Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς καὶ Ὁμολογητὴς τοῦ Χριστοῦ Βαλεριάνος Νοβίτσκι (1897- 1930)
Ἑορτάζει στὶς 23 Φεβρουαρίου.
«Γιὰ νὰ μὴ μὲ ἐκτελέσουν, μοῦ ζήτησαν ν’ ἀπαρνηθῶ τὸν Θεὸ καὶ τὴν Ίεροσύνη. Δὲν δέχτηκα. Θὰ τὰ βγάλεις πέρα μόνη σου μὲ τὰ παιδιά; Ἡ Πρεσβυτέρα τοῦ ἀπάντησε μ’ ἕνα ἄλλο σύντομο σημείωμα: Μὴν ἀπαρνηθεὶς οὔτε τὸν Θεὸ οὔτε την Ίεροσύνη. Ἐμένα θὰ μὲ βοηθήσει ὁ Κύριος.»
Ὁ Ἱερομάρτυς Βαλεριανὸς γεννήθηκε τὸ 1897 στὸ χωριὸ Τελιάντοβιτς τῆς ἐπαρχίας Μίνσκ. Ἦταν γιὸς τοῦ Ίερέα τοῦ χωριοῦ Π. Βασιλείου Νοβίτσκι.
Τὸ 1918 ἡ ἄθεη σοβιετικὴ ἐξουσία ἔκλεισε τὸ Ἐκκλησιαστικὸ Σεμινάριο τοῦ Μίνσκ, ὅπου φοιτοῦσε ὁ Βαλεριανός, κι ἔτσι ὁ νεαρὸς Ίεροσπουδαστὴς δὲν πρόλαβε νὰ ὁλοκληρώσει τὶς σπουδές του.
Τὸ 1921 μπῆκε στὴ Νομικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Λευκορωσίας, ἀλλὰ τὴν ἐγκατέλειψε δύο χρόνια ἀργότερα ὅταν πέθανε ὁ πατέρας του. Ἀποφάσισε τότε νὰ ἀφιερωθεῖ στὴν ὑπηρεσία τοῦ Κυρίου καὶ νὰ γίνει Ίερέας. Πράγματι ἀφοῦ νυμφεύθηκε, χειροτονήθηκε καὶ διορίστηκε Έφημέριος τοῦ ναοῦ τῆς Ἁγίας Τριάδος τοῦ Τελιάντοβιτς, στὴ θέση τοῦ πατέρα του.
Οἱ κάτοικοι τοῦ χωριοῦ βρῆκαν στὸ πρόσωπο τοῦ Π. Βαλεριανοῦ ἕναν ποιμένα μὲ μεγάλη καλοσύνη, ἐνάρετη ζωὴ καὶ ἔνθεο ζῆλο. Ἦταν σαγηνευτικὸς Ίεροκήρυκας καὶ μὲ τὴ διδαχή του κατόρθωσε νὰ ἐπαναφέρει στοὺς κόλπους τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας πολλοὺς πλανεμένους ἀνθρώπους.
Μὲ τὴ δημιουργία τῶν κολχὸζ καὶ τὴ σταδιακὴ δήμευση τῶν περιουσιῶν τῶν χωρικῶν, ἐντάθηκε καὶ ἡ ἀθεϊστικὴ προπαγάνδα. Στὸ γειτονικὸ χωριὸ Λότβιν ἱδρύθηκε ἀντιθρησκευτικὴ ὀργάνωση. Ὁ Π. Βαλεριανὸς δήλωσε ὅτι δὲν θὰ κήδευε τοὺς χωρικοὺς ποὺ θὰ συμμετεῖχαν στὶς δραστηριότητες αὐτῆς τῆς ὀργανώσεως.
Στοὺς συγγενεῖς του, ποὺ ζοῦσαν στὴ Δυτικὴ Λευκορωσία - ἡ περιοχὴ αὐτὴ ἀνῆκε τότε στὴν Πολωνία-, ἔγραφε: ..Κάθε μέρα ἡ κατάσταση ἐπιδεινώνεται. Στὸ χωριό μας θέλουν νὰ δημιουργήσουν κολχόζ, καὶ ἐπειδὴ οἱ κάτοικοι ἀντιδροῦν, τοὺς λένε νὰ σηκωθοῦν καὶ νὰ φύγουν. Σὲ κάθε περίπτωση τὸ κολχὸζ θὰ γίνει.. Δὲν πρόκειται νὰ ἐγκαταλείψω την Ίεροσύνη, μολονότι ἀνησυχῶ γιὰ τὰ παιδιά, ποὺ θὰ πεινάσουν. Στὰ κολχόζ, ποὺ ὀργανώνονται σὲ κάθε χωριό, κυριαρχεῖ ἡ ἀντιθρησκευτικὴ προπαγάνδα. Ὁ ἀριθμὸς τῶν Ένοριῶν συνεχῶς μειώνεται, ἐνῷ οἱ φόροι, ποὺ μᾶς ἐπιβάλλονται, συνεχῶς αὐξάνονται. Οἱ ἀρχὲς ἐπιχείρησαν νὰ δημεύσουν τὸν Ναό μας καὶ νὰ τὸν μεταβάλουν σὲ ἀποθήκη σιτηρῶν, ἀλλὰ ἡ σθεναρὴ ἀντίδραση τῶν Ένοριτῶν ἀποσόβησε τὸ κακό. Ἔχετε, ἄραγε, ἀγαπητοί μου, ἔστω καὶ ἀμυδρὴ ἐντύπωση τοῦ τί συμβαίνει ἐδῶ; Τὸ αὔριο θὰ εἶναι φοβερό, ἀλλὰ μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ ἐλπίζω ὅτι θ’ ἀντιμετωπίσω τὴ φτώχεια καὶ τὴν πεῖνα, δίχως νὰ ἀρνηθῶ την Ίεροσύνη..
Στὸ Μὶνσκ κατέλαβαν τὸν Καθεδρικὸ Ναὸ καὶ τὸ γυναικεῖο Μοναστήρι. Ἂν πάρουν τὴν Έκκλησία μας γιὰ νὰ τὴν κάνουν λέσχη, θὰ πρέπει νὰ ἐξαφανίσω τὸν τάφο τοῦ πατέρα μου, ἰσοπεδώνοντας τον, καὶ νὰ πάρω τὸν Σταυρό, γιὰ νὰ μὴ βεβηλωθεῖ κι αὐτός.. Ὁ Π. Βαλεριανὸς συνελήφθη στὶς 14 Ἰανουαρίου τοῦ 1930 καὶ κλείστηκε στὴ φυλακὴ τῆς πόλης Σλούτσκ, μὲ τὴν κατηγορία ὅτι προπαγάνδιζε ἐναντίον τῶν κολχόζ. Ἡ Πρεσβυτέρα του Δομινίκα πῆγε στὴ φυλακή, ἀλλὰ δὲν τὴν ἄφησαν νὰ τὸν δεῖ. Ὁ Π. Βαλεριανὸς κατάφερε νὰ τῆς στείλει μόνο ἕνα λιγόλογο σημείωμα:
«Γιὰ νὰ μὴ μὲ ἐκτελέσουν, μοῦ ζήτησαν ν’ ἀπαρνηθῶ τὸν Θεὸ καὶ τὴν Ίεροσύνη. Δὲν δέχτηκα. Θὰ τὰ βγάλεις πέρα μόνη σου μὲ τὰ παιδιά;» Ἡ Πρεσβυτέρα τοῦ ἀπάντησε μ’ ἕνα ἄλλο σύντομο σημείωμα: «Μὴν ἀπαρνηθεὶς οὔτε τὸν Θεὸ οὔτε την Ίεροσύνη. Ἐμένα θὰ μὲ βοηθήσει ὁ Κύριος.».
Στὶς 23 Φεβρουάριου τοῦ 1930 ὁ Π. Βαλεριανός, ἡλικίας τριάντα τριῶν ἐτῶν, καταδικάστηκε σὲ θάνατο μὲ τουφεκισμό. Ἕνας ἀπὸ τοὺς δημίους του διηγήθηκε ἀργότερα πώς, ὅταν τὸν ὁδήγησαν σ’ ἕνα δάσος γιὰ νὰ τὸν ἐκτελέσουν μαζὶ μὲ ἄλλους δύο Ίερεῖς, τοῦ πρότειναν ἀκόμα μιὰ φορὰ ν’ ἀρνηθεῖ τὸν Θεὸ καὶ τὴν Ίεροσύνη, προκειμένου ν’ ἀποφύγει τὸν θάνατο, ἀλλὰ ἐκεῖνος δὲν λύγισε. Τὴν ἴδια στάση τήρησαν καὶ οἱ ἄλλοι Ίερεῖς. Ὕστερα ἀπ’ αὐτό, τοὺς πρόσταζαν νὰ σκάψουν τὸν τάφο τους μὲ τὰ ἴδια τους τὰ χέρια καί, ἀφοῦ τοὺς ἐκτέλεσαν, τοὺς ἔθαψαν ἐκεῖ.
Βιβλιογραφία: Ἅγιοι κατάδικοι Ρῶσοι Ἱερομάρτυρες καὶ Ὁμολογητὲς τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνα Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου.
Μιχάλης Αντωνιάδης
.png "English"){kind=small}
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου