Χαρὰ γίνεται στὸν οὐρανὸ γιὰ ἕναν ἁμαρτωλὸ ποὺ Μετανοεῖ.

 

Ἂν πάτε στὶς κατακόμβες τοῦ Ἁγίου Δημητρίου στὴ Θεσσαλονίκη, θὰ δεῖτε, ὅτι οἱ τότε Χριστιανοὶ εἶχαν τὸ 

Ἅγιο Ποτήριο ἀπὸ πηλό. 

Ὅπως ἔψηναν τὰ σταμνιά,  ἔτσι ἔψηναν  τὸ Ἅγιο Ποτήριο. Καὶ ἐντούτοις ὑπῆρχαν πολλοὶ Χριστιανοὶ Ἅγιοι. 

Σήμερα ἔχουμε χρυσὰ Ἅγια Ποτήρια καὶ ἔχουμε Χριστιανοὺς πονηροὺς μέσα στὴν Ἐκκλησία, νὰ μὴ πῶ κάτι ἄλλο..Δὲν μποροῦμε λοιπὸν νὰ «κρυβόμαστε» πίσω ἀπὸ τὶς δωρεές μας, ὅτι

 βοηθήσαμε νὰ χτιστεῖ μία Ἐκκλησία, διότι ὁ Θεὸς δὲν ξεκινάει νὰ λαμβάνει ἀπὸ τὰ ὑλικὰ πράγματα ποὺ τοῦ προσφέρουμε καὶ εἶναι δικά του, ἀλλὰ θέλει πρῶτα κάτι δικό μας. Καὶ τὸ δικό του ποὺ ἔχει ὁ ἄνθρωπος νὰ προσφέρει εἶναι μόνο ἁμαρτίες.

 Χαρὰ στὸν οὐρανὸ δὲν γίνεται ὅταν κάνεις δωρεὰ ἕναν πολυέλαιο, ἀλλὰ ὅταν δώσεις τὶς ἁμαρτίες σου. Χαρὰ γίνεται στὸν οὐρανὸ γιὰ ἕναν ἁμαρτωλὸ ποὺ Μετανοεῖ.

Ἂς τὸ ἔχουμε αὐτὸ ὑπόψιν, γιὰ νὰ μὴ βρεθοῦμε μπλεγμένοι ὅταν πάμε πάνω..

Δημήτριος ΠαναγόπουλοςἹεροκήρυκας. †

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης