Ὅλοι πρέπει νά τήν κάνουμε τήν ἀδιάλειπτη Προσευχή,

 

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέει: “νά ἐπικαλεῖσαι συνέχεια τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, γιά νά έχει ἡ καρδιά σου τόν Ἰησοῦ καί ὁ Ἰησοῦς τήν καρδιά σου”. Ἐκεῖ πρέπει νά φτάσουμε. Θέλει συνεχῆ προσπάθεια, ζέση. Ἐμπόδια ὑπάρχουν πάντα, ἀλλά ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ θά τά ξεπερνάει. 

Ὁ πατέρας τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ (Εορτάζει σήμερα), γιά παράδειγμα, ἤτανε Άνώτατος Κρατικός Άξιωματοῦχος καί ἔπαιρνε μέρος στά Ύπουργικά συμβούλια μέ τόν Αὐτοκράτορα. Ὡστόσο εἶχε τήν ἀδιάλειπτη Προσευχή. Ἔγγαμος καί ἔκανε Θαύματα.  Κάποτε πήγαιναν ἐπίσκεψη καί ξέχασαν νά πάρουν δῶρο. Στό καράβι σκέφτηκαν:

– Τί θά τούς πᾶμε τούς ἀνθρώπους;

– Ὅ,τι δώσει ὁ Θεός, εἶπε ἐκεῖνος. Ἔβαλε τό χέρι του στή βάρκα καί ἕνα ψάρι ἦρθε στό χέρι του καί εἶπε: Αὐτό μοῦ ἔδωσε ὁ Θεός!  Ἔπιασε ψάρι μέ τό χέρι του. Πιάνεται ψάρι μέ τό χέρι;

 Ἄν λές τήν Εὐχή, πιάνεται. Εἶχε ἀδιάλειπτη Προσευχή.

Γιά νά μή νομίζουμε ὅτι αὐτό εἶναι κατόρθωμα μόνο τῶν Μοναχῶν. Ἔχουμε πολλούς τέτοιους Ἁγίους ἐγγάμους, πού ἔκαναν αὐτήν τήν ἐργασία. Ὅλοι πρέπει νά τήν κάνουμε τήν ἀδιάλειπτη Προσευχή.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Καλό σας Σαββατοκύριακο !!  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Άντε, τώρα, να το έχουν για δαιμονισμένο!

 

Γέροντα, σήμερα έφεραν μία δαιμονισμένη και παρακάλεσαν να πούμε στον Ιερέα να της διαβάση εξορκισμούς. Τι να κάναμε;

- Σ' αυτήν την περίπτωση καλύτερα να λέγατε να το κανονίση ο Πνευματικός της. Για να είναι ο διάβολος μέσα της, θα πη ότι η αυτή έκανε κάποια σοβαρή αμαρτία η οι γονείς της, και έδωσαν δικαιώματα, γιατί η αμαρτία φέρνει τον διάβολο. Αν δεν Μετανοήσουν και δεν Εξομολογηθούν, δεν φεύγει η αμαρτία, επομένως δεν φεύγει και ο διάβολος. Ή μπορεί και για κάποιον άλλον λόγο να επέτρεψε ο Θεός να δαιμονισθή.

- Βοηθιούνται, Γέροντα, οι δαιμονισμένοι με τους εξορκισμούς;

- Ανάλογα. Οι εξορκισμοί βοηθούν, όταν διαβάζονται σε ένα παιδάκι δαιμονισμένο που δεν έδωσε δικαιώματα και δεν ξέρει από Εξομολόγηση η σε έναν μεγάλο που έχασε τα λογικά του και δεν μπορεί να Εξομολογηθή. Όταν έχη τα λογικά του ο δαιμονισμένος, πρέπει πρώτα να βοηθηθή να βρή σε τι έφταιξε και δαιμονίσθηκε, να Μετανοήση, να Εξομολογηθή και μετά, αν χρειασθή, να του διαβάσουν εξορκισμούς. Γιατί και μόνο με την Συγχωρητική Ευχή, μπορεί να φύγη το δαιμόνιο.  Μερικοί Ιερείς μαζεύουν και αυτούς που έχουν δαιμόνιο και άλλους που έχουν κάποια αρρώστια και τους διαβάζουν όλους μαζί εξορκισμούς. Ένας είχε πάρκινσον και του διάβαζαν εξορκισμούς....... Να, και σήμερα, έφεραν έναν ηλικιωμένο που έλεγαν ότι είναι δαιμονισμένος. Το αριστερό του χέρι πάει πέρα-δώθε. Τον πιάνουν και κρίσεις. «Από πότε, τον ρωτάω, είσαι έτσι;». «Από μικρός», μου λέει. Απόρησα. Πρόσεξα μετά ότι το κεφάλι του, στο αριστερό μέρος, ήταν λίγο ζουληγμένο. Στην γέννα, φαίνεται, κάτι είχε πάθει και ύστερα είχε πρόβλημα. Να έχη ο άλλος τον πόνο του και να του λένε πως έχει δαιμόνιο, να του διαβάζουν εξορκισμούς, έξελθε, ακάθαρτον πνεύμα.., και να γίνεται ρεζίλι και στον κόσμο! Δεν κάνει! Πόσα παιδιά που τα θεωρούν δαιμονισμένα, δεν έχουν δαιμόνιο!

Μου έφεραν ένα παιδί είκοσι πέντε χρόνων που έλεγαν ότι είναι δαιμονισμένο. Του έδωσα να πιή Αγιασμό και το καημένο δεν αντέδρασε καθόλου. «Τι κάνει το παιδί; ρωτάω τον πατέρα του. Από πότε το έπαθε;». «Από έξι χρόνων, μου λέει. Τότε είχαν φέρει σκοτωμένο τον παππού του στο μαγαζί και το παιδί, μόλις τον είδε, έπαθε». Είχε πάθει το καημένο έναν νευρικό κλονισμό. Εδώ, και σε μεγάλον αν συμβή αυτό, μπορεί να πάθη, πόσο μάλλον ένα παιδάκι! Άντε, τώρα, να το έχουν για δαιμονισμένο!

- Γέροντα, οι εξορκισμοί διαβάζονται και νοερώς;

- Νοερώς είναι καλύτερα. Βασικά οι εξορκισμοί πρέπει να διαβάζωνται με πόνο, με Ταπείνωση, όχι με υπερηφάνεια. Όταν οι Ιερείς λένε δυνατά και υπερήφανα το έξελθε, πνεύμα ακάθαρτον, αγριεύει ο διάβολος, θυμώνει, εκμεταλλεύεται τον εγωισμό του δαιμονισμένου και μπορεί να του πη: «για δές, σε κάνει ρεζίλι στον κόσμο, κοπάνα τον αυτόν τον Παπά», οπότε ο δαιμονισμένος αρχίζει να χτυπάη τον Παπά.

Έτσι δεν φεύγει το δαιμόνιο, αλλά φεύγει ο Παπάς με το Ευχολόγιό του.. 

Μια φορά ένας Ιερέας είπε σε έναν δαιμονισμένο: «Σε διατάζω, ακάθαρτο πνεύμα, να φύγης από αυτόν τον άνθρωπο!». «Έ, γι' αυτό κι έγω δεν φεύγω..», του λέει ό διάβολος με το στόμα του δαιμονισμένου. 

Γι' αυτό λέω στους Ιερείς, όταν διαβάζουν εξορκισμούς, ποτέ να μη φωνάζουν: έξελθε, ακάθαρτον πνεύμα.., λες και τα δαιμόνια δεν ακούν!

Άλλα και οι συγγενείς του δαιμονισμένου δεν χρειάζεται να πούν σε άλλους ότι θα καλέσουν τον Παπά να διάβαση εξορκισμούς. Καλύτερα να πούν ότι θα διάβαση μια Παράκληση, και ας διάβαση τους εξορκισμούς με χαμηλή φωνή.

«Μαρτύριο περνούν οι δαιμονισμένοι»

Πάντως πολύ ταλαιπωρούνται όσοι έχουν δαιμόνιο, γιατί και Ταπεινώνονται, άλλα και βασανίζονται από τον διάβολο! Μια φορά είχα συναντήσει στην Μονή Σταυρονικήτα ένα παλληκάρι είκοσι τριών ετών που είχε δαιμόνιο. Ήταν πετσί και κόκκαλο. Έξω έκανε παγωνιά, στον ναό έκαιγε σόμπα, και αυτός φορούσε ένα λεπτό κοντομάνικο πουκάμισο και καθόταν πίσω στην λιτή. Δεν άντεξα, πάω, του δίνω ένα μάλλινο ρούχο. «Φόρεσε το αυτό, του λέω. Δεν κρυώνεις;». «Τι να κρυώσω, Πάτερ, μου λέει, έγω καίγομαι». Έ να, αυτό είναι κόλαση.

Σε μερικούς μάλιστα δαιμονισμένους, που από την φύση τους είναι ευαίσθητοι, το ταγκαλάκι τους λέει ότι δεν θα σωθούν και τους βάζει να αυτοκτονήσουν. Φοβερό! Δεν είναι μικρό πράγμα! Ήξερα κάποιον δαιμονισμένο που και οι Παπάδες τον είχαν βαρεθή τον καημένο.

Πήγαινε να του διαβάσουν εξορκισμούς και τον εδίωχναν.

Ύστερα ο διάβολος του έλεγε και για μένα: «μην πας και σ' αυτόν ούτε αυτός θα σε δεχθή», και τον είχε ρίξει στην απελπισία. Έναν άλλον, που είχε γίνει καλά με την Χάρη του Άγιου Αρσενίου, τι τον έκανε ο διάβολος! 

Είχε έρθει εδώ, για να Προσκύνηση τα Λείψανα του Αγίου Αρσενίου, άλλα ήταν κλειστό το Μοναστήρι.

Του παρουσιάζεται λοιπόν ό διάβολος με την μορφή του Αγίου Αρσενίου κάτω στην πόρτα και του λέει: «Να μην ξαναπατήσης εδώ ούτε έγω σε θέλω ούτε ο Παΐσιος».Τον εδίωξε!

Κατάλαβες; Άρχισε μετά και έβριζε τον Άγιο, έβριζε κι έμενα. Καλά, έγω είμαι για βρίσιμο, άλλα ο Άγιος!. Οπότε ο ταλαίπωρος δαιμονίσθηκε πάλι.

Εδώ, μόνο με αναίδεια αν φερθή κανείς, απομακρύνεται η Χάρις του Θεού, πόσο μάλλον να βρίζη τους Αγίους. Ήρθε και στο Καλύβι και φώναζε: «Τι σου έκανα και δεν με θέλεις; Γιατί κι έσυ δεν με βοηθάς; Θέλεις να βασανίζωμαι;». 

Και να του λέω: «Ευλογημένε, ο διάβολος ήταν αυτός που σ' εδίωξε, δεν ήταν ο Άγιος· ο Άγιος δεν διώχνει», και να μην άκουη. Πίστευε στον λογισμό του. Ξέρετε τι ταλαιπωρία, τι Μαρτύριο περνούν κάθε μέρα οι καημένοι;

Άλλα και πολλοί δαιμονισμένοι ταλαιπωρούνται, για να βάλουν μερικοί άλλοι μυαλό. Γιατί, όταν τους βλέπουν πόσο βασανίζονται, προβληματίζονται, έρχονται σε συναίσθηση και Μετανοούν. Μη νομίζετε δηλαδή ότι όσοι δαιμονίζονται έχουν περισσότερες αμαρτίες. Επιτρέπει όμως ο Θεός να δαιμονίζωνται, όποτε εξευτελίζονται, Ταπεινώνονται, ξοφλάνε αμαρτίες, παίρνουν αυτοί μισθό, άλλα βοηθιούνται και όσοι τους βλέπουν να ταλαιπωρούνται.

Βέβαια θα πη κανείς ότι υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν ένα σωρό αμαρτίες και δεν δαιμονίζονται, πως γίνεται αυτό; Όταν ο άνθρωπος έχη φθάσει σε τελεία πώρωση, τότε δεν προσβάλλεται από τον δαίμονα, γιατί βλέπει οΘεός ότι δεν θα βοηθηθή. Πρέπει να ξέρουμε ότι και η προσβολή από δαιμονική ενέργεια είναι, κατά κάποιον τρόπο, δώρο του Θεού προς τον αμαρτωλό άνθρωπο, για να Ταπεινωθή, να Μετανοήση και να σωθή.

Άγιος Παΐσιος για τους Εξορκισμούς.

Καλή σας Ημέρα!!  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Φροντίζουμε λοιπόν την αθάνατη ψυχή μας.

Αν χάσεις την ψυχή σου, άλλη ψυχή δεν θα μπορέσεις ν' αποκτήσεις. Κι αν όλος ο κόσμος είναι δικός σου, δεν θα μπορέσεις, δίνοντας όσα έχεις και την οικουμένη ολόκληρη, ν' αγοράσεις μία ψυχή. Ας 

φροντίζουμε λοιπόν την αθάνατη ψυχή μας.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος  

Καλημέρα!!  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Σε έπλα­σε αυ­τε­ξού­σιο ο Θεός,

Γι' αυτό σε έπλα­σε αυ­τε­ξού­σιο ο Θεός, για να μην κα­τη­γο­ρείς κα­τό­πιν το Θεό, ότι δή­θεν σε εξα­νάγ­κα­σε. Συ όμως αγα­να­κτείς γι' αυτό που σε τί­μη­σε. 

Άκου­σα πολ­λούς να λένε: ''Για­τί λοι­πόν, δεν με έκα­νε ο Θεός κύ­ριο της Αρε­τής;''. Αλλά τί έπρε­πε να σε κά­νει; Να σε φέ­ρει στον ου­ρα­νό με το ζόρι, την ώρα που εσύ κοι­μά­σαι ή νυ­στά­ζεις ή επι­θυ­μείς την κα­κία και την αι­σχρή ζωή και τρως και πί­νεις και γλεν­τάς;

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, (Εορτάζει σήμερα).

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Γι' αυτό μην κάνετε πειράματα με τον διάβολο.

 

«Μη δίνετε σημασία στα λόγια του δαιμονισμένου»

- Γέροντα, τι πρέπει να προσεχή κανείς, όταν συζητά με έναν δαιμονισμένο;

- Να λέη την Ευχή και να του φέρεται με καλωσύνη.

- Γέροντα, θυμούνται οι δαιμονισμένοι τι λένε πάνω στην κρίση τους;

- Άλλα τα θυμούνται και άλλα δεν τα θυμούνται. Δεν ξέρουμε πως εργάζεται ο Θεός. Μερικές φορές επιτρέπει να τα θυμούνται, για να Ταπεινωθούν και να Μετανοήσουν.

Και όταν ζητάη κάτι ο δαιμονισμένος, δεν είναι εύκολο να καταλάβη κανείς πότε αυτό είναι από τον διάβολο και πότε το έχει ανάγκη ο ίδιος.

Είχα συναντήσει κάπου μια δαιμονισμένη κοπέλα. Αυτή είχε διαβάσει Καζαντζάκη και πίστευε κάτι βλάσφημα πράγματα με αποτέλεσμα να δαιμονισθή. Ξαφνικά την επίασε το δαιμόνιο και έβαλε κάτι φωνές! «Καίγομαι, καίγομαι!». Οι δικοί της την κρατούσαν, για να την Σταυρώσω. Μετά φώναζε: «Νερό, νερό!». Λέω:«Φέρτε της νερό». «Όχι, όχι, μου λένε, γιατί μας είπε κάποιος να μην κάνουμε υπακοή στον διάβολο». «Τώρα, λέω, η καημένη διψάει. Φέρτε νερό». Καταλάβαινα πότε ήταν το κάψιμο από τον διάβολο και πότε ήταν από δίψα. Ήπιε η καημένη κάνα-δυο ποτήρια νερό. «Κάρβουνα, έλεγε, έχω μέσα μου, τόσο κάψιμο νιώθω. Και έναν κουβά νερό να έπινα, δεν θα έσβηνε μέσα μου η φωτιά». Τέτοιο κάψιμο ένιωθε!

-Όταν, Γέροντα, φωνάζη ένας δαιμονισμένος, πως καταλαβαίνουμε πότε μιλάει ο διάβολος μέσω του άνθρωπου και πότε ο άνθρωπος;

- Όταν μιλάη ο διάβολος, τα χείλη δεν κινούνται κανονικά· κινούνται σαν μηχανή. Ενώ, όταν μιλάη ό άνθρωπος, κινούνται φυσιολογικά. Όταν φωνάζη ένας δαιμονισμένος, την ώρα που του διαβάζουν εξορκισμούς η οι άλλοι εύχονται γι' αυτόν, άλλοτε η ίδια η ψυχή βασανίζεται και λέει λ.χ. στον διάβολο: «φύγε, τι κάθεσαι;» και άλλοτε ο διάβολος βρίζει τον άνθρωπο η τον Ιερέα η βλασφημάει τον Χριστό, την Παναγία, τους Άγιους. Άλλοτε λέει ψέματα η άλλοτε πιέζεται από την δύναμη του ονόματος του Χριστού να πη την αλήθεια.

Μερικές φορές πάλι ο δαιμονισμένος λέει δικά του από τα πνευματικά που έχει διαβάσει κ.λπ. Τι να πω; Μπερδεμένα πράγματα. Γι' αυτό, όταν συζητάτε μαζί του, να προσέχετε πολύ. Μη δίνετε σημασία στα λόγια του. Μπορεί να λέη λ.χ. «με καίς». Αν πράγματι τον καίς και πης «τον καίω», κάηκες. Αν δεν τον καίς και πιστέψης ότι τον καίς, κάηκες δυο φορές. Η μπορεί να φωνάζη «βρωμιάρες» και σε μια να πη: «Εσύ είσαι καθαρή». Αν εκείνη το πιστέψη, πάει, χάθηκε. Γι' αυτό μην κάνετε πειράματα με τον διάβολο.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Διάκριση και Πνευματική προσοχή,

 

  Διάκριση και Πνευματική προσοχή,

Στην Ορθόδοξη παράδοση, οι Άγιοι και οι Πατέρες της Εκκλησίας αντιμετώπιζαν το θέμα του εξορκισμού με απόλυτη σοβαρότητα, διάκριση και Πνευματική προσοχή, τονίζοντας ότι δεν πρόκειται για ένα θεατρικό «σόου» ή μια μαγική τελετή, αλλά για μια βαθιά Θεραπευτική πράξη της Εκκλησίας.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

«Οι δαιμονισμένοι αντιδρούν σε οτιδήποτε Ιερό»,

 

«Οι δαιμονισμένοι αντιδρούν σε οτιδήποτε Ιερό».

- Γέροντα, πως μπορεί κανείς να καταλάβη αν κάποιος είναι δαιμονισμένος και όχι ψυχοπαθής;

- Αυτό και ένας απλός γιατρός, ευλαβής, μπορεί να το καταλάβη. Όσοι πάσχουν από δαιμόνιο, όταν πλησιάσουν σε κάτι Ιερό, τινάζονται. Έτσι φαίνεται ξεκάθαρα ότι έχουν δαιμόνιο.

Λίγο Αγιασμό αν τους δώσης η με Άγιο Λείψανο αν τους Σταύρωσης, αντιδρούν, επειδή στρυμώχνονται μέσα τους τα δαιμόνια, ενώ, αν έχουν ψυχοπάθεια, δεν αντιδρούν καθόλου. Ακόμη και επάνω σου αν έχης έναν Σταυρό και τους πλησίασης, ανησυχούν, ταράζονται.

Κάποτε σε μια αγρυπνία στο Άγιον Όρος μου είπαν οι Πατέρες ότι έχουν τον λογισμό πως κάποιος λαϊκός που ήταν εκεί είχε δαιμόνιο.

Κάθησα στο διπλανό στασίδι και ακούμπησα επάνω του τον Σταυρό μου που έχει Τίμιο Ξύλο. Τινάχθηκε επάνω· σηκώθηκε και πήγε στην άλλη μεριά. Όταν έφυγε λίγο ο κόσμος, πήγα με τρόπο δίπλα του. Πάλι τα ίδια. Κατάλαβα ότι πράγματι είχε δαιμόνιο.

Όταν μου φέρνουν στο Καλύβι παιδάκια και μου λένε ότι έχουν δαιμόνιο, για να διαπιστώσω αν είναι δαιμονισμένα, μερικές φορές παίρνω ένα τεμάχιο Αγίου Λειψάνου του Αγίου Αρσενίου και το κρύβω στην χούφτα μου. Και να δήτε, ενώ έχω κλειστά και τα δυο χέρια μου, το παιδάκι, αν έχη δαιμόνιο, κοιτάζει φοβισμένο το χέρι με το όποιο κρατώ το Άγιο Λείψανο.

Αν όμως δεν έχη δαιμόνιο, άλλα λ.χ. κάποια αρρώστια εγκεφαλική, δεν αντιδρά καθόλου. Άλλοτε πάλι τους δίνω νερό στο οποίο προηγουμένως έχω βουτήξει τεμάχιο Άγιου Λειψάνου, αλλά, αν έχουν δαιμόνιο, δεν το πίνουν απομακρύνονται.

Σε ένα δαιμονισμένο παιδάκι έδωσα μια φορά να φάη πρώτα γλυκά, για να διψάση πολύ, και μετά του έφερα από αυτό το νερό. «Στον Γιαννάκη, είπα, θα δώσω πιο καλό νερό». Μόλις ήπιε λίγο, άρχισε να φωνάζη: «Αυτό το νερό με καίει. Τι έχει μέσα;». «Τίποτε», του λέω. «Τι με κάνεις; με καίει», φώναζε.«Δεν καίει εσένα· κάποιον άλλον καίει», του λέω. Τον Σταύρωνα στο κεφάλι, και τινάζονταν τα χέρια, τα πόδια του.. Έπαθε δαιμονική κρίση.

Το δαιμόνιο το έκανε ένα κουβάρι. Θυμάστε κι εκείνον τον φοιτητή που είχε έρθει εδώ παλιά; «Έχω μέσα μου δαιμόνιο, μου έλεγε, και με τυραννάει πολύ. Περνάω μαρτύριο από τον δαίμονα, γιατί με αναγκάζει να λέω και αισχρά. Έχω φθάσει σε απελπισία. Αισθάνομαι να με πιέζη μέσα μου, να με σφίγγη πότε εδώ, πότε εκεί», και ο καημένος έδειχνε την κοιλιά του, το στήθος, τα πλευρά, τα χέρια. Επειδή ήταν πολύ ευαίσθητος, για να μην τον πληγώσω και για να τον παρηγορήσω, του είπα: «Κοίταξε, δεν έχεις μέσα σου δαιμόνιο· μια εξωτερική δαιμονική επίδραση είναι επάνω σου».

Όταν πήγαμε στην Εκκλησία, είπα στις Αδελφές που ήταν εκεί να κάνουν Ευχή για το δυστυχισμένο πλάσμα του Θεού, κι εγώ πήρα από το Ιερό ένα τεμάχιο Αγίου Λειψάνου του Αγίου Αρσενίου, τον πλησίασα και τον ξαναρώτησα:

 «Σε ποιο σημείο σε πιέζει και σε βασανίζει ο δαίμονας; Που νομίζεις ότι βρίσκεται;».

Μου έδειξε τότε τα πλευρά του. «Που, εδώ;», τον ρώτησα και ακούμπησα επάνω την χούφτα μου με το Άγιο Λείψανο. Βγάζει αμέσως ένα ουρλιαχτό! «Μ' έκαψες, μ' έκαψες! Δεν φεύγω..ω..ω! Δεν φεύγω!». Φώναζε, έβριζε, έλεγε αισχρά. Τότε άρχισα μέσα μου να λέω: Κύριε Ίησου Χριστέ, Κύριε Ιησού Χριστέ, δίωξε το ακάθαρτο πνεύμα από το πλάσμα Σου και να τον Σταυρώνω με το Ιερό Λείψανο.

Αυτό γινόταν επί είκοσι λεπτά. Ύστερα ο δαίμονας τον σπάραξε, τον έρριξε κάτω. Έκανε τούμπες. Το κουστούμι του έγινε μέσ' στις σκόνες.  Τον σηκώσαμε όρθιο. Έτρεμε ολόκληρος και έκανε έντονες σπασμωδικές κινήσεις. Πιάσθηκε από το Τέμπλο, για να στηριχτεί. Από τα χέρια του έτρεχε κρύος ιδρώτας, όπως είναι η δροσιά στα χορτάρια. Σε λίγο έφυγε ο δαίμονας και ηρέμησε. Έγινε καλά και τώρα είναι μια χαρά!

Άγιος Παΐσιος.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Φροντίσατε την Σύσταση Σχολείον,

 

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.

Καλή σας Ημέρα!!   Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Τα Μυστήρια ως η απόλυτη Προστασία.

Τα Μυστήρια ως η απόλυτη Προστασία. Για τους Πατέρες, 

ο μεγαλύτερος «εξορκισμός» δεν είναι η ανάγνωση των Ευχών σε μια στιγμή κρίσης, αλλά η συστηματική Μυστηριακή ζωή. 

Η συχνή

Θεία Κοινωνία, η Νηστεία, η Προσευχή και η Ταπείνωση θωρακίζουν τον άνθρωπο Πνευματικά, καθιστώντας τον απρόσβλητο από τις επιθέσεις του πονηρού.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!

 Μιχάλης Αντωνιάδης

 

read more ►

Πρώτη φορά Εξομολόγηση 75 ετών,

Μία κυρία 75 ετών πήγε για πρώτη φορά να Εξομολογηθεί. 

Και ανάμεσα στα άλλα είπε στον Πάτερ:

– Πάτερ είμαι παντρεμένη, με παιδιά αποκαταστημένα.  Η ζωή μου κυλάει ρολόϊ, χωρίς αρρώστιες, χωρίς κανένα ουσιαστικό πρόβλημα..

Ο Παπάς παραξενεύτηκε και της είπε:

– Πίσω από αυτήν την μπουνάτσα, κάτι κρύβεται.. Εβδομήντα χρόνια να μην σε πείραξε ο διάβολος, δεν είναι φυσικό πράγμα, κάτι πρέπει να έχεις κάνει. Πού αποδίδεις αυτήν την μπουνάτσα;    την ρώτησε ο Παπάς.  Η γυναίκα τα ‘χασε. Σκέφτηκε λιγάκι και μετά θυμήθηκε, ότι είχε ένα φυλαχτό, που της είχε δώσει η μάνας της.

– Αυτό με βοήθησε Πάτερ, απάντησε η γυναίκα.

– Θα το κάψεις το φυλαχτό αυτό και μετά θα ξαναέρθεις, της είπε ο Παπάς.   Αν δεν το κάψεις, μην έρθεις και μέχρι να πεθάνεις, δεν θα έχεις δικαίωμα να Κοινωνήσεις!   Η γυναίκα βγήκε από το Εξομολογητήριο, πολύ προβληματισμένη. Πώς θα έκαιγε   ένα κειμήλιο, ένα φυλαχτό της μάνας της;     Προβληματίστηκε πολύ, αλλά τελικά αποφάσισε να το κάψει. Το φυλαχτό όμως, δεν καιγόταν με τίποτα και απόρησε. Πήγε και το ανάφερε στον Παπά. Ο Παπάς το διάβασε και μετά πήγε να το κάψει. Όταν το έκαψε, έκανε τέτοιο κρότο, σαν να έπεσε ατομική βόμβα! Έμεινε κατάπληκτη!  Γύρισε στον Πνευματικό και την άφησε να Κοινωνήσει. Μετά από λίγες μέρες Κοινώνησε, αλλά όταν γύρισε σπίτι της να ξαπλώσει, έμεινε στο κρεβάτι παράλυτη. Για 10-15 μέρες, η γυναίκα ήταν ξαπλωμένη. Ερχόντουσαν οι γειτόνισσες και την έδιναν κουράγιο. Μάλιστα, μία την έφερε και Αγιασμό.  Μια μέρα ξαφνικά ανοίγει η πόρτα του δωματίου της και μπαίνει μέσα ο ίδιος ο διάβολος και της λέει:

– Εκεί θα μείνεις! Τί σου έλειψε τόσα χρόνια; Τα παιδιά σου σπούδασες, τα αποκατέστησες, αρρώστιες δεν είχατε. Σου έλειψε ποτέ κάτι;    Εκεί θα μείνεις! Αυτή ταράχτηκε πάρα πολύ και φοβήθηκε και δεν μπορούσε να βλέπει τον διάβολο. Και πάνω σε αυτόν τον φόβο, παίρνει τον Αγιασμό και τον ρίχνει πάνω του και εκείνος εξαφανίστηκε.

Έτσι, με αυτόν τον τρόπο, λύθηκαν τα πάντα και μπόρεσε η γυναίκα να σηκωθεί από το κρεβάτι και έζησε άλλα 12 χρόνια.  Οι άνθρωποι αν θέλουν να βεβαιωθούν, για την ύπαρξη αυτού του προσώπου, ας πάνε σε έναν εξορκισμό. Ζητείστε να δείτε κατά πρόσωπο μια φορά τον διάβολο και θα δείτε, ότι δεν θα μπορέσετε να αμαρτήσετε ποτέ ξανά!

Δημήτριος Παναγόπούλος Ιεροκήρυξ.

 Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►