Πάντων προστατεύεις, ἀγαθὴ,

22/8/26

 

Γέροντα, όταν έχω συνέχεια πτώσεις στον αγώνα μου, με πιάνει λύπη.

Άγιος Παΐσιος:

Να ψάλλεις το «Πάντων προστατεύεις, ἀγαθὴ» και το «Πάντων θλιβομένων ἡ χαρά». Αυτό να το κάνεις σαν κανόνα, και η Παναγία θα σε βοηθήσει. Η Παναγία δεν μας αφήνει· μας κουβαλάει στην πλάτη Της, αρκεί κι εμείς να το θέλουμε και να μην κλωτσάμε, όπως κάνουν τα άτακτα παιδιά.

Πάντων προστατεύεις Αγαθή, των καταφευγόντων εν πίστει τη κραταιά σου χειρί. άλλην γαρ ουκ έχομεν, αμαρτωλοί προς Θεόν, εν κινδύνοις και θλίψεσιν, αεί μεσιτείαν, οι κατακαμπτόμενοι, υπό πταισμάτων πολλών, Μήτερ του Θεού του Υψίστου. όθεν σοι προσπίπτομεν. ρύσαι, πάσης περιστάσεως τους δούλους σου.

Δέσποινα, πρόσδεξε τας δεήσεις των δούλων σου και λύτρωσε ημάς από πάσης ανάγκης και θλίψεως. Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μήτηρ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου.


ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!

Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Ο Επιτάφιος της Παναγίας..NA EXEI KANONA,

 Ο Επιτάφιος της Παναγίας.

Tην παρακαλούμε να Πρεσβεύει για μας, ώστε να μας σώσει ο Χριστός.

Οι Άγιοι δεν μας παρέδωσαν, παρά μόνο τον Επιτάφιο του Κυρίου και δεν είναι σωστό να εξισώνουμε τα πάντα. Την Παναγία την τιμάμε όπως αξίζει στην μητέρα του Κυρίου μας, αλλά Επιτάφιος στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας έχει παραδοθή μόνο για τον Κύριο· γι’ αυτό πρέπει να εκλείψει το νέο αυτό έθιμο. Απ΄ όσο ξέρουμε δεν υπάρχει Συνοδική Εγκύκλιος που αναιρεί την ανωτέρω, άρα ισχύει! H συνήθεια αυτή είναι αλλοίωση του Ορθοδόξου ήθους και αυτό είναι που μετράει και κάνει την.. «ευλάβεια» αυτή απαράδεκτη.   O Αρχιμ.- Ιεροκήρυκας Δανιήλ Αεράκης    σε παλιότερο δημοσιευμένο άρθρο του με τίτλο- «Συναισθηματισμοί ή Θεολογία; Πένθος ή Χαρά; Μεταξύ των άλλων σημειώνει:  «Πάσχα και Επιτάφιος δεν πάνε μαζί. Ή Πάσχα έχουμε ή επιτάφιο θρήνο και Επιτάφιο κουβούκλιο.   Από τη μια μεριά αποκαλούν πολλοί (και Εκκλησιαστικοί) την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου «Πάσχα του Καλοκαιριού», και από την άλλη Ψάλλουν (αυθαίρετα) Εγκώμια Επιταφίου θρήνου στην Παναγία.

Από την μια μεριά ο Ιερός Υμνογράφος αποκαλεί «ἒνδοξον»την Κοίμηση και βεβαιώνει την Αναστάσιμη χαρά Αγγέλων και ανθρώπων:   «Τῇ ἐνδόξῳ Κοιμήσει σου οὐρανοί ἐπαγάλλονται καί Άγγέλων γέγηθε τά στρατεύματα»(αίνος εορτής). Και από την άλλη (πάλι αυθαίρετα) στήνουν στο κέντρο των Ναών ξύλινους μεγαλοπρεπείς (πανάκριβους) Επιταφίους, και εκεί τοποθετούν μια ξύλινη Παναγία («κοιμωμένη») ή κάποιον πολυτελέστατο βελούδινο Επιτάφιο με τη μορφή της, κατ’ απομίμηση του Επιταφίου της  Μεγ. ΠαρασκευήςΑπό τη μια μεριά μερικοί (αυθαίρετα και πάλι) λένε, ότι, αφού είναι Πάσχα η γιορτή της Κοιμήσεως, καταλύουμε και κρέας (αν πέσει Τετάρτη ή Παρασκευή), και από την άλλη σε τέτοια Πασχαλινή πανήγυρη ψάλλουν (αυθαίρετα) Ύμνους γεμάτους γλυκανάλατους συναισθηματισμούς και Θρησκευτικούς λυρισμούς! Ώστε με Επιτάφιο (Μεγ. Παρασκευή, δηλαδή) τρώμε.. κρέας! Γενικά το πρόβλημα είναι σοβαρό. Ποιος εισήγαγε την καινοτομία των Εγκωμίων και του Επιταφίου της Παναγίας; Η Εκκλησία στη μακραίωνα παράδοσή της δεν γνωρίζει τέτοιες Τελετές και Υμνωδίες. Τα Εγκώμια της Μεγ. Παρασκευής εμπεριέχονται στα επίσημα λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας, εγκεκριμένα συνοδικώς.Στο μηναίο του Αυγούστου, όπου οι Ύμνοι της Κοιμήσεως και τα σχετικά Αγιογραφικά αναγνώσματα, δεν γίνεται καμμία αναφορά σε Επιτάφιο και εγκώμια στη Παναγία. Ποιος εισήγαγε την καινοτομία; Λένε, ότι κάποιο Αγιοταφικό Μοναστήρι κατασκεύασε τα σχετικά Εγκώμια. Και επειδή συναισθηματικά αρέσουν, τα πήραν και τα έφεραν και στην Εκκλησία της Ελλάδος. Σιγά-σιγά πάει να γενικευθεί η αλλοίωση της Γιορτής της Κοιμήσεως.

Ευτυχώς, που αρκετοί Μητροπολίτες αντιστέκονται και κρατούν τη Θεολογική σοβαρότητα της γιορτής.  Ρέπουμε σε Θρησκευτικές φιγούρες και σε «εφέ». Βρήκαν, λοιπόν, την ευκαιρία να καλυφθεί η Ποιμαντική κουφότητα και η Θεολογική απουσία με ανύπαρκτους Επιταφίους και ανόητους Θρήνους.   Καλούν δε και την «μπάντα» να παιανίζει και τους επισήμους να παρίστανται και οργανώνουν.. περιφορά Επιταφίου μέσα στο καλοκαίρι! Η Ι. Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, ύστερα από την φετινή κατάχρηση των Θρησκευτικών αυθαιρεσιών, θα υποδείξει, όπως πιστεύουμε, τα δέοντα.  Κοίμηση έχουμε. Δεν έχουμε θάνατο. Στο θάνατο θρηνούν οι «μή ἒχοντες ἐλπίδα» (Α΄ Θες. δ΄ 13).   Στην Κοίμηση αγάλλονται οι Πιστοί. Όταν μάλιστα η Κοίμησις γίνεται Μετάστασις, όπως γιορτάζει η Εκκλησία για το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου».

Συμπερασματικά σημειώνουμε τα εξής.

1) Η απαγόρευση του Οικ. Πατριαρχείου και της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι σαφής.

2) Η συγκεκριμένη τελετή σαφώς έχει τοπική -Ιεροσολυμίτικη- προέλευση, γίνεται στον Τάφο της Παναγίας και ας μείνει εκεί. Εκεί όντως έχει νόημα και αξία. Παραπέρα χάνει..

Ο Επιτάφιος και τα Εγκώμια είναι μια ιδιαιτερότητα του Χριστού μέσα στη Λατρεία μας. Δεν αξίζει ο Χριστός να έχει αυτή την ιδιαιτερότητα; Γιατί  την καταργούμε; Μπορεί βέβαια και τη Μεγάλη Παρασκευή να Ψέλνουμε Εγκώμια στον Χριστό, και να περιφέρουμε τον Επιτάφιο, κτυπώντας πένθιμα τις Καμπάνες, όμως παράλληλα περιμένουμε την εκ νεκρών Ανάστασή Του. Δεν μένουμε δηλαδή  στο θάνατό Του, που θα ήταν απελπισία. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και  με τα Εγκώμια και τον Επιτάφιο της Παναγίας. Η τοποθέτηση του Επιταφίου στη μέση του Ναού, η Περιφορά του (σε μερικές Ενορίες χτυπάνε και τις Καμπάνες πένθιμα!), αφήνουν την αίσθηση ότι η Παναγία πέθανε και έμενε στον Τάφο. Όμως, Μετέστη προς τους ουρανούς, νικώντας και αυτή με τον θάνατο, τον θάνατο. Αυτή η  νίκη κατά του  θανάτου «θάβεται» με τον Επιτάφιο, που κάνουμε προς τιμήν της!  

Κάτι ήξεραν οι προγενέστεροι  Πατέρες-Συνοδικοί Αρχιερείς, που είπαν: «..Η  τοιαύτη ακολουθία είναι ασυνήθης και πάντη ξένη εις την καθ’ όλου Ορθόδοξον Ανατολικήν του Χριστού Εκκλησίαν

3) Το Ιεροσολυμίτικο τυπικό όντως επικράτησε παντού. Σε ορισμένα όμως χρειάζεται διακριτική αυτοσυγκράτηση. Να ξεχωρίζουμε τα τοπικά.

4) Μια πιο συγκρατημένη τελετή στα πλαίσια της Λιτής του Εσπερινού της Παναγίας (όπως προτείνει ο Καθηγητής κ. Αριστ. Πανώτης σε έκδοσή του), χωρίς κουβούκλια και Περιφορές -που θυμίζουν ακριβώς 

Μ. Παρασκευή, θα ήταν ίσως ανεκτή.

Βέβαια, το «Τυπικό» δεν είναι δόγμα, ώστε να μην μπορεί να αλλάξει. Όμως, αυτό δεν μπορεί να γίνει  από έναν Ιερέα, ή από έναν Επίσκοπο, αλλά «Συνοδικώς» (Κανόνας ΛΔ΄Αγίων Αποστόλων), Αλίμονο, αν ο κάθε Ιερέας ή ο κάθε Επίσκοπος «ράβει και ξηλώνει» μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία κατά το δοκούν. Άλλωστε, μια διαφορά ανάμεσα στον Ορθόδοξο Χριστιανό και στον Προτεστάντη, είναι πως ο μεν πρώτος είναι δεσμευμένος από την Παράδοσή του, και δεν μπορεί να κάνει πράγματα «ων ο παρελθών χρόνος ουκ έχει τα υποδείγματα» ( Μ. Βασίλειος, επιστολή 130), ενώ ο δεύτερος, επειδή ακριβώς στερείται Παραδόσεως, κάνει ο,τι του αρέσει. Γι’αυτό και η Αγία Εβδόμη Οικουμενική Σύνοδος «τους τολμώντας τας Εκκλησιαστικάς παραδόσεις αθετείν και καινοτομίαν τινά επινοείν» θέτε βαρύτατα επιτίμια (Πράξη Η΄). Και αν δεν μας συνετίζουν οι αποφάσεις Οικουμενικών Συνόδων, ποιος θα μας συνετίσει;  Τέλος ας έχουμε υπόψη ότι 

η Παναγία είναι Θρόνος του Χριστού, Τον οποίον κρατάει και μας προτείνει προς Προκύνηση και δεν είναι.. αυτόνομη ημίθεος (!!). Τέτοιες Ευλάβειες δεν την τιμούν, την θυμώνουν..

Ας την παρακαλούμε να Πρεσβεύει για μας, ώστε να μας σώσει ο Χριστός.


Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Γιὰ τὴν Ταπείνωσή Της ἡ Παναγία κατέχει τα δευτερεία τῆς Ἁγίας Τριάδος.

21/8/26

 

Ό Γέροντας Παΐσιος ἤθελε νὰ «συγγενεύουμε» μὲ τὴν Παναγία. Καὶ συγγενεύουμε μὲ τὴν Παναγία, ἔλεγε, μὲ τὴν Ταπείνωση,γιατί ἡ Παναγία ἦταν Ταπεινή.

Ἂς σκεφθοῦμε: Ὅταν ὁ Άρχάγγελος Γαβριὴλ Τῆς εἶπε ὅτι θὰ γεννήσει τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, τὸν Μεσσία, Αὐτὴ ὀνόμασε τὸν Εαύτό Της «δούλη Κυρίου». «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου, εἶπε στὸν Άρχάγγελο, γένοιτό μοι κατὰ τὸ ρῆμα σου»! 

Καὶ ἡ Ἴδια πάλι ἐμεγάλυνε τὸν Κύριο λέγοντας, «ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν Ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ».

Γιὰ τὴν Ταπείνωσή Της ἡ Παναγία κατέχει τα δευτερεία τῆς Ἁγίας Τριάδος.

Ὁ 'Άγιος Ἀνδρέας τῆς Κρήτης, λέγει σὲ ἕνα Τροπάριό του σ᾽ Αὐτήν: «Χαίροις μετὰ Θεὸν ἡ Θεός, τὰ δευτερεία τῆς Τριάδος ἡ ἔχουσα»!

Μακαριστός μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλουπόλεως Ἱερεμίας


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Εγκώμια της Παναγίας,

 

Τα εγκώμια της Παναγίας.


Ξεκίνησαν από τις Κυκλάδες, κατά το μέσα του 19ου αι. προκαλώντας σύγχυση στην Εκκλησία. Το θέμα έφθασε στην Ιερά Σύνοδο (Απρίλιος 1865). Και υπό την Προεδρία του αοιδίμου Μητροπολίτου Αθηνών Θεοφίλου, συζήτησε το θέμα. Και οι Συνοδικοί Αρχιερείς, «επόμενοι τοις Αγίοις Πατράσιν», δεν επέτρεψαν την εισαγωγή τους στη Λατρεία, έστω και αν ήταν Ύμνοι που εξυμνούσαν την Μητέρα του Χριστού. Το σκεπτικό τους ήταν, πως  τιμούμε δέοντως την Παρθένο, όταν Σεβόμαστε την τάξη της Εκκλησίας, και όχι όταν την καταφρονούμε. Απέστειλαν λοιπόν «προς τους κατά το Κράτος Σεβασμιωτάτους Ιεράρχας», την υπ’αριθμ 135, αριθμ. πρωτ. 4319, 21/4/1865, Εγκύκλιο, «περί απαγορεύσεως Επιταφίου Ύμνου εις την Εορτήν της Κοιμήσεως της Θεοτόκου», επισημαίνοντας: « η τοιαύτη Ακολουθία είναι ασυνήθης και πάντη ξένη εις την καθ’ όλου Ορθόδοξον Ανατολικήν του Χριστού Εκκλησίαν».

Τα λεγόμενα «Εγκώμια της Παναγίας» δεν ανήκουν στους Επίσημους Ύμνους της Εκκλησίας, με τους οποίους οι Άγιοι Πατέρες όρισαν εδώ και αιώνες να τιμούμε αυτήν την σημαντική Εορτή. Γι᾿ αυτό και δεν υπάρχουν στο Μηναίο στην Ακολουθία της 15ης Αυγούστου, ούτε στον Εσπερινό ούτε στον Όρθρο ούτε στα μεθέορτα.

Και αυτό δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα με αυτά τα «Εγκώμια». Από την στιγμή που δεν είναι καθιερωμένα Επισήμως, δεν υπάρχει και σταθερό Επίσημο κείμενό τους, αλλά σχεδόν κάθε περιοχή και κάθε Μοναστήρι έχει δικά του «Εγκώμια» με ποικίλες παραλλαγές και από διάφορους ποιητές-διασκευαστές, και κανείς δεν ξέρει ποια είναι τα αρχικά και παλαιά «Εγκώμια της Παναγίας».

Υπάρχει όμως και κάτι άλλο σημαντικότερο· τα «Εγκώμια» αυτά στην πραγματικότητα απαγορεύονται από το Επίσημο Τυπικό της ᾿Εκκλησίας, και μάλιστα απαγορεύονται αυστηρώς και «διά ροπάλου»!

Συγκεκριμένα το Τυπικό της Μεγάλης ᾿Εκκλησίας, που συντάχτηκε από τον επιφανή πρωτοψάλτη της εποχής Γεώργιο Βιολάκη και εκδόθηκε από το Πατριαρχικό τυπογραφείο στην Κωνσταντινούπολη το 1888 και είναι μέχρι σήμερα το επίσημο τυπικό όχι μόνον στο κλίμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου αλλά και στα Πατριαρχεία και αυτοκέφαλες Εκκλησίες Αλεξανδρείας, Ιεροσολύμων, Ελλάδος, Κύπρου, ακόμη και στην Ιερά Μονή του Θεοβαδίστου όρους Σινά και στο Πρωτάτο του ῾Αγίου Όρους και αλλού, γράφει για τα «Εγκώμια της Παναγίας» τα εξής·

«Στον Όρθρο της Εορτής της Κοιμήσεως, ανήμερα στις 15 Αυγούστου, «ευθύς μετά την καταβασίαν της θ´(ωδής) συνηθίζεται ενιαχού, όπου πανηγυρίζεται η Εορτή αύτη μεγαλοπρεπώς, προς πλείονα τάχα Δόξα και Τιμήν της Θεοτόκου, ίνα Ψάλλωνται τα λεγόμενα “Εγκώμια της Παναγίας”, κατά μίμησιν των του Κυρίου ημών, των Ψαλλομένων εν τω Όρθρο του Μ. Σαββάτου. 

Η Μεγάλη Εκκλησία κατακρίνουσα παν ο,τι καινοφανές και κακόζηλον, έστω και γινόμενον προς τιμήν της Θεοτόκου, αποδοκιμάζει ταύτα επισήμως και απαγορεύει μάλιστα αυστηρώς».

Σύμφωνα λοιπόν με το Επίσημο Τυπικό της Εκκλησίας τα λεγόμενα 

«Εγκώμια της Παναγίας» Ψάλλονται τάχα προς Δόξα και Τιμήν της Θεοτόκου, άρα με αυτά δεν Τιμάται πραγματικά η πάναγνος και αειπάρθενος Μητέρα του Κυρίου μας, γι᾿ αυτό κατακρίνονται ως καινοφανή και κακόζηλα, αποδοκιμάζονται Επισήμως και απαγορεύονται αυστηρώς!  Αυτήν την αυστηρή διάταξη του Τυπικού οι περισσότεροι (σχεδόν όλοι δηλαδή) την είχαν «ξεχάσει», διότι μετά την έκδοση του Τυπικού Βιολάκη σταμάτησε η όποια χρήση τους, πλην κάποιων μεμονωμένων περιπτώσεων, όπου διατηρήθηκαν ως τοπικό έθιμο, άγνωστο στους πολλούς. Βεβαίως εύλογα γεννάται μία απορία. Αφού το επίσημο Τυπικό παίρνει τόσο αυστηρή θέση γι᾿ αυτά τα Υμνογραφήματα, πως γίνεται σήμερα να έχουν διαδοθεί τόσο πολύ και να διαφημίζονται και να προβάλλονται ακόμη και από διάφορα ραδιοτηλεοπτικά μέσα;

Δυστυχώς είναι αλήθεια ότι σήμερα το επίσημο Τυπικό δεν γίνεται σεβαστό, αλλά καταπατείται αγρίως και αυθαιρέτως. Και καταστρατηγείται ακριβώς από αυτούς που έχουν οριστεί ως τηρητές και θεματοφύλακες της Λειτουργικής τάξεως. Οι περισσότεροι Ψάλτες, ακόμη και Κληρικοί, δεν ξέρουν ότι υπάρχει επίσημο και υποχρεωτικό τυπικό της ᾿Εκκλησίας, αγνοούν ποιο είναι αυτό, και ουσιαστικά δεν το διδάχτηκαν ποτέ..


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Άνοιξε το παράθυρο στο φως,

 

 Όταν είσαι σ΄ ένα κατασκότεινο δωμάτιο, μη χτυπάς το σκοτάδι για να το διώξεις. Δεν φεύγει έτσι. Άνοιξε το παράθυρο στο φως, δηλαδή δώσου στην αγάπη του Χριστού και τότε χωρίς κόπο φεύγει το σκοτάδι.

Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης Διορατικός και Θαυματουργός

Καλή σας ημέρα!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Η ζωή είναι εμπόριο,

20/8/26

 

Άγιογραφημένη άπό τόν Γέροντα Ίωάσαφ(+1993)

Η Παναγία όσο ζούσε, δεν έκανε ποτέ συγκατάθεση σε καμμία αμαρτία!

Μόνο ένα λογισμό είχε στη ζωή της: Να σκέφτεται, να Υμνεί και να Αγαπά το Χριστό και να ποιεί το θέλημά Του.

Μέσα της Προσεύχονταν ακαταπαύστως. 

Η καρδιακή της Προσευχή,δεν έχει μέτρο συγκρίσεως. Είναι κάτι ακατανόητο για τους ανθρώπους, ακόμα και για τους Άγγέλους! Γι' αυτό είναι πρύτανης όλων των καθηγητών της νοεράς Προσευχής!

Η Παναγία μία ζωή ήταν σιωπηλή. Και λίγο πριν φύγει από τούτο τον κόσμο, έκανε μόνο μία και μοναδική διδασκαλία..

Είπε το εξής:

- Η ζωή είναι εμπόριο και ο άνθρωπος μοιάζει με έμπορο. Μακάριος είναι εκείνος, που θα εμπορευτεί σωστά το χρόνο της ζωής του! Εμπορεύσατε τη ζωή σας όπως είπε ο Υιός Μου, για να κερδίσετε την Βασιλεία των Ουρανών!

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!

Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Η Παναγία πρόσταζε, το Τάμα σου,

Από το χωριό Όλυνθος της Χαλκιδικής μία κοπέλα έβγαλε στον κανθό του ματιού καρκίνο. Ο πατέρας, φτωχός άνθρωπος, παρακολουθούσε με πόνο ψυχής το δράμα της κόρης του. Γονατιστός, κάθε μέρα, παρακαλούσε την Παναγία να Θεραπεύσει το παιδί του.

Κάποια μέρα είδε την Παναγία σε οπτασία, ζωντανή και μαυροφορημένη, να του λέει:

– Το παιδί σου θα γίνει καλά. Πήγαινέ το να Προσκυνήσει τον Άγιο Γρηγόριο το Θεολόγο στη Νέα Καρβάλη Καβάλας.

Πήγαν, Προσκύνησαν πατέρας και κόρη και έκαναν ολονυκτία με Θεία Λειτουργία.

Όμως ο καρκίνος, αντί να μικραίνει, όλο και μεγάλωνε. Τελικά έγινε μεγάλος σαν αχλάδι, που κάλυπτε το μισό πρόσωπο της κοπέλας.

Το θέαμα ήταν φρικτό και γέμιζε με απελπισία τις καρδιές της άρρωστης, των γονιών και των συγγενών. Ο Ιερέας του χωριού τους έκανε Αγιασμό, Σταύρωσε τον καρκίνο και είπε:

– Μη λυπάσθε. Θα θεραπευθεί το κακό. Θα γίνει καλά.

Σιγά-σιγά όλο και μίκραινε ο καρκίνος με τις μέρες. Κάποτε εξαφανίστηκε και μόνο ένα σημάδι άσπρο έμεινε στη θέση του καρκίνου. Όταν υπέφερε η κοπέλα, είχε κάνει Τάμα στην Παναγία, όταν Θεραπευθεί, να κτίσει Προσκυνητάρι στη Χάρη Της.

Τότε τα χρόνια ήσαν δύσκολα και πολλοί Έλληνες έφευγαν στη Γερμανία, για να βρουν εργασία. Από ανάγκη έφυγε και ο πατέρας με την οικογένειά του. Εκεί, ξέχασαν το Τάμα τους.

Παρουσιάζεται, λοιπόν, η Παναγιά στην κοπέλα και της λέει:

– Επιθυμώ να κάνεις το Τάμα σου και να μου κτίσεις το Πρoσκυνητάρι. Πήγαινε να το κτίσεις στο οικόπεδο του.. Επίσης, επιθυμώ να παραγγείλεις στον Αγιογραφικό οίκο των Ιωασαφαίων στο Άγιον Όρος Εικόνα μου.

Η οικογένεια της κοπέλας δεν είχε αγαθές σχέσεις με την οικογένεια που υπέδειξε η Παναγία, για να ζητήσει oικοπεδική έκταση για το Προσκυνητάρι. Τι να κάνει όμως; Η Παναγία πρόσταζεΠήρε ένα γνωστό του χωριανού της, ως μεσολαβητή, πήγαν στο γείτονά τους και του είπε:

– Η Παναγία θέλει ένα μικρό κομμάτι από το οικόπεδό σου, για να της κτίσω Προσκυνητάρι. Αν θέλεις, δώσε. Εγώ σου μεταφέρω την επιθυμία της Παναγίας.

Τότε είπε αυτός:

– Κι εγώ ήθελα να κάνω κάτι στην Παναγία, διότι το παιδάκι μου, όταν ήταν μικρό, το κλώτσησε άλογο και βγήκε το κόκκαλο έξω από το δέρμα του ποδιού. Πάρε όσο σου χρειάζεται.

Όταν ήρθε η ώρα να παραγγείλει την Εικόνα της Παναγίας στον Αγιογραφικό οίκο των Ιωσαφαίων στις Καρυές ο Γέροντας Ιωάσαφ (†1993), Διάκονος, είδε σε όραμα την Παναγία και του είπε να τη ζωγραφίσει με λαμπρά κόκκινα ρούχα, με δάκρυα στα μάτια και με μαντήλι στο χέρι να σκουπίζει τα δάκρυά Της. Είδαμε την Εικόνα αυτή στο Κελλί των Ιωσαφαίων στις Καρυές και αξιωθήκαμε Ταπεινά να την Προσκυνήσουμε. Αληθινά Εικόνα Ιστορημένη με την καθοδήγηση της Παναγίας.


Απόσπασμα από το βιβλίο του 

Π. Θεοφύλακτου Μαρινάκη, «Θαυματουργικές Εικόνες της Παναγίας στο Άγιον Όρος».


Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

η καλυτέρα Προσευχή γίνεται νύχτα.

 

Προσευχή!

Ό,τι ο Γέροντας μας παρέδωσε, αλλά και οι νηπτικοί Πατέρες στη Φιλοκαλία που γράφουν, και ό,τι η μικρή μας πείρα μας δίδαξε, η καλυτέρα Προσευχή γίνεται νύχτα.

Όσιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

Καλημέρα σας!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

"Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ".

19/8/26

 

Θεολογική Ερμηνεία της Βυζαντινής Εικόνας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.


Η Εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι πολυπρόσωπη σύνθεση και ανήκει στη σειρά των δωδεκάορτων Εικόνων της Εκκλησίας μας. Τα πρόσωπα που ξεχωρίζουν είναι ο Ιησούς χριστός και η Κυρία Θεοτόκος. 

Στην Εικόνα δεσπόζει το νεκρικό κρεβάτι, όπου αναπαύεται η Παναγία με τα χέρια Σταυρωμένα. Μπροστά, στερεωμένο σε ένα απλό κηροπήγιο, καίει ένα χοντρό κερί.

Πίσω από το νεκρικό κρεβάτι της Θεοτόκου και στη μέση ακριβώς της σύνθεσης στέκει ο Ιησούς Χριστός στρέφοντας το σώμα του προς τα δεξιά και το πρόσωπο του προς τα αριστερά προς τη νεκρή μητέρα Του, κρατώντας τη ψυχή της που έχει τη  μορφή φασκιωμένου βρέφους με τα χέρια Σταυρωμένα. 

Ο Χριστός περιβάλλεται από Δόξα, δηλαδή σχηματοποιημένο Φως που δηλώνει τη Θεϊκή Επιφάνεια (άκτιστο Φως). Είναι πλαισιωμένος από τέσσερις Αγγέλους οι οποίοι είναι Εικονογραφημένοι σε μονοχρωμία δηλώνοντας έτσι το άυλο, κρατούν αναμμένες Λαμπάδες και κοιτούν το Χριστό με έκφραση βαθιάς θλίψης στο πρόσωπο τους. 

Πάνω από τον Ιησού, στην κορυφή της Δόξας, Εικονογραφείται συνήθως ένα Εξαπτέρυγο. 

Οι πύλες του ουρανού έχουν ανοίξει και Άγγελοι σπεύδουν να πάρουν κι αυτοί με τη σειρά τους την ψυχή της Θεοτόκου. 

Σε ορισμένες Εικόνες εμφανίζεται η αναληφθείσα Θεοτόκος, πριν περάσει τις Ουράνιες Πύλες να προσφέρει τη ζώνη της στον δωδέκατο Απόστολο το Θωμά, ο οποίος κατά Θεία Πρόνοια, έφθασε μετά τρεις ημέρες από την Κοίμηση της Θεομήτορος.

Οι Απόστολοι που παρίστανται στο γεγονός διακατέχονται από βαθιά θλίψη, που φαίνεται έκδηλη στα πρόσωπά τους. Βλέπουμε τον Πέτρο, ο οποίος κρατάει Θυμιατό και Θυμιάζει το κεφάλι της Θεοτόκου, ενώ ο Παύλος σκύβει και Ασπάζεται τα πόδια της μαζί με τον Ιωάννη το Θεολόγο.

Πίσω από τους Αποστόλους διακρίνονται τρεις Ιεράρχες με ανοιχτά βιβλία (συνήθως).

Πρόκειται για τους τρείς Ιεράρχες που παραβρέθηκαν στην Κοίμηση της Θεοτόκου.

Ο Άγιος Ιερόθεος, Επίσκοπος Αθηνών,

ο Αγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης και ο

Αγιος Τιμόθεος. 

Στο πίσω μέρος κι αριστερά της σύνθεσης στέκουν κάποιες γυναίκες. Οι γυναίκες μαζί με τους

Αποστόλους και τους Ιεράρχες απεικονίζουν το σύνολο της Εκκλησίας, 

η οποία είναι παρούσα κατά την Κοίμηση.  

Τη σύνθεση κλείνουν στο βάθος, πίσω από τις ομάδες των μαθητών, δύο συμβατικά αρχαιόπρεπα κτήρια. 

Ανάμεσα σ’ αυτά διαβάζεται η επιγραφή:

"Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ". 

Σε μερικές Εικόνες Εικονίζονται στον ουρανό σύννεφα, που μετέφεραν τους Αποστόλους στην

Ιερουσαλήμ.  

Σε πολλές Εικόνες από τον 12ο αιώνα και μετά Εικονογραφείται ο Εβραίος Ιεφονίας, στο κέντρο στην κάτω μεριά της σύνθεσης, ο οποίος προσπάθησε να βεβηλώσει το νεκρικό κρεβάτι και να  ''γκρεμίσει'' το σώμα της Θεοτόκου. Ένας Άγγελος του κόβει τα χέρια, προκειμένου να τον εμποδίσει να το κάνει πράξη. Σε ορισμένες Εικόνες εικονογραφούνται τα κομμένα χέρια του Ιεφονία πάνω στο νεκρικό κρεβάτι.


Πηγές:

 α) Από το βιβλίο «Ο Μυστικός Κόσμος των Βυζαντινών Εικόνων» Χρήστου Γ. Γκότση,Εκδ. Αποστολική Διακονία,

 β) Παρατηρήσεις του Φώτη Κόντογλου.


Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Αυτά που ποτέ δεν έδυσαν, αλλά αγρυπνούν για την Σωτηρία του κόσμου.

 

Τώρα λοιπόν,

κλείνοντας η Θεοτόκος τα μάτια του σώματός της, ανοίγει τα νοητά της μάτια που μοιάζουν με λαμπερά και μεγάλα αστέρια.

Αυτά που ποτέ δεν έδυσαν, αλλά αγρυπνούν για την Σωτηρία του κόσμου.

Τώρα, αν και τα Θεοκίνητα χείλη της σώπασαν και δεν μιλούν, όμως ανοίγει διάπλατα το Θείο στόμα της για να Πρεσβεύει για όλους τους ανθρώπους,

οι Θεοφόρες παλάμες της είναι υψωμένες στο Θεό και Ικετεύουν για όλη την οικουμένη.

Μετέστη στα Ουράνια η Πάναγνη, ωστόσο δεν σταματά να μας Προστατεύει.

Εξακολουθεί Πνευματικά να είναι μαζί μας και να Μεσιτεύει για μας στον Κύριο.

Άγιος Θεόδωρος Στουδίτης    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!

Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια