Να φροντίσουμε να πάμε τακτοποιημένοι στο Φως της Αγίας Τριάδος,

 

Να φροντίσουμε να πάμε τακτοποιημένοι στο Φως της Αγίας Τριάδος,

όταν φύγουμε από αυτήν τη ζωή. Εκεί όλα φαίνονται, όπως είναι. Το Φως τα βγάνει όλα στην επιφάνεια. Μπροστά σε Αγγέλους και ανθρώπους. Λογισμούς, αμαρτίες, όλα.

Ό,τι αφήσομε εδώ με τη σωστή Εξομολόγηση, δεν θα φαίνεται εκεί. Θα έχει χαθεί από πάνω μας. Θα έχει σβήσει. 

Η Εξομολόγηση καινουργιώνει την ψυχή

Μας συμφέρει να Ταπεινωθούμε εδώ σε έναν άνθρωπο, στον Πνευματικό, παρά να ρεζιλευόμαστε εκεί παντοτινά σε όλη την Πολιτεία του Ουρανού».

“Η Οσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης”, Ιερά Μητρόπολις Μόρφου, εκδ. Θεομόρφου, Β΄ έκδοση, σελ. 92."

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

H Εξομολόγηση - Μετάνοια,

Σε πόσους από εμάς κοστίζει η Εξομολόγηση; Μήπως οι Εξομολογήσεις μας τις περισσότερες φορές είναι θωπεία του εαυτού μας, για να είμαστε καλύτεροι με τον Θεό, ίσως και με τους ανθρώπους;

Έχουμε ποτέ αναρωτηθεί; Θέλουμε πραγματικά να Μετανοήσουμε αληθινά;

Οι πιο πολλές Εξομολογήσεις είναι αποκύημα της αγάπης του εαυτού μας. 

Εξομολογούμεθα, διότι θέλουμε να τα έχουμε καλά με τον Θεό,για να έχουμε παρρησία ενώπιον του. 

Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Η αληθινή Εξομολόγηση όμως είναι από τις πιο οδυνηρές πράξεις, συγκλονίζεται σύγκορμα η ύπαρξη του ανθρώπου και πονάει. 

Εξομολόγηση σημαίνει να εξευτελίσω τον εαυτό μου, όπως η αιμορρούσα που Ομολόγησε το πάθημα της, δηλαδή μπροστά στα πλήθη των ανθρώπων Ομολόγησε την ασθένειά της. 

Σε πόσους από εμάς κοστίζει η Εξομολόγηση;

Πόσες φορές η Εξομολόγησή μας είναι διάθεση να αποκαλύψουμε την ασχήμια μας, την κενότητα μας, την γυμνότητά μας;

Η Εξομολόγηση είναι εισπήδηση του Ουρανού εντός μας, καταβίβαση της δύναμης του  Θεού. 

Καταλαβαίνουμε τι μας χρειάζεται;   Για να τραβήξεις έναν γάντζο, βάζεις δύναμη. 

Για να ελκύσεις από τον ουρανό την δύναμη, ώστε να συγχωρεθούν οι αμαρτίες σου, καταλαβαίνεις τι αγώνας χρειάζεται;   

Είναι ένα σημείο το οποίο απωθούμε, γιατί δεν θέλουμε να Μετανοήσουμε αληθινά.

Είναι μια ανακούφιση. 

Δημιουργούμε ένα χρεωλύσιο, δηλαδή μια αίσθηση ότι είμαστε καλά, ότι μπορούμε πιο άνετα να συνεχίσουμε να αμαρτάνουμε, να συνεχίσουμε την ψεύτικη χαμοζωή μας.

Μπορεί παρά δείγματος χάριν να υπάρχει Μετάνοια, αλλά να συνεχίσουμε μια ζωή κουβεντολογίου;

Μπορεί να υπάρχει Μετάνοια και να συνεχίζεται η κρίση; 

Είναι δυνατόν να έχω Μετανοήσει και να συνεχίζω να θυμώνω, να εκνευρίζομαι, να παρεξηγούμαι, να αντιμιλώ, να κατακρεουργώ τον άλλον; 

Αυτο είναι Εξομολόγηση;

Είναι δυνατόν -όταν έχω Μετανοήσει -  σήμερα σε αγαπώ και αύριο σε μισώ, σήμερα να υπακούω και αύριο να μην σε ακούω, σήμερα σε υπηρετώ και αύριο σε κατηγορώ;

Δυστυχώς οι Εξομολογήσεις μας είναι κάποια ζεστασιά που προσφέρουμε στην ύπαρξη μας, για να αντέχουμε την ζωή ή είναι ικανοποίηση μιας ψυχολογικής ανάγκης. 

Αλλά ο Θεός δεν ικανοποιεί ψυχολογικές ανάγκες. 

Ο Θεός είναι "Θεός των Πνευμάτων". 

Εκείνος ο οποίος έταξε Σωτηρία και Σταυρό. 

Ως επί το πλείστον όμως Εξομολόγηση για μας είναι:

Λέμε τον πόνο μας για να γιατρευτούμε.

Λέμε το πρόβλημα μας για να πάρουμε θάρρος. 

Λέμε την σκέψη μας για να δικαιωθούμε και να ακούσουμε:

"Ναι παιδί μου, έτσι είναι". 

Τι περίπλοκος είναι ο άνθρωπος!  Έρχονται περιπτώσεις ανθρώπων που Εξομολογούνται επί μία, τρεις, πέντε ώρες και καθόμαστε με τα μάτια ορθάνοιχτα και τους κοιτάζουμε ακίνητοι, διότι εάν τυχόν κουνηθούμε λιγάκι,θα νιώσουν ότι δεν τους παρακολουθούμε. Εάν δεν καθίσουμε έτσι, θα αρχίσουν να κλαίνε ακατάπαυστα, και τότε θα αναρωτηθούμε τι έπαθε;  μήπως Μετενόησε;  Όχι! Κλαίει για να ελκύσει την προσοχή μας, να ελκύσει την καρδιά μας, να μας κάνει να τον συμπονέσουμε, να τον νοιώσουμε, να τον αγαπήσουμε. 

Εξομολόγησις - Μετάνοια

Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Με Ευλάβεια στο Συναξάρι,

 

Με Ευλάβεια στο Συναξάρι,

Όταν ακούμε το Συναξάρι των Αγίων «Τη αύτη ημέρα μνήμη του Άγιου..», να στεκόμαστε όρθιοι με Ευλάβεια, όπως οι στρατιώτες στέκονται προσοχή όταν διαβάζονται τα ονόματα των Ηρωικώς πεσόντων συναδέλφων τους.

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!  Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Nα ζητάς απ’ τον Θεό να σε Φωτίζει, να είναι ή πυξίδα σου ό Χριστός και ή Παναγία.

Να λες πάντοτε, κάθε πρωί: «Χωρίς Εσένα, Θεέ μου, δεν μπορώ να κουνήσω ούτε το δάχτυλο μου».

Και να ζητάς συνεχώς να γίνει ό Θεός Προστάτης της ζωής σου, να σου ανοίξει τον δρόμο, δηλαδή να σε οδηγεί όλη την ήμερα και όσο ζεις μες στη γη. Να γίνει οδηγός σου.

Όπως οι Καπετάνιοι έχουν κάποια πυξίδα, που θα τους καθοδηγεί πως θα πάνε στον προορισμό τους, έτσι κι εσύ να ζητάς απ’ τον Θεό να σε Φωτίζει, να είναι ή πυξίδα σου ό Χριστός και ή Παναγία.

Δεν κάνει να συγκρίνουμε τους Άγιους. Όλοι είχαν έναν σκοπό, να διδάσκουν τον λόγο του Χριστού στη γη. Εσύ δεν κάνει να κρίνεις. «Άγνωστοι αι βουλαί του Κυρίου». Μόνον ό Κύριος μπορεί να κρίνει. Εμείς δεν μπορούμε να πιάσουμε και να κρίνουμε τις βουλές του Θεού. Εσείς δεν μπορείτε και δεν θα κάνετε κάτι, για να ευχαριστήσετε τους Άγιους που φέρετε το όνομα τους; Δεν θα κάνει κάτι ό Πρόδρομος για τον ‘Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο ή ό Ανδρέας για τον Απόστολο Ανδρέα; Εσείς, τηρώντας τις εντολές του Χριστού, θα ευχαριστήσετε τον Χριστό. Όποιος ευχαριστεί το αφεντικό, ευχαριστεί και τους υπηρέτες του. Οι ‘Άγιοι είναι δούλοι του Χριστού. Με αυτόν τον τρόπο θα ευχαριστήσετε τους Άγιους σας. Και θα είναι τότε κοντά σας, για να σας Προστατεύουν και αυτοί και ό Κύριος. Αν έρθει και φανερωθεί μια Κατερίνα, μια Βαρβάρα, μια Παρασκευή, μια Μαρίνα!..Ξέρετε, παιδιά μου, αν έρθει όπως είναι και παρουσιαστεί ή Μαρίνα, αυτός ό ήλιος θα χάσει την ομορφιά του.

Τόση Χάρη έχει αυτή ή Άγια, τόση δύναμη.

Βιβλίο Γ. Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης

Ο Πνευματικός της Μονής Δαδίου. Τόμος Β. Εκδόσεις Ακρίτας

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

ὑψώνει τὸν ἄνθρωπο πάνω ἀπὸ τὴ γῆ, ἡ καθαρότητα_ἡ ἁπλότητα τῆς καρδιᾶς,

 

Δὲν εἶναι τὰ φτερὰ ποὺ μποροῦν νὰ ὑψώσουν τὸν ἄνθρωπο πάνω ἀπὸ τὴ γῆ, άλλά ἡ καθαρότητα καὶ ἡ ἁπλότητα τῆς καρδιᾶς. Πρέπει νὰ εἶσαι ἁπλὸς στὶς πράξεις σου καὶ καθαρὸς στὴ σκέψη καὶ στὰ αἰσθήματά σου. Μὲ τὴν καθαρὴ καρδιὰ θὰ ἀναζητᾶς τὸ Θεό, μὲ τὴν ἁπλότητα θὰ τὸν βρίσκεις καὶ θὰ τὸν χαίρεσαι. Ἡ καθαρὴ καρδιὰ περνάει εὔκολα τὶς πύλες τοῦ οὐρανοῦ.

Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής της Ιεράς Νήσου Πάτμου

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς,

 Ο Άγιος Παντελεήμων ο ιαματικός και ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς.

Κατ’ αρχήν ο Άγιος Νικόλας Πλανάς έγινε Εφημέριος εις τον Άγιον Παντελεήμονα, εις τον Νέον Κόσμον. Η Ενορία του απηρτίζετο από.. 13 οικογένειας. Εις το διάστημα της Εφημερίας του, τον επεσκέφθη ένας Ιερεύς άνευ Ενορίας, τον παρεκάλεσε να συλλειτουργήσουν, και αυτός ως καλός και αγαθός τον εδέχθη ολοψύχως. Αυτός όμως ο Ιερεύς τα συνεφώνησε με τούς τότε επιτρόπους της Έκκλησίας του Αγίου Παντελεήμονος, τον έδιωξαν και τον έστειλαν εις την Έκκλησίαν τού Αγίου Ιωάννου της οδού Βουλιαγμένης (τον «Κυνηγόν», ως τον έλεγαν τότε). Η Ένορία της Έκκλησίας αυτής απηρτίζετο από.. οχτώ οικογενείας! Και η πληρωμή τού Ιερέως ήτανε ένα κομμάτι κρέας από το μανάρι των Απόκρεω ή των Χριστουγέννων. Αυτό δεν τον πείραζε, είχε κεφάλαιον την Νηστείαν. Αρκεί να είχε Εκκλησία να Λειτουργή. Αυτός ο διωγμός από την Εκκλησία τού Αγίου Παντελεήμονος τού έφερε μεγάλο ψυχικό πόνο. Μια βραδιά, φεύγοντας από τον Άγιο Ιωάννη για να πάη στο σπίτι του, έκλαιγε στο δρόμο. Έρημος ο τόπος τότε.

Βλέπει άξαφνα στο δρόμο ένα νεαρό παλληκάρι και τού λέγει:

Τι κλαις, Πάτερ μου;

Κλαίω, παιδί μου, γιατί με διώξανε από τον Άγιο Παντελεήμονα.

Μη λυπείσαι, Πάτερ μου, και εγώ είμαι πάντοτε μαζί σου.

Τού λέγει:

Ποιος είσαι συ, παιδί μου;

Εγώ, τού λέγει, είμαι ο Παντελεήμων, πού μένω στον Νέο Κόσμο- και τον έχασε αμέσως από εμπρός του. Αυτήν την οπτασίαν την διηγείτο ο ίδιος επί λέξει εις μίαν κόρη της συνοδείας του.

Πάντοτε την παραμονή του Αγίου Παντελεήμονος, 

ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς, τελούσε Αγρυπνία στον Ιερό Ναό του στον Ιλισσό. Μια χρονιά όμως ήταν άρρωστος με υψηλό πυρετό. 

Οι δικοί του τον απέτρεπαν να πάει για την Αγρυπνία. Εκείνος φλεγόταν από αγάπη προς τον Άγιο. Και πήγε. Όπως έλεγε αργότερα, τη νύχτα, μετά τη Λιτή ακούμπησε, εξαντλημένος από τον πυρετό, στην άκρη της Αγίας Τραπέζης. Και βλέπει εμπρός του τον Άγιο «να κρατά ένα μικρό ποτήρι γεμάτο φάρμακο» και του λέει:

«Πιέτο, πάτερ μου, να γίνης καλά».

Το πήρε, το ήπιε, έφυγε ο πυρετός, έγινε τελείως καλά. Και έλεγε:

«Επί μίαν εβδομάδα είχα τη γλύκα στο λάρυγγά μου! Το θεώρησα αμαρτία και αγνωμοσύνη να μη το ειπώ..».

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Δίνω αγάπη και εισπράττω αγάπη,

 

«Αν επικρατούσε παντού η αγάπη, πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος μας! 

Αν όλοι έδιναν αγάπη και εισέπρατταν αγάπη, κανένας δεν θα αδικούσε σε τίποτε και οι φόνοι, φιλονικίες, πόλεμοι, επαναστάσεις, κλοπές, πλεονεξίες και όλα τα κακά θα εξαφανίζονταν. 

Ακόμα και το όνομα ''κακία'' θα ήταν άγνωστο». 

Ιερός Χρυσόστομος

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Ο Άγιος Παντελεήμων θεωρείτο Γιατρός και Ανάργυρος.

 

Πώς προέκυψε η φράση «κουτσοί στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα»

Ο Άγιος είναι ο κατεξοχήν Προστάτης των αναπήρων.

Ο Άγιος Παντελεήμων θεωρείτο Γιατρός και μάλιστα Ανάργυρος.

Η γνωστή παροιμία «Κουτσοί, στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα ξεπεζεύουνε!» έχει σχέση με την ιδιότητά του αυτή. 

Η πλούσια παράδοσή μας, έχει πληθώρα ιστοριών για τον Άγιο των αναπήρων και των τυφλών όπως έγινε γνωστός σε μεγάλο βαθμό. Το πραγματικό του όνομά του ήταν Παντολέων, ένεκα όμως της φιλανθρωπίας του, καθώς ελεούσε τους πάντες, μετονομάστηκε σε Παντελεήμων. Και καθώς δε Θεράπευε μονάχα, αλλά φρόντιζε και να ελεεί τους πεινασμένους, να προσφέρει Άρτο σε όσους δεν είχαν να φάνε, καθιερώθηκε στη συνείδηση του λαού μας και ως «ο Προστάτης των αρτοποιών»!

Ο Γεώργιος Μέγας στο έργο του «Ελληνικές γιορτές και έθιμα της λαϊκής λατρείας» καταγράφει χαρακτηριστικά:

«Οι τρόποι με τους οποίους ο Αγιος παρέχει πλούσια τις Θεραπείες του είναι πολλοί και διάφοροι. 

Συνήθως οι ασθενείς προσφεύγουν στ’ Αγιάσματά του. 

Στην Κίο (Καύκασο) «όποιος πονούσε πήγαινε στον Άγιο Παντελεήμονα κι έπαιρνε ένα βάσταγμα (αφιέρωμα) από την Εικόνα του και το κρεμούσε στο Εικονοστάσι του. Το είχεν εκεί, ώσπου να γινότανε καλά ο άρρωστος, κατόπιν έκανε κι αυτός ένα όμοιο βάσταγμα κι επήγαινε και τα κρεμούσε και τα δύο στον Άγιο Παντελεήμονα».»

«Ο Άγιος Παντελεήμονας ήταν ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός στον Πόντο, όπως αναφέρει και ο Ιωάννης Μελετίδης. Ήταν και είναι γιατρός για όλες τις ασθένειες και τα σωματικά ελαττώματα. Χαρακτηριστικά έλεγαν:

«Ούμπαν κοτζοί κι ούμπαν στραβοί στον Αι Παντελεήμονα» (δηλαδή όπου κουτσοί και όπου στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα). Όλοι προσδοκούσαν ότι θα έβρισκαν γιατρειά από τον Άγιο. Μόνο η γερασμένη καρδιά, πίστευαν, δεν παίρνει θεραπεία. 

«Οι άρρωστοι, ολ’ χαίρουνταν, ελπίζ’ νε να λαρούνταν και μονάχον το γερασμένον η καρδά λαρωμονήν κι παίρει (δηλ. οι άρρωστοι όλοι χαίρονταν, ελπίζανε να Θεραπευτούν και μόνο η γηρασμένη η καρδιά θεραπεία δεν παίρνει)». Στον Πόντο και το Καρς (Καύκασος) υπήρχαν πολλές Εκκλησίες και εξωκλήσια στη Χάρη του Αγίου. Μάλιστα λέγεται πως την ημέρα της Γιορτής του επικρατούσε αυστηρά αργία από κάθε χειρωνακτική εργασία. Εξαίρεση, αποτελούσε μόνο η βοήθεια σε χήρες, ορφανά και ανήμπορους. Η συρροή του κόσμου στα Θρησκευτικά πανηγύρια, που είχαν και εμπορικό χαρακτήρα, ήταν ιδιαίτερα μεγάλη στα εξωκλήσια. Πήγαιναν και από μεγάλες αποστάσεις με τα πόδια, ως Τάμα για να εναποθέσουν τις ελπίδες τους στον Άγιο για τη Θεραπεία κάποιας ασθένειας. Μάλιστα, έταζαν ή έφερναν Τάματα.

Χαρακτηριστικοί είναι οι στίχοι ενός τραγουδιού: «Τάζ’νε λαμπάδας σον Αέρ’ ελάδ’ στην Παναϊαν και τριπόπαδοι λουτρούεμαν σον Αε – Παντελεήμον» (δηλ. τάζουν Ααμπάδες στον Άγιο Γεώργιο, λάδι στην Παναγία και λειτουργία από τρεις Παπάδες στον Άγιο Παντελεήμονα).

Την βοήθεια του Αγίου την επικαλούνταν ακόμα και οι Μουσουλμάνοι. Άναβαν κεράκι και έφερναν Τάματα κατάλοιπο ίσως άλλων εποχών ίσως πρώην Χριστιανικής Πίστης ή ακόμα και κρυπτοχριστιανοσύνης. Μετά τη Θεία Λειτουργία ακολουθούσε διασκέδαση με χορούς και τραγούδια.

 ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΛΙΝΚ, Για να δείτε αυτό!!  https://www.facebook.com/reel/3521798017976500

Πολλοί δεν γνωρίζουν.

Άγιος Παντελεήμονας

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

Η υπομονή είναι αγάπη,

 

Η υπομονή είναι αγάπη και χωρίς αγάπη δεν μπορείς να έχεις υπομονή.

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►

H αρετή της υπομονής,

 

Γιατί στο Άγιον Όρος εύχονται «καλές υπομονές!»;

Πολύ απουσιάζει στους βιαστικούς καιρούς μας η αρετή της υπομονής. 

Οι υπομονετικοί συνήθως κερδίζουν. 

Η ανυπομονησία είναι πηγή αρκετών σοβαρών προβλημάτων.

Η υπομονή στις δυσκολίες της ζωής δίνει Πνευματική ωρίμανση. 

Η υπομονή φανερώνει ανδρεία, γενναία και σοφή ψυχή. 

Οι ανυπόμονοι φοβούνται, δειλιάζουν και χάνουν. 

Οι ασθενείς, οι τραυματίες, οι ανάπηροι, οι άνεργοι, οι φτωχοί, έχουν μεγάλη την ανάγκη της υπομονής. Δίχως αυτή εύκολα απελπίζονται.

Συχνά λέμε να κάνουν οι άλλοι υπομονή. Δεν είναι πάντοτε τόσο εύκολο. 

Στο Άγιον Όρος εύχονται «καλές υπομονές!». Συνηθισμένη έκφραση η υπομονή, αλλά δυσκολοκατόρθωτη. Θέλει κόπο, μόχθο, γνώση, Ταπείνωση, ανεκτικότητα, επιμέλεια και καλλιέργεια. 

Η ανυπομονησία συνήθως προέρχεται από τον εγωισμό. Δεν μπορεί κάποιος να αγαπά αληθινά και να μην υπομένει πάντοτε. Όποιος υπομένει, ελπίζει κι έτσι ελευθερώνεται από πικρές περιπέτειες. 

Οι ελπιδοφόροι είναι αισιόδοξοι, καρτερικοί και θαρραλέοι. Θέτουμε ασφυκτικούς χρόνους στους συνανθρώπους μας, τους θέτουμε αυστηρούς όρους και στεναχωρούμεθα που δεν ανταποκρίνονται. Πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή μας αν ήμασταν πιο καρτερικοί.

Ακόμη και στην Πνευματική ζωή μερικές φορές υπάρχει μία προπέτεια. 

Ο Δίκαιος Ιώβ είναι κλασικό παράδειγμα μεγάλης υπομονής.Τους ανυπόμονους δεν τους εμπιστεύεται ο Θεός. Οι άνθρωποι θέλουν γρήγορες και άμοχθες κατακτήσεις. 

Τα αγαθά όμως αποκτιούνται με κόπο. Μέσα από τη σωματική ασθένεια μπορεί να έλθει η ψυχική υγεία. Είναι πολλές οι ευκαιρίες στη ζωή που από το πικρό μπορεί να προέλθει το καλό. Τα εμπόδια της ζωής θέλουν να μας αναστήσουν από την οκνηρία, την αμέλεια και τη χαύνωση. Οι ανυπόμονοι δεν έχουν Χάρη Πνευματική, αφού χαρακτηρίζονται από λύπη, θλίψη, στενοχώρια, κατάθλιψη, μελαγχολία και απογοήτευση.

Σε ένα λαβύρινθο αντιξοοτήτων, σκανδάλων, κοσμικοτήτων, ηδονών, πλεονεξιών και πλανών, ο άνθρωπος παρασύρεται. Όποιος έχει Ταπείνωση και υπομονή αντιστέκεται και κερδίζει. Η υπομονή θα τον συνδράμει σε πολλά καλά. Δεν θα λυγίσει στις συμφορές, δεν θα οδηγηθεί στο διαζύγιο, θα περιορίσει το στόμα του, δεν θα τυραννιέται από τα διάφορα αντίξοα γεγονότα της ζωής. Είναι μεγάλη υπόθεση να υπομένει κανείς τα πικρά συμβάντα της ζωής ατάραχα και αδιαμαρτύρητα. Οι πολλές προκλήσεις, περιέργειες, παραξενιές και δυσκολίες δεν αφήνουν κανέναν να υπομείνει. Η σφοδρή επιθυμία όσων έχουν οι άλλοι και λείπουν στους ίδιους τους κάνει να ανυπομονούν.

Στις διαπροσωπικές σχέσεις χρειάζεται οπωσδήποτε μεγάλη υπομονή. Θα πρέπει να παίρνουμε και τη θέση του άλλου, να ακούμε τον πόνο του, να βλέπουμε την δυσκολία του, να του μιλάμε με επιείκεια και καλοσύνη. Δεν μπορούμε να στεκόμαστε απέναντι του άλλου μόνο με παρατηρήσεις. Υπομονή θα πρέπει να κάνουμε και στον εαυτό μας, να τον γνωρίσουμε, να τον αποδεχθούμε, όποιος κι αν είναι. Η υπομονή δεν προέρχεται μόνο από την ελπίδα, αλλά και από την αγάπη. Αγάπη προς Θεό και άνθρωπο. Αγάπη Θυσιαστική. Αυτός που υπομένει τον άλλο είναι ανεκτικός, πράος, καλοσυνάτος, αζηλόφθονος, χαμογελαστός και ειρηνικός.

Η υπομονή έχει πολλά καλά να προσφέρει στην δύσκολη σύγχρονη ζωή. Είμαστε υποχρεωμένοι να υπομένουμε την αταξία των καιρών, τα προβλήματα των άλλων, τις δυσκολίες του εαυτού μας. Μακάριοι οι υπομένοντες έως τέλους.

+ Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►