Ο Π. Κυριακός, Διακονούσε τον Άγιο Γεράσιμο,

 

.. Γι’ αυτό και είναι δύσκολο να καταλάβουμε πώς ο Π. Κυριακός, που επί τόσα χρόνια ήταν δίπλα στον Γέροντα, δούλευε ακούραστα και Διακονούσε τον Άγιο Γεράσιμο, έπρεπε ξαφνικά, αμέσως μετά την Κοίμηση του Γέροντα, να φύγει για να «Διακονήσει αλλού». Αν αυτός είναι πράγματι ένας γενικός κανόνας, εύλογα γεννιέται το ερώτημα γιατί έγινε τόσο επιτακτικός ακριβώς τώρα.  

Ο Πάτερ Κυριακός Υπηρέτησε, Εργάστηκε και Σιώπησε. 

Και όσο κι αν αλλάξουν οι αποφάσεις ή οι άνθρωποι, η προσφορά του δεν μπορεί να σβήσει από την ιστορία αυτού του Μοναστηριού.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Παραμένουν οι Μοναχοί, οι Μοναχές και οι Διακονητές στη Μονή.

Προσευχή και στήριξη. Η αλήθεια δεν χρειάζεται πολλές εκδοχές. 

Οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους. Δείχνουν πώς ήταν το Μοναστήρι κάποτε και πώς έγινε μέσα στα χρόνια. Σε αυτή την τεράστια αλλαγή υπήρχε πρώτα απ’ όλα ο Γέροντας Χρυσόστομος. Με την Προσευχή του, την υπομονή του, την Πίστη του, την αγάπη του για τον Άγιο Γεράσιμο και κυρίως για τον άνθρωπο.  Ένας άνθρωπος που άνοιγε την πόρτα και την καρδιά του σε όλους, ιδιαίτερα στους πονεμένους, στους αρρώστους, σε όσους είχαν ανάγκη από παρηγοριά,

Προσευχή και στήριξη.  Δίπλα του όμως υπήρχε και ο Πάτερ Κυριακός. Ήσυχος, υπάκουος, εργατικός, χωρίς προβολή και χωρίς μεγάλα λόγια. Με αμέτρητες ώρες δουλειάς, καθημερινά, για χρόνια ολόκληρα.  Δεν πρόσφερε απλώς χρόνο. Έδωσε ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής του στη λειτουργία, στην ανάπτυξη και στη Διακονία αυτού του Μοναστηριού. «Οικειοθελώς»;  Τότε πως εξηγούνται όλα όσα προηγήθηκαν; Εδώ και ημέρες ο κόσμος κινητοποιείται για την απομάκρυνση Μοναχών και Διακονητών από την Ιερά Μονή Αγίου Γερασίμου. Και δεν μιλάμε μόνο για φήμες ή πληροφορίες τρίτων.  Ενώπιόν μας ζητήθηκε ρητά η απομάκρυνσή τους από τη Μονή.  

Έγιναν εκκλήσεις, ειρηνική διαμαρτυρία και παραδόθηκε γραπτή επιστολή με ένα ξεκάθαρο αίτημα:

Παραμένουν οι Μοναχοί, οι Μοναχές και οι Διακονητές στη Μονή. Η επιστολή ήταν υπογεγραμμένη από περισσότερα από 200 άτομα που παρευρέθηκαν στη διαμαρτυρία, εκφράζοντας συλλογικά την ίδια αγωνία και το ίδιο αίτημα.  Έχουμε το βίντεο που  φαίνεται η παράδοση της επιστολής μας στον Έξαρχο του Παναγίου Τάφου στην Κύπρο, ο οποίος μας διαβεβαίωσε ότι θα τη μεταβίβαζε αυθημερόν στον Πατριάρχη.  Και σήμερα μας λέτε ότι οι Μοναχοί έφυγαν «οικειοθελώς»;  Τότε γιατί ενώπιόν μας ζητήθηκε η απομάκρυνσή τους;  Γιατί τόσες ημέρες ακούγαμε για λόγους ασφαλείας, καταγραφή, διοικητική αναδιοργάνωση και αλλαγή του τρόπου λειτουργίας της Μονής;  Τελικά ποια εκδοχή ισχύει;  Καλούμε Δημόσια τον Έξαρχο του Παναγίου Τάφου στην Κύπρο να μας διαψεύσει, εάν όσα αναφέρουμε δεν είναι ακριβή. Καλούμε επίσης τον Μητροπολίτη Καπιτωλιάδος Ησύχιο, Isychios Kontogiannis  ο οποίος μετέφερε ενώπιόν μας όσα παρουσιάζονταν ως επιθυμίες της Πατριαρχικής Αρχής σχετικά με την αποχώρηση από τη Μονή, να μας διαψεύσει Δημόσια εάν αυτό δεν συνέβη. Υπάρχει και σχετικό οπτικοακουστικό υλικό. Δεν μπορεί κάθε λίγες ημέρες να αλλάζει η αιτιολογία και στο τέλος  να παρουσιάζεται ως «οικειοθελής» μια αποχώρηση για την οποία προηγουμένως ζητείτο ρητά η πραγματοποίησή της.  Οι Πιστοί που στήριξαν αυτή τη Μονή Πνευματικά και οικονομικά επί δεκαετίες δεν είναι «εξωτερικοί παράγοντες». Είναι το Ποίμνιο της Εκκλησίας και δικαιούνται καθαρές απαντήσεις.

Η αλήθεια δεν χρειάζεται πολλές εκδοχές.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Η αλήθεια δεν σωπαίνει για Πάντα.

 Όταν η Ταπείνωση δοκιμάζετε, η αλήθεια μιλά.

Ο Θεός επιτρέπει πολλές φορές να συμβαίνουν κάποια πράγματα για να πέφτουν οι μάσκες και να αποκαλύπτεται η πραγματικότητα.  Και ίσως τώρα είναι η ώρα να μιλήσουμε καθαρά. Όχι από θυμό. Όχι από εμπάθεια. Αλλά από αγάπη για έναν Γέροντα που έδωσε ολόκληρη τη ζωή του στον Άγιο Γεράσιμο.  

Το ζήτημά μας δεν είναι ο άνθρωπος που βρίσκεται σήμερα στο Μοναστήρι. Δεν τον γνωρίζουμε και δεν θα τον κρίνουμε χωρίς να τον γνωρίζουμε. Το «προς το παρόν», όμως, γεννά ένα απλό και δύσκολο ερώτημα:   επιθυμία του Μακαριστού Γέροντα Χρυσοστόμου, ΠΡΩΤΑ Ο ίδιος, δημόσια και επανειλημμένα, ακόμη και σε τηλεοπτικές συνεντεύξεις, μιλούσε για τον Πατέρα Κυριακό. Τον άνθρωπο που αφιέρωσε τη ζωή του στο Μοναστήρι, που στάθηκε δίπλα στον Γέροντά του, που υπηρέτησε με υπακοή και Ταπείνωση.

Και ο Γέροντας έλεγε:

«Μου τον έστειλε ο Θεός».  Δεν το είπε κρυφά. Δεν το είπε μία φορά.  Το είπε Δημόσια.  Και μιλούσε για εκείνον ως τον άνθρωπο που θα συνέχιζε το έργο του. Κι όμως, σήμερα ο Πατέρας Κυριακός απομακρύνεται.  Πάτησαν πάνω στην Ταπείνωσή του. Πάνω στη σιωπή ενός ανθρώπου που έμαθε να υπηρετεί και όχι να διεκδικεί.  Πάνω στην υπακοή ενός ανθρώπου που δεν έβαλε τον εαυτό του πάνω από το Μοναστήρι.  Και αυτό είναι ίσως το πιο οδυνηρό.  Γιατί η Χριστιανική υπακοή δεν είναι άδεια για να παραμερίζουμε τον Ταπεινό.  Η Ταπείνωση δεν είναι αδυναμία.  Και η σιωπή δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν έχει συνείδηση.  Είναι προτιμότερη η στεγνή αλήθεια από την αγαπολογία και από μια υπακοή χωρίς διάκριση.  Και ας τελειώνουμε και με τις δικαιολογίες.

Στην αρχή ακούσαμε ότι το Μοναστήρι κινδυνεύει από Άραβες και Παλαιστινίους.

Ύστερα ακούσαμε για οικονομικούς λόγους, για έλεγχο και για την ανάγκη να απομακρυνθούν οι Μοναχοί «προς το παρόν».

Και τώρα μας λένε να έχουμε εμπιστοσύνη. Έχουμε.  Στον Θεό.  Στον Άγιο Γεράσιμο.  Και στον Μακαριστό Γέροντά μας.   Αλλά εμπιστοσύνη στον Θεό δεν σημαίνει να κλείνουμε τα μάτια μπροστά σε όσα βλέπουμε.

Ο Γέροντας Χρυσόστομος, δεν έβλεπε φυλές, καταγωγές και Θρησκευτικές ταμπέλες. Έβλεπε ανθρώπους. «Αγάπη, παιδιά μου, αγάπη όπως ο Χριστός. Αγάπη θα δώσετε, αγάπη θα πάρετε». Αυτό έλεγε.  Αυτό έζησε. Και γι’ αυτό ας είμαστε προσεκτικοί όταν μιλούμε για υπακοή, θεσμούς και αποφάσεις. Ακόμη και στην ιστορία του Χριστού βλέπουμε ότι η αλήθεια Του δεν έγινε αποδεκτή από όλους τους θρησκευτικούς άρχοντες της εποχής Του, ενώ η Σταύρωση πραγματοποιήθηκε από τη Ρωμαϊκή εξουσία. Κι όμως, ο Ιωσήφ από Αριμαθαίας και ο Νικόδημος στάθηκαν με Σεβασμό απέναντι στο νεκρό σώμα του Κυρίου.

Ο Σεβασμός φαίνεται ιδιαίτερα όταν ο άλλος δεν μπορεί πλέον να μιλήσει για τον εαυτό του. Και ο Γέροντάς μας πλέον δεν μπορεί να μιλήσει με τη φωνή του. Αλλά μιλούν τα έργα του. Μιλά η ζωή του. Μιλούν οι επιθυμίες που εξέφρασε. Μιλά το Μοναστήρι που δημιούργησε και υπηρέτησε. Και ούτε αυτό μπορούμε να προσπεράσουμε: Σεβαστήτε την επιθυμία του για τον τόπο της Ταφής του. Ένας άνθρωπος που έδωσε ολόκληρη τη ζωή του στον Άγιο Γεράσιμο, που όταν πήγε εκεί δεν είχε ούτε τα στοιχειώδη, που με Προσευχή, κόπο και θυσίες δημιούργησε έναν τόπο ζωντανής μαρτυρίας, επέστρεψε από την Αθήνα μέσα σε κιβώτιο. Άξιζε περισσότερη φροντίδα;  Άξιζε περισσότερη τιμή; Άξιζε να γίνει σεβαστή η τελευταία του επιθυμία.  Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι σεβασμός στον νεκρό και σεβασμός στην ιστορία. 

Ο Άγιος Γεράσιμος δεν είναι ιδιοκτησία ανθρώπων.  Είναι τόπος της Εκκλησίας. Αλλά η ιστορία αυτού του Μοναστηριού είναι άρρηκτα δεμένη με τον Μακαριστό Γέροντα Χρυσόστομο, με την Προσευχή του, τον ιδρώτα του, τις θυσίες του και την αγάπη του για τον Άγιό του.

Άνθρωπος που έχει ζήσει με υπακοή και Ταπείνωση, μπορεί να σωπαίνει.

Η αλήθεια δεν σωπαίνει για πάντα. Αγαπάμε τον Γέροντα ξέρουμε την απόφαση για να μας το αποδείξει,  Η μυρωδιά του είναι ακόμη εκεί. Στα λουλούδια του. Στα ζώα του. Στις αυλές του. Στις πέτρες του. Στους ανθρώπους που αγάπησε. Ο Γέροντας Κοιμήθηκε. Η μνήμη του ΥΠΑΡΧΕΙ. Οι κόποι του ΥΠΑΡΧΟΥΝ. Η αγάπη του  ΥΠΑΡΧΕΙ. Και εμείς πιστεύουμε ότι, με τον τρόπο που ο Θεός γνωρίζει, η Πνευματική του παρουσία παραμένει ζωντανή στον τόπο που αγάπησε. Γι’ αυτό δεν θα φωνάξουμε άλλο. Δεν θα μισήσουμε. Δεν θα καταδικάσουμε κανέναν. Θα περιμένουμε. Ευχόμαστε ειλικρινά να έχουμε εμείς το λάθος. Και αν έχουμε άδικο, θα το παραδεχτούμε. Αλλά ας έχουμε όλοι λίγο φόβο Θεού. Γιατί άλλα είναι τα σχέδια των ανθρώπων και άλλα τα σχέδια του Θεού.  Και κάποτε, όταν όλα όσα σήμερα φαίνονται μπερδεμένα θα έχουν πάρει τη θέση τους, θα φανεί ποιος σεβάστηκε την αλήθεια, ποιος σεβάστηκε την επιθυμία ενός Πνευματικού Πατέρα και ποιος απλώς περίμενε να κλείσουν τα μάτια του για να θεωρήσει ότι τελείωσε η ιστορία.  Ο Γέροντας Χρυσόστομος μπορεί να Κοιμήθηκε.  Αλλά το έργο του ΆΓΡΥΠΝΟ. Η αγάπη του ΆΓΡΥΠΝΗ. Η Προσευχή του ΆΓΡΥΠΝΗ.. Και ο Άγιος Γεράσιμος γνωρίζει. Οψόμεθα εις Φιλίππους.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Η ΧΑΡΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ,

 

read more ►

Χαρακτήρα. Πίστευε και μη• ερεύνα. Δες την Πραγματικότητα.

 

Θα υπήρχε σήμερα ένας Αμομφάρετος;  Η Ελλάδα μικραίνει. Δημογραφικά. Παραγωγικά. Κοινωνικά. Συχνά και Ψυχολογικά. Αλλά καμία χώρα δεν σώθηκε επειδή οι πολίτες της έγιναν καλοί θεατές της παρακμής τους. Χρειάζεται η στιγμή που κάποιος θα σηκώσει τη δική του πέτρα. Όχι για να την πετάξει σε άνθρωπο. Αλλά για να τη βάλει μπροστά του και να πει: εδώ δεν υποχωρώ. Αν ερχόταν η στιγμή να χρειαστεί ένας Αμομφάρετος σήμερα, θα υπήρχε..Ή θα ψάχναμε όλοι πρώτα ποια είναι η πιο ασφαλής έξοδος;

Ίσως αυτός να είναι ο λόγος που θυμόμαστε τον Αμομφάρετο ακόμη. Όχι επειδή ήταν τέλειος. Αλλά επειδή είχε κάτι που η Ιστορία δεν συγχωρεί όταν χαθεί.

Χαρακτήρα, Πίστευε και μη• ερεύνα, Δες την Πραγματικότητα.

ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Η Ελλάδα Χρειάζεται χιλιάδες ανθρώπους με χαρακτήρα.

 

Αμομφάρετος: ο Σπαρτιάτης που αρνήθηκε να φύγει, όταν όλοι οι άλλοι μετακινούνταν. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μέσα στην Ιστορία. Και υπάρχουν άνθρωποι που, για μία μόνο στιγμή, γίνονται η ίδια η Ιστορία.

Στις Πλαταιές, ένας Σπαρτιάτης αξιωματικός αρνήθηκε να εγκαταλείψει τη θέση του. Αιώνες μετά, η ιστορία του εξακολουθεί να θέτει ένα βαθιά ανθρώπινο ερώτημα.

Ο Αξιωματικός που αρνήθηκε να μετακινηθεί.

Ο Αμομφάρετος ήταν ένας από αυτούς. Δεν έγινε Βασιλιάς. Δεν Κυβέρνησε. Δεν άφησε πίσω του μια Αυτοκρατορία. Δεν έχουμε το πρόσωπό του. Δεν γνωρίζουμε τη φωνή του. Κι όμως, δυόμισι χιλιάδες χρόνια αργότερα, θυμόμαστε ακόμη τη στιγμή που αρνήθηκε να φύγει.

Ο Αμομφάρετος ήταν Σπαρτιάτης Αξιωματικός, γιος του Πολιάδα, και διοικούσε Λόχο Σπαρτιατών στη μάχη των Πλαταιών το 479 π.Χ. Οι Πλαταιές ήταν μία από τις καθοριστικότερες μάχες των Περσικών Πολέμων.Το όνομά του αποδίδεται περίπου ως «αψεγάδιαστος στην ανδρεία», και είναι δύσκολο να μη σταθεί κανείς σε αυτή την παράξενη σύμπτωση. Ένας άνθρωπος που το ίδιο του το όνομα μιλά για ανδρεία καταγράφεται ακριβώς σε μία στιγμή όπου η ανδρεία γίνεται πράξη.

Οι Ελληνικές δυνάμεις αντιμετώπιζαν σοβαρό πρόβλημα με ανεφοδιασμό και νερό. Ο Παυσανίας διέταξε νυχτερινή μετακίνηση σε νέα θέση. Όλοι ήταν έτοιμοι να υπακούσουν. Όλοι εκτός από έναν. Τον Αμομφάρετο. Ο Ηρόδοτος γράφει ότι αρνήθηκε να «φύγει από τους βαρβάρους» και να φέρει ντροπή στη Σπάρτη. Ο Παυσανίας προσπαθούσε να του εξηγήσει ότι δεν επρόκειτο για δειλία αλλά για Στρατηγική μετακίνηση. Ο Αμομφάρετος όμως δεν δεχόταν. Η πέτρα που έγινε ψήφος απέναντι στη φυγή. Και τότε έκανε κάτι που έμεινε στην Ιστορία. Σήκωσε μια μεγάλη πέτρα. Την πέταξε στα πόδια του Παυσανία και δήλωσε ότι αυτή ήταν η δική του ψήφος.   Ψήφος υπέρ της μάχης. Ψήφος κατά της φυγής. Από Στρατιωτική άποψη, πιθανότατα είχε άδικο. Η μετακίνηση ήταν διαταγή και υπήρχε σχέδιο. Δεν χρειάζεται λοιπόν να τον μετατρέψουμε σε αλάνθαστο Ήρωα.Το μεγαλείο του βρίσκεται ακριβώς εκεί. Ήταν τόσο δεμένος με μία αρχή, ώστε ήταν έτοιμος να πληρώσει το κόστος της.

Η μάχη τελικά εξελίχθηκε σε αποφασιστική Ελληνική νίκη. Ο Μαρδόνιος σκοτώθηκε και η Περσική γραμμή κατέρρευσε. Ο Αμομφάρετος δεν βγήκε από τη μάχη για να αφηγηθεί την ιστορία του. Έπεσε πολεμώντας. Δεν έχουμε προσωπικά κείμενα. Έχουμε όμως κάτι πολύ πιο δυνατό: 

μία πράξη.

Η νίκη στις Πλαταιές και το τίμημα της επιλογής.  Τι ήταν τελικά ο Αμομφάρετος; Πεισματάρης; Απείθαρχος; Γενναίος; Όλα μαζί ίσως. Η Ιστορία δεν χρειάζεται πλαστικούς Ήρωες. Οι πραγματικοί Ήρωες έχουν λάθη και υπερβολές. Αλλά έχουν κάτι που σήμερα σπανίζει επικίνδυνα. Έχουν όριο. Έχουν μια γραμμή που λένε «μέχρι εδώ». 

Δεν περνάω. 

Δεν υποχωρώ. 

Δεν πουλάω. 

Δεν παραδίδω. Και αυτό ίσως είναι το πραγματικό μήνυμα του Αμομφάρετου σήμερα.

Ζούμε σε μια Ελλάδα όπου τα πάντα φαίνεται να έχουν γίνει διαπραγματεύσιμα. 

Η Ιστορία.  Η Γλώσσα. Η Πατρίδα. Η Παραγωγή. Η Δημογραφία. Η Παιδεία. Η Οικογένεια. 

Οι Αξίες.

Το ερώτημα δεν είναι αν χρειαζόμαστε ανθρώπους που αρνούνται κάθε συμβιβασμό. Μια χώρα δεν κυβερνιέται έτσι. Το ερώτημα είναι αν μας έχουν μείνει άνθρωποι που ξέρουν ότι υπάρχουν πράγματα που δεν μπαίνουν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Τι σημαίνει να έχεις κόκκινη γραμμή Γιατί 

• η πολιτική χωρίς κόκκινες γραμμές γίνεται διαχείριση υποχώρησης.
•  Η κοινωνία χωρίς αρχές γίνεται πλήθος. Και ο άνθρωπος χωρίς αξίες γίνεται εύκολο υλικό για κάθε εξουσία.

Ο Αμομφάρετος δεν ήταν Ήρωας επειδή αγαπούσε τον θάνατο. Ήταν Ήρωας επειδή υπήρχαν πράγματα που θεωρούσε σημαντικότερα από την προσωπική του ασφάλεια. Σήμερα, αν κάτι έχει κόστος, το αποφεύγουμε. Αν μια θέση έχει συνέπειες, τη μαλακώνουμε. Αν μια αλήθεια μας στερήσει δημοτικότητα, την κρύβουμε. Και έτσι αρχίζουμε να χάνουμε έναν από τους βασικούς μηχανισμούς που κρατούν ένα Έθνος ζωντανό: την ικανότητα κάποιου να πει όχι.

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλον έναν Σωτήρα. Χρειάζεται κάτι πολύ δυσκολότερο. Χιλιάδες ανθρώπους με χαρακτήρα. Γιατί οι χώρες δεν καταρρέουν μόνο όταν χάσουν έναν πόλεμο. Καταρρέουν και όταν οι άνθρωποί τους συνηθίσουν να μη νοιάζονται.

Ο Αμομφάρετος μπορεί να έκανε Στρατιωτικό λάθος. Αλλά δεν είπε ποτέ «τι να κάνω εγώ;» Είπε «εγώ μένω».

Και ίσως σήμερα αυτή η φράση να είναι πιο επαναστατική από χίλια πολιτικά προγράμματα.

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Οι Πατέρες παρομοίαζαν την όραση με την αφή,

 

Η «Φυλακή» της Σωματικής Όρασης.

Οι Πατέρες παρομοίαζαν την όραση με την αφή, επισημαίνοντας ότι τα μάτια μπορούν εύκολα να παρασύρουν την ψυχή στην αμαρτία και την εμπαθή ηδονή.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!   Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Άσε τον ήλιο να "μιλήσει" στον εγκέφαλό σου.

 

ℳ ℳ  ΜοΛυΒι ΧαΡτΙ..:  Ειρήνη μὲ τὸ Θεό καὶ μὲ τὸν πλησίον, 

 

Γυαλιά ηλίου: ο πιο ήπιος, κοινωνικά αποδεκτός τρόπος να απορρυθμίσεις τον εγκέφαλό σου. Το κεφάλι είναι το πιο εκτεθειμένο μέρος του σώματος στον ήλιο. Κι όμως, το μελάνωμα εκεί είναι εξαιρετικά σπάνιο. Ο ήλιος – όταν υπάρχει ισορροπία – μόνο καλό κάνει.   Κι όμως, κάποιος αποφάσισε να μας πει ότι το φως είναι επικίνδυνο και πρέπει να το μπλοκάρουμε με.. γυαλιά ηλίου. Γιατί όμως αυτό δεν είναι απλά περιττό. Είναι και επικίνδυνο.

Τι κάνουν τα γυαλιά ηλίου στον εγκέφαλο; Το φως του ήλιου που πέφτει στα μάτια (ιδίως το μπλε-φάσματος φως) μεταφέρεται μέσω των φωτοευαίσθητων γαγγλιακών κυττάρων στον υπερχιασματικό πυρήνα (SCN) του υποθαλάμου.  Ο SCN είναι το "κεντρικό ρολόι" του σώματος. Από εκεί συγχρονίζονται: Ο ύπνος (μέσω μελατονίνης), Η διάθεση (μέσω σεροτονίνης, ντοπαμίνης), Το άγχος και η φλεγμονή (μέσω κορτιζόλης), Η ενδοκρινική λειτουργία (π.χ. ACTH, TSH, GH), Η ανοσορρύθμιση, η μεταβολική ισορροπία, η αντικαρκινική επαγρύπνηση. 

 Με τα γυαλιά ηλίου: 

Μπλοκάρεις τις φωτεινές εντολές. Ο εγκέφαλος νομίζει ότι βραδιάζει ή έχει συννεφιά. Η σεροτονίνη πέφτει → διάθεση, ενέργεια, νευροπλαστικότητα καταρρέουν. Η παραγωγή μελατονίνης απορρυθμίζεται → διαταραχή ύπνου και κιρκάδιου ρυθμού. Η έκκριση κορτιζόλης διαταράσσεται → φλεγμονή, αντοχή στο στρες, ανοσία. Το δέρμα δεν "προειδοποιείται" για έκθεση σε UV → καίγεται πιο εύκολα.  Η παθολογική κατάληξη της χρόνιας αποκοπής από το φως: 

Αϋπνία, χρόνια κόπωση, δυσθυμία, κατάθλιψη. Ανοσοκαταστολή – ειδικά σε περιόδους ηλιοφάνειας με.. γυαλιά.  Μειωμένη σύνθεση βιταμίνης D, ακόμα και στοπικά στους οφθαλμούς. Διαταραχή θερμορρύθμισης – δεν ενημερώνεται επαρκώς ο υποθάλαμος.  Μεταβολική δυσρύθμιση και πιθανή επιδείνωση σε προδιαβητικές καταστάσεις. Το επιχείρημα με τα μελανώματα καταρρίπτεται: Οι περισσότερες περιπτώσεις μελανώματος εντοπίζονται σε περιοχές που δεν βλέπουν σχεδόν ποτέ ήλιο: γλουτοί, ράχη, έσω μηροί. Το πρόσωπο και το τριχωτό της κεφαλής, αν και εκτεθειμένα καθημερινά, έχουν από τα χαμηλότερα ποσοστά. Η συσχέτιση του ήλιου με το μελάνωμα είναι στατιστικά ασθενής και όχι αιτιολογική. 

Υπάρχουν περιπτώσεις που τα γυαλιά έχουν ιατρική θέση; 

Ναι: Σε οδήγηση με έντονη αντηλιά. Σε καταστάσεις φωτοφοβίας ή εκφύλισης της ωχράς κηλίδας. Σε ανακλαστικές επιφάνειες όπως χιόνι, θάλασσα, τζάμια. Αλλά η καθημερινή χρήση από παιδιά και ενήλικες για “προστασία”, ακόμη και σε συννεφιά, δεν προστατεύει – απορρυθμίζει.

Η ουσία είναι απλή: Το φως του ήλιου είναι ρυθμιστής ζωής.

Μην το φοβάσαι. Μην τον μπλοκάρεις χωρίς λόγο.  Αντί να αποκόβεσαι από το φυσικό ρυθμό του κόσμου, συντονίσου.  Άσε τον ήλιο να "μιλήσει" στον εγκέφαλό σου. 

Σημείωση: Δεν τα γράφω για να δημιουργήσω φόβο ή "να τα βάλω" με βιομηχανίες. Δεν είμαι κατά της Ιατρικής χρήσης ή της λογικής προστασίας. Απλώς μοιράζομαι όσα βλέπω να επιβεβαιώνονται στη νευροβιολογία και στην παθολογία.  Εσείς, όπως πάντα, έχετε την κρίση και την ευθύνη να αποφασίσετε τι θα κρατήσετε.

Ιατρική και Επιστημονική τεκμηρίωση: Από Γαλάτεια Κουτρούλα

Καλή σας Ημέρα !!  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Η Οικογένεια στην Ελλάδα,

  

Νέο βιβλίο της ΣΤ΄ Δημοτικού με οικογένειες από ομόφυλους γονείς. Ποια ειναι η θέση της Εκκλησίας  που κοιμάται τον ύπνο του δικαίου; Στην σελίδα 10, υπό τον τίτλο: «Η ζωή στο σπίτι μου», 

το βιβλίο αναφέρει τους «τύπους της Ελληνικής οικογένειας», βάζοντας στην ίδια πλευρά την παραδοσιακή οικογένεια με ζευγάρια δύο ανδρών  ή δύο γυναικών, τονίζοντας ότι η Οικογένεια στην Ελλάδα "παρουσιάζει μεγάλη «πολυμορφία» και ότι ανάμεσα στους τύπους οικογένειας συγκαταλέγονται και οι «οικογένειες με δύο γονείς του ίδιου φύλου». Μάλιστα, ρωτάει τα παιδιά: «Από ποιά μέλη αποτελείται η δική σου οικογένεια; Σε ποιον τύπο οικογένειας ανήκει;» Ποιά είναι η θέση της Εκκλησίας;

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Ταπείνωση και Προσευχή μέσα στην Εκκλησία,

 

Με αγάπη από το Άγιον Όρος.

Ο Άγιος Αντώνιος το έχει Προφητεύσει, 

ότι στους έσχατους καιρούς, πολλή πλάνη θα πέσει.

Πολλά τρελά κι ανώμαλα, νόμιμα θα τα κάνουν, μες στις ψυχές των νέων μας, το διάβολο να βάλουν. Οι νέοι θ' αναρωτηθούν, σε πειρασμό θα πέσουν, να ψάξουνε καλύτερα τι φύλο να επιλέξουν. Απίστευτος συντονισμός, όλοι ευθυγραμμισμένοι, μες τα σατανοκάναλα  ωσάν "δαιμονισμένοι". Με όπλο το συναίσθημα, τάχα δικαιοσύνη, τους αφελείς χειραγωγούν, πόση παραφροσύνη! Λοατκι και Τατσόπουλους , συνέχεια προβάλλουν, αποβλακώνουν το λαό, θέλουν να τον τρελάνουν. Πού είσαστε Αρχιερείς, ποιός είναι ο σκοπός σας; κανόνες κι επιτίμια ξεχάστηκαν στο οπλοστάσιό σας. Ο Άγιος Παΐσιος είπε ν'αφοριστούνε, οι ασεβείς πολιτικοί έτσι θα ωφεληθούνε. Με επιτίμιο βαρύ, αν θα τους κανονίσουν, θα ωφεληθούν και θα σκεφθούν  πρίν το νομοθετήσουν. Οι Άγιοι κανόνες μας, γραφτήκαν απ' αγάπη, να θεραπεύουν το κακό , και όποιον παρεκτράπει! Πώς δύναται Χριστιανός, αυτό να το ψηφίσει, και για το νόμο Του Χριστού να αδιαφορήσει; Αισχρό κι αδιανόητο παιδί να υιοθετήσουν, άνθρωποι αμετανόητοι μόνο θα σκανδαλίσουν! Μυλόπετρα να κρεμασθή στο λαιμό  όποιου τολμήσει, μικρόν εκ του ποιμνίου Του τυχόν αν σκανδαλίσει! Συμφέρει λέγει Ο Κύριος,  στη θάλασσα να πέσει, με ανατροφή - διαστροφή παιδί αν καταστρέψει!! Αυτά τα βλέπει η Παναγιά, στον Βύρωνα δακρύζει, παρακαλάει Το Χριστό για να μας Ελεήσει.

Λέει "πώς είναι δυνατόν, τόση αμετανοησία; τα τέκνα Σου πληγωθηκαν απ την αποστασία! Χριστιανοί αιχμάλωτοι, μα τι αναισθησία!" 

Γάμος, Μέγα Μυστήριο, το ανδρόγυνο ενώνει, με αγώνα και με προσευχή Κύριος χαριτώνει!! Το αγαθό, το ευάρεστο, το τέλειο θέλημα Του,  ας δείξουμε,  φιλότιμο τα άτακτα παιδιά Του!! Τα πάντα διορθώνονται, Όλα μεταμορφώνονται, ο νους ανακαινούται . Ναι! "Μη συσχηματίζεσθε" ο Απόστολος φωνάζει, στο αιώνι τούτο προσοχή, εκτός Χριστού σας βγάζει. Τα σώματα μας αδερφοί, θυσία, ζώσα Αγία, ευαρεστείται Ο Θεός γλυκαίνει την καρδία.Πόρνοι, ομοφυλόφιλοι να δείξουμε Μετάνοια, οι Άγγελοι πρώτους εμάς, θα πάνε στα Ουράνια!! 

Ταπείνωση και Προσευχή μέσα στην Εκκλησία, ευγνωμοσύνη Στο Χριστό και Θεία Ευχαριστία. Οι τελῶναι καί αἱ πόρναι προάγουσιν ἡμᾶς εἰς τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν”

Ματθ. 21, 31).

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►