"Ὅποιος Διακονεῖ τὸν ἀδελφό του, Διακονεῖ τὸν ἴδιο τὸν Χριστό."
Αββάς Παχώμιος.
Καλό σας βράδυ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Mε σοφία, για να έχουμε ωφέλεια,
«Όπως πλησιάζουν τα βλέφαρα το ένα το άλλο, έτσι και οι πειρασμοί είναι κοντά στους ανθρώπους. Και αυτό το οικονόμησε ο Θεός να είναι έτσι, με σοφία, για να έχουμε ωφέλεια.
Για να κρούεις δηλαδή επίμονα, εξαιτίας των θλίψεων, τη θύρα του Ελέους του Θεού και για να μπει μέσα στο νου σου, με το φόβο των θλιβερών πραγμάτων, ο σπόρος της μνήμης του Θεού, ώστε να πας κοντά του με τις Δεήσεις, και να Αγιασθεί η καρδιά σου με τη συνεχή ενθύμησή Του.
Και ενώ εσύ θα τον παρακαλείς, αυτός θα σε ακούσει..»
Άγιος Ισαάκ
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Ἡ ἀπελπισία εἶναι ἡ ἀπώλεια τῆς συνειδήσεως,
Ο Άγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ (1896-1993), κατά κόσμον Σεργκέι Σεμιόνοβιτς Σαχάρωφ, ήταν στα πρώτα χρόνια της ζωής του ζωγράφος στο Παρίσι, με οκταετή θητεία στον υπερβατικό διαλογισμό και μεταφυσικές εμπειρίες μέσω του διαλογισμού.
Ήταν Ρώσος Ορθόδοξος Ιερομόναχος, ο οποίος ξεκίνησε τη Μοναχική του ζωή στη Μονή Αγίου Παντελεήμονος, Άγιον Όρος.
Για χρόνια αντιμετώπισε πειρασμούς, όπως «αν υπάρχει Θεός, πώς είναι δυνατόν να μην είμαι εγώ ο Θεός;» και «γιατί ο Ιησούς να είναι ο Υιός του Θεού και όχι εγώ;».
Εγκατέλειψε το μυστικισμό αυτού του είδους απογοητευμένος και, όταν ανακάλυψε την Ορθοδοξία, ταξίδεψε στο Άγιο Όρος, όπου έγινε Μοναχός.
Οι Θεοπτικές εμπειρίες του (όραση του ακτίστου Φωτός) ήταν κατακλυσμιαίες, πράγμα που τον στήριξε σε περιόδους επίπονων προσπαθειών να πλησιάσει το Θεό και οδυνηρής Μετάνοιας για την προηγούμενη απόρριψή Του.
Από αυτές κατάλαβε ότι ο Θεός είναι Ταπεινή αγάπη και ότι έρχεται όταν Εκείνος θέλει (όταν κάποιος πρόκειται αληθινά να ωφεληθεί), ενώ ο άνθρωπος είναι αδύνατο να προκαλέσει την εμφάνισή Του με κάποια «μέθοδο»..
- Ὁ καθηγιασμένος γάμος, ὁ πειθαρχημένος, ὁ χωρὶς διαστροφήν, διατηρεῖ τὸν ἄνθρωπον φυσικῶς καὶ ἠθικῶς, ἐνῷ πᾶσα ἄλλη μορφὴ σαρκικῆς ἀπολαύσεως, ἔστω καὶ ὑπὸ ὀνειρώδη μόνον μορφήν, διαφθείρει ὁλόκληρον τὸν ἄνθρωπον, ἤτοι τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα..
- Μὴν ἔχετε ὑπερβολικὴ ἐμπιστοσύνη στὴν ἀνώτερη μόρφωση ποὺ ἀποκτήσατε στὸν κόσμο. Ὁ πολιτισμὸς στὸν ὁποῖο ζοῦμε εἶναι κουλτούρα τῆς πτώσεως.
- Ἡ ἀπελπισία εἶναι ἡ ἀπώλεια τῆς συνειδήσεως ὅτι ὁ Θεὸς θέλει νὰ μᾶς δώσει τὴν αἰώνια ζωή. Ὁ κόσμος ζεῖ στὴν ἀπελπισία.
Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν καταδικάσει οἱ ἴδιοι τὸν ἑαυτὸ τοὺς στὸ θάνατο. Πρέπει νὰ παλέψουμε σῶμα πρὸς σῶμα μὲ τὴν ἀκηδία.
Μιχάλης Αντωνιάδης
Τριάς Αγία Δόξα Σοι!!!!
Ελπίς μου ο Πατήρ,καταφυγή μου ο Υιός, Σκέπη μου το Πνεύμα το Άγιον, Τριάς Αγία Δόξα Σοι!!!!
Ευλογημένο ξημέρωμα να έχουμε υπό την Χάρη και Αγάπη του Πανάγαθου Θεού μας να έχουμε πρεσβειών της Κυρίας Θεοτόκου και πάντων των Αγίων!!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ, ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ Κ ΚΑΛΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ!!
1/9/26
«Όποιος φοβάται το Θεό, δεν φοβάται τίποτε άλλο.
Εκεί όπου πάει ο θυμός, δεν πάει ο Θεός.
Όλα τα γεγονότα της ζωής μας πρέπει να τα βλέπουμε υπό το πρίσμα της αιωνιότητος. Τότε μπορούμε να διακρίνουμε τις πραγματικές τους διαστάσεις. Δεν υπάρχουν πολλά ή λίγα, ούτε μικρά ή μεγάλα προβλήματα.Το μόνο πρόβλημα είναι η απουσία του Χριστού από τη ζωή μας.
Ο Χριστιανισμός έχει αξία όταν μας κοστίζει.
Ο διάβολος μας ωθεί στην αμαρτία, αλλά το τελευταίο «ναι» το λέμε εμείς»
† Π. Επιφανίου Θεοδωρόπουλου
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ, ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ Κ ΚΑΛΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Ευχαριστήριες Προσευχές προς τον Κύριο,
Η σημερινή γενιά έχει σταματήσει ν’ απευθύνει ευχαριστήριες Προσευχές προς τον Κύριο, και περιορίζεται να του απευθύνει συνεχώς μόνο αιτήματα σαν τον αχάριστο ζητιάνο.
Όσιος Νεκτάριος ο τελευταίος Στάρετς της Όπτινα,
1853 - 1928.
Μιχάλης Αντωνιάδης
Ο Τελευταίος Μεγάλος Στάρετς της Οπτινα ο Άγιος Νεκτάριος,
Ο Τελευταίος Μεγάλος Στάρετς της Οπτινα ο Άγιος Νεκτάριος υπενθύμιζε επανειλημμένως στα Πνευματικά του τέκνα να ευχαριστούν τον Κύριο για όλα τα ελέη του. Σαν παράδειγμα ειλικρινούς ευγνωμοσύνης ανέφερε τον Όσιο Ελεάζαρ της Σκήτης του Ανζέρσκ: Ο Όσιος αυτός βγήκε μια νύχτα στον εξώστη του Κελιού του και ατενίζοντας την ομορφιά και την γαλήνη της φύσεως της Σκήτης του Ανζέρσκ, πού τον περιέβαλλε, αισθάνθηκε συγκίνηση μέχρι του σημείου να δακρύσει. Και μέσα από την καρδιά του πού πλημμύρισε από Θεία αγάπη, βγήκε ένας βαθύς αναστεναγμός: «”Ω Κύριε, τι ομορφιά είναι αυτή πού έχεις δημιουργήσει για μας! Με τι μέσα και τι τρόπους μπορώ εγώ, ένα αξιοκαταφρόνητο σκουλήκι, να σ’ ευχαριστήσω για όλα τα μεγάλα και πλούσια Ελέη πού μου έχεις δώσει;».
Η δύναμη του αναστεναγμού και η Προσευχή του Οσίου άνοιξαν τους ουρανούς και μπροστά στα μάτια της ψυχής του εμφανίστηκαν μυριάδες Άγγελοι Φωτεινοί, πού Έψαλλαν την μεγάλη Αγγελική Δοξολογία “Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία”, ενώ μια αόρατη φωνή είπε στον Όσιο:
-Και συ επίσης, Ελεάζαρ, να ευχαριστείς τον Πλάστη και Δημιουργό σου μ’ αυτά τα λόγια της Δοξολογίας.
Και ο Στάρετς Νεκτάριος υπογράμμισε αναστενάζοντας:
– Η σημερινή γενιά έχει σταματήσει ν’ απευθύνει ευχαριστήριες Προσευχές προς τον Κύριο, και περιορίζεται να του απευθύνει συνεχώς μόνο αιτήματα σαν τον αχάριστο ζητιάνο.
Όσιος Νεκτάριος ο τελευταίος Στάρετς της Όπτινα,
1853 - 1928.
Μιχάλης Αντωνιάδης
«Οικογενειακή ζωή» Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Δ. Γκρίνια,
31/8/26
Από το βιβλίο «Οικογενειακή ζωή» Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Δ. Γκρίνια.
Μιλούσα με μία νέα κοπέλα.
Ζεί σε ένα σπίτι που οι γονείς είναι σέ διαρκή Γκρίνια, την ρώτησα λοιπόν,
-δε μου λες παιδί μου, σε αγαπούν οι γονείς σου; και μου έδωσε την εξής απάντηση:
Πάτερ τί σημαίνει να με αγαπούν οι γονείς μου; κάθε ένας από αυτούς λέει ότι με αγαπάει.
Για μένα ξέρετε τι σημαίνει να με αγαπούν οι γονείς μου;
-Τι παιδί μου;
Για μένα να με αγαπούν, σημαίνει να τούς βλέπω αυτούς νά αγαπιούνται.
Και τής είπα, πιο πανέμορφη φράση από αυτή δεν έχω ξανακούσει!
Αυτή είναι πραγματική αγάπη για τα παιδιά, την υπόλοιπη δεν την χρειάζονται γιατί η άλλη είναι Άλλοθι, που πάει να καλύψει τις πληγές πού έχουν δημιουργηθεί στις παιδικές, στις εφηβικές και στις νεανικές ψυχές.
Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Η γκρίνια έχει κατάρα, φέρνει την οργή του Θεού!!
Η γκρίνια έχει κατάρα, φέρνει την οργή του Θεού!!
Γέροντα, που οφείλεται η γκρίνια και πως μπορείς να την αποφύγεις;
- Στην κακομοιριά οφείλεται και με την Δοξολογία την κάνει κανείς πέρα. Η γκρίνια γεννά γκρίνια και η Δοξολογία γεννά Δοξολογία. Όταν δεν γκρινιάζει κανείς για μια δυσκολία που τον βρίσκει, αλλά δοξάζει τον Θεό, τότε σκάζει ο διάβολος και πάει σε άλλον που γκρινιάζει, για να του τα φέρει όλα ανάποδα. Γιατί, όσο γκρινιάζει κανείς, τόσο ρημάζει.
Μερικές φορές μας κλέβει το ταγκαλάκι (διάβολος) και μας κάνει να μη μας ευχαριστεί τίποτε, ενώ μπορεί κανείς όλα να τα γλεντάει Πνευματικά με Δοξολογία και να έχει την Ευλογία του Θεού.
Να, ξέρω κάποιον εκεί στο Όρος που, αν βρέξει και του πεις «πάλι βρέχει», αρχίζει : «Ναι, όλο βρέχει, θα σαπίσουμε από την πολλή υγρασία» . Αν μετά από λίγο σταματήσει η βροχή και του πεις «ε, δεν έβρεξε και πολύ», λέει: «Ναι, βροχή ήταν αυτή; Θα ξεραθεί ο τόπος ..;». Και δεν μπορεί να πει κανείς ότι δεν είναι καλά στο μυαλό, αλλά συνήθισε να γκρινιάζει. Να είναι λογικός και να σκέφτεται παράλογα!
Η γκρίνια έχει κατάρα. Είναι σαν να καταριέται ο ίδιος ο άνθρωπος τον εαυτό του, οπότε μετά έρχεται η οργή του Θεού. Στην Ήπειρο γνώριζα δύο γεωργούς. Ο ένας ήταν οικογενειάρχης και είχε ένα - δυο χωραφάκια και εμπιστευόταν τα πάντα στον Θεό. Εργαζόταν όσο μπορούσε, χωρίς άγχος. «Θα κάνω ότι προλάβω», έλεγε. Μερικές φορές άλλα δεμάτια σάπιζαν από την βροχή, γιατί δεν προλάβαινε να τα μαζέψει, άλλα του τα σκόρπιζε ο αέρας, και όμως για όλα έλεγε «Δόξα Σοι ο Θεός» και όλα του πήγαιναν καλά. Ο άλλος είχε πολλά κτήματα, αγελάδες κ.λπ. ,δεν είχε και παιδιά. Αν τον ρωτούσες «πώς τα πας;», «άστα, μην τα ρωτάς», απαντούσε. Ποτέ δεν έλεγε «Δόξα Σοι ο Θεός», όλο γκρίνια ήταν. Και να δείτε, άλλοτε του ψοφούσε η αγελάδα, άλλοτε του συνέβαινε το ένα, άλλοτε το άλλο. Όλα τα είχε, αλλά προκοπή δεν έκανε.
Για αυτό λέω, η Δοξολογία είναι μεγάλη υπόθεση. Από μας εξαρτάται, αν γευθούμε ή όχι τις Ευλογίες που μας δίνει ο Θεός. Πώς όμως να τις γευθούμε, αφού ο Θεός μας δίνει λ.χ. μπανάνα και εμείς σκεφτόμαστε τι καλύτερο τρώει ο τάδε εφοπλιστής; Πόσοι άνθρωποι τρώνε μόνον ξερό παξιμάδι, αλλά μέρα-νύχτα δοξολογούν τον Θεό και τρέφονται με Ουράνια γλυκύτητα! Αυτοί οι άνθρωποι αποκτούν μια Πνευματική ευαισθησία και γνωρίζουν τα χάδια του Θεού. Εμείς δεν τα καταλαβαίνουμε, γιατί η καρδιά μας έχει πιάσει γλίτσα και δεν ικανοποιούμαστε με τίποτε. Δεν καταλαβαίνουμε ότι η ευτυχία είναι στην αιωνιότητα και όχι στην ματαιότητα.
Μιχάλης Αντωνιάδης
Παπα-Φώτης ο Λαυριώτης, ο δια Χριστόν σαλός της Λέσβου,
Παπα-Φώτης ο Λαυριώτης, ο δια Χριστόν σαλός της Λέσβου.
Μοῦ λένε.. Παππούλη μοῦ διαβάζουμε ἀλλὰ εἶναι ἀρχαῖα καὶ δὲν τὰ καταλαβαίνουμε, τοὺς λέω δὲν πειράζει τὰ καταλαβαίνει ὁ διάβολος μὲ τοὺς δαίμονες τοῦ καὶ παίρνουν δρόμο καὶ τρέχουν,ἀκούσατε Μαρία Τὴν εἶπε τὴν Παναγία μας δὲν τολμᾶ κἂν νὰ Τὴν ἀποκαλέσει μὲ τὸ Ὄνομα Της, Παναγία ἢ Θεοτόκο.. καίγεται ὅταν Τὴν ἀκούει νὰ Τὴν ἐπικαλούμεθα καὶ νὰ Τὴν χαιρετίζουμε μὲ τοὺς Χαιρετισμούς Της.
Γιὰ αὐτό σας λέω ὅτι εἶναι ἐπιθυμία καὶ ἐντολὴ τῆς Δέσποινας μᾶς νὰ διαβάζουμε κάθε μέρα τοὺς Χαιρετισμούς.
Παπα-Φώτης ο Λαυριώτης, ο δια Χριστόν σαλός της Λέσβου
Καλή σας ημέρα!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
.png "English"){kind=small}
