παπα Τύχων.
Κοιτάζοντας τότε το πιάτο του Παπα Τύχωνα διαπίστωσαν κατάπληκτοι οτι ήταν τελείως καθαρό ενώ στα δικά τους πιάτα φαίνονταν ακόμη τα κόκκαλα από το κρέας που μόλις είχαν φάει.
Από τότε οι δύο Μοναχοί όχι μόνο δεν πείραξαν ποτέ τον Παπα Τύχωνα, αλλά τόσο συγκλονίστηκαν από το περιστατικό αυτό, που δεν έφαγαν ξανά κρέας στη ζωή τους, διατηρώντας βαθύτατο σεβασμό προς τον Ερημίτη Γέροντα.
Μιχάλης Αντωνιάδης
Ο μπόμπιρας ζήτησε να πάει βόλτα στην…εκκλησία,
ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΛΙΝΚ ΔΕΙΤΕ
https://youtube.com/shorts/P3FRGdTh1uU?si=jeHW6gjSxCNfHegd
Μιχάλης Αντωνιάδης
.png "English"){kind=small}
 |
