Είναι βασική αντίληψη της Εκκλησίας μας,

4/3/26

 Είναι βασική αντίληψη της Εκκλησίας μας, αλλά και εμπειρία καθημερινής ζωής, ότι κανείς δεν μπορεί να Αγιάσει, αν δεν υπάρχουν γύρω του άνθρωποι που να τον ερεθίζουν συνεχώς με τον τρόπο τους, με τις βρισιές τους, με τις παρατηρήσεις τους, με την τεμπελιά τους, με την κακία τους, με την συκοφαντία τους.

Εάν δεν έχεις τέτοιους ανθρώπους, ή εάν σου φαίνεται κακό αυτό που σου κάνουν και δεν τους ευγνωμονείς, αλλά αντιδράς, δεν υπάρχει σωτηρία για σένα, ούτε Πνευματική πρόοδος. Όποιος δεν έχει ανθρώπους που να του βάζουν τρικλοποδιές, διότι αυτές Ταπεινώνουν τον άνθρωπο, είναι αδύνατον να ζήσει  Χριστό.

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης.


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!            Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Μὴν ἀπαρνηθεὶς Θεὸ και Ίεροσύνη, Ἐμένα θὰ μὲ βοηθήσει ὁ Κύριος.»,

 Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς καὶ Ὁμολογητὴς τοῦ Χριστοῦ Βαλεριάνος Νοβίτσκι          (1897- 1930)

Ἑορτάζει στὶς 23 Φεβρουαρίου.

«Γιὰ νὰ μὴ μὲ ἐκτελέσουν, μοῦ ζήτησαν ν’ ἀπαρνηθῶ τὸν Θεὸ καὶ τὴν Ίεροσύνη. Δὲν δέχτηκα. Θὰ τὰ βγάλεις πέρα μόνη σου μὲ τὰ παιδιά; Ἡ Πρεσβυτέρα τοῦ ἀπάντησε μ’ ἕνα ἄλλο σύντομο σημείωμα: Μὴν ἀπαρνηθεὶς οὔτε τὸν Θεὸ οὔτε την Ίεροσύνη. Ἐμένα θὰ μὲ βοηθήσει ὁ Κύριος.»

Ὁ Ἱερομάρτυς Βαλεριανὸς γεννήθηκε τὸ 1897 στὸ χωριὸ Τελιάντοβιτς τῆς ἐπαρχίας Μίνσκ. Ἦταν γιὸς τοῦ Ίερέα τοῦ χωριοῦ Π. Βασιλείου Νοβίτσκι.

Τὸ 1918 ἡ ἄθεη σοβιετικὴ ἐξουσία ἔκλεισε τὸ Ἐκκλησιαστικὸ Σεμινάριο τοῦ Μίνσκ, ὅπου φοιτοῦσε ὁ Βαλεριανός, κι ἔτσι ὁ νεαρὸς Ίεροσπουδαστὴς δὲν πρόλαβε νὰ ὁλοκληρώσει τὶς σπουδές του.

Τὸ 1921 μπῆκε στὴ Νομικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Λευκορωσίας, ἀλλὰ τὴν ἐγκατέλειψε δύο χρόνια ἀργότερα ὅταν πέθανε ὁ πατέρας του. Ἀποφάσισε τότε νὰ ἀφιερωθεῖ στὴν ὑπηρεσία τοῦ Κυρίου καὶ νὰ γίνει Ίερέας. Πράγματι ἀφοῦ νυμφεύθηκε, χειροτονήθηκε καὶ διορίστηκε Έφημέριος τοῦ ναοῦ τῆς Ἁγίας Τριάδος τοῦ Τελιάντοβιτς, στὴ θέση τοῦ πατέρα του.

Οἱ κάτοικοι τοῦ χωριοῦ βρῆκαν στὸ πρόσωπο τοῦ Π. Βαλεριανοῦ ἕναν ποιμένα μὲ μεγάλη καλοσύνη, ἐνάρετη ζωὴ καὶ ἔνθεο ζῆλο. Ἦταν σαγηνευτικὸς Ίεροκήρυκας καὶ μὲ τὴ διδαχή του κατόρθωσε νὰ ἐπαναφέρει στοὺς κόλπους τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας πολλοὺς πλανεμένους ἀνθρώπους.

Μὲ τὴ δημιουργία τῶν κολχὸζ καὶ τὴ σταδιακὴ δήμευση τῶν περιουσιῶν τῶν χωρικῶν, ἐντάθηκε καὶ ἡ ἀθεϊστικὴ προπαγάνδα. Στὸ γειτονικὸ χωριὸ Λότβιν ἱδρύθηκε ἀντιθρησκευτικὴ ὀργάνωση. Ὁ Π. Βαλεριανὸς δήλωσε ὅτι δὲν θὰ κήδευε τοὺς χωρικοὺς ποὺ θὰ συμμετεῖχαν στὶς δραστηριότητες αὐτῆς τῆς ὀργανώσεως.

Στοὺς συγγενεῖς του, ποὺ ζοῦσαν στὴ Δυτικὴ Λευκορωσία - ἡ περιοχὴ αὐτὴ ἀνῆκε τότε στὴν Πολωνία-, ἔγραφε:                           ..Κάθε μέρα ἡ κατάσταση ἐπιδεινώνεται. Στὸ χωριό μας θέλουν νὰ δημιουργήσουν κολχόζ, καὶ ἐπειδὴ οἱ κάτοικοι ἀντιδροῦν, τοὺς λένε νὰ σηκωθοῦν καὶ νὰ φύγουν. Σὲ κάθε περίπτωση τὸ κολχὸζ θὰ γίνει..        Δὲν πρόκειται νὰ ἐγκαταλείψω την Ίεροσύνη, μολονότι ἀνησυχῶ γιὰ τὰ παιδιά, ποὺ θὰ πεινάσουν.                         Στὰ κολχόζ, ποὺ ὀργανώνονται σὲ κάθε χωριό, κυριαρχεῖ ἡ ἀντιθρησκευτικὴ προπαγάνδα. Ὁ ἀριθμὸς τῶν Ένοριῶν συνεχῶς μειώνεται, ἐνῷ οἱ φόροι, ποὺ μᾶς ἐπιβάλλονται, συνεχῶς αὐξάνονται.                 Οἱ ἀρχὲς ἐπιχείρησαν νὰ δημεύσουν τὸν Ναό μας καὶ νὰ τὸν μεταβάλουν σὲ ἀποθήκη σιτηρῶν, ἀλλὰ ἡ σθεναρὴ ἀντίδραση τῶν Ένοριτῶν ἀποσόβησε τὸ κακό. Ἔχετε, ἄραγε, ἀγαπητοί μου, ἔστω καὶ ἀμυδρὴ ἐντύπωση τοῦ τί συμβαίνει ἐδῶ; Τὸ αὔριο θὰ εἶναι φοβερό, ἀλλὰ μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ ἐλπίζω ὅτι θ’ ἀντιμετωπίσω τὴ φτώχεια καὶ τὴν πεῖνα, δίχως νὰ ἀρνηθῶ την Ίεροσύνη..

Στὸ Μὶνσκ κατέλαβαν τὸν Καθεδρικὸ Ναὸ καὶ τὸ γυναικεῖο Μοναστήρι. Ἂν πάρουν τὴν Έκκλησία μας γιὰ νὰ τὴν κάνουν λέσχη, θὰ πρέπει νὰ ἐξαφανίσω τὸν τάφο τοῦ πατέρα μου, ἰσοπεδώνοντας τον, καὶ νὰ πάρω τὸν Σταυρό, γιὰ νὰ μὴ βεβηλωθεῖ κι αὐτός..      Ὁ Π. Βαλεριανὸς συνελήφθη στὶς 14 Ἰανουαρίου τοῦ 1930 καὶ κλείστηκε στὴ φυλακὴ τῆς πόλης Σλούτσκ, μὲ τὴν κατηγορία ὅτι προπαγάνδιζε ἐναντίον τῶν  κολχόζ.      Ἡ Πρεσβυτέρα του Δομινίκα πῆγε στὴ φυλακή, ἀλλὰ δὲν τὴν ἄφησαν νὰ τὸν δεῖ. Ὁ   Π. Βαλεριανὸς κατάφερε νὰ τῆς στείλει μόνο ἕνα λιγόλογο σημείωμα:

«Γιὰ νὰ μὴ μὲ ἐκτελέσουν, μοῦ ζήτησαν ν’ ἀπαρνηθῶ τὸν Θεὸ καὶ τὴν Ίεροσύνη. Δὲν δέχτηκα. Θὰ τὰ βγάλεις πέρα μόνη σου μὲ τὰ παιδιά;»                 Ἡ Πρεσβυτέρα τοῦ ἀπάντησε μ’ ἕνα ἄλλο σύντομο σημείωμα:                                «Μὴν ἀπαρνηθεὶς οὔτε τὸν Θεὸ οὔτε την Ίεροσύνη. Ἐμένα θὰ μὲ βοηθήσει ὁ Κύριος.».               

Στὶς 23 Φεβρουάριου τοῦ 1930 ὁ Π. Βαλεριανός, ἡλικίας τριάντα τριῶν ἐτῶν, καταδικάστηκε σὲ θάνατο μὲ τουφεκισμό. Ἕνας ἀπὸ τοὺς δημίους του διηγήθηκε ἀργότερα πώς, ὅταν τὸν ὁδήγησαν σ’ ἕνα δάσος γιὰ νὰ τὸν ἐκτελέσουν μαζὶ μὲ ἄλλους δύο Ίερεῖς, τοῦ πρότειναν ἀκόμα μιὰ φορὰ ν’ ἀρνηθεῖ τὸν Θεὸ καὶ τὴν Ίεροσύνη, προκειμένου ν’ ἀποφύγει τὸν θάνατο, ἀλλὰ ἐκεῖνος δὲν λύγισε. Τὴν ἴδια στάση τήρησαν καὶ οἱ ἄλλοι Ίερεῖς. Ὕστερα ἀπ’ αὐτό, τοὺς πρόσταζαν νὰ σκάψουν τὸν τάφο τους μὲ τὰ ἴδια τους τὰ χέρια καί, ἀφοῦ τοὺς ἐκτέλεσαν, τοὺς ἔθαψαν ἐκεῖ.


Βιβλιογραφία: Ἅγιοι κατάδικοι Ρῶσοι Ἱερομάρτυρες καὶ Ὁμολογητὲς τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνα Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου.


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Τη χαρά πρέπει να κατέβεις στην ψυχή να την πάρεις.

3/3/26

 

Πολλοί σήμερα οι μορφωμένοι λίγοι  όμως οι ευτυχισμένοι.

Γιατί;

Γιατί το γεμάτο μυαλό και η άδεια ψυχή δε σου δίνουν χαρά.

Τη χαρά πρέπει να κατέβεις στην ψυχή να την πάρεις.


Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης.


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!           Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Ολοκλήρωσε το Προσκύνημά σου.

 Μιὰ μητέρα πῆγε στὴν Ἀριζόνα καὶ ἐπισκέφτηκε τὸν Γέροντα Ἐφραὶμ τον Φιλοθεϊτη στὸ Μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου. Μπῆκε στὸ κελὶ τοῦ Γέροντα καὶ τοῦ εἶπε:

-Γέροντα Εὐλογεῖτε! Ὅλα ὁ Θεὸς τὰ ἔδωσε πλούσια στὴν οἰκογένειά μου. Εἶχα ἕναν πάρα πολὺ καλὸ γάμο. Ἀπέκτησα ἕνα παιδὶ χρυσό, ὁ ὁποῖος σήμερα εἶναι ἕνας καλὸς ἐπιστήμονας καὶ τώρα ἦρθα ἐδῶ, γιὰ νὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ μᾶς χαρίσει ὁ Θεὸς μιὰ καλὴ κοπέλα, ὥστε νὰ μὴν διασαλευτεῖ ἡ ὁμόνοια στὴν οἰκογένεια.

Ὁ Γέροντας Ἐφραὶμ τὴν ἄκουσε μὲ προσοχὴ καὶ τῆς εἶπε:

-Τὸ ταξίδι παιδί μου στὴν Ἀριζόνα, δὲν τὸ σχεδίασες ἀπὸ μόνη σου, ἀλλὰ σοῦ τὸ χάρισε ὁ Θεός, γιὰ νὰ μάθεις κάτι ”δυσάρεστο” γιὰ τὴν οἰκογένειά σου..

Τὸ παιδί σου σὲ 3 μέρες ἀπὸ σήμερα θὰ πεθάνει. Ἐσὺ ὅμως μὴ φύγεις, ἐδῶ θὰ μείνεις, νὰ μὴν ἐπιστρέψεις στὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ θὰ ἐπιστρέψεις ὅταν ὁλοκληρωθεῖ τὸ Προσκύνημά σου.

Ἡ γυναῖκα, μόλις ἄκουσε αὐτὰ τὰ λόγια ἀπὸ τὸν Γέροντα, συγκλονίστηκε, ἔπαθε σόκ! Γιὰ πολὺ ὥρα δὲν μποροῦσε νὰ συνέλθει. Ὁ Γέροντας φυσικὰ τὴν ἐμψύχωσε καὶ τόνωσε τὴν Πίστη της.

Μόλις ἄρχισε ἡ μάνα νὰ συνέρχεται ἀπὸ τὸ ἀρχικὸ σόκ, κλαίγοντας εἶπε στὸν Γέροντα:

-Πάτερ, τί εἶναι αὐτὰ ποὺ μοῦ λέτε; Παρακαλέστε τὸ Θεό, νὰ τὸ ἀλλάξει!

Καὶ ὁ Γέροντας, μὲ πολὺ ἀγάπη καὶ πόνο, τῆς εἶπε:

-Ὄντως ὁ Θεὸς ἔχει τὴν διάθεση νὰ τὸ ἀλλάξει, ἀλλὰ δὲν μπορεῖ νὰ τὸ ἀλλάξει, γιατί τὸ παιδί σου, ἔχει ἀποκτήσει ἕνα πάρα πολὺ δύσκολο σεξουαλικὸ πάθος:

Ἔχει”καταστρέψει”(διαφθείρει) 40 κοπέλες! Καὶ δυστυχῶς, αὐτὸ δὲν θὰ τὸ καταλάβει ποτέ! Καὶ ὅσο θὰ ζεῖ καὶ γάμο νὰ κάνει, αὐτὸς θὰ συνεχίζει τὸ καταστροφικό του ἔργο, μέχρι τὰ βαθιά του γεράματα.

Δὲν πρόκειται νὰ διορθωθεῖ. Γι’ αὐτὸ τώρα ὁ Θεὸς φράζει τὸ δρόμο του καὶ θὰ τὸν πάρει. 

Ἐσὺ θὰ μείνεις πίσω καὶ θὰ Γονατίζεις γιὰ τὸ γιό σου καθημερινῶς τόσο ποὺ νὰ σὲ πονᾶνε τὰ γόνατα ἀπὸ τὶς Γονυκλισίες, μὲ τὴν Προσευχὴ καὶ μὲ Έλεημοσύνη νὰ βοηθᾶς καὶ νὰ δροσίζεις τὴν ψυχὴ τοῦ παιδιοῦ σου, μέχρι νὰ ἔρθει ἡ Δευτέρα Παρουσία καὶ νὰ κρίνει ὁ Θεός, ποὺ θὰ τοποθετήσει τὴν ψυχή του.


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Έφυγαν οι δαίμονες. Του λέει, οι Άγγελοι, που είναι τώρα ; Είναι δίπλα μου.

1/3/26

 Οι δαίμονες και ο Νεωκόρος. Ιερομόναχος Σάββας Αγιορείτης:


 -Κάποτε ήταν ένας, να πω ιστορία έτσι να ξεκουραστούμε, για το πώς φαίνεται αυτός ο Πνευματικός κόσμος.  Ήταν ένας Νεωκόρος , είναι πολλά χρόνια, πολύ καλός άνθρωπος. Και έφτασε στα τελευταία του και πέθαινε. Και η ψυχή του δεν έβγαινε, δυσκολευότανε. Βασανιζόταν. Και άρχισε να βλέπει δαίμονες. Οι οποίοι του λέγανε, θα σε πάρουμε μαζί μας στην κόλαση. Βλέπετε ο διάβολος ξέρει ότι  θα πάει στην κόλαση. Αλλά είναι τόσο εγωιστής που δεν ζητάει συγγνώμη.  Αν ζητούσε συγγνώμη θα τον συγχωρούσε ο Χριστός.  Γελάνε λέει και μου λένε θα με πάνε στην κόλαση. Έλεγε στον Πνευματικό του. Ο Πνευματικός του πολύ στενοχωρημένος.  Γιατί τον ήξερε. Ήταν καλός άνθρωπος.  Εξομολογιότανε, Κοινωνούσε.  Σου λέει, τι γίνεται τώρα, γιατί η ψυχή του βασανίζεται έτσι. Ήταν στο νοσοκομείο.  Πέρασε ένας άλλος Πνευματικός, τυχαία.Δεν είναι τίποτα, δεν είναι τυχαίο. Έτσι τίποτα δεν είναι τυχαίο.  Λοιπόν και τον είδε, τον Ιερέα εκεί το στενοχωρημένο. Του λέει, Πάτερ, γιατί είσαι έτσι στενοχωρημένος; Τι να σου πω, να έχω αυτόν τον άνθρωπο εδώ πέρα και δεν βγαίνει η ψυχή του.  Λέει, για να πάμε να δούμε. Πάει μέσα, του λέει, τι βλέπεις. Να, λέει, βλέπω τους δαίμονες, είναι δίπλα μου.  Χασκογελάνε και με απειλούν και μου λένε, θα με πάρουν μαζί τους στην κόλαση.  Διαβάζουν, λέει, και ένα χαρτί. Έχω ένα χαρτί στην πλάτη μου καρφιτσωμένο και μου λένε, εξαιτίας αυτού του χαρτιού θα με πάρουν στην κόλαση.  Του λέει, Αγγέλους δεν βλέπεις; Λέει, βλέπω, αλλά έχουν φύγει μακριά οι Άγγελοι . Να πως φαίνεται ο Πνευματικός κόσμος. Του λέει, μπορείς να πεις στους Αγγέλους  να διαβάσουν αυτό το χαρτί που έχεις στην πλάτη σου, καρφιτσωμενο; Εκείνος σαν να χάθηκε λίγο, άρχισε να μουρμορίζει κάτι.  Μετά επανήλθε. Του λέει, Πάτερ, ναι, μου είπανε. Γράφει, λέει, μια παλιά αμαρτία που είχα κάνει  και δεν την είχα Έξομολογηθεί, σαρκική αμαρτία. Και μου λένε, εξαιτίας αυτης της αμαρτίας θα με πάρουν στην κόλαση. Γι' αυτό δεν πρέπει να αφήνουμε αμαρτίες ανεξομολόγητες, έτσι.Ειδικά αυτές που ντρέπεσαι, αυτές να τις πεις πρώτες πρώτες.  Αυτός δεν την είπε, την ξέχασε μετά,  αλλά οι δαίμονες δεν την ξεχνάνε, τα γράφουν όλα. Οπότε, λέει, ο Πνευματικός στους άλλους,  γιατί ήταν και άλλοι μέσα στο δωμάτιο, λέει, βγείτε έξω να πει ο άνθρωπος την αμαρτία, να Έξομολογηθεί, δηλαδή.  Έξομολογήθηκε ο άνθρωπος και αμέσως ηρέμησε. Μια τεράστια αλλαγή. Εκεί που ήταν βασανισμένος, μέσα στην αγωνία, μέσα στους ιδρώτες, μέσα στον φόβο, έγινε ήρεμος, ήσυχος, χαρούμενος. Του λέει, ο Πνευματικός τώρα τι βλέπεις; Του λέει, αφού του διάβασε Συγχωρετικη Ευχή. Του έβαλε το Πετραχήλι στο κεφάλι,  του διάβασε  Ευχή. Λέει, Πάτερ να φύγανε οι δαίμονες. Θυμωμένοι πάρα πολύ, γιατί είπα την αμαρτία.

Γιατί Εξομολογήθηκα. Αυτόν είναι που καίει το διάβολο. 

Ο άνθρωπος που αγωνίζεται σωστά και Εξομολογείται, κόβει τα δικαιώματα του διαβόλου με την Εξομολόγηση. Και ξέρετε, ο διάβολος κάθε φορά που κάνουμε μια αμαρτία, παίρνει δικαίωμα.  Τι δικαίωμα παίρνει; Ότι είμαστε δικοί του. Κάθε φορά που κάνουμε μια αμαρτία,  σαν να λέμε στον διάβολο ότι είμαι δικός σου.Και επειδή ξέρει ότι ο Χριστός είναι δίκαιος αναγνωρίζει και τα δικαιώματα του. Του διαβόλου τα δικαιώματα, δηλαδή. Και πάει και λέει, κοιτάξτε, ο Τάδε έκανε αυτό,  άρα είναι δικός μου.  Αν όμως αυτός ο Τάδε Έξομολογηθεί, δεν μπορεί πλέον να πάει να πει στον Χριστό τίποτα,  γιατί έχουν κοπεί τα δικαιώματα του.  Αυτό έγινε λοιπόν και με αυτόν τον άνθρωπο.

Έφυγαν οι δαίμονες. Του λέει, οι Άγγελοι, που είναι τώρα ; Είναι δίπλα μου. Λέει, τώρα οι  Άγγελοι ήρθαν κοντά μου, χαρούμενοι. Και να σου πω και κάτι, λέει,  αυτό το χαρτί που έφερε στην πλάτη μου  και έφερε στην αμαρτία μου, ξέρεις που είναι τώρα; Είναι καρφιτσωμένο στο Πετραχήλι σου. Καταλάβατε τι σημαίνει ΕξομολόγησηΔηλαδή το είχε φορτωθεί ο Πνευματικός. Και αναλάμβανε ο Πνευματικός να δώσει λόγο,  πλέον στον Θεό, για αυτόν τον άνθρωπο,  για αυτή την αμαρτία.  Οπότε δεν είναι ψυχολογική συζήτηση, όταν πάμε να Εξομολογηθούμε, ούτε να πούμε τα βάσανά μας,  που πάνε μερικοί, λένε τις αρρώστιες τους,

μερικοί δεν λένε και τίποτα. Λένε, Πάτερ διάβασε μου μια Ευχή να Κοινωνήσω.  Αυτό δεν είναι Εξομολόγηση, έτσι δεν είναι;

Δεν έχω τίποτα, λέει τα καθημερινά.  Τι θα πει τα καθημερινά. Έτσι.

Λοιπόν, πρέπει να κάνουμε σωστή δουλειά, για να κόβουμε τα δικαιώματα του διαβόλου,  αλλιώς δεν κάνουμε τίποτα. 


Απομαγνητοφώνηση Σημεία των καιρών 3.


Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

«Μετά φόβου καί τρόμου την εαυτών σωτηρίαν κατεργάζεσθε»

 Σημειώνουν καί καταγράφουν οι δαίμονες.


«Είμαι από πάνω σου καί σε παρακολουθώ - λέει ό παμπόνηρος καί μισόκαλος. Προσέχω τα μάτια σου, τη γλώσσα σου, τα έργα σου. Έχω μια πενάρα και καταγράφω λεπτομερώς την ήμέραν, την ώραν, το δευτερόλεπτο, τα άτομα, , τον τόπον . Ότι καταγράψω, θα σου τα φανερώσω αν δεν προφθάσεις να τα σβήσεις» ( Εννοεί, με το μέγα Μυστήριο της Εξομολογήσεως.)

Πόσοι δεν γνωρίζουν την άγρυπνο παρακολούθηση του διαβόλου! Παραμονεύει από ώραν εις ώραν να εύρη ευκαιρία να κερδίσει έδαφος. Ό φόβος καί ό τρόμος πρέπει να κατέχουν την ζωήν μας δια να σωθώμεν. «Μετά φόβου καί τρόμου την εαυτών σωτηρίαν κατεργάζεσθε» 

(Φίλιπ. 2, 12).

Η Εξομολόγηση πρέπει να είναι ζώσα καί ενεργός, δια να εξαλείφει πάσα αμαρτία τής ψυχής μας

Μαγεία - Δαιμονισμός και Απολύτρωση

Tου Αρχιμανδρίτου και Εξορκιστού Πατρός Σάββα Αχιλλέως.+


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!!  ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!   Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Θεωρείται σφραγισμένος,

28/2/26

 " Όποιος υποστηρίζει ένα αντίχριστο σύστημα συντασσόμενος μαζί του, αυτο-προσδιοριζόμενος πλέον μέσα από αυτό, θεωρείται σφραγισμένος, ασχέτως αν δεν έχει λάβει το τελικό σφράγισμα".


Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης.


ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!          Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

του Πατρινού Καρναβαλιού 2026.

 Η «χαβούζα» του Πατρινού Καρναβαλιού 2026. 

600 περιστατικά μέθης και τραυματισμών – Είστε περήφανοι γι’ αυτόν τον «πολιτισμό»;


Ο Ερυθρός Σταυρός δήλωσε ότι το 2026 ήταν η πιο οργιώδης χρονιά του καρναβαλιού από ποτέ - Αυτός ο αμετανόητος λαός θα ζητήσει τώρα έλεος από την Παναγία;

Το θλιβερό αποτύπωμα που άφησε πίσω του το φετινό καρναβάλι, δείχνει και την πολιτιστική «ποιότητα» αυτού του αξιοθρήνητου εθίμου. Τις μέρες της Αποκριάς όπου ολόκληρη η χώρα μετατρέπεται σε καρναβαλικό ρεντίκολο, βλέπεις τους Δημάρχους να κάνουν παρέλαση από τα κανάλια, ανταγωνιζόμενοι ποιος θα καμαρώσει πιο πολύ για τα μασκαριλίκια της πόλης του. Και τι επακόλουθα έχει αυτό το.. καμάρι;

Δείτε τι έγινε φέτος στην Πάτρα

Εξακόσια περιστατικά μέθης και τραυματισμών. Λιποθυμίες από το αλκοόλ. Ξυλοδαρμοί. Συμπλοκές. Κρίσεις πανικού. Δεκάδες μεθυσμένοι ανήλικοι κατέληξαν στο νοσοκομείο σε ημιλυπόθυμη κατάσταση. Κλιμάκια του Ερυθρού Σταυρού είχαν στηθεί σε διάφορα σημεία για να δέχονται περιστατικά, λες και είχαμε να κάνουμε με εμπόλεμη ζώνη. Νέα παιδιά σωριάζονταν στα φορεία στα ειδικά περίπτερα πρώτων βοηθειών. Μέχρι και σωστική λέμβος με διασώστη και εκπαιδευμένο σκύλο ήταν «standby» στο λιμάνι της Πάτρας, μήπως και πέσουν άτομα στη θάλασσα την ώρα της κορύφωσης του οργιαστικού καψίματος του «βασιλιά καρνάβαλου» που – μάλιστα φέτος – ήταν ο ίδιος ο Διόνυσος, σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα για να δείξουν την παγανιστική υπόσταση αυτού του αίσχους.

Και τα παραπάνω έκτροπα είναι μόνο τα φανερά και τα δηλωμένα. 

Τις οίδε άραγε πόσοι βιασμοί και πόσες οργιαστικές καταστάσεις συνέβησαν, πόσες ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες προέκυψαν και σε πόσες εκτρώσεις θα οδηγήσουν, πόσα αφροδίσια νοσήματα μεταδόθηκαν, πόσοι γάμοι μαγαρίστηκαν και πόσα δράματα ξεχύθηκαν πίσω από αναψοκοκκινισμένες μάσκες.

Το ίδιο το προσωπικό του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, δήλωσε ότι η φετινή χρονιά ήταν η χειρότερη από όλες τις προηγούμενες, από πλευράς επεισοδίων και περιστατικών. Μάλιστα τόνισαν ότι φέτος συμμετείχαν στο καρναβάλι περισσότεροι ανήλικοι, και ότι κάθε χρόνο η κατάσταση ξεφεύγει όλο και περισσότερο.

Ώστε αυτό είναι το πολιτιστικό καύχημα των Δημάρχων για τα καρναβάλια τους; Γι’ αυτήν τη Διονυσιακή χαβούζα καμαρώνουν; Είναι περήφανοι για το παράδειγμα που δίνουν στα παιδιά; Για το χάος, για το όργιο βίας, για τη μέθη, για τα γεμάτα νοσοκομεία, για το ξεγύμνωμα, για τις υστερικές συμπεριφορές, για τους περιφερόμενους φαλλούς και τις αισχρολογίες του υπονόμου, είναι όλα αυτά δείγματα.. πολιτισμού ή είναι σημάδια μιας αποκτηνωμένης κοινωνίας που ακολουθεί – κατ’ αναλογίαν – τον εωσφορισμό της ελίτ;

Δεν είναι να απορεί κανείς που η εξαχρείωση εντείνεται στα καρναβάλια της χώρας μας, αφού αυτός ακριβώς είναι ο προορισμός τους από αρχαιοτάτων χρόνων: η αποθηρίωση του ανθρώπου μέσω της αναίρεσης των ηθικών φραγμών του. Στις αρχές του 20ου αιώνα οι Απόκριες ξεκίνησαν σαν εκδηλώσεις τοπικών παραδόσεων, στη συνέχεια πήραν μορφή σατυρικού ξεφαντώματος, για να φτάσουμε στο σήμερα όπου μας εγκαταλείπουν όλες οι πολιτιστικές προφάσεις και μένει ωμό και ανόθευτο το όργιο.

Με τι «μούτρα» ξεκινούμε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας;

Κι εμείς τώρα με το τέλος των Καρναβαλιών, πορευόμαστε ως λαός μαγαρισμένος να απευθύνουμε Χαιρετισμούς στην Παναγία. Για να της πούμε τι; Χαίρε φλογός παθών απαλλάττουσα, χαίρε το στέφος της εγκρατείας, χαίρε η στήλη της παρθενίας, χαίρε βυθού αγνοίας εξέλκουσα, χαίρε κατάπτωσις των δαιμόνων, χαίρε των ειδώλων τον δόλον ελέγξασα..

Το ασύμβατο του πράγματος, ξεπερνά τα όρια της βλασφημίας. Πάμε να προσεγγίσουμε το πάναγνο όντας πανάθλιοι ως εικόνα χώρας. Να λοιπόν που ο πραγματικός καρνάβαλος δεν καίγεται το βράδυ πριν τη Καθαρά Δευτέρα, αλλά συνεχίζει να υπάρχει καταγέλαστος. Καίγεται πνευματικά από την υποκρισία και την ασέβεια του. Ο καρνάβαλος είμαστε εμείς οι ίδιοι ως λαός που περιμένουμε χαΐρι από την Παναγία ενώ έχουμε επιδοθεί σε ειδωλολατρικά ξεφαντώματα από άκρη σε άκρη της επικράτειας.

Ακόμα και πολλοί Χριστιανοί συμμετέχουν σε καρναβαλικές γιορτές, με τη δικαιολογία ότι κρατούν ένα «μέτρο» και ότι το κάνουν για να «ξεσκάσουν λίγο βρε αδερφέ» ή το κάνουν για το «καλό» του εθίμου; Μα ποιο καλό;  Πέρα από το Πνευματικό ασυμβίβαστο το οποίο είναι σαφέστατο στους Ιερούς κανόνες, η συμμετοχή σε μια τέτοια εκδήλωση είναι και μια πολιτική πράξη με συγκεκριμένο αντίκτυπο. Η παρουσία μας σε ένα δημόσιο δρώμενο είναι μια μορφή άυλης «ψήφου», όπως και η απουσία μας. Περισσότερη συμμετοχή σημαίνει περισσότερα ανίερα κέρδη, περισσότερη διαφήμιση, περισσότερη προώθηση από τους Δήμους, περισσότερη πίεση από τους καταστηματάρχες να μη φθίνει το «έθιμο», και όλη αυτή η αλυσίδα διαιωνίζει μια κατάσταση που φτάνει ως τα κορυφαία έκτροπα της Πάτρας.

Και κάθε πόλη και χωριό τώρα, οραματίζεται να γίνει «Πάτρα» και ακούς τους Δημάρχους να λένε συνεχώς: «το καρναβάλι μας δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από την Πάτρα». Για να ζηλέψει μπορεί να μην έχει κάτι αγαπητέ, αλλά για να θρηνήσει έχει πάρα πολλά και θα είναι αργά όταν θα έρθουν τα πρώτα δάκρυα. Πηγαίνουμε – όσοι πηγαίνουμε – στις Εκκλησίες, με άδεια χέρια για Δέηση υπέρ ειρήνης και «υπέρ της πόλεως ταύτης», την ώρα που η πόλη πριν λίγες μέρες ήταν αλώνι των δαιμόνων. Δυστυχώς δεν χαμπαριάζουμε τίποτα ως λαός, όσο περιθώριο Μετανοίας και να μας δώσει ο Θεός. Αντί να επιστρέψει επιτέλους ο Άσωτος στον Πατέρα, ξεκίνησε να ασωτεύει μέχρι λιποθυμίας μη στερηθεί και το τελευταίο ξυλοκέρατο. Η Παναγία σαφώς και δεν παραβλέπει τις Προσευχές του μικρού Ποιμνίου που σηκώνουν το βάρος αυτού του χάους. Αλλά ως πότε θα κάνει έλεος για εμάς, με τόσο λειψά δικαιώματα και τόσο κραυγαλέα πρόκληση;



Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Η λογική κλόνισε την πίστη,

27/2/26

 

Στην εποχή μας, δυστυχώς η λογική κλόνισε την πίστη και γέμισε τις ψυχές με αμφιβολίες. Έτσι, επόμενο είναι να στερούμαστε τα Θαύματα, γιατί

το Θαύμα ζείται και δεν εξηγείται.

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης.


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!  Μιχάλης Αντωνιάδης



read more ►
0 σχόλια

Οι Παρασκευές μας αλλάζουν και θα μοσχοβολούν «Παναγία»..

 Οι Παρασκευές μας αλλάζουν και θα μοσχοβολούν «Παναγία»..

Την Παρασκευή οι καμπάνες θα χτυπήσουν διαφορετικά, πιο γλυκά, πιο κατάνυκτικά. Ξεκινούν οι Χαιρετισμοί της Παναγίας και η Σαρακοστή αποκτά το δικό της άρωμα.

Όπως έλεγαν παλιά, οι Παρασκευές αυτές «περνούν τη μυρωδιά της Παναγίας» μέσα στις μέρες μας. Είναι εκείνο το άρωμα από το λιβάνι που μπλέκεται με την πρώτη ανάσα της άνοιξης, είναι το «Χαίρε» που βγαίνει από τα χείλη μας ως ελπίδα και ως ευχαριστία.

Σε έναν κόσμο γεμάτο θόρυβο, οι Χαιρετισμοί είναι η δική μας «στάση» για ανάσα. Μια αγκαλιά ανοιχτή για όλους, μια παρηγοριά που μας συντροφεύει μέχρι το Πάσχα.. Κλείσε τα μάτια και θα το νιώσεις.


Καλή και Ευλογημένη αρχή στην Α' Στάση των Χαιρετισμών!!


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια