«Εἰ ἡμάρτομεν, Νηστεύσωμεν, ὅτι ἡμάρτομεν»,

 «Εἰ ἡμάρτομεν, Νηστεύσωμεν, ὅτι ἡμάρτομεν».

Αν αμαρτήσαμε, Νηστεύουμε ως Μετάνοια.

Η Νηστεία γίνεται φάρμακο, Ταπείνωση, επιστροφή.

«Εἰ δὲ μὴ ἡμάρτομεν, Νηστεύσωμεν, ἵνα μὴ ἁμάρτωμεν».

Αν δεν αμαρτήσαμε, πάλι Νηστεύουμε ως προφύλαξη.

Η Νηστεία λειτουργεί προληπτικά, φυλάσσοντας τον άνθρωπο σε εγρήγορση.

«Δῶμεν ὃ ἔχομεν, τὴν Νηστείαν». Ας προσφέρουμε στον Θεό αυτό που έχουμε και μπορούμε:

τον κόπο της Νηστείας, την Εγκράτεια, τη μικρή μας θυσία.

«Καὶ λάβωμεν ὃ οὐκ ἔχομεν, ἀπάθειαν». Και θα λάβουμε αυτό που δεν έχουμε από μόνοι μας:

την απάθεια 

– όχι αναλγησία, αλλά ελευθερία από τα πάθη, καθαρή καρδιά.

Το κεντρικό νόημα

Η Νηστεία:

δεν είναι τιμωρία,

δεν είναι τυπικό καθήκον,

δεν είναι απλή διατροφική αλλαγή.

Είναι μέσο θεραπείας, είτε:

για ίαση της πτώσης (Μετάνοια),

είτε για φύλαξη της χάριτος (Πνευματική επαγρύπνηση).

Ο άνθρωπος δίνει κάτι μικρό και ανθρώπινο

και ο Θεός χαρίζει κάτι μεγάλο και Θεϊκό.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!   Μιχάλης Αντωνιάδης