Παιδί μου, γαντζώσου από την Παναγία και θα με θυμηθείς!!
Να λες τους Χαιρετισμούς τής Παναγίας στο δρόμο, και το “Θεοτόκε Παρθένε” δεν θα το αφήνεις από το στόμα σου.
Άγιος Αθανάσιος Χαμακιώτης
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Ό Θεός για το καλό μας φροντίζει πάντα,
Ήρθε κάποιος στο Καλύβι και μού είπε: «Γιατί οί Καλόγεροι πηγαίνουν στους γιατρούς και δέν τους βοηθάει ό Χριστός τους και ή Παναγία τους νά γίνουν καλά;».
«Αυτήν τήν ερώτηση, τού λέω, μού τήν έκανε και ένας Εβραίος γιατρός». «Αυτός δέν είναι Εβραίος», μού λέει ένας πού ήταν μαζί του. «Δέν έχει σημασία πού δέν είναι Εβραίος, τού λέω. Αυτή ή ερώτηση Εβραίου είναι. Και θά σας πώ τήν απάντηση πού έδωσα στον Εβραίο, αφού είναι όμοια ή περίπτωση. Έσύ, σαν Εβραίος πού είσαι, του είπα, έπρεπε να ξέρης άπ” έξω την Παλαιά Διαθήκη. Εκεί στον Προφήτη Ησαΐα αναφέρει ότι ό Θεός χάρισε στον Βασιλιά Έζεκία, επειδή ήταν πολύ καλός, ακόμη δεκαπέντε χρόνια ζωής. Έστειλε τόν Προφήτη Ησαΐα και είπε στον Βασιλιά: Ό Θεός σού χαρίζει ακόμη δεκαπέντε χρόνια ζωής, γιατί διέλυσες τά άλση των ειδωλολατρών. Και γιά τήν πληγή σου – ο Βασιλιάς είχε και μιά πληγή – είπε ό Θεός νά βάλης επάνω μιά τσαπέλλα σύκα, καί θά γίνης καλά! Άφού ό Θεός τού χάρισε δεκαπέντε χρόνια ζωής, δέν μπορούσε νά Θεραπεύση καί εκείνη τήν πληγή; Εκείνη όμως γιατρευόταν με μιά τσαπέλλα σύκα». Πράγματα πού γίνονται άπό τους ανθρώπους νά μήν τά ζητάμε άπό τόν Θεό. Νά Ταπεινωνώμαστε στους ανθρώπους καί νά ζητάμε τήν βοήθεια τους.
Μέχρις ενός σημείου θά ένεργήση ό άνθρωπος ανθρωπίνως καί μετά θά άφεθή στον Θεό. Είναι εγωιστικό νά προσπαθή νά βοηθήση κανείς σε κάτι πού δέν γίνεται ανθρωπίνως. Σέ πολλές περιπτώσεις πού επιμένει ό άνθρωπος νά βοηθήση, βλέπω ότι είναι άπό ενέργεια του πειρασμού, γιά νά τόν άχρηστέψη. Έγώ, όταν βλέπω ότι δέν βοηθιέται μιά κατάσταση ανθρωπίνως – λίγο-πολύ καταλαβαίνω μέχρι ποιο σημείο μπορεί νά βοηθήση ό άνθρωπος καί άπό ποιο σημείο καί μετά πρέπει νά τ’ άφήση στον Θεό -, τότε υψώνω τά χέρια στον Θεό, ανάβω καί δυο λαμπάδες, αφήνω το πρόβλημα στον Θεό καί αμέσως τακτοποιείται. Ό Θεός ξέρει ότι δέν το κάνω άπό τεμπελιά.
Γι’ αυτό, όταν μας ζητούν βοήθεια, πρέπει νά διακρίνουμε καί νά βοηθούμε σέ όσα μπορούμε. Σέ όσα όμως δέν μπορούμε, νά βοηθούμε έστω με μιά Ευχή ή μέ το νά τά αναθέτουμε μόνο στον Θεό· καί αυτό είναι μιά μυστική Προσευχή.
Ό Θεός είναι φύσει αγαθός και για το καλό μας φροντίζει πάντα, και όταν του ζητήσουμε κάτι, θα μας το δώση, εάν είναι γιά το καλό μας. Ό,τι είναι απαραίτητο γιά την σωτηρία της ψυχής μας καί γιά τήν σωματική μας συντήρηση, ό Θεός θά μας το δώση πλουσιοπάροχα καί θά έχουμε τήν Ευλογία Του. Ο,τι μας στερεί, είτε γιά νά μας δοκιμάση είτε γιά νά μας προφύλαξη, όλα νά τά δε-χώμαστε με χαρά, άλλα καί νά τά μελετούμε, γιά νά ωφελούμαστε. Ξέρει πότε καί πώς νά οίκονομάη το πλάσμα Του. Βοηθάει με τον τρόπο Του τήν ώρα πού χρειάζεται. Πολλές φορές όμως τό αδύνατο πλάσμα Του αδημονεί, γιατί τό θέλει εκείνη τήν ώρα πού τό ζητάει, σάν τό μικρό παιδί πού ζητάει τό κουλούρι από τήν μάνα του άψητο καί δέν κάνει υπομονή νά ψηθή. Έμεΐς θά ζητάμε, θά κάνουμε υπομονή καί ή Καλή μας Μητέρα ή Παναγία, όταν είναι έτοιμο, θά μάς τό δώση.
Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου λόγοι Β’
Πνευματική αφύπνιση Μιχάλης Αντωνιάδης
Η Πνευματική σου εργασία,
Η Πνευματική σου εργασία,
«Εάν ο εχθρός σου φέρει λογισμούς άτοπους και ενάντιους και αμέλεια στην Πνευματική σου εργασία, ή και ότι άλλο εναντίον της Σωτηρίας της ψυχής σου και της αγάπης του Χριστού και του Θείου Πόθου, με ότι συμβαίνει να βλέπεις ή να ακούς, επειδή ζεις στον κόσμο, πολέμησε τον και συ με την Σωτήρια Προσευχή,
με το "Κύριε, Ιησού Χριστέ, Ελέησον με", "Υπεραγία Θεοτόκε, βοήθει μοι"».
Όσιος Ιερώνυμος Σιμωνοπετρίτης
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
"Κύριε Ιησού Χριστέ, Ελέησόν με",
Γεροντικό: Φοβερός πόλεμος με δαιμόνια υπερηφανείας,
Διηγήθηκε Γέρων:
«Κάποτε ήρθαν και με προσκύνησαν τα δαιμόνια, ενώ έψελνα το Χερουβικό και είχα φθάσει στο "καί τῇ ζωοποιῷ Τριάδι". Έρχονται λοιπόν πέντε δαίμονες, ένας μεγάλος αξιωματικός με πηλίκιο και κάτι σήματα δαιμονικά, γαλόνια και κέρατα που έβγαιναν δίπλα απ’ το πηλίκιο, και τέσσερις μικροί μαλλιαροί, και πέφτουν στα γόνατα μπροστά μου. Ο μεσαίος, ο αξιωματικός, είχε το ένα πόδι γονατιστό και το άλλο μισολυγισμένο όπως οι καθολικοί και μου λέε: "Είσαι σπουδαίος Ψάλτης! Είσαι θαυμάσιος! Είσαι άφθαστος!". Είχε το κεφάλι ψηλά, ενώ οι άλλοι τέσσερις είχαν το κεφάλι κάτω. Εγώ μονολόγησα: "Τα δαιμόνια θα μου πάρουν το μυαλό. Κύριε Ιησού Χριστέ, Ελέησόν με. Κύριον τον Θεόν μας Προσκυνήσωμεν και Αυτώ μόνω Λατρεύσωμεν". Αμέσως έγιναν άφαντοι. Αυτά εν ριπή οφθαλμού. Εγώ αγρίεψα μέσα μου. Σκέφθηκα: "Αυτός που δεν δέχεται να Προσκυνήση τον Θεό και να πη Ελέησόν με ο Θεός, ήρθε να προσκυνήση εμένα να με κάνη συμμέτοχο στην υπερηφάνειά του; Αγρίεψα και άρχισα να λέω το "Τριάδι" του Παπανικολάου. Μόλις τελείωσα, μου λένε οι Πατέρες: "Τι Τριάδι ήταν αυτό! Πανηγύρι μας έφερες". "Ε, λέω, καμμιά φορά μας πιάνουν και τα μεράκια".
Μετά την Τράπεζα συναντώ στην αυλή ένα Μοναχό Αγιορείτη, όχι του Μοναστηριού, που ήταν παρών στην Λειτουργία. Τον χαιρέτισα και μου λέει:
― Βρε, τι ήταν αυτό σήμερα! Τι ωραία Ψαλμωδία! Μας ανέβασες στον ουρανό. Νιώσαμε Κατάνυξη.
― Όχι εγώ, ο Πατήρ τάδε, του είπα.
― Ποιος Πατήρ τάδε. Εσύ, η δική σου φωνή, και μου είπε και διάφορα επαινετικά λόγια.
Τον βάζω Μετάνοια και πάω να φύγω. Έρχεται ο σατανάς δίπλα μου· τον έβλεπα και μου λέει: "Όταν σου λέω εγώ να ακούς. Είσαι άφθαστος, εσύ έπρεπε να πάρεις δίπλωμα έξω και να είσαι δάσκαλος".
"Πίσω μου δαίμονα", λέω. Τι ήθελα να ‘ρθώ από δω να συναντήσω τον Μοναχό να ακούσω όλα αυτά.
Βγήκα έξω και κίνησα για τον κήπο. Ο διάβολος από κοντά μου. Ενώ έβλεπα, βάδιζα, δεν ξέρω πώς, πήρε το πνεύμα μου ο σατανάς και με ανέβασε ψηλά, πολύ ψηλά και έβλεπα τον κόσμο σαν μυρμήγκια κάτω.
― Εσύ δεν είσαι τυχαίος, μου έλεγε ο σατανάς, εσύ δεν ξέρεις τι κουβαλάς.
― Τι κουβαλάω, βρε σατανά, ό,τι κουβαλάς και συ κουβαλώ κι εγώ. Φύγε από κοντά μου. "Θεέ μου, βοήθησέ με". Τι είναι αυτό σήμερα. Θα μου πάρει τα μυαλά ο σατανάς. "Κύριε Ιησού Χριστέ, Ελέησόν με". Άρχισα να φουσκώνω από υπερηφάνεια, αλλά είχα και λίγο επίγνωση και είπα: "Θεέ μου, δεν θέλω τέτοιες επάρσεις".
Μπαίνω στον κήπο, αυτός από κοντά. Αυτός τα δικά του, εγώ τα δικά μου. Δεν υπάρχει χειρότερο δαιμόνιο από το δαιμόνιο της υπερηφανείας. Προχώρησα πιο μέσα στον κήπο, μήπως και φύγη. Τίποτα. "Πάει", είπα, "θα δαιμονισθώ". Τότε έπεσα στα γόνατα με το Ράσο που φορούσα στην Εκκλησία, και έκλαιγα. Δεν έδινα σημασία τι μου έλεγε ο σατανάς, εγώ τα δικά μου. "Κύριε Ιησού Χριστέ, Ελέησόν με", δύο-δυόμισι ώρες είχα μέσα στον ήλιο. "Δεν θέλω", έλεγα, "τέτοιες επάρσεις, τέτοιους λογισμούς. Εγώ θέλω, Χριστέ μου, να σε Προσκυνώ πάνω στον Σταυρό. Εγώ είμαι ένας αμαρτωλός και τίποτα παραπάνω". Αυτός έλεγε τα δικά του. Μούσκεψε το χώμα από τα δάκρυα, σαν να είχε τρέξει βρύση. Κάποια στιγμή έφυγε εκείνο το νέφος και ο σατανάς μαζί. Κατάλαβα ότι προσγειώθηκα. Ένιωσα την ανάγκη να Προσκυνήσω τα πόδια του Εσταυρωμένου. Σηκώθηκα, ευχαρίστησα τον Κύριό μας και την Παναγία, έβαλα λίγες Μετάνοιες και έφυγα κλαίγοντας.
Έπειτα σκέφθηκα ότι, για να έρθουν να με πειράξουν τα δαιμόνια τόσες φορές, κάτι βρήκαν μέσα μου. Φαίνεται ότι "λάγκευα" προς τον εγωισμό. Γι’ αυτό χρειάζεται προσοχή και Ταπείνωση».
Από το βιβλίο «Από την Ασκητική και Ησυχαστική Αγιορείτικη Παράδοση»
Μιχάλης Αντωνιάδης
Σύνελθε, Κάνε το Σωστό,
Ποτέ ο διάβολος δεν αρχίζει τη μάχη από τα μεγάλα και σοβαρά αμαρτήματα. Προτιμά να αγωνιστεί, για να πείσει τον άνθρωπο να κάνει μία μικρή παράβαση σε ένα μικρό σφάλμα. Εδώ έχει περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας. Ευκολότερα κανείς προχωρεί σε μία μικρή υποχώρηση. Έτσι αρχίζει το ξήλωμα και ο κατήφορος. Το μικρό οδηγεί στο μεγαλύτερο. Και σιγά-σιγά φθάνει ο άνθρωπος στην έσχατη αθλιότητα..
Γιατί; Γιατί δεν πρόσεξε στο πρώτο ολίσθημα. Ο Ιούδας δεν έγινε μονομιάς προδότης. Άρχισε με την κλοπή ενός μικροποσού. Προχώρησε σε μεγαλύτερο. Έγινε δέσμιος της φυλαργυρίας. Οδηγήθηκε στην προδοσία του Διδασκάλου Του. Πάντοτε η αρχή των πιο μεγάλων κακών γίνεται με τρόπο ανεπαίσθητο.
Οι μεγάλοι διαρρήκτες ξεκίνησαν κλέβοντας ένα αυγό. Και οι μεγάλοι απατεώνες άρχισαν τη δράση τους από μερικά αθώα ψέματα. Πράγματι αυτά που φαίνονται μικρά και ασήμαντα, είναι τα πιο επικίνδυνα!
Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Η επόμενη βάσανος θα είναι..
Τι οσμή θα υπάρχει στην Κόλαση;
Άλλη ακόμη παίδευση στην κόλαση θα είναι ο βρώμος και η δυσωδία. Διότι εκεί θα συνάζονται όλα τα ακάθαρτα και τα βδελύγματα όλου του κόσμου.Θα είναι το αποχωρητήριον της οικουμένης. Αλλά και από τα τόσα αθανάτως και μονίμως σαπισμένα σώματα θα βγαίνει τόση δυσωδία και μάλιστα από τους σιχαμερούς δαίμονες που θα δίνει πολύ στένωση στην όσφρηση .Τόση θα είναι βρώμα που αν ήταν βολετό να έλθει στον κόσμο ένας από τους κολασμένους θα φθειρόταν ο αέρας απ΄την δυσωδία και θα γινόταν μεγάλο θανατικό από την αποφορά και λοιμός.
Κάποτε ένας Καλόγερος παρακάλεσε τον Θεό να του δείξε που πήγε ο αδελφός του που απέθανε πριν λίγο καιρό και αν μπορεί να τονε δεί και να του μιλήσει λίγο.
Πράγματι τον επισκέφθηκε το άλλο κιόλας βράδυ και του είπε πως βρίσκεται στον άδη και σε οδύνη αμέτρητη.
-Μα πές μου σε παρακαλώ ,είναι πράγματι η κόλαση τόσο φοβερή όσο την περιγράφουν τα βιβλία τα Θεωτικά ή έτσι τα γράφουν για να μας φοβερίξουν;
Και του απαντά ο αποθαμένος: Μυριάκις περισσότερο,τόσο που δεν μπορούν όλες οι γλώσσες να διηγηθούν.
-Μπορώ έστω και για λίγο να λάβω μία μικρή δοκιμασία και πείρα από τα εκεί βασανιστήρια , να δω αν λες αλήθεια;
-Και ποια από όλες θέλεις;
-Χμμμ. Είμαι μικρόψυχος γι’αυτό καλύτερα να προτιμήσω την λιγότερο οδυνηρή.Να γευτώ για μία στιγμή την δυσωδία αν γίνεται.
Τότε τίναξε για λίγο τα ρούχα του ο κολασμένος και βγήκε μία τόση βρώμα και δυσωδία που έφυγαν όλοι οι Μοναχοί από το Μοναστήρι και μην μπορώντας να την ανεχτούν άλλο πήγανε και χτίσανε αλλού πάλι καινούργιο Μοναστήρι.
Η επόμενη βάσανος θα είναι..
(Από το βιβλίο «ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ» Μον.Αγαπίου του Κρητός)
Μιχάλης Αντωνιάδης
Εὐθύνη στοὺς ὤμους μας, ἐξ αἰτίας Αποδοχῆς καὶ μὴ ἀντίδρασης,
Ἔχει προσφυῶς εἰπωθεῖ ἀπὸ Ἁγίους ὅτι στὴν περίπτωση ποὺ ἡ πολιτικὴ ἢ Έκκλησιαστικὴ ἡγεσία ἑνὸς λαοῦ πάρει μία δυσσεβὴ καὶ ἀντίχριστη ἀπόφαση,
ἂν ὁ λαὸς ἀντιδράσει, τότε φέρουν μόνο οἱ ἡγεσίες τὴν Πνευματικὴ εὐθύνη καὶ ὄχι αὐτός. Ἂν ὅμως τὸ ἀποδεχθεῖ καὶ δὲν ἀντιδράσει, τότε φταίει ἐξίσου καὶ ὁ ἴδιος.
Στὸ τρομακτικὸ σημεῖο ποὺ βρισκόμαστε, στὸν πάτο τοῦ βορβόρου καὶ πολὺ πέρα πιὰ ἀπὸ τὰ ὅρια τῆς ὕβρεως, τῆς βλασφημίας καὶ τῆς ἐσχάτης ἀποστασίας, καὶ τὴν ὥρα ποὺ ἀναφανδὸν ἀντίχριστες πολιτικὲς καὶ Έκκλησιαστικὲς ἐξουσίες προωθοῦν (ἢ ἐγκρίνουν - τὸ ἴδιο ἀκριβῶς κάνει) τά πλέον μιαρά αίσχη, εἴμαστε ἱκανοὶ νὰ σκεφτοῦμε τὸ βάρος τέτοιας εὐθύνης στοὺς ὤμους μας, ἐξ αἰτίας τῆς δικῆς μας ἀποδοχῆς καὶ μὴ ἀντίδρασης;
Εἴμαστε ἱκανοὶ νὰ ἀναλογιστοῦμε τί μπορεῖ νὰ σημαίνουν γιὰ τὶς ἀστεῖες ζωοῦλες μας ἔννοιες ὅπως ἡ «ὀργὴ τοῦ Θεοῦ» ἢ ἡ «ἐνεργοποίηση τῶν Πνευματικῶν νόμων»; Εἴμαστε ἱκανοὶ νὰ ἀντιληφθοῦμε πόσο πολὺ ἐπιδεινώνουμε τὴν τραγικὴ θέση μας ἀπὸ τὶς ἀλλεπάλληλες εὐκαιρίες ποὺ Ἐκεῖνος μᾶς δίνει, περιμένοντας τὴν Μετάνοιά μας, ἀλλὰ ἐμεῖς προκλητικὰ τὶς πετᾶμε στὰ σκουπίδια;
Ύπάρχει ἄραγε σημεῖο βρασμοῦ γιὰ τὶς σαπισμένες, κοιμισμένες ἢ φοβισμένες συνειδήσεις μας; Ὑπάρχει κάπου ἐλπίδα γιὰ ἕνα ἀπειροελάχιστο ἔστω σημεῖο ἀνάνηψης ἀπὸ τὸ μακροχρόνιο κῶμα;
ΚΑΛΗ ΣΑΣ HMEΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Ο Χριστός λέει στην Ευρώπη πως αυτή Βαπτίστηκε στο όνομά Του,
Ο Χριστός απομακρύνθηκε απὸ την Ευρώπην.
Στο Δικαστήριο ανάμεσα στο Χριστό και την Ευρώπη πραγματικά έγινε το εξής:
Ο Χριστός λέει στην Ευρώπη πως αυτή Βαπτίστηκε στο όνομά Του, και πως πρέπει να μείνει Πιστή σ' Αυτόν, και στο δικό Του Ευαγγέλιο.
Η κατηγορουμένη Ευρώπη απαντάει: «Όλες οι Θρησκείες είναι ίσες -αυτό είπαν οι Γάλλοι εγκυκλοπαιδιστές- κανένας δεν πρέπει να πιέζεται να πιστεύει αυτό ή εκείνο». Η Ευρώπη ανέχεται όλες τις Θρησκείες σαν λαϊκές δεισιδαιμονίες λόγω των δικών της ιμπεριαλιστικών συμφερόντων. Όμως, η ίδια η Ευρώπη δεν έχει ούτε μία Θρησκεία. Όταν η Ευρώπη θα καταφέρει να πετύχει τους πολιτικούς της στόχους τότε γρήγορα θα κάνει μία εκκαθάριση όλων των λαϊκών δεισιδαιμονιών.
Σ’ αυτά τα λόγια ο Χριστός ρωτάει λυπημένος: Πώς μπορείτε εσείς οι άνθρωποι να ζείτε με ιμπεριαλιστικά, υλικά συμφέροντα, με κτηνώδη επιθυμία μόνο για σωματική τροφή; Εγώ ήθελα να σας κάνω θεούς και γιούς του Θεού και εσείς αντιστέκεστε και σπεύδετε να γίνετε ίδιοι με τα κτήνη»;
Τότε η Ευρώπη απαντάει: «Εσύ είσαι ξεπερασμένος, αντί για το δικό Σου Ευαγγέλιο εμείς βρήκαμε τη ζωολογία και τη βιολογία. Τώρα ξέρουμε πως είμαστε απόγονοι όχι δικοί Σου και του Ουράνιου Πατέρα Σου, αλλά των ουραγκοτάγκων, των γοριλών, των μαϊμούδων. Εμείς τώρα τελειοποιούμαστε για να γίνουμε θεοί, επειδή δεν αναγνωρίζουμε άλλους θεούς εκτός από εμάς».
Ο Χριστός τότε αποκρίνεται: «Είστε πιο ξεροκέφαλοι από τους παλιούς Εβραίους, εγώ σας έβγαλα από το βαρβαρικό σκοτάδι, σας έφερα το Ουράνιο Φως, εσείς όμως θέλετε πάλι το σκοτάδι, όπως το βουβάλι τη λάσπη. Εγώ έχυσα για σας το αίμα μου, σας αγάπησα, ακόμη και όταν όλοι οι Άγγελοι απέστρεψαν το πρόσωπο τους από εσάς, επειδή δεν μπορούσαν να αντέξουν τη δική σας άδικη ρυπαρότητα. Όταν εσείς βρισκόσασταν στο σκοτάδι και στην αμαρτία, ήμουν ο μοναδικός που πάλεψε για σας, για να σας Φωτίσω θέλοντας να σας εξαγνίσω. Μην είστε τώρα άπιστοι, επειδή θα ξαναγυρίσετε σε εκείνο το ανυπόφορο σκοτάδι και την ανυπόφορη δυσωδία».
Σ' όλα αυτά η Ευρώπη με ειρωνικό χαμόγελο φωνάζει: «Φύγε από εμάς, δεν σε γνωρίζουμε. Εμείς κρατούμε την Ελληνική φιλοσοφία και τη Ρωμαϊκή κουλτούρα. Εμείς θέλουμε την ελευθερία. Έχουμε Πανεπιστήμια, η επιστήμη είναι το αστέρι και ο οδηγός μας.
Το σύνθημά μας είναι: Ελευθερία, αδελφοσύνη, ισότητα. Ο νους μας είναι ο θεός των θεών. Εσύ είσαι Ασιάτης. Απαρνιόμαστε εσένα. Είσαι ένας παλιός μύθος των παππούδων και των γιαγιάδων μας».
Σ' αυτά αποκρίνεται ο Χριστός με δακρυσμένα μάτια: «Εγώ θα φύγω αλλά και εσείς θα δείτε. Βγήκατε από τον δρόμο του Θεού και πήγατε στο δρόμο του σατανά. Η Ευλογία χάθηκε από εσάς. Στο χέρι μου είναι η ζωή σας και ο θάνατός σας, επειδή εγώ Σταυρώθηκα για σας. Παρ' όλα αυτά δεν θα σας καταδικάσω εγώ, αλλά οι αμαρτίες σας και η άρνησή σας στον Σωτήρα. Έδειξα Πατρική αγάπη για όλους τους ανθρώπους και ήθελα με αγάπη όλους να σας σώσω».
Σ' αυτά άπαντα η Ευρώπη: «Ποιά αγάπη; Εμείς νιώθουμε υγιές και δυνατό μίσος για όλους όσους δεν συμφωνούν με μας. Αυτό είναι το πρόγραμμά μας.
Η αγάπη Σου δεν είναι παρά μόνο ένα παραμύθι. Αντί του παραμυθιού αυτού, εμείς δημιουργήσαμε εθνικισμό, διεθνισμό, προοδευτισμό, επιστημονισμό.
Σ' αυτά είναι η σωτηρία μας και εσύ φύγε από εμάς»!
Αδελφοί μου, η λογομαχία αυτή στον καιρό μας τελείωσε.
Ο Χριστός απομακρύνθηκε από την Ευρώπη, όπως κάποτε απομακρύνθηκε από τη χώρα των Γαδαρηνών, επειδή το ζήτησαν οι Γαδαρηνοί.
Όμως μόλις απομακρύνθηκε, ήρθε ο πόλεμος, η φτώχεια, η φρίκη, η καταστροφή. Ξανά γύρισε στην Ευρώπη, ο προχριστιανικός βαρβαρισμός των Αβάρων, των Ούνων, των Λογγοβάρδων, αλλά σε μέγιστη φρίκη. Τον Σταυρό Του και την ευλογία Του πήρε ο Χριστός και απομακρύνθηκε. Έμεινε το σκοτάδι και η βρωμιά.
Εσείς τώρα αποφασίστε με ποιον θα πάτε. Με τη σκοτεινή και βρώμικη Ευρώπη, ή με τον Χριστό; Αμήν.
Αγίου Νικολάου Αχρίδος Βελιμίροβιτς. Αφυπνιστικοί λόγοι μέσα από το παράθυρο της φυλακής,
μηνύματα στο λαό,
Μιχάλης Αντωνιάδης
Χρεία λοιπόν της υπομονής,
Η κάθε θλίψις όπου μας γίνεται, είτε εξ ανθρώπων, είτε εκ δαιμόνων, είτε εξ αυτής της ιδίας μας φύσεως, πάντοτε έχει κλεισμένον εντός της το ανάλογο κέρδος. Και όποιος την απερνά δι' υπομονής λαμβάνει την πληρωμήν, ενταύθα τον αρραβώνα εκείθεν το τέλειον. Χρεία λοιπόν της υπομονής, καθάπερ άλας εν φαγητώ, διότι άλλος δρόμος δεν είναι του να κερδίσωμεν, να πλουτίσωμεν, να βασιλεύσωμεν. Αυτόν τον δρόμον ο Χριστός μας τον χάραξε. Και ημείς, όσοι τον αγαπούμεν, οφείλομεν δι' αγάπην Του να ακολουθούμεν.. Χωρίς πειρασμόν δεν γνωρίζονται αι αγνές ψυχές, δεν φαίνεται η αρετή, δεν διακρίνεται η υπομονή. Χωρίς πειρασμούς αδύνατον η υγεία της ψυχής να φανή..
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Η προπαγάνδα αυτών των απαίσιων αμαρτιών,
Η Συγκλονιστική Προφητεία του Γέροντα Αντωνίου Ρώσου Μοναχού το 1970.
Η κοινή αμαρτία της πορνείας δεν είναι αρκετή για τους δαίμονες: ο σοδομισμός και η παιδεραστία θα δοθούν απλόχερα ως υπέρτατες εκδηλώσεις της ελευθερίας.
Η προπαγάνδα αυτών των απαίσιων αμαρτιών θα αποκτήσει απίστευτη δύναμη – ακόμα πιο ισχυρή από την ίδια τη σεξουαλική ακολασία.
Περιπτώσεις ομοφυλοφιλικών γάμων θα παίρνουν τέτοια προβολή όσο και η ανακάλυψη των αντιβιοτικών στην εποχή τους.. Όλοι όσοι αντιστέκονται σε αυτές τις δαιμονικές εφορμήσεις θα θεωρηθούν ότι καταπατούν την ελευθερία των άλλων, ως αφάνταστα αμαθείς ή ακόμα και εχθροί του κράτους και των συμφερόντων του, καθώς όλα τα κράτη θα έχουν ως απώτερο σκοπό τους τη διαφύλαξη των δαιμονικών ελευθεριών αντί των ηθικών αξιών.
Ακόμα περισσότερο καθώς ο αριθμός των ανθρώπων που θα χτυπηθούν από τρομερές αρρώστιες, σεξουαλικά μεταδιδόμενες, θα είναι τόσο μεγάλος και οι πόνοι των θυμάτων θα είναι τόσο απαίσιοι, ώστε η κοινωνία τελικά θα δεχτεί την αυτοκτονία σαν μια ανάπαυλα, σαν πράξη ελέους. Οι αρχές θα φτάσουν ακόμα και στο σημείο να εξωθούν τους ανθρώπους να το κάνουν. Τα πάντα θα στοχεύουν στην καταστροφή των ψυχών αυτών που πλανήθηκαν. Μια ακόμα φριχτή δαιμονική παγίδα θα παρακινεί τους ανθρώπους να αυξήσουν τα κέρδη τους, να επιζητούν πλούτη ως ύψιστο σκοπό της ζωής. Το ίδιο το πάθος της αντιζηλίας (του πλούτου των άλλων) από μόνο του είναι επιζήμιο, όπως όλα τα πράγματα που γίνονται χωρίς μέτρο.
Και η υπερβολή οδηγεί στη καταστροφή της φύσης. Το δεύτερο μέρος αυτής της παγίδας εντοπίζεται στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται αυτός ο πλούτος. Τι είναι τα σημερινά χρήματα; Ένα φάντασμα, μια ψευδαίσθηση, όπως όλα τα «θαύματα» του διαβόλου.
Το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων βρίσκεται στις τράπεζες ή σε ομόλογα. Αυτές οι τράπεζες θα πτωχεύσουν και οι άνθρωποι θα γονατίσουν! Αυτό μπορεί να γίνει αστραπιαία. Έχουν ήδη γίνει αναρίθμητες και επιτυχημένες πρόβες αυτού του πράγματος. Η βιομηχανία θα παραλύσει εξαιτίας φυσικών συμφορών και πολέμων. Επομένως με τι θα μείνει ο άνθρωπος; Με μια μάζα από άχρηστα πράγματα, για τη συγκέντρωση των οποίων ξόδεψε χρόνια από τη ζωή του. Τώρα βλέπει ότι η αξία τους είναι εντελώς σχετική, ακόμη και σε έναν ασφαλή και ευτυχισμένο κόσμο, και βεβαίως τίποτε δε θα αξίζουν σε ένα κόσμο καταστροφής και αφανισμού.
Ξέρω ότι σας έχω φοβίσει υπέρμετρα με τις αφηγήσεις μου. Αλλά πιστέψτε με ότι είναι ακόμα πιο τρομερά να τα βλέπεις! Αυτό που είδα είναι ακόμα πιο άσχημο και απαίσιο από αυτό που θα μπορούσα να σας περιγράψω με λόγια. Ωστόσο, δεν μπορώ να σας τα πω όλα, καθώς δεν πρέπει να σας προκαλέσω κατάθλιψη και να πέσει στο παρόν το ηθικό σας, με τα οράματα μου για το μέλλον.
Απόσπασμα από το βιβλίο του Ορθοδόξου Κληρικού
Π. Αλεξάντερ Κρασνώφ «Πνευματικές συζητήσεις και Διδαχές του Γέροντος Αντωνίου».
Μιχάλης Αντωνιάδης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
.png "English"){kind=small}
