Από το 1453 στον Οκτώβριο του 2026: Γιατί η έντονη αγωνία του λαού για τα «Σημεία των Καιρών» στην Κύπρο είναι απόλυτα δικαιολογημένη.
Μιχάλης Αντωνιάδης
Η Αγωνία ως Ασπίδα Προστασίας,
Από το 1453 στον Οκτώβριο του 2026: H έντονη αγωνία του λαού για τα «Σημεία των Καιρών» στην Κύπρο είναι απόλυτα δικαιολογημένη, η συλλογική μνήμη και η Πνευματική διαίσθηση ενός λαού δεν λαθεύουν ποτέ. Σήμερα, στην Κύπρο, υπάρχει μια διάχυτη, έντονη και βαθιά ανησυχία στην κοινή γνώμη.
Ένας υπόκωφος φόβος συγκλονίζει τις ψυχές των Πιστών, οι οποίοι βλέπουν τις ραγδαίες Εκκλησιαστικές και γεωπολιτικές εξελίξεις να κορυφώνονται ενόψει του Οκτωβρίου του 2026.
Αυτή η αγωνία δεν είναι ούτε τυφλός πανικός, ούτε δεισιδαιμονία. Είναι το υγιές αντανακλαστικό ενός λαού που ξέρει να διαβάζει τα «σημεία των καιρών». Είναι η ιστορική βεβαιότητα ότι κάθε φορά που γίνονται Πνευματικές εκπτώσεις, υποχωρήσεις και συμπλεύσεις με το Βατικανό για χάρη της διπλωματίας,
η Κύπρος και ο ευρύτερος Ελληνισμός πληρώνουν το τίμημα με αίμα, δάκρυα, οικονομικό αφανισμό και Εθνικές καταστροφές.
Η Ιστορική Νομοτέλεια:
Το Ανίερο Συλλείτουργο του 1452 και η Πτώση,
Η ιστορία δεν κάνει συμπτώσεις· στέλνει προειδοποιήσεις. Για να καταλάβουμε την ένταση του σημερινού φόβου, πρέπει να γυρίσουμε το ρολόι στον Δεκέμβριο του 1452, μόλις πέντε μήνες πριν από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.
Η Προδοσία της Πίστης: Μέσα στον Ναό της Αγίας Σοφίας, ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, πιεζόμενος από την οθωμανική απειλή, δέχθηκε το περιβόητο ενωτικό συλλείτουργο και τη μνημόνευση του Πάπα, ελπίζοντας μάταια σε δυτική στρατιωτική βοήθεια.
Η Άρση της Θείας Χάρης, Η βοήθεια από τη Δύση δεν ήρθε ποτέ ουσιαστικά. Η Πνευματική υποχώρηση σφράγισε το τέλος της Αυτοκρατορίας. Η Πόλη έπεσε στις 29 Μαΐου 1453, αποδεικνύοντας ότι όταν χάνεται η Πνευματική καθαρότητα, η γεωπολιτική κατάρρευση ακολουθεί νομοτελειακά. Όποιος αρνείται να διδαχθεί από τα παθήματα της Κωνσταντινούπολης, είναι καταδικασμένος να τα ξαναζήσει. Το Σοκ του 2010: Όταν τα Σημάδια ξεκίνησαν με Αίμα. Αυτό ακριβώς το ίδιο σκηνικό αναβίωσε στην Κύπρο. Τον Ιούνιο του 2010, η τότε Πολιτική ηγεσία υποδέχθηκε με τιμές τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ’. Παρά τις έντονες προειδοποιήσεις Ιεραρχών και Πιστών ότι αυτές οι κινήσεις αποτελούν κακό οιωνό,
οι ιθύνοντες έκλεισαν τα αφτιά τους. Όμως, το κακό δεν άργησε ούτε μια μέρα. Τα σημάδια ξεκίνησαν την ίδια ώρα που προετοιμαζόταν η επίσκεψη, ως μια σκοτεινή προειδοποίηση:
Η Ματωμένη Σκιά (Ιούνιος 2010): Μόλις 24 ώρες πριν την άφιξη του Πάπα στην Κύπρο, στις 3 Ιουνίου 2010, δολοφονείται άγρια στην Τουρκία ο Ρωμαιοκαθολικός Επίσκοπος Luigi Padovese. Ο συγκεκριμένος επίσκοπος ήταν προγραμματισμένο να ταξιδέψει στην Κύπρο για να συναντήσει τον Πάπα.
Η επίσκεψη ξεκίνησε μέσα σε ένα πρωτοφανές κλίμα αίματος και σοκ. Το Σημάδι της Λάρνακας και η Ξεραμένη Ελιά.
(6 Ιουνίου 2010): Λίγο πριν επιβιβαστεί στο αεροπλάνο της επιστροφής, ο Πάπας ευλόγησε και φύτευσε μια ελιά στο Αεροδρόμιο Λάρνακας ως «σύμβολο ειρήνης». Η ελιά, το πιο ανθεκτικό και Ιερό δέντρο της Κύπρου, ξεράθηκε και μαράθηκε ολοσχερώς λίγο μετά. Για τους Πιστούς, η ίδια η γη της Κύπρου απέρριψε την ξένη παρέμβαση, προμηνύοντας τον γενικότερο μαρασμό που ερχόταν.
Η Αρχή του Οικονομικού Αφανισμού (Νοέμβριος 2010): Πριν προλάβει να φύγει το έτος, στις 16 Νοεμβρίου 2010, έρχεται το πρώτο θανάσιμο πλήγμα στην οικονομία.
Ο διεθνής οίκος Standard & Poor’s προχωρεί στην πρώτη υποβάθμιση-σοκ της πιστοληπτικής ικανότητας της Κύπρου, οδηγώντας την λίγους μήνες μετά στον πλήρη αποκλεισμό από τις Διεθνείς αγορές.
Η Χιονοστιβάδα των Καταστροφών (2011-2013) Η Πνευματική, η αμυντική και η υλική ασπίδα του νησιού κατέρρεαν πλέον ταυτόχρονα, σαν ντόμινο:
Η Θυσία στο Μαρί (Ιούλιος 2011): Έναν χρόνο μετά, η φονική έκρηξη στη ναυτική βάση «Ευάγγελος Φλωράκης» συγκλονίζει το κρατικό οικοδόμημα. Δεκατρία παλικάρια χάνονται άδικα και η ενεργειακή καρδιά του νησιού στο Βασιλικό καταστρέφεται, βυθίζοντας τον τόπο στο σκοτάδι, το πένθος και την απόγνωση.
Το Πολιτικό Αδιέξοδο και οι Απειλές (2011): Οι συνομιλίες για το Κυπριακό οδηγούνται σε απόλυτο ναυάγιο, ενώ η Τουρκία ξεκινά τις πρώτες μεγάλες προκλήσεις και απειλές εντός της κυπριακής ΑΟΖ.
Η «διπλωματική προστασία» που έταζαν οι υποστηρικτές της παπικής επίσκεψης αποδείχθηκε μια ολέθρια ψευδαίσθηση.
Το Τραπεζικό Κούρεμα (2012-2013): Το τραπεζικό σύστημα καταρρέει εντελώς.
Το πρωτοφανές παγκοσμίως «κούρεμα» καταθέσεων, το βίαιο κλείσιμο της Λαϊκής Τράπεζας και η παράδοση της Εθνικής κυριαρχίας στους ξένους δανειστές γονατίζουν την κοινωνία. Ο λαός έχασε τους κόπους μιας ζωής μέσα σε μια νύχτα.
Για τον απλό άνθρωπο που διατηρεί ανόθευτο το κριτήριό του, όλες αυτές οι πληγές δεν ήταν απλές συμπτώσεις· ήταν τα ορατά αποτελέσματα μιας βαθιάς Πνευματικής κρίσης που σφραγίστηκε εκείνη την περίοδο.
Οκτώβριος 2026: Γιατί ο Κόσμος Κρατά την Ανάσα του;
Σήμερα, το σκηνικό επαναλαμβάνεται με ακόμη πιο γοργούς και ανησυχητικούς ρυθμούς. Καθώς βαδίζουμε προς τον Οκτώβριο του 2026,
οι έντονες παρασκηνιακές διεργασίες για κοινές Εκκλησιαστικές διακηρύξεις, Θεολογικές προσεγγίσεις
και βιαστικές κινήσεις «ένωσης» χωρίς πραγματική Μετάνοια, έχουν θέσει τον λαό σε κατάσταση κόκκινου συναγερμού.
Η ανησυχία του κόσμου φτάνει στο κόκκινο γιατί:
1.Φοβάται το Νέο «Συλλείτουργο»: Ο λαός βλέπει τις τρομακτικές ομοιότητες με το 1452 και ανησυχεί ότι οι ηγέτες προχωρούν σε Πνευματικούς συμβιβασμούς πίσω από την πλάτη του, αγνοώντας τις συνέπειες.
2.Τρέμει για τα Νέα Δεινά: Μετά το Μαρί και την οικονομική καταστροφή, η Κύπρος είναι γεωπολιτικά και οικονομικά εξασθενημένη. Ο κόσμος ξέρει ότι το νησί δεν αντέχει νέο μεταφυσικό ή Εθνικό πλήγμα.
3. Δεν Εμπιστεύεται τις Υποσχέσεις: Όπως οι Βυζαντινοί περίμεναν μάταια τη βοήθεια του Πάπα, έτσι και σήμερα ο λαός γνωρίζει καλά ότι οι ξένες δυνάμεις δεν πρόκειται να σώσουν την Κύπρο από τις απειλές που δέχεται.
Η Αγωνία ως Ασπίδα Προστασίας
Όσοι εθελοτυφλούν και προσπαθούν να εξηγήσουν την ιστορία μόνο με αριθμούς και πολιτικές αναλύσεις, θα μιλήσουν ξανά για «τυχαία γεγονότα». Όμως τα μάτια της ψυχής του Κυπριακού Ελληνισμού βλέπουν καθαρά.
Η έντονη ανησυχία του κόσμου είναι απόλυτα δικαιολογημένη, υγιής και αναγκαία. Είναι η Πνευματική ασπίδα του τόπου. Ο λαός αρνείται να γίνει για ακόμα μια φορά το θύμα των λαθών μιας ηγεσίας που αγνοεί την ιστορία και τα σημάδια της.
Το μήνυμα της κοινωνίας ενόψει του 2026 είναι πλέον ξεκάθαρο, αιχμηρό και κατηγορηματικό: Όχι άλλες εκπτώσεις στην Πίστη, όχι άλλες πληγές στην Κύπρο.
Μιχάλης Αντωνιάδης
Είθε η Παναγία μας να ευλογεί όλο το κόσμο!!! ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!
1/8/26
Είθε η Παναγία μας να ευλογεί όλο το κόσμο!!! ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!
1η Αυγούστου μέχρι και 14η Αυγούστου Νηστεύουμε προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου. Η Νηστεία είναι αυστηρή. Ψάρι τρώμε μόνο στην εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος μας (6 Αυγούστου). Άν η 15η Αυγούστου συμπέσει Τετάρτη ή Παρασκευή τότε γίνεται κατάλυση μόνον ιχθύος.
Η Νηστεία είναι εντολή του Θεού. Η πρώτη. Η πιο παλιά από όλες. Την έδωκε στον Αδάμ μέσα στον Παράδεισο. Το νόημα της Νηστείας ήταν: με το όπλο της Νηστείας να συνηθίσουν οι άνθρωποι στην υπακοή στο Θεό και στην πάλη κατά του διαβόλου.
Καλή Νηστεία λοιπόν και να είναι ο Αύγουστος καλοτάξιδος για όλους μας.
Ευλογημένο Μήνα Αυγούστο να έχουμε με τις πρεσβείες, την Χάρη και την Μητρική Αγάπη της Κυρίας Θεοτόκου! Είθε η Παναγία μας να ευλογεί όλο το κόσμο!!!
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Ήρθε ο Αύγουστος!! Μπήκαμε σιγά σιγά στον μήνα της Παναγίας.
Ήρθε ο Αύγουστος!!
Μπήκαμε σιγά σιγά στον μήνα της Παναγίας. Και η ψυχή, σαν το χωράφι που ξεράθηκε από τον ήλιο, διψάει για δροσιά. Μα όχι τη δροσιά του νερού αλλά τη δροσιά της Χάρης.. Της Παναγίας μας!
Ο Αύγουστος δεν είναι απλώς ένας μήνας στο ημερολόγιο. Είναι μια κλήση. Ένα κάλεσμα Της Θεοτόκου προς κάθε κουρασμένο, φορτωμένο, προβληματισμένο άνθρωπο. «Ελάτε», μοιάζει να λέει, «πριν φύγω, πριν υψωθώ στους ουρανούς, αφήστε με να σας πάρω στην αγκαλιά μου».
Μα πώς να βαδίσουμε τον μήνα αυτόν; Πώς να τον ζήσουμε όχι επιφανειακά, μα βιωματικά, ώστε η ψυχή μας να νιώσει το μυστήριο της Κοιμήσεώς Της;
Πρώτα απ’ όλα, χρειάζεται σιωπή. Ο Αύγουστος έχει τη δική του μουσική, τον ήχο του ανέμου, το τρίξιμο των τζιτζικιών, τη βουή της θάλασσας. Μα εμείς καλούμαστε να προσθέσουμε μιαν άλλη σιωπή! Εκείνη της καρδιάς που σταματά να γκρινιάζει, να αγχώνεται, να τρέχει. Σιωπή που ακούει. Γιατί η Παναγία μίλησε λίγο στη Γραφή, μα όσα είπε ήταν πυρά. Το «γένοιτό μοι» και το «ποιήσατε ότι αν λέγη». Μια ψυχή που φλυαρεί, δεν μπορεί να ακούσει τον ψίθυρό Της.
Δεύτερον, Νηστεία. Οχι μόνο σώματος, μα και βλέμματος και λόγου. Όπως Νηστεύουμε από τροφές, ας Νηστέψουμε από κριτική, από κατάκριση, από το κουτσομπολιό. Η Παναγία υπήρξε το «δοχείον της χαράς» χαρά δεν χωράει σε καρδιά γεμάτη πίκρα. Ας αδειάσουμε τα σκουπίδια της ψυχής μας, για να γεμίσει με ευωδία Προσευχής.
Και τρίτον. Η εξομολόγηση. Όχι σαν τυπικό καθήκον, μα σαν πλύσιμο. Η μητέρα Του Χριστού πλησίασε τον Υιό της με άχραντη καρδιά. Εμείς, με πόσα τραύματα και σκόνες πορευόμαστε; Αυτός ο μήνας είναι ευκαιρία να αφήσουμε πίσω ό,τι μας βαραίνει. Να πούμε «Συγχώρα με» και να πούμε «Συγχωρώ». Γιατί η Παναγία είναι Μητέρα, κι η Μάνα πάντα αγκαλιάζει το παιδί που επιστρέφει.
Στα μέσα του μήνα, η Εκκλησία θα μας καλέσει σε ολονύχτιες Αγρυπνίες.
Δεν είναι τυχαίο. Η ψυχή που αγρυπνά, βλέπει. Βλέπει ότι η Θεοτόκος δεν πεθαίνει αλλά μεταβαίνει. Περνά από τον θάνατο στη ζωή. Και το δικό μας τέλος παύει να είναι τρόμος, όταν το βλέπουμε μέσα από τα δικά Της μάτια. Αυτός είναι ο βαθύτερος σκοπός του μήνα! Το να μάθουμε να πεθαίνουμε καθημερινά για τον εαυτό μας, για να ζήσουμε για τον άλλο, για Τον Θεό.
Κι όταν έρθει η 15η Αυγούστου, ας μη βρεθούμε άδειοι. Ας έχουμε μέσα μας κάτι για να προσφέρουμε. Μια Συγχώρεση που δώσαμε, μια Προσευχή που είπαμε με πόνο, μια στιγμή σιωπής που κράτησε περισσότερο από βιασύνη.
Η Παναγία δεν ζητά λαμπρά λόγια, ζητά καρδιές που έμαθαν να λένε «ναι» όπως εκείνη είπε το δικό της ναι στον Αρχάγγελο. Αδελφοί μου. Ήρθε ο Αύγουστος.
Όχι για να περάσει, μα για να μας αλλάξει. Αρκεί να το θελήσουμε. Να κάνουμε την ψυχή μας σπιτάκι καθαρό, φωτεινό, ανοιχτό. Για να δεχθεί το πέρασμά Της.
Και τότε, το «καλό καλοκαίρι» γίνεται «καλή συνάντηση» με τη Μητέρα του Φωτός, που πάντα, στο τέλος του ταξιδιού, μας περιμένει με ανοιχτές αγκάλες. Ήρθε ο Αύγουστος.
Που έναν ολόκληρο χρόνο καρτερούσαμε! Ήρθε ο Αύγουστος.
Ο μήνας που είναι αφιερωμένος στη Μητέρα μας. Ήρθε ο Αύγουστος.
Όλοι να γονατίσουμε μπροστά σε ένα Εικόνισμά Της. Ήρθε ο Αύγουστος.
Που τα δάκρυα μας στην ποδιά Της θα εναποθέσουμε. Ήρθε ο Αυγουστος..
Ⲡⲁⲧⲏⲣ ⲀⲐⲁⲛⲁⲥⲓⲟⲥ
Μιχάλης Αντωνιάδης
Να φροντίσουμε να πάμε τακτοποιημένοι στο Φως της Αγίας Τριάδος,
31/7/26
Να φροντίσουμε να πάμε τακτοποιημένοι στο Φως της Αγίας Τριάδος,
όταν φύγουμε από αυτήν τη ζωή. Εκεί όλα φαίνονται, όπως είναι. Το Φως τα βγάνει όλα στην επιφάνεια. Μπροστά σε Αγγέλους και ανθρώπους. Λογισμούς, αμαρτίες, όλα.
Ό,τι αφήσομε εδώ με τη σωστή Εξομολόγηση, δεν θα φαίνεται εκεί. Θα έχει χαθεί από πάνω μας. Θα έχει σβήσει.
Η Εξομολόγηση καινουργιώνει την ψυχή
Μας συμφέρει να Ταπεινωθούμε εδώ σε έναν άνθρωπο, στον Πνευματικό, παρά να ρεζιλευόμαστε εκεί παντοτινά σε όλη την Πολιτεία του Ουρανού».
“Η Οσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης”, Ιερά Μητρόπολις Μόρφου, εκδ. Θεομόρφου, Β΄ έκδοση, σελ. 92."
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
H Εξομολόγηση - Μετάνοια,
Σε πόσους από εμάς κοστίζει η Εξομολόγηση; Μήπως οι Εξομολογήσεις μας τις περισσότερες φορές είναι θωπεία του εαυτού μας, για να είμαστε καλύτεροι με τον Θεό, ίσως και με τους ανθρώπους;
Έχουμε ποτέ αναρωτηθεί; Θέλουμε πραγματικά να Μετανοήσουμε αληθινά;
Οι πιο πολλές Εξομολογήσεις είναι αποκύημα της αγάπης του εαυτού μας.
Εξομολογούμεθα, διότι θέλουμε να τα έχουμε καλά με τον Θεό,για να έχουμε παρρησία ενώπιον του.
Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης
Η αληθινή Εξομολόγηση όμως είναι από τις πιο οδυνηρές πράξεις, συγκλονίζεται σύγκορμα η ύπαρξη του ανθρώπου και πονάει.
Εξομολόγηση σημαίνει να εξευτελίσω τον εαυτό μου, όπως η αιμορρούσα που Ομολόγησε το πάθημα της, δηλαδή μπροστά στα πλήθη των ανθρώπων Ομολόγησε την ασθένειά της.
Σε πόσους από εμάς κοστίζει η Εξομολόγηση;
Πόσες φορές η Εξομολόγησή μας είναι διάθεση να αποκαλύψουμε την ασχήμια μας, την κενότητα μας, την γυμνότητά μας;
Η Εξομολόγηση είναι εισπήδηση του Ουρανού εντός μας, καταβίβαση της δύναμης του Θεού.
Καταλαβαίνουμε τι μας χρειάζεται; Για να τραβήξεις έναν γάντζο, βάζεις δύναμη.
Για να ελκύσεις από τον ουρανό την δύναμη, ώστε να συγχωρεθούν οι αμαρτίες σου, καταλαβαίνεις τι αγώνας χρειάζεται;
Είναι ένα σημείο το οποίο απωθούμε, γιατί δεν θέλουμε να Μετανοήσουμε αληθινά.
Είναι μια ανακούφιση.
Δημιουργούμε ένα χρεωλύσιο, δηλαδή μια αίσθηση ότι είμαστε καλά, ότι μπορούμε πιο άνετα να συνεχίσουμε να αμαρτάνουμε, να συνεχίσουμε την ψεύτικη χαμοζωή μας.
Μπορεί παρά δείγματος χάριν να υπάρχει Μετάνοια, αλλά να συνεχίσουμε μια ζωή κουβεντολογίου;
Μπορεί να υπάρχει Μετάνοια και να συνεχίζεται η κρίση;
Είναι δυνατόν να έχω Μετανοήσει και να συνεχίζω να θυμώνω, να εκνευρίζομαι, να παρεξηγούμαι, να αντιμιλώ, να κατακρεουργώ τον άλλον;
Αυτο είναι Εξομολόγηση;
Είναι δυνατόν -όταν έχω Μετανοήσει - σήμερα σε αγαπώ και αύριο σε μισώ, σήμερα να υπακούω και αύριο να μην σε ακούω, σήμερα σε υπηρετώ και αύριο σε κατηγορώ;
Δυστυχώς οι Εξομολογήσεις μας είναι κάποια ζεστασιά που προσφέρουμε στην ύπαρξη μας, για να αντέχουμε την ζωή ή είναι ικανοποίηση μιας ψυχολογικής ανάγκης.
Αλλά ο Θεός δεν ικανοποιεί ψυχολογικές ανάγκες.
Ο Θεός είναι "Θεός των Πνευμάτων".
Εκείνος ο οποίος έταξε Σωτηρία και Σταυρό.
Ως επί το πλείστον όμως Εξομολόγηση για μας είναι:
Λέμε τον πόνο μας για να γιατρευτούμε.
Λέμε το πρόβλημα μας για να πάρουμε θάρρος.
Λέμε την σκέψη μας για να δικαιωθούμε και να ακούσουμε:
"Ναι παιδί μου, έτσι είναι".
Τι περίπλοκος είναι ο άνθρωπος! Έρχονται περιπτώσεις ανθρώπων που Εξομολογούνται επί μία, τρεις, πέντε ώρες και καθόμαστε με τα μάτια ορθάνοιχτα και τους κοιτάζουμε ακίνητοι, διότι εάν τυχόν κουνηθούμε λιγάκι,θα νιώσουν ότι δεν τους παρακολουθούμε. Εάν δεν καθίσουμε έτσι, θα αρχίσουν να κλαίνε ακατάπαυστα, και τότε θα αναρωτηθούμε τι έπαθε; μήπως Μετενόησε; Όχι! Κλαίει για να ελκύσει την προσοχή μας, να ελκύσει την καρδιά μας, να μας κάνει να τον συμπονέσουμε, να τον νοιώσουμε, να τον αγαπήσουμε.
Εξομολόγησις - Μετάνοια
Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης
Μιχάλης Αντωνιάδης
Με Ευλάβεια στο Συναξάρι,
30/7/26
Με Ευλάβεια στο Συναξάρι,
Όταν ακούμε το Συναξάρι των Αγίων «Τη αύτη ημέρα μνήμη του Άγιου..», να στεκόμαστε όρθιοι με Ευλάβεια, όπως οι στρατιώτες στέκονται προσοχή όταν διαβάζονται τα ονόματα των Ηρωικώς πεσόντων συναδέλφων τους.
Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Nα ζητάς απ’ τον Θεό να σε Φωτίζει, να είναι ή πυξίδα σου ό Χριστός και ή Παναγία.
Να λες πάντοτε, κάθε πρωί: «Χωρίς Εσένα, Θεέ μου, δεν μπορώ να κουνήσω ούτε το δάχτυλο μου».
Και να ζητάς συνεχώς να γίνει ό Θεός Προστάτης της ζωής σου, να σου ανοίξει τον δρόμο, δηλαδή να σε οδηγεί όλη την ήμερα και όσο ζεις μες στη γη. Να γίνει οδηγός σου.
Όπως οι Καπετάνιοι έχουν κάποια πυξίδα, που θα τους καθοδηγεί πως θα πάνε στον προορισμό τους, έτσι κι εσύ να ζητάς απ’ τον Θεό να σε Φωτίζει, να είναι ή πυξίδα σου ό Χριστός και ή Παναγία.
Δεν κάνει να συγκρίνουμε τους Άγιους. Όλοι είχαν έναν σκοπό, να διδάσκουν τον λόγο του Χριστού στη γη. Εσύ δεν κάνει να κρίνεις. «Άγνωστοι αι βουλαί του Κυρίου». Μόνον ό Κύριος μπορεί να κρίνει. Εμείς δεν μπορούμε να πιάσουμε και να κρίνουμε τις βουλές του Θεού. Εσείς δεν μπορείτε και δεν θα κάνετε κάτι, για να ευχαριστήσετε τους Άγιους που φέρετε το όνομα τους; Δεν θα κάνει κάτι ό Πρόδρομος για τον ‘Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο ή ό Ανδρέας για τον Απόστολο Ανδρέα; Εσείς, τηρώντας τις εντολές του Χριστού, θα ευχαριστήσετε τον Χριστό. Όποιος ευχαριστεί το αφεντικό, ευχαριστεί και τους υπηρέτες του. Οι ‘Άγιοι είναι δούλοι του Χριστού. Με αυτόν τον τρόπο θα ευχαριστήσετε τους Άγιους σας. Και θα είναι τότε κοντά σας, για να σας Προστατεύουν και αυτοί και ό Κύριος. Αν έρθει και φανερωθεί μια Κατερίνα, μια Βαρβάρα, μια Παρασκευή, μια Μαρίνα!..Ξέρετε, παιδιά μου, αν έρθει όπως είναι και παρουσιαστεί ή Μαρίνα, αυτός ό ήλιος θα χάσει την ομορφιά του.
Τόση Χάρη έχει αυτή ή Άγια, τόση δύναμη.
Βιβλίο Γ. Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης
Ο Πνευματικός της Μονής Δαδίου. Τόμος Β. Εκδόσεις Ακρίτας
Μιχάλης Αντωνιάδης
ὑψώνει τὸν ἄνθρωπο πάνω ἀπὸ τὴ γῆ, ἡ καθαρότητα_ἡ ἁπλότητα τῆς καρδιᾶς,
Δὲν εἶναι τὰ φτερὰ ποὺ μποροῦν νὰ ὑψώσουν τὸν ἄνθρωπο πάνω ἀπὸ τὴ γῆ, άλλά ἡ καθαρότητα καὶ ἡ ἁπλότητα τῆς καρδιᾶς. Πρέπει νὰ εἶσαι ἁπλὸς στὶς πράξεις σου καὶ καθαρὸς στὴ σκέψη καὶ στὰ αἰσθήματά σου. Μὲ τὴν καθαρὴ καρδιὰ θὰ ἀναζητᾶς τὸ Θεό, μὲ τὴν ἁπλότητα θὰ τὸν βρίσκεις καὶ θὰ τὸν χαίρεσαι. Ἡ καθαρὴ καρδιὰ περνάει εὔκολα τὶς πύλες τοῦ οὐρανοῦ.
Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής της Ιεράς Νήσου Πάτμου
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
.png "English"){kind=small}
