Ὁ Ὅσιος Γεώργιος τῆς Δράμας,

 

Μία ἡμέρα, ποὺ ὁ 'Όσιος Προσευχόταν μόνος του, τοῦ παρουσιάσθηκε ἕνας καβαλλάρης, καὶ τὸν πῆρε μαζί του.Τοῦ μίλησε μὲ ἀγάπη καὶ τοῦ ἀνέφερε ποῦ θὰ τὸν πήγαινε καὶ τί θὰ ἔκανε ἐκεῖ ποὺ θὰ τὸν ἄφηνε. Ή ἀπόσταση ποὺ διήνυσαν ἦταν μεγάλη, ἀλλὰ τὴ διέβησαν σὲ σύντομο χρόνο.

Ὁ νέος αὐτὸς συνοδός του ἦταν ὁ Μεγαλομάρτυς 'Άγιος Γεώργιος ὁ Τροπαιοφόρος, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα θὰ λάμβανε καὶ θὰ τοῦ ἦταν Προστάτης καὶ Φύλακας γιὰ ὅλη τὴν κατοπινή του ζωή.

Μία νύχτα ὁ Ἀναστάσης  (Ὁ Ἀναστάσης Σπυριδόπουλος φιλοξένησε γιὰ δύο χρόνια περίπου στὸ σπίτι του τὸν Ὅσιο Γεώργιο Καρσλίδη κατὰ Παράκληση τοῦ Ὁσίου) ἄκουσε ποδοβολητὸ ἄλογου στὴν αὐλή. Βγῆκε στὸ παράθυρο καὶ εἶδε ἕναν νεαρὸ ἀστραφτερὸ καβαλάρη νὰ ξεπεζεύει καὶ νὰ ἀνεβαίνει τὶς σκάλες. Μπῆκε στὸ σπίτι καὶ ἀκούστηκε νὰ ἀνοίγει ἡ πόρτα τοῦ δωματίου τοῦ Γέροντα. Ὅλη τὴ νύχτα ἀκούγονταν συνομιλίες. Τὸ πρωΐ ὅταν ξημέρωσε, ρώτησε τὸν Γέροντα:

Γέροντα, ἀπόψε εἶχες ἐπισκέπτη;

Ναί, τοῦ ἀπάντησε. Ἦταν ὁ Ἅγιος Γεώργιος! Λοιπόν, ἀφοῦ τὸν εἶδες γιατί δὲν σηκώθηκες νὰ ἀνάψεις τὸ Θυμιατό, νὰ τοῦ ζητήσεις, νὰ τὸν ἐπικαλεστεῖς καὶ ὅ,τι θὰ ζητοῦσες νὰ σοῦ γινόταν;

Δυστυχῶς, λέει ὁ Ἀναστάσης, ἐγὼ τότε δὲν ἤξερα τίποτε ἀπὸ πνευματικά..

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Ὁ Ὅσιος Γεώργιος τῆς Δράμας, ὁ Ἅγιος τῶν πτωχῶν καὶ τῶν πονεμένων» Ἔκδοση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἀναλήψεως τοῦ Σωτῆρος, Ταξιάρχες (Σίψα).

Μιχάλης Αντωνιάδης