Το Ωρολόγιο, το Ψαλτήριο,

Το Ωρολόγιο, το Ψαλτήριο, τα Μηναία, το Τριώδιο, το Πεντηκοστάριο, ή Παρακλητική δεν είναι βιβλία μόνο για τ’ Αναλόγια των Εκκλησιών αλλά καί για το ταμείο των οικείων μας. 

Είναι εργαλεία τα βιβλία αυτά. 

Είναι ωραίο κανείς ν’ αγαπήσει την καθημερινή συντροφιά τους, έστω κι ένα μικρό ‘Ορθρο να κάνει, μερικούς Ύμνους του Εσπερινού να πει ή το Απόδειπνο καί τους Χαιρετισμούς της Παναγίας, πού πολύ την Χαροποιούν καί περισσότερο μάς Χαροποιεί Εκείνη.

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!

 Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Χαιρετισμοὺς νὰ λέτε κάθε μέρα,

 

Θέλετε Προστασία ἀπὸ τὰ μάγια καὶ τὰ δαιμόνια; τοὺς Χαιρετισμοὺς νὰ λέτε κάθε μέρα, πολλὲς φορές, μέχρι ποὺ θὰ τοὺς μάθετε ἀπ’ ἔξω.

Ἔρχονται καὶ μοῦ λένε: Παππούλη πήραμε καὶ διαβάζουμε τοὺς 

ἐξορκισμούς τους Ἁγίου Κυπριανοῦ καὶ τὸ λένε μὲ μία εὐκολία τους λέω αὐτὰ εἶναι λόγια τῶν Ἱερέων, μὴν διαβάζετε ἐσεῖς ἐξορκιστικὲς Εὐχές,δὲν ἔχετε τὴν Ἱερωσύνη, τί νὰ πῶ.. ὁ κόσμος τὰ δικά του κάνει.

Τοὺς καταλαβαίνω, ἀπελπισμένοι εἶναι καὶ γιὰ αὐτό τους τὸ λέω καὶ σὲ αὐτὲς καὶ σὲ ἐσᾶς. Θέλετε Προστασία ἀπὸ τὰ μάγια καὶ τὰ δαιμόνια; τοὺς Χαιρετισμοὺς νὰ λέτε κάθε μέρα, πολλὲς φορές, μέχρι ποὺ θὰ τοὺς μάθετε ἀπ’ ἔξω.

Ἄχ! νὰ ξέρατε πόσο τοὺς καῖνε τοὺς δαίμονες οἱ Χαιρετισμοί,δὲν θά ‘πρεπε νὰ σᾶς τὸ πῶ,ἀλλὰ ἂς εἶναι..

Μοῦ ἦρθε μιὰ νέα κοπέλα μὲ τὴν μητέρα της. Κοσμικὴ κοπέλα, δὲ φταῖνε καὶ τὰ παιδιά, αὐτὰ βλέπουν νὰ γίνονται, αὐτὰ κάνουν.. δὲν καταλαβαίνουν πὼς μὲ τὴν ἐφάμαρτη ζωὴ ἀνοίγουν τὴν πόρτα στὸ διάβολο καὶ τὰ δαιμόνια του..

Λοιπὸν ἡ κοπέλα ἄρχισε νὰ μὴν θέλει νὰ πάει στὴ Σχολή της, σπούδαζε στὸ Πανεπιστήμιο, κλείστηκε στὸν ἑαυτό της, εἶχε μαῦρες σκέψεις.. ξέρεις τώρα.. νὰ κάνει κακὸ στὸν ἑαυτό της.. τέτοια τῆς ἔβαζε στὸ μυαλὸ ὁ παμπόνηρος, ἀπελπίστηκε αὐτή, ἀπελπίστηκε καὶ ἡ μάνα καὶ ἦρθαν ἐδῶ στὸν Ἅγιο μᾶς νὰ Προσκυνήσουν νὰ λυτρωθεῖ.

Μὲ πιάνει ἡ μάνα της.Παππούλη μου τό καὶ τὸ μὲ τὸ παιδί μου, σὲ παρακαλῶ διάβασε τῆς Εὐχὲς νὰ φύγει τὸ κακό..τί νὰ κάνω.. τὶς λυπήθηκα καὶ τὴν ἔφερα ἐδῶ δὰ ποὺ βλέπετε, καὶ τῆς δίνω νὰ διαβάζει λίγο ἀπὸ τὸν Παρακλητικό, ἐνῷ ἐγὼ ξεκίνησα νὰ λέω ἀπὸ μέσα μου τοὺς Χαιρετισμούς.

Ὅταν ἔφτασα στὸ γράμμα Λ ἐκεῖ ποὺ γράφει αὐτὸ ποὺ σᾶς εἶπα δηλαδὴ τό Χαῖρε ἀνόρθωσις τῶν ἀνθρώπων, χαῖρε κατάπτωσις τῶν δαιμόνων τὸ ἐπανέλαβα δυὸ τρεῖς φορές καὶ ὦ Παναγία μου τί ἔγινε..

Ἡ ἤρεμη κοπελίτσα ποὺ διάβαζε ἀργὰ τὶς ὠδὲς τοῦ Παρακλητικοῦ, γυρνάει ξαφνικὰ τὸ κεφάλι της, μοῦ ρίχνει μιὰ ἀγριεμένη ματιά, πὼς νὰ σᾶς τὸ πῶ, βλοσυρὴ ματιά, σᾶς τὸ λέω καὶ ἀνατριχιάζω, καὶ μὲ μία φωνὴ ἀλλόκοτη.. τραχιά, ἄγρια, ἀπόκοσμη, σὰν νὰ γρύλιζε ἄγριο ζῶο.. ξεστόμισε «Σκάσε τραγόπαπα, σκάσε πιά, δὲν βαρέθηκες νὰ τὴν χαιρετᾶς τὴ Μαρία..» καὶ μετὰ ἄρχισε ἕναν ὀχετὸ ἀπὸ βωμολοχίες, ἂχ Παναγία μου, δὲν μίλαγε ἡ κοπελίτσα, ὁ μυσαρὸς μίλαγε..

Σταύρωνα τὸ κορίτσι μὲ τὸν Σταυρὸ αὐτὸ ποὺ βλέπετε καὶ μετὰ ἀπὸ λίγο ἠρέμησε καὶ συνέχισε νὰ διαβάζει καὶ τὰ Ἀπολυτίκια τῆς Κοιμήσεως καὶ τοὺς Εὐαγγελισμοῦ καὶ τὸ Θεοτόκε Παρθένε, ἤρεμα ὡς πρίν,σὰν νὰ μὴν ἔγινε τίποτα.. δὲν τὸ θυμόταν κἂν μετά.

Ξαναῆρθε μὲ τὴν μητέρα της, μιὰ δυὸ φορὲς καὶ τὴν ξαναδιάβασα ἀλλὰ δὲν ξανάπε τὸ δαιμόνιο αὐτὰ τὰ λόγια..

Μετὰ μοῦ εἶπε ἡ Ἡγουμένη ὅτι στὴν Παναγιὰ ποὺ εἶχαν πάει νὰ Προσκυνήσουν, ἦρθε στὴν κοπέλα ἔντονη ἀδιαθεσία, βγῆκε ἔξω καὶ ἔκανε ἐμετὸ πολύ.. καὶ μετὰ ξαλάφρωσε.. 

ἡ Παναγία μας την Λευτέρωσε στὸ σπίτι Της.. τὸ ξέρετε δὰ ὅτι ἡ Παναγιὰ πρώτη φορὰ Μυρόβλυσε τὴ ὥρα ποὺ τῆς ἔψαλλαν τοὺς Τέταρτους Χαιρετισμοὺς πρὶν πολλὲς δεκαετίες.. τυχαῖο δὲν νομίζω νὰ ἦταν, ὅτι ἐκεῖ ἐλευθερώθηκε τὸ κορίτσι.

Ε.. ἀπὸ τότε κατάλαβα πιὰ ξεκάθαρα τὸ πόσο τὸν καῖνε τὸν διάβολο οἱ Χαιρετισμοί. Καὶ γιὰ αὐτὸ τὸ λέω καὶ τὸ ξαναλέω. Μὴν πιάνετε νὰ λέτε λόγια τῶν Παπάδων, μὴν διαβάζετε Εὐχὲς ἐξορκιστικές.. τοὺς Χαιρετισμοὺς νὰ λέτε...

Μοῦ λένε Παππούλη μοῦ διαβάζουμε ἀλλὰ εἶναι ἀρχαῖα καὶ δὲν τὰ καταλαβαίνουμε... τοὺς λέω.. δὲν πειράζει τὰ καταλαβαίνει ὁ διάβολος μὲ τοὺς δαίμονες τοῦ καὶ παίρνουν δρόμο καὶ τρέχουν.. ἀκούσατε Μαρία Τὴν εἶπε τὴν Παναγία μας.. δὲν τολμᾶ κἂν νὰ Τὴν ἀποκαλέσει μὲ τὸ Ὄνομα Της, Παναγία ἢ Θεοτόκο... καίγεται ὅταν Τὴν ἀκούει νὰ Τὴν ἐπικαλούμεθα καὶ νὰ Τὴν Χαιρετίζουμε μὲ τοὺς Χαιρετισμούς Της!

Γιὰ αὐτό σας λέω ὅταν εἶδα ὅτι τὸ βιβλιαράκι αὐτὸ τῶν Χαιρετισμῶν τὸ γράφει στὴν πρώτη σελίδα.. ὅτι εἶναι ἐπιθυμία καὶ ἐντολὴ τῆς Δέσποινας μᾶς νὰ διαβάζουμε κάθε μέρα τοὺς Χαιρετισμούς.

 Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Ο Αββάς Αγάθων έλεγε στα Πνευματικά του παιδιά:

 

Ο Αββάς Αγάθων έλεγε στα Πνευματικά του παιδιά: 

«Δεν έπεσα ποτέ να κοιμηθώ, παιδιά μου, έχοντας λύπη στην καρδιά μου για κάποιον αδελφό για κάποιο συνάνθρωπό μου. 

Και από την άλλη μεριά, όσο εξαρτάτο από μένα, δεν άφησα άνθρωπο να κοιμηθεί στενοχωρημένος εξ’ αιτίας μου».

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!    Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Η Μάνα της Σιωπής.

 Η Μάνα της Σιωπής.

Πόσες φορές δεν στάθηκα μπροστά στην Εικόνα Της, στο Καντήλι της και δεν είχα τίποτε απολύτως να της πω. Κενό, τίποτα, όλος, μάτια, όλος δάκρυα!

Λέξη δεν έβγαινε από τα ξεραμένα χείλη μου. Λέξη από τα ταραγμένο μου μυαλό.

Είναι τότε που ο πόνος σε κλειδώνει, που σε παγώνει στον πιο βαρύ χειμώνα της καρδιάς σου.

Σιωπή, βλέμμα κενό, καρδιά παραλυμένη.

Όταν πονάς δεν μιλάς, σιωπάς και είναι τόσο δυνατές οι κραυγές σου που δεν ακούγονται.

Έχω δει χείλη να πάλλονται δίχως να μιλάνε. Φωνές να βραχνιάζουν δίχως να λένε λέξη. Όλος ο άνθρωπος γίνεται μάτια, όλο το σώμα μια κραυγή, μια φωνή δίχως ήχο.

Σιωπή, σώμα σε στάση Προσευχής, σε κατάσταση αναμονής..

Πόσες φορές Προσευχήθηκα σε αυτή την απόλυτη σιωπή. Σε αυτά τα κρύα πατώματα της μοναξιάς σε νύχτες που έμοιαζαν αξημέρωτες.

Μόνη παρέα το Εικόνισμα της Παναγίας, μια αγκαλιά, ένα χάδι Μάνας, μια ζεστή αγκαλιά και ένας ήχος στο αυτί «σσσσσσς, όλα θα πάνε καλά..».

Αυτή είναι η Παναγία, που ακούει τις Προσευχές των σιωπηλών, που ενώ δεν μιλάς ξέρει τι λες, που δίχως να εξηγείς ξέρει τι νιώθεις και σε καταλαβαίνει.

Σε αυτή την μάνα της σιωπής Προσευχήθηκα και σήμερα, Προσευχηθήκαμε όλοι, ακόμη και αυτοί που δεν πήγαν Εκκλησία.

Άκουσε τις σιωπές μας, ένιωσε τα πένθη και τις απώλειες μας. Τις θλίψεις και τα άγχη μας, τους φόβους και πανικούς μας, τις ματαιώσεις και απογοητεύσεις μας.

Και να είστε για ένα σίγουροι, όσο οι άνθρωποι θα σας Σταυρώνουν ο Θεός θα σας Ανασταίνει.

Όσο οι άνθρωποι θα σας πληγώνουν 

     ο Χριστός θα σας συντροφεύει, όσο οι άνθρωποι θα ματαιώνουν τα όνειρα σας,     η Παναγία θα γίνεται η πλατυτέρα της καρδιάς σας, που μέσα στο πλάτεμα της αγκαλιά Της θα χωράμε όλοι, προδότες και προδομένοι..

+ Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!    Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Η Παναγία τα καταλαβαίνει όλα!!

 

Κάθε Αύγουστο, λίγο πριν από τον Δεκαπενταύγουστο, άνοιγε το ίδιο συρτάρι.

Έβγαζε ένα λευκό χαρτί, καθόταν μόνη της στο τραπέζι και έγραφε στην κορυφή:

«Παναγία μου..»

Και μετά άρχιζε να γράφει.

Όσα δεν μπορούσε να πει στους ανθρώπους.

Όσα φοβόταν να παραδεχτεί.

Όσα την πονούσαν βαθιά.

Έγραφε για το παιδί που είχε φύγει μακριά.

Για εκείνον που περίμενε και δεν γύρισε.

Για μια αρρώστια που δεν τολμούσε να ονομάσει.

Για μια Προσευχή που χρόνια τώρα έμοιαζε να μην έχει απάντηση.

Και κάποιες φορές σταματούσε.

Όχι επειδή δεν είχε άλλα να γράψει.

Αλλά επειδή τα δάκρυα είχαν αρχίσει να πέφτουν πάνω στο χαρτί.

Οι λέξεις θόλωναν.

Το μελάνι άνοιγε.

Κάποιες προτάσεις δεν διαβάζονταν πια.

Μουτζούρες από δάκρυα.

Κανείς δεν τις είδε ποτέ.

Μόνο Εκείνη.

Η Παναγία.

Εκείνη ήξερε τι κρυβόταν πίσω από κάθε μουτζούρα. Ήξερε ποια λέξη είχε σβήσει το δάκρυ.

Ήξερε ποιο όνομα είχε γραφτεί και μετά διαγραφεί.

Ήξερε ακόμη κι εκείνα που δεν πρόλαβε ποτέ να γράψει.

Κάθε χρόνο δίπλωνε το γράμμα και το έκλεινε σε έναν φάκελο.

Δεν το έστειλε ποτέ.

Γιατί ήξερε πως η Παναγία το είχε ήδη διαβάσει.

Χρόνια αργότερα, όταν εκείνη έφυγε από την ζωή, τα παιδιά της βρήκαν στο συρτάρι δεκάδες φακέλους.

Τους άνοιξαν.

Και διάβασαν την ζωή της μέσα από τα γράμματά της.

Και τότε κατάλαβαν κάτι που δεν είχαν καταλάβει ποτέ:

Η μητέρα τους δεν ήταν τόσο δυνατή όσο νόμιζαν.

Απλώς κάθε φορά που λύγιζε,

είχε κάποιον να ακουμπήσει τον πόνο της.. Την Παναγία!

Και ίσως αυτό να είναι η πιό όμορφη Προσευχή:

Να μπορείς να πεις στην Παναγία αυτά που δεν μπορείς να πεις σε κανέναν.

Ακόμη κι αν το χαρτί γεμίσει μουτζούρες.

Ακόμη κι αν τα λόγια χαθούν μέσα στα δάκρυα.

Εκείνη θα τα διαβάσει.

Γιατί υπάρχουν δάκρυα που δεν χρειάζονται μετάφραση.

Η Παναγία τα καταλαβαίνει όλα!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Πείτε μας, Γέροντα, κάτι γιά τήν Παναγία.

-Πείτε μας, Γέροντα, κάτι γιά τήν Παναγία.

-Τί νά σᾶς πῶ; Μέ φέρνετε σε πολύ δύσκολη θέση. Για να μιλήση κανείς για την Παναγία, πρέπει να Την ζήση.

-Γέροντα, καί τό ὄνομα τῆς Παναγίας ἔχει δύναμη Πνευματική, ὅπως τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ;

-Ναί. Ὅποιος ἔχει πολλή Εὐλάβεια στην Παναγία, ἀκούει τό ὄνομά της καί ἀλλοιώνεται.

Ἤ, ἄν τό βρῆ κάπου γραμμένο, τό Άσπάζεται μέ Εὐλάβεια και σκιρτάει ἡ καρδιά του.

Καί ὅταν Προσκυνᾶ τήν Εἰκόνα Της, δέν ἔχει τήν αἴσθηση ὅτι εἶναι Εἰκόνα, ἀλλά ὅτι εἶναι ἡ ἴδια ἡ Παναγία, και πέφτει κάτω λειωμένος, διαλυμένος ἀπό τήν ἀγάπη Της!

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

 

read more ►

Για να μιλήση κανείς για την Παναγία, πρέπει να Την ζήση,

 -Πείτε μας, Γέροντα, κάτι γιά τήν Παναγία.

-Τί νά σᾶς πῶ; Μέ φέρνετε σε πολύ δύσκολη θέση. Για να μιλήση κανείς για την Παναγία, πρέπει να Την ζήση.

-Γέροντα, καί τό ὄνομα τῆς Παναγίας ἔχει δύναμη Πνευματική, ὅπως τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ;

-Ναί. Ὅποιος ἔχει πολλή Εὐλάβεια στην Παναγία, ἀκούει τό ὄνομά της καί ἀλλοιώνεται.

Ἤ, ἄν τό βρῆ κάπου γραμμένο, τό Άσπάζεται μέ Εὐλάβεια και σκιρτάει ἡ καρδιά του.

Καί ὅταν Προσκυνᾶ τήν Εἰκόνα Της, δέν ἔχει τήν αἴσθηση ὅτι εἶναι Εἰκόνα, ἀλλά ὅτι εἶναι ἡ ἴδια ἡ Παναγία, και πέφτει κάτω λειωμένος, διαλυμένος ἀπό τήν ἀγάπη Της!

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!!  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Η Χάρη της να σκεπάζει εσένα και την οικογένειά σου,

  Με την Χάρη της Παναγίας μας γιορτάσαμε και φέτος την χαρμόσυνο Κοίμηση της!! Καλό απόβραδο και γλυκιά καληνύχτα για όλους μας,!!

Η Χάρη της να σκεπάζει εσένα και την οικογένειά σου χαρίζοντας χρόνια χαριτωμένα με υγεία γαλήνη και ένα Ευλογημένο, φωτεινό ξημέρωμα  

Όμορφα όνειρα υπό τη Σκέπη της Θεοτόκου!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Στον Άγιο Παΐσιο, μία ομάδα από Ίερείς,

 

Ο Ύμνος «Άπόστολοι εκ περάτων, συναθροισθέντες ενθάδε» και ο Άγιος Παΐσιος.

Mία φορά ήρθε, στον Άγιο Παΐσιο, μία ομάδα από Ίερείς και ένας Θεολόγος Καθηγητής.

Άφού μίλησαν, τους λέει, πηγαίνετε εσείς και θα μείνω με τον Καθηγητή 

(ο οποίος ήταν και Ψάλτης).

Του λέει ο Γέροντας:

–Πολύ λυπούμαι που έχεις απιστία στην Παναγία μας, διότι όταν Ψάλεις το «Άπόστολοι εκ περάτων, συναθροισθέντες ενθάδε» δεν Πιστεύεις μέσα σου ότι οι Απόστολοι πήγανε, 

εν Πνεύματι, στην κηδεία της Παναγίας.

Αυτός έμεινε! Λέει:

-Ναι πράγματι, δεν πιστεύω, αμφιβάλλω.

Ο Γέροντας ακούμπησε το χέρι του στον ώμο του και του λέει:

-Αυτή την ώρα θα ταξιδέψουμε μαζί και θα πάμε σε όλες τις Ευρωπαϊκές πόλεις που σπούδασες.

Πήγαν μαζί στην Αγγλία, στο Μόναχο, στο Βουκουρέστι και σε άλλες ακόμη δύο πόλεις, και σε λίγα λεπτά ήρθαν πίσω.

Και συνεχίζει ο Γέροντας:

–Όπως εμείς πήγαμε μαζί, σε μια στιγμή, σε αυτές τις πόλεις που γνωρίζεις και ξέρεις, έτσι πήγαν και οι Άπόστολοι στην Κηδεία της Υπεραγίας Θεοτόκου.

(Απόσπασμα από την ομιλία του Γέροντα Ιωσήφ για τον Άγιο Παΐσιο).

ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Κοίμηση της Παναγίας δεν γράφει τίποτα το Ευαγγέλιο,

Για την Κοίμηση της Παναγίας δεν γράφει τίποτα το Ευαγγέλιο, γράφει μονάχα για τη Γέννηση της και τον Ευαγγελισμό. Τα της Κοιμήσεως τα γνωρίζουμε από την Αγία Παράδοση, κατά την οποία την Παναγία την επήρε μετά την Ανάσταση 

ο Απόστολος Ιωάννης, όπως του παράγγειλε ο Χριστός από το Σταυρό, και την είχε στο σπίτι του σαν Μητέρα, και πως υστερώτερα την είχε μαζί του στην Έφεσο, πράγμα που δεν είναι βέβαιο.

Η Παναγία καθότανε μαζί του, ως που τελείωσε τη ζωή της, σε ένα σπίτι κοντά στον κήπο της Γεθσημανής. Αυτό το μέρος το αγαπούσε πολύ ο Χριστός και πήγαινε συχνά εκεί με τους μαθητάδες του. Εκεί πήγε και ύστερα από τον Μυστικό Δείπνο και Προσευχήθηκε, τη νύχτα που τον πιάσανε οι Ιουδαίοι. Εκεί λοιπόν καθότανε και η Παναγία και περίμενε να την πάρει ο Υιός της. Και σαν ήλθε ο καιρός, έστειλε ο Χριστός Άγγελο να της πεί πως θα την πάρει από την πρόσκαιρη ζωή στην αιώνια. 

Σαν το άκουσε η Παναγία αυτό χάρηκε κι ανέβηκε στο Όρος των Ελαιών, απ΄ όπου είχε αναληφθεί ο Κύριος, και έκανε την Προσευχή της. Και γυρίζοντας στο σπίτι της, τα ετοίμασε όλα για την Ταφή της η ίδια.

Αφού λοιπόν ετοιμάσθηκε η Παναγία, ξάπλωσε στην κλίνη της, ευπρέπισε τα ρούχα της, Σταύρωσε τα άχραντα χέρια της απάνω στο στήθος της, και περίμενε τον Υιό της να πάρει την ψυχή της. Πώς να παρασταθεί με λόγια η επίσημη στιγμή εκείνη! Μέσα σ’ εκείνο το απόμερο σπίτι της Γεθσημανή, η Παναγία γρηά (το Ρόδον το Αμάραντον), ολομόναχη να περιμένει τον θάνατο, σαν άνθρωπος που ήτανε, Σταυροχεριασμένη, με τα πόδια της κοντά τόνα στο άλλο, με τα βλέφαρα κλεισμένα. Και να λέγει, χωρίς να ακούγεται: «Απόστολοι, εκ περάτων συναθροισθέντες ενθάδε Γεθσημανή το χωρίον, κηδεύσατέ μου το σώμα. Και συ, Υιέ και Θεέ μου, παραλαβέ μου το Πνεύμα.» .

«Και γενομένης βροντής μεγάλης, παρεγένοντο οι Απόστολοι πάντες εκ των περάτων της γής διά νεφελών προς το κηδεύσαι το άχραντον αυτής σώμα. Και σχηματισθείσα επί της κλίνης, παρέθετο την Αγίαν αυτής ψυχήν εις τας χείρας του Υιού και Θεού αυτής».

Εκτός από τους Αποστόλους, βρεθήκανε στην Κήδευση της Παναγίας και τέσσαρες Ιεράρχες, ο Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, ο Άγιος Ιερόθεος, ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης κι ο Άγιος Τιμόθεος.

«Ω του παραδόξου Θαύματος! Η πηγή της ζωής εν Μνημείω τίθεται και κλίμαξ προς ουρανόν ο Τάφος γίνεται. Ευφραίνου Γεθσημανή, της Θεοτόκου το Άγιον τέμενος».

Φώτης Κόντογλου

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►