Η Ανάσταση γίνεται τροφή,

Καθώς πλησιάζει το Πάσχα, οι ειδήσεις για ανασφάλεια στα Ιεροσόλυμα και το ενδεχόμενο να μη πραγματοποιηθεί η Τελετή ή να μη μεταφερθεί το Άγιο Φως στην Ελλάδα προκαλούν ανησυχία αλλά και κακόβουλα σχόλια. Όμως το γεγονός αυτό μπορεί να γίνει αφορμή να θυμηθούμε τι ακριβώς Εορτάζουμε. 

Το Χριστιανικό Πάσχα δεν είναι πρωτίστως μια συγκινητική Τελετή ή ένα Θαυμαστό σημείο, αλλά η ίδια η Ανάσταση του Χριστού, το γεγονός που θεμελιώνει την Πίστη και την ύπαρξη της Εκκλησίας. 

Ο Απόστολος Παύλος το θέτει με απόλυτη σαφήνεια: αν δεν Αναστήθηκε ο Χριστός, τότε το Κήρυγμα και η Πίστη μας είναι κενά. πρβλ.Α΄Κορ. 15:14.

Το ερώτημα λοιπόν είναι: Ποιό είναι το κεντρικό στοιχείο του Εορτασμού του Πάσχα; Η αφή και η μεταφορά του Αγίου Φωτός ή η Τέλεση της Θείας Ευχαριστίας;

Η Ορθόδοξη Παράδοση δεν αφήνει περιθώριο σύγχυσης: 

στο κέντρο του Πάσχα βρίσκεται ο ίδιος ο Αναστημένος Χριστός, και η κατεξοχήν συνάντηση μαζί Του γίνεται στη Θεία Λειτουργία. Η Θεία Ευχαριστία δεν είναι ένα εθιμικό «καθήκον» των ημερών ούτε μια συγκινησιακή κορύφωση του Εορταστικού κλίματος, Είναι η σύναξη της Εκκλησίας «ἐπὶ τὸ αὐτό», όπου ο Χριστός προσφέρει τον εαυτό Του και μεταδίδεται στους Πιστούς ως Σώμα και Αίμα, «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον». Έτσι, η Ανάσταση δεν τιμάται μόνο με φωταψίες, Ύμνους και Αναστάσιμες Ευχές, αλλά βιώνεται ως κοινωνία με τη Ζωή που νίκησε τον θάνατο και ως ένταξη του ανθρώπου στο Αναστάσιμο ήθος της Εκκλησίας.

Το Άγιο Φως έχει τη δική του θέση ως Θαυμαστό σημείο και ως χαρά για τους Πιστούς. Κανείς δεν πρέπει να το υποτιμήσει. Δεν αποτελεί όμως Μυστήριο της Εκκλησίας, ούτε είναι αναγκαία προϋπόθεση για να τελεστεί το Πάσχα. 

Η Εκκλησία δεν εξαρτά την ύπαρξή της από μια συγκεκριμένη τελετή σε έναν τόπο, όσο Ιερός κι αν είναι. 

Η Ανάσταση «δεν μεταφέρεται» με πτήση είναι ήδη παρούσα όπου τελείται η Θεία Ευχαριστία.

Αξίζει επίσης να γνωρίζουμε και το εξής: η μεταφορά του Αγίου Φωτός με ειδικές πτήσεις και κρατικές τιμές είναι σχετικά πρόσφατη πρακτική και αφορά λίγες Ορθόδοξες Χώρες. Εκατοντάδες Ορθόδοξες Κοινότητες ανά τον κόσμο—στην Αφρική, στην Ασία, στην Ευρώπη της διασποράς, στην Αμερική, στην Ωκεανία—είναι πρακτικά αδύνατον να λαμβάνουν το Φως από τα Ιεροσόλυμα. 

Κι όμως,αυτοί οι Πιστοί δεν κάνουν «μισό Πάσχα». Τελούν κανονικά την Αναστάσιμη Ακολουθία και τη Θεία Λειτουργία, και Ευλογούν το Φως από την ακοίμητη κανδήλα του Ιερού Βήματος, ως σημείο της Αναστάσιμης χαράς. Η ουσία δεν βρίσκεται στην προέλευση του Φωτός, αλλά στο ότι η Εκκλησία Ομολογεί και ζει τον Αναστάντα Χριστό.

Αν, λοιπόν, φέτος υπάρξουν εμπόδια στην τελετή ή τη μεταφορά του Αγίου Φωτός, αυτό δεν θα είναι  Θεολογική καταστροφή. 

Το Πάσχα δεν κινδυνεύει, διότι το Πάσχα είναι ο ίδιος ο Χριστός, και η Εκκλησία Τον συναντά με τον πιο πραγματικό τρόπο στη Θεία Ευχαριστία. 

Εκεί η Ανάσταση γίνεται τροφή, ελπίδα, συγχώρηση, δύναμη για Μετάνοια και ανακαίνιση. Και από εκεί ξεκινά η αληθινή «μετάδοση» του Φωτός: να γίνει η ζωή μας Αναστάσιμη, Φωτισμένη από την Πίστη, με περισσότερη ειρήνη, πραότητα και έλεος, ιδιαίτερα σε εποχές πολέμου και φόβου.

Γι’ αυτό, το πιο σημαντικό ερώτημα δεν είναι αν θα φτάσει στην Ελλάδα το Άγιο Φως από τα Ιεροσόλυμα, αλλά αν θα φτάσει στην καρδιά μας το Φως του Αναστάντος Χριστού μέσα από τη ζωή της Εκκλησίας: την Μετάνοια, τη Συγχώρηση, τη συμμετοχή στη Θεία Λειτουργία και, κυρίως, τη Θεία Κοινωνία. Εκεί βρίσκεται η καρδιά του.

Νεκτάριος Τσίλης, Μητροπολίτης  Χόνγκ Κόνγκ

Μιχάλης Αντωνιάδης