Καθαρίζουν το σώμα και το περιποιούνται, αυτό που θα πάει στο χώμα.
Και δεν φροντίζουν την ψυχήν.
Πως θα πάει η ψυχή στον ουρανό;
Δεν Μετανοούν.
Δεν ξέρουν που πάνε.
Δεν ξέρουν που βαδίζουν!
Οσία Σοφία της Κλεισούρας.
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Ο Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα είπε: συχνά αρρωσταίνουμε επειδή δεν Προσευχόμαστε πριν φάμε. Αυτό το φαγητό μας σκοτώνει κάθε μέρα.
Το φαγητό συχνά παρασκευάζεται με κατάρες και βρισιές. Και δεν είναι μόνο ο μάγειρας, αλλά και η ίδια η ατμόσφαιρα.
Ο Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα είπε: το φαγητό χωρίς Προσευχή οδηγεί τον άνθρωπο στην ασθένεια και την απελπισία. Και η βρισιά στην κουζίνα είναι Πνευματικό δηλητήριο που το τρως με κουτάλι.
Έχουμε συνηθίσει να σκεφτόμαστε το φαγητό απλώς ως πρωτεΐνες, λίπη και υδατάνθρακες.
Αλλά οι Άγιοι προειδοποίησαν: το φαγητό απορροφά τα λόγια που λέγονται πάνω του σαν σφουγγάρι. Σήμερα, το φαγητό συχνά παρασκευάζεται όχι με Προσευχή, αλλά με εκνευρισμό, σκάνδαλο, θυμό και βρισιές.
Και όλα αυτά καταλήγουν στο τραπέζι μας.
Κάποιος θα μπορούσε να πει: "Τι είδους φανατισμός είναι αυτός;
Να Προσεύχεστε κάθε φορά;"
Υπάρχει μια ιστορία του Γέροντα Νικολάι Γκουριάνοφ. Μια μέρα, Προσευχόταν για πολλή ώρα πριν φάει σε ένα γεμάτο μέρος. Κάποιος τον ρώτησε: «Όλοι στο χωριό σου Προσεύχονται έτσι;» Ο Γέροντας απάντησε: «Όχι, αγαπητέ μου άνθρωπε, όχι όλοι. Τα γουρούνια, τα σκυλιά και τα άλογα τρώνε έτσι ακριβώς».
Είναι σκληρό, αλλά το θέμα είναι σαφές: αν κάποιος δεν Ευλογήσει το φαγητό του και δεν ζητήσει βοήθεια από τον Θεό, θολώνει τα όρια μεταξύ του εαυτού του και του ζώου.
Υπάρχει όμως κάτι ακόμα πιο τρομακτικό, η βρισιά. Μια οικογένεια αγόρασε καλό κρέας, αλλά όταν μαγειρευόταν, η μυρωδιά ήταν τόσο άσχημη που ήταν αδύνατο να φαγωθεί. Αργότερα αποδείχθηκε ότι οι ιδιοκτήτες των ζώων έβριζαν συνεχώς. Βρισκόταν κοντά σε ζώα - και ακόμη και το κρέας γινόταν αφόρητο.
Τι να κάνετε;
Πρώτον, Προσευχηθείτε πριν φάτε.
Δεύτερον, ραντίστε το φαγητό με Αγιασμό αν δεν ξέρετε πώς παρασκευάστηκε.
Τρίτον, μην βρίζετε και μην αφήνετε την βρισιά να μπει στο σπίτι.
Η βρισιά δηλητηριάζει το σπίτι και τον άνθρωπο. Μπορείτε να συγκεντρώσετε την οικογένειά σας γύρω από το τραπέζι και,με τα λόγια σας,να καλέσετε όχι Αγγέλους, αλλά δαίμονες.
Πριν λοιπόν καθίσετε στο τραπέζι, κάντε τον Σταυρό σας και πείτε την Κυριακή Προσευχή. Και μην αφήσετε τις βρισιές να δηλητηριάσουν το σπίτι σας.
Διαφορετικά, μέρα με τη μέρα, θα καταστρέψετε τον εαυτό σας.
Ρομάν Γκολόβανοφ
Μιχάλης Αντωνιάδης
«Δεν πρέπει λοιπόν τους αιρετικούς με κανένα τρόπο να τους βοηθούμε, ως αιρετικούς, ακόμη κι αν είχε επιτραπεί σε όλους να κάνουν αφόβως τα πάντα· τόσο για τις προαναφερθείσες αιτίες, ώστε να μην προσκρούσουμε στο Θεό, δίχως να το συνειδητοποιήσουμε· και επειδή δεν είναι καλό να τους δίνουμε την ελευθερία να περιφέρονται πανηγυρικά με το ψεύδος τους και να ξεσηκώνονται εναντίον της ευσεβείας· ώστε να μην μπορέσουν να σαλεύσουν από την ασφαλή βάση της Πίστεως κάποιους από τους αφελεστέρους με το δάγκωμα της απάτης, ωσάν τα φίδια, εμφανιζόμενοι μέσα από εμάς· και ευρεθούμε και εμείς, όπως δε θέλουμε, να συμμετέχουμε στην τιμωρία που κρέμεται πάνω τους για αυτό».
Όσιος Μάξιμος ο Ομολογητής.
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Εἶναι λάθος αὐτό, πού λένε κάποιοι σήμερα, ὅτι:
- Δέν πρέπει νά μιλᾶς στούς ἀλλόθρησκους γιά τόν Χριστό, διότι εἶναι φανατισμός αὐτό.
Τό νά λές τήν ἀλήθεια εἶναι φανατισμός;
Τό νά πεῖς στούς Μουσουλμάνους ὅτι:
- Εἶστε λάθος κύριοι, εἶστε στήν πλάνη, προσκυνᾶτε τόν ἔξω ἀπό ἐδῶ, αὐτό εἶναι φανατισμός;
Θά πρέπει, λένε κάποιοι, νά τόν ἀφήσεις ὅπως εἶναι, νά μήν θέλεις νά τόν ἀλλάξεις. Αὐτά εἶναι τά διδάγματα τῆς νέας ἐποχῆς. Εἶναι ὅμως τελείως λάθος. Αὐτό δέν ἔχει ἀγάπη. Τότε καί οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι δέν θά ἔπρεπε νά Κηρύξουν στούς εἰδωλολάτρες, γιά νά μήν θεωρηθοῦν φανατικοί, γιά νά μήν τούς ποῦν ὅτι δέν σέβονται τίς ἄλλες θρησκεῖες, γιά νά μήν τούς κατηγορήσουν ὡς φανατικούς, ταλιμπάν, μουτζαχεντίν, κολλημένους, μεσαιωνικούς κ.λπ., γιά νά μήν τούς ποῦν ὅτι δέν σέβονται τήν διαφορετικότητα τοῦ ἄλλου κ.λπ. Τότε ὁ κόσμος δέν θά ἄλλαζε ποτέ. Ἡ εἰρήνη πού εἶναι ὁ Χριστός δέν θά ἐρχόταν ποτέ μέσα στούς ἀνθρώπους, οὔτε μέσα στίς οἰκογένειες, οὔτε μέσα στίς κοινωνίες. Ἐνῶ τώρα, ὅπου ἐφαρμόζεται ὁ ἀληθινός Χριστιανισμός ὑπάρχει καί ἡ ἀληθινή εἰρήνη.
Ὅταν ὁ καρκινοπαθής, γιά παράδειγμα, πάει στό γιατρό καί ὁ γιατρός τοῦ λέει:
- Μιά χαρά εἶσαι, δέν ἔχεις τίποτα. Νά τρῶς ἀπό ὅλα, νά κοιμᾶσαι.
Τό πολύ - πολύ νά παίρνεις καμμιά ἀσπιρινούλα γιά νά μήν πονᾶς καί εἶσαι ἐντάξει. Τί κάνει; Τόν ἐμπαίζει, τόν κοροϊδεύει. Ἐνῶ ἔχει καρκίνο τοῦ λέει ὅτι εἶναι ὑγιής. Ἔτσι καί ἐσυ, ἐνῶ ξέρεις ὅτι ὁ ἄλλος εἶναι αἱρετικός, ὅτι εἶναι στήν πλάνη, ὅτι προσκυνάει τόν Διάβολο,.. μέ τό νά τοῦ λές:
- Μιά χαρά εἶσαι καί μεῖνε ὅπως εἶσαι.
Γιατί ἀλλιῶς ἐγώ θά θεωρηθῶ φανατικός ἄν τοῦ πῶ ὅτι εἶναι στήν πλάνη, ε; τότε τί τόν κάνεις αὐτόν τόν ἄνθρωπο; Τόν ἐμπαίζεις, τόν κοροϊδεύεις καί δέν πρόκειται ποτέ αὐτός νά γίνει ὑγιής.
Ίερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Μιχάλης Αντωνιάδης
Ὁ σκοπός μας εἶναι νὰ θεραπεύσουμε τὴν ἀρρώστια τοῦ «μεφιτισμοῦ»,
Ἡ ψυχικὴ ἐνέργεια ποὺ ἐκπέμπουμε πληγώνει ἀόρατα τοὺς ἄλλους..
Κάθε φορὰ ποὺ εἶστε στὸ Κελί σας ἢ ὁπουδήποτε καὶ σκέπτεστε μὲ ἕναν τρόπο ὑποτιμητικὸ γιὰ τοὺς ἀδελφοὺς ἢ τίς ἀδελφές σας, καταστρέφετε τὴ ζωή, καὶ οἱ ἀδελφὲς καὶ οἱ ἀδελφοὶ ποὺ κατηγορεῖτε τὸ αἰσθάνονται καὶ πληγώνονται.
Πῶς συμβαίνει αὐτό; Ἀκόμη καὶ μεταξὺ αὐτῶν ποὺ δὲν Προσεύχονται ὑπάρχει μιὰ ψυχολογικὴ εὐαισθησία καὶ αἰσθάνονται τὰ ψυχικὰ κύματα, τὴν ψυχικὴ ἐνέργεια ποὺ ἐκπέμπουν οἱ ἄλλοι. Κανεὶς δὲν ἀντιλαμβάνεται τίποτε, δὲν ἀκούει λόγια, δὲν βλέπει χειρονομίες˙ ὅ,τι γίνεται, γίνεται μυστικά, ἡ ζωὴ ὅμως καταστρέφεται.
Θὰ σᾶς δώσω τώρα ἕνα παράδειγμα ποὺ δὲν εἶναι τόσο εὐχάριστο. Ὑπάρχει ἕνα ζῶο ἡ μεφίτης (ὁ ἀσβός), τὸ ὁποῖο γιὰ νὰ ἐξασφαλίσει τὴν ἡσυχία του ἐκπέμπει κάποιες φορὲς ἕνα ὑγρὸ ποὺ ἔχει μιὰ ἀνυπόφορη δυσωδία, ἀκόμη καὶ γιὰ τὰ μεγάλα ζῶα. Τὸ ἴδιο τὸ ζῶο ἀντέχει τὴν ὀσμὴ αὐτὴ μὲ εὐχαρίστηση.
Μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων συμβαίνει ἐπίσης μερικοὶ νὰ δημιουργοῦν μία ἀτμόσφαιρα σὰν αὐτὴ ποὺ δημιουργεῖ ἡ μεφίτης, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καθιστοῦν τὴν ἀτμόσφαιρα γύρῳ, γύρω τους ἀνυπόφορη, ἔτσι ποὺ νὰ μὴν μπορεῖ κανεὶς οὔτε νὰ ἀναπνέει˙ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι εἶναι εὐχαριστημένοι στὴ σκέψη τῆς ὑπεροχῆς τους.
Νὰ εἶστε ὅλοι καὶ ὅλες συνετοὶ καὶ προσεκτικοὶ σὲ αὐτὸ ποὺ λέω: νὰ μὴ σκέπτεστε ἄσχημα γιὰ τοὺς ἄλλους!
Ὑπάρχει ἀκόμη καὶ μία ἄλλη πλευρὰ αὐτοῦ, ἂς ποῦμε, τοῦ «τρόπου συμπεριφορᾶς». Ἄς ὑποθέσουμε ὅτι ἐγὼ Προσεύχομαι γιὰ κάποιον, γιὰ ἕναν ἀδελφὸ ἢ μία ἀδελφή, καὶ ἀντὶ νὰ συναντήσω μία Προσευχὴ παρόμοια ἀπὸ μέρους αὐτῆς ἢ αὐτοῦ, προσκρούω σὲ μία ἄρνηση ἐκ μέρους τούς˙ ὅλα ἐκλαμβάνονται μὲ ἕναν τρόπο ἀρνητικό, πρὶν ἀκόμη ἐκφραστῶ. Ἀλλὰ τὸ ζῶο αὐτό, ἡ μεφίτης, δὲν αἰσθάνεται τί κάνει. Συμπεριφέρεται μὲ ἐλευθερία˙ εἶναι τελείως «καθὼς πρέπει».
Τί νὰ κάνεις στὴν περίπτωση αὐτή, πῶς νὰ θεραπεύσεις;
Ὁ σκοπός μας εἶναι νὰ καταλάβουμε καὶ νὰ θεραπεύσουμε αὐτὴ τὴν ἀρρώστια τοῦ «μεφιτισμοῦ»[1] κάθε φορὰ ποὺ ἐμφανίζεται, κυρίως στὴν Έκκλησία ἐνάντια στοὺς Ίερεῖς.
Ἄς ἀναφέρουμε ἕνα παράδειγμα ἀπὸ τὴ ζωή μας: Κάποιοι δὲν ἀγαποῦν τὰ Έλληνικὰ γιὰ παράδειγμα. Μόλις προφέρεις μία λέξη στὰ Έλληνικά, παθαίνουν σόκ! Μὲ ἕναν ἀόρατο ὅμως τρόπο, τὸ Πνεῦμα του Ίερέως ἢ τοῦ Διακόνου ποὺ Διακονεῖ τὴν Προσευχὴ τὸ αἰσθάνεται, εἶναι τρωτός, μπορεῖς νὰ τὸν σκοτώσεις μὲ παρόμοιες συμπεριφορές, ἀκόμη καὶ ἀόρατες κλπ. Αὐτὴ ἡ ψυχικὴ ἐνέργεια δημιουργεῖ κάτι σὰν «ἠλεκτρικὲς ἐκκενώσεις».
Γνώρισα μία Ρωσίδα στὸ Παρίσι. Ὁ σύζυγός της ἦταν σπουδαῖος μηχανικὸς καὶ ἐργαζόταν στὸ Βιετνάμ. Μοῦ εἶπε ὅτι οἱ Βιετναμέζοι εἶναι πολὺ εὐαίσθητοι ψυχικὰ καὶ πολὺ δυνατοί. Ἄν κάποιος δὲν τοὺς ἀρέσει, ἀρχίζουν νὰ μπλοκάρουν αὐτὸ τὸ πρόσωπο μὲ κάθε εἴδους «ἐπιθέσεις», ψυχολογικὲς ἀπορρίψεις. Ἐξωτερικὰ δὲν παρατηρεῖ κανεὶς τίποτε, ἀλλὰ τὸ πρόσωπο ἔπειτα ἀπὸ ἕναν χρόνο -ἢ δύο χρόνια ἂν ἔχει μεγάλη ἀντοχή- πεθαίνει. Αὐτὴ εἶναι ἡ τεχνικὴ τοῦ τέλειου ἐγκλήματος. Κανεὶς δὲν λέει τίποτε, δὲν ὑπάρχουν λόγια οὔτε χειρονομίες, παρὰ μόνο μία ἄρνηση νὰ ἀκούσει κάποιος κάποιον.
Χάρη στὴν Άσκητικὴ στάση μὲ τὴν ὁποία καταδικάζουμε τὸν ἑαυτό μας στὴν κόλαση, αὐτὴ ἡ ἐνέργεια καθίσταται -πῶς νὰ τὸ πῶ;- λιγότερο δυνατή, ἀλλὰ παρ’ ὅλα αὐτὰ ἐμποδίζει τὴ ζωὴ καὶ τὴ Σωτηρία. Θὰ μποροῦσα νὰ συνεχίσω νὰ μιλῶ μαζί σας γιὰ πολλὴ ὥρα πάνω στὸ θέμα αὐτό. Σᾶς παρακαλῶ ὅμως νὰ τὸ λάβετε πολὺ στὰ σοβαρά..
[1] Μεφιτισμός: (Βιολ.) Ἡ μόλυνση τοῦ ἀέρα ἀπὸ δυσώδεις ἀναθυμιάσεις, ἐπιβλαβεῖς στοὺς ζωικοὺς ὀργανισμούς. Βλ. Γεωργίου Χασιάκου, Ἑρμηνευτικὸ Λεξικό των -ΙΣΜΩΝ, Ἀθήνα 1989.
Ἅγιος Σωφρονίου Σαχάρωφ,
Οἰκοδομώντας τὸν ναὸ τοῦ Θεοῦ μέσα μας καὶ στοὺς ἀδελφούς μας,
τόμος Α,
ἐκδ. Ἱερὰ Μονὴ Τιμίου Προδρόμου Ἔσσεξ, σελ. 70-73)
Μιχάλης Αντωνιάδης
Οικοδομώντας τον ναό του Θεού μέσα μας και στους αδελφούς μας,
Να είστε όλοι και όλες συνετοί και προσεχτικοί σ’αυτό που λέω: να μη σκέπτεστε άσχημα για τους άλλους!
….Τι να κάνεις στην περίπτωση αυτή, πώς να θεραπεύσεις;
Ο σκοπός μας είναι να καταλάβουμε και να θεραπεύσουμε αυτή την αρρώστια του ‘’μεφιτισμού’’ κάθε φορά που εμφανίζεται, κυρίως στην εκκλησία ενάντια στους ιερείς. Ας αναφέρουμε ένα παράδειγμα από τη ζωή μας: Κάποιοι δεν αγαπούν τα ελληνικά για παράδειγμα. Μόλις προφέρεις μια λέξη στα ελληνικά, παθαίνουν σοκ! Με έναν αόρατο τρόπο όμως, το πνεύμα του ιερέως ή του διακόνου που διακονεί την προσευχή το αισθάνεται, είναι τρωτός, μπορείς να τον σκοτώσεις με παρόμοιες συμπεριφορές, ακόμη και αόρατες κλπ. Αυτή η ψυχική ενέργεια δημιουργεί κάτι σαν ‘’ηλεκτρικές εκκενώσεις’’.
Γνώρισα μια Ρωσίδα στο Παρίσι. Ο σύζυγός της ήταν σπουδαίος μηχανικός και εργαζόταν στο Βιετνάμ. Μου είπε ότι οι Βιετναμέζοι είναι πολύ ευαίσθητοι ψυχικά και πολύ δυνατοί. Αν κάποιος δεν τους αρέσει, αρχίζουν να μπλοκάρουν αυτό το πρόσωπο με κάθε είδους “επιθέσεις”, ψυχολογικές απορρίψεις. Εξωτερικά δεν παρατηρεί κανείς τίποτε, αλλά το πρόσωπο έπειτα από έναν χρόνο – ή δύο αν έχει μεγάλη αντοχή – πεθαίνει. Αυτή είναι η τεχνική του τέλειου εγκλήματος. Κανείς δεν λέει τίποτε, δεν υπάρχουν λόγια ούτε χειρονομίες, παρά μόνο μια άρνηση να ακούσει κάποιος κάποιον.
Χάρη στην ασκητική στάση με την οποία καταδικάζουμε τον εαυτό μας στην κόλαση, αυτή η ενέργεια καθίσταται –πώς να το πω- λιγότερο δυνατή, αλλά παρ’ όλα αυτά εμποδίζει τη ζωή και τη σωτηρία.
Από το αποκαλυπτικό βιβλίο του Γέροντος Σωφρονίου: “Οικοδομώντας τον ναό του Θεού μέσα μας και στους αδελφούς μας”, Τόμος Α’, “Φυλάξτε τις εντολές του Θεού και τις υποθήκες των Πατέρων’’, Ομιλία 3: (20 Ιουνίου 1988), σελ. 70-73, Ι. Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας, 2014.
ΠΗΓΗ,
iconandlight
Σωφρόνιος του Έσσεξ_Elder Sophrony of Essex_მამა სოფრონი_ Старец Софроний (Сахаров) Эссекс_ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ«Η ζωή των άλλων έχει για μένα μεγαλύτερη αξία από τον ίδιο τον εαυτό μου, από την ίδια τη ζωή μου». Όταν καταλάβετε αυτό, δεν θα υπάρχουν πια προστριβές μεταξύ σας. Η λύση ενός προβλήματος ή μιας διαμάχης δεν εξαρτάται από τις τυπικές διαδικασίες, ούτε από τον τρόπο συμπεριφοράς, αλλά από την απόφαση να υπομείνουμε το παν. Ο καθένας μας οφείλει να έχει για τους άλλους την αγάπη της μητέρας.
Οφείλουμε να είμαστε άκρως ευαίσθητοι στις ανάγκες των άλλων. Τότε θα είμαστε ένα και η ευλογία του Θεού θα μένει πάντοτε μαζί μας. Άφθονη!
Για να φυλάξουμε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, οφείλουμε ν’ απέχουμε από κάθε λογισμό που δεν αρέσει στον Θεό, μας λέει ο Γέροντας Σιλουανός. Ιδού το έργο μας. Ιδού η πνευματική μας καλλιέργεια. Εφόσον πρόκειται για την αιώνια σωτηρία, αυτό δεν τελειώνει ποτέ. Αρχίζουμε και ξαναρχίζουμε χωρίς τέλος.
Ο Κύριος μας έδωσε την εντολή να ταπεινωθούμε, για να ομοιάσουμε προς Αυτόν. Η ταπείνωση, σε αντίθεση με την υπερηφάνεια, ανοίγει την καρδιά με κίνηση αγάπης προς όλη την κτίση· κάνει τον άνθρωπο να αισθάνεται ευτυχής βλέποντας τους άλλους σε δόξα. Καθιστά τον άνθρωπο αληθινά θεοειδή.
Δεν θα μας έδινε ο Κύριος την εντολή, «μη καταφρονήσητε ενός των μικρών τούτων» (Ματθ. 18, 10), αν ο Ίδιος δεν ενεργούσε με αυτό τον τρόπο. Η γνήσια πνευματική αγάπη ασπάζεται τον τόπο όπου στάθηκαν τα πόδια του Χριστού, που μας χάρισε την ουράνια αυτή κατάσταση.
***
Ο Χριστός, ως Δημιουργός, δηλαδή, ως αιτία της υπάρξεως του κόσμου, σήκωσε πάνω Του το βάρος των αμαρτιών όλου του κόσμου, ‘‘αφού έγινε ο Ίδιος κατάρα για χάρη μας’’ (Γαλ. γ΄ 13). Αυτός είναι η κορυφή της αντεστραμμένης πυραμίδας, κορυφή που, πάνω της, πέφτει όλο το βάρος της υπάρξεως. Όσοι ακολουθούν τον Χριστό, με άρρητο τρόπο εξομοιώνονται μαζί Του, σηκώνοντας τα βάρη ή τις αδυναμίες των άλλων: ‘‘Οφείλουν αυτοί που είναι δυνατοί στην πίστη, να βαστάζουν και να ανέχονται τις αδυναμίες όσων έχουν αδύναμη πίστη’’ (Ρωμ. ιε΄ 1). Ο χριστιανός, πορεύεται προς τα κ ά τ ω· προς το βάθος της αντεστραμμένης πυραμίδας, όπου συγκεντρώνεται η φοβερή πίεση, ε κ ε ί όπου είναι ο Χριστός, ‘‘ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτία του κόσμου’’. Στα όρια των δυνάμεών του, ο άνθρωπος, σηκώνει επάνω του το βάρος των αδελφών του… Το βάθος και η δύναμη των θλίψεων που βιώθηκαν στη ζωή, γέμισαν την καρδιά με μεγάλη συμπόνια για κάθε πάσχοντα. Η συμπάσχουσα αγάπη, γεννά την ετοιμότητα για αυτοθυσία για το καλό του πλησίον και, συγχρόνως, η αγάπη προσελκύει με ακράτητο τρόπο τον όλο άνθρωπο προς τον Θεό. Ο νους, η καρδιά, και το ίδιο το σώμα, η όλη ύπαρξη του ανθρώπου, προσελκύεται προς τον Θεό με βαθειά φλογερή προσευχή για τους ανθρώπους… ). Στον βυθό της αντεστραμμένης πυραμίδας, της οποίας η βαθύτατη κορυφή–πυθμένας είναι ο Χριστός, που από αγάπη για τον κόσμο σταυρώθηκε, (βασιλεύει το ταπεινό και σωτήριο πνεύμα του εσταυρωμένου Χριστού ) ενεργείται μία τελείως ιδιαίτερη ζωή, φανερώνεται ένα τελείως ιδιαίτερο φως και πνέει μία ιδιαίτερη ευωδία· εκεί, ελκύεται από την αγάπη ο ασκητής.
Ήχος α΄. Των ουρανίων ταγμάτων
Τον απλανή ποδηγέτην πιστών προς θέωσιν και μύστην θεωρίας του φωτός του ακτίστου, Σωφρόνιον, του βίου του νηπτικού ζηλωτήν ευφημήσωμεν, ως εργαστήριον πάνσεπτον προσευχής και πηγήν χαρίτων άφθονον.
Ήχος γ΄.
Τον εν διαρκεί πένθει και δάκρυσιν αειρρύτοις χαράς αξιωθέντα της εν ουρανίαις σκηνώσεσι, Σωφρόνιον τον αοίδιμον, τιμήσωμεν, ως οδοδείκτην της ημών πορείας προς θέωσιν κράζοντες· Ο συντόνοις πόνοις εν κοινοβίοις και ερημίαις του Άθωνος ανελθών εκ του κατ’ εικόνα εις το καθ’ ομοίωσιν και Θεού εύκλειαν αξιωθείς θεάσασθαι οικείοις όμμασι, δείξον και ημίν ευχαίς σου την οδόν της εν Χριστώ ολοκληρώσεως.
Ωδή ε΄. Ο φωτίσας τη ελλάμψει
Λάμψας σου των συγγραμμάτων ακτίσι, Σωφρόνιε, και σοφών νουθεσιών σου παμφώτοις πυρσεύμασιν ηύγασας χορείας μοναστών και δήμους ευσεβούντων, ζωής αμέμπτου διδάσκαλε.
ΠΗΓΗ,
iconandlight
Ὁ σκοπός μας εἶναι νὰ θεραπεύσουμε τὴν ἀρρώστια τοῦ «μεφιτισμοῦ»,
Ο σκοπός μας είναι να καταλάβουμε και να θεραπεύσουμε αυτή την αρρώστια του ‘’μεφιτισμού’’ κάθε φορά που εμφανίζεται, κυρίως στην εκκλησία ενάντια στους ιερείς. Ας αναφέρουμε ένα παράδειγμα από τη ζωή μας: Κάποιοι δεν αγαπούν τα ελληνικά για παράδειγμα. Μόλις προφέρεις μια λέξη στα ελληνικά, παθαίνουν σοκ! Με έναν αόρατο τρόπο όμως, το πνεύμα του ιερέως ή του διακόνου που διακονεί την προσευχή το αισθάνεται, είναι τρωτός, μπορείς να τον σκοτώσεις με παρόμοιες συμπεριφορές, ακόμη και αόρατες κλπ. Αυτή η ψυχική ενέργεια δημιουργεί κάτι σαν ‘’ηλεκτρικές εκκενώσεις’’.
Γνώρισα μια Ρωσίδα στο Παρίσι. Ο σύζυγός της ήταν σπουδαίος μηχανικός και εργαζόταν στο Βιετνάμ. Μου είπε ότι οι Βιετναμέζοι είναι πολύ ευαίσθητοι ψυχικά και πολύ δυνατοί. Αν κάποιος δεν τους αρέσει, αρχίζουν να μπλοκάρουν αυτό το πρόσωπο με κάθε είδους “επιθέσεις”, ψυχολογικές απορρίψεις. Εξωτερικά δεν παρατηρεί κανείς τίποτε, αλλά το πρόσωπο έπειτα από έναν χρόνο – ή δύο αν έχει μεγάλη αντοχή – πεθαίνει. Αυτή είναι η τεχνική του τέλειου εγκλήματος. Κανείς δεν λέει τίποτε, δεν υπάρχουν λόγια ούτε χειρονομίες, παρά μόνο μια άρνηση να ακούσει κάποιος κάποιον.
Χάρη στην ασκητική στάση με την οποία καταδικάζουμε τον εαυτό μας στην κόλαση, αυτή η ενέργεια καθίσταται –πώς να το πω- λιγότερο δυνατή, αλλά παρ’ όλα αυτά εμποδίζει τη ζωή και τη σωτηρία.
Από το αποκαλυπτικό βιβλίο του Γέροντος Σωφρονίου:
“Οικοδομώντας τον ναό του Θεού μέσα μας και στους αδελφούς μας”,
Τόμος Α’ “Φυλάξτε τις εντολές του Θεού και τις υποθήκες των Πατέρων’’,
Ομιλία 3: (20 Ιουνίου 1988), σελ. 70-73,
Ι. Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας, 2014.
ΠΗΓΗ,
iconandlight
Ἡ ψυχικὴ ἐνέργεια ποὺ ἐκπέμπουμε πληγώνει ἀόρατα τοὺς ἄλλους..Κάθε φορὰ ποὺ εἶστε στὸ Κελί σας ἢ ὁπουδήποτε καὶ σκέπτεστε μὲ ἕναν τρόπο ὑποτιμητικὸ γιὰ τοὺς ἀδελφοὺς ἢ τίς ἀδελφές σας, καταστρέφετε τὴ ζωή, καὶ οἱ ἀδελφὲς καὶ οἱ ἀδελφοὶ ποὺ κατηγορεῖτε τὸ αἰσθάνονται καὶ πληγώνονται. Πῶς συμβαίνει αὐτό; Ἀκόμη καὶ μεταξὺ αὐτῶν ποὺ δὲν Προσεύχονται ὑπάρχει μιὰ ψυχολογικὴ εὐαισθησία καὶ αἰσθάνονται τὰ ψυχικὰ κύματα, τὴν ψυχικὴ ἐνέργεια ποὺ ἐκπέμπουν οἱ ἄλλοι. Κανεὶς δὲν ἀντιλαμβάνεται τίποτε, δὲν ἀκούει λόγια, δὲν βλέπει χειρονομίες˙ ὅ,τι γίνεται, γίνεται μυστικά, ἡ ζωὴ ὅμως καταστρέφεται.
Θὰ σᾶς δώσω τώρα ἕνα παράδειγμα ποὺ δὲν εἶναι τόσο εὐχάριστο. Ὑπάρχει ἕνα ζῶο ἡ μεφίτης (ὁ ἀσβός), τὸ ὁποῖο γιὰ νὰ ἐξασφαλίσει τὴν ἡσυχία του ἐκπέμπει κάποιες φορὲς ἕνα ὑγρὸ ποὺ ἔχει μιὰ ἀνυπόφορη δυσωδία, ἀκόμη καὶ γιὰ τὰ μεγάλα ζῶα. Τὸ ἴδιο τὸ ζῶο ἀντέχει τὴν ὀσμὴ αὐτὴ μὲ εὐχαρίστηση.
Μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων συμβαίνει ἐπίσης μερικοὶ νὰ δημιουργοῦν μία ἀτμόσφαιρα σὰν αὐτὴ ποὺ δημιουργεῖ ἡ μεφίτης, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καθιστοῦν τὴν ἀτμόσφαιρα γύρῳ, γύρω τους ἀνυπόφορη, ἔτσι ποὺ νὰ μὴν μπορεῖ κανεὶς οὔτε νὰ ἀναπνέει˙ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι εἶναι εὐχαριστημένοι στὴ σκέψη τῆς ὑπεροχῆς τους.
Νὰ εἶστε ὅλοι καὶ ὅλες συνετοὶ καὶ προσεκτικοὶ σὲ αὐτὸ ποὺ λέω: νὰ μὴ σκέπτεστε ἄσχημα γιὰ τοὺς ἄλλους!
Ὑπάρχει ἀκόμη καὶ μία ἄλλη πλευρὰ αὐτοῦ, ἂς ποῦμε, τοῦ «τρόπου συμπεριφορᾶς». Ἄς ὑποθέσουμε ὅτι ἐγὼ Προσεύχομαι γιὰ κάποιον, γιὰ ἕναν ἀδελφὸ ἢ μία ἀδελφή, καὶ ἀντὶ νὰ συναντήσω μία Προσευχὴ παρόμοια ἀπὸ μέρους αὐτῆς ἢ αὐτοῦ, προσκρούω σὲ μία ἄρνηση ἐκ μέρους τούς˙ ὅλα ἐκλαμβάνονται μὲ ἕναν τρόπο ἀρνητικό, πρὶν ἀκόμη ἐκφραστῶ. Ἀλλὰ τὸ ζῶο αὐτό, ἡ μεφίτης, δὲν αἰσθάνεται τί κάνει. Συμπεριφέρεται μὲ ἐλευθερία˙ εἶναι τελείως «καθὼς πρέπει».
Τί νὰ κάνεις στὴν περίπτωση αὐτή, πῶς νὰ θεραπεύσεις;
Ὁ σκοπός μας εἶναι νὰ καταλάβουμε καὶ νὰ θεραπεύσουμε αὐτὴ τὴν ἀρρώστια τοῦ «μεφιτισμοῦ» [1] κάθε φορὰ ποὺ ἐμφανίζεται, κυρίως στὴν Έκκλησία ἐνάντια στοὺς Ίερεῖς.
Ἄς ἀναφέρουμε ἕνα παράδειγμα ἀπὸ τὴ ζωή μας: Κάποιοι δὲν ἀγαποῦν τὰ Έλληνικὰ γιὰ παράδειγμα.
Μόλις προφέρεις μία λέξη στὰ Έλληνικά, παθαίνουν σόκ! Μὲ ἕναν ἀόρατο ὅμως τρόπο, τὸ Πνεῦμα του Ίερέως ἢ τοῦ Διακόνου ποὺ Διακονεῖ τὴν Προσευχὴ τὸ αἰσθάνεται, εἶναι τρωτός, μπορεῖς νὰ τὸν σκοτώσεις μὲ παρόμοιες συμπεριφορές, ἀκόμη καὶ ἀόρατες κλπ. Αὐτὴ ἡ ψυχικὴ ἐνέργεια δημιουργεῖ κάτι σὰν «ἠλεκτρικὲς ἐκκενώσεις».
Γνώρισα μία Ρωσίδα στὸ Παρίσι. Ὁ σύζυγός της ἦταν σπουδαῖος μηχανικὸς καὶ ἐργαζόταν στὸ Βιετνάμ. Μοῦ εἶπε ὅτι οἱ Βιετναμέζοι εἶναι πολὺ εὐαίσθητοι ψυχικὰ καὶ πολὺ δυνατοί. Ἄν κάποιος δὲν τοὺς ἀρέσει, ἀρχίζουν νὰ μπλοκάρουν αὐτὸ τὸ πρόσωπο μὲ κάθε εἴδους «ἐπιθέσεις», ψυχολογικὲς ἀπορρίψεις.
Ἐξωτερικὰ δὲν παρατηρεῖ κανεὶς τίποτε, ἀλλὰ τὸ πρόσωπο ἔπειτα ἀπὸ ἕναν χρόνο -ἢ δύο χρόνια ἂν ἔχει μεγάλη ἀντοχή- πεθαίνει. Αὐτὴ εἶναι ἡ τεχνικὴ τοῦ τέλειου ἐγκλήματος. Κανεὶς δὲν λέει τίποτε, δὲν ὑπάρχουν λόγια οὔτε χειρονομίες, παρὰ μόνο μία ἄρνηση νὰ ἀκούσει κάποιος κάποιον.
Χάρη στὴν Άσκητικὴ στάση μὲ τὴν ὁποία καταδικάζουμε τὸν ἑαυτό μας στὴν κόλαση, αὐτὴ ἡ ἐνέργεια καθίσταται -πῶς νὰ τὸ πῶ;- λιγότερο δυνατή, ἀλλὰ παρ’ ὅλα αὐτὰ ἐμποδίζει τὴ ζωὴ καὶ τὴ Σωτηρία. Θὰ μποροῦσα νὰ συνεχίσω νὰ μιλῶ μαζί σας γιὰ πολλὴ ὥρα πάνω στὸ θέμα αὐτό. Σᾶς παρακαλῶ ὅμως νὰ τὸ λάβετε πολὺ στὰ σοβαρά..
[1] Μεφιτισμός: (Βιολ.) Ἡ μόλυνση τοῦ ἀέρα ἀπὸ δυσώδεις ἀναθυμιάσεις, ἐπιβλαβεῖς στοὺς ζωικοὺς ὀργανισμούς. Βλ. Γεωργίου Χασιάκου, Ἑρμηνευτικὸ Λεξικό των -ΙΣΜΩΝ, Ἀθήνα 1989.
Ἅγιος Σωφρονίου Σαχάρωφ,
Οἰκοδομώντας τὸν ναὸ τοῦ Θεοῦ μέσα μας καὶ στοὺς ἀδελφούς μας,
τόμος Α,
ἐκδ. Ἱερὰ Μονὴ Τιμίου Προδρόμου Ἔσσεξ, σελ. 70-73).
Μιχάλης Αντωνιάδης
Μεφιτισμός = συμπεριφερόμενοι με περιφρόνηση απέναντι στους άλλους, πιέζοντάς τους ψυχολογικά, καταστρέφετε τη ζωή. Μεφιτισμός = μη σκέπτεστε άσχημα για τους άλλους!
Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ, July 8, 2018 by iconandlight
Σωφρόνιος του Έσσεξ_Elder Sophrony of Essex_მამა სოფრონი_ Старец Софроний (Сахаров) Эссекс_e14344924349…Θέλουν να δημιουργήσουν κατά έναν κοσμικό τρόπο, μια πυραμίδα που να υψώνεται όρθια. Με άλλους όρους, μια μειονότητα εξουσιάζει και συνθλίβει τους άλλους, δεν ενδιαφέρεται για τη σωτηρία τους, δεν σκέπτεται για το καλό τους.
"Ο Θεός να δώσει σε όλους το πνεύμα της προσευχής να το καταλάβουν αυτό." Ειδικά τα μέλη μιας μονής πρέπει να έχουν στο νου τους αυτή τη χαρακτηριστική γραμμή της πνευματικής ζωής. Και όσοι έρχονται να το καταστρέψουν αυτό, συμπεριφερόμενοι με περιφρόνηση απέναντι στους άλλους και κάνοντας τη ζωή τους αφόρητη, πιέζοντάς τους ψυχολογικά, οφείλουν να εγκαταλείψουν το μοναστήρι. Ναι, να το κάνουν! Διότι εξαιτίας μιας τέτοιας συμπεριφοράς, ενός πνεύματος υπεροχής, το μοναστήρι υποβαθμίζεται και γίνεται πνευματικά άχρηστος. Ο Χριστός είπε ότι είναι ‘’στενή η πύλη’’. Αυτοί που έρχονται στο μοναστήρι οφείλουν να το γνωρίζουν αυτό και να συγκατατίθενται να ακολουθήσουν αυτή την στενή ατραπό, διαφορετικά προκαλούν ‘’πόλεμο’’ μέσα στους κόλπους της αδελφότητος.
Πριν λίγο καιρό προσπάθησα στην τράπεζα να σας εξηγήσω πως εμφανίζονται οι συγκρούσεις στη ζωή μας και ότι αυτές μπορεί να διαρκούν για χρόνια. Το επαναλαμβάνω πάλι σήμερα.
Κάθε φορά που είστε στο κελί σας ή οπουδήποτε και σκέπτεστε με έναν τρόπο υποτιμητικό για τους αδελφούς ή τις αδελφές σας, καταστρέφετε τη ζωή και οι αδελφοί και οι αδελφές που κατηγορείτε το αισθάνονται και πληγώνονται. Πως συμβαίνει αυτό; Ακόμη και μεταξύ αυτών που δεν προσεύχονται υπάρχει μια ψυχολογική ευαισθησία και αισθάνονται τα ψυχικά κύματα, την ψυχική ενέργεια που εκπέμπουν οι άλλοι. Κανείς δεν αντιλαμβάνεται τίποτε, δεν ακούει λόγια, δεν βλέπει χειρονομίες. Ό,τι γίνεται, γίνεται μυστικά, η ζωή όμως καταστρέφεται.
Θα σας δώσω τώρα ένα παράδειγμα που δεν είναι τόσο ευχάριστο. Υπάρχει ένα ζώο, η μεφίτις (ο ασβός), το οποίο για να εξασφαλίσει την ησυχία του εκπέμπει κάποιες φορές ένα υγρό που έχει μια ανυπόφορη δυσωδία, ακόμη και για τα μεγάλα ζώα. Το ίδιο το ζώο αντέχει την οσμή με ευχαρίστηση. Μεταξύ των ανθρώπων συμβαίνει επίσης μερικοί να δημιουργούν μια ατμόσφαιρα σαν αυτή που δημιουργεί η μεφίτις, με αποτέλεσμα να καθιστούν την ατμόσφαιρα γύρω τους ανυπόφορη, έτσι που να μην μπορεί κανείς ούτε να αναπνέει. Αυτοί οι ίδιοι είναι ευχαριστημένοι στη σκέψη της υπεροχής τους.
ΑΣΒΟΣ=Είναι αρκετά διαδεδομένο ζώο στις εύκρατες περιοχές της Ευρώπης και της Ασίας, όπου διαβιεί στις ορεινές δασώδεις περιοχές, κατά κανόνα σε ομάδες των έξι ατόμων. Θηρεύεται για το κρέας του, το δέρμα του και το τρίχωμα της ουράς του, το οποίο χρησιμεύει στην κατασκευή μαλακών πινέλων ζωγραφικής και ξυρίσματος. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα οι ασβοί πέφτουν σε χειμερία νάρκη.
ΣΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΜΑΡΙΑ, ΟΙ ΑΣΒΟΙ ΕΚΤΡΕΦΟΝΤΕ ΑΜΕΡΙΚΗ_ΜΑΡΙΑ, ΠΡΩΤΑ..ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΠΙΝΕΛΩΝ..βιομηχανία premium πινέλων συντηρεί πολυάριθμες φάρμες ασβών στην Κίνα όπου χιλιάδες ζώα υφίστανται απάνθρωπη μεταχείριση.
https://www.facebook.com/groups/667056353839034/posts/1069218433622822/
Η Προσευχή είναι μεγάλο αγαθό, αν γίνεται και με λογισμό αγαθό·
αν ευχαριστούμε το Θεό όχι μόνο όταν μας δίνει, αλλά και όταν δεν μας δίνει ό,τι Του ζητάμε, αφού και τα δύο τα κάνει για την ωφέλειά μας.
Έτσι, και όταν δεν παίρνουμε, ουσιαστικά παίρνουμε με το να μην πάρουμε ό,τι δεν μας συμφέρει. Υπάρχουν, βλέπετε, περιπτώσεις που η μη ικανοποίηση του αιτήματός μας είναι πιο ωφέλιμη. Και τότε ό,τι θεωρούμε σαν αποτυχία είναι επιτυχία.
Ας μη στεναχωριόμαστε, λοιπόν, όταν ο Θεός αργεί να εισακούσει την Προσευχή μας.
Ας μη χάνουμε την υπομονή μας. Μήπως και πριν ζητήσουμε κάτι, δεν μπορεί να μας το δώσει ο Πανάγαθος;
Μπορεί, φυσικά, αλλά περιμένει από μας κάποιαν αφορμή, ώστε να μας βοηθήσει δίκαια. Γι' αυτό ας Του δίνουμε την αφορμή με την Προσευχή και ας περιμένουμε με Πίστη, με ελπίδα, με εμπιστοσύνη στην πανσοφία και στη φιλανθρωπία Του.
Μας έδωσε ό,τι ζητήσαμε; Ας Τον ευχαριστούμε. Δεν μας έδωσε; Και πάλι ας Τον ευχαριστούμε, γιατί δεν γνωρίζουμε, όπως γνωρίζει Εκείνος, τι είναι καλό για μας.
Ας έχουμε ακόμα υπόψη μας, πως ο Θεός συχνά δεν αρνείται, αλλά μόνο αναβάλλει την ικανοποίηση κάποιου αιτήματός μας. Και γιατί αναβάλλει; Επειδή, χρησιμοποιώντας ως μέσο τη δική μας επιμονή στο αίτημα, θέλει να μας ελκύσει και να μας κρατήσει κοντά Του.
Κι ένας φιλόστοργος πατέρας, άλλωστε, όταν του ζητάει κάτι το παιδί του, πολλές φορές αρνείται να του το δώσει, όχι γιατί δεν θέλει, αλλά γιατί μ' αυτόν τον τρόπο το παιδί μένει κοντά του.
Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
.png "English"){kind=small}
 |
