Τον αιρετικό ως πρόσωπο δεν τον κρίνουμε, αλλά τον συμπονούμε,

29/6/26

Δεν μας ενδιαφέρει το πρόσωπο αλλά η πλάνη,

Χρειάζονται αρκετά άρθρα για να αναφέρουμε το πλήθος κακοδοξιών που κηρύττουν. 

Δεν δέχονται την Αγία Τριάδα, τη Θεότητα και την Ανάσταση του Χριστού, τη Θεότητα του Αγίου Πνεύματος, την Αγιότητα και Αειπαρθενία της Παναγίας, την Ιερότητα του Σταυρού, την αθανασία της ψυχής, τα Ιερά Μυστήρια, την Ιεροσύνη, 

τα Θαύματα των Αγίων, τις Εικόνες κλπ. Και αυτά είναι μόνο λίγα και βασικά από τα αίσχη που στηρίζουν.

Απέχουν προκλητικά από το σύνολο και τρέφονται από την αποδόμηση του.            Παρασιτικά δρουν στο στρατό, παρασιτικά στην κοινωνία, παρασιτικά στην υγεία, παρασιτικά στην Πίστη. Ακριβώς αντίθετα από την πλατιά και αδιάκριτη αγάπη της Ορθοδοξίας, που κενώνεται για να προσφερθεί παντού. Τον αιρετικό ως πρόσωπο δεν τον κρίνουμε, αλλά τον συμπονούμε και Προσευχόμαστε για την επιστροφή του στην αληθινή οδό. Αλλά την αίρεση όχι μόνο θα την κρίνουμε, αλλά οφείλουμε να την κατακεραυνώνουμε με κάθε ευκαιρία.

Όσοι έγιναν ξαφνικά.. άνετοι με τους Χιλιαστές μη τυχόν και τους θιχτεί ένα οπαδικό είδωλο, ας μείνουν στα ποδοσφαιρικά τους. Ο σεβασμός είναι αυτονόητος για προσωπικές αποφάσεις στα πλαίσια της καριέρας, αλλά όχι για ψυχοκτόνες πλάνες που πλασάρονται ως αθώες. Ο Χιλιασμός είναι η χειρότερη από όλες τις αιρέσεις και αν είναι να ανεβαίνει στην επιφάνεια της δημοσιότητας, αυτό πρέπει μόνο να γίνεται για τη σατανική της δράση.


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!!    Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Χιλιαστές. Μάρτυρες του Ιεχωβά,

 

Ξαφνική αποχώρηση του Γιάννη Κωνσταντέλια από την Εθνική Ελλάδας,

Ας μιλήσουμε για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά μια που το έφερε η επικαιρότητα..

Με αφορμή τις ανεπιβεβαίωτες φήμες για τον Γιάννη Κωνσταντέλια, άλλοι ανακαλύπτουν τώρα τις πλάνες των Χιλιαστών και άλλοι τις.. δικαιολογούν ως σεβαστές, ενώ οι ίδιοι πετροβολούν την Ορθοδοξία!

Μια έντονη φημολογία που συνοδεύει την ξαφνική αποχώρηση του Γιάννη Κωνσταντέλια από την Εθνική Ελλάδας, στάθηκε αρκετή για να γίνουν Πανελλήνιο θέμα συζήτησης οι λεγόμενοι Μάρτυρες του Ιεχωβά.

Σύμφωνα με τις ανεπιβεβαίωτες φήμες που κυκλοφορούν, ο Κωνσταντέλιας φέρεται να είναι μέλος της συγκεκριμένης αίρεσης, η οποία – ανάμεσα σε πολλές κακοδοξίες που πρεσβεύει – στηρίζει και την ουδετερότητα απέναντι στην ιδέα του Έθνους. Ούτε γνωρίζω, ούτε μπορώ να επιβεβαιώσω, ούτε και έχει ιδιαίτερη σημασία αν ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής ανήκει όντως σε αυτή τη θρησκευτική κίνηση. Αυτό που έχει σημασία είναι η κριτική στην ίδια την κακοδοξία και όχι στο πρόσωπο που ενδέχεται να την πιστεύει. Ξαφνικά όλοι άρχισαν να μιλούν για τις παρασιτικές πεποιθήσεις των Ιεχωβάδων, σαν να προσγειώθηκαν στην Ελλάδα χθες. Κι όμως η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, εδώ και δεκαετίες προειδοποιεί και ενημερώνει για την ανθελληνική, αντικοινωνική και αντιχριστιανική δράση της συγκεκριμένης αίρεσης.

Στους σταθμούς του μετρό και στις πόρτες μας.

Οι (ψευδο)Μάρτυρες του Ιεχωβά ή αλλιώς Χιλιαστές, αποτελούν μια παγκόσμια ελιτιστική σέκτα, αποτέλεσμα μιας ανίερης επιμειξίας Ιουδαϊσμού και Χριστιανισμού. Δεν πιστεύουν στην ιδέα της πατρίδας, αλλά σε μια διεθνιστική κάστα των «εκλεκτών» του Θεού, όπου υποτίθεται ότι ανήκουν οι ίδιοι. Η δομή της συγκεκριμένης οργάνωσης θυμίζει πολυεθνική εταιρεία και οι Χιλιαστές λειτουργούν ως «πλασιέ» που προωθούν την «αλήθεια» τους με τόσο ξύλινο λόγο που δεν έχουν ούτε οι έμποροι telemarketing.

Οι περισσότεροι πιθανότατα τους έχετε δει έξω από σταθμούς του μετρό όπου στήνουν τα σταντ τους για να προσηλυτίσουν κόσμο με τα ξενόφερτα περιοδικά τους, που μοιάζουν σαν προσπέκτους αιρετικής προπαγάνδας. «Περιέργως» σε αυτήν την περίπτωση οικειοποιούνται μια χαρά τις Κρατικές υποδομές (εκμεταλλευόμενοι τη μεγάλη κίνηση πεζών έξω απ’ το μετρό), αλλά στον Στρατό δεν πατούν ούτε απ’ έξω, γιατί – όπως είπα – απεχθάνονται την έννοια του Έθνους και επιπλέον δεν δέχονται να πολεμήσουν (ούτε καν σε αμυντικό πόλεμο), δεν πιάνουν όπλο και δεν έχουν καμία υπόληψη στη Σημαία, γιατί τη θεωρούν ειδωλολατρικό σύμβολο.

Άλλοι έχετε δει τους Χιλιαστές να σας χτυπούν την πόρτα για να πουν ένα καθορισμένο «ποίημα» και να εκτοξεύσουν προβαρισμένα  «επιχειρήματα», ποντάροντας ότι θα παρασύρουν κάποιο θύμα που δεν έχει ιδέα από Καινή Διαθήκη. Γιατί όποιος γνωρίζει από Καινή Διαθήκη, σε δευτερόλεπτα θα εντοπίσει τις ουρανομήκεις βλακείες που υποστηρίζουν. Συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις φεύγουν σαν ζεματισμένοι.

Περιμένουν τον «μεσσία» τους για παγκόσμια κυβέρνηση

Ως αίρεση με ευθέως σιωνιστική καταγωγή («πατέρας» των Χιλιαστών θεωρείται ο Κάρολος Ρώσσελ, ευαγγελιστής πάστορας που έγινε γνωστός για την έκδοση του θρησκευτικού περιοδικού «Η Σκοπιά της Σιών και Κήρυξ της του Χριστού Παρουσίας» το 1879) που συγκλίνει άψογα με τις μεσσιανικές δοξασίες του Ιουδαϊσμού, περιμένουν και αυτοί τον «Χριστό», για να κυβερνήσει ως επίγειος βασιλιάς τους για χίλια έτη. Εξ ου και το όνομα Χιλιαστές. Να πόσο «όμορφα» δένουν οι προσμονές Ιουδαίων και Χιλιαστών για τον ερχομό του Αντιχρίστου. Όλες οι πλάνες εκτός Ορθοδοξίας, περιμένουν κάποιον «μεσσία» που θα λάβει σάρκα και οστά σε αυτό το ερεβώδες πρόσωπο. Οι 144.000 πιο.. εκλεκτοί Χιλιαστές θα αρπαχτούν στον ουρανό, ενώ οι υπόλοιποι θα ζήσουν τη χιλιετή κυβέρνηση στη γη, με κυβερνητικούς αξιωματούχους τον.. Αβραάμ, τον Μωυσή, τον Δαβίδ, τον Νώε, τον Ιωάννη Βαπτιστή (δεν είναι ανέκδοτο, όντως αυτά πιστεύουν!). Εμάς τους υπόλοιπους θα μας φάει το μαύρο σκοτάδι.

Τελικά «η Σκοπιά της Σιών» μετά από αρκετές αλλαγές ονομάτων, έμεινε σήμερα σκέτη «Σκοπιά», το επίσημο περιοδικό της αίρεσης. Στη βραχύχρονη ιστορία των Χιλιαστών, οι διδάσκαλοι τους έχουν γίνει επανειλημμένες φορές ρεζίλι με την εσχατολογική τους υστερία. Πρώτος ο Ρώσσελ, κάνοντας μαθηματικούς υπολογισμούς βασισμένους σε προφητείες του Δανιήλ και στις μετρήσεις των διαστάσεων της Μεγάλης Πυραμίδας της Γκίζας!, προφήτευσε ότι το τέλος του κόσμου θα συμβεί το 1914. Αφού η «φώτιση» του Ρώσσελ πήγε άπατη, οι Χιλιαστές αναθεώρησαν και είπαν ότι απλά έπεσαν 4 χρόνια έξω: το τέλος του κόσμου θα γινόταν το 1918. Μετά το 1920. Μετά το 1925. Μετά το 1975. Και μετά το 2000, με το millennium. Έπειτα από αυτά τα απανωτά ρεζιλίκια, η διοίκηση του Μπρούκλιν είπε «σταματήστε να εκτίθεστε και πείτε απλά ότι το τέλος είναι.. κοντά». Και αυτό ακριβώς λένε ως σήμερα.

Για την Ορθοδοξία, πόλεμος – Για την αίρεση, δεν.. τρέχει και τίποτα

Επιστρέφοντας στο θέμα για τον Κωσταντέλια, μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ότι στη συζήτηση που έγινε για την αποχώρηση του από την Εθνική, πολλοί σχολίαζαν «και τι σας νοιάζουν οι θρησκευτικές πεποιθήσεις του; Ας πιστεύει ότι θέλει. Δικαίωμά του». Είναι οι ίδιοι που λίγες μέρες πριν έγιναν μέχρι και «λογιστές» του κράτους για να καυτηριάσουν τις αυξήσεις στους μισθούς των Μητροπολιτών. Άρα για την Ορθοδοξία μπορούμε να έχουμε άποψη για όλα, αλλά για τους αιρετικούς «δικαίωμά του ότι πιστεύει ο καθένας»; Σοβαρά; Που το βρήκατε αυτό;

Είναι εκτός κριτικής μια αίρεση που πιστεύει ότι όλοι εμείς οι Ορθόδοξοι είμαστε άπιστη και ειδωλολατρική «φύρα» που θα αφανιστεί στον Αρμαγεδώνα; Μια εθνοπροδοτική αίρεση που θα στέκεται αμέτοχος θεατής, σε περίπτωση που ο Έλληνας θα πολεμήσει για να υπερασπιστεί την πατρίδα του; Μια αίρεση απάνθρωπη, που ούτε καν αίμα δεν καταδέχεται να δώσει για να βοηθήσει τον συνάνθρωπο, επειδή φαντασιώνονται απαγορεύσεις από τον Μωσαϊκό νόμο;

Μια αίρεση που λαμβάνει ειδική μεταχείριση στη (μη) στράτευση όσο τα Ελληνόπουλα υπηρετούν τη θητεία τους; 

Μια αίρεση που βλέπει την Ελληνική Σημαία ως κουρελόπανο και τον Σταυρό ως μισητό όργανο βασανιστηρίου; Μια αίρεση πολυεθνική που αποτελεί πρόδρομο της παγκόσμιας διακυβέρνησης και όργανο υπονόμευσης του Έθνους;

Μια αίρεση άκρως ελιτιστική και ρατσιστική, που λειτουργεί ως κλειστή κλίκα και δεν κοινωνικοποιείται πουθενά πέρα από τους κύκλους της, περιορίζοντας αυστηρά το έργο της εντός των μελών της; Μια αίρεση που ελέγχει ασφυκτικά τους πιστούς της, επιβάλλοντας κώδικα ντυσίματος, ταίρια για γάμο, απαγορεύσεις βιβλίων, απαγορεύσεις συμμετοχής σε γιορτές (Χριστούγεννα, Πάσχα κλπ), περιορισμούς στην εργασία; Και ακόμα, απαγορεύσεις σε κοινές δραστηριότητες (εδώ είναι το ζουμί), όπως αθλητικές, πολιτικές και κοινωνικές.

Και το χειρότερο απ’ όλα, μια αίρεση που πλανά ανθρώπους και τους οδηγεί στην αιώνια απώλεια, με μια τερατώδη παρερμηνεία των Γραφών.


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Ο Κύριος δεν θα μας αφήσει.

28/6/26

 

"Τώρα όλα τα στρατεύματα του σατανά έχουν ξεχυθεί στον κόσμο και παρασύρουν τους ανθρώπους στην απώλεια με όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή του. Εσύ ή με τον Θεό θα είσαι ή με τον σατανά. Ο Κύριος δεν θα μας αφήσει. Να είσθε βέβαιοι και Πιστοί. Τα Πιστά παιδιά Του θα Τον κηρύξουν εκεί πού δεν περιμένεις, θα είναι μέσα στις ταπεινές οικογένειες και από εκεί θα ξεφυτρώσουν τα διαμάντια.

Χρειάζεται Μετάνοια, όπως αυτή που έδειξαν οι Νινευίτες, για ν’ αλλάξουν οι βουλές του Κυρίου. Διαφορετικά, έρχονται πολλά δεινά στον κόσμο.

Να μην είσαι προσκολλημένος στα γήινα. Να βλέπεις ψηλά, τον Παράδεισο, κι Εκείνος θα σε περιμένει. Και να ξέρεις ότι δεν τα καταφέρνουμε μόνοι μας. Η Χάρις του Κυρίου θα μας βοηθήσει.

Ο Χριστός είναι εδώ! Γιατί δεν Πιστεύεις; Πίστεψε και θα πάνε όλα καλά. Μόνο πίστεψε. Περίμενε! Μη φοβάσαι! Η Χάρις του Θεού σε σκεπάζει. Περίμενε! Να ζητάς αγάπη από τον Κύριο. Μέσα στην αγάπη κρύβονται όλες οι Αρετές."

Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης.+


ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!        Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Ο Πρόδρομος έγινε λύχνος,

25/6/26

 

Άγιος Αμβρόσιος Μεδιολάνων:

«Η ζωή του Προδρόμου ήταν κήρυγμα πριν ακόμη ανοίξει το στόμα του να διδάξει.»

Άγιος Εφραίμ ο Σύρος:

«Ο Πρόδρομος έγινε λύχνος που προηγήθηκε του Ηλίου της Δικαιοσύνης.»


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!    Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Προσευχή, η διάρκεια της αναμονής,

Μα, γιατί αργεί ο Θεός; Αδιαφορεί; Ή μήπως Του αρέσει να Τον παρακαλάμε;

με χρονοκαθυστέρηση απάντηση του Θεού..


Χθες ήταν το Γενέθλιο του Τιμίου Προδρόμου..  Για δεκαετίες αρκετές Προσεύχονταν ο Ζαχαρίας και η Ελισάβετ..  Γέρασε μαζί τους και η Προσευχή..   Και η απάντηση ήρθε μεν, αλλά ανθρωπίνως ολίγον ετεροχρονισμένα.  Κι απορεί κανείς..  Καλά, στα γεράματα το' δωσε ο Θεός το παιδί;  Προς τι αυτή η καθυστέρηση;  Είναι αλήθεια ότι συνήθως εμείς βλέπουμε  τον χρόνο της αναμονής ως «χαμένο χρόνο».  Σαν ένα κενό διάστημα  ανάμεσα στην Προσευχή και στην απάντηση του Θεού.  Όμως στην ιστορία της Εκκλησίας μας  

ο χρόνος της αναμονής είναι χρόνος προετοιμασίας.

Η Αγία Ελισάβετ λαχταρούσε και περίμενε παιδί. Ο Θεός όμως δεν ετοίμαζε μόνο ένα παιδί,  αλλά ετοίμαζε και τη μητέρα του Προδρόμου.  Αυτό που μας διαφεύγει είναι ότι ο Θεός  ενδιαφέρεται όχι μόνο για το δώρο,  αλλά και για τον άνθρωπο που θα το δεχθεί.  Γι' αυτό και πολλές φορές δεν δίνει αμέσως αυτό που ζητάμε.  Όχι επειδή αδιαφορεί, ούτε επειδή Του αρέσει να Τον παρακαλάμε, αλλά επειδή η αναμονή γίνεται εργαστήριο της ψυχής.  

Εκεί μαθαίνουμε την Ταπείνωση. 

Εκεί απογυμνωνόμαστε από τις ψευδαισθήσεις της παντοδυναμίας μας.  

Εκεί δοκιμάζεται η εμπιστοσύνη.  

Εκεί ωριμάζει η Προσευχή.  Για αυτό κι όταν τελικά έρθει εκείνο που είναι Ευλογημένο, ανακαλύπτουμε ότι το μεγαλύτερο έργο δεν ήταν μόνο αυτό που έκανε ο Θεός  στις συνθήκες της ζωής μας, αλλά κι αυτό που έκανε μέσα μας κατά τη διάρκεια της αναμονής. Και στην τελική, ας μην ξεχνάμε (αν και τα γεγονότα διαρκώς μας το υπενθυμίζουν) πως το Θαύμα δεν γεννιέται από τη δύναμη του ανθρώπου, αλλά από τη Χάρη του Θεού.

Και η Χάρη του Θεού αρχίζει πολλές φορές, εκεί που τελειώνουν οι βεβαιότητες του ανθρώπου.


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

“Θεοτόκε Παρθένε”,

24/6/26

 

Παιδί μου, γαντζώσου από την Παναγία και θα με θυμηθείς!!

Να λες τους Χαιρετισμούς τής Παναγίας στο δρόμο, και το “Θεοτόκε Παρθένε” δεν θα το αφήνεις από το στόμα σου!!

Άγιος Αθανάσιος Χαμακιώτης


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Απαγγέλω τους Χαιρετισμούς,

Κάθε φορά που με έβλεπε η κόρη μου να Απαγγέλω τους Χαιρετισμούς με κοίταγε περίεργα. Κάποιες φορές την άκουσα να μουρμουρίζει. Πάλι Χαιρετισμούς η μαμά. Και επειδή τα σημερινά παιδιά δεν σηκώνουν συμβουλές και Κηρύγματα, κατέφυγα στο «κόλπο» που εκμυστηρεύτηκε ο Άγιος Πορφύριος στον Πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό, όταν ο τελευταίος του παραπονέθηκε ότι όσο και να νουθετεί την μικρή του κόρη, αυτή δεν τον ακούει. Το διάβασα σε κάποιο βιβλίο.

– Μα ευλογημένε δεν πράττεις σωστά του είπε ο Άγιος με το να της το λες και να της το ξαναλές. 

Γονάτισε, πες στην Παναγία τι θέλεις να πει στην θυγατέρα σου, κι Αυτή θα της το ψιθυρίσει στο αυτάκι και θα Την ακούσει, κάντο και θα δεις!.

Έτσι έκανα κι εγώ. Γονάτισα και Την παρακάλεσα να την Φωτίσει να αρχίσει κάποια στιγμή να διαβάζει τους Χαιρετισμούς Της.. Να την προστατεύει η Παναγία μας, να την βοηθήσει να βρει κάποια δουλειά και μετά να της φανερώσει ένα καλό παλικάρι να κάνουν μία ευτυχισμένη, Χριστιανική οικογένεια Και πόσο γρήγορα απάντησε η Παναγία μας στις Προσευχές μου:   Την Τρίτη που έχει ρεπό ο σύζυγος μου πήραμε το αμάξι και πήγαμε στο πατρικό του. Φύγαμε μεσημέρι και θα γυρίζαμε αργά το βράδυ. Κατά τις τέσσερις και μισή ακούω να κτυπάει το κινητό μου. Ήταν το παιδί. Ανησύχησα. Το σηκώνω και τι μου είπε:

-Έλα μάνα μου και σε ψάχνω.. Πού είσαι;

-Με το μπαμπά είμαι ματάκια μου στο σπίτι του παππού.

-Τι μου λες μάνα μου. Δεν ήσουν τώρα εσύ εδώ στο σπίτι;

-Όχι κορίτσι μου έχουμε φύγει εδώ και δύο ώρες. Μα τι συνέβη;

-Ξάπλωσα να κοιμηθώ.. Πρέπει μόλις να με είχε πάρει ο ύπνος και ακούω να ανοίγει η πόρτα του υπνοδωματίου. Ανοίγω τα μάτια μου και ήσουν εσύ! Τι θέλεις μάνα μου, σε ρώτησα. Αχ κορίτσι μου θέλω να σε παρακαλέσω να μου κάνεις μία χάρη. Τι χάρη μάνα μου, σε ρώτησα. Τότε βγάζεις από την τσέπη σου το βιβλιαράκι αυτό των Χαιρετισμών που διαβάζεις και μου “λες”:       Να ματάκια μου, θέλω να σε παρακαλέσω να ξεκινήσεις να διαβάζεις κάθε μέρα τους Χαιρετισμούς! Και όχι μόνο μία φορά, αλλά όσες πιο πολλές φορές μπορείς. Και κάνεις μία κίνηση να μου το δώσεις.  Εγώ ανασηκώθηκα και τέντωσα το χέρι μου και το πήρα και εκείνη την στιγμή εσύ μου χαμογέλασες ευχαριστημένη και χάθηκες, εξαφανίστηκες από τα μάτια μου.      Και ενώ είχα το χέρι μου τεντωμένο και τα δάκτυλα μου λυγισμένα όπως την στιγμή που μου το έδωσες και το κράτησα, ούτε το βιβλιαράκι είδα, ούτε εσένα!  Αλλά Δεν κοιμόμουν μάνα μου με ακούς, Δεν κοιμόμουν! Ήμουν ανασηκωμένη στο κρεββάτι με το χέρι μου τεντωμένο, με τα δάκτυλα μου λυγισμένα σαν να κρατάω κάτι. Τινάχτηκα πάνω και σε φώναξα, και σε πήρα μετά τηλέφωνο.  Τι ήταν αυτό που είδα μάνα μου, ολοζώντανο ήταν!  

Δεν της απάντησα. Με είχαν πάρει τα δάκρυα επειδή κατάλαβα ότι η Παναγία μας είχε ακούσει τις Προσευχές μου και της έστειλε τον Φύλακα Άγγελο της να την Νουθετήσει! Και προφανώς για να μην τρομάξει πήρε την δική μου μορφή.  Μα το μεγαλύτερο Θαύμα ήρθε αμέσως μετά, όταν την άκουσα να με ρωτάει πώς να διαβάσει τους Χαιρετισμούς, πώς το κάνουν αυτό και της είπα. Και όταν το βράδυ επιστρέψαμε μου είπε ότι τους είχε διαβάσει ξανά και ξανά και αισθανόταν μία τόσο μεγάλη χαρά που δεν περιγράφεται! 

Και από εκείνη την μέρα, Δεν έχει σταματήσει να τους απαγγέλλει. 

Την ακούω περνώντας έξω από το δωμάτιο της να λέει το “Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε”, και η καρδιά μου πετάει στα ουράνια και Δοξάζω το Θεό μας και την Παναγία μας που έκαναν στο παιδί μου ένα τέτοιο Θαύμα.


Μιχάλης Αντωνιάδης  

read more ►
0 σχόλια

Όταν η Αγάπη του Χριστού μάς εγγίζει,

23/6/26

 

Όταν η Αγάπη του Χριστού μάς εγγίζει, αισθανόμαστε την αιωνιότητα.

Αυτό δεν μπορεί να γίνει κατανοητό με τη λογική. Ο Θεός ενεργεί με το δικό Του τρόπο που ξεφεύγει τη λογική.

Δεν πρέπει να είμαστε υπερβολικά λογικοί στη Xριστιανική ζωή.

Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ.


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!         Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

«κάνω τὸν ἔλεγχο τῆς ἀγάπης»,

 

Ιστορίες απ’ το Άγιον Όρος

«Ο Παπα-Νικόλας που κάθε βράδυ τριγυρνούσε έξω απ’ τα Κελλιά των Μοναχών»

Σὲ μιὰ μεγάλη Σκήτη τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ζοῦσε ἕνας ἡλικιωμένος Μοναχός, ὁ Παπα-Νικόλας. Ὁ Παπα-Νικόλας εἶχε μιὰ συνήθεια ποὺ πολλοὶ θεωροῦσαν «ἰδιοτροπία» τῶν γηρατειῶν:

Κάθε νύχτα, πρὶν ξεκινήσει ὁ Ὄρθρος, ἔβγαινε ἀπὸ τὸ Κελλί του καὶ ἔκανε μιὰ βόλτα σὲ ὅλο τὸ συγκρότημα τῶν Κελλιών. 

Κρατοῦσε στὸ χέρι του ἕνα μικρὸ φανάρι ἢ ἕνα ἀναμμένο δαδί. Περπατοῦσε ἀργά, μὲ τὸ Κομποσκοίνι του νὰ τρέχει ἀνάμεσα στὰ δάχτυλα. Σταματοῦσε ἔξω ἀπὸ κάθε πόρτα Κελλιοῦ. Δὲν χτυποῦσε, δὲν φώναζε. Ἁπλῶς ἀκουμποῦσε τὸ μέτωπό του στὸ ξύλο τῆς πόρτας γιὰ λίγα δευτερόλεπτα, ψιθύριζε κάτι καὶ μετὰ ἄφηνε μιὰ μικρὴ Μετάνοια (ὑπόκλιση). 

Ἕνας νεαρὸς Δόκιμος, ποὺ εἶχε τὴν περιέργεια τῆς νιότης, τὸν παραφύλαξε μιὰ νύχτα. Ὅταν ὁ Παπα-Νικόλας ἔφτασε στὴν πόρτα του, ὁ Παῦλος βγῆκε ξαφνικὰ ἔξω. 

«Γέροντα, γιατί τὸ κάνετε αὐτὸ κάθε βράδυ; Γιατί δὲν ξεκουράζεστε γιὰ τὴν Έκκλησία;» 

«Εὐλογημένο παιδί», ἀπάντησε ὁ Γέροντας ξαφνιασμένος, «κάνω τὸν ἔλεγχο τῆς ἀγάπης». 

Ὁ Γέροντας ἐξήγησε στὸν Δόκιμο τὸ μυστικό του:

«Ἡ νύχτα εἶναι ἡ ὥρα ποὺ ὁ πειρασμὸς χτυπάει τὴν πόρτα τοῦ Μοναχοῦ. Ἄλλος πονάει καὶ δὲν μπορεῖ νὰ κοιμηθεῖ, ἄλλος παλεύει μὲ τὶς ἀναμνήσεις τοῦ κόσμου, ἄλλος ἔχει ἀπελπισία καὶ δὲν βρίσκει δύναμη νὰ σηκωθεῖ γιὰ τὴν Προσευχή. 

Πηγαίνω ἔξω ἀπὸ κάθε Κελλὶ καὶ λέω: “Κύριε, δῶσε δύναμη στὸν ἀδελφό μου ποὺ εἶναι πίσω ἀπὸ αὐτὴ τὴν πόρτα. Ἂν εἶναι λυπημένος, παρηγόρησέ τον. Ἂν εἶναι ἄρρωστος, γιάτρεψέ τον. Ἂν βαριέται, ξύπνησε τὸν ἔρωτα τῆς Προσευχῆς μέσα του”. 

Τότε, τὸ δαδὶ ποὺ κρατάω δὲν φωτίζει τὸν δρόμο μου, ἀλλὰ τὴν ψυχή τους». 

Λέγεται πὼς πολλοὶ Μοναχοὶ ἐκείνης τῆς Σκήτης ὁμολογοῦσαν πώς, ἐνῷ ἔνιωθαν ἕνα βάρος στὴν καρδιά τους μέσα στὴ νύχτα, ξαφνικὰ ἔνιωθαν μιὰ «αὔρα» νὰ περνάει κάτω ἀπὸ τὴν πόρτα τους καὶ ἡ διάθεσή τους ἄλλαζε ἀμέσως. Ἔπαιρναν κουράγιο καὶ πετοῦσαν τὰ σκεπάσματα γιὰ νὰ τρέξουν στὸν Ναό. 

Ὁ Παπα-Νικόλας «κοιμήθηκε» (πέθανε) ἕνα χειμωνιάτικο βράδυ. Λένε ὅμως οἱ Μοναχοὶ πώς, ὅταν οἱ συνθῆκες εἶναι δύσκολες ἢ ὅταν ἕνας νέος Μοναχὸς παλεύει μὲ τὴ μοναξιά του, ἀκούγονται ἀκόμα ἐλαφρὰ βήματα ἔξω στοὺς διαδρόμους καὶ μιὰ μυρωδιὰ ἀπὸ καμένο δαδὶ καὶ λιβάνι περνάει μέσα ἀπὸ τὶς χαραμάδες..


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Συμβουλή,

22/6/26

 

Τίποτα ἄλλο δὲν ἐφοβήθηκα, οὔτε στερήσεις, οὔτε ἀσθενείας, οὔτε θλίψεις, καὶ βασάνους, οὔτε ἄγρια θηρία, οὔτε ἀγρίους ληστάς, ὅσον ἐφοβήθηκα τοὺς κακοὺς Ἀρχιερεῖς, ἐκτὸς ὀλίγων. 

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!        Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια