Οι Άγιοι και οι Πατέρες της Εκκλησίας τόνιζαν ότι ο ρόλος του αναδόχου (νονού) δεν είναι μια απλή κοινωνική ή τυπική υποχρέωση, αλλά μια βαριά Πνευματική Διακονία και εγγύηση ενώπιον του Θεού.
Οι κυριότερες αναφορές των Αγίων για τους αναδόχους επικεντρώνονται στα εξής:
1.Η τεράστια ευθύνη και ο φόβος της κρίσης.
• Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: Τόνιζε ότι αν οι ανάδοχοι γνώριζαν το μέγεθος της ευθύνης και των υποσχέσεων του Βαπτίσματος, θα απέφευγαν τον ρόλο αυτό.
• Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Προειδοποιούσε πως η αμέλεια στην Πνευματική καθοδήγηση επιφέρει μεγάλη καταδίκη, καθώς φέρουν τον τίτλο του «Πνευματικού πατέρα».
• Άγιος Κλεόπας Ήλιε: Σημείωνε ότι οι ανάδοχοι είτε σώζονται ανατρέφοντας με φόβο Θεού τα παιδιά, είτε τιμωρούνται για την οκνηρία τους.
2.Τα προσόντα του αναδόχου
• Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης: Υπογράμμιζε ότι
οι ανάδοχοι πρέπει να είναι φιλευσεβείς και ικανοί να διδάξουν την Ορθόδοξη Πίστη.
3.Το πρακτικό καθήκον μετά τη Βάπτιση
• Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης: Επεσήμανε ότι ο νονός οφείλει να μαθαίνει στο παιδί να πηγαίνει στην Εκκλησία, να Κοινωνεί και να ζει Χριστιανικά.
Σύμφωνα με την Πατερική παράδοση, ο ανάδοχος λειτουργεί ως εγγυητής του νηπίου, δανείζοντας τη φωνή του για την Ομολογία της Πίστης και αναλαμβάνοντας την Πνευματική πορεία του παιδιού.
Καλή σας Ημέρα !! Μιχάλης Αντωνιάδης

0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου