Ο Θεός δεν τιμωρεί, ο άνθρωπος αυτοτιμωρείται, Θεό.

7/6/26

 

Ο Θεός δεν τιμωρεί, ο άνθρωπος αυτοτιμωρείται, απομακρυνόμενος από τον Θεό. Είναι, ας πούμε: Εδώ νερό, εκεί φωτιά

Είμαι ελεύθερος να διαλέξω, βάζω το χέρι μου στο νερό, δροσίζομαι, το βάζω στη φωτιά, καίγομαι.


Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ο Διορατικός και Θαυματουργός.


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!!   Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Παραμονές της Άλωσης, ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ το τώρα!


 

Ο Ιωσήφ Βρυέννιος (1350-1431)  

Παραμονές της Άλωσης περιγράφει το.. Σήμερα!


Είναι πολλοί που βλέποντας την σημερινή κατάσταση του Ελληνισμού με την υπόταγή του σε μια τέτοια Ευρωπαϊκή Ένωση, με την πολιτική διαφθορά, την ηθική διαστροφή της κοινωνίας να νομιμοποιείται και την θλιβερή κατάπτωση του Ιερατείου, να θεωρούν ότι βρισκόμαστε σε μια ανάλογη εποχή προ της αλώσεως της Βασιλίδας.

Το παρακάτω είναι ένα πραγματικά αξιόλογο κείμενο του Μοναχού Ιωσήφ Βρυέννιου, που περιγράφει την Πνευματική και ηθική παρακμή των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης μερικά χρόνια πριν την Άλωση, με πολλά.. επίκαιρα μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση για την σημερινή εποχή της μεγάλης κρίσης.

« Αν η εικόνα των τιμωριών, που μας επιβάλλει ο Θεός, προκαλεί αμηχανία και σύγχυση, ας αναλογισθούμε τους παραλογισμούς μας και τότε θα εκπλαγούμε γιατί ακόμη δε μας κτύπησε κεραυνός.

Δεν υπάρχει καμιά μορφή διαστροφής που να μην έχουμε διαπράξει σ΄ όλη μας τη ζωή. Αυτές δε είναι οι αποδείξεις:

Βαπτιστήκαμε άλλοι δι’ απλής και άλλοι δια τριπλής κατάδυσης, και έγινε επίκληση του ονόματος της Αγίας Τριάδας, σε άλλους μία και σε άλλους τρεις φορές. Οι περισσότεροι από μας όχι απλώς αγνοούμε τι σημαίνει να είσαι Χριστιανός, αλλά και πως ακόμη να κάνουμε το Σταυρό μας ή, κι αν ακόμη το γνωρίζουμε, ντρεπόμαστε να τον κάνουμε. Είμαστε ανίκανοι να υπερασπιστούμε το όνομα του Θεού όταν αυτό βλασφημείται, όταν θα έπρεπε να πεθάνουμε γι’ Αυτόν. Αποδίδουμε το κοινό όνομα των έχθρων του Σταυρού (διαβόλου) ο ένας στον άλλο, και το έχουμε συνέχεια στα χείλη μας. Καθημερινά αναθεματίζουμε και καταριόμαστε τους εαυτούς μας και τους άλλους. Παραπονιόμαστε στο Θεό είτε βρέχει είτε δε βρέχει, είτε κάνει κρύο είτε κάνει ζέστη, πως δίνει πλούτο στον ένα και αφήνει τον άλλο φτωχό, πως πνέει νοτιάς ή έρχεται καταιγίδα από το βοριά και εντελώς απλά μεταμορφωνόμαστε σε αδιάλλακτους δικαστές του Θεού. Πολλοί από μας αδιάντροπα βλασφημούν την Ορθόδοξη πίστη, το Σταυρό, το Νόμο, τους Αγίους, τον ίδιο το Θεό, όταν ακόμη κι ένας άπιστος δε θα το έκανε τόσο πολύ. Οι περισσότερες από τις αμαρτίες μας είναι ανεξομολόγητες, κι έτσι είναι και ασυγχώρητες. Αυταπατόμαστε όταν πιστεύουμε στους αστρολόγους, πως η ύπαρξή μας δηλαδή κατευθύνεται από τις Ώρες, την Τύχη, τις Μοίρες, την Ειμαρμένη τα σημάδια του Ζωδιακού κύκλου και των πλανητών.. Μερικοί από μας λατρεύουν και χαιρετίζουν τη νέα σελήνη.. Προσέχουμε τα όνειρα και πιστεύουμε πως μας λένε το μέλλον. Κρεμάμε φυλαχτά στο λαιμό μας εξασκούμε τη μαντεία. Καταφεύγουμε καθημερινά σε μάγους, μάντεις, γύφτους, εξορκιστές αναζητούμε στη μαγεία τη θεραπεία κάθε ασθένειας και διαβάζουμε μαγικά σε ανθρώπους και ζώα..Απομακρυνόμαστε ακόμη πιο πολύ από την αρετή ψάχνοντας συνεχώς το κακό. Η φιλία απωθήθηκε και η κακεντρέχεια πήρε τη θέση της. Ο αδελφός εκμεταλλεύεται τον αδελφό, ο κάθε φίλος ακολουθεί το δρόμο τής προδοσίας.. 

Δεν υπάρχει έλεος, ούτε συμπάθεια μόνο μίσος και αναίδεια.

Οι κύριοί μας είναι άδικοι, αυτοί που μάς κυβερνούν, αρπακτικοί, οι δικαστές μας διεφθαρμένοι, οι διαιτητές μας ψεύτες, οι πολίτες απατεώνες, οι επαρχιώτες χωρίς κρίση και οι πάντες εν γένει ευτελείς.

Οι παρθένες μας είναι πιο προκλητικές και από τις πόρνες, οι χήρες είναι περίεργες χωρίς λόγο, οι παντρεμένες κοροϊδεύουν μια πίστη που οι ίδιες δε φυλάσσουν, οι νέοι είναι χαμένοι στην ακολασία, οι γέροι παραδομένοι στο πιοτό, οι Ιερείς έχουν ξεχάσει το Θεό, οι Μοναχοί ξέφυγαν τελείως από το σωστό δρόμο, οι άνθρωποι στον κόσμο είναι τόσο χαμένοι ώστε με τα λόγια μεν να δίνουν την εξωτερική εμφάνιση της ευσέβειας, ενώ μέσα τους να αρνούνται κάθε αρετή. Έχουμε πρόσωπο πόρνης και αμαρτωλού.

Είναι τέτοια η σκληρότητα της καρδιάς μας, η λησμονιά μας, η τύφλα μας, ώστε να μην πιστεύουμε πλέον πως διαπράττουμε πράξεις κακίας ότι υποφέρουμε απ’ αυτές, όταν στην πραγματικότητα είμαστε οι εκτελεστές τους και τα θύματα τους.. Αυτές και άλλες είναι οι αμαρτίες που μας καθιστούν άξιους των τιμωριών, με τις οποίες ο Θεός μας επισκέπτεται ως πληρωμή γι΄ αυτά τα λάθη και άλλες ίσης βαρύτητας κακοήθειες ».


Νίκος Χειλαδάκης

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος.


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Επιστροφή, αιώνιος φόρος τιμής σε εκείνους,

6/6/26

 

Οι τελευταίοι που δεν κατέβασαν τη Σημαία.


Το απόγευμα της 29ης Μαΐου 1453, η Κωνσταντινούπολη είχε ήδη χαθεί.

Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ήταν νεκρός. Η Αγία Σοφία είχε σωπάσει. Οι οθωμανικές σημαίες κυμάτιζαν στα τείχη. Η Βασιλεύουσα των χιλίων χρόνων είχε πέσει.      Κι όμως.. 

Σε τρεις πύργους πάνω από τον Κεράτιο Κόλπο, μια χούφτα άνδρες συνέχιζε να πολεμά. Δεν ήθελαν να παραδοθούν. Δεν ήθελαν να κατεβάσουν τη Σημαία τους. Ήταν Κρητικοί.   Δύο μήνες νωρίτερα, όταν ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος είχε απευθύνει έκκληση βοήθειας προς κάθε γωνιά του Ελληνικού κόσμου, η Κρήτη ανταποκρίθηκε. Στις 15 Μαρτίου 1453, πέντε κρητικά πλοία απέπλευσαν από τη Σούδα με προορισμό την πολιορκημένη Βασιλεύουσα. Επικεφαλής τους βρίσκονταν άνδρες που τα ονόματά τους σώθηκαν μέσα στους αιώνες:

Ο Μανούσος Καλλικράτης από τα Σφακιά.

Ο Πέτρος Κάρχας από την Κυδωνία.

Ο Γρηγόρης Βατσιανός Μανάκης από την Ασκύφου.

Ο Ανδρέας Μακρής από το Ρέθυμνο.

Ο Παυλής Καματερός από την Κίσσαμο. 

Μετά από συγκρούσεις στη θάλασσα και μέσα από τον οθωμανικό αποκλεισμό, τρία από τα πλοία κατάφεραν να φτάσουν στην Πόλη. Οι άνδρες τους πήραν θέση στα τείχη. Και περίμεναν. 

Την αυγή της 29ης Μαΐου, η μεγάλη έφοδος άρχισε. Οι ώρες που ακολούθησαν έγιναν θρύλος. Στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού πολεμούσε και έπεφτε ο Αυτοκράτορας. Τα τείχη έσπαγαν. Οι άμυνες κατέρρεαν. Η Πόλη πλημμύριζε από τους εισβολείς. 

Όμως οι Κρητικοί δεν βρίσκονταν εκεί. Η κύρια δύναμή τους είχε αναλάβει την υπεράσπιση τριών πύργων κοντά στην Ωραία Πύλη, πάνω στον Κεράτιο:

Του Πύργου του Βασιλείου.  Του Πύργου του Λέοντος.  Και του Πύργου του Αλεξίου. 

Από εκεί παρακολουθούσαν την καταστροφή να απλώνεται γύρω τους. Έβλεπαν τις σημαίες να αλλάζουν. Έβλεπαν την Πόλη να χάνεται. Μα συνέχιζαν να μάχονται.

Οι ώρες περνούσαν. Η Κωνσταντινούπολη είχε ήδη αλωθεί. Ο αγώνας είχε τελειώσει για όλους τους άλλους. Όχι όμως για εκείνους. Από τους πύργους τους, οι Κρητικοί τοξότες —οι κορυφαίοι της εποχής τους— εξακολουθούσαν να σημαδεύουν με παροιμιώδη ακρίβεια. Κάθε βέλος που έφευγε από τις χορδές τους έβρισκε τον στόχο του, κάνοντας τους επιτιθέμενους να πέφτουν νεκροί ο ένας μετά τον άλλον.  Κάθε προσπάθεια κατάληψης αποκρουόταν. Κάθε έφοδος συναντούσε τον θάνατο. Οι Οθωμανοί είχαν κυριεύσει τη μεγαλύτερη πόλη της Χριστιανοσύνης, και όμως δεν μπορούσαν να λυγίσουν μια χούφτα άνδρες που πολεμούσαν με την ορμή της Κρήτης. 

Κάποια στιγμή η είδηση έφτασε στον ίδιο τον Μωάμεθ.  Ο σουλτάνος πληροφορήθηκε ότι οι υπερασπιστές των πύργων προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να παραδοθούν. Και τότε συνέβη κάτι σπάνιο στην ιστορία των κατακτήσεων. Αντί να διατάξει τη σφαγή τους, ο Μωάμεθ —αναγνωρίζοντας την ανυπέρβλητη ανδρεία τους— τους έστειλε μια πρόταση που δεν είχε προηγούμενο: Μπορούσαν να αποχωρήσουν ελεύθεροι. Με τα όπλα τους. Με τις Σημαίες τους. Με όλα τα υπάρχοντά τους. Ήταν μια τιμή που κερδήθηκε με το σπαθί και το βέλος. Έτσι, περίπου 170 επιζώντες κατέβηκαν από τους πύργους. Δεν έφυγαν ως αιχμάλωτοι. Δεν έφυγαν σκυφτοί. Αλλά ως πολεμιστές που είχαν κερδίσει τον σεβασμό ακόμη και του νικητή. 

Πέρασαν ανάμεσα από τις οθωμανικές γραμμές, επιβιβάστηκαν στο πλοίο τους και άνοιξαν πανιά. Καθώς το Κρητικό πλοιάριο γλιστρούσε στα νερά του Κερατίου, ο οθωμανικός στόλος παρέμενε ακίνητος, παρακολουθώντας σε σιωπή το πλοίο που έφευγε αήττητο μέσα από μια πόλη που ψυχορραγούσε.   Ίσως γι’ αυτό η μνήμη τους έμεινε ζωντανή στην Κρητική παράδοση. Ίσως γι’ αυτό, από εκείνη τη μέρα, οι Κρητικοί έδεσαν στο κεφάλι τους το μαύρο σαρίκι. Τα πυκνά του κρόσσια δεν είναι απλό στόλισμα - είναι τα δάκρυα που έχυσε η Κρήτη για την Πόλη, ένας αιώνιος φόρος τιμής σε εκείνους που δεν λύγισανΌταν όλα είχαν τελειώσει.. όταν ο τελευταίος Αυτοκράτορας είχε πέσει.. όταν οι καμπάνες είχαν σιωπήσει.. Υπήρχαν ακόμη κάποιοι που κρατούσαν τη Σημαία ψηλά. Και την κατέβασαν μόνο όταν τους ζητήθηκε με τιμή. 

Γι’ αυτό η Ιστορία δεν τους θυμάται απλώς ως τους τελευταίους υπερασπιστές. Τους θυμάται ως τους τελευταίους που δεν κατέβασαν ποτέ τη Σημαία τους στη μάχη. 

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Χανιώτικος συρτός προέρχεται από χορό που πρωτοχορεύτηκε από τους επιζώντες πολεμιστές κατά την επιστροφή τους. Επίσης, το χωριό Καλλικράτης στα Σφακιά πήρε το όνομά του από τον αρχηγό Μανούσο Καλλικράτη.

 

Πηγές: Γεώργιος Φραντζής (Χρονικό), 

Χειρόγραφα Μονής Βατοπεδίου (Μοναχός Καλλίνικος).


Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Υπάρχει ελπίδα..

 

Υπάρχει ελπίδα..

Αυτό που έγινε στον Άλιμο δεν έχει προηγούμενο.. Ένα πολύ δυνατό μάθημα ανθρωπιάς από ανθρώπους του μεροκάματου!

Δίπλα σ' ένα σχολείο όπου δίνονται Πανελλήνιες εξετάσεις, ένα ολόκληρο εργοτάξιο πάγωσε, οι εργάτες σταμάτησαν τα πάντα και κρέμασαν ένα πανό "τις ώρες των εξετάσεων το εργοτάξιο θα είναι πιο ήσυχο και από βιβλιοθήκη, τα κομπρεσέρ πήραν εξεταστική άδεια και στο τέλος έγραψαν το καλύτερο "αν δεν πετύχετε στην σχολή που θέλετε μην αγχώνεστε.. η επιτυχία δεν γράφεται μόνο στα αμφιθέατρα, χτίζεται και στα εργοτάξια!

Άνθρωποι του μεροκάματου θυσίασαν μεροκάματα για να μην χάσουν τα παιδιά την συγκέντρωσή τους!!

Μία μόνο λέξη ταιριάζει εδώ ανθρωπιά και ήθος!



Υπάρχει ελπίδα..


ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!    Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Σουηδία: Από την ψηφιακή επoxή, πίσω στο στυλό και το χαρτί.

5/6/26

  

Σουηδία: Από την ψηφιακή επoxή, πίσω στο στυλό και το χαρτί. 

 Η Σουηδία, γνωστή ως μία από τις πιο τεχνολογικά προηγμένες χώρες στην Ευρώπη, με υψηλά επίπεδα ψηφιακών δεξιοτήτων, υποστηρίζει μια νέα κατεύθυνση που βασίζεται στην επιστροφή στην κλασική εκπαίδευση λόγω της μείωσης των επιπέδων αλφαβητισμού.

Η Σουηδική κυβέρνηση επιθυμεί ένα εκπαιδευτικό μοντέλο που χρησιμοποιεί στις τάξεις τα φυσικά βιβλία, 

το χαρτί και το στυλό.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, στη Σουηδία, από το 2010, οι φορητοί υπολογιστές χρησιμοποιούνται περισσότερο στο εκπαιδευτικό σύστημα και από το 2015, πάνω από το 80% των μαθητών λυκείου σε κρατικές μονάδες είχαν προσωπική ψηφιακή συσκευή.

Από το 2019, η υποχρεωτική χρήση tablet εισήχθη στο πρόγραμμα σπουδών του νηπιαγωγείου, προκειμένου να προετοιμαστούν τα παιδιά για την ψηφιακή εποχή. Ωστόσο, από το 2025, τα νηπιαγωγεία δεν θα υποχρεούνται πλέον να χρησιμοποιούν ψηφιακές συσκευές και τα παιδιά κάτω των δύο ετών δεν θα έχουν πλέον πρόσβαση σε tablet.

Από το 2027, η χρήση κινητών τηλεφώνων στα σχολεία θα απαγορεύεται πλήρως, χωρίς εξαιρέσεις.

Η Σουηδία διαθέτει ήδη σημαντικά ποσά, πάνω από 170 εκατομμύρια ευρώ, για την αγορά σχολικών βιβλίων και οδηγών για τους εκπαιδευτικούς, έτσι ώστε από το 2028 η εκπαίδευση να βασίζεται αποκλειστικά στα σχολικά βιβλία.

Η Σουηδία καταγράφει ολοένα και χαμηλότερες επιδόσεις στον γραμματισμό, κατατασσόμενη το 2022 μετά το Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ, την Δανία και την Φινλανδία, ενώ σχεδόν το 25% των μαθητών ηλικίας μεταξύ 15 και 16 ετών δεν φτάνουν σε βασικό επίπεδο κατανόησης των αναγνωστικών κειμένων.


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Εξομολόγηση καθαρά,

4/6/26

Κάποτε, μία γυναίκα ζούσε με Νηστείες και Προσευχές. Φαινόταν εξωτερικά ευλαβής, είχε όμως πολλή υπερηφάνεια και πίστευε πώς ήταν Αγία.   Είχε επίσης τόση μνησικακία, πού, αν μάλωνε με κάποια άλλη, όχι μόνο δεν τη συγχωρούσε, μα ούτε ήθελε νά την ξαναδεί στα μάτια της.   Κάποτε αρρώστησε και κάλεσε τον Πνευματικό, άλλά δεν Εξομολογήθηκε καθαρά. Αυτό το συνηθίζουν μερικοί επιπόλαιοι Χριστιανοί, πού κρύβουν τις μεγάλες αμαρτίες και φανερώνουν τις μικρές.  Τέλος, όταν ο Ιερέας έφερε τα ‘Άγια για να την Κοινωνήσει, εκείνη γύρισε στον τοίχο το πρόσωπο και δεν μπορούσε ούτε να αντικρίσει το Θείο Μαργαρίτη.  Την ίδια στιγμή, με Θεία παραχώρηση, Ομολόγησε με δυνατή φωνή:

Όπως εγώ από υπερηφάνεια δεν συγχωρούσα όσους μου έφταιγαν, αλλά τούς αποστρεφόμουν, έτσι τώρα αποστρέφει και ο Κύριος το πρόσωπό Του από μένα και δεν θέλει νά μπει στην ανάξια ψυχή μου! Δεν θα τον δω στην Ουράνια Βασιλεία, αλλά θα καίγομαι στην αιώνια κόλαση!  Και μ’ αυτά τα λόγια ξεψύχησε..

Βιβλίο: "Θαύματα και Αποκαλύψεις από τη Θεία Λειτουργία",

Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου Αττικής.


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!  Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Για τον ασφαλή δρόμο της Θείας Ευσπλαγχνίας,

 

Τον Δ’ Αιώνα ζούσε στην Αίγυπτο ένας Άγιος Γέροντας, που είχε και αυτός το Χάρισμα των Ιαμάτων• από αυτό είχε αποκτήσει πολύ μεγάλη δόξαΓρήγορα όμως παρατήρησε, ότι η υπερηφάνεια τον εξουσίαζε, και ότι δεν ήταν σε θέση να την νικήση με τις δικές του δυνάμεις. Και τότε με πολύ θερμή Προσευχή κατέφυγε στο Θεό. Και Τον παρακάλεσε να επιτρέψη να δαιμονισθή• για να Ταπεινωθή. 

Και ο Θεός εισάκουσε το Ταπεινό αίτημα του δούλου Του. Και άφησε τον σατανά να μπη μέσα του.   Ο Γέροντας άφησε τον εαυτό του σε όλες τις επιθέσεις του διαβόλου. Αυτό κράτησε πέντε μήνες. Στο διάστημα αυτό του φορούσαν ράκη.

Ο κόσμος, που προηγουμένως έτρεχε σ’ αυτόν και τον δόξαζε για μεγάλο Άγιο, τώρα τον εγκατέλειψε!  Όλοι έλεγαν, πως τρελλάθηκε! Μα ο Γέροντας απαλλαγμένος πια από την δόξα των ανθρώπων και την υψηλοφροσύνη, που τον μάστιζε εξ αιτίας της, ευχαριστούσε το Θεό που τον έσωσε. Η Σωτηρία του ολοκληρώθηκε με λίγη ταλαιπωρία και λίγη (κατά την κρίση των σαρκικών ανθρώπων) ατιμία. Οι σαρκικοί άνθρωποι δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι ο διάβολος με τη δική τους τιμή του έσκαβε το λάκκο. Και πολύ περισσότερο δεν μπορούσαν να καταλάβουν ποτέ, πως με τη δαιμονοληψία ξαναγύρισε στον ασφαλή δρόμο της Θείας Ευσπλαγχνίας.


Ἀγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ.


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

ἔτσι πορεύεσαι στὸ γάμο σου,

3/6/26

 Ἄκου τί λέει ἡ Γραφή

“Θὰ ἐγκαταλείψει ὁ ἄνδρας τὸν πατέρα του καὶ τὴ μητέρα του, γιὰ νὰ ζήσει μαζὶ μὲ τὴ γυναίκα τού”. 

Ἂς μὴν ἔχουμε, λοιπόν, καμιὰ μικρόψυχη πρόφαση. Δὲν πάν’ νὰ χαθοῦν τὰ χρήματα, οἱ ὑπηρέτες καὶ οἱ τιμές! Ἐγὼ πάνω ἀπ’ ὅλα βάζω τὴν ἀγάπη μου γιὰ σένα». Ἀπὸ πόσα πλούτη, ἀπὸ πόσους Θησαυροὺς δὲν θὰ εἶναι ποθεινότερα τὰ λόγια τοῦτα στὴ γυναίκα! Νὰ τῆς λὲς ὅτι τὴν ἀγαπᾶς, χωρὶς νὰ φοβᾶσαι μήπως κάποτε τὸ πάρει πάνω της καὶ τὸ ἐκμεταλλευθεῖ. Οἱ ἄσεμνες γυναῖκες, ποὺ πηγαίνουν μὲ τὸν ἕνα καὶ μὲ τὸν ἄλλο εἶναι φυσικὸ νὰ τὸ παίρνουν ἐπάνω τους μὲ τέτοια λόγια. 

Μία καλὴ κοπέλα, ὅμως ὄχι μόνο δὲν θὰ ξιπαστεῖ, ἀλλὰ καὶ θὰ Ταπεινωθεῖ. Δεῖξε μάλιστα ὅτι σου ἀρέσει πολὺ νὰ μένεις μαζί της, ὅτι προτιμᾶς νὰ μένεις στὸ σπίτι γιὰ χάρη της, παρὰ νὰ βρίσκεσαι μὲ τοὺς φίλους σου. Νὰ τὴν τιμᾶς περισσότερο ἀπὸ τοὺς φίλους σου, περισσότερο ἀκόμα κι ἀπὸ τὰ παιδιά σας. Καὶ αὐτὰ γιὰ χάρη της νὰ τ’ ἀγαπᾶς. Ἂν κάνει κάτι καλό, νὰ τὴν παινεύεις καὶ νὰ τὴν θαυμάζεις. Ἂν πέσει σὲ κάποιο σφάλμα, νὰ τὴ συμβουλεύεις καὶ νὰ τὴ διορθώνεις μὲ καλὸ τρόπο. 

 ἔτσι πορεύεσαι στὸ γάμο σου καὶ τέτοια διδάσκεις τὴ γυναίκα σου.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!  Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

θέλημα τοῦ Θεοῦ,

Σᾶς ἔχω πεῖ τό περιστατικό 

πού μόλις παντρεύτηκε καί πῆγε στόν Ἅγιο Ἐφραίμ τόν Κατουνακιώτη - μεγάλος Άγιος - καί εἶδε τήν βέρα ὁ Γέροντας καί τόν ρώτησε ἄν παντρεύτηκε - ἦταν στήν διαδικασία τοῦ γάμου. Τότε τοῦ λέει: 

Ἀπό ἐδῶ καί ἐμπρός θά κάνεις ἐσύ ὑπακοή στή σύζυγο καί ἡ σύζυγος σ' ἐσένα. Αὐτός ἤτανε μορφωμένος, εἶχε σπουδάσει Θεολογία καί σκέφτηκε: Ἄ, ἐδῶ ὁ Γέροντας κάνει λάθος, δέν ξέρει ἀπό Θεολογία. Γιατί αὐτός θυμόταν μόνο τό ρητό του Ἀποστόλου Παύλου πού λέει: "ἡ γυνή νά ὑποτάσσεται στόν ἄνδρα".  Δέν θυμόταν τό ἄλλο ρητό, πού λέει "ὑποτάσσεστε ἀλλήλοις"(Ἐφ. 5, 21). Λέει "αὐτό μοῦ κόστισε πέντε χρόνια ταλαιπωρίας". 

Τά πέντε πρῶτα χρόνια δηλαδή προσπαθοῦσε νά ἐπιβληθεῖ στή γυναίκα του καί δέν γινότανε. Μετά τά πέντε χρόνια,κατάλαβε, ὅτι πρέπει καί αὐτός νά κάνει ὑπακοή στή γυναίκα του, γιά νά βροῦν τό θέλημα τοῦ ΘεοῦΑὐτό εἶναι τό ζητούμενο!  Ὄχι ποιανού τό θέλημα θά γίνει. Κανενός δέ θά γίνει, τοῦ Θεοῦ νά γίνει!  Αὐτό εἶναι τό ζητούμενο, νά γίνει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Τότε θά ἔχουμε ἀνάπαυση.. 

Γιατί νομίζετε ὅτι ἄν γίνει τό δικό μας θέλημα θά ἔχουμε ἀνάπαυση;  .. Δέν θά ἔχουμε. Ἀληθινή ἀνάπαυση δέν θά ἔχεις. Ἔχεις μία ἐγωιστική ἱκανοποίηση ὅτι ἐπιβλήθηκες. Ὅταν μάλιστα ὁ ἄλλος νιώθει πληγωμένος, περιφρονημένος, δέν θά ἔχεις ἀληθινή ἀνάπαυση.


Γέροντας Σάββας, ο Ἁγιορείτης.+


Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Ταπεινή ψυχή υπομένει και αγαπά δίχως όρους!

2/6/26

 

♰ Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος 

Υπάρχει ένα Φως που δεν σβήνει ποτέ, ακόμη κι αν όλα γύρω σκοτεινιάσουν. Είναι το Φως της καθαρής, Ταπεινής ψυχής που ξέρει να υπομένει και να αγαπά δίχως όρους.

Ας ξεκινήσουμε την ημέρα μας με τη δική του γαλήνη. Με την Πίστη πως κανένας στάβλος της ζωής δεν είναι αρκετά σκοτεινός για να κρύψει την ελπίδα, και καμία δοκιμασία δεν είναι μεγαλύτερη από τη δύναμη που κρύβουμε μέσα μας!


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια