Η Θαυματουργή Εικόνα της Παναγιάς που ακούει και Ελεεί γρήγορα όσους την επικαλούνται.
Η Εικόνα της βρίσκεται στην Ιερά Μονή Δοχειαριου Αγίου Όρους από το 1646.Η Παναγία Γοργοϋπήκοου ας γίνει φύλακας Άγγελος του,και όλων των Ελλήνων!!
Ας έχουμε τη βοήθειά της σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς.
Καλή Σας Ημέρα!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Ο δαίμονας της πορνείας πολεμείται με δύο τρόπους:
με τις Μετάνοιες και με το λίγο φαγητό. Την πορνεία την πληρώνουμε με αίμα ή με μεγάλο πόνο.
Γέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης.+ ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Τα φύλα είναι Δύο και ούτε μισό περισσότερο από Δύο.
Επειδή μερικοί φίλοι και μερικές φίλες κάπου έχουν χαθεί στη μετάφραση, επιτρέψτε μου να ξεκαθαρίσουμε μερικά βασικά πράγματα:
1) Τα φύλα είναι Δύο (και ούτε μισό περισσότερο από Δύο).
2) Οι σεξουαλικοί προσανατολισμοί μπορεί να είναι όσοι θέλετε. Ακόμη και 185, αν θέλετε (για να μην ξεχάσουμε και τους κτηνοβάτες, που είναι σωστό και δίκαιο κάθε ζώο να αποτελεί άλλο σεξουαλικό προσανατολισμό..).
3) Ένας άντρας που έκοψε χειρουργικά τα γεννητικά του όργανα, δεν είναι γυναίκα, αλλά.. ακρωτηριασμένος άντρας. Όπως ακριβώς και αν κόψεις τα δυο πόδια ενός τετράποδου, δεν γίνεται πτηνό, ούτε αν του κόψεις και τα τέσσερα θα γίνει.. φίδι.
4) Ακόμη και το τελευταίο κύτταρο της φτέρνας σου, από μόνο του μαρτυράει σε ποιο από τα δυο φύλα ανήκεις: άντρας ή γυναίκα. Έτσι λοιπόν, ακόμη και μια παντόφλα σου αν εξετάσουμε (χωρίς να σε έχουμε δει ποτέ, εσένα τον ίδιο) ξέρουμε σε ποιο φύλο ανήκεις: αντρικό ή γυναικείο, από τα κύτταρα του πέλματός σου, που αφήνεις πάνω στην παντόφλα, κάθε φορά που θα την φορέσεις.
5) Το βιολογικό εργαστήριο που θα εξετάσει την παντόφλα σου, θα μας στείλει μία από τις δύο απαντήσεις (άντρας ή γυναίκα). Δεν μπορείς να το αλλάξεις αυτό, ό,τι και να κάνεις.5) Μετά από 5.000 χρόνια από τώρα, το έτος 7023, ο Αρχαιολόγος του μέλλοντος, χωρίς να είναι γιατρός, μόλις αντικρύσει το σκελετό σου, μέσα στο πρώτο κιόλας δευτερόλεπτο θα πει ή “αυτός ήταν άντρας” ή θα πεί “αυτή ήταν γυναίκα”.
6) Δεν υπάρχει περίπτωση να πει “εδώ έχουμε ένα άτομο που ανήκε στο 7ο φύλο”, διότι δεν υπάρχουν πάνω από Δύο φύλα.Τι να κάνουμε τώρα; Αυτό το δρόμο ακολούθησε η ζωή στους πολυκύτταρους οργανισμούς, για την υλοποίηση της αναπαραγωγής. Να κάνουμε μήνυση στη φύση; Τα νυστέρια δεν μπορούν να το αλλάξουν αυτό, παρά μόνο να παραποιήσουν την Εμφάνιση (όπως και στις πλαστικές προσώπου, στήθους κλπ..).Πρέπει όμως να έχουμε ξεκάθαρο στο μυαλό μας ό,τι οι παραπάνω επιστημονικές αλήθειες δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για να γίνονται διακρίσεις, σε νομικό ή κοινωνικό επίπεδο εις βάρος οποιουδήποτε ανθρώπου.
Κάθε άνθρωπος πρέπει να γίνεται σεβαστός ως ανθρώπινη οντότητα, όποιες και αν είναι οι προτιμήσεις του (εξαιρούνται οι παιδόφιλοι).Όμως μην ακούμε και παλαβομάρες, που διαστρέφουν την πραγματικότητα. Άλλο είναι να σέβομαι σαν ύπαρξη, όχι μόνο τους ανθρώπους, αλλά ακόμη και ένα ταπεινό γαϊδουράκι και άλλο είναι να προσπαθεί εκείνο να μου επιβάλει την άποψη του, ότι τάχα.. πετάει! Το ότι γελάω κάθε φορά που προσπαθεί να με πείσει ότι πετάει, δεν σημαίνει πως δεν το σέβομαι κατά τα άλλα.
Πηγή Κωνσταντίνος Αρβανίτης, Διδάκτορ Καρδιολογίας Π. Α.
Εβδομάδα μόδας στο Παρίσι.. Κάπως έτσι φαντάζομαι την κόλαση..
Μιχάλης Αντωνιάδης
Θα υπήρχε σήμερα ένας Αμομφάρετος; Η Ελλάδα μικραίνει. Δημογραφικά. Αλλά καμία χώρα δεν σώθηκε επειδή οι πολίτες της έγιναν καλοί θεατές της παρακμής τους.
Χρειάζεται η στιγμή που κάποιος θα σηκώσει τη δική του πέτρα. Όχι για να την πετάξει σε άνθρωπο. Αλλά για να τη βάλει μπροστά του και να πει: εδώ δεν υποχωρώ. Αν ερχόταν η στιγμή να χρειαστεί ένας Αμομφάρετος σήμερα, θα υπήρχε; Ή θα ψάχναμε όλοι πρώτα ποια είναι η πιο ασφαλής έξοδος; Ίσως αυτός να είναι ο λόγος που θυμόμαστε τον Αμομφάρετο ακόμη. Όχι επειδή ήταν τέλειος. Αλλά επειδή είχε κάτι που η Ιστορία δεν συγχωρεί όταν χαθεί.
Χαρακτήρα.
Πίστευε και μη• ερεύνα. Δες την Πραγματικότητα.
Μιχάλης Αντωνιάδης
Αμομφάρετος: ο Σπαρτιάτης που αρνήθηκε να φύγει, όταν όλοι οι άλλοι μετακινούνταν. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μέσα στην Ιστορία. Και υπάρχουν άνθρωποι που, για μία μόνο στιγμή, γίνονται η ίδια η Ιστορία.
Κάποτε, ο Άγιος Παΐσιος, είδε ένα χελιδόνι που είχε χτίσει την φωλιά του έξω από το Κελί του. Ένα γεράκι επιτέθηκε και σκότωσε το χελιδόνι, αφήνοντας ορφανά τα μικρά του.
Ο Άγιος Παΐσιος λυπήθηκε πολύ, πήρε τα μικρά, τα τάιζε με ψίχουλα και τα φρόντιζε μέχρι να μεγαλώσουν.
Μια μέρα, Προσευχόμενος, ρώτησε τον Θεό: «Κύριε, γιατί άφησες το γεράκι να σκοτώσει τη μάνα, ενώ Εσύ φροντίζεις όλα τα πλάσματα;»
Και ο Θεός του απάντησε μέσα στην καρδιά του: «Εγώ φρόντισα να βρίσκεσαι εσύ εκεί, για να γίνεις εσύ η μάνα τους.». Ο Θεός δεν αποτρέπει πάντα το κακό, αλλά φροντίζει να υπάρχει πάντα κάποιος άνθρωπος (έστω κι ένας) που θα γίνει το εργαλείο Του.
Αν φροντίζει για τα ορφανά χελιδόνια, φανταστείτε πώς φροντίζει για τα ορφανά παιδιά, βάζοντας στην θέση τους άλλους ανθρώπους!
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
"Ο άνθρωπος που έγινε χελιδόνι!"
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Ένας παλαιός λαϊκός μύθος διηγείται, πως τα χελιδόνια στις παμπάλαιες εποχές δεν ήξεραν να αποδημούν στα πιο ζεστά μέρη πριν το χειμώνα. Και όταν έπεφτε το χιόνι και έσφυζε η παγωνιά, αυτά υπέφεραν σκληρά και πέθαιναν. Βλέποντας αυτό κάποιος Ελεήμων άνθρωπος τα λυπήθηκε πολύ, και άρχισε να προσπαθεί με ό,τι ήξερε και όπως μπορούσε να κατευθύνει τα χελιδόνια προς το νότο πριν το χειμώνα, στις πιο ζεστές χώρες. Έδινε σημάδια, τα οποία τα χελιδόνια δεν καταλάβαιναν, τα δελέαζε με την τροφή προς το νότο, αλλά μάταια· τα φόβιζε και τα έδιωχνε, αλλά τίποτα. Τίποτα δεν κατάφερε. Τότε αυτός Προσευχήθηκε στο Θεό να τον μεταμορφώσει σε χελιδόνι, να σκέφτεται και να αισθάνεται όπως και ο άνθρωπος. Τότε ο άνθρωπος-χελιδόνι εύκολα συνεννοήθηκε με τα υπόλοιπα χελιδόνια, και πριν το χειμώνα τα οδήγησε σε πιο ζεστούς τόπους. Και από τότε όλα τα χελιδόνια συνήθισαν να αποδημούν.
Βέβαια, αυτό είναι μόνο μια ποιητική ιστορία. Όμως, θα σε βοηθήσει, ώστε τουλάχιστον μέχρι κάποιου σημείου να καταλάβεις, πώς η αιώνια Σοφία, γεννημένη από την αιώνια Αγάπη εμφανίστηκε σαν άνθρωπος ανάμεσα στους ανθρώπους, ώστε τους ανθρώπους, παγωμένους από τις γήινες πίκρες, να οδηγήσει σε καινούργιο δρόμο, στη ζεστή χώρα, στο Βασίλειο του Θεού «όπου δεν υπάρχει πόνος, ούτε λύπη, ούτε αναστεναγμοί».
Ενώ και στο μικρό ανθρώπινο σώμα,
ο μεγάλος Κύριός μας ήταν και παρέμεινε η Ουσία, ο Ίδιος, ο Αιώνιος. Πάντα τέτοιος όπως είναι από πάντα στο άπειρο του Πνευματικού Βασιλείου Του και της ανείπωτης Δόξας Του»
(Από το βιβλίο: Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται, σελ. 240-241 εκδ. Εν πλω)".
Μιχάλης Αντωνιάδης
.. Γι’ αυτό και είναι δύσκολο να καταλάβουμε πώς ο Π. Κυριακός, που επί τόσα χρόνια ήταν δίπλα στον Γέροντα, δούλευε ακούραστα και Διακονούσε τον Άγιο Γεράσιμο, έπρεπε ξαφνικά, αμέσως μετά την Κοίμηση του Γέροντα, να φύγει για να «Διακονήσει αλλού». Αν αυτός είναι πράγματι ένας γενικός κανόνας, εύλογα γεννιέται το ερώτημα γιατί έγινε τόσο επιτακτικός ακριβώς τώρα.
Ο Πάτερ Κυριακός Υπηρέτησε, Εργάστηκε και Σιώπησε.
Και όσο κι αν αλλάξουν οι αποφάσεις ή οι άνθρωποι, η προσφορά του δεν μπορεί να σβήσει από την ιστορία αυτού του Μοναστηριού.
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους. Δείχνουν πώς ήταν το Μοναστήρι κάποτε και πώς έγινε μέσα στα χρόνια. Σε αυτή την τεράστια αλλαγή υπήρχε πρώτα απ’ όλα ο Γέροντας Χρυσόστομος. Με την Προσευχή του, την υπομονή του, την Πίστη του, την αγάπη του για τον Άγιο Γεράσιμο και κυρίως για τον άνθρωπο. Ένας άνθρωπος που άνοιγε την πόρτα και την καρδιά του σε όλους, ιδιαίτερα στους πονεμένους, στους αρρώστους, σε όσους είχαν ανάγκη από παρηγοριά,
Προσευχή και στήριξη. Δίπλα του όμως υπήρχε και ο Πάτερ Κυριακός. Ήσυχος, υπάκουος, εργατικός, χωρίς προβολή και χωρίς μεγάλα λόγια. Με αμέτρητες ώρες δουλειάς, καθημερινά, για χρόνια ολόκληρα. Δεν πρόσφερε απλώς χρόνο. Έδωσε ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής του στη λειτουργία, στην ανάπτυξη και στη Διακονία αυτού του Μοναστηριού. «Οικειοθελώς»; Τότε πως εξηγούνται όλα όσα προηγήθηκαν; Εδώ και ημέρες ο κόσμος κινητοποιείται για την απομάκρυνση Μοναχών και Διακονητών από την Ιερά Μονή Αγίου Γερασίμου. Και δεν μιλάμε μόνο για φήμες ή πληροφορίες τρίτων. Ενώπιόν μας ζητήθηκε ρητά η απομάκρυνσή τους από τη Μονή.
Έγιναν εκκλήσεις, ειρηνική διαμαρτυρία και παραδόθηκε γραπτή επιστολή με ένα ξεκάθαρο αίτημα:
Παραμένουν οι Μοναχοί, οι Μοναχές και οι Διακονητές στη Μονή. Η επιστολή ήταν υπογεγραμμένη από περισσότερα από 200 άτομα που παρευρέθηκαν στη διαμαρτυρία, εκφράζοντας συλλογικά την ίδια αγωνία και το ίδιο αίτημα. Έχουμε το βίντεο που φαίνεται η παράδοση της επιστολής μας στον Έξαρχο του Παναγίου Τάφου στην Κύπρο, ο οποίος μας διαβεβαίωσε ότι θα τη μεταβίβαζε αυθημερόν στον Πατριάρχη. Και σήμερα μας λέτε ότι οι Μοναχοί έφυγαν «οικειοθελώς»; Τότε γιατί ενώπιόν μας ζητήθηκε η απομάκρυνσή τους; Γιατί τόσες ημέρες ακούγαμε για λόγους ασφαλείας, καταγραφή, διοικητική αναδιοργάνωση και αλλαγή του τρόπου λειτουργίας της Μονής; Τελικά ποια εκδοχή ισχύει; Καλούμε Δημόσια τον Έξαρχο του Παναγίου Τάφου στην Κύπρο να μας διαψεύσει, εάν όσα αναφέρουμε δεν είναι ακριβή. Καλούμε επίσης τον Μητροπολίτη Καπιτωλιάδος Ησύχιο, Isychios Kontogiannis ο οποίος μετέφερε ενώπιόν μας όσα παρουσιάζονταν ως επιθυμίες της Πατριαρχικής Αρχής σχετικά με την αποχώρηση από τη Μονή, να μας διαψεύσει Δημόσια εάν αυτό δεν συνέβη. Υπάρχει και σχετικό οπτικοακουστικό υλικό. Δεν μπορεί κάθε λίγες ημέρες να αλλάζει η αιτιολογία και στο τέλος να παρουσιάζεται ως «οικειοθελής» μια αποχώρηση για την οποία προηγουμένως ζητείτο ρητά η πραγματοποίησή της. Οι Πιστοί που στήριξαν αυτή τη Μονή Πνευματικά και οικονομικά επί δεκαετίες δεν είναι «εξωτερικοί παράγοντες». Είναι το Ποίμνιο της Εκκλησίας και δικαιούνται καθαρές απαντήσεις.
Η αλήθεια δεν χρειάζεται πολλές εκδοχές.
Μιχάλης Αντωνιάδης
.png "English"){kind=small}
 |
