Ο προφήτης Ησαΐας πριν τη γέννηση του Χριστού προείπε,

27/7/26

 

Ας μας εξηγήσουν..

«Μπορεί η επιστήμη να μας πει πώς ο μεγάλος προφήτης Ησαΐας 700 χρόνια πριν τη γέννηση του Χριστού προείπε τα πιο σημαντικά γεγονότα της ζωής Του;

Να μας εξηγήσει την διορατική χάρη που έχουν οι Άγιοι και να μας πει, με ποιες φυσικές μεθόδους απέκτησαν οι Άγιοι αυτοί την χάρη και πώς μπορούσαν μόλις έβλεπαν έναν άνθρωπο άγνωστο αμέσως να καταλάβαιναν την καρδιά του και να διάβαζαν τις σκέψεις του;

Χωρίς να περιμένουν από τον επισκέπτη ερώτηση έδιναν απάντηση σ’ αυτά που τον προβλημάτιζαν.

Ας μας εξηγήσουν με ποιον τρόπο προέλεγαν οι Άγιοι τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα τα οποία με τον καιρό πραγματοποιούνταν ακριβώς όπως τα είχαν προφητέψει… «

Άγιος Λουκάς ο Ιατρός


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!!


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Τὸ κεφάλαιο τοῦ Ἡσαΐα στὶς Συν­αγωγές.

 

Οἱ ραββίνοι ἀφήρεσαν κεφάλαιον ἀπό τήν Παλαιάν Διαθήκην!


Τοῦ κ. Χρήστου Σιναίου, Οἰκονομολόγου,

πρώην ἀρθρογράφου τῆς ἐφημερίδος «Ρωμηοσύνη»


'Ώς ἐκεῖ ἔφτασαν! Ἕνα ὁλόκληρο κεφάλαιο ἔχουν ἀφαιρέσει, οἱ ἀθεόφοβοι, ἀπὸ τὴν Έβραϊκὴ μετάφραση τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Μὲ ἀποτέλεσμα, νὰ μὴ ἀναγιγνώσκεται ποτὲ στὴ Συναγωγή τους καὶ οἱ νεότερες γενιὲς τῶν Έβραίων νὰ μὴ γνωρίζουν κἄν τὴν ὕπαρξή του.

Τὸ κεφάλαιο αὐτό, τοῦ μεγαλύτερου ἐκ τῶν προφητῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τοῦ Προφήτη Ἡσαΐα, εἶναι αὐτὸ ποὺ ἀναφέρεται στὸν ἐρχομὸ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, 1700 χρόνια πρίν, καὶ περιγράφει μὲ κάθε λεπτομέρεια, πῶς θὰ εἶναι ἡ παρουσία Του στὴ γῆ, πῶς θὰ τὸν ἀντιμετωπίσουν, λαὸς καὶ ἄρχοντες, γιατί θὰ ἔλθει καὶ γιατί θὰ πάθει.

Τὸ ἄκακο ἀρνίον, ποὺ θὰ πάθει καὶ θὰ Σταυρωθεῖ γιὰ τὶς δικές μας ἁμαρτίες καὶ δὲν θὰ βγάλει λέξη ἀπὸ τὸ στόμα Του. Ὁ ἀναμενόμενος Μεσσίας, Ταπεινὸς στὴν καταγωγή, ποὺ θὰ ἔλθει γιὰ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, γιὰ ὅλα τὰ ἔθνη.

Ἀξίζει νὰ διαβάσετε τὸ κεφάλαιο αὐτὸ (Ἡσαΐας, Κεφ. ΝΓ΄, ἐδ. 1-12), γιὰ νὰ καταλάβετε, γιατί οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας ἔχουν ὀνομάσει τὸν «Μεγαλοφωνότατο» ἐκ τῶν Προφητῶν, Ήσαΐα, πέμπτο Εὐαγγελιστή, ἀφοῦ οἱ περιγραφὲς ποὺ ἔδωσε 1700 χρόνια πρὶν ἀπὸ τὸν ἐρχομὸ τοῦ Μεσσία, εἶναι τόσο ἀκριβεῖς καὶ λεπτομερεῖς, ὥστε κάποιος διαβάζοντας τὸ κεφάλαιο αὐτό, νὰ νομίζει ὅτι τὰ ἔγραψε κάποιος σύγχρονος αὐτόπτης μάρτυρας τῶν χρόνων τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Γι’ αὐτόν, ἀκριβῶς τὸν λόγο, οἱ Ραββῖνοι ἀπόγονοι καὶ σύγχρονοι συνεχιστὲς τῶν σταυρωτῶν τοῦ Κυρίου, ἀπαγόρευσαν νὰ διαβάζεται τὸ κεφάλαιο τοῦ Ἡσαΐα στὶς Συν­αγωγές. 

Καί, γιὰ νὰ εἶναι σίγουροι, ὅτι οὔτε ἐκτὸς Συναγωγῶν δὲν θὰ ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ τὸ διαβάσει κάποιος συμπατριώτης τους, τὸ ἀφαίρεσαν ἀπὸ τὶς Έβραϊκὲς ἐκδόσεις τῆς 

Π.Διαθήκης.

Γιὰ νὰ μὴ κατηγορηθοῦν, προφανῶς, οἱ πρόγονοί τους Ἀρχιερεῖς, ὅτι ἐν γνώσει τους Σταύρωσαν τὸν ἀναμενόμενο Μεσσία καὶ γιὰ νὰ μποροῦν, προφανῶς, οἱ ἴδιοι σήμερα νὰ συνεχίζουν νὰ παραμυθιάζουν τὸν λαό τους: ὅτι ὁ Μεσσίας δὲν ἦλθε, ἀλλὰ τὸν περιμένουν.. Καί, γνωρίζουμε πολὺ καλά, ποιὸν θὰ παρουσιάσουν ὡς 

.. μεσσία!!

Έδῶ, ἀξίζει νὰ θυμηθοῦμε τὸ φοβερό, «Οὐαὶ ὑμῖν Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριτές, ὅτι κλείνετε τὴν βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. ΚΓ΄, 14).

Βέβαια, οἱ ἴδιοι σήμερα Γραμματεῖς, Φαρισαῖοι καὶ Ἀρχιραββῖνοι, μὲ αὐτές τους τὶς ἐνέργειες, δὲν ἀφήνουν οὔτε τοὺς συμπολίτες καὶ συμπατριῶτες τους νὰ εἰσέλθουν στὴν «Βασιλεία τοῦ Πατρός», ὅπως τοὺς ἐπέκρινε στὴν ἴδια ὁμιλία Του ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Ἡ ὑποκρισία, τὸ ψέμα καὶ ἡ παραπλάνηση τοῦ Έβραϊκοῦ λαοῦ, γιὰ τὸν ὁποῖο εἶναι πνευματικὰ ὑπεύθυνοι, συνεχίζεται ἀδιάκοπα μέχρι σήμερα γιὰ δύο χιλιάδες χρόνια.

Ὅμως, κάποια τελευταῖα γεγονότα, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν στὸ Ἰσραὴλ δείχνουν, ὅτι κάτι σημαντικό, ἀλλὰ καὶ σημαδιακὸ διαδραματίζεται σήμερα ἐκεῖ. Καί, εἶναι αὐτὰ τὰ γεγονότα, ποὺ ἔδωσαν ἀφορμὴ γιὰ τὸ σημερινὸ ἄρθρο.

Συγκεκριμένα, Χριστιανοὶ Ἑβραῖοι, ποὺ πιστεύουν ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἦταν ὁ ἀναμενόμενος Μεσσίας, γιὰ τὸν ὁποῖο Προφήτευσαν οἱ μεγάλοι Προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὀργανώνονται, ἀναπτύσσουν δημόσια δράση καὶ ἐκδίδουν συγγράμματα καὶ βιβλία, γιὰ νὰ ἐνημερώσουν τοὺς συμπολίτες τους.

Σὲ ἕνα τέτοιο βιβλίο, μὲ τὸν τίτλο, «Τὸ ἀπαγορευμένο βιβλίο», ποὺ περιλαμβάνει τὸ διαγραφὲν κεφάλαιο ἀπὸ τὴν προφητεία τοῦ Ἡσαΐα, τὶς Προφητεῖες γιὰ τὸν Μεσσία ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Δανιὴλ καὶ διδασκαλίες τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὰ Εὐαγγέλια, κυκλοφόρησε τελευταῖα.

Τὸ προτείνουν στοὺς συμπατριῶτες τους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους παίρνουν συνεντεύξεις στοὺς δρόμους τῶν πόλεων στὸ Ἰσραὴλ καὶ δημοσιοποιοῦν ὅλα ὅσα κάνουν, γίνονται καὶ λέγονται, μέσα ἀπὸ βίντεο στὰ Μ.Κ.Δ..

Σὲ ἕνα τέτοιο βίντεο ποὺ κυκλοφόρησε πρόσφατα στὸ διαδίκτυο, ἐπιβεβαιώνουν ὅλα τὰ πιὸ πάνω, ἀλλὰ καὶ κάτι ἄλλο. Ὅτι, ἀκόμα, καὶ σήμερα, ἡ λέξη «Ἰησοῦς Χριστὸς» ἀποτελεῖ ταμποὺ στὸ Ἰσραήλ. Κάποιοι φοβοῦνται ἀκόμα καὶ νὰ προφέρουν τὸ ὄνομά Του καὶ κάποιοι ἀρνοῦνται «νὰ μιλήσουν γι’ αὐτὸ τὸ πρόσωπο», ὅπως οἱ ἴδιοι εἶπαν.

Ὅλοι, ὅμως, νεαροὶ καὶ ἡλικιωμένοι, Θρησκευόμενοι καὶ μή, μὲ κιπὰ (καπελάκι) ἢ χωρίς, Δέν γνώριζαν τὴν ὕπαρξη τοῦ συγκεκριμένου κεφαλαίου τῆς Προφητείας τοῦ Ἡσαΐα, τὸ ὁποῖο φρόντισαν οἱ Ραββῖνοι τους νὰ ἀφαιρεθεῖ ἀπὸ τὴν Βίβλο.

Έπειδή, ὁ ἀριθμὸς τῶν Ἑβραίων Χριστιανῶν, ποὺ Πιστεύουν στὸν Θεάνθρωπο καὶ Μεσσία Ἰησοῦ Χριστό, ὑπολογίζεται ἀπὸ τοὺς ἴδιους σήμερα στὸ μισὸ ἑκατομμύριο καὶ ἡ δράση τους αὐξάνεται -ὡς ἀντίλογος στὶς διακηρύξεις τῶν Ραββίνων, ὅτι πλησιάζει ὁ καιρὸς ποὺ θὰ φανερωθεῖ ὁ ἀναμενόμενος «μεσσίας» τους-, τὸ Ἀνώτατο Σαχεντρὶν (Συνέδριο) ζητεῖ ἀπὸ τὴν Κυβέρνηση νὰ ἐκδιώξει ἀπὸ τὸ Ἰσραήλ, ὅσους φεύγουν ἀπὸ τὸν Ἰουδαϊσμὸ καὶ ἀσπάζονται τὸν Χριστιανισμό.

Σ’ αὐτούς, τοὺς Χριστιανοὺς Ἑβραίους ποὺ ἐκδηλώνονται, νὰ προσθέσουμε καὶ τοὺς κρυπτοχριστιανοὺς Ἑβραίους, ποὺ δύο χιλιάδες χρόνια μετὰ Χριστόν, ἐξακολουθοῦν νὰ κρύβονται γιὰ τὸν «φόβο τῶν Ἰουδαίων»! 

Σ’ αὐτούς, περιλαμβάνονται καὶ κάποιοι νέοι Νικόδημοι καὶ Ἰωσὴφ ἀπὸ τὴν Ἀριμαθαία! Ναί, μερικοὶ Ραββῖνοι ποὺ σιωποῦν, γιὰ νὰ μὴ γίνουν ἀποσυνάγωγοι!

Τέλος, στοὺς ἀποκαλυπτικοὺς καιροὺς ποὺ ζοῦμε, θὰ πρέπει νὰ διαχωρίσουμε τοὺς Χριστομάχους Σιωνιστὲς καὶ φανατικοὺς Ἰουδαίους (Θρησκευόμενους καὶ μὴ) διῶκτες τῶν Χριστιανῶν, ἀπὸ τὴν μερίδα τοῦ ἁπλοῦ κόσμου, ποὺ δὲν θὰ πλανηθεῖ ἀπὸ τὴν πολιτικοθρησκευτική του ἡγεσία καὶ θὰ ἀπορρίψει αὐτόν, ποὺ θὰ τὸν παρουσιάσουν δῆθεν ὡς.. «μεσσία»!


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Τίμησαν έναν Άγιο, Άγιος Παΐσιος!

25/7/26

 Γεώργιος Αποστολάκης:  Δεν Προσκύνησαν μια ζακέτα. Τίμησαν τον Άγιο.

 

Η Εφημερίδα των Συντακτών, σχολιάζοντας την Προσκύνηση της ζακέτας του Αγίου Παϊσίου από Πιστούς στο Νέο Πετρίτσι Σερρών, χαρακτήρισε το γεγονός «καθαρή ειδωλολατρία». Πρόκειται για έναν χαρακτηρισμό που φανερώνει ότι ο συντάκτης του άρθρου είτε αγνοεί πλήρως την Ορθόδοξη Εκκλησιαστική παράδοση είτε επιλέγει να την ερμηνεύσει αποκλειστικά με τα κριτήρια ενός ορθολογισμού που αδυνατεί να κατανοήσει το βίωμα της Εκκλησίας.

Για την Ορθοδοξία, η τιμή των Ιερών Λειψάνων δεν είναι ούτε δεισιδαιμονία ούτε λατρεία της ύλης. Είναι συνέπεια της Πίστεως ότι ο άνθρωπος σώζεται ολόκληρος – ψυχή και σώμα – και ότι το σώμα του Αγίου έγινε «Ναός του Αγίου Πνεύματος» (Α΄ Κορ. 6,19). Η Χάρη του Θεού δεν Αγιάζει μόνο την ψυχή, αλλά διαπερνά και το σώμα, το οποίο γίνεται φορέας της Θείας Ενεργείας ακόμη και μετά την Κοίμησή του. Γι’ αυτό η Εκκλησία τιμά τα Λείψανα των Αγίων ήδη από τους πρώτους Χριστιανικούς αιώνες, ενώ η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος κατοχύρωσε δογματικά την τιμητική Προσκύνησή τους.

Η Εκκλησιαστική παράδοση μάλιστα διακρίνει τα Λείψανα σε δύο κατηγορίες.

Πρώτου βαθμού είναι τα ίδια τα Τίμια Λείψανα του σώματος: 

τα οστά,οι τρίχες, το αίμα, ακόμη και ολόκληρο το άφθαρτο Σκήνωμα του Αγίου.

Δευτέρου βαθμού είναι τα αντικείμενα που βρίσκονταν σε άμεση και διαρκή επαφή με το Αγιασμένο σώμα του: τα ενδύματα, η ζώνη, τα υποδήματα, τα εργαλεία της Ασκήσεώς του, τα προσωπικά του αντικείμενα. Η Εκκλησία τα τιμά όχι επειδή διαθέτουν κάποια «μαγική δύναμη», αλλά επειδή συνδέθηκαν άμεσα με ένα σώμα που είχε γίνει κατοικητήριο της Θείας Χάριτος. 

Η σχετική Εκκλησιαστική και κανονική παράδοση είναι μακραίωνη και έχει αναπτυχθεί από Θεολόγους και κανονολόγους, όπως και από τον Ακαδημαϊκό Κωνσταντίνο Ράλλη, ο οποίος συγκαταλέγει μεταξύ των τιμωμένων Λειψάνων όχι μόνο τα οστά και τις τρίχες των Αγίων, αλλά και «πράγματα ελθόντα εις επαφήν μετά του σώματος». Δεν πρόκειται άλλωστε για μια μεταγενέστερη επινόηση. Ήδη στην Αγία Γραφή διαβάζουμε ότι ακόμη και τα μαντήλια και οι ποδιές που είχαν αγγίξει το σώμα του Αποστόλου Παύλου μεταφέρονταν στους ασθενείς και γίνονταν αφορμή Θαυματουργικών Ιάσεων (Πράξεις 19,11-12). Δεν ενεργούσε το ύφασμα, αλλά η Χάρη του Θεού που είχε συνδεθεί με τον Άγιο άνθρωπο.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τη ζακέτα του Αγίου Παϊσίου.Κανένας Ορθόδοξος Πιστός δεν πιστεύει ότι το ύφασμα είναι Θεός. Κανένας δεν λατρεύει ένα ρούχο. Η τιμή δεν σταματά στο αντικείμενο. Διαβαίνει μέσα από αυτό προς το πρόσωπο του Αγίου και, τελικά, προς τον ίδιο τον Θεό που τον Αγίασε.

Στην περίπτωση μάλιστα του Αγίου Παϊσίου υπάρχει και μία ακόμη ιδιαιτερότητα. Το Ιερό Λείψανό του βρίσκεται στον τάφο της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και δεν είναι εκτεθειμένο ώστε να μπορούν οι Πιστοί να το Ασπάζονται, όπως συμβαίνει με άλλους Αγίους. Είναι λοιπόν απολύτως φυσικό οι άνθρωποι να στρέφονται στα προσωπικά του αντικείμενα, στα ενδύματά του ή σε άλλα κειμήλια που διασώζουν τη ζωντανή μνήμη της παρουσίας του. Τα ασπάζονται, συγκινούνται, θυμούνται τον Άγιο, Προσεύχονται και ζητούν τις Πρεσβείες του. Αυτή είναι η ουσία της πράξεως. Όχι η λατρεία ενός ρούχου, αλλά η κοινωνία με ένα ζωντανό μέλος της Εκκλησίας που εξακολουθεί να μεσιτεύει ενώπιον του Θεού.

Ίσως όμως το βαθύτερο πρόβλημα να μην είναι Θεολογικό αλλά γνωσιολογικό. Ο σύγχρονος ορθολογισμός – και ιδιαίτερα εκείνος που συχνά εκφράζει η αριστερή διανόηση – θεωρεί πραγματικό μόνο ό,τι μπορεί να αναλυθεί με τους κανόνες της λογικής ή της επιστημονικής παρατήρησης. Η Ορθοδοξία, όμως, δεν είναι ιδεολογία ούτε φιλοσοφικό σύστημα. Είναι εμπειρία ζωής μέσα στην Εκκλησία. Η αλήθεια της δεν εξαντλείται σε λογικά σχήματα, αλλά βιώνεται μέσα στη Χάρη.

Γι’ αυτό και πολλές φορές οι επικριτές της Εκκλησίας βλέπουν ειδωλολατρία εκεί όπου οι Πιστοί βιώνουν σχέση. Βλέπουν αντικείμενα εκεί όπου η Εκκλησία βλέπει πρόσωπα. Βλέπουν ύλη εκεί όπου ο Πιστός αναγνωρίζει τη Θεία Ενέργεια που διαπερνά ολόκληρη την κτίση.

Ο Χριστιανισμός δεν περιφρόνησε ποτέ την ύλη. Αντίθετα, την Αγίασε.

Ο ίδιος ο Θεός έγινε άνθρωπος, έλαβε σώμα, άγγιξε ανθρώπους, Θεραπεύτηκε ο κόσμος με άγγιγμα, με νερό, με λάσπη, με άρτο και οίνο. Η Εκκλησία συνεχίζει αυτή τη σαρκωμένη πραγματικότητα με τα μυστήριά της, τις Εικόνες, τα Άγια Λείψανα και τα Ιερά Κειμήλια.  Επομένως, πριν κάποιος χαρακτηρίσει «ειδωλολατρία» μια πράξη εκατομμυρίων Ορθοδόξων Χριστιανών επί δύο χιλιάδες χρόνια, ίσως θα ήταν φρόνιμο να προσπαθήσει πρώτα να κατανοήσει τι πραγματικά πιστεύει η Εκκλησία.

Διότι εκείνοι που Προσκύνησαν τη ζακέτα του Αγίου Παϊσίου δεν Προσκύνησαν ένα ύφασμα.

Τίμησαν έναν Άγιο!

Και μέσω εκείνου, Δόξασαν τον Θεό που «Θαυμαστός εστιν εν τοις Αγίοις Αυτού».


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Εντατικές Προσευχές,

24/7/26

 

Κυκλώστε τους ανθρώπους που έχουν τάσεις αυτοκτονίας με εντατικές Προσευχές.

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Ρεβάζ, κάψε αυτό που έχεις εδώ στην τσέπη σου!

Ο Γέροντας Γαβριήλ, ελέω Θεού, έστησε για μένα ολόκληρη παράσταση!


Μέσα στη μεγάλη βαβούρα της μπιραρίας ακούω μία καθαρή, δυνατή, αγανακτισμένη φωνή ενός άνδρα, που απαιτούσε να του σερβίρουν σε πιο μεγάλο ποτήρι μπίρα, ανακατεμένη με βότκα, αλλιώς, όπως έλεγε ο ίδιος, «θα σπάσει η καρδιά του» και ότι «θα πληρώσει όσα του ζητήσουν». «Λεφτά υπάρχουν, οι Ενορίτες έδωσαν τον οβολό τους», επαναλάμβανε συνέχεια βροντόφωνα ο άνθρωπος αυτός, που ήταν ακριβώς πίσω μου κι ενώ οι παρευρισκόμενοι τον κοιτούσαν περιφρονητικά, γελώντας.

Δεν γνώριζα τότε τι σημαίνει η λέξη «Ενορίτες» κι επειδή καθόμουν με την πλάτη στο άτομο που την είπε δεν μ’ ενδιέφερε ιδιαίτερα το ποιός ήταν. Θυμάμαι ένα πράγμα σίγουρα: Στη δική μου αντίληψη, ήταν άνθρωπος μεγάλου αναστήματος, όμορφα ντυμένος, επαναστάτης, που, όπως κι εγώ, προσπαθεί να πνίξει τη θλίψη στο αλκοόλ.  Η φωνή δεν σταματούσε καθόλου, ακούγονταν κραυγές, ακόμα και τον ήχο από τις γουλιές μπορούσες να ξεχωρίσεις, και ξαφνικά ο «άνθρωπος-επαναστάτης» άρχισε να τραγουδάει ένα Γεωργιανό τραγούδι με τόσο γλυκιά φωνή, που ακούσια γύρισα να τον δω. Αυτό που αντίκρυσα ήταν ένας Ιερωμένος, που στεκόταν στη μέση της μπιραρίας, ντυμένος με κουρέλια, κοντός, ασπρομάλλης, ο οποίος χόρευε στους ήχους του τραγουδιού, κάνοντας αλλοπρόσαλλες κινήσεις μεθυσμένου.  Όλοι ησύχασαν και τον παρατηρούσαν, ενώ αυτός με κοιτούσε με τα μεγάλα, μοναδικά του μάτια. Κάποια στιγμή με πλησίασε, με κοίταξε κατάματα και είπε: «Ρεβάζ, κάψε αυτό που έχεις εδώ στην τσέπη σου!».    Καλλιτεχνικό τω τρόπω με ακούμπησε στο στήθος, ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και μέσα σ’ ένα κλάσμα δευτερολέπτου με Σταύρωσε.  Όλο αυτό συνέβη τόσο γρήγορα, που κανένας δεν παρατήρησε τίποτα και οι περισσότεροι, μεταξύ των οποίων κι εγώ, σκεφτήκαμε ότι το σημείο του Σταυρού ήταν ένα είδος, χορευτικής κίνησης.  Σύντομα, και αφού τελείωσε τον χορό του, ο Γέροντας έφυγε. ο κόσμος τον ξεπροβόδισε με χειροκροτήματα κι επιφωνήματα: «Τι καλός άνθρωπος.. Εύγε, Παππούλη! Απίστευτο».

Στεκόμουν εμβρόντητος, με δάκρυα στα μάτια. Κι έκλαιγα όχι επειδή κατάλαβα αμέσως το νόημα όλης της συμπεριφοράς του Γέροντα, αλλά μόνο και μόνο γιατί σοκαρίστηκα με τα λόγια του. Απόρησα για το πώς μπορούσε να γνωρίζει τι είχα εγώ στην τσέπη μου. Και στην τσέπη μου βρισκόταν ένα σημείωμα αυτοκτονίαςτο οποίο είχα γράψει πριν λίγες ώρες, στο οποίο αποχαιρετούσα την οικογένειά μου. Όντως τότε είχα αποφασίσει να διαπράξω μία τρομερή, ανεπανόρθωτη πράξη.

Και ο Γέροντας Γαβριήλ, ελέω Θεού, έστησε για μένα ολόκληρη παράσταση!

Το πιο εκπληκτικό ήταν ότι από την επόμενη κιόλας μέρα δεν ήθελα ν’ ακούσω καν για τυχερά παιχνίδια, σταμάτησα να πίνω αλκοόλ και ταυτόχρονα εγκατέλειψα τον χαοτικό τρόπο ζωής, που ακολουθούσα για πολύ καιρό. Μετανιώνω που δεν μπόρεσα να βρω τον Παππούλη αυτόν στην Τιφλίδα. Ρώτησα πολλούς γι’ αυτόν και μου απαντούσαν ότι ήταν ένας τρελός, που σπάνια εμφανιζόταν.

Σύντομα στράφηκα στον Θεό και την Εκκλησία. Και μόνο μετά από μερικά χρόνια, όταν εγώ με την οικογένειά μου επισκεφθήκαμε τη Μτσχέτα και τη Μονή Σαμτάβρο, σ’ έναν τάφο, όπου ήταν συγκεντρωμένος πολύς κόσμος, σε μία μεγάλη φωτογραφία αντίκρυσα εκείνον τον Παππούλη, που κάποτε μου έσωσε τη ζωή. Στεκόμουν εκεί ακίνητος κι έκλαιγα. Ο Παππούλης μού χαμογελούσε.

Γέλασα κι εγώ, όταν μου έκλεισε το μάτι από τη φωτογραφία ο Γέροντας, σαν να με ρωτούσε χαριτολογώντας: «Λοιπόν, Ρεβάζ, ήρθες στον άνθρωπο-επαναστάτη τελικά, στον Γέροντα Αρχιμανδρίτη Γαβριήλ (Ουργκεμπαντζε);».


Στον αγαπημένο Παππούλη, που είναι αγαπητός σε όλον τον Ορθόδοξο κόσμο και ο οποίος με την αγάπη του σώζει πολλούς ανθρώπους.


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Αρρώστια που φοβάται την Προσευχή,

23/7/26

 

Ο Π. Σωφρόνιος έλεγε χαμογελώντας πως ο καρκίνος είναι μια αρρώστια που φοβάται την Προσευχή.

Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Δοξολογία στο Θεό και Αγιάζει η ψυχή σου,

 

Ο καρκίνος κυρίως βγαίνει σε μπερδεμένες ψυχές, σε αγχώδεις ανθρώπους, σε βασανισμένους από διάφορα γεγονότα, σε καταπιεσμένους. Όταν πάθεις κάτι και σου πουν, ότι είναι καρκίνος, πρέπει να δοθείς πολύ, στην αγάπη του Θεού. Να ηρεμήσεις, να ησυχάσεις, ν’ αγαπήσεις τον κόσμο, να τ’ αγαπήσεις όλα. Να είσαι όλο αγάπη και Δοξολογία στο Θεό και να Αγιάσει η ψυχή σου.

Και όταν Αγιάσει η ψυχή σου, όταν προσκολληθείς στο Θεό και γίνει ηρεμία, το συμπαθητικό και το παρασυμπαθητικό και όλα τα συστήματα του οργανισμού θα ηρεμήσουν και τότε ο καρκίνος, αν δεν Θεραπευτεί, τουλάχιστον θα μείνει εκεί πού βρίσκεται.. Σου είπαν, ότι έχεις AIDS. Αλλά, όταν λένε έτσι, πρέπει να είσαι γεμάτος χαρά. Όχι, ”έχω αυτή την αρρώστια, συνεπώς θα πεθάνω..”. Τίποτα! Θα μελετήσεις την Γραφή. Θα δεις, ότι δεν υπάρχει θάνατος και ότι όποιος Πιστεύει στα λόγια του Θεού, δεν πεθαίνει ποτέ!

Όταν είσαι άρρωστος να παρακαλάς τον Θεό να συγχωρήσει τις αμαρτίες σου και ο Θεός επειδή θα τον παρακαλάς Ταπεινωμένος και πονεμένος θα σου συγχωρήσει τις αμαρτίες και θα σε κάνει καλά και στο σώμα.

Να μην Προσεύχεσαι με υστεροβουλία λέγοντας: ”Θεέ μου συγχώρησε τις αμαρτίες μου”. και το μυαλό σου να είναι προσκολλημένο στη σωματική σου ασθένεια. Μια τέτοια Προσευχή δεν θα έχει αποτέλεσμα.

                     Όταν Προσεύχεσαι να ξεχνάς την σωματική σου αρρώστια και                         να την αποδέχεσαι σαν Κανόνα για την άφεση των αμαρτιών σου. Για τα παραπέρα μην ανησυχείς, άφησέ τα στον Θεό και ο Θεός ξέρει τη δουλειά Του..


Άγιος Πορφύριος


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Κουλούρι από τη βυζαντινή λέξη «κολλίκιον»,

22/7/26

 Κουλούρι Θεσσαλονίκης!


Mια νόστιμη ιστορία που ξεκινάει από το Βυζάντιο.

Μπορεί το κουλούρι Θεσσαλονίκης να έχει ξεπεράσει τα σύνορα της πόλης μας, μπορεί να έχει γίνει συνώνυμο των φούρνων και των πλανόδιων πωλητών, αλλά η ιστορία του ξεκινάει πολύ μακριά από τη Θεσσαλονίκη μας – οι πρώτοι κουλουρτζήδες ήταν Ηπειρώτες.

Στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία και κυρίως στην Κωνσταντινούπολη έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση οι πλανόδιοι πωλητές με την τάβλα που πουλούσαν τα νόστιμα και θρεπτικά κουλούρια. Το επάγγελμα του αρτοποιού-κουλουροποιού ασκούσαν κατά κύριο λόγο Έλληνες από την Ήπειρο.

Η παράδοση λέει ότι το σχήμα της κεφαλής των Ηπειρωτών προέρχεται από το βάρος της τάβλας των κουλουριών που κουβαλούσαν στο κεφάλι τους οι πωλητές. Γνωστή είναι επίσης και η Ευχή της Ηπειρώτισσας μάνας προς το αγόρι της, έλεγε: «Άντε και στην Πόλη κουλουρτζής».

Η λέξη κουλούρι προέρχεται από την βυζαντινή λέξη «κολλίκιον», που συναντάται σε πολλά γραπτά κείμενα που έχουν διασωθεί από εκείνη την περίοδο. Τα μεσάνυχτα οι ιδιοκτήτες των φούρνων έβαζαν τα ξύλα και μόλις η φωτιά είχε γίνει δυνατή έμπαιναν τα κουλούρια και η μυρωδιά του ψημένου σουσαμιού πλημμύριζε τα περίχωρα της Πόλης.

Μετά αναλάμβαναν δράση οι κουλουρτζήδες που με τη τάβλα στον ώμο κυκλοφορούσαν στους πολυσύχναστους δρόμους της αγοράς και ξεπουλούσαν μέχρι και τις 10 το πρωί. Μετά τη τάβλα που δυσκόλευε τους μικροπωλητές λόγω συνωστισμού, εμφανίστηκαν τα καλάθια με τα κουλούρια και οι ταβάδες στο κεφάλι. Το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο, το κουλούρι έγινε καθημερινή αγαπημένη συνήθεια των κατοίκων της Πόλης και πολύ σύντομα κατέκτησε και την Θεσσαλονίκη. Οι πωλητές διαλαλούσαν το εμπόρευμα τους, ως κουλούρι Θεσσαλονίκης και με αυτό το όνομα η φήμη του ταξίδευε παντού. Η ονομασία κουλούρι Θεσσαλονίκης έμεινε και όταν το κουλούρι έφτασε και στην Αθήνα.


Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Οδηγίες Τροφής, Άγιος Πορφύριος,

 

Το ψωμί που τρώει ο άνθρωπος, να είναι ψωμί ολικής αλέσεως, να τρώει δηλ. ολόκληρο το σιτάρι.

Το πίτουρο έχει πολλές ιδιότητες. Διότι το πίτουρο βοηθάει την πέψη στο στομάχι και βοηθάει και στο έντερο. Είναι θρεπτικό στο σώμα, τρέφεται ο εγκέφαλος και διατηρεί την μνήμη. Και εμείς αποφλοιώνουμε το σιτάρι και καταστρέφουμε την υγεία μας... 

Το θυμάρι πάλι έχει πολλές θεραπευτικές ιδιότητες. Αυτό έχει μια ουσία που λέγεται θυμόλη και παλιά την χρησιμοποιούσαν για την ανικανότητα. Το λάπατο θεραπεύει τα εντερικά και κοιλιακά προβλήματα, 

ενώ το ραπανάκι βοηθάει και σπάζουν τα άλατα... Να τρώτε καρότα και μαϊντανό. Είναι αντικαρκινικά φάρμακα. 

Το λάδι πρέπει να το βάζουμε στο τέλος κάθε μαγειρέματος και όχι στην αρχή.

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης.


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Σάς παρακαλώ κάντε μια προσευχή για τον Δημήτρη,

 


ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΗΤΡΗ, 

ΠΑΤΕΡΑ ΤΡΙΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ, ΠΟΥ ΑΠ ΤΙΣ 8/7 ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΗ 

ΣΕ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΤΩΣΗ ΑΠ ΤΗ ΣΚΑΛΩΣΙΑ.

ΠΕΙΤΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΑΣ, ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ!!


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια