Πατήσια. Το αρχηγείο της Ηρωίδας Λέλας Καραγιάννη,

29/3/26

 Μ' αρέσει το περπάτημα. Και περπατώ πολύ. Μου δίνει μια αίσθηση ελευθερίας το περπάτημα.  Πρόσφατα, λοιπόν, βρέθηκα μπροστά σε μια συγκινητική εικόνα. 

Περπατώντας, έτυχε να περάσω μπροστά από το σπίτι της Λέλας Καραγιάννη, στα Πατήσια. Αυτό το σπίτι, που ήταν το αρχηγείο της Ηρωίδας Λέλας Καραγιάννη και της αντιστασιακής οργάνωσης "Μπουμπουλίνα".. εκεί όπου εξυφαίνονταν τα σχέδια ενάντια των Γερμανών Ναζί.

Ένας συμπαθέστατος δάσκαλος με μια μικρή ομάδα μαθητών στεκόταν απέναντι από το σπίτι και εξηγούσε με μεγάλη ευσυνειδησία στα παιδιά  για το ποιά ήταν η Λέλα Καραγιάννη, το πώς αντιστάθηκε στους κατακτητές κατά τη διάρκεια της κατοχής και για το φρικτό της τέλος.

Στάθηκα και άκουγα. Τα παιδάκια, στην πλειοψηφία τους, παιδάκια μελαμψά με κοτσιδάκια και άλλα σκουρόχρωμα. Του δημοτικού. Ένα δυο παρακολουθούσαν. Τα υπόλοιπα πειραζόντουσαν, γελούσαν και ένα βαριότανε θανασίμως. Άκουγα, λοιπόν.. έβλεπα και τα παιδάκια που είχαν αλλού το μυαλό τους.. κι 

αναρωτιόμουνα Τι να καταλάβει ένα παιδάκι που προέρχεται από την Κένυα, το Κογκό ή το Μαρόκο (και που ξαφνικά βρέθηκε στη χώρα μας) για τους αγώνες μιας εμβληματικής Ελληνίδας ; Που έδωσε τη ζωή της για την ελευθερία της χώρας μας; Και πόσο θα αισθανθεί ένα αλλοδαπό παιδάκι το μέγεθος της θυσίας μιας Ελληνίδας ; Το βάρος της ιστορίας μας ; Γιατί να συγκινηθεί ; Και το παιδάκι, και ο μπαμπάς του και η μαμά ;

Μετάγγιση στις ρίζες και στην ιστορία ενός τόπου δεν γίνεται !

Γωγώ Αντζολετάκη.


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!!    Μιχάλης Αντωνιάδης