Ο νους του ανθρώπου, μετά την πτώση του Αδάμ, είναι αδρανής, νωθρός είναι φυγόπονος. Και του αρέσουν οι πάσης φύσεως ηδονές, κάθε μορφή ξεκούρασης. Και θα πρέπει κανείς να εφεύρει ένα τρόπο σωματικού και διανοητικού πόνου ή κόπου, ώστε ο νους (αυτός ο αντάρτης και αλήτης) λίγο να μαζεύεται από τις τόσες σκέψεις. Η νοερά Προσευχή αποτελεί τον πιο ιδανικό τρόπο, αφού και τα πάθη θα θεραπεύσει, αλλά και τους λογισμούς θα μειώσει..
Όταν κανείς Ταπεινώνει τον εαυτόν του, αμέσως η Θεία Χάρη Φωτίζει τον νου του και ο νους πλατύνεται και διευρύνεται. Έχει αυτό το Χάρισμα ο νους.
Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα, Άγιον Όρος +
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης

0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου