Ελληνική σημαία: Όσο εμείς τιμούμε τη Σταυροπροσκύνηση, κάποιοι άλλοι μεθοδεύουν τη «Σταυροκατάργηση»!
Με όχημα την προσφυγή της Ένωσης Αθέων εναντίον των Εικόνων στα Δικαστήρια, κάποιοι θέλουν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε ουδετερόθρησκο μίασμα.
Ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος το φώναζε από το έτος 2000, 26 χρόνια πριν: «Θα αφαιρεθεί από τους κοντούς των σημαιών ο Τίμιος Σταυρός. Ίσως θα αλλάξει και η σημαία μας επειδή έχει τον Σταυρό επάνω. Βλέπουνε τον Σταυρό και δαιμονίζονται, λες και ο Σταυρός έβλαψε αυτόν τον τόπο».
Και να που η διορατική κραυγή του αείμνηστου Ιεράρχη, έρχεται η στιγμή που επιβεβαιώνεται μέχρι κεραίας και γίνεται τίτλος ειδήσεων.
Όσοι λέγαμε εδώ και χρόνια ότι το εθνομηδενιστικό σινάφι της εξουσίας απεργάζεται την απαλοιφή όλων των Χριστιανικών συμβόλων από τον δημόσιο βίο, αντιμετωπιζόμασταν ως «συνομωσιολόγοι».
Μέχρι που η προσφυγή της Ένωσης Αθέων στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την κατάργηση των Ιερών Εικόνων από τα Ελληνικά Δικαστήρια, αντιμετωπίζεται ως ιδανική ευκαιρία από πρόθυμα «εξαπτέρυγα» της κυβέρνησης ώστε να μετατρέψουν το Ελληνικό Κράτος σε έναν ουδετερόθρησκο πολτό.
Την ώρα που η Ορθόδοξη Εκκλησία γιόρτασε την Κυριακή της Σταυροπροσκυνή-σεως, κάποιοι σκοτεινοί κύκλοι φαίνεται ότι αδημονούν για τη μέρα της.. Σταυροκα-ταργήσεως.
Όπως αποκαλύπτεται σε άρθρο της εφημερίδας «Εστία» στις 16 Μαρτίου,του γνωστού δημοσιογράφου Μανώλη Κοττάκη, «η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων ανακάλυψε ότι για κάποιον περίεργο λόγο το υπουργείο Παιδείας δεν ενημερώθηκε για τις προπαρασκευαστικές ενέργειες που γίνονται στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους για τη διαμόρφωση των θέσεων της Ελληνικής Δημοκρατίας στη δίκη που θα διεξαχθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με αντικείμενο το θέμα των Εικόνων από τα Δικαστήρια και κατ’ επέκταση από όλα τα δημόσια κτίρια».
Άραγε έρχεται η μέρα που μετά την ψήφιση του επαίσχυντου «γάμου» μεταξύ ατόμων ίδιου φύλου, ετοιμάζεται μια δεύτερη μεγάλη προδοσία κατά της Ορθοδοξίας; Πρώτα κατέστρεψαν τον θεσμό της οικογένειας και τώρα θα αποχριστιανοποιήσουν όλους τους άλλους θεσμούς;
Το Ελληνικό κράτος θα συμπορευτεί με τους φαιδρούς Θεομάχους της Ένωσης Αθέων, των οποίων η μεγαλύτερη πολιτιστική «συνεισφορά» είναι να κάνουν κρεατοφαγικά τσιμπούσια τη Μεγάλη Παρασκευή;
Αυτή την υποκουλτούρα συμπλεγματικής αθεΐας, θα την ανταλλάξουμε με το ιστορικό βάρος δύο χιλιετιών;
Κι όμως αυτές ακριβώς είναι οι προθέσεις κάποιων στην κυβέρνηση.
Όπως αναφέρει ο έγκριτος Δημοσιογράφος, γίνονται έντονες διεργασίες στο παρασκήνιο «ώστε η χώρα μας να υιοθετήσει το Γαλλικό μοντέλο της ουδετεροθρησκείας και να οδηγηθεί στην κατάργηση των Θρησκευτικών Συμβόλων από τον δημόσιο χώρο». Μάλιστα η ξαφνική πρόθεση του Θάνου Πλεύρη να καταργήσει τις μπούρκες, περιγράφεται ως σκόπιμο επικοινωνιακό «άλλοθι» ώστε να φανεί ότι η ουδετεροποίηση του Κράτους θα είναι οριζόντια και δεν θα ευνοεί καμία Θρησκεία.
Ασφαλώς αντιλαμβάνεται κανείς ότι στη μια πλευρά της ζυγαριάς θα έχουμε την κατάργηση ενός ασήμαντου ενδύματος που ούτως ή άλλως δεν έχει κάποια θέση στον πολιτισμό μας, και στην άλλη θα έχουμε μια καθολική απογύμνωση του Κράτους από κάθε συνταγματικά κατοχυρωμένο και Ιστορικό δεσμό με την Ελληνορθοδοξία.
Η πλάστιγγα γέρνει «εκατό – μηδέν» εις βάρος του Χριστιανικού στοιχείου και ουσιαστικά θα αποτελέσει το πρώτο καθοριστικό βήμα για τον διαχωρισμό κράτους – Εκκλησίας. Στην ίδια μηδενιστική λογική κινείται και το σχέδιο για κατάργηση του Θρησκευτικού Όρκου του Προέδρου της Δημοκρατίας.
Αν «πέσουν» οι Εικόνες, πέφτει και ο Σταυρός
Σε δωδεκασέλιδο έγγραφο που η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων απέστειλε στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, αναπτύσσονται με λεπτομέρεια όλα τα επιχειρήματα που αποδομούν τις Εικονομαχικές υστερίες της Ένωσης Αθέων.
Και ως επίκεντρο του κειμένου, τονίζεται ένας ευνόητος κίνδυνος:
«αν γίνει δεκτό ότι η Εικόνα του Χριστού από μόνη την ύπαρξή της συνιστά παραβίαση της Θρησκευτικής ελευθερίας ή της αρχής της δίκαιης δίκης και της αμεροληψίας των δικαστών, αναπόφευκτα θα τεθούν και άλλα ζητήματα, όπως, π.χ., η ύπαρξη του Σταυρού στην Ελληνική Σημαία».
Ουσιαστικά εδώ η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων περιγράφει έναν νομικό ασκό του Αιόλου, αφού αν απομακρυνθούν οι Εικόνες από τα Δικαστήρια, ανοίγει διάπλατος δρόμος για τον διωγμό κάθε Χριστιανικού Συμβόλου πχ. στα σχολεία, τα νοσοκομεία και τα στρατόπεδα, όπως και για την κατάργηση του Εθνόσημου και ακόμα – ακόμα του Σταυρού που φέρει η Ελληνική Σημαία.
Όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο, η Ελλάδα σε περίπτωση που αποποιηθεί την Ελληνορθόδοξη κληρονομιά της στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, μια Δικαστική νίκη της δράκας των Αθέων δύναται να προκαλέσει ντόμινο αποχριστιανοποίησης σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Και αυτό διότι παρακολουθούν στενά την υπόθεση και άλλες χώρες όπου υπάρχουν άφθονοι «καλοθελητές» να χρησιμοποιήσουν το νομικό παράθυρο. Ήμασταν η πρώτη Ορθόδοξη χώρα που «στεφάνωσε» νομικά τον αφύσικο γάμο και τώρα πλέον κινδυνεύουμε να γίνουμε και οι πρωτεργάτες πανευρωπαϊκής Εικονομαχίας!
Για άλλη μια φορά η «τυραννία της μειοψηφίας» πλησιάζει στο να καταφέρει τελεσμένα ανοσιουργήματα, εις βάρος ενός λαού που κατά 90% δηλώνει Ορθόδοξος. Και φυσικά – αν αυτή η βαλίτσα πάει πολύ μακριά – ίσως να γίνουμε και η πρώτη επίσημη Μπανανία που θα υποστείλει την ίδια τη Σημαία της, αντικαθιστώντας την με ένα νεοταξικό βδέλυγμα που θα εξυμνεί το απόλυτο τίποτα.
Ο Μακαριστός Χριστόδουλος είχε απόλυτο δίκιο. Κάποιοι δαιμονίζονται στη θέα του Σταυρού και δεν υπολογίζουν τίποτα από τον ποταμό αίματος που χύθηκε για να κυματίζει αυτή η Σημαία ελεύθερη. Μηδενιστικά ανθρωπάρια που θέλουν να κάνουν «επανεκκίνηση» στην ιστορία μας, σαν να είναι το Ελληνικό Γένος ένα πρόγραμμα που θα εκκαθαριστεί στα data centers τους.
Μόνο Πνευματική εξήγηση μπορεί να έχει αυτή η δαιμονική λύσσα ενάντια στον Σταυρό, το απόλυτο Σύμβολο της Αγάπης, της Θυσίας και της Συγχώρεσης. Και αν το περιμένεις από τους ακτιβιστές άθεους, δέκα φορές πιο κατακριτέοι είναι εκείνοι που με το ένα χέρι κάνουν μεγάλους Σταυρούς προς άγραν ψήφων, και με το άλλο υπογράφουν την καταδίκη της Ορθόδοξης Πίστης.
Όλοι γνωρίζουμε σε ποια «μαύρα» και «κόκκινα» καθεστώτα των τελευταίων αιώνων, κηρύχθηκαν εκτός νόμου οι Ιερές Εικόνες και ο Σταυρός.
Η ιστορία των αντίθεων συστημάτων επαναλαμβάνεται με μανδύα «συμπεριληπτικότητας», σε μια σύγχρονη μορφή διωγμού όπου δεν προωθείται κάποια «ανώτερη» εξουσιαστική ιδέα, αλλά θανατώνεται η ίδια η ιδέα ότι υπάρχει κάτι ανώτερο..
Μιχάλης Αντωνιάδης
.png "English"){kind=small}
