Η παρακοή, η υπερηφάνεια, η κατάκρισις, η κατηγορία, ο φθόνος, το μίσος, η ζήλεια, αυτά να μην υπάρχουν, διότι είναι ο αφανισμός της ψυχής.
Όσιος Άνθιμος ο Βαγιάνος ο εν Χίω.
Καλή σας Ημέρα!! Μιχάλης Αντωνιάδης
🇬🇷 Γκίκας Τριπος (1917–2012).,
.jpg)
🇬🇷 Γκίκας Τριπος (1917–2012).
Ένας Ήρωας που περπάτησε στην αιωνιότητα χωρίς πόδια, αλλά με ψυχή Γίγαντα.
Ο Γκίκας Τρίπος, ο ανάπηρος πολέμου που συγκλόνιζε όταν άνοιγε τις παρελάσεις, «έφυγε για την Άνω Ελλάδα» τον Νοέμβριο του 2012. Όσοι τον είχαν δει να προπορεύεται, δεν θα ξεχάσουν ποτέ τη συγκίνηση που σκόρπιζε η μορφή του.
Γεννημένος στην Ύδρα, περίπου τέτοιες μέρες πριν 109 χρόνια στις 2 Οκτωβρίου 1917, πολέμησε στην Πρεμετή της Βορείου Ηπείρου, όπου στις 27 Δεκεμβρίου 1940 μια Ιταλική οβίδα τού στέρησε και τα δύο του πόδια. Δεν του στέρησε, όμως, ούτε την αξιοπρέπεια ούτε τη δύναμη να συνεχίσει τη ζωή του όρθιος, εκεί όπου μετρούσε περισσότερο από όλα,στην ψυχή.
Τιμήθηκε για την Ανδρεία του, μεταξύ άλλων από τον Στρατηγό Βενετσάνο Κετσέα και αργότερα από τον Βασιλιά Παύλο Α΄, ενώ έφτασε στον βαθμό του Ταξιάρχου εν αποστρατεία.
Πίσω, όμως, από τις Στρατιωτικές διακρίσεις υπήρχε ένας άνθρωπος που συνέχισε τη ζωή του, δημιούργησε την οικογένειά του και έζησε στον Περισσό της Νέας Ιωνίας, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι ακόμη και οι πιο σκληρές δοκιμασίες δεν μπορούν να νικήσουν έναν άνθρωπο που αρνείται να παραδοθεί.
Κάθε φορά που προπορευόταν, θύμιζε σε όλους μας πως η ελευθερία της Πατρίδας δεν χαρίστηκε, αλλά πληρώθηκε με αίμα, πόνο και ανείπωτες προσωπικές θυσίες.
Αναρωτιέμαι πόσοι νέοι γνωρίζουν σήμερα το όνομά του. Πόσοι θυμούνται εκείνον που έχασε τα πόδια του για την Ελλάδα, αλλά δεν έπαψε ποτέ να στέκεται περήφανος απέναντί της;
Ο Γκίκας Τρίπος δεν είχε πόδια για να περπατήσει, είχε όμως ψυχή για να σηκώσει στους ώμους της μια ολόκληρη Πατρίδα.
Κι εμείς, που έχουμε ακόμη τα πόδια μας, ας αναρωτηθούμε αν έχουμε το ανάστημα να φανούμε αντάξιοι της θυσίας του.
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
«Οι αιχμάλωτοι είναι Ιεροί, παιδί μου»..
30/10/26
«Οι αιχμάλωτοι είναι Ιεροί, παιδί μου»..”Οι αιχμάλωτοι είναι Ιεροί, παιδί μου”, μου είπε ο παππούς μου όταν τον ρώτησα αν μπορούσα να πάω να τους δω. ”Άντε και να μην τραγουδάτε το ”Μουσολίνι” και τους περιπαίζετε. Πάρε και αυτά τα τσιγάρα και δώσ’ τους τα.” Ο σταθμός ήταν κοντά. Το τρένο το βρήκαμε σταματημένο στη ράμπα. Τα παιδιά έτρεξαν και κόλλησαν τις μούρες τους στα τζάμια. Το ίδιο έκανα κι εγώ. Και είδα σ’ ένα βαγόνι, να κάθεται σκυφτός, πάνω στο σκούρο κόκκινο βελούδο του, ένας Ιταλός Αξιωματικός, που είχε τα μάτια του Καρφωμένα σ’ ένα σημείο. Του χτύπησα το τζάμι. Αυτός με κοίταξε σα χαμένος και ξανάσκυψε.
Του ξαναχτύπησα, του χαμογέλασα, και του έδειξα τα τσιγάρα. Πήρε μια βαθιά ανάσα και σηκώθηκε. Άνοιξε το παράθυρο, τα πήρε και άρχισε να ψάχνεται για να μου δώσει κάτι κι αυτός. Δεν βρήκε τίποτα. Τότε, ξεκολλάει ένα άστρο από την επωμίδα του, μου χαμογελάει και μου το δίνει. Το παίρνω..Με κοιτάει..Τον κοιτάω..Με κοιτάει..Δεν ξέρουμε να μιλήσουμε.Μου χαϊδεύει τα μαλλιά και βουρκώνει.Ένας Στρατιώτης, Φρουρός της αμαξοστοιχίας, τρέχει και με διώχνει με φωνές.
-”Άντε φύγε από δω ρε χαζό!”
Απόσπασμα από το βιβλίο: Εν Θεσσαλονίκη.
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Το Θαύμα της Πίστεως του 1940, Το θαύμα του 1940 θα επαναληφθεί.
Το Θαύμα της Πίστεως του 1940
Είναι πλέον Ιστορικό γεγονός: Η Ελλάδα κατά τον πόλεμο του 1940 κατείχε ένα μυστικόν όπλο.
Το όπλο αυτό, ήταν ισχυρότερο από τις ξιφολόγχες και τα τάνκς του αντιπάλου εχθρού, χάρισε την νίκη εις την Ελλάδα. Την νίκη η όποια εγράφη στην ιστορία ως ένα Θαύμα της Χριστιανικής μας Πίστεως. Διότι το μυστικόν όπλο της Ελλάδος του 1940 δεν ήταν άλλο παρά η Θερμουργός Πίστης στον Παντοκράτορα και Δικαιοκρίτην Θεό και στην ακαταγώνιστο Προστασία και καθοδήγηση της Υπερμάχου Στρατηγού, της Παναγίας.
Οι ηγέτες του Ελληνικού Έθνους βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη θέση. Από το ένα μέρος έβλεπαν τον καταπληκτικό εξοπλισμό και την ασύγκριτο αριθμητική υπεροχή του εχθρού και από το άλλο γνώριζαν καλώς την ανεπάρκεια του έμψυχου και αψύχου υλικού της Ελλάδος για την αντιμετώπισή του. Και όμως είπαν το «ΟΧΙ»! Γιατί; Πού βασίσθηκαν και έκαμαν την τολμηρότατη αυτήν πράξη; Εις το μυστικόν όπλο της Πίστεως. Η Πίστης εις τον δίκαιο Θεό, τους ενέπνευσε και τους οδήγησε εις την Ηρωική απόφαση του αγώνος. Μιμηθήκαν με τον τρόπον αυτόν το παράδειγμα της Ηρωικής Πίστεως του Βασιλέως Δαβίδ, πού βεβαίωνε: «Ου σώζεται Βασιλεύς διά πολλήν δύναμιν, και γίγας ου σωθήσεται εν πλήθει ισχύος αυτού.. ιδού οι οφθαλμοί Κυρίου επ’ τους φοβούμενους αυτόν..ότι βοηθός και υπερασπιστής ημών έστιν» (Ψα. λβ΄16, 18, 20).
Εις παρόμοια θέση ευρέθη και ο Στρατός μας εις το μέτωπο. Με πτωχές δυνάμεις και ελάχιστα μέσα είχαν να αντιμετωπίσουν εκεί δύο φοβερούς εχθρούς: το κρύο και τα χιόνια, τον βαρύ εκείνον χειμώνα του 1940-41, και ένα ισχυρό εισβολέα. Και πολέμησαν «με το χαμόγελο στα χείλη». Και ενοίκησαν. Πώς; Τι ήταν εκείνο, το όποιον τους χαλύβδωνε και τους μετέβαλλε εις ακατανίκητους μαχητές; Η μόνη εξήγησης είναι ότι διέθεταν το μυστικόν όπλον της Πίστεως. Οι χιονισμένες κορυφές της Βορείου Ηπείρου αντηχούσαν από την Ψαλμική επωδό: «Ούτοι εν άρμασι και ούτοι εν ίπποις, ημείς δε εν ονόματι Κυρίου θεού ημών μεγαλυνθησόμεθα» (Ψα. ιθ΄8).
Το ίδιον ίσχυε και για τα μετόπισθεν. Για τους γέροντες, τις γυναίκες και τα παιδιά. Πού βρήκε ο λαός μας τόσον ενθουσιασμό, τόσην καρτερία; Η συναίσθηση της αδικίας, που εγίνετο στη χώρα μας, και η θερμή αγάπη προς την Πατρίδα τον ένωσε εις ένα σώμα και εις μιαν καρδία παλλόμενη από Εθνική συγκίνηση.
Και εκ παραλλήλου η ζωντανή Πίστης του λαού μας δημιούργησε μιαν υπέροχο Θρησκευτική έξαρση. Ολόκληρος η χώρα είχε μεταβληθεί εις ένα Στρατόπεδο Προσευχής.Ηγέτες, Στρατός και λαός,
η Ελλάς ολόκληρος ζούσε μέσα εις την ατμόσφαιρα της Πίστεως. Και γι’ αυτό νίκησε. Έτσι έγινε το Θαύμα του 1940. Ογδόντα έξη χρόνια πέρασαν από τότε. Χάρις εις το αίμα των Αγωνιστών του 1940-41 και των Ηρωικών συνεχιστών του τιμημένου παραδείγματός των και τους Ηρωικούς αγώνες, η χώρα μας σήμερα είναι ελεύθερη. Σήμερα βεβαία δεν έχομε πόλεμο. Ζούμε εις περίοδο ειρηνική. Έχομε όμως νέα προβλήματα να αντιμετωπίσουμε. Και για τον ειρηνικόν αυτόν αγώνα το 1940 έχει κάτι σπουδαίο να μας προσφέρει. Θα μας προσφέρει και πάλι το μυστικόν όπλο του: Την Πίστη μας στο ζώντα και αληθινό Θεό και στις αιώνιες αλήθειες του Ευαγγελίου του Χρίστου.
Πολλά από τα σημερινά προβλήματα προβάλλονται δύσκολα και άλυτα. Κι αυτό, γιατί ως βάσις και κριτήριο για την επίλυσή των επιδεικνύεται μόνον ο υλικός, ο οικονομικός παράγων. Ο,τι λαμβάνεται συνήθως ύπ’ όψην είναι οι στατιστικοί, οι ψυχροί αριθμοί, τα τεχνικά μέσα, η παραγωγή.
Το μήνυμα όμως του 1940 έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι η δύναμις της Ελλάδος δεν ευρίσκεται τόσον εις τα υλικά μέσα, όσον εις το Πνεύμα και την Πίστην της. Εις αυτό άλλωστε οφείλει την επιβίωση του το Έθνος μας μέχρι και σήμερα. Πολύ ορθά τονίστηκε ότι,
«αν ή Ελλάς εις τον υλικό τομέα είναι υπανάπτυκτος, εις τον Πνευματικό τομέα είναι υπερανάπτυκτος».
Αυτήν την Πνευματική υπεροχή και το Πνευματικό δυναμικό της Ελλάδος ουδέποτε πρέπει να λησμονούμε εμείς οι νεότεροι και ιδιαιτέρως όσοι ασχολούνται αρμοδίως και υπευθύνως με το θέμα της επιβιώσεως και ευημερίας της Πατρίδος μας. Το Πνευματικό αυτό δυναμικό του Έθνους, η Πνευματική και Χριστιανική του κληρονομιά, αποτελεί το πανίσχυρο θεμέλιό του. Και αν πνεύσουν και πάλι άνεμοι Εθνικών δοκιμασιών, το Εθνος εφ’ όσον θα στηρίζεται στο πανίσχυρο αυτό θεμέλιο, θα αντέξει και πάλι θα νικήσει.
Το θαύμα του 1940 θα επαναληφθεί. Στην περίπτωση αυτή θα ισχύσει ο λόγος του Κυρίου: «Κατέβη η βροχή και ήλθον οι ποταμοί και έπνευσαν οι άνεμοι και προσέπεσον τη οικία εκείνη και ουκ έπεσε· τεθεμελίωτο γάρ επί την πέτραν», (Μθ. ζ΄, 25).
Μιχάλης Αντωνιάδης
Μια του Λέξη δίνει το Νόημα,
Μια του Λέξη δίνει το Νόημα,
https://youtube.com/shorts/raPqK9xsPIo?si=nIDXiBHTVFXWy0yQ
Μιχάλης Αντωνιάδης
Εκεί όπου υπήρχε στέρηση, γεννήθηκε δύναμη.
28/10/26
Νήστευαν καί οἱ Στρατιῶτες μας πού πολέμησαν τό 1940 στά βουνά τῆς Πίνδου. Ὁ αὐτόπτης μάρτυρας Ἀρχιμ. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος γράφει σέ βιβλίο του:
«Τό σπουδαῖο εἶναι, ὅτι τήν Νηστεία τήν τηροῦσαν καί πολλοί Στρατιῶτες, παρ΄ὅλες τίς δυσκολίες,περισσότερο καί ἀπό Άγιορεῖτες Μοναχούς. Μοῦ ἔλεγε, κατά τήν ὀπισθοχώρησι, ἕνα Πολεμιστής τῆς πρώτης γραμμῆς:
«Μέ τήν βοήθεια τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Παναγίας κράτησα ὅλη τή Τεσσαρακοστή. Τρώγοντας μόνο κουραμάνα καί λίγα γραμμάρια σταφίδα πού χωροῦσαν στήν φοῦχτα τοῦ ἑνός χεριοῦ».
«Τήν Μ. Ἑβδομάδα, πού γινότανε ἡ ὀπισθοχώρηση,οἱ Στρατιῶτες παρ’ὅλη τήν κακουχία, τήν ἄϋπνία, τήν ἐξάντληση, διότι ὑποχωροῦσαν ἀμυνόμενοι, ὅλοι οἱ Στρατιῶτες , νηστέψανε καί περάσανε τίς μέρες αὐτές σάν Άσκητές. Μόνο μέ ψωμί καί νερό. Οἱ ἐφοδιασμοί εἶχαν ἄφθονα τυριά καί κονσέρβες, ἀλλά κανένας δέν γύριζε μάτια σ’αὐτά»
(Τό Θαῦμα τῶν Ἑλλήνων τοῦ Σαράντα. σελ.126-127).
Είναι κάποιες φορές που η ιστορία δεν μας μιλά απλώς αλλά μας ελέγχει. Στα παγωμένα βουνά της Πίνδου, μέσα στην πείνα, στο κρύο και στην αγωνία του θανάτου, νέοι άνθρωποι κράτησαν τη Νηστεία της Τεσσαρακοστής. Όχι επειδή ήταν εύκολο. Όχι επειδή υπήρχε αφθονία. Αλλά επειδή μέσα τους υπήρχε κάτι ισχυρότερο από την πείνα, η βαθιά τους Πίστη. Και είναι παράδοξο τούτο το μάθημα της ιστορίας.
Εκεί όπου υπήρχε στέρηση, γεννήθηκε δύναμη.
Εκεί όπου υπήρχε κακουχία, άνθισε η Πνευματική αντοχή. Σήμερα ζούμε μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο ευκολίες. Τα τραπέζια μας είναι γεμάτα, τα σπίτια μας ζεστά, οι ανάγκες μας λιγότερο σκληρές από ποτέ. Κι όμως, η καρδιά του ανθρώπου φαίνεται συχνά πιο κουρασμένη από εκείνη των Στρατιωτών του Σαράντα. Τότε, μέσα στη θύελλα του πολέμου, οι άνθρωποι ύψωναν το βλέμμα στον ουρανό. Σήμερα, μέσα στην άνεση της ειρήνης, συχνά δυσκολευόμαστε ακόμη και να σηκώσουμε την ψυχή μας λίγο ψηλότερα από τις μικρές μας συνήθειες.
Προφανώς γιατί η άνεση δεν γεννά πάντα δύναμη και η αφθονία δεν καλλιεργεί πάντα την ευγνωμοσύνη. Οι Στρατιώτες εκείνοι δεν είχαν πολλά. Είχαν όμως Πίστη, Ταπείνωση και μια σιωπηλή αποφασιστικότητα που έκανε την ψυχή να νικά το σώμα και έτσι, χωρίς να το ξέρουν, άφησαν σε εμάς μια σιωπηλή ερώτηση που διασχίζει τα χρόνια. Εκείνοι μπόρεσαν μέσα στον πόλεμο, και εμείς μπορούμε μέσα στην ειρήνη;
Μιχάλης Αντωνιάδης
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!
ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΛΙΝΚ, ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΥΣΤΕ,
https://www.facebook.com/reel/1442754055579856
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
.png "English"){kind=small}
