Ο κάθε αγώνας, είναι απλά το μέσον..

 

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν Νηστεύουνε, γιατί απλά δεν έχουν τίποτα να φάνε.

Υπάρχουν άνθρωποι, που δεν κάνουνε Μετάνοιες, γιατί το σώμα τους πονάει άλλοτε από τις αρρώστιες και άλλοτε από τις θεραπείες.

Υπάρχουν άνθρωποι, που δεν κατακρίνουνε τον διπλανό τους, γιατί απλά ζούνε μέσα σε μια απόλυτη μοναξιά.. Ξεχασμένοι από τους δικούς τους σε κάποιο θάλαμο νοσοκομείου.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν κάνουν καμία άσκηση.. Γιατί όλη τους η ζωή είναι ένας συνεχής αγώνας..

Για αυτό, αν έχεις κάτι για να φας. Αν έχεις στο σώμα και στη ψυχή υγεία. Αν έχεις ανθρώπους που σε αγαπάνε δίπλα σου. Και αν έχεις δύναμη και χρόνο..

Αγωνίσου.

Αγωνίσου, χωρίς γκρίνιες. Αγωνίσου με χαρά. Εκμεταλλεύσου αυτό το χρόνο.. Αλλά έχε στο νου σου πως δεν είναι ο αγώνας αυτοσκοπός.   Όχι.

Ο αγώνας, ο Πνευματικός αγώνας, ο κάθε αγώνας, είναι απλά το μέσον..

Το όχημα που σε πάει στον προορισμό.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν σου μιλάνε για Θεό.. Γιατί το κάνει η ίδια η ζωή τους. Αυτοί, τον βρήκανε τον δρόμο τους..Με σένα και με μένα να δούμε τι θα γίνει..

ΚΑΛΗ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ!!                Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Τη Μεγάλη Τετάρτη, ένας νεαρός Προσκυνητής,

Σε ένα από αυτά τα σπήλαια του Αγίου Όρους ζούσε ο Γέροντας Αρσένιος, ένας άνθρωπος που είχε ξεχάσει τη γεύση του λαδιού και του κρασιού εδώ και δεκαετίες. Ήταν η Μεγάλη Εβδομάδα, και η πείνα του σώματος είχε γίνει ένας επίμονος σύντροφος.

Τη Μεγάλη Τετάρτη, ένας νεαρός Προσκυνητής, που κατάφερε να σκαρφαλώσει μέχρι εκεί με δυσκολία, του άφησε κρυφά στην είσοδο της σπηλιάς ένα μεγάλο, ώριμο πορτοκάλι. 

Ο Γέροντας το βρήκε το απόγευμα, καθώς έβγαινε να μαζέψει λίγα χόρτα. Το πορτοκάλι έλαμπε σαν χρυσάφι μέσα στο γκρίζο των βράχων. 

Η μυρωδιά του, ακόμα και μέσα από τη φλούδα, πλημμύρισε τον αέρα. Ο Γέροντας το πήρε στα χέρια του. Το στομάχι του διαμαρτυρήθηκε, και η σκέψη του ψιθύρισε: «Φάε το, είναι Ευλογία, θα σου δώσει δύναμη για την Αγρυπνία της Σταύρωσης».

Όμως ο Γέροντας χαμογέλασε πονηρά στον «πειρασμό». Κράτησε το πορτοκάλι, το κοίταξε με αγάπη και είπε:

«Ωραίο είσαι, κτίσμα του Θεού, αλλά πιο γλυκός είναι ο Χριστός που πεινάει πάνω στον Σταυρό.»

Αντί να το φάει, ο Γέροντας Αρσένιος αποφάσισε να κάνει κάτι άλλο. Περίμενε να νυχτώσει. Με το Κομποσκοίνι στο χέρι, περπάτησε το επικίνδυνο μονοπάτι μέχρι τη διπλανή καλύβη, όπου ζούσε ένας άλλος Ασκητής, ο Παπα-Νικόλας, που ήταν άρρωστος και κατάκοιτος. Άφησε το πορτοκάλι στο παραθύρι του αρρώστου και έφυγε αθόρυβα. Το επόμενο πρωί, ο Παπα-Νικόλας βρήκε το δώρο. Δάκρυσε από τη συγκίνηση, αλλά ούτε αυτός το έφαγε. Σκέφτηκε: «Ο Γέροντας Αρσένιος είναι πιο γέρος από μένα, αυτός το έχει ανάγκη». 

Και το ξαναπήγε κρυφά πίσω.

Λένε πως εκείνο το πορτοκάλι έκανε τον γύρο των Καρουλίων για όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα. Πήγαινε από σπηλιά σε σπηλιά και από παράθυρο σε παράθυρο. Κανείς δεν το έφαγε, αλλά όλοι «χόρτασαν» από τη χαρά της προσφοράς.

Την Κυριακή του Πάσχα, μετά την Ανάσταση, οι Ασκητές συγκεντρώθηκαν για να φάνε μαζί. Στο κέντρο του τραπεζιού, το πορτοκάλι ήταν ακόμα εκεί, ανέπαφο και μυρωδάτο. Ο Γέροντας Αρσένιος το καθάρισε και έδωσε από μια μικρή φέτα στον καθένα.  

«Αυτό το πορτοκάλι», είπε, «δεν είναι φρούτο. Είναι η απόδειξη πως η Σαρακοστή δεν είναι για να στερούμαστε το φαγητό, αλλά για να γεμίζουμε την καρδιά μας με τον αδελφό μας»..

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Οι Αρχαίοι Έλληνες όρισαν 6 προληπτικές φροντίδες υγείας,

Η Σοφία των αρχαίων Ελλήνων για την υγεία σε έξι απλές συμβουλές,

Οι αρχαίοι Έλληνες όρισαν έξι βασικές προϋποθέσεις για την προληπτική φροντίδα της υγείας -τις «έξι μη φυσικές»-, οι οποίες συγκροτούσαν τον πυρήνα της καθημερινής ιατρικής πρακτικής και υγιεινής.

Η έννοια είναι απλή και ταυτόχρονα ριζωμένη σε έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης: υπάρχουν παράγοντες έξω από το ίδιο το σώμα που ο άνθρωπος μπορεί και οφείλει να ρυθμίσει. Aν τους κρατήσει υπό έλεγχο, βελτιώνει τις πιθανότητες μακροχρόνιας ευεξίας. Η σύλληψη αυτή δείχνει ότι η πρόληψη, όχι μόνο η θεραπεία, ήταν κεντρική στην αρχαία ιατρική θεωρία και πράξη.

Οι έξι «μη φυσικές» προϋποθέσεις ήταν: ο αέρας, η τροφή και το ποτό, η άσκηση και η ανάπαυση, ο ύπνος και η εγρήγορση, η απέκκριση και η κατακράτηση, και τα πάθη της ψυχής. Η ονομασία «μη φυσικές» δεν σημαίνει ότι είναι αφύσικες· αντίθετα, δηλώνει ότι πρόκειται για εξωτερικούς, μεταβλητούς παράγοντες, οι οποίοι δεν ανήκουν στα «φυσικά», δηλαδή στα έμφυτα χαρακτηριστικά του σώματος.

Οι γιατροί και οι θεραπευτές της αρχαιότητας θεωρούσαν ότι η σωστή «μέτρηση» σε καθέναν από αυτούς τους τομείς ήταν απαραίτητη για να διατηρηθεί η ισορροπία των «χυμών» του σώματος και, κατ’ επέκταση, η υγεία.

Πρώτη προϋπόθεση, ο αέρας.  Η φροντίδα του αέρα σήμαινε επαρκή αερισμό των χώρων κατοικίας και αποφυγή «κακού» αέρα. Οι κίνδυνοι που αποδίδονταν στον «κακό αέρα» δεν ταυτίζονται με τις σύγχρονες γνώσεις για μικροσωματίδια και ρύπους, αλλά αντανακλούν την παρατήρηση ότι η έλλειψη κίνησης του αέρα και η παρουσία δυσοσμιών συνοδεύονται από νόσους. Η παλιά σύσταση για ανοιχτά παράθυρα και καθαρούς χώρους παραμένει εν μέρει επίκαιρη: η σχέση μεταξύ ποιότητας αέρα και αναπνευστικών ή λοιμωδών νοσημάτων είναι σήμερα επιστημονικά τεκμηριωμένη.

Δεύτερον, η τροφή και το ποτό. Η διατροφή θεωρούνταν ότι πρέπει να προσαρμόζεται στην «κράση» του ατόμου, δηλαδή στην ιδιοσυγκρασία και στην ισορροπία των τεσσάρων χυμών. Τρόφιμα «θερμά» ή «ψυχρά», «υγρά» ή «ξηρά», επηρέαζαν τη θεωρούμενη «χυμική=χυμούς/υγρά» [και ουχί χημική] ισορροπία· για παράδειγμα, όποιος θεωρούνταν θερμός άνθρωπος έπρεπε να καταναλώνει «δροσιστικά» στοιχεία.

Η προσέγγιση αυτή έχει διαφορετική θεωρητική αφετηρία από τη σύγχρονη διατροφική επιστήμη, αλλά το βασικό στίγμα -ότι η ποιότητα και η ποσότητα της τροφής, καθώς και ο χρόνος λήψης της, επηρεάζουν την υγεία- παραμένει κεντρικό. Σημαντικοί ιατροί, όπως ο Γαληνός, συστηματοποίησαν τέτοιες συστάσεις και επηρέασαν τη δυτική ιατρική για αιώνες.

Η άσκηση και η ανάπαυση,

Τρίτον, η άσκηση και η ανάπαυση. Η σωματική δραστηριότητα θεωρούνταν θεραπευτική και προληπτική: η κίνηση «στεγνώνει» και ρυθμίζει τους χυμούς, ενώ η υπερβολική αδράνεια οδηγεί σε «υγρασία» και νωθρότητα.

Ο Γαληνός δεν διέκρινε την εργασία από την άσκηση, αρκεί να προκαλεί αναπνευστική κόπωση· ωστόσο, οι ασκήσεις που πρότεινε συχνά ήταν  προσαρμοσμένες στις ανάγκες του ασθενούς. Επιπλέον, μασάζ και λουτρά εντάσσονταν στις πρακτικές αντιστάθμισης της αδράνειας – πρόδρομοι σύγχρονων θεραπειών, όπως η φυσιοθεραπεία και οι εφαρμογές θερμοθεραπείας.

Τέταρτον, ο ύπνος και η εγρήγορση. Ο ύπνος είχε διπλή διάσταση: ιατρική και θρησκευτική. Τα όνειρα θεωρούνταν δείκτες της εσωτερικής κατάστασης του οργανισμού και τεκμήρια για διάγνωση· ταυτόχρονα, οι αρχαίοι θεωρούσαν ότι ο ύπνος και οι ονειρικές εμπειρίες μπορούσαν να έχουν θεραπευτικό χαρακτήρα. Σήμερα η σχέση μεταξύ επαρκούς ύπνου και μειωμένου κινδύνου χρόνιων νοσημάτων έχει τεκμηριωθεί, και η σημασία του ύπνου για τη γνωστική και συναισθηματική λειτουργία είναι αναγνωρισμένη.

Οι αρχαίοι Έλληνες όρισαν έξι βασικές προϋποθέσεις για την προληπτική φροντίδα της υγείας -τις «έξι μη φυσικές»-, οι οποίες συγκροτούσαν τον πυρήνα της καθημερινής ιατρικής πρακτικής και υγιεινής / WIKIPEDIA

Πέμπτον, η απέκκριση και η κατακράτηση. Αυτός ο τομέας αφορά συνήθειες του εντέρου, του ιδρώτα, της ούρησης και άλλων μορφών αποβολής. Η ρύθμιση των αποβλήτων θεωρούνταν ζωτικής σημασίας για την ισορροπία των «χυμών»· στην πορεία, πρακτικές όπως η αφαίμαξη απέκτησαν θεσμική θέση σε ορισμένες παραδόσεις.

Σήμερα, η έμφαση δεν είναι στην εκτονωτική «αφαίρεση» αλλά στην κατανόηση του μικροβιώματος, της εντερικής υγείας και της σημασίας της σωστής ενυδάτωσης και θερμορύθμισης.

Συναισθηματική και ψυχική υγεία

Έκτον, τα πάθη της ψυχής – όσα σήμερα θα ονομάζαμε συναισθηματική ή ψυχική υγεία. Οι αρχαίοι συνέδεαν άμεσα τις διακυμάνσεις του συναισθήματος με τη σωματική ισορροπία: υπερβολική χαρά, θλίψη, θυμός ή παθητικότητα απέδιδαν σε υπερβολές ενός εκ των χυμών. Η φροντίδα των «πασχόντων» περιλάμβανε όχι μόνο φαρμακευτικά μέσα αλλά και ηθικές και φιλοσοφικές οδηγίες για τη διαχείριση του θυμού, της λύπης και της επιθυμίας. Η σύγχρονη ψυχική υγεία, αντιστοίχως, αναγνωρίζει στενές σχέσεις ανάμεσα στην ψυχική κατάσταση και σε σωματικά νοσήματα, με έμφαση στην πρόληψη μέσω άσκησης, ύπνου και κοινωνικής στήριξης.

Συνολικά, οι «έξι μη φυσικές» αναδεικνύουν μια πρακτική ιατρική που συνδυάζει παρατήρηση, ρουτίνες και προσωπική ευθύνη. Η αρχαία γραμματεία, από τον Ιπποκράτη έως τον Γαληνό, προσέγγιζε την υγεία ως αποτέλεσμα καθημερινών επιλογών και περιβαλλοντικών συνθηκών, όχι μόνο ως αποτέλεσμα τυχαίων ασθενειών. Ενώ πολλές λεπτομέρειες της θεωρίας των «χυμών» έχουν ξεπεραστεί, ο πυρήνας της σύστασης - μέτρο και προσαρμογή στις ανάγκες του σώματος- παραμένει συμβατός με σύγχρονες, δημόσιες συμβουλές υγείας και προγράμματα πρόληψης.

Η σύγκριση με τη σημερινή κουλτούρα του «wellness» δείχνει και διαφορές: ο σύγχρονος χώρος τείνει να διαχωρίζει την «ευεξία» από την ιατρική υγεία και πολύ συχνά εμπορευματοποιεί πρακτικές πρόληψης, ενώ οι αρχαίοι ενσωμάτωναν την υγιεινή σε ένα ενιαίο ηθικό και πολιτικό πλαίσιο. Επιπλέον, οι αρχαίοι αναγνώριζαν ότι η τέλεια υγεία ήταν ανέφικτη· στόχευαν σε μια «ουδέτερη» ισορροπία, όχι σε ιδεατές καταστάσεις.

Αναδημοσίευση Από filoitexnisfilosofias com

read more ►

Προετοιμασίες για το Πάσχα στον Μεσαίωνα..

 

Προετοιμασίες για το Πάσχα στον Μεσαίωνα..

Δύο κόσμοι, η ίδια προσμονή (12ος–15ος αιώνας).

Καθώς πλησίαζε το Πάσχα, ολόκληρος ο μεσαιωνικός κόσμος άλλαζε ρυθμό. Όμως, η προετοιμασία δεν ήταν ίδια για όλους. Στα σπίτια των φτωχών, η περίοδος πριν από το Πάσχα ήταν μια εποχή λιτότητας και προσπάθειας. 

Η Νηστεία ήταν αυστηρή, αλλά για πολλούς δεν διέφερε πολύ από την καθημερινότητά τους. 

Το τραπέζι ήταν απλό, ψωμί, όσπρια, λίγα λαχανικά. Οι προετοιμασίες δεν είχαν πολυτέλεια, αλλά είχαν προσμονή. Το Πάσχα για αυτούς ήταν ελπίδα. Ήταν μια στιγμή αλλαγής, μια μικρή ανάσα μέσα σε μια δύσκολη ζωή. Στα κάστρα και τις μεγάλες οικίες, η εικόνα ήταν διαφορετική.

Οι προετοιμασίες ξεκινούσαν μέρες πριν.

Υπηρέτες και μάγειροι ετοίμαζαν γεύματα, μετά από εβδομάδες Νηστείας, για τη μεγάλη ημέρα. Το τραπέζι της Ανάστασης θα ήταν πλούσιο με κρέας, κρασί, γλυκά και άφθονα φαγητά. Κι όμως..παρά τις διαφορές, κάτι παρέμενε κοινό.. Η αναμονή. Είτε σε ένα φτωχικό σπίτι είτε σε ένα πέτρινο κάστρο, οι άνθρωποι περίμεναν την ίδια στιγμή. Τη στιγμή που η σιωπή θα έσπαγε και το φως θα επέστρεφε. Γιατί στον Μεσαίωνα, το Πάσχα δεν ανήκε μόνο στους πλούσιους ή στους φτωχούς. Ανήκε σε όλους. Και κάπου, ανάμεσα σε άδεια και γεμάτα τραπέζια..οι άνθρωποι μοιράζονταν την ίδια προσμονή.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Ένας άντρας αποδεικνύει αγάπη, πίστη και σεβασμό,

Ένας άντρας δεν αποδεικνύει αγάπη, πίστη και σεβασμό με μια μεγάλη χειρονομία. Eμφανίζεται στον τρόπο που φέρεται στη γυναίκα του με συνέπεια, ειδικά στις μικρές, καθημερινές στιγμές.

Εδώ είναι ουσιαστικοί τρόποι με τους οποίους μπορεί να το δείξει:

1. Να είστε συνεπείς και πιστοί

Η πίστη δεν έχει να κάνει μόνο με την αποφυγή της προδοσίας - είναι να είσαι συναισθηματικά παρών, αξιόπιστος και αφοσιωμένος. Κρατώντας τον λόγο του, είναι ειλικρινής και θέτοντας προτεραιότητα στη γυναίκα του δημιουργεί βαθιά εμπιστοσύνη.

2. Μιλάει με σεβασμό

Ο τρόπος που της μιλάει έχει σημασία. Ακούγοντας χωρίς να διακόπτεις, αποφεύγοντας σκληρά λόγια και εκτιμώντας τις απόψεις της δείχνει πραγματικό σεβασμό. Ακόμα και κατά τη διάρκεια διαφωνιών, το να παραμείνεις ήρεμος και δίκαιος είναι το

3. Δείχνει την εκτίμησή του συχνά

Το να μην την παίρνεις ως δεδομένη. Λέγοντας "ευχαριστώ", "σε εκτιμώ" ή επισημαίνοντας αυτό που θαυμάζεται σε εκείνη που κρατά τη σχέση ζεστή και πολύτιμη.

4. Να είσαι συναισθηματικά διαθέσιμος

Το να είσαι "αγαπημένος" (αγαπώ) σημαίνει να είσαι ανοιχτός - να μοιράζεσαι συναισθήματα, να ελέγχεις τα δικά της και να είσαι κάποιος στον οποίο μπορεί να στηριχτεί. Αυτή η συναισθηματική ασφάλεια είναι ένα μεγάλο μέρος της αγάπης.

5. Υποστηρίξτε την ως σύντροφο

Η ενθάρρυνση των στόχων της, η βοήθεια με τις ευθύνες και το να είναι αληθινός συμπαίκτης δείχνει ότι την σέβεται ως ισότιμο σύντροφο, όχι απλώς ως ρόλο.

6. Δείξτε στοργή τακτικά

Σωματικό άγγιγμα, ευγενικές χειρονομίες και το να περνάμε ποιοτικό χρόνο μαζί όλα ενισχύουν την αγάπη με τρόπους που δεν μπορούν από μόνες τους οι λέξεις.

7. Προστατέψτε τη σχέση

Το να θέτεις όρια με τους άλλους, να αποφεύγεις την ασέβεια συμπεριφορά (όπως το φλερτ ή την απόλυση δημοσίως) και η υπεράσπιση της σχέσης δείχνει δέσμευση.

8. Συνεχίστε να μεγαλώνετε

Το να είσαι πρόθυμος να μάθεις, να ζητήσεις συγγνώμη και να βελτιωθείς, δείχνει ταπεινότητα και σεβασμό προς το γάμο.

Στον πυρήνα, πρόκειται για αυτό: θα πρέπει να νιώθει ασφαλής, σίγουρη για την αγάπη σας, λόγω του τρόπου που της φέρεστε λόγω της συνέπεια σας και όχι περιστασης.

Αν θέλετε, μπορώ να δώσω και παραδείγματα για το πώς φαίνεται αυτό στην καθημερινότητα ή σε δύσκολες καταστάσεις (διαφωνίες, stres

Παρακαλώ στείλτε μου μήνυμα στο προσωπικό μου προσωπικό τηλεγράφημα γλυκιά μου 💋😘

👇👇👇👇👇👇

 

Αναδημοσίευση Από  God i trust family (ΟΜΑΔΑ STO FACEBOOK)

read more ►

Η Μεγάλη Εβδομάδα στο Άγιον Όρος,

 

Η Μεγάλη Εβδομάδα στο Άγιον Όρος και οι δώδεκαώρες καθημερινές Ακολουθίες.

Η Μεγάλη Εβδομάδα στο Άγιον Όρος δεν είναι απλώς μια Θρησκευτική εμπειρία, αλλά μια μετάβαση σε έναν άλλο χρόνο και κόσμο. Εκεί, ο ήχος του ξύλινου Σήμαντρου αντικαθιστά τα ρολόγια και το φως των Κεριών τη θέση του ηλεκτρισμού. Είναι η περίοδος που η «σιωπή» του Άθω γίνεται πιο ηχηρή από ποτέ.

Στο Άγιον Όρος, η Μεγάλη Εβδομάδα ακολουθεί το Βυζαντινό τυπικό με απόλυτη ακρίβεια. 

Οι Ακολουθίες διαρκούν 10 έως 12 ώρες την ημέρα, με τους Μοναχούς και τους Προσκυνητές να στέκονται στα στασίδια μέσα σε ημίφως, όπου η μόνη πηγή φωτός είναι τα Καντήλια που τρεμοπαίζουν.

Την Μεγάλη Πέμπτη στα Μοναστήρια, η ανάγνωση των 12 Ευαγγελίων γίνεται μέσα σε μια ατμόσφαιρα βαθιάς θλίψης. Οι Μοναχοί Ψάλλουν το "Σήμερον κρεμάται επί ξύλου" με μια αργή, δωρική μελωδία που μοιάζει να έρχεται από τους αιώνες.

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι η ημέρα της απόλυτης Νηστείας και σιωπής. 

Η περιφορά του Επιταφίου δεν γίνεται στους δρόμους με φιλαρμονικές, αλλά γύρω από το Καθολικό της Μονής, πάνω στα πέτρινα καλντερίμια, με τους Ψαλμούς να αντηχούν στις χαράδρες του Άθωνα.

Το Μεγάλο Σάββατο η προσμονή είναι διάχυτη. Στις Καρυές και στις μεγάλες Μονές (όπως η Βατοπαιδίου ή η Ιβήρων), η προετοιμασία για την Ανάσταση γίνεται με μια εσωτερική γαλήνη που προκαλεί δέος.

Όταν φτάνει το μεσονύκτιο, η ατμόσφαιρα αλλάζει ριζικά. Το "Χριστός Ανέστη" στο Άγιον Όρος δεν συνοδεύεται από πυροτεχνήματα, αλλά από τις Καμπάνες που χτυπούν δαιμονιωδώς και τους Μοναχούς που αγκαλιάζονται με δάκρυα χαράς.

Όταν φτάνει η Δευτέρα και η Τρίτη του Πάσχα το Άγιον όρος πανηγυρίζει με τις λαμπρές Λιτανείες των Ιερών Εικόνων της Υπεραγίας Θεοτόκου 

"Στο Όρος, η Ανάσταση δεν είναι το τέλος μιας εβδομάδας, αλλά η νίκη επί του θανάτου που την νιώθεις στο πετσί σου μετά από τόσες ώρες ορθοστασίας και Προσευχής."

Αξίζει να νιώσεις αυτήν την Πνευματική εμπειρία έστω και μια φορά στην ζωή σου!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

ο Βασιλιάς των Καρδιών επέλεξε την απλότητα ενός οδοιπόρου,

 

Η Ταπεινή Είσοδος.

Δεν ήρθε με καλπασμούς, ούτε πάνω σε πολεμικό ίππο στολισμένο με χρυσάφι. Ο Ιησούς προχωρούσε αργά, καθισμένος πάνω σε ένα νεαρό γαϊδουράκι, ένα ζώο υπομονετικό και πράο. Η αντίθεση ήταν συγκλονιστική, 

ο Βασιλιάς των Καρδιών επέλεξε την απλότητα ενός οδοιπόρου για να Θριαμβεύσει. 

Το βλέμμα Του, γεμάτο μια γαλήνια θλίψη, κοίταζε πέρα από τις επευφημίες, σαν να γνώριζε ήδη το μονοπάτι που οδηγούσε από τα «Ωσαννά» στο «Σταύρωσον Αυτόν».

Ο κόσμος, μεθυσμένος από ελπίδα, ξεχύθηκε στους δρόμους. Άνθρωποι κάθε ηλικίας έκοβαν κλαδιά από φοίνικες και βάγια, στρώνοντας το έδαφος με ένα ζωντανό, πράσινο χαλί.

Τα παιδιά έτρεχαν μπροστά, φωνάζοντας με τις ψιλές τους φωνές.

Οι γέροντες δάκρυζαν, βλέποντας την Προφητεία να παίρνει σάρκα και οστά μπροστά στα μάτια τους.

Οι φτωχοί άπλωναν τα ίδια τους τα ρούχα στις πέτρες για να πατήσει το υποζύγιο, προσφέροντας ό,τι πολυτιμότερο είχαν.

Μέσα στον πανδαιμόνιο των ύμνων και των επευφημιών, εκείνος παρέμενε η ήρεμη δύναμη. Κάθε βήμα του γαϊδουριού πάνω στα βάγια ήταν ένας χτύπος της καρδιάς της ιστορίας που άλλαζε σελίδα. Η Κυριακή των Βαΐων δεν ήταν απλώς μια υποδοχή· ήταν η αρχή μιας θυσίας που ντύθηκε με το ένδυμα της ταπεινότητας.

«Ιδού ο Βασιλεύς σου έρχεταί σοι, πραΰς..»

Καθώς ο ήλιος ανέβαινε ψηλά, η σκιά του Χριστού και του μικρού ζώου μάκραινε πάνω στο δρόμο, προμηνύοντας τη Μεγάλη Εβδομάδα που μόλις είχε ξεκινήσει κάτω από τον γαλάζιο ουρανό της Ιουδαίας.

ΚΑΛΗ ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ!!    Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Κυριακή των Βαΐων.

 

..Ίσως θα έπρεπε να αναλογιστούμε πόσες φορές ακούσαμε εμείς

το «Λάζαρε δεύρο έξω» στη ζωή μας, αλλά αρνηθήκαμε να εγκαταλείψουμε τον εθισμό στην Πνευματική νέκρωσή μας. Πόσες φορές παρουσιάστηκαν άνθρωποι που έστειλε ο Θεός για να μας βοηθήσουν, και να αποκυλήσουν τον λίθο του εγωισμού μας, κι όμως εμείς τους διώξαμε και μείναμε καθηλωμένοι στο καλοχτισμένο μνήμα των παθών μας..

Αναφορικά με την Κατάλυση Ιχθύος την Κυριακή των Βαΐων. Αναφορικά με τη Νηστεία της ημέρας αυτής υπάρχει μια διαφοροποίηση στο ζήτημα του αν καταλύεται ψάρι ή όχι. Η γνώμη του Αγίου Θεόδωρου τού Στουδίτου είναι ότι τήν Κυριακή τών Βαΐων «τρώγεται ψάρι», επειδή θεωρείται Δεσποτική Εορτή.  Για τον Άγιο Νικόδημο τόν Αγιορείτη μόνο μία ημέρα της Μεγάλης Σαρακοστής τρώγεται ψάρι, δηλαδή τήν ημέρα του Ευαγγελισμού.

Ευλογημένοι όσοι δεν φάνε ψάρι..

Ευλογημένοι και αυτοί πού θά φάνε..

Εγώ είμαι με τούς δεύτερους!!

Π.Ευθύμιος.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!!       ΚΑΛΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Μεγάλη Εβδομάδα και η προθυμία μας, για αυτή,

Γιατί ονομάζεται Μεγάλη Εβδομάδα και η προθυμία μας για τις μέρες αυτές.

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος: 

Ομιλία που εκφωνήθηκε για τη Μεγάλη Εβδομάδα και διδάσκει για ποιό λόγο ονομάζεται έτσι και αναφέρεται επίσης στο «Να υμνής, ψυχή μου, τον Κύριο» και στο δεσμοφύλακα που αναφέρεται στις Πράξεις.

α’. Τελειώσαμε το ταξίδι της Νηστείας και με τη Χάρη τον Θεού φτάσαμε πια στο λιμάνι. Όμως ας μην επαναπαυώμαστε, επειδή φτάσαμε στο λιμάνι, αλλά, τώρα που πλησιάσαμε στο τέλος, ας αγρυπνούμε πιο πολύ. Το ίδιο κάνουν κι οι καπετάνιοι: όταν είναι να οδηγήσουν στην είσοδο λιμανιού κανένα τεράστιο φορτηγό πλοίο, γεμάτο ως επάνω από σιτάρι κι άλλα εμπορεύματα, είναι όλο αγωνία και φόβο, μήπως, ύστερα από ταξίδι σε μακρινές θάλασσες, χτυπήση το καράβι σε βράχο και βουλιάξη μ’ όλο το φορτίο του. Κι εμείς επίσης πρέπει να φοβώμαστε και να είμαστε όλο αγωνία, μήπως ξεστρατίσωμε, τη στιγμή που βρισκόμαστε στο τέλος κι η ανταμοιβή για τους κόπους μας περιμένει. Γι’ αυτό χρειάζεται να δυναμώσωμε το ζήλο μας. Το ίδιο κάνουν κι οι δρομείς· όταν δουν πως έχουν φτάσει κοντά στα βραβεία, τότε τρέχουν πιο γρήγορα. Κι οι αθλητές επίσης, ύστερα από πολλούς αγώνες κι άπειρες νίκες, τη στιγμή που πλησιάζουν κι η νίκη είναι κοντά τους, τότε ξανοίγονται περισσότερο και δυναμώνουν την προσπάθειά τους. Το ίδιο λοιπόν ας κάμωμε κι εμείς τώρα. Ό,τι δηλαδή είναι το λιμάνι για τους καπετάνιους, τα βραβεία για τους δρομείς και τα στεφάνια για τους αθλητές, είναι για μας αυτή η εβδομάδα, που βρίσκεται στην κορυφή όλων των αγαθών, και τα τωρινά αγωνίσματα για τα στεφάνια. Για το λόγο αυτό την ονομάζομε Μεγάλη, όχι φυσικά γιατί έχει μεγαλύτερες μέρες απ’ όλες τις άλλες, υπάρχουν άλλες μεγαλύτερες, ούτε γιατί έχει περισσότερες μέρες, αφού είναι ίσες με τις άλλες, αλλά γιατί αυτή την εβδομάδα ο Κύριός μας πραγματοποίησε μεγάλους άθλους.

Την εβδομάδα αυτή καταλύθηκε η μακρόχρονη τυραννία του διαβόλου, ο θάνατος έσβησε, ο δυνατός δέθηκε, τα όργανά του αφαιρέθηκαν, η αμαρτία καταργήθηκε, η κατάρα εξαλείφτηκε, ο Παράδεισο άνοιξε, ο ουρανός έγινε ευκολοπλησίαστος, οι άνθρωποι αναμείχτηκαν με τους Αγγέλους, ο μεσότοιχος του φράχτη γκρεμίστηκε, το παραπέτασμα τραβήχτηκε, ο Θεός της ειρήνης σκόρπισε την ειρήνη στον ουρανό και τη γη.

Γι αυτό ονομάζεται Μεγάλη εβδομάδα. 

Κι όπως αυτή βρίσκεται στην κορυφή των άλλων εβδομάδων, έτσι και το μεγάλο Σάββατο είναι γι’ αυτήν η κεφαλή κι ακόμη, ό,τι είναι το κεφάλι για το σώμα, είναι για την εβδομάδα το Σάββατο.

Πολλοί λοιπόν καταβάλλουν μεγάλη προσπάθεια κατά τη μεγάλη εβδομάδα. Άλλοι Νηστεύουν περισσότερο, άλλοι πηγαίνουν περισσότερες φορές στις Ιερές Αγρυπνίες, άλλοι σκορπούν πιο πλουσιοπάροχα την Ελεημοσύνη τους, και με την προθυμία τους για τις καλές πράξεις και την πειθαρχημένη Ευλάβεια στη ζωή τους αναγνωρίζουν το μέγεθος της ευεργεσίας που ο Θεός μας έκαμε.

Κατά τον ίδιο τρόπο, όταν ο Κύριος Ανάστησε το Λάζαρο, τρέχανε κοντά του όλοι οι κάτοικοι των Ιεροσολύμων και με τον όγκο τους επιβεβαίωναν, ότι πραγματικά Ανάστησε το νεκρό, γιατί βέβαια η προθυμία όλων αυτών που βγήκαν στους δρόμους ήταν απόδειξη πως το Θαύμα έγινε.

Πραγματικά, και η προθυμία μας αυτές τις μέρες για τη Μεγάλη εβδομάδα είναι σημάδι άσφαλτο κι απόδειξη για το μέγεθος των κατορθωμάτων που έγιναν κατά τη διάρκειά της.

Σήμερα δηλαδή δε βγαίνομε από μια μονάχα πόλη, για να προϋπαντήσωμε το Χριστό, ούτε μόνο απ’ τα Ιεροσόλυμα, αλλά στον κόσμον όλο μύριες Εκκλησίες βγαίνουν από παντού, για να υποδεχθούνε το Χριστό και δεν κρατάνε ούτε ανεμίζουνε στον αέρα βάγια από φοίνικες, αλλά προσφέρουν στον Δεσπότη Χριστό Ελεημοσύνη και φιλανθρωπία κι αρετή, Νηστεία και δάκρυα κι Ευχές κι Αγρυπνίες και κάθε είδους ευλάβεια.

Δεν τιμάμε όμως μόνον εμείς αυτή την εβδομάδα.  

Για τον ίδιο λόγο κλείνουν και τις πόρτες των Δικαστηρίων. Ας σταματήση, λέει, κάθε απαίτηση και κάθε είδος διαμάχης και τιμωρίας, ας ξεκουραστούν για λίγο τα χέρια των δημίων.

Για όλους μας έγιναν τα κατορθώματα τον Κυρίου, ας γίνη λοιπόν και κάτι καλό κι από μας τους δούλους του.

Όμως τίμησαν μ’ αυτή μόνο την προθυμία και το σεβασμό, αλλά και με άλλη πιο μεγαλύτερη.

Ο Κύριός μας λευτέρωσε όσους βρισκόταν κάτω από τα δεσμά του θανάτου, όταν κατέβηκε στον άδη.

Το ίδιο κάνουν και οι δούλοι: προσφέρουν σύμφωνα με τη δύναμή τους και μιμούνται τη φιλανθρωπία τον Κυρίου· έτσι απολυτρώνονται απ’ τα υλικά δεσμά, αφού δεν έχουν δύναμη πάνω στα Πνευματικά.

Από το βιβλίο, Ιωάννου του Χρυσοστόμου έργα, «Πραγματείες», τόμος ένατος, των εκδόσεων ο Λόγος. Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια Αικ. Τσοτάκου – Καρβέλη και Δημήτριος Καρβέλης. Γενική επιμέλεια Κωνσταντίνος Λουκάκης.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Ο Χριστός "έκλαιγε", λόγω της τυραννίας του θανάτου,

 

Ενώ ο λαός έκλαιγε για τον νεκρό Λάζαρο, 

ο Χριστός έκλαιγε, όχι λόγω του θανάτου του Λαζάρου

(αφού Αυτός ήρθε για να τον Αναστήσει), αλλά λόγω της τυραννίας του θανάτου, που καταπίεζε όλους τους παρευρισκομένους. 

Πως οι άνθρωποι, πλασμένοι κατ' εικόνα και ομοίωση του ζώντος Θεού, στου Οποίου τη Βασιλεία δεν υπάρχουν νεκροί, πώς έγινε να χάσουν την Πίστη στη ζωή και στη δύναμη του Θεού, πάνω στο θάνατο; 

Πώς και έχουν γίνει τόσοι κακόμοιροι σκλάβοι του θανάτου, θεωρώντας τον θάνατο παντοδύναμο; Βλέποντας τους ανθρώπους τόσο υποταγμένους στην τιμωρία του θανάτου ''εδάκρυσεν ο Ιησούς''..

Όταν ο Κύριος κραύγασε: “Λάζαρε!” (Ιωάννης 11:43), ο νεκρός άνθρωπος ηγέρθη και έζησε. 

Ω, η γλυκιά και ζωοποιός φωνή του μοναδικού Εραστή της ανθρωπότητος! 

Η φωνή αυτή μπορεί να δημιουργήσει από τις πέτρες τέκνα του Θεού. 

Τότε γιατί δεν μπορεί να μας ξυπνήσει κι από τον αμαρτωλό ύπνο μας;..

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

(Ο Τάφος του Αγίου Λαζάρου στη Βηθανία).

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!    Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►