“Ο καθένας μας κοντά στην Θεοτόκο γίνεται σαν παιδί, σε αυτή την Μητέρα βρίσκουμε παρηγοριά, αγάπη και προστασία, μικροί και μεγάλοι, νέοι και γέροι, άνδρες και γυναίκες.”
Φώτης Κόντογλου
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Tο Μοναστήρι της Παναγίας. Ο Π. Ιωάννης Παλαντζάς,
Ο Π. Ιωάννης Παλαντζάς ο «σκουπιδιάρης της Παναγίας», Στα ορεινά της Καλαμπάκας Τρικάλων, σε υψόμετρο 680 μέτρων, δεσπόζει η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Χρυσίνου. Πρόκειται για ένα Ιστορικό Μοναστήρι, το οποίο χτίστηκε το 14ο αιώνα, με σπουδαία αρχιτεκτονική. Τα χρόνια πέρασαν και η δράση – αυτού του Μοναστηριού – σταμάτησε, όταν οι Γερμανοί το λεηλάτησαν και πήραν ομήρους τους Καλόγερους και έτσι το Μοναστήρι καταστράφηκε εντελώς. Εδώ και 19 χρόνια την ανέγερση του Ιερού Ναού και τη φροντίδα του, έχει αναλάβει ο π. Ιωάννης, ο λεγόμενος και «Σκουπιδιάρης της Παναγίας», αφού κατά εκατοντάδες συρρέουν καθημερινά οι Πιστοί, για να πάρουν την Ευλογία του, Πιστοί από τη Θεσσαλία, την Ελλάδα και όλο τον κόσμο, και παράλληλα να λάβουν τη Χάρη της, στο Μοναστήρι της Παναγίας.
Ο Π. Ιωάννης Παλαντζάς γεννήθηκε το 1952 τυφλός. Κανείς δεν μπόρεσε να του δώσει το φως του. Όταν έγινε 14 ετών, οι γονείς του, ανήμερα της γιορτής της Παναγίας, τον πήγαν στην Παναγία τη Σπηλιώτισσα, στα Άγραφα, η οποία ήταν Θαυματουργή.Εκεί, γονάτισε μπροστά στην Εικόνα της Παναγίας και ζήτησε λέγοντας:
-«Παναγία μου, θέλω να δω το φως μου, σαν όλα τα παιδιά της γης και εγώ θα ΄ρθω να σε υπηρετήσω, ως ένας απλός σκουπιδιάρης». Ξάφνου μετά από αυτά τα λόγια, ακούστηκε μια αστραπή και αντίκρισε για πρώτη φορά το φως του. Ο Π. Ιωάννης, γνωστός στον κόσμο και Παπα – Γιάννης, εγκατέλειψε όλα τα εγκόσμια και αφιερώθηκε στην Παναγία, πηγαίνοντας στα Μετέωρα να γίνει Μοναχός. Τα πρώτα χρόνια που πήγε στα Μετέωρα συνάντησε αρκετές δυσκολίες με την υγεία του καθώς προσβλήθηκε από μελάνωμα στο αριστερό μάτι. Οι γιατροί δεν του έδιναν ζωή. Δεν το έβαλε κάτω και πήρε μια Εικόνα της Παναγίας αγκαλιά λέγοντας: -«Γλυκιά μου Παναγία και αφέντρα μου, θέλω να ζήσω και να είμαι ανάμεσα στον κόσμο, δεν θέλω τόσο νέος να χάσω τη νιότη μου». Επισκέφθηκε συγγενείς του, στη Νέα Υόρκη, για να νοσηλευτεί, όπου του έγινε εξόρυξη του ματιού και γλίτωσε από βέβαιο θάνατο – για λίγο όμως – καθώς η αρρώστια του «χτύπησε» ξανά την πόρτα και προσβλήθηκε από οστεοσάρκωμα στο δεξί του πόδι, επιστρέφοντας ξανά για νοσηλεία, στη Νέα Υόρκη για θεραπεία και έτσι γλίτωσε για δεύτερη φορά από τον καρκίνο.
Επισκεπτόμενος με άλλους Μοναχούς των Μετεώρων και του Αγίου Όρους, τη μισογκρεμισμένη Ιερά μονή της Παναγίας Χρυσίνου, γύρω στο 2000, όταν ο Π. Ιωάννης αντίκρισε την κατεστραμμένη Εκκλησία και τα ερείπια, γονάτισε και είπε προς τους άλλους: - «Αδέρφια, Πατέρες από σήμερα και πέρα τη ζωή μου την ξεγράφω, θα ‘ρθω εδώ και το σπιτάκι της Παναγίας θα φτιάξω, και όλες τις πέτρες που έχει εδώ, η Παναγία, στο δικό μου καράβι θα τις βάλω, και στο δικό της λιμάνι θα τις φέρω, και το σπίτι της θα φτιάξω».
Όταν τα άκουσαν όλα αυτά οι Καλόγεροι, αρχικά αντέδρασαν λέγοντας, ότι δεν θα σε αφήσουμε εδώ μέσα στη φύση, που ζουν άγρια ζώα, και εκείνη τη στιγμή που λογομαχούσαν, ξαφνικά ακούστηκαν Ψαλμωδίες, Καμπάνες, Θυμιατά, μέσα από τον ερειπωμένο Ναό και οι Μοναχοί αναφώνησαν «όντως ο Θεός, θέλει το σπίτι της Παναγίας να γίνει». Ο Π. Ιωάννης έφτιαξε ένα μικρό δωμάτιο από τσιμεντόλιθους και στη συνέχεια πήρε ένα κουτί ξύλινο και επισκέφθηκε τους συγγενείς του λέγοντας:
-«Αν θα παντρευόμουν θα μου φέρνατε κάποιο δώρο, ρίξτε εδώ, ό,τι έχετε ευχαρίστηση». και όλοι βοήθησαν ρίχνοντας χρήματα και μαζεύοντας παράλληλα για τα πρώτα έξοδα. Αμέσως μετά, ξεκίνησαν τα μεγάλα έργα, αρχικά από την πατρική περιουσία που πήρε στα χέρια του και την διέθεσε και συνέχεια από χορηγίες των Πιστών. Ο Π. Ιωάννης φέρει μαζί του τον Ευλογημένο Τίμιο Σταυρό, που του χάρισε πριν πεθάνει ο μοναχός Παΐσιος, δίνοντας καθημερινά την Ευλογία στους Πιστούς.
Αξίζει να αναφερθεί ότι αν σε κάποιον άνθρωπο υπάρχει κάποιο πρόβλημα ο Σταυρός κολλάει στο συγκεκριμένο σημείο.
Τις καθημερινές δωρεές (τρόφιμα) των πιστών προς τη Μονή, ο Π. Ιωάννης τις μοιράζει προς τους επισκέπτες, αλλά και σε αυτούς που πραγματικά τις έχουν ανάγκη.
Η Ιστορία της Μονής Παναγία Χρυσίνου,
Περίπου το 1300 μ.Χ., ο Π. Μακάριος σοφός έχτισε το Μοναστήρι. Το Μοναστήρι αυτό ονομάστηκε η Παναγία Χρυσίνου, διότι η Παναγία γιάτρεψε προπολεμικά τους αρρώστους από την αρρώστια της «χρυσής», για αυτό και την ονόμασαν η κυρά του Χρυσίνου.
Το Μοναστήρι γιορτάζει στις 23 Αυγούστου. Βρίσκεται περίπου μισή ώρα από την Καλαμπάκα, λίγα χιλιόμετρα πάνω από το χωριό Αμπέλια Κλεινού Καλαμπάκας, ελάχιστα χιλιόμετρα δυτικά των Μετεώρων.
Μιχάλης Αντωνιάδης
Διάκριση εἶναι νὰ γνωρίζει κανείς,
27/8/26
Διάκριση εἶναι νὰ γνωρίζει κανείς, σὲ κάθε περίσταση, χρόνο καὶ πράξη, ποιο εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.
'Ἄλλο εἶναι ἡ φυσικὴ ἐξυπνάδα τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἄλλο ἡ Διάκριση ποὺ χαρίζει ὁ Θεός.
Ἀκόμη καὶ καλὰ ἔργα μας προβάλλουν οἱ δαίμονες, γιὰ νὰ στερήσουν ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο τὴ διάκριση.
✝️Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος.
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Τι Θαυμαστός Πνευματικός πλούτος,
Η σπατάλη είναι κλοπή της περιουσίας των φτωχών γιατί το πλεόνασμά μας ανήκει σ’ αυτούς..
Πρέπει να ευεργετούμε και να βοηθούμε ακατάπαυστα τους συνανθρώπους μας, πρέπει να τους ευεργετούμε όλους, χωρίς να ξεχωρίζουμε πρόσωπα ή καταστάσεις.. Τίποτα δεν δίνουμε από τα δικά μας, γιατί όλα προέρχονται από τον Θεό..
Μισείς τον εχθρό σου; Να ξέρεις ότι είσαι τρελός.
Γιατί; Επειδή, όσο κι αν σε πολεμάει ο εχθρός σου εξωτερικά, εσύ πολεμάς περισσότερο τον εαυτό σου εσωτερικά. Και αυτό δεν είναι ο πιο σκληρός διωγμός, το να βασανίζεις τον εαυτό σου με το μίσος προς τον εχθρό σου;
Η ύπαρξη των Αγίων της Εκκλησίας μας αποτελεί τον ακατάπαυστο έλεγχο της δικής μας απιστίας,
Πνευματικής ραθυμίας, χλιαρότητας και αμετανοησίας.
Γι’ αυτό και κατά την Δευτέρα και φοβερά παρουσία του Κυρίου μας «μείζον κρίμα ληψόμεθα».
Τι Θαυμαστός Πνευματικός πλούτος υπάρχει στην Εκκλησία! Πλούτος Πίστεως,ελπίδος και αγάπης. Πλούτος σοφίας, Χάριτος και Θαυμάτων. Πλούτος ευσπλαχνίας, παρηγορίας και ειρήνης. Πλούτος καθάρσεως, Αγιασμού και Φωτισμού.
Ω!, αν όλοι οι άνθρωποι εγνώριζαν αυτόν τον πλούτο και προσέτρεχαν στην Εκκλησία..
Ἡ καρδιὰ εἶναι ὁ πρῶτος παράγοντας στὴ ζωή μας. Ἡ καρδιακὴ γνώση προηγεῖται τῆς νοησιαρχικῆς. Ἡ καρδιὰ βλέπει ἄμεσα, ἀστραπιαία, ἑνιαία. Αὐτὴ ἡ γνώση τῆς καρδιᾶς μεταδίδεται στὸ νοῦ, καὶ μέσα στὸ νοῦ χωρίζεται σὲ μέρη, ἀναλύεται σὲ συστατικά.
Ἡ ἀλήθεια ἀνήκει στὴ καρδιὰ καὶ ὄχι στὸ νοῦ.
Στὸν ἐσωτερικὸ ἄνθρωπο καὶ ὄχι στὸν ἐξωτερικό..
Προσπαθῆστε νὰ προοδεύετε στὴν ἐσωτερικὴ καρδιακὴ ἐπιστήμη, στὴν ἐπιστήμη δηλαδὴ τῆς ἀγάπης, τῆς Πίστης, τῆς Προσευχῆς, τῆς πραότητας, τῆς ταπεινοφροσύνης, τῆς εὐγένειας, τῆς ὑπακοῆς, τῆς σωφροσύνης, τῆς συγκαταβατικότητας, τῆς συμπάθειας, τῆς αὐτοθυσίας, τῆς κάθαρσης ἀπὸ πονηροὺς καὶ κακοὺς λογισμούς..
Ὁ 'Άγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης
Μιχάλης Αντωνιάδης
Υπάρχει ζωή μετά τον τοκετό;
26/8/26
Υπάρχει ζωή μετά τον τοκετό;
Μάνος Δανέζης: Ας καταλάβουμε ότι το Σύμπαν απλώνεται παντού γύρω μας με τρόπο που δεν αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας. Το αόρατο αυτό Σύμπαν είναι γεμάτο από νόμους και πραγματικότητες που δεν εκφράζονται με όσα «κλασικά» μαθαίνουμε στα σχολεία μας. Αυτό το αόρατο στις αισθήσεις μας γεγονός, συνεχώς αποκαλύπτεται πειραματικά από τη σύγχρονη επιστημονική πραγματικότητα.
Υπάρχει ζωή μετά τον τοκετό, Pablo J. Luis Molinero, «Morphogeny»
Στη μήτρα μιας μητέρας βρίσκονται δύο μωρά. Το ένα ρωτά το άλλο: «Πιστεύεις στη ζωή μετά τον τοκετό;» κι εκείνο απάντησε, «Γιατί ρωτάς; Φυσικά. Κάτι θα υπάρχει μετά τον τοκετό. Μπορεί να είμαστε εδώ για να προετοιμαστούμε, για αυτό που θα ακολουθήσει αργότερα.» «Ανοησίες», είπε το πρώτο. «Δεν υπάρχει ζωή μετά τον τοκετό. Τι είδους ζωή θα ήταν αυτή»; Το δεύτερο είπε, «Δεν ξέρω, αλλά ίσως θα υπάρχει περισσότερο φως από ότι εδώ. Ίσως να περπατάμε με τα πόδια μας και να τρώμε με το στόμα. Ίσως να έχουμε περισσότερες αισθήσεις που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε τώρα».
Το πρώτο απάντησε: «Αυτό είναι παράλογο! Το περπάτημα είναι αδύνατο. Και να τρώμε με το στόμα; Γελοίο! Ο ομφάλιος λώρος μας δίνει την τροφή και όλα όσα χρειαζόμαστε. Αλλά ο ομφάλιος λώρος είναι πολύ κοντός. Οπότε, η ζωή μετά τον τοκετό, λογικά, αποκλείεται».
Το δεύτερο όμως επέμενε, «Λοιπόν, νομίζω ότι υπάρχει κάτι και ίσως είναι διαφορετικό από ό,τι είναι εδώ. Ίσως να μη μας χρειάζεται αυτό το φυσικό καλώδιο πια».
Και το πρώτο απάντησε, «Ανοησίες. Και επιπλέον, αν υπάρχει ζωή, τότε γιατί ποτέ κανείς δεν έχει γυρίσει πίσω από εκεί; Ο τοκετός είναι το τέλος της ζωής, και μετά από τον τοκετό & δεν υπάρχει τίποτα, παρά μόνο σκοτάδι, σιωπή και λήθη. Δεν οδηγεί πουθενά».
«Λοιπόν, δεν ξέρω», λέει το δεύτερο, «αλλά σίγουρα θα συναντήσουμε τη μητέρα και αυτή θα μας φροντίσει».
Τότε το πρώτο μωρό απάντησε, «Μητέρα; Πιστεύεις στη μητέρα; Αυτό είναι γελοίο. Αν η μητέρα υπάρχει, τότε πού είναι τώρα»;
Το δεύτερο είπε: «Είναι παντού γύρω μας. Είμαστε περικυκλωμένοι από αυτήν. Είμαστε μέρος της. Είναι μέσα της που ζούμε. Χωρίς αυτήν, αυτός ο κόσμος μας δεν θα μπορούσε καν να υπάρχει».
Τότε είπε το πρώτο, «Λοιπόν, εγώ δεν την βλέπω, έτσι είναι λογικό ότι δεν υπάρχει».
Και τότε το δεύτερο μωρό απάντησε, «Μερικές φορές, όταν κάνεις ησυχία και επικεντρωθείς και ακούσεις πραγματικά, μπορείς να αντιληφθείς την παρουσία της, και μπορείς να ακούσεις την αγαπημένη της φωνή, να σε καλεί ».
Μιχάλης Αντωνιάδης
Έφυγαν όλοι οι Τούρκοι! Τους έδιωξε η Παναγία..
25/8/26
Κατά το 1830, επειδή υπήρχε στο Άγιον Όρος πολύς Τουρκικός Στρατός, για ένα διάστημα δεν είχε μείνει στην Μονή Ιβήρων κανένας Μοναχός.
Είχαν φύγει οι Πατέρες, άλλοι με τα Άγια Λείψανα, άλλοι για να βοηθήσουν στην Επανάσταση. Ερχόταν στο Μοναστήρι μόνον ένας Μοναχός από μακριά πού άναβε τα Κανδήλια και σκούπιζε. Μέσα και έξω από το Μοναστήρι ήταν Τουρκικός Στρατός, και αυτός ο καημένος σκούπιζε και έλεγε:
«Παναγία μου, τι θα γίνει μ’ αυτήν την κατάσταση;».
Μία φορά που Προσευχόταν με πόνο στην Παναγία, βλέπει να τον πλησιάζει μία γυναίκα – ήταν η Παναγία – πού έλαμπε και το πρόσωπο της ακτινοβολούσε.
Του παίρνει την σκούπα από το χέρι και του λέει: «Εσύ δεν ξέρεις να σκουπίζεις καλά· εγώ θα σκουπίσω». Και άρχισε να σκουπίζει. Ύστερα εξαφανίσθηκε μέσα στο Ιερό.
Σε τρεις μέρες έφυγαν όλοι οι Τούρκοι! Τους έδιωξε η Παναγία..
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Μετανοημένος άνθρωπος,
Είχε έρθει μια μέρα για να Εξομολογηθεί ένας Μετανοημένος άνθρωπος.
Και τον ρώτησα εάν βλασφημεί και με απάντησε:
Κάποτε βλασφημούσα, τώρα όμως όχι.
Και ξέρετε Πάτερ, πώς σταμάτησα αυτό το μεγάλο αμάρτημα;
Βλασφημούσα πάρα πολύ και ιδιαίτερα την Παναγία.
Και μία μέρα ενώ κοιμόμουν, νιώθω ξαφνικά ότι κάποιος με σκουντά και ανοίγω τα μάτια. Και βλέπω μπροστά μου, μια μαυροφορεμένη, ολόλευκη και πανέμορφη γυναίκα και μου λέει: «Παιδί μου (δεν τον είπε ασεβή), γιατί με βλασφημάς; Τί κακό σέ έκανα στη ζωή σου»; Τότε κατάλαβα ότι βρέθηκα μπροστά στην Παναγία μας και έμεινα κεραυνοβολημένος. Τότε ή Παναγία με το χεράκι της με παίρνει τη γλώσσα, μου την τραβάει και μου την έκανε τόση μεγάλη, πού την κόλλησε στο ταβάνι του δωματίου μου! Και με λέει ή Παναγία: «Αν θέλεις τώρα βλασφήμα!».
Εγώ τότε της έκανα νεύμα, ότι δεν επρόκειτο ποτέ να το ξανακάνω. «Θα σέ Θεραπεύσω την γλώσσα σου, με είπε ή Παναγία, αλλά αν το ξανακάνεις, τότε ίσως σέ πάρω το παιδί σου». Έκτοτε, Πάτερ, ουδέποτε ασέβησα στην Παναγία μας. Αυτά με είπε εκείνος ό άνθρωπος.
Η βλασφημία δεν είναι μία κακιά συνήθεια, αλλά μία διαβολική συνήθεια..
Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας +
Μιχάλης Αντωνιάδης
Γιατί στο τιμόνι της Ελλάδος κάθεται η Παναγία”!
Θάρρος και ελπίδα!
“Να πεις τους Έλληνες να μη φοβούνται και να έχουν θάρρος και ελπίδα! Γιατί στο τιμόνι της Ελλάδος κάθεται η Παναγία”!
Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Η επίσκεψη της Παναγίας στον Άδη.
Η επίσκεψη της Παναγίας στον Άδη.
Όταν η Παναγία κοιμήθηκε και πριν μεταβεί στον Παράδεισο, την ρώτησε ο Χριστός: «Τι θα ήθελες πρώτα Μητέρα Μου να δεις;».
Ξέρετε τι ζήτησε η Παναγία; Να επισκεφθεί τους τόπους της κολάσεως! Παραξενεύτηκαν οι Προφήτες! Παραξενεύτηκαν οι Δίκαιοι! Παραξενεύτηκαν οι Άγγελοι!
Το μόνο που ζήτησε να δει, πριν μεταβεί στον Παράδεισο, ήταν τον τόπο που βασανίζονται οι ψυχές εκείνες που δεν φέρθηκαν σωστά στο Θεό και Τον πλήγωσαν βαθιά και με πολλές αμαρτίες στερήθηκαν την αιώνια ζωή.
Δεν της χάλασε το χατίρι ο Χριστός, μόνο που θα την συνόδευαν οι Άγγελοι και οι Άγιοι στην διαδρομή αυτή, στο Βασίλειο του Άδη, εκεί που οι ψυχές είναι θλιμμένες και ταλαιπωρημένες.
Και όταν μπήκε στου Άδη το Βασίλειο, τρόμαξαν οι δαίμονες με το Φως που έλαμπε και φοβισμένοι έκαναν στην άκρη. Και Εκείνη προχώρησε να δει όλους τους τόπους της κολάσεως. Και τον πρώτο που ζήτησε να δει ξέρετε ποιος ήταν;
Ήταν να δει τον ταλαίπωρο Ιούδα που πρόδωσε τον Υιόν της και μόλις την είδε την ικέτευε να τον σπλαχνισθεί.
Όταν την είδαν και την άκουσαν όλοι οι αμαρτωλοί μέσα στις φωτιές του Άδη, άνοιξαν τα στόματα τους και με ικετευτική φωνή όλοι φώναζαν και ικέτευαν και παρακαλούσαν: «Μητέρα του Θεού,Σώσε μας, τους αμαρτωλούς».
Για πρώτη φορά είδαν όλοι οι Άγγελοι και οι Προφήτες τα μάτια της, τόσο δακρυσμένα και τόσο κλαμένα. Έκλαιγε απαρηγόρητα για τις ψυχές που βασανίζονται πολύ.
Τους βασάνιζε στη γη ο σατανάς λέγοντας τους, πως δεν υπάρχει Θεός και πως μπορούν να κάνουν οτιδήποτε κακό και είδε τώρα τα αποτελέσματα και έκλαψε γι’ αυτές τις ψυχές..
Και ο Χριστός, είδε τα πανέμορφα μάτια της δακρυσμένα και πόνεσε. Θα ήθελε πολύ να έβγαινε από την κόλαση η Μητέρα Του και να μην βλέπει αυτά που έβλεπε εκείνη τη στιγμή. Κι όμως η Μητέρα συνέχισε και από όπου περνούσε άνοιγε την αγκαλιά της και άφηνε τα χέρια της σαν σχήμα Ευλογίας.
Από όπου περνούσε άφηνε το χέρι της απλωμένο, όπως μια μάνα, που ανοίγει, τα χέρια της, αναζητώντας το παιδί της, εκείνη την στιγμή δεν άντεχαν οι δαίμονες, αλλά ούτε και ο Άδης πλέον στις τιμωρίες.
Σταματούσαν οι τιμωρίες! Σταματούσε η οργή! Σταματούσε το κακό! Όπου περνούσε η Παναγία, γαλήνευε αμέσως ο Άδης, λες και γινόταν Παράδεισος αμέσως, Φωτίστηκαν όλα, πλην ενός σημείου. Εκείνο το σημείο, ήταν τόσο πυκνό το σκοτάδι, που δεν ήθελε να φέξει. Αυτό έκανε εντύπωση στην Παναγία και ρώτησε πώς λέγεται αυτό το σημείο του Άδη;
Και της λένε οι Άγγελοι Κυρίου, ότι φτάσαμε στον πάτο του Άδη, δεν υπάρχει κατώτερο στρώμα και το μέρος αυτό ονομάζεται αφάνεια.
Και Γονάτισε σε εκείνο το σημείο και ζήτησε να δει ποιοί άνθρωποι και για ποιούς λόγους βρίσκονταν εκεί. Η Προσευχή της Παναγίας εισακούστηκε και οι Άγγελοι της αποκάλυψαν, ότι σε εκείνο το μέρος κολάζονται οι Μοναχοί και οι Κληρικοί, αλλά και οι Πρεσβυτέρες που δεν κράτησαν τη θέση τους πορνεύοντας και όλοι οι αιρεσιάρχες, διότι έγιναν η αιτία να κολάζονται συνεχώς, μέχρι Δευτέρας Παρουσίας, πολλοί άνθρωποι.
Για παράδειγμα ο Μωάμεθ, έγινε πρόξενος να κολαστούν, αλλά και να κολάζονται εξαιτίας του ισλαμισμού πολλοί άνθρωποι. Η Παναγία πόνεσε τόσο πολύ βλέποντας στον Άδη, όλες εκείνες τις ψυχές, που ζήτησε μία χάρη από το Χριστό, να βρουν όλες αυτές οι ψυχές, κάποια ”άνεση” μέχρι την Δευτέρα Παρουσία, διότι η Παναγία είναι φιλόστοργη Μητέρα όλου του κόσμου, σεσωσμένων και μη.
Και ο Χριστός ικανοποίησε το αίτημα της Παναγίας λέγοντας, ότι θα δίνει στις ψυχές αυτές, από το Πάσχα μέχρι την Πεντηκοστή, κάποια άνεση και παρηγοριά.
Και τότε παρακάλεσε τον Πατέρα της τον ουράνιο να την αφήσει με όλα τα αδελφάκια της από τον ουρανό, τους Αγίους, να είναι στη γη για να αγωνίζεται για τα σπλάχνα Του εδώ και να τα βοηθάει να μην πάει κανένα στην κόλαση, κανένα μα κανένα!
Γι’ αυτό να έχουμε Ευλάβεια σε όλους τους Αγίους της Εκκλησίας μας μα περισσότερο στην Παναγία μας, γιατί όλοι οι Άγιοι είναι ”δούλοι” του Χριστού, ενώ η Θεοτόκος είναι η Βασίλισσα του Ουρανού και της Γης και παρακαλεί τον φιλεύσπλαχνο Χριστό, για τις αμαρτίες μας.
Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός
Μιχάλης Αντωνιάδης
θάρρος και ελπίδα!
“Να πεις τους Έλληνες να μη φοβούνται και να έχουν θάρρος και ελπίδα! Γιατί στο τιμόνι της Ελλάδος κάθεται η Παναγία”!
Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός (Εορτάζει σήμερα). ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
.png "English"){kind=small}
