Ο Π. Σωφρόνιος έλεγε χαμογελώντας πως ο καρκίνος είναι μια αρρώστια που φοβάται την Προσευχή.
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Δοξολογία στο Θεό και Αγιάζει η ψυχή σου,
Ο καρκίνος κυρίως βγαίνει σε μπερδεμένες ψυχές, σε αγχώδεις ανθρώπους, σε βασανισμένους από διάφορα γεγονότα, σε καταπιεσμένους. Όταν πάθεις κάτι και σου πουν, ότι είναι καρκίνος, πρέπει να δοθείς πολύ, στην αγάπη του Θεού. Να ηρεμήσεις, να ησυχάσεις, ν’ αγαπήσεις τον κόσμο, να τ’ αγαπήσεις όλα. Να είσαι όλο αγάπη και Δοξολογία στο Θεό και να Αγιάσει η ψυχή σου.
Και όταν Αγιάσει η ψυχή σου, όταν προσκολληθείς στο Θεό και γίνει ηρεμία, το συμπαθητικό και το παρασυμπαθητικό και όλα τα συστήματα του οργανισμού θα ηρεμήσουν και τότε ο καρκίνος, αν δεν Θεραπευτεί, τουλάχιστον θα μείνει εκεί πού βρίσκεται.. Σου είπαν, ότι έχεις AIDS. Αλλά, όταν λένε έτσι, πρέπει να είσαι γεμάτος χαρά. Όχι, ”έχω αυτή την αρρώστια, συνεπώς θα πεθάνω..”. Τίποτα! Θα μελετήσεις την Γραφή. Θα δεις, ότι δεν υπάρχει θάνατος και ότι όποιος Πιστεύει στα λόγια του Θεού, δεν πεθαίνει ποτέ!
Όταν είσαι άρρωστος να παρακαλάς τον Θεό να συγχωρήσει τις αμαρτίες σου και ο Θεός επειδή θα τον παρακαλάς Ταπεινωμένος και πονεμένος θα σου συγχωρήσει τις αμαρτίες και θα σε κάνει καλά και στο σώμα.
Να μην Προσεύχεσαι με υστεροβουλία λέγοντας: ”Θεέ μου συγχώρησε τις αμαρτίες μου”. και το μυαλό σου να είναι προσκολλημένο στη σωματική σου ασθένεια. Μια τέτοια Προσευχή δεν θα έχει αποτέλεσμα.
Όταν Προσεύχεσαι να ξεχνάς την σωματική σου αρρώστια και να την αποδέχεσαι σαν Κανόνα για την άφεση των αμαρτιών σου. Για τα παραπέρα μην ανησυχείς, άφησέ τα στον Θεό και ο Θεός ξέρει τη δουλειά Του..
Άγιος Πορφύριος
Μιχάλης Αντωνιάδης
Κουλούρι από τη βυζαντινή λέξη «κολλίκιον»,
22/7/26
Κουλούρι Θεσσαλονίκης!
Mια νόστιμη ιστορία που ξεκινάει από το Βυζάντιο.
Μπορεί το κουλούρι Θεσσαλονίκης να έχει ξεπεράσει τα σύνορα της πόλης μας, μπορεί να έχει γίνει συνώνυμο των φούρνων και των πλανόδιων πωλητών, αλλά η ιστορία του ξεκινάει πολύ μακριά από τη Θεσσαλονίκη μας – οι πρώτοι κουλουρτζήδες ήταν Ηπειρώτες.
Στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία και κυρίως στην Κωνσταντινούπολη έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση οι πλανόδιοι πωλητές με την τάβλα που πουλούσαν τα νόστιμα και θρεπτικά κουλούρια. Το επάγγελμα του αρτοποιού-κουλουροποιού ασκούσαν κατά κύριο λόγο Έλληνες από την Ήπειρο.
Η παράδοση λέει ότι το σχήμα της κεφαλής των Ηπειρωτών προέρχεται από το βάρος της τάβλας των κουλουριών που κουβαλούσαν στο κεφάλι τους οι πωλητές. Γνωστή είναι επίσης και η Ευχή της Ηπειρώτισσας μάνας προς το αγόρι της, έλεγε: «Άντε και στην Πόλη κουλουρτζής».
Η λέξη κουλούρι προέρχεται από την βυζαντινή λέξη «κολλίκιον», που συναντάται σε πολλά γραπτά κείμενα που έχουν διασωθεί από εκείνη την περίοδο. Τα μεσάνυχτα οι ιδιοκτήτες των φούρνων έβαζαν τα ξύλα και μόλις η φωτιά είχε γίνει δυνατή έμπαιναν τα κουλούρια και η μυρωδιά του ψημένου σουσαμιού πλημμύριζε τα περίχωρα της Πόλης.
Μετά αναλάμβαναν δράση οι κουλουρτζήδες που με τη τάβλα στον ώμο κυκλοφορούσαν στους πολυσύχναστους δρόμους της αγοράς και ξεπουλούσαν μέχρι και τις 10 το πρωί. Μετά τη τάβλα που δυσκόλευε τους μικροπωλητές λόγω συνωστισμού, εμφανίστηκαν τα καλάθια με τα κουλούρια και οι ταβάδες στο κεφάλι. Το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο, το κουλούρι έγινε καθημερινή αγαπημένη συνήθεια των κατοίκων της Πόλης και πολύ σύντομα κατέκτησε και την Θεσσαλονίκη. Οι πωλητές διαλαλούσαν το εμπόρευμα τους, ως κουλούρι Θεσσαλονίκης και με αυτό το όνομα η φήμη του ταξίδευε παντού. Η ονομασία κουλούρι Θεσσαλονίκης έμεινε και όταν το κουλούρι έφτασε και στην Αθήνα.
Μιχάλης Αντωνιάδης
Οδηγίες Τροφής, Άγιος Πορφύριος,
Το ψωμί που τρώει ο άνθρωπος, να είναι ψωμί ολικής αλέσεως, να τρώει δηλ. ολόκληρο το σιτάρι.
Το πίτουρο έχει πολλές ιδιότητες. Διότι το πίτουρο βοηθάει την πέψη στο στομάχι και βοηθάει και στο έντερο. Είναι θρεπτικό στο σώμα, τρέφεται ο εγκέφαλος και διατηρεί την μνήμη. Και εμείς αποφλοιώνουμε το σιτάρι και καταστρέφουμε την υγεία μας...
Το θυμάρι πάλι έχει πολλές θεραπευτικές ιδιότητες. Αυτό έχει μια ουσία που λέγεται θυμόλη και παλιά την χρησιμοποιούσαν για την ανικανότητα. Το λάπατο θεραπεύει τα εντερικά και κοιλιακά προβλήματα,
ενώ το ραπανάκι βοηθάει και σπάζουν τα άλατα... Να τρώτε καρότα και μαϊντανό. Είναι αντικαρκινικά φάρμακα.
Το λάδι πρέπει να το βάζουμε στο τέλος κάθε μαγειρέματος και όχι στην αρχή.
Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης.
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Σάς παρακαλώ κάντε μια προσευχή για τον Δημήτρη,
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΗΤΡΗ,
ΠΑΤΕΡΑ ΤΡΙΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ, ΠΟΥ ΑΠ ΤΙΣ 8/7 ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΗ
ΣΕ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΤΩΣΗ ΑΠ ΤΗ ΣΚΑΛΩΣΙΑ.
ΠΕΙΤΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΑΣ, ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Ο Θεός έχει φτιάξει στη φύση τα ανάλογα,
21/7/26
Ποιό σπίτι σήμερα έχει όσπρια; Πού είναι τα 3 ”Φ”; Πού είναι τα Φασόλια, οι Φακές και η Φάβα; Ώστε έκανε λάθος ο Θεός που τα έφτιαξε; Κάνουμε εμείς λάθος που κακομάθαμε και τα αφήσαμε στην άκρη.
Να ήξερε ο άνθρωπος τί θα πει φασόλι! Αντικαθιστά θρεπτικώς πλήρως το κρέας και μάλιστα χωρίς τοξίνες!
Παίρνει ο άλλος φάρμακα σίδηρο..
– Βρε ευλογημένε, βάλε τη φακή στο σπίτι σου!
– Μα δεν τρώνε σήμερα τα παιδιά όσπρια..
– Τα τρως εσύ και δεν τα τρώνε τα παιδιά;.. Και τί ξέρει το παιδί να φάει από μικρό; Δεν τα μάθαμε τα παιδιά μας.. Ο Θεός έχει φτιάξει στη φύση τα ανάλογα που έχει ανάγκη ο οργανισμός μας και εμείς τα αποφεύγουμε..
Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυκας
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Ο Παππούλης είναι και.. Διαιτολόγος!
Ρώτησε ο Γέροντας:
– Ξέρεις τί ιδιότητες έχει το κρεμμύδι;
– Πώς δε ξέρω; Αγγειοδιασταλτικές..
– Βλέπεις, λοιπόν, έχω άδικο εγώ; Πού τα ξέρεις εσύ αυτά; Ποιός σου τα έμαθε; Γιατί, πράγματι, το κρεμμύδι έχει αγγειοδιασταλτικές ιδιότητες. Και κάνει πολύ καλό στην καρδιά, στα αγγεία, στην αρτηριακή πίεση, παντού! Τονώνει πολύ τον οργανισμό τού ανθρώπου.
-Να πεις στην κυρά-Σοφία να το χρησιμοποιεί πολύ.
Προχωρώντας, βρεθήκαμε μπροστά σε ένα χώρο με μαρούλια, και με ρώτησε.
– Το μαρούλι ξέρεις σε τί βιταμίνη είναι πολύ πλούσιο;
– Έχω ακούσει ότι περιέχει μεγάλη ποσότητα βιταμίνης Ε.
– Ναι. Έτσι ακριβώς είναι, όπως το λες.
-Να τρώτε πολλά μαρούλια και για να μη σε πειράζουν στο στομάχι, θα βράζεις νερό και θα τα βουτάς μέσα, ίσα για να μαλακώσουν. Να πάρουν μια βράση και μετά τα τρως. Έτσι δεν πειράζουν το στομάχι.
-Δε μου λες; Καρότα τρώτε;
– Όχι πολλά. Σε ορισμένα φαγητά τα χρησιμοποιεί η γυναίκα μου. Αλλά εγώ τα αποφεύγω, γιατί πειράζουν στο στομάχι.
– Α! Δεν κάνετε καλά. Πρέπει να τρώτε πολλά, πάρα πολλά καρότα, γιατί περιέχουν βιταμίνη Α και ενισχύει τον οργανισμό πολύ και τον προστατεύει από ένα σωρό αρρώστιες. Ακόμη και από τον καρκίνο!
Μέχρι τότε ήξερα ότι ο Παππούλης ήταν Γιατρός, Αρχιτέκτων, Μηχανικός. Ηλεκτρολόγος, Γεωπόνος και πολλά άλλα. Εκείνη την ημέρα έμαθα ότι είναι και.. Διαιτολόγος! Και μάλιστα Άριστος!!
Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης
[Κ. Γιαννιτσιώτη, Κοντά στο Γέροντα Πορφύριο, Αθήναι 1995, σελ. 122π.]
Μιχάλης Αντωνιάδης
Oι πύλες της αιωνιότητας,
20/7/26
Αγία Μαρία Σκόμπτσοβα, (Γιορτάζει σήμερα) για την απώλεια του παιδιού της:
«Ο θάνατος κάποιου αγαπημένου σου προσώπου ανοίγει διάπλατα τις πύλες της αιωνιότητας, ενώ ολόκληρη η φυσική ύπαρξη χάνει την σταθερότητα και την συνοχή της. Οι νόμοι του χθες έχουν καταργηθεί, οι επιθυμίες έχουν σβήσει, η απουσία νοήματος αντικατέστησε το νόημα..πριν τον μαύρο λάκκο του τάφου, τα πάντα πρέπει να επανεξεταστούν, να συγκριθούν με το ψεύδος και την διαφθορά».
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Οι γονείς του θέλουν να Βαπτιστούν,
Ο μικρός Δημήτρης με το διορατικό Χάρισμα..
Τόν Σεπτέμβριο κάποιου έτους στο ογκολογικό τμήμα του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Ρίου επικρατεί μεγάλη αναστάτωση. Ο μικρός Δημητράκης ζητούσε επειγόντως τον Ιερέα του Νοσοκομείου. Ήθελε οπωσδήποτε να Κοινωνήση
Ήταν 13 ετών. Ενάμιση περίπου χρόνο βρισκόταν στην συγκεκριμένη κλινική. Ένας μικρός πονοκέφαλος τον ώδήγησε εκεί. Οι γιατροί διέγνωσαν καρκίνο του εγκεφάλου. Η καταγωγή του ήταν από το Φίερι της Αλβανίας. Οι γονείς του αβάπτιστοι. Έμεναν αρκετά χρόνια στην Πάτρα. Αυτός, λίγο μετά την είσοδό του στο Νοσοκομείο, θέλησε να Βαπτιστή. Άκουγε για τον Χριστό και ήθελε να γίνη «παιδί» Του. Βαπτίστηκε «εις το όνομα του Πατρός και του Υϊού και του Αγίου Πνεύματος», κατόπιν Κατηχήσεως βέβαια. Όλοι τον αγαπούσαν πολύ στην κλινική. Ο καρκίνος είχε προχωρήσει αρκετά και ήδη του είχε στερήσει την όράση. Δεν έβλεπε καθόλου, τίποτε και κανέναν. Άκουγε όμως με μεγάλη και Θαυμαστή υπομονή. Δεν παραπονιόταν. Έλεγε ότι ο Θεός τον αγαπά πολύ. Προσευχόταν και παρακαλούσε και τους γονείς του να κάνουν το ίδιο. Όσοι τον επισκέπτονταν καταλάβαιναν να υπάρχη κάτι διαφορετικό σ΄ αυτό το παιδί. Μιλούσε συνέχεια για τον Θεό. Ήταν πάντα ευγενικό και χαρούμενο. Το πρόσωπο του έλαμπε. Ήθελε να Κοινωνάη συχνά των Τιμίων Δώρων. Όταν κάποιες φορές η μητέρα του ήταν σε κάποιον άλλο χώρο της κλινικής, φώναζε: «Μητέρα, ελα γρήγορα. Φτάνει ο Παππούλης με τον Χριστό. Ανεβαίνει τα σκαλιά. Έλα να με ετοιμάσης». Και έτσι γινόταν. Ο Ιερέας ερχόταν και εύρισκε τον Δημητράκη καθισμένο στο κρεββάτι του, με ανοιχτό το στόμα κάνοντας με ευλάβεια τον Σταυρό του. Ενώ δεν εγνώριζε την ακριβή ώρα της προσελεύσεως του Ιερέως με τα Τίμια Δώρα, με διορατικό Χάρισμα τον έβλεπε να έρχεται, μολονότι παρεμβάλλονταν δυο κλειστές πόρτες πού εχώριζαν το δωμάτιο του από τον διάδρομο πού ερχόταν ο Ιερέας. Αυτό το βεβαιώνει και η ευλαβής κυρία Μαρία Γαλιατσάτου η οποία εθελοντικώς εφρόντιζε το παιδί αυτό. «Κυρία Μαρία, θέλω κάτι να σας πώ», της είπε μία ημέρα. «Όταν έρχεται ο Παππούλης με τον Χριστό, τον βλέπω στις σκάλες πού ανεβαίνει και δίπλα του υπάρχουν δυο ψηλοί, όμορφοι άνθρωποι με ολόασπρη στολή πού γέρνουν προς το Άγιο Ποτήριο και με ανοιχτά τα χέρια τους το προστατεύουν».
Κάποτε τον ρώτησε ο γιατρός: «Τί κάνεις, Δημητράκη, πώς πάμε;». Του απάντησε: «Κύριε γιατρέ, μπορώ να σας πώ από κοντά. Εγώ είμαι καλά. Εσείς μην στενοχωριέστε πού έφυγε η γυναίκα σας. Ο Θεός θα είναι μαζί σας γιατί είστε καλός άνθρωπος». Ο γιατρός έμεινε λίγο ακίνητος. Κανείς δεν ήξερε το θλιβερό γεγονός πού είχε συμβή την προηγούμενη ήμερα στο σπίτι του, ότι δηλαδή η γυναίκα του τον εγκατέλειψε και πήρε άλλον άνδρα. «Αυτό είναι παιδί του Θεού», έλεγαν όσοι το γνώριζαν. Την τελευταία φορά πού Κοινώνησε δεν μπορούσε πλέον να σταθή καθιστός στο κρεββάτι αλλά υποδέχθηκε με χαρά και λαχτάρα τον Χριστό ξαπλωμένος. «Ευχαριστώ πολύ», ψέλλισε και μετά εκοιμήθη.
Ο Ιερέας, όταν την άλλη μέρα πήγε στο νεκροτομείο να διάβαση στον Δημητράκη το Τρισάγιο, είπε:
«Τέτοιο Λείψανο πρώτη φορά στην ζωή μου βλέπω. Το πρόσωπο του είναι χαμογελαστό, λάμπει και έχει το χρώμα του κεχριμπαριού». Οι γονείς του αγάπησαν τον Χριστό πολύ και θέλουν και αυτοί να Βαπτιστούν.
Από το βιβλίο: "Ασκητές μέσα στον κόσμο".
Μιχάλης Αντωνιάδης
Η περαστική,
19/7/26
Μάρω (Μαριάνθη), Κοντού, "περαστική", Αυτό συνήθιζε να γράφει στα αυτόγραφά της η σπουδαία ηθοποιός, όταν στο βιολογικό κοντέρ πέρασε τον μισό αιώνα ζωής.
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
.png "English"){kind=small}
