Με Ευλάβεια στο Συναξάρι,
Όταν ακούμε το Συναξάρι των Αγίων «Τη αύτη ημέρα μνήμη του Άγιου..», να στεκόμαστε όρθιοι με Ευλάβεια, όπως οι στρατιώτες στέκονται προσοχή όταν διαβάζονται τα ονόματα των Ηρωικώς πεσόντων συναδέλφων τους.
Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Να λες πάντοτε, κάθε πρωί: «Χωρίς Εσένα, Θεέ μου, δεν μπορώ να κουνήσω ούτε το δάχτυλο μου».
Και να ζητάς συνεχώς να γίνει ό Θεός Προστάτης της ζωής σου, να σου ανοίξει τον δρόμο, δηλαδή να σε οδηγεί όλη την ήμερα και όσο ζεις μες στη γη. Να γίνει οδηγός σου.
Όπως οι Καπετάνιοι έχουν κάποια πυξίδα, που θα τους καθοδηγεί πως θα πάνε στον προορισμό τους, έτσι κι εσύ να ζητάς απ’ τον Θεό να σε Φωτίζει, να είναι ή πυξίδα σου ό Χριστός και ή Παναγία.
Δεν κάνει να συγκρίνουμε τους Άγιους. Όλοι είχαν έναν σκοπό, να διδάσκουν τον λόγο του Χριστού στη γη. Εσύ δεν κάνει να κρίνεις. «Άγνωστοι αι βουλαί του Κυρίου». Μόνον ό Κύριος μπορεί να κρίνει. Εμείς δεν μπορούμε να πιάσουμε και να κρίνουμε τις βουλές του Θεού. Εσείς δεν μπορείτε και δεν θα κάνετε κάτι, για να ευχαριστήσετε τους Άγιους που φέρετε το όνομα τους; Δεν θα κάνει κάτι ό Πρόδρομος για τον ‘Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο ή ό Ανδρέας για τον Απόστολο Ανδρέα; Εσείς, τηρώντας τις εντολές του Χριστού, θα ευχαριστήσετε τον Χριστό. Όποιος ευχαριστεί το αφεντικό, ευχαριστεί και τους υπηρέτες του. Οι ‘Άγιοι είναι δούλοι του Χριστού. Με αυτόν τον τρόπο θα ευχαριστήσετε τους Άγιους σας. Και θα είναι τότε κοντά σας, για να σας Προστατεύουν και αυτοί και ό Κύριος. Αν έρθει και φανερωθεί μια Κατερίνα, μια Βαρβάρα, μια Παρασκευή, μια Μαρίνα!..Ξέρετε, παιδιά μου, αν έρθει όπως είναι και παρουσιαστεί ή Μαρίνα, αυτός ό ήλιος θα χάσει την ομορφιά του.
Τόση Χάρη έχει αυτή ή Άγια, τόση δύναμη.
Βιβλίο Γ. Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης
Ο Πνευματικός της Μονής Δαδίου. Τόμος Β. Εκδόσεις Ακρίτας
Μιχάλης Αντωνιάδης
Δὲν εἶναι τὰ φτερὰ ποὺ μποροῦν νὰ ὑψώσουν τὸν ἄνθρωπο πάνω ἀπὸ τὴ γῆ, άλλά ἡ καθαρότητα καὶ ἡ ἁπλότητα τῆς καρδιᾶς. Πρέπει νὰ εἶσαι ἁπλὸς στὶς πράξεις σου καὶ καθαρὸς στὴ σκέψη καὶ στὰ αἰσθήματά σου. Μὲ τὴν καθαρὴ καρδιὰ θὰ ἀναζητᾶς τὸ Θεό, μὲ τὴν ἁπλότητα θὰ τὸν βρίσκεις καὶ θὰ τὸν χαίρεσαι. Ἡ καθαρὴ καρδιὰ περνάει εὔκολα τὶς πύλες τοῦ οὐρανοῦ.
Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής της Ιεράς Νήσου Πάτμου
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Ο Άγιος Παντελεήμων ο ιαματικός και ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς.
Κατ’ αρχήν ο Άγιος Νικόλας Πλανάς έγινε Εφημέριος εις τον Άγιον Παντελεήμονα, εις τον Νέον Κόσμον. Η Ενορία του απηρτίζετο από.. 13 οικογένειας. Εις το διάστημα της Εφημερίας του, τον επεσκέφθη ένας Ιερεύς άνευ Ενορίας, τον παρεκάλεσε να συλλειτουργήσουν, και αυτός ως καλός και αγαθός τον εδέχθη ολοψύχως. Αυτός όμως ο Ιερεύς τα συνεφώνησε με τούς τότε επιτρόπους της Έκκλησίας του Αγίου Παντελεήμονος, τον έδιωξαν και τον έστειλαν εις την Έκκλησίαν τού Αγίου Ιωάννου της οδού Βουλιαγμένης (τον «Κυνηγόν», ως τον έλεγαν τότε). Η Ένορία της Έκκλησίας αυτής απηρτίζετο από.. οχτώ οικογενείας! Και η πληρωμή τού Ιερέως ήτανε ένα κομμάτι κρέας από το μανάρι των Απόκρεω ή των Χριστουγέννων. Αυτό δεν τον πείραζε, είχε κεφάλαιον την Νηστείαν. Αρκεί να είχε Εκκλησία να Λειτουργή. Αυτός ο διωγμός από την Εκκλησία τού Αγίου Παντελεήμονος τού έφερε μεγάλο ψυχικό πόνο. Μια βραδιά, φεύγοντας από τον Άγιο Ιωάννη για να πάη στο σπίτι του, έκλαιγε στο δρόμο. Έρημος ο τόπος τότε.
Βλέπει άξαφνα στο δρόμο ένα νεαρό παλληκάρι και τού λέγει:
Τι κλαις, Πάτερ μου;
Κλαίω, παιδί μου, γιατί με διώξανε από τον Άγιο Παντελεήμονα.
Μη λυπείσαι, Πάτερ μου, και εγώ είμαι πάντοτε μαζί σου.
Τού λέγει:
Ποιος είσαι συ, παιδί μου;
Εγώ, τού λέγει, είμαι ο Παντελεήμων, πού μένω στον Νέο Κόσμο- και τον έχασε αμέσως από εμπρός του. Αυτήν την οπτασίαν την διηγείτο ο ίδιος επί λέξει εις μίαν κόρη της συνοδείας του.
Πάντοτε την παραμονή του Αγίου Παντελεήμονος,
ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς, τελούσε Αγρυπνία στον Ιερό Ναό του στον Ιλισσό. Μια χρονιά όμως ήταν άρρωστος με υψηλό πυρετό.
Οι δικοί του τον απέτρεπαν να πάει για την Αγρυπνία. Εκείνος φλεγόταν από αγάπη προς τον Άγιο. Και πήγε. Όπως έλεγε αργότερα, τη νύχτα, μετά τη Λιτή ακούμπησε, εξαντλημένος από τον πυρετό, στην άκρη της Αγίας Τραπέζης. Και βλέπει εμπρός του τον Άγιο «να κρατά ένα μικρό ποτήρι γεμάτο φάρμακο» και του λέει:
«Πιέτο, πάτερ μου, να γίνης καλά».
Το πήρε, το ήπιε, έφυγε ο πυρετός, έγινε τελείως καλά. Και έλεγε:
«Επί μίαν εβδομάδα είχα τη γλύκα στο λάρυγγά μου! Το θεώρησα αμαρτία και αγνωμοσύνη να μη το ειπώ..».
Μιχάλης Αντωνιάδης
«Αν επικρατούσε παντού η αγάπη, πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος μας!
Αν όλοι έδιναν αγάπη και εισέπρατταν αγάπη, κανένας δεν θα αδικούσε σε τίποτε και οι φόνοι, φιλονικίες, πόλεμοι, επαναστάσεις, κλοπές, πλεονεξίες και όλα τα κακά θα εξαφανίζονταν.
Ακόμα και το όνομα ''κακία'' θα ήταν άγνωστο».
Ιερός Χρυσόστομος
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Πώς προέκυψε η φράση «κουτσοί στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα»
Ο Άγιος είναι ο κατεξοχήν Προστάτης των αναπήρων.
Ο Άγιος Παντελεήμων θεωρείτο Γιατρός και μάλιστα Ανάργυρος.
Η γνωστή παροιμία «Κουτσοί, στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα ξεπεζεύουνε!» έχει σχέση με την ιδιότητά του αυτή.
Η πλούσια παράδοσή μας, έχει πληθώρα ιστοριών για τον Άγιο των αναπήρων και των τυφλών όπως έγινε γνωστός σε μεγάλο βαθμό. Το πραγματικό του όνομά του ήταν Παντολέων, ένεκα όμως της φιλανθρωπίας του, καθώς ελεούσε τους πάντες, μετονομάστηκε σε Παντελεήμων. Και καθώς δε Θεράπευε μονάχα, αλλά φρόντιζε και να ελεεί τους πεινασμένους, να προσφέρει Άρτο σε όσους δεν είχαν να φάνε, καθιερώθηκε στη συνείδηση του λαού μας και ως «ο Προστάτης των αρτοποιών»!
Ο Γεώργιος Μέγας στο έργο του «Ελληνικές γιορτές και έθιμα της λαϊκής λατρείας» καταγράφει χαρακτηριστικά:
«Οι τρόποι με τους οποίους ο Αγιος παρέχει πλούσια τις Θεραπείες του είναι πολλοί και διάφοροι.
Συνήθως οι ασθενείς προσφεύγουν στ’ Αγιάσματά του.
Στην Κίο (Καύκασο) «όποιος πονούσε πήγαινε στον Άγιο Παντελεήμονα κι έπαιρνε ένα βάσταγμα (αφιέρωμα) από την Εικόνα του και το κρεμούσε στο Εικονοστάσι του. Το είχεν εκεί, ώσπου να γινότανε καλά ο άρρωστος, κατόπιν έκανε κι αυτός ένα όμοιο βάσταγμα κι επήγαινε και τα κρεμούσε και τα δύο στον Άγιο Παντελεήμονα».»
«Ο Άγιος Παντελεήμονας ήταν ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός στον Πόντο, όπως αναφέρει και ο Ιωάννης Μελετίδης. Ήταν και είναι γιατρός για όλες τις ασθένειες και τα σωματικά ελαττώματα. Χαρακτηριστικά έλεγαν:
«Ούμπαν κοτζοί κι ούμπαν στραβοί στον Αι Παντελεήμονα» (δηλαδή όπου κουτσοί και όπου στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα). Όλοι προσδοκούσαν ότι θα έβρισκαν γιατρειά από τον Άγιο. Μόνο η γερασμένη καρδιά, πίστευαν, δεν παίρνει θεραπεία.
«Οι άρρωστοι, ολ’ χαίρουνταν, ελπίζ’ νε να λαρούνταν και μονάχον το γερασμένον η καρδά λαρωμονήν κι παίρει (δηλ. οι άρρωστοι όλοι χαίρονταν, ελπίζανε να Θεραπευτούν και μόνο η γηρασμένη η καρδιά θεραπεία δεν παίρνει)». Στον Πόντο και το Καρς (Καύκασος) υπήρχαν πολλές Εκκλησίες και εξωκλήσια στη Χάρη του Αγίου. Μάλιστα λέγεται πως την ημέρα της Γιορτής του επικρατούσε αυστηρά αργία από κάθε χειρωνακτική εργασία. Εξαίρεση, αποτελούσε μόνο η βοήθεια σε χήρες, ορφανά και ανήμπορους. Η συρροή του κόσμου στα Θρησκευτικά πανηγύρια, που είχαν και εμπορικό χαρακτήρα, ήταν ιδιαίτερα μεγάλη στα εξωκλήσια. Πήγαιναν και από μεγάλες αποστάσεις με τα πόδια, ως Τάμα για να εναποθέσουν τις ελπίδες τους στον Άγιο για τη Θεραπεία κάποιας ασθένειας. Μάλιστα, έταζαν ή έφερναν Τάματα.
Χαρακτηριστικοί είναι οι στίχοι ενός τραγουδιού: «Τάζ’νε λαμπάδας σον Αέρ’ ελάδ’ στην Παναϊαν και τριπόπαδοι λουτρούεμαν σον Αε – Παντελεήμον» (δηλ. τάζουν Ααμπάδες στον Άγιο Γεώργιο, λάδι στην Παναγία και λειτουργία από τρεις Παπάδες στον Άγιο Παντελεήμονα).
Την βοήθεια του Αγίου την επικαλούνταν ακόμα και οι Μουσουλμάνοι. Άναβαν κεράκι και έφερναν Τάματα κατάλοιπο ίσως άλλων εποχών ίσως πρώην Χριστιανικής Πίστης ή ακόμα και κρυπτοχριστιανοσύνης. Μετά τη Θεία Λειτουργία ακολουθούσε διασκέδαση με χορούς και τραγούδια.
ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΛΙΝΚ, Για να δείτε αυτό!! https://www.facebook.com/reel/3521798017976500
Πολλοί δεν γνωρίζουν.
Άγιος Παντελεήμονας
Μιχάλης Αντωνιάδης
Η υπομονή είναι αγάπη και χωρίς αγάπη δεν μπορείς να έχεις υπομονή.
Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης
Μιχάλης Αντωνιάδης
Γιατί στο Άγιον Όρος εύχονται «καλές υπομονές!»;
Πολύ απουσιάζει στους βιαστικούς καιρούς μας η αρετή της υπομονής.
Οι υπομονετικοί συνήθως κερδίζουν.
Η ανυπομονησία είναι πηγή αρκετών σοβαρών προβλημάτων.
Η υπομονή στις δυσκολίες της ζωής δίνει Πνευματική ωρίμανση.
Η υπομονή φανερώνει ανδρεία, γενναία και σοφή ψυχή.
Οι ανυπόμονοι φοβούνται, δειλιάζουν και χάνουν.
Οι ασθενείς, οι τραυματίες, οι ανάπηροι, οι άνεργοι, οι φτωχοί, έχουν μεγάλη την ανάγκη της υπομονής. Δίχως αυτή εύκολα απελπίζονται.
Συχνά λέμε να κάνουν οι άλλοι υπομονή. Δεν είναι πάντοτε τόσο εύκολο.
Στο Άγιον Όρος εύχονται «καλές υπομονές!». Συνηθισμένη έκφραση η υπομονή, αλλά δυσκολοκατόρθωτη. Θέλει κόπο, μόχθο, γνώση, Ταπείνωση, ανεκτικότητα, επιμέλεια και καλλιέργεια.
Η ανυπομονησία συνήθως προέρχεται από τον εγωισμό. Δεν μπορεί κάποιος να αγαπά αληθινά και να μην υπομένει πάντοτε. Όποιος υπομένει, ελπίζει κι έτσι ελευθερώνεται από πικρές περιπέτειες.
Οι ελπιδοφόροι είναι αισιόδοξοι, καρτερικοί και θαρραλέοι. Θέτουμε ασφυκτικούς χρόνους στους συνανθρώπους μας, τους θέτουμε αυστηρούς όρους και στεναχωρούμεθα που δεν ανταποκρίνονται. Πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή μας αν ήμασταν πιο καρτερικοί.
Ακόμη και στην Πνευματική ζωή μερικές φορές υπάρχει μία προπέτεια.
Ο Δίκαιος Ιώβ είναι κλασικό παράδειγμα μεγάλης υπομονής.Τους ανυπόμονους δεν τους εμπιστεύεται ο Θεός. Οι άνθρωποι θέλουν γρήγορες και άμοχθες κατακτήσεις.
Τα αγαθά όμως αποκτιούνται με κόπο. Μέσα από τη σωματική ασθένεια μπορεί να έλθει η ψυχική υγεία. Είναι πολλές οι ευκαιρίες στη ζωή που από το πικρό μπορεί να προέλθει το καλό. Τα εμπόδια της ζωής θέλουν να μας αναστήσουν από την οκνηρία, την αμέλεια και τη χαύνωση. Οι ανυπόμονοι δεν έχουν Χάρη Πνευματική, αφού χαρακτηρίζονται από λύπη, θλίψη, στενοχώρια, κατάθλιψη, μελαγχολία και απογοήτευση.
Σε ένα λαβύρινθο αντιξοοτήτων, σκανδάλων, κοσμικοτήτων, ηδονών, πλεονεξιών και πλανών, ο άνθρωπος παρασύρεται. Όποιος έχει Ταπείνωση και υπομονή αντιστέκεται και κερδίζει. Η υπομονή θα τον συνδράμει σε πολλά καλά. Δεν θα λυγίσει στις συμφορές, δεν θα οδηγηθεί στο διαζύγιο, θα περιορίσει το στόμα του, δεν θα τυραννιέται από τα διάφορα αντίξοα γεγονότα της ζωής. Είναι μεγάλη υπόθεση να υπομένει κανείς τα πικρά συμβάντα της ζωής ατάραχα και αδιαμαρτύρητα. Οι πολλές προκλήσεις, περιέργειες, παραξενιές και δυσκολίες δεν αφήνουν κανέναν να υπομείνει. Η σφοδρή επιθυμία όσων έχουν οι άλλοι και λείπουν στους ίδιους τους κάνει να ανυπομονούν.
Στις διαπροσωπικές σχέσεις χρειάζεται οπωσδήποτε μεγάλη υπομονή. Θα πρέπει να παίρνουμε και τη θέση του άλλου, να ακούμε τον πόνο του, να βλέπουμε την δυσκολία του, να του μιλάμε με επιείκεια και καλοσύνη. Δεν μπορούμε να στεκόμαστε απέναντι του άλλου μόνο με παρατηρήσεις. Υπομονή θα πρέπει να κάνουμε και στον εαυτό μας, να τον γνωρίσουμε, να τον αποδεχθούμε, όποιος κι αν είναι. Η υπομονή δεν προέρχεται μόνο από την ελπίδα, αλλά και από την αγάπη. Αγάπη προς Θεό και άνθρωπο. Αγάπη Θυσιαστική. Αυτός που υπομένει τον άλλο είναι ανεκτικός, πράος, καλοσυνάτος, αζηλόφθονος, χαμογελαστός και ειρηνικός.
Η υπομονή έχει πολλά καλά να προσφέρει στην δύσκολη σύγχρονη ζωή. Είμαστε υποχρεωμένοι να υπομένουμε την αταξία των καιρών, τα προβλήματα των άλλων, τις δυσκολίες του εαυτού μας. Μακάριοι οι υπομένοντες έως τέλους.
+ Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης
Μιχάλης Αντωνιάδης
Ας μας εξηγήσουν..
«Μπορεί η επιστήμη να μας πει πώς ο μεγάλος προφήτης Ησαΐας 700 χρόνια πριν τη γέννηση του Χριστού προείπε τα πιο σημαντικά γεγονότα της ζωής Του;
Να μας εξηγήσει την διορατική χάρη που έχουν οι Άγιοι και να μας πει, με ποιες φυσικές μεθόδους απέκτησαν οι Άγιοι αυτοί την χάρη και πώς μπορούσαν μόλις έβλεπαν έναν άνθρωπο άγνωστο αμέσως να καταλάβαιναν την καρδιά του και να διάβαζαν τις σκέψεις του;
Χωρίς να περιμένουν από τον επισκέπτη ερώτηση έδιναν απάντηση σ’ αυτά που τον προβλημάτιζαν.
Ας μας εξηγήσουν με ποιον τρόπο προέλεγαν οι Άγιοι τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα τα οποία με τον καιρό πραγματοποιούνταν ακριβώς όπως τα είχαν προφητέψει… «
Άγιος Λουκάς ο Ιατρός
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Οἱ ραββίνοι ἀφήρεσαν κεφάλαιον ἀπό τήν Παλαιάν Διαθήκην!
Τοῦ κ. Χρήστου Σιναίου, Οἰκονομολόγου,
πρώην ἀρθρογράφου τῆς ἐφημερίδος «Ρωμηοσύνη»
'Ώς ἐκεῖ ἔφτασαν! Ἕνα ὁλόκληρο κεφάλαιο ἔχουν ἀφαιρέσει, οἱ ἀθεόφοβοι, ἀπὸ τὴν Έβραϊκὴ μετάφραση τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Μὲ ἀποτέλεσμα, νὰ μὴ ἀναγιγνώσκεται ποτὲ στὴ Συναγωγή τους καὶ οἱ νεότερες γενιὲς τῶν Έβραίων νὰ μὴ γνωρίζουν κἄν τὴν ὕπαρξή του.
Τὸ κεφάλαιο αὐτό, τοῦ μεγαλύτερου ἐκ τῶν προφητῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τοῦ Προφήτη Ἡσαΐα, εἶναι αὐτὸ ποὺ ἀναφέρεται στὸν ἐρχομὸ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, 1700 χρόνια πρίν, καὶ περιγράφει μὲ κάθε λεπτομέρεια, πῶς θὰ εἶναι ἡ παρουσία Του στὴ γῆ, πῶς θὰ τὸν ἀντιμετωπίσουν, λαὸς καὶ ἄρχοντες, γιατί θὰ ἔλθει καὶ γιατί θὰ πάθει.
Τὸ ἄκακο ἀρνίον, ποὺ θὰ πάθει καὶ θὰ Σταυρωθεῖ γιὰ τὶς δικές μας ἁμαρτίες καὶ δὲν θὰ βγάλει λέξη ἀπὸ τὸ στόμα Του. Ὁ ἀναμενόμενος Μεσσίας, Ταπεινὸς στὴν καταγωγή, ποὺ θὰ ἔλθει γιὰ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, γιὰ ὅλα τὰ ἔθνη.
Ἀξίζει νὰ διαβάσετε τὸ κεφάλαιο αὐτὸ (Ἡσαΐας, Κεφ. ΝΓ΄, ἐδ. 1-12), γιὰ νὰ καταλάβετε, γιατί οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας ἔχουν ὀνομάσει τὸν «Μεγαλοφωνότατο» ἐκ τῶν Προφητῶν, Ήσαΐα, πέμπτο Εὐαγγελιστή, ἀφοῦ οἱ περιγραφὲς ποὺ ἔδωσε 1700 χρόνια πρὶν ἀπὸ τὸν ἐρχομὸ τοῦ Μεσσία, εἶναι τόσο ἀκριβεῖς καὶ λεπτομερεῖς, ὥστε κάποιος διαβάζοντας τὸ κεφάλαιο αὐτό, νὰ νομίζει ὅτι τὰ ἔγραψε κάποιος σύγχρονος αὐτόπτης μάρτυρας τῶν χρόνων τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Γι’ αὐτόν, ἀκριβῶς τὸν λόγο, οἱ Ραββῖνοι ἀπόγονοι καὶ σύγχρονοι συνεχιστὲς τῶν σταυρωτῶν τοῦ Κυρίου, ἀπαγόρευσαν νὰ διαβάζεται τὸ κεφάλαιο τοῦ Ἡσαΐα στὶς Συναγωγές.
Καί, γιὰ νὰ εἶναι σίγουροι, ὅτι οὔτε ἐκτὸς Συναγωγῶν δὲν θὰ ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ τὸ διαβάσει κάποιος συμπατριώτης τους, τὸ ἀφαίρεσαν ἀπὸ τὶς Έβραϊκὲς ἐκδόσεις τῆς
Π.Διαθήκης.
Γιὰ νὰ μὴ κατηγορηθοῦν, προφανῶς, οἱ πρόγονοί τους Ἀρχιερεῖς, ὅτι ἐν γνώσει τους Σταύρωσαν τὸν ἀναμενόμενο Μεσσία καὶ γιὰ νὰ μποροῦν, προφανῶς, οἱ ἴδιοι σήμερα νὰ συνεχίζουν νὰ παραμυθιάζουν τὸν λαό τους: ὅτι ὁ Μεσσίας δὲν ἦλθε, ἀλλὰ τὸν περιμένουν.. Καί, γνωρίζουμε πολὺ καλά, ποιὸν θὰ παρουσιάσουν ὡς
.. μεσσία!!
Έδῶ, ἀξίζει νὰ θυμηθοῦμε τὸ φοβερό, «Οὐαὶ ὑμῖν Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριτές, ὅτι κλείνετε τὴν βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. ΚΓ΄, 14).
Βέβαια, οἱ ἴδιοι σήμερα Γραμματεῖς, Φαρισαῖοι καὶ Ἀρχιραββῖνοι, μὲ αὐτές τους τὶς ἐνέργειες, δὲν ἀφήνουν οὔτε τοὺς συμπολίτες καὶ συμπατριῶτες τους νὰ εἰσέλθουν στὴν «Βασιλεία τοῦ Πατρός», ὅπως τοὺς ἐπέκρινε στὴν ἴδια ὁμιλία Του ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Ἡ ὑποκρισία, τὸ ψέμα καὶ ἡ παραπλάνηση τοῦ Έβραϊκοῦ λαοῦ, γιὰ τὸν ὁποῖο εἶναι πνευματικὰ ὑπεύθυνοι, συνεχίζεται ἀδιάκοπα μέχρι σήμερα γιὰ δύο χιλιάδες χρόνια.
Ὅμως, κάποια τελευταῖα γεγονότα, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν στὸ Ἰσραὴλ δείχνουν, ὅτι κάτι σημαντικό, ἀλλὰ καὶ σημαδιακὸ διαδραματίζεται σήμερα ἐκεῖ. Καί, εἶναι αὐτὰ τὰ γεγονότα, ποὺ ἔδωσαν ἀφορμὴ γιὰ τὸ σημερινὸ ἄρθρο.
Συγκεκριμένα, Χριστιανοὶ Ἑβραῖοι, ποὺ πιστεύουν ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἦταν ὁ ἀναμενόμενος Μεσσίας, γιὰ τὸν ὁποῖο Προφήτευσαν οἱ μεγάλοι Προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὀργανώνονται, ἀναπτύσσουν δημόσια δράση καὶ ἐκδίδουν συγγράμματα καὶ βιβλία, γιὰ νὰ ἐνημερώσουν τοὺς συμπολίτες τους.
Σὲ ἕνα τέτοιο βιβλίο, μὲ τὸν τίτλο, «Τὸ ἀπαγορευμένο βιβλίο», ποὺ περιλαμβάνει τὸ διαγραφὲν κεφάλαιο ἀπὸ τὴν προφητεία τοῦ Ἡσαΐα, τὶς Προφητεῖες γιὰ τὸν Μεσσία ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Δανιὴλ καὶ διδασκαλίες τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὰ Εὐαγγέλια, κυκλοφόρησε τελευταῖα.
Τὸ προτείνουν στοὺς συμπατριῶτες τους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους παίρνουν συνεντεύξεις στοὺς δρόμους τῶν πόλεων στὸ Ἰσραὴλ καὶ δημοσιοποιοῦν ὅλα ὅσα κάνουν, γίνονται καὶ λέγονται, μέσα ἀπὸ βίντεο στὰ Μ.Κ.Δ..
Σὲ ἕνα τέτοιο βίντεο ποὺ κυκλοφόρησε πρόσφατα στὸ διαδίκτυο, ἐπιβεβαιώνουν ὅλα τὰ πιὸ πάνω, ἀλλὰ καὶ κάτι ἄλλο. Ὅτι, ἀκόμα, καὶ σήμερα, ἡ λέξη «Ἰησοῦς Χριστὸς» ἀποτελεῖ ταμποὺ στὸ Ἰσραήλ. Κάποιοι φοβοῦνται ἀκόμα καὶ νὰ προφέρουν τὸ ὄνομά Του καὶ κάποιοι ἀρνοῦνται «νὰ μιλήσουν γι’ αὐτὸ τὸ πρόσωπο», ὅπως οἱ ἴδιοι εἶπαν.
Ὅλοι, ὅμως, νεαροὶ καὶ ἡλικιωμένοι, Θρησκευόμενοι καὶ μή, μὲ κιπὰ (καπελάκι) ἢ χωρίς, Δέν γνώριζαν τὴν ὕπαρξη τοῦ συγκεκριμένου κεφαλαίου τῆς Προφητείας τοῦ Ἡσαΐα, τὸ ὁποῖο φρόντισαν οἱ Ραββῖνοι τους νὰ ἀφαιρεθεῖ ἀπὸ τὴν Βίβλο.
Έπειδή, ὁ ἀριθμὸς τῶν Ἑβραίων Χριστιανῶν, ποὺ Πιστεύουν στὸν Θεάνθρωπο καὶ Μεσσία Ἰησοῦ Χριστό, ὑπολογίζεται ἀπὸ τοὺς ἴδιους σήμερα στὸ μισὸ ἑκατομμύριο καὶ ἡ δράση τους αὐξάνεται -ὡς ἀντίλογος στὶς διακηρύξεις τῶν Ραββίνων, ὅτι πλησιάζει ὁ καιρὸς ποὺ θὰ φανερωθεῖ ὁ ἀναμενόμενος «μεσσίας» τους-, τὸ Ἀνώτατο Σαχεντρὶν (Συνέδριο) ζητεῖ ἀπὸ τὴν Κυβέρνηση νὰ ἐκδιώξει ἀπὸ τὸ Ἰσραήλ, ὅσους φεύγουν ἀπὸ τὸν Ἰουδαϊσμὸ καὶ ἀσπάζονται τὸν Χριστιανισμό.
Σ’ αὐτούς, τοὺς Χριστιανοὺς Ἑβραίους ποὺ ἐκδηλώνονται, νὰ προσθέσουμε καὶ τοὺς κρυπτοχριστιανοὺς Ἑβραίους, ποὺ δύο χιλιάδες χρόνια μετὰ Χριστόν, ἐξακολουθοῦν νὰ κρύβονται γιὰ τὸν «φόβο τῶν Ἰουδαίων»!
Σ’ αὐτούς, περιλαμβάνονται καὶ κάποιοι νέοι Νικόδημοι καὶ Ἰωσὴφ ἀπὸ τὴν Ἀριμαθαία! Ναί, μερικοὶ Ραββῖνοι ποὺ σιωποῦν, γιὰ νὰ μὴ γίνουν ἀποσυνάγωγοι!
Τέλος, στοὺς ἀποκαλυπτικοὺς καιροὺς ποὺ ζοῦμε, θὰ πρέπει νὰ διαχωρίσουμε τοὺς Χριστομάχους Σιωνιστὲς καὶ φανατικοὺς Ἰουδαίους (Θρησκευόμενους καὶ μὴ) διῶκτες τῶν Χριστιανῶν, ἀπὸ τὴν μερίδα τοῦ ἁπλοῦ κόσμου, ποὺ δὲν θὰ πλανηθεῖ ἀπὸ τὴν πολιτικοθρησκευτική του ἡγεσία καὶ θὰ ἀπορρίψει αὐτόν, ποὺ θὰ τὸν παρουσιάσουν δῆθεν ὡς.. «μεσσία»!
Μιχάλης Αντωνιάδης
.png "English"){kind=small}
 |
