Σκλά­βος αυ­τού του χόρ­του, Έτσι από εκεί­νη τη στιγ­μή έκο­ψε το τσι­γά­ρο..

26/3/26

   

1.  Ο Κο­λο­κο­τρώ­νης ήταν μα­νια­κός κα­πνι­στής. Κά­πο­τε είχε πά­ρει 22 πα­λι­κά­ρια και ετοι­μα­ζό­ταν να χτυ­πή­σει τους Τούρ­κους σε μια επι­δρο­μή του. Το βρά­δυ πα­ρέα με τα πα­λι­κά­ρια του, δια­πί­στω­σε ότι είχε τε­λειώ­σει ο κα­πνός και ζή­τη­σε από αυ­τούς λίγο κα­πνό. Αλλά κα­νείς από τα 22 πα­λι­κά­ρια δεν είχε, διό­τι ήταν όλοι άκα­πνοι! Μπρο­στά σε αυ­τήν την κα­τά­στα­ση, ήρθε εις εαυ­τόν και εκ­στό­μι­σε εκεί­να τα πε­ρί­φη­μα λό­για: 

Πώς εί­ναι δυ­να­τόν να ελευ­θε­ρώ­σου­με την πα­τρί­δα μας από την σκλα­βιά των Τούρ­κων, όταν εγώ δεν έχω απε­λευ­θε­ρω­θεί και εί­μαι σκλά­βος αυ­τού του χόρ­του; 

Έτσι από εκεί­νη τη στιγ­μή έκο­ψε το τσι­γά­ρο..

2.  Εάν το κάπνισμα ήταν από τον Θεό, τότε ο άνθρωπος θα ήταν εξοπλισμένος με έναν καπνοδόχο.

Π. Βησαρίωνας Γιοργκουλέσκου

3.  Αυ­τός που κα­πνί­ζει, δεν μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει στην Προ­σευ­χή, και δεν πάει ούτε πόν­το η Προ­σευ­χή του πάνω.

Ένας με ρώ­τη­σε: Εγώ δεν κα­πνί­ζω, ούτε κά­πνι­σα ποτέ.  Η Προ­σευ­χή μου εί­ναι κα­θα­ρή;

Να ξέ­ρε­τε ότι 3 πράγ­μα­τα μο­λύ­νουν την στο­μα­τι­κή Προ­σευ­χή:

Α) Το κά­πνι­σμα.

Β) Το ψέμα και η υπο­κρι­σία.

Γ) Η βλα­σφη­μία μαζί με την κα­τά­ρα.

Γέροντας Εφραίμ Σκήτης του Αγίου Ανδρέα +.


Διπλή γιορτή Ελλάδα μου ξημέρωσε για σένα, το Έθνος κι η Παναγιά σήμερα γίνονται ένα!!

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!  ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!     

   Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Γέρος του Μοριά, σε επιστρόφια νύφης,

 

(+)Αρχιμ.Ανανίας Κουστένης : 

    1. Κάποτε ο Γέρος του Μοριά βρέθηκε σε επιστρόφια νύφης

(Έθιμο που ήθελε η νύφη μετά την πρώτη εβδομάδα του γάμου, να επισκέπτετε το πατρικό της και γινόταν γλέντι). 

Έπεσαν όμως ημέρα Παρασκευή. Στο τραπέζι βρίσκονταν πρωτοπαλίκαρα, οπλαρχηγοί, ένας δεσπότης και ο Πνευματικός πατέρας του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη. 

Τότε ένας πήρε το θάρρος και είπε στο Δεσπότη να Ευλογήσει το τραπέζι και το κρέας γιατί είχαν χαρά. Έτσι και έγινε. 

Ο μόνος που δεν έφαγε ήταν ο Κολοκοτρώνης. Είπε χαρακτηριστικά:   Εγώ τον Τίμιο Πρόδρομο δεν το προδίδω. Έχουμε Νηστεία! 

Γύρισε στο πλάι, και λέει στον Πνευματικό του. Και συ που θα φας,  αύριο θα αρρωστήσεις! Και όντως την επόμενη έκανε πυρετό ο Ιερέας. 

Ο Γέρος του Μοριά έφαγε 10 μετρημένες ελιές. Όταν τον ρώτησαν γιατί δεν τρώει παραπάνω, αποκρίθηκε:  10 ελιές κάνουν μια σταγόνα λάδι, αυτό μου αναλογεί. Αυτοί ήταν οι πρόγονοί μας και επαναστάτες. Για Του Χριστού την Πίστη την Αγία και την Ελευθερία της Πατρίδας μας!!

2.Ενας Γέροντας έλεγε:

«Ο Κολοκοτρώνης ήτανε πολύ μεγάλος. Όσο λίγοι. Όσο κανένας άλλος. Εγώ τον έχω σε σεσωσμένω στον Παράδεισο. Μαζί με άλλους αγωνιστές».  Εκεί είναι ο Κολοκοτρώνης αδελφοί.  Εκεί είναι ο Κολοκοτρώνης μας!

Γι’ αυτό και κάθε Έλληνας και όλοι οι Έλληνες και οι Φιλέλληνες και οι καλοί άνθρωποι της γης, όπου αγαθοί, θα τον βρούμε.

Γιατί ο καθένας μας έχουμε μέσα μας ένα Κολοκοτρώνη!

Και ψυχή, πού αγαπάει τον Θεό, αγαπάει τον τόπο που γεννήθηκε και αγαπάει και τον άνθρωπο.

Τον όποιο άνθρωπο. 

Τον πλησίον, ας τον ονομάσουμε.


Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

« Ὅταν γεμίζης τὸ λαδικό, νὰ πηγαίνης μπροστὰ στὴν Εἰκόνα τῆς Παναγίας»!

 

« Ὅταν γεμίζης τὸ λαδικό, νὰ πηγαίνης μπροστὰ στὴν Εἰκόνα τῆς Παναγίας»!


῾Ο Παπα-Χρυσόστομος, παλαιὸς Σταυρονικητιανός, διηγεῖτο ὅτι, ὅταν πῆγε νὰ Κοινοβιάση στὴν Σταυρονικήτα, ὁ Γερω-Φιλάρετος ὁ Καρουλιώτης (1889-1956) τὸν περιέβαλλε μὲ τὴν ἀγάπη του.

Ὅταν ὁ Π. Χρυσόστομος ἀνέλαβε τὸ Διακόνημα τοῦ παρεκκλησιαστικοῦ, κάποιος προϊστάμενος τοῦ ἔδωσε ἕνα πεντοκάρικο (πέντε ὀκάδες) λάδι καὶ τοῦ εἶπε νὰ κανονίση νὰ τοῦ φθάση, διότι μετὰ ἀπὸ ἕνα χρόνο θὰ τοῦ ξαναδώση λάδι. Φυσικὰ αὐτὸ ἦταν ἀδύνατο.Ὁ Π. Χρυσόστομος ἦταν σὲ ἀπορία καὶ ρώτησε τὸν Γερω-Φιλάρετο. Ἐκεῖνος τοῦ ἀπάντησε μὲ βεβαιότητα, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ φθάση τὸ λάδι.

«Ὅταν γεμίζης τὸ λαδικό, νὰ πηγαίνης μπροστὰ στὴν Εἰκόνα τῆς Παναγίας, νὰ τὸ Σταυρώνης καὶ νὰ Τὴν παρακαλᾶς νὰ τὸ Εὐλογήση»,..

τοῦ εἶπε.

Ἔτσι ἔκανε πάντα ὁ Π. Χρυσόστομος ὅταν ἔπαιρνε λάδι, καὶ ὢ τοῦ Θαύματος! Τὸ πεντοκάρικο ἔφθασε καὶ περίσσεψε..

Ἀπὸ τὴν Ἀσκητικὴ καὶ Ἡσυχαστικὴ Ἁγιορείτικη Παράδοση, ἐκδόσεις Ίερὸν Ήσυχαστήριον «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος», σελ. 55, Ἅγιον Ὄρος 2011.


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Είναι αυτό αρκετό για να Σε φτάσω»,

 

Σε ένα παλιό, απόκρημνο Μοναστήρι, ζούσε ένας νεαρός Μοναχός, ο αδελφός Συμεών. Ο Συμεών είχε μια πολύ απλή Διακονία: ήταν υπεύθυνος να κρατά αναμμένα τα Καντήλια του Καθολικού.

Όμως, ο Συμεών είχε μια μεγάλη αγωνία. Έβλεπε τους άλλους Μοναχούς να Ψάλλουν υπέροχα, να Νηστεύουν αυστηρά ή να γράφουν Πνευματικά βιβλία. 

«Κύριε,» έλεγε κάθε βράδυ, «εγώ δεν έχω κανένα Χάρισμα. Μόνο λάδι βάζω και φιτίλια αλλάζω. Είναι αυτό αρκετό για να Σε φτάσω»;

Ένα βράδυ, ένας βαρύς χειμώνας χτύπησε το Μοναστήρι. Ο αέρας έμπαινε από τις χαραμάδες των παλιών παραθύρων και έσβηνε τα Καντήλια το ένα μετά το άλλο. Ο Συμεών έτρεχε πανικόβλητος με το κερί του. Άναβε το ένα, έσβηνε το άλλο. Τα χέρια του είχαν παγώσει, τα γόνατά του έτρεμαν και η κούραση τον λύγιζε.   Κάποια στιγμή, απελπισμένος, κάθισε στο πάτωμα και έκλαψε. «Δεν μπορώ άλλο, Κύριε. Απέτυχα ακόμα και σε αυτό το μικρό έργο. Το σπίτι Σου έμεινε στο σκοτάδι εξαιτίας μου».  Τότε, μέσα στη βαθιά νύχτα, συνέβη κάτι παράδοξο. Ο Συμεών ένιωσε μια ζεστασιά να πλημμυρίζει τον χώρο, παρόλο που το κρύο έξω θέριζε. Σήκωσε τα μάτια του και είδε πως, αν και τα Καντήλια ήταν σβηστά, οι Εικόνες των Αγίων έφεγγαν από μόνες τους.

Μια φωνή, γαλήνια σαν το μέλι, ακούστηκε μέσα στη σιωπή του Ναού:

«Συμεών, παιδί μου, δεν σε ζήτησα για να μου δώσεις Φως. Εγώ είμαι το Φως. Σε ζήτησα για να μου δώσεις την πρόθεσή σου. Το Καντήλι που άναβες με τόσο κόπο κάθε μέρα, δεν Φώτιζε Εμένα. Φώτιζε το μονοπάτι της δικής σου υπομονής»..  Συχνά νιώθουμε πως πρέπει να κάνουμε "πολλά" για να είμαστε Πνευματικοί ή σωστοί άνθρωποι, όμως ο Θεός δεν κοιτάζει το μέγεθος του έργου, αλλά το βάθος της διάθεσης.

Η αποτυχία μας είναι συχνά η θύρα από την οποία μπαίνει η Χάρη.   Ακόμα και η πιο μικρή, Ταπεινή πράξη (όπως ένας καλός λόγος ή μια σκέψη πριν τον ύπνο) έχει αιώνια αξία.


(Iστορία εμπνευσμένη από την Παράδοση των Πατέρων της ερήμου)


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Η επιλογή άτομα της κοινωνίας, άνθρωποι της ανθρωπότητας,

25/3/26

 

Αξίες vs Αρχές: Η Διάκριση που Καθορίζει την Ύπαρξη,

Τι μας καθοδηγεί στη ζωή; Οι κοινωνικές προσδοκίες ή η εσωτερική μας αλήθεια; Η διάκριση ανάμεσα στις αρχές και τις αξίες αποκαλύπτει αν ζούμε με αυθεντικότητα ή συμμορφωνόμαστε μηχανικά στους κανόνες του περιβάλλοντός μας. Οι αρχές μάς προσφέρουν ασφάλεια και αποδοχή, όμως συχνά μας περιορίζουν. Οι αξίες, αντίθετα, αποτελούν καθολικά σημεία αναφοράς που δίνουν νόημα στις πράξεις μας, ακόμα κι όταν αυτές μάς φέρνουν σε ρήξη με το σύνολο. Οι επιλογές μας δεν είναι απλώς φιλοσοφικές: καθορίζουν τον τρόπο που αισθανόμαστε, σχετιζόμαστε και υπάρχουμε. Όσο περισσότερο ζούμε σύμφωνα με τις αξίες μας, τόσο περισσότερο καλλιεργούμε την εσωτερική μας δύναμη, την ανθεκτικότητα και τη δημιουργικότητά μας. Αν θέλουμε να υπάρχουμε απλώς, μπορούμε να υπακούμε. Αν όμως θέλουμε να ζήσουμε με πληρότητα, χρειάζεται να αφουγκραστούμε εκείνη τη σιωπηλή φωνή μέσα μας που γνωρίζει το σωστό. Η επιλογή είναι δική μας. Τι επιλέγουμε; Να είμαστε άτομα της κοινωνίας ή άνθρωποι της ανθρωπότητας;

Στην καρδιά κάθε ανθρώπινης απόφασης βρίσκεται μια θεμελιώδης ερώτηση: Τι με καθοδηγεί; Οι κοινωνικές προσδοκίες και οι αποδεκτές συμπεριφορές, ή κάτι πιο βαθύ που υπερβαίνει τα όρια του χώρου και του χρόνου;

Αν σταματήσετε για μια στιγμή και σκεφτείτε τις σημαντικότερες αποφάσεις της ζωής σας, θα ανακαλύψετε κάτι εκπληκτικό: όλες οι επιλογές σας ακολουθούν δύο διαφορετικά είδη οδηγών. Κάποιες φορές ενεργείτε σύμφωνα με αυτό που 'πρέπει να κάνετε', αυτό που αναμένει η κοινωνία, η οικογένεια, το επαγγελματικό σας περιβάλλον. Άλλες φορές ενεργείτε από κάτι βαθύτερο, κάτι που νιώθετε ότι είναι απόλυτα σωστό, ανεξάρτητα από το τι θα πει ο κόσμος.

Αυτή η διάκριση δεν είναι απλώς φιλοσοφική πολυτέλεια, είναι η πυξίδα που καθορίζει αν θα ζήσουμε αυθεντικά ως άνθρωποι ή θα περιοριστούμε στο ρόλο του 'συμβατού ατόμου'.


Πίνακας Περιεχομένων

Το Μυστήριο της Διάκρισης: Τι Είναι Αρχές και Τι Είναι Αξίες;

Αρχές: Οι Κώδικες της Κοινωνικής Συμβίωσης

Αξίες: Οι Παγκόσμιοι Φάροι της Ανθρωπότητας

Το Κλασσικό Παράδειγμα: Αντιγόνη εναντίον Κρέοντα

Η Ψυχολογία της Επιλογής: Άνθρωπος ή Άτομο;

Η Παθολογία του Συμβιβασμού

Νευροεπιστημονικές Διαστάσεις της Ηθικής Απόφασης

Το Εκπαιδευτικό Σύστημα ως Μηχανισμός Αναπαραγωγής

Η Κρίση των Αρχών, όχι των Αξιών

Πρακτικές Συνέπειες: Η Επιλογή της Ζωής

Συμπέρασμα: Η Μεγάλη Επιλογή


Αναδημοσίευση από braining gr


read more ►
0 σχόλια

Οι Ηθικές Πράξεις μεταφράζονται σε μια ζωή με νόημα,

 

«Βάλτε πρώτα τις δικές σας ανάγκες», ή «να βεβαιωθείτε ότι έχετε ό,τι χρειάζεστε, και στη συνέχεια, ανησυχείστε για τους άλλους». Ωστόσο, η επιστημονική έρευνα δείχνει ότι αυτός δεν μπορεί να είναι ο καλύτερος τρόπος αν θέλετε να πετύχετε μία ζωή με νόημα.


Δεν εννοείται βέβαια η αυτο-ταπεινωτική παραμέληση ή να στερήσετε από τον εαυτό σας σχέδια και αγαθά που απειλούν την ευημερία σας. Αντίθετα, όταν ένας άνθρωπος ενεργεί συνεχώς με άξονα τα δικά του εγωιστικά κίνητρα, πάνω στα οποία ιεραρχεί τις ανάγκες του πριν από τους άλλους, δεν είναι η καλύτερη επιλογή για μια ουσιαστική ζωή με νόημα.

Οι καθημερινές Ηθικές Πράξεις μεταφράζονται σε μια ζωή γεμάτη νόημα

Μια ευρεία ποικιλία ερευνών προτείνει τα ακόλουθα: η τοποθέτηση των ανάγκων των άλλων πριν από τις προσωπικές, παρέχει στους ανθρώπους μια αίσθηση νοήματος και σκοπού.

banner-desk

Κατ΄αρχάς, ερευνητές, όπως ο Στέγκερ και οι συνεργάτες του, έχουν βρει ερευνητικές αποδείξεις σε μια μελέτη που ονομάζεται «Κάνε το Καλό- Νιώσε Καλά». Όταν οι άνθρωποι βοηθούν τους άλλους, αισθάνονται πιο ευτυχισμένοι. Επίσης, οι ευτυχισμένοι άνθρωποι τείνουν να είναι πιο εξυπηρετικοί (Steger, Kashdan, & Oishi, 2008). Έτσι, υπάρχει ένας κύκλος μεταξύ της Αλληλεγγύης και της Ευτυχίας. Ωστόσο, η ευτυχία είναι διαφορετική από το νόημα της ζωής, αλλά μια τέτοια έρευνα δεν παύει να είναι Ελπιδοφόρα.


Δεύτερον, μια μελέτη μεγάλης κλίμακας, υπό τον Χόφμαν, μελέτησε περισσότερους από χίλιους ενήλικες και διαπίστωσε ότι όταν οι άνθρωποι ενεργούν ηθικά, όχι μόνο αισθάνονται στιγμιαία περισσότερο ικανοποιημένοι, αλλά στην πραγματικότητα αναφέρουν ότι αισθάνονται μια μεγαλύτερη αίσθηση νοήματος στη ζωή τους (Hoffman, Wisneski, Brandt, και Skitka, 2014). 

Αφιερώστε λίγο χρόνο για να σκεφείτε τα ηθικά υποδείγματα ανθρώπων των οποίων η ζωή είναι αξιοσημείωτη και θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική λόγω της ανιδιοτελούς εισφοράς τους στον κόσμο.

Τέλος, μία άλλη έρευνα, όπως αυτή που ηγείται η Πατρίτσια Φράζιερ, έχει βρει ότι σε χρονικές περιόδους όπου το νόημα της ζωής είναι αβέβαιο ή απειλείται, όπως οι φυσικές καταστροφές, οι άνθρωποι ασχολούνται με χρήσιμες ή βοηθητικές δραστηριότητες υπέρ της κοινωνίας, οι οποίες μπορεί να τους βοηθήσουν να ανακτήσουν νόημα στη ζωή τους (Frazieretal., 2012 ). Δηλαδή, όταν οι άνθρωποι βιώνουν ψυχολογικές αναταραχές στη ζωή τους, θα μπορούσαν να στραφούν προς την ικανοποίησητων αναγκών των άλλων, ως ένας τρόπος για να ανακτήσουν την ψυχολογική τους ηρεμία.

Σε έναν εγωιστικό πολιτισμό και «εγώ-επικέντρωσης, βλέπουμε επίσης μια λαχτάρα για νόημα, σκοπό και σημασία. Αν και βέβαια η ηθική δεν είναι πανάκεια που θα χορηγήσει ξαφνικά διαρκές νόημα σε όλους όσους την ασκούν, η ψυχολογική επιστήμη δείχνει ότι βάζοντας τις ανάγκες των άλλων πριν από τις δικές μας, μπορεί να μας βοηθήσει κάνοντας τη δική μας ζωή λίγο πιο ουσιαστική.


Προτεινόμενη βιβλιογραφία:

Frazier, P., Greer, C., Gabrielsen, S., Tennen, H., Park, C., & Tomich, P. (2012). The relation between trauma and prosocial behavior. Psychological Trauma: Theory, Research, Practice, and Policy, 5, 286–294.

Hofmann, W., Wisneski, D. C., Brandt, M. J., & Skitka, L. J. (2014) Morality in everyday life. Science, 345, 1340-1343.

Steger, M. F., Kashdan, T. B., & Oishi, S. (2008). Being good by doing good: Eudaimonic activity and daily well-being correlates, mediators, and temporal relations. Journal of Research in Personality, 42, 22-42.


Αναδημοσίευση από Πηγή: psychologytoday.com 

read more ►
0 σχόλια

Αξίζεις. Ζήτα από το Θεό και την ζωή,

23/3/26

 

Με ρώτησες γιατί τόσα χρόνια δεν έβλεπες. 

Που ήταν όλες αυτές οι αλήθειες που πλέον ξεκάθαρα κοιτάς; 

Γιατί τόσα χρόνια ζούσες στο ψέμα, την παγωνιά και την θλίψη, την μοναξιά και τον φόβο;  

Γιατί επέτρεπες να πληγώνεσαι και να χρησιμοποιείσαι; 

Γιατί επέτρεπες να στήνουν πάνω στο κορμί των ονείρων σου εφιάλτες; Δίκες στημένες του αθώου Χριστού της ψυχής σου; 

-Αντέχεις να ακούσεις την αλήθεια; Θες να μείνεις γυμνή από τα ψέματα σου; 

-Ναι, πλέον ναι. Γυμνή από κάθε ψέμα για μια νέα γέννα. 

-Τότε μάθε, ότι ποτέ δεν ήταν αλλιώς η πραγματικότητα σου. Γιατί όλα αυτά που πλέον βλέπεις και συνειδητοποιείς ήταν πάντα αρνητικά παρόν στην ζωή σου. Εσύ έλειπες. Εσύ δεν ήσουν ο εαυτός σου. Χαμένη από το κέντρο και την αλήθεια σου. Ασύνδετη από την Εικόνα του Θεού μέσα σου ζητούσες το λίγο και μίζερο αντί το μεγάλο και θαυμαστό. Κοιτούσες αλλά δεν έβλεπες, ζούσες αλλά δεν υπήρχες. Η ζωή κυλούσε αλλά εσύ δεν έρεες. Είχες μείνει στην ασφάλεια του λιμανιού, αλλά είχες χάσεις το ταξίδι. Σάπιζες σε νερά που είχαν αρχίσει να μυρίζουν από την ακινησία. 

Φόβοι και ενοχές, πρέπει και μη, συμβάσεις και ψέματα νεκρώνουν την ζωή που κουβαλάμε μέσα μας, ακυρώνουν τις δυνάμεις και δυνατότητες μας, μικραίνουν τα χαρίσματα και ικανότητες μας. 

Δεν είμαστε ανίκανοι, φοβισμένοι είμαστε. 

Δεν είμαστε μικροί, το μεγαλείο μας φοβόμαστε. 

Ποτέ όμως δεν είναι αργά για μετάνοια. Για αλλαγές. Αρκεί να τις πιστέψεις. Αρκεί να τις θελήσεις. Ο Θεός μας λέει, «ζήτησε μου αυτό που θέλεις και θα στο δώσω….»

Αλλά να ξέρεις τι είναι αυτό που στα αλήθεια χρειάζεσαι. Ξεκάθαρα, δυνατά, ικανά. Πείτε μου θέλω να αλλάξω, θέλω να ζήσω, θέλω να χαρώ και ευτυχήσω. Θα είμαι εδώ μαζί σας. 

Μην ζητάς λίγα και μίζερα, ζήτα από τον Θεό, από τον εαυτό σου και τους τους άλλους αυτό που αξίζεις. Κι αυτό που αξίζεις μην ξεχνάς ότι εσύ το ορίζεις. 

Μην δέχεσαι τίποτε λιγότερο από εκείνο που ο Θεός θέλησε για σενα. Ο Θεός σου έδωσε τεράστια αξία μην πουλιέσαι εσύ για ένα ξεροκόμματο. Μια θεσούλα, μια σχεσούλα, μια προσευχούλα, μια βολτούλα, μια παρεούλα. Ότι κάνεις να είναι όμορφο, δυνατό και χαρούμενο. Να δίνεις και να λαμβάνεις. Να χαίρεσαι αυτό που κάνεις και σε αυτό που είσαι, είτε είναι δουλειά ή σχέση, επαφή με τον Θεό, τους άλλους τον εαυτό σου. Να είσαι ερωτευμένη με την ζωή και τα δώρα της. Με τις στιγμές και τα λεπτά της ύπαρξης σου, με τις χαρές και τις χάρες του Θεού. 

Δεν είναι ανάγκη να είναι όλα τέλεια για να είναι πανέμορφα. Δεν είναι ανάγκη να είναι τέλεια για να είναι χαρούμενα κι ευλογημένα. Δεν ζητάμε την τελειότητα, αλλά την χαρά και την ευλογία. Την δοξολογία και ευχαριστία του Θεού για όλα τα δώρα Του ακόμη κι εκείνα που απ φόβο ακόμη δεν ανοίξαμε. 

Αξίζεις. Ζήτα από το Θεό και την ζωή αυτό που έχει ετοιμάσει για σένα. Αξίζεις πολλά περισσότερα από εκείνα που σου έδωσαν, ζήτα από το Θεό αυτά που σου στέρησαν, και ζήσε με ευγνωμοσύνη εκείνα που θα σου δώσει.

π. Χαράλαμπος Λίβυος Παπαδόπουλος  


read more ►
0 σχόλια

Προσευχή για Θεόδωρο Χρήστο, Σας ευχαριστώ, Αναστάσιος

 


Προσευχή για Θεόδωρο Χρήστο

Σας ευχαριστώ, Αναστάσιος 


Καλημέρα, Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

«Χριστέ μου, κράτα τον κόσμο Σου. Κράτα κι εμάς ανθρώπους».

 


«Χριστέ μου, κράτα τον κόσμο Σου. Κράτα κι εμάς ανθρώπους».


Ο κόσμος φλέγεται. Το αίμα κυλά. Ο φόβος απλώνεται. 

Αρχίζει να μυρίζει καμένη σάρκα, η ελπίδα τρεμοσβήνει. 

Κι εμείς δεν αντέχουμε άλλο να παρακολουθούμε.

Είμαστε ήδη μέσα στη Σαρακοστή και πριν γράψουμε ένα οργισμένο σχόλιο, πριν γίνουμε αναλυτές και κριτές, ας σταθούμε στην σιωπή και Προσευχή. 

Για έναν Χριστιανό η Προσευχή δε μπορεί να είναι η τελευταία λύση αλλά η Πρώτη Κίνηση. 

Η Προσευχή είναι ο μόνος τρόπος να σταθούμε μέσα σε αυτό τον κόσμο χωρίς να διαλυθούμε.  

Ας κάνουμε χώρο στην καρδιά μας για τον πόνο του κόσμου.

«Κύριε Ιησού Χριστέ, Θεέ μου,

Εσύ που είδες τον φόβο των ανθρώπων και δεν έστρεψες το πρόσωπό Σου,

σκέπασε τους Λαούς που πολεμούν.

Παρηγόρησε τις μάνες που κλαίνε. Φύλαξε τα παιδιά που τρομάζουν μέσα στη νύχτα.

Προστάτευσε τους νέους που φεύγουν για τα μέτωπα. 

Ενδυνάμωσε τα γηρατειά. 

Τα ζώα που φοβούνται προστάτευσε τα. 

Ειρήνευση και Φώτισε τις καρδιές των ισχυρών.

Σβήσε το μίσος πριν γίνει αίμα.

Και κράτα κι εμένα άνθρωπο.

Να μην συνηθίσω τον πόνο.

Να μην παγώσει η ψυχή μου.

Ελέησον τον κόσμο Σου. Ελέησέ μας».


Λίγα λόγια, αλλά να είναι αληθινά μέσα από την καρδιά μας, με πόνο και όχι αδιαφορία. 

Γιατί η Προσευχή δεν αλλάζει μόνο τον κόσμο. Αλλάζει πρώτα εμάς!!


π. Χαράλαμπος Λίβυος Παπαδόπουλος


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!    Μιχάλης Αντωνιάδης              


read more ►
0 σχόλια

Με Αγάπη,

22/3/26

 

..Μοναξιά νιώθει αυτός που δεν αγαπά, και η μοναξιά γίνεται μεγαλύτερη, όταν θέλω να με αγαπούν. 

Οποιοσδήποτε άνθρωπος, είτε Βασιλιάς, είτε ζητιάνος είναι, μόλις θελήσει να τον αγαπούν, θα δείτε ότι αμέσως θα νιώσει μοναξιά. 

Μόλις αρχίσει να αγαπά, όχι με αγάπη ανθρώπινη αλλά εν τη Εκκλησία, αρχίζει να φεύγει η μοναξιά και ανακαλύπτει πως όλη η Εκκλησία, οι πάντες, είναι μαζί του.


Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης.


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!!         Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια