Εκεί στην Κεντρική Λέσβο, λίγο πιο εκεί στους γραφικούς Λάμπους Μύλους, μέσα σε ένα ελαιώνα υπάρχει ένα Εκκλησάκι της Ισαποστόλου και Μεγαλομάρτυρος Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος,(Γιόρταζε χθες).
Οι νησιώτες του Αρχιπελάγους μας από την Κάρπαθο μέχρις επάνω την Αγία Φωτεινή την προσφωνούν ως Αγία Φωτιά.
Ένας ταξιτζής στο νησί περνούσε έξω από την δημοσιά στο ύψος που βρίσκεται το Εκκλησάκι αυτό (αυτό έγινε πριν χρόνια).
Σε μια διαδρομή του είδε μια κοπέλα την ώρα που σουρούπωνε.
Σταμάτησε να δει αν θέλει τίποτε (παλαιά οι άνθρωποι είχαν ανθρωπιά και ενδιαφέρον για τον πλησίον τους). Αυτή του είπε ότι μένει λίγο παραπάνω. Συγκράτησε όμως τα χαρακτηριστικά της.
Το βράδυ την είδε στο ύπνο του και του είπε «τώρα που θα με χρειαστείς να ζητήσεις την βοήθεια μου»!
Ο ταξιτζής δεν έδωσε σημασία αλλά ξαναθυμήθηκε το όλο αυτό γεγονός όταν έπαθε μια σοβαρή οφθαλμολογική πάθηση.
Στον πόνο και την δοκιμασία του έψαξε να βρει στο σημείο αυτό την άγνωστη αυτή κοπέλα.
Ψάχνοντας ανάμεσα στις ελιές βρήκε ένα μικρό Εκκλησάκι με Αγίασμα που έτρεχε έξω από αυτό.
Όταν μπήκε στο Εκκλησάκι και είδε την Εικόνα της Αγίας κατάλαβε ποιά ήταν η κοπέλα που συνάντησε εκείνο το σούρουπο.
Αλείφτηκε με το Αγίασμα και τα μάτια του άνοιξαν!
Πέρασαν τα χρόνια, είχα ήδη μάθει αυτό το Θαύμα της Αγίας και όταν περνούσα από εκεί σταματούσα, άναβα τα Κανδήλια του και Θυμιάτιζα το Εκκλησάκι της Αγίας Φωτιάς.
Μια μέρα κατεβαίνοντας από ένα Προσκύνημα στην Παναγία Γλυκοφιλούσα της Πέτρας, ένα συγγενικό μου πρόσωπο έπαθε εξ αιτίας αλλεργίας εκτεταμένη αναφυλαξία που εξελισσόταν σε αναφυλακτικό σοκ και αγγειονευρωτικό οίδημα. Έτρεχα να προλάβω να το πάω στο νοσοκομείο της Μυτιλήνης, κορνάροντας.
ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΛΙΝΚ ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΥΣΤΕ, https://youtu.be/d3lmdfDx2lM?si=M_tEl1iYFSrCMahq
Όμως αυτό το συγγενικό μου πρόσωπο που γνώριζε για την Αγία Φωτιά, όταν φτάσαμε στο ύψος της δημοσιάς που ήταν το Εκκλησάκι αυτό, μου ζήτησε να πάμε να Προσκυνήσουμε, επέμενε, και όρμησα μέσα σε ένα χωματόδρομο που διέσχιζε τον ελαιώνα να προσεγγίσω το Εκκλησάκι, για να κερδίσω χρόνο.
Όταν φτάσαμε και είδα να νίπτεται με το τρεχούμενο Αγίασμα της Αγίας Φωτιάς, έπαθα στην κυριολεξία.
Έβλεπα τις φουσκάλες που είχε σε όλο το κορμί του λόγω της εκτεταμένης αναφυλαξίας να σκάζουν, να μαραίνονται και να εξαφανίζονται!
Μάλιστα ήπιε από το Αγίασμα αυτό και του πέρασε και η δύσπνοια που αισθανόταν.
Αν όλα αυτά φαίνονται παράδοξα, σε εμένα σήμερα είναι ευκαιρία Δοξολογίας στον Άγιο Τριαδικό Θεό ότι οι Άγιοί Του είναι διπλά μας και σήμερα.
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας.
Μιχάλης Αντωνιάδης

















