ℳ ℳ ΜοΛυΒι ΧαΡτΙ..

Δωρεά του όποιου ποσού, θα πρέπει να δηλώσετε λογιστικά,

25/2/26

σ.σ. Η ελληνική κοινωνία οφείλει να επιστρέψει ένα ελάχιστο στον π. Αντώνιο από τα τόσα που της έχει προσφέρει μέσα από το έργο του, τώρα που έχει ανάγκη. Θέλουμε τον π. Αντώνιο ελεύθερο για να αγωνιστεί για το δίκιο της Κιβωτού που είναι και δίκιο όλων μας. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙΣ ΟΔΗΓΙΕΣ που ακολουθούν.

Στο βίντεο αυτό ο π. Αντώνιος μιλά μαζί με τον π.Ευάγγελο. Σήμερα περνά μια δύσκολη δοκιμασία — όπως και οι συνεργάτες του, άνθρωποι που για χρόνια στάθηκαν δίπλα σε παραμελημενα παιδιά και στην κοινωνία που ήθελε συμπόνια.

Τώρα χρειάζονται εκείνοι τη δική μας στήριξη. Για να μπορέσουν να καλύψουν την εξοντωτικη ποινή που τους έχει επιβληθεί και να σταθούν όρθιοι και να μην βρεθούν σαν κοινοί εγκληματίες στην φυλακή ζητούν τη βοήθειά μας με αξιοπρέπεια.

Αν νιώθετε ότι θέλετε να βοηθήσετε, αυτή είναι η στιγμή.

Δείτε το βίντεο και ακούστε τον ίδιο.

https://youtu.be/Xc9GI0LZQwE?si=Ehu20w8Bn5uyRpAr

Οι λογαριασμοί ακολουθούν… 1) Τράπεζα Πειραιώς:

GR0801721490005149115161093

Δικαιούχος η σύζυγος του π.Αντωνίου :

Σταματία Γεωργαντή του Μιχαήλ.

(Stamatia Georgadi)

2) Τράπεζα Eurobank:

GR5702601780000880201153174

Δικαιούχος ο Sallita Panipal του Yousif

(Αναστάσης)

3) Τράπεζα Eurobank:

GR5902601840000770100580892

Δικαιούχος ο Πασχάλης Σκορδάς του Σωτηρίου

(Paschalis Skordas)

Υ.Γ. Μετά τη δωρεά του όποιου ποσού, θα πρέπει να δηλώσετε λογιστικά, ότι πρόκειται για 《χρηματική δωρεά》, αλλιώς να καταγράψετε το ονοματεπώνυμο, Α.Φ.Μ. και τηλεφωνικό αριθμό και να προωθήσετε τα στοιχεία σας στο email:

stamgeo98@gmail.com

1η επισήμανση: Δίνονται 3 λογαριασμοί και όχι ένας (του π.Αντωνίου) διότι ο κάθε ένας πρέπει να πληρώσει την δική του εξαγορά της ποινής. 2η επισήμανση: Τα ακριβή πόσα δεν είναι ακόμα γνωστά από το ΕΦΕΤΕΙΟ. Ακόμα και οι δικηγόροι δεν μπορούν να μας κατατοπίσουν επαρκώς. Πιθανότατα να είναι διαφορετικά ποσά αν δοθούν εφάπαξ ή με δόσεις.Την Τρίτη τα ακριβή ποσά θα ξεκαθαριστούν πλήρως από το ΕΦΕΤΕΙΟ.. 3η επισήμανση: Για δωρεές από το εξωτερικό, ας μας στείλουν προσωπικό μήνυμα γιατί η διαδικασία είναι λίγο πιο περίπλοκη… 4η επισήμανση: Η κάθε δωρεά φορολογείται με την νόμιμη επιβάρυνση.Ο φόρος επιβαρύνει τον αποδέκτη της δωρεάς… 5η επισήμανση: Από την στιγμή που θα μαζευτούν τα αναγκαία ποσά θα υπάρχει ενδελεχή ενημέρωση… 6η επισήμανση: Από τους παραπάνω λογαριασμούς ΚΑΝΕΙΣ δεν είναι δεσμευμένος…Σας Ευχαριστούμε από καρδιάς για την όλη συμπαράσταση και την εκ των προτέρων ανταπόκρισή σας.

Ο Θεός να σας ευλογεί και να σας προστατεύει.

Με αγάπη Χριστού,

π.Αντώνιος Παπανικολάου – Σταματία Γεωργαντή

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Από: greecelandsmaria 0 σχόλια

Μόνιμα δέχεσαι την Ευχαριστία, συνεχώς έχεις Χάρη,

Στόμα που συνεχώς Ευχαριστεί το Θεό, δέχεται την Ευλογία του, και καρδιά που έχει μόνιμα την Ευχαριστία, δέχεται συνεχώς αύξηση της Χάρης.

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Από: greecelandsmaria 0 σχόλια

Εκοιμήθη ο Π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος.

Εκοιμήθη ο Π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος. Σε ηλικία 96 ετών εκοιμήθη (χθες )

Καθαρά Τρίτη 24 Φεβρουαρίου,

ο Π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος, ο οποίος τα τελευταία χρόνια ζούσε στην Πάτρα. Ιερέας με μακρά Πνευματική διαδρομή και συγγραφικό έργο, αφήνει έντονο αποτύπωμα στην Εκκλησιαστική ζωή.

Εκοιμήθη, σήμερα Καθαρά Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου, ο Π.Στέφανος Αναγνωστόπουλος σε ηλικία 96 ετών. Ο π. Στέφανος γεννήθηκε στη Δράμα της Μακεδονίας το 1930 από Έλληνα πατέρα και Ρουμάνα μητέρα.

Τελείωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο στη Δράμα, περνώντας τα παιδικά του χρόνια με φτώχεια και πολλές στερήσεις. Υπηρέτησε στον Ελληνικό στρατό για 30 μήνες ως έφεδρος ανθυπολοχαγός. Μετά τη θητεία του εργάστηκε ως λογιστής. Το 1957 νυμφεύθηκε την Ελένη Λιασκοπούλου (μετέπειτα Μοναχή Εφραιμία) από τη Θεσσαλονίκη, με την οποία απέκτησαν 7 παιδιά. 6 κορίτσια και 1 αγόρι. Απορρίπτοντας σημαντική υποτροφία για σπουδές στην Γαλλία στην κλασική φωνητική μουσική, και έχοντας Ιερατική κλήση, εισήλθε το έτος 1958 στο Ανώτερο Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο Θεσσαλονίκης. Στις 22 Αυγούστου 1959 χειροτονείται Διάκονος και στις 26 Μαρτίου 1961 Πρεσβύτερος από τον μακαριστό Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, Παντελεήμονα Παπαγεωργίου, ενώ τοποθετείται Εφημέριος στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Ευόσμου. Το 1973 φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1962 συνδέθηκε Πνευματικά με τον μακαριστό Γέροντα Εφραίμ Φιλοθεΐτη-Αριζονίτη, σύνδεσμος που απετέλεσε ορόσημο στη ζωή του. Υπηρέτησε ως Εφημέριος στην Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς, στους Ιερούς Ναούς Αγίου Βασιλείου Πειραιώς και στον Ιδρυματικό Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας Αμφιάλης Κερατσινίου, επί μακαριστών Μητροπολιτών Πειραιώς, Χρυσοστόμου Ταβλαδωράκη και Καλλινίκου Καρούσου, από τον οποίο έλαβε το Οφφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου, ενώ διέμεναν με την οικογένειά του, αρχικά στο Πέραμα και στη συνέχεια στην Αμφιάλη Κερατσινίου.

Κατά την Ιερατική του πορεία Εξομολόγησε χιλιάδες Χριστιανών, κήρυξε τον Θείο λόγο, υπήρξε Πνευματικός Πατέρας γυναικείων Αδελφοτήτων, ενώ συνέγραψε δεκάδες βιβλία Θεολογικού περιεχομένου. Ο Π.Στέφανος εκάρη Μοναχός από τον Γέροντα Φιλόθεο, Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Καρακάλλου Αγίου Όρους, επίσης Πνευματικό τέκνο του Γέροντος Εφραίμ του Φιλοθεΐτου-Αριζονίτου.

Τα τελευταία χρόνια ζούσε στην Πάτρα, φιλοξενούμενος από Πνευματικά του τέκνα. Εκοιμήθη στην Πάτρα την Καθαρά Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026, σε ηλικία 96 ετών. Είναι ένας σύγχρονος νηπτικός Πατέρας της Εκκλησίας μας.

Το Λείψανο του Σεβαστού Πατρός Στεφάνου Αναγνωστοπουλου θα βρίσκεται στον ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου από τις 11:00πμ έως τις 13:00μμ σήμερα Τρίτη και στη συνέχεια θα μεταφερθεί στην Αγία Βαρβάρας Αμφιάλης.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Από: greecelandsmaria 0 σχόλια

Ὁ 'Άγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης,

Ὁ 'Άγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, ἀναφερόμενος σέ ὅσα γίνονται κατά τίς Ἀπόκριες γράφει : «Κατ’ἀλήθειαν μπορεῖ νά πεῖ κανείς ὄτι τότε οἱ Χριστιανοί δαιμονίζονται ὅλοι˙ διότι χορεύουν, παίζουν, τραγουδοῦν ἀσυνειδήτως, ἕως καί αὐτοί οἱ πλέον γέροντες.. τότε δέν ἔχει διαφορά ἡ ἡμέρα ἀπό τή νύκτα˙ διότι ὅπως καί ἡ ἡμέρα ἔτσι καί ἡ νύκτα ξοδεύεται σέ χορούς καί παιχνίδια καί ἀταξίες καί μασκαριλίκια˙ τότε, γιά νά πῶ ἔτσι, πανηγυρίζει ἡ ἀσέλγεια˙ ἑορτάζει ἡ ἀκολασία˙ εὐφραίνεται ἡ μέθη˙ ἀγάλλεται ἡ τρυφή καί ἡ ἀσωτεία˙ χορεύει ὁ διάβολος μέ δέκα μαντήλια καί συγχορεύει μ’αὐτόν ὅλο τό πλῆθος τῶν δαιμόνων˙ διότι ὅσο κέρδος κάνουν μόνο στίς Ἀπόκριες, δέν μποροῦν νά τό κάνουν σ’ὅλο τόν χρόνο».

Χρηστοήθεια τῶν Χριστιανῶν,

ἐκδ. Β. Ρηγόπουλος,

Θεσσαλονίκη 1999, σ. 35.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Από: greecelandsmaria 0 σχόλια

Η Καθαρά Δευτέρα των Βυζαντινών,

«Η μέρα που έσβηνε η δόξα - Η Καθαρά Δευτέρα των Βυζαντινών»

Η Καθαρά Δευτέρα δεν ανέτελλε στην Κωνσταντινούπολη με ήχους πανηγυριού,

ανέτελλε με σιωπή.

Στα περίλαμπρα διαμερίσματα του Μεγάλου Παλατίου, εκεί όπου άλλοτε αντηχούσαν Ψαλμοί νίκης και θριαμβικές αναγγελίες, απλωνόταν τώρα μια ατμόσφαιρα Μοναστηριακή.

Ο Αυτοκράτορας, ο πορφυρογέννητος άρχων της οικουμένης, άφηνε για λίγο το σκήπτρο και τη χλαμύδα της δόξας, για να ενδυθεί το αόρατο ένδυμα της Μετανοίας. Η ημέρα αυτή δεν λεγόταν απλώς «Καθαρά».Ήταν πάνω από όλα Κάθαρση Πνευματική και σωματική.Ήταν αρχή μιας πορείας προς το μέγα Μυστήριο του Σταυρού και της Αναστάσεως.

Δεν επρόκειτο για μια τυπική έναρξη Νηστείας, αλλά για είσοδο σε άλλον τρόπο υπάρξεως.

Οι Πιστοί καλούνταν να εξομολογηθούν, να αποθέσουν τα βάρη της ψυχής και να προετοιμαστούν για τη Θεία Μετάληψη όχι ως συνήθεια, αλλά ως αδήριτη ανάγκη ζωής.

Τις τρεις πρώτες ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η Βασιλική τράπεζα σιωπούσε.

Δεν υπήρχαν συμποσιακοί ήχοι, ούτε εδέσματα.

Μόνον καρποί γης απλοί και ακαλλώπιστοι.

Ο Βασιλεύς και η αυλή Νήστευαν αυστηρά.

Ο Θρόνος, που στήριζε μια αυτοκρατορία, γινόταν σκαμνί Ταπεινώσεως. Την Τετάρτη, μέσα στο φως των κηρίων, τελούνταν η Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία.Εκεί, ο κοσμικός άρχων στεκόταν ως απλός Πιστός. Διότι ενώπιον της Θείας Κοινωνίας δεν υπάρχει πορφύρα παρά μόνον ψυχή. Η ημέρα έφερε και χαρακτήρα βαρύ πένθους. Ήταν η ανάμνηση της εξορίας του Αδάμ και της Εύα από τον Παράδεισο. Έτσι, η αρχή της Σαρακοστής γινόταν συνείδηση πτώσεως αλλά και αφύπνιση επιστροφής. Επίσης στην παράδοση μας διασώζεται ότι αυτές τις ημέρες όπως και στο Δωδεκαήμερο οι ψυχές κινούνται με ιδιαίτερη ελευθερία και αν κάποιος άφηνε τον κόσμο τότε, η ψυχή του θεωρείτο ότι εντάσσεται άμεσα στη χορεία των λοιπών ελευθέρων ψυχών.

Το ίδιο πνεύμα αυστηρότητας συνεχίστηκε και αργότερα, ακόμη και στα ανάκτορα των Ελλήνων βασιλέων στην νεότερη Ελλάδα, όπου η Νηστεία, η Εξομολόγηση και η συμμετοχή στη Λατρεία διατηρούσαν τη Βυζαντινή παρακαταθήκη ζωντανή, χαρακτηριστικό διατήρησης της ιστορικής συνέχειας του Ελληνισμού τουλάχιστον έως το πρόσφατο παρελθόν.

Σήμερα δυστυχώς η Καθαρά Δευτέρα μοιάζει να έχει μετακινηθεί από το βάθος στην επιφάνεια. Τα έθιμα παραμένουν αλλά συχνά χωρίς το εσωτερικό τους νόημα. Ο χαρταετός υψώνεται, αλλά η ψυχή μένει χαμηλά.

Η Νηστεία τηρείται, αλλά η καρδιά δεν Μετανοεί. Η ημέρα εορτάζεται, αλλά δεν βιώνεται και όμως, η αλήθεια της ημέρας δεν χάθηκε. Παραμένει υπόγεια, σιωπηλή, αναμένοντας. Διότι η Καθαρά Δευτέρα δεν είναι απλώς ένα έθιμο. Είναι μια πρόσκληση σε πορεία.

Πορεία από την πτώση προς την αποκατάσταση. Από την εξορία προς την επιστροφή. Από τον παλαιό άνθρωπο προς τον καινό. Η Νηστεία γίνεται βήμα. Η Μετάνοια γίνεται δρόμος. Η Προσευχή γίνεται ανάβαση και ο δρόμος αυτός οδηγεί στον Σταυρό αλλά δεν τελειώνει εκεί. Διότι από τον Σταυρό ανατέλλει η Ανάσταση. Και έτσι, ήδη από την πρώτη ημέρα της Σαρακοστής,

η Εκκλησία δεν καλεί τον άνθρωπο απλώς να θυμηθεί ότι έπεσε αλλά τον καλεί να ξεκινήσει τον δρόμο προς την Ανάσταση. Η Καθαρά Δευτέρα είναι η σιωπηλή αρχή μιας νίκης. Το πρώτο βήμα προς το άδειο Μνήμα. Εκεί όπου ο άνθρωπος, έχοντας αφήσει πίσω του τη ματαιότητα, συναντά όχι το τέλος αλλά την αιώνια Ζωή.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Από: greecelandsmaria 0 σχόλια

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ & ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ,

23/2/26

Ο Εσπερινός της Συγχώρεσης στην έρημο Του Αγίου Όρους.

Το απόγευμα της Κυριακής της Τυρινής, πριν την Καθαρά Δευτέρα, γίνεται ο Εσπερινός της Συγχωρήσεως. Στην έρημο, όπου οι αποστάσεις είναι μεγάλες, οι Άσκητές βγαίνουν στα μονοπάτια ή στα μπαλκόνια των σπηλιών τους. Αν δεν μπορούν να συναντηθούν, κάνουν μια εδαφιαία Μετάνοια (γονατίζουν μέχρι το χώμα) κοιτάζοντας προς τη μεριά του γείτονά τους.

Είναι μια συγκλονιστική στιγμή, άνθρωποι που μπορεί να έχουν να μιλήσουν μήνες, ζητούν συγγνώμη από τον αέρα, από τη θάλασσα και από τους Αδελφούς τους, ώστε να ξεκινήσουν τη Νηστεία με «καθαρή καρδιά».

Λένε πως αν δεν Συγχωρέσεις τον βράχο που σε δυσκολεύει,

δεν μπορείς να βρεις τον Θεό που σε περιμένει.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ & ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

ΚΑΛΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ & ΚΑΛΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Από: greecelandsmaria 0 σχόλια

Ο έλεγχος της συνειδήσεως,

Ο πρώτος καρνάβαλος είναι ο διάβολος και όταν φοράμε κάποια μάσκα ή μεταμφιεζόμαστε σε καρναβάλι μιμούμαστε και ομοιάζουμε με τον διάβολο και τον αποδεχόμαστε ως αρχηγό μας!

Ο πρώτος καρνάβαλος είναι ο διάβολος που μετασχηματίζεται σε Άγγελο Κυρίου, Αγίους, ακόμη και σε Χριστό (εκτός από την μορφή του Εσταυρωμένου και Αναστημένου Χριστού) και σε Παναγία, προκειμένου να μας εξαπατήσει! Ο διάβολος και όλα τα δαιμόνια μπορούν να λάβουν οποιοδήποτε σχήμα και όγκο εξαπατώντας τους οφθαλμούς μας, μετασχηματίζοντας τον εαυτόν τους και σε ζώα, όπως φίδια, σαύρες κ.ά! Τον διάβολο έχουν αρχηγό όλοι οι καρνάβαλοι γι΄αυτό και δεν επιτρέπεται να φοράμε μάσκα και να συμμετέχουμε σε καρναβάλια! Όταν φοράμε κάποια μάσκα ή μεταμφιεζόμαστε σε καρναβάλι μιμούμαστε και ομοιάζουμε με τον διάβολο και τον αποδεχόμαστε ως αρχηγό μας!

Τα καρναβάλια είναι σατανική εφεύρεση!

Δεν πρέπει επίσης να αλλάζουμε και να μιμούμαστε τη φωνή κάποιου όταν ο άλλος δεν μας βλέπει με σκοπό να τον μπερδέψουμε! Με τον ίδιο τρόπο αλλοιώνει και ο διάβολος τη φωνή του για να μην τον καταλάβουμε!

Τους μασκαράδες και τους μίμους ο Θεός τους τιμωρεί σκληρά, με πρώτη τιμωρία να αφαιρείται από αυτούς η σύνεση (η λογικότητα) και στη συνέχεια ελαττώνεται αισθητά ο έλεγχος της συνειδήσεως και χάνει έτσι κανείς το μυαλό του!

Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Από: greecelandsmaria 0 σχόλια

Νηστεία καὶ Συγχώρεση,

Σήμερα δύο θέματα κυριαρχοῦν στὰ Ἱερά ἀναγνώσματα.

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μιλάει γιὰ τὴν Νηστεία καὶ ὁ Κύριος γιὰ τὴν Συγχώρεση· καὶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐπιμένει στὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Νηστεία δὲν συνίσταται ἁπλὰ στὸ νὰ στερεῖ κάποιος τὸν ἑαυτό του ἀπὸ τὸ ἕνα ἤ τὸ ἄλλο φαγητό, οὔτε ἄν τηρεῖται αὐστηρά, μὲ ὑπακοή, μὲ λατρεία· ἄν μᾶς δίνει ἀφορμή νὰ ὑπερηφανευόμαστε, νὰ εἴμαστε ἱκανοποιημένοι καὶ ἀσφαλεῖς, ἐπειδὴ σκοπὸς τῆς Νηστείας δὲν εἶναι νὰ στερήσει τὸ σῶμα μας ἀπὸ ἕνα εἶδος φαγητοῦ περισσότερο ἀπὸ ἔνα ἄλλο, ἀλλὰ σκοπὸς τῆς Νηστείας εἶναι νὰ ἐπιτύχουμε τὴν κυριαρχία στὸ σῶμα μας καὶ νὰ τὸ κάνουμε τέλειο ὄργανο τοῦ Πνεύματος. Τὸν περισσότερο καιρό, εἴμαστε ὑπηρέτες τοῦ σώματος, γοητευόμαστε ἀπὸ ὅλες τὶς αἰσθήσεις μας ἀπὸ τὴν μία ἤ τὴν ἄλλη ἀπόλαυση, ἀλλὰ ἀπὸ μιὰν ἀπόλαυση ποὺ πηγαίνει πολὺ πέρα ἀπὸ τὴν ἁγνότητα ποὺ προσδοκᾶ ἀπὸ ἐμᾶς ὁ Θεός.

Κι ἔτσι ἡ περίοδος τῆς Νηστείας μᾶς προσφέρει τὸν χρόνο ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι θὰ βασανίσουμε τὸ σῶμα μας, ὅτι θὰ περιορίσουμε τὸν ἑαυτό μας σὲ ὑλικὰ πράγματα, ἀλλὰ τὸν χρόνο ποὺ θὰ γίνουμε ξανὰ κύριοι τοῦ σώματος μας, κάνοντάς το ἕνα τέλειο ὄργανο. Μοῦ ἔρχεται στὸ νοῦ ὁ τρόπος ποὺ κουρδίζουμε ἕνα μουσικὸ ὄργανο· αὐτὸ εἶναι καὶ ἡ σημασία τῆς Νηστείας, νὰ κατακτήσουμε τὴ δύναμη ὄχι μόνο νὰ προστάζουμε τὸ σῶμα μας, ἀλλὰ ἐπίσης νὰ τοῦ δώσουμε τὴ δυνατότητα ν’ ἀνταποκριθεῖ σὲ ὅλες τὶς ἀπαιτήσεις τοῦ Πνεύματος.

Ἄς εἰσέλθουμε λοιπὸν στὴν περίοδο τῆς Νηστείας ἔχοντας αὐτὸ κατὰ νοῦ, ὄχι μετρώντας τὴ Νηστεία μὲ τὸ τὶ καὶ τὸ πόσο τρῶμε, ἀλλὰ μὲ μέτρο τὸ ἀποτέλεσμα ποὺ ἔχει στὴ ζωή μας, κατὰ πόσο ἡ Νηστεία μᾶς ἐλευθερώνει, ἤ κατὰ πόσο γινόμαστε ὑπηρέτες της.

Ἄν Νηστεύουμε ἄς μὴν εἴμαστε ὑπερήφανοι γι’ αὐτό, ἐπειδή μᾶς ἀποδεικνύει ἁπλὰ ὅτι ἴσως περισσότερο σὲ σχέση μὲ ἕνα ἄλλο πρόσωπο χρειαζόμαστε περισσότερα πράγματα γιὰ νὰ κατακτήσουμε κάτι στὴν φύση μας. Καὶ ἐάν γύρω μας οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι δὲν Νηστεύουν ἄς μὴν τοὺς κατακρίνουμε, ἐπειδὴ ὁ Θεὸς ἔχει δεχθεῖ ἐκείνους ὅσο καὶ τοὺς ἄλλους, ἐπειδὴ κοιτάζει τὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου.

Κι ἔπειτα ὑπάρχει τὸ ζήτημα τῆς Συγχώρεσης γιὰ τὸ ὁποῖο θὰ πῶ σύντομα κάτι. Σκεφτόμαστε πάντα ὅτι ἡ Συγχώρεση εἶναι ὁ τρόπος ποὺ θὰ μποροῦμε νὰ ποῦμε σ’ ἕνα πρόσωπο ποὺ μᾶς ἔχει προσβάλλει, ποὺ μᾶς ἔχει πληγώσει, ποὺ μᾶς ἔχει Ταπεινώσει, ὅτι τὸ παρελθὸν εἶναι παρελθὸν καὶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ κρατᾶμε πιὰ κακία ἀπέναντι του. Ἀλλὰ ἡ βαθύτερη σημασία τῆς Συγχώρεσης εἶναι ἄν μποροῦμε νὰ ποῦμε σ’ ἕνα πρόσωπο: ἄς μὴν μετατρέψουμε τὸ παρελθὸν σ’ ἕνα καταστροφικὸ παρόν, ἄφησέ με νὰ σ’ ἐμπιστευτῶ, νὰ κάνω κάτι ποὺ νὰ δείχνει τὴν Πίστη μου σὲ σένα, ἐὰν σὲ Συγχωρήσω, σημαίνει γιὰ μένα ὅτι στὰ δικά μου μάτια δὲν εἶσαι χαμένος, ὅτι στὰ δικά μου μάτια ὑπάρχει σὲ σένα ἕνα μέλλον ὀμορφιᾶς καὶ ἀλήθειας.

Ἀλλὰ αὐτὸ ἀφορᾶ ἐπίσης καὶ ἐμᾶς. Διεστραμμένα, σκεφτόμαστε πολὺ συχνὰ νὰ Συγχωρήσουμε τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ δὲν σκεφτόμαστε ἀρκετὰ τὴν ἀνάγκη ποὺ ἔχουμε, ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς προσωπικά, νὰ μᾶς Συγχωροῦν οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι. Ἀπομένουν λίγες ὧρες πρὶν τὴν Λειτουργία καὶ τὴν ἀκολουθία τῆς Συγγνώμης ἀπόψε, ἄς προβληματιστοῦμε καὶ ἄς προσπαθήσουμε νὰ θυμηθοῦμε, ὄχι τὶς προσβολὲς ποὺ ἔχουμε ὑποφέρει, ἀλλὰ τὸν πόνο ποὺ ἔχουμε προκαλέσει. Καὶ ἄν μὲ τὸν ἕνα ἤ τὸν ἄλλο τρόπο ἔχουμε πληγώσει κάποιον γιὰ μικρὰ ἤ πιὸ σπουδαῖα πράγματα, ἄς βιαστοῦμε πρὶν νὰ εἰσέλθουμε στὴν περίοδο τῆς Σαρακοστῆς αὔριο τὸ πρωί, ἄς βιαστοῦμε νὰ ζητήσουμε Συγχώρεση, ν’ ἀκούσουμε κάποιον νὰ μᾶς λέει: πέρα ἀπ’ ὅ,τι ἔχει συμβεῖ πιστεύω σὲ σένα, σ’ ἐμπιστεύομαι, ἐλπίζω σὲ σένα καὶ θὰ περιμένω τὰ πάντα ἀπὸ ἐσένα. Καὶ τότε μποροῦμε μαζὶ νὰ διανύσουμε τὴν Σαρακοστή, βοηθώντας ὁ ἕνας τὸν ἄλλο νὰ γίνουμε αὐτὸ ποὺ καλούμαστε νὰ εἴμαστε – νὰ γίνουμε μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ, ἀκολουθώντας Τον βῆμα – βῆμα πρὸς τὸν Γολγοθᾶ, καὶ πέρα ἀπὸ τὸν Γολγοθᾶ

πρὸς τὴν Ἀνάσταση. Ἀμήν.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Από: greecelandsmaria 0 σχόλια