Όμορφο Ξημέρωμα.
Καλή δύναμη στον Πνευματικό μας αγώνα.🙏🙏
Μιχάλης Αντωνιάδης
Λίγο πριν από την Κυριακή των Βαΐων,
Η εβδομάδα της σιωπής.
Σε ένα Μοναστήρι, λίγο πριν από την Κυριακή των Βαΐων,
ένας νέος μοναχός ρώτησε τον Γέροντα:
Γέροντα, γιατί λένε ότι αυτή η εβδομάδα είναι βουβή;
-Ο Γέροντας τον πήρε και τον οδήγησε στον κήπο. Εκεί υπήρχε ένα δέντρο γεμάτο μπουμπούκια. Τι βλέπεις; τον ρώτησε.
-Βλέπω μπουμπούκια που ετοιμάζονται να ανθίσουν.
-Ο Γέροντας χαμογέλασε. Ακούς κάποιο θόρυβο όταν ανοίγουν;
-Όχι.
-κι όμως, εκείνη τη στιγμή γίνεται το μεγαλύτερο Θαύμα της φύσης. Το λουλούδι γεννιέται μέσα στη σιωπή.
-Έπειτα ο Γέροντας του είπε: Έτσι είναι και αυτή η εβδομάδα πριν από τα Βάγια.
Η Εκκλησία σωπαίνει λίγο περισσότερο, γιατί κάτι μεγάλο ετοιμάζεται να ανθίσει.
-Ο νέος τον ρώτησε: Και τι ανθίζει;
-Ο Γέροντας απάντησε: Η καρδιά του ανθρώπου που ετοιμάζεται να συναντήσει το Πάθος και την Ανάσταση του Χριστού.
Και πρόσθεσε:
Αν γεμίσουμε αυτές τις μέρες με θόρυβο, δεν θα ακούσουμε τίποτα. Αν όμως αφήσουμε λίγη σιωπή μέσα μας, τότε θα καταλάβουμε γιατί η Εκκλησία μας οδηγεί σιγά - σιγά προς τα Βάγια και τη Μεγάλη Εβδομάδα.
Αυτή η εβδομάδα είναι σαν ανάσα πριν από τα γεγονότα της Μεγάλης Εβδομάδας.
Είναι χρόνος για περισσότερη Προσευχή, λιγότερα λόγια, περισσότερη Μετάνοια
περισσότερη Ειρήνη στην καρδιά.
Γιατί η Ανάσταση δεν προετοιμάζεται με φασαρία, αλλά με σιωπή.. Καλή Άνάσταση!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Οι Άγιοι Πατέρες για την Βουβή Εβδομάδα,
Οι Άγιοι Πατέρες για την Βουβή Εβδομάδα,
Ο Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης,
«Τη Βουβή Εβδομάδα να ’σαι κι εσύ βουβός, να μη λες πολλά και να λες με την καρδιά σου ‘Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με’. Όχι να περιμένεις τη Μεγάλη Εβδομάδα για να σκεφτείς τον Χριστό. Η Βουβή είναι για τους αγωνιστές».
Ο Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης,
προέτρεπε τους Πιστούς να δουν αυτή την εβδομάδα ως «προεόρτια Μετανοίας», γιατί – όπως τόνιζε – «το Πάθος του Κυρίου δεν μπορεί να το καταλάβει κανείς αν δεν περάσει πρώτα από τη σιωπή της καρδιάς του».
Ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης,
από την πλευρά του, θεωρούσε ότι αυτή η εβδομάδα είναι η «μυστική αρχή του Πάσχα». «Όποιος μπει στη Βουβή με πένθος και σιωπή, θα βγει από την Ανάσταση με Φως και χαρά»,
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Πιo πολλοί οι πειρασμοί την Σαρακοστή.
1/4/26
Πιo πολλοί οι πειρασμοί την Σαρακοστή.
Ο δε διάβολος, όσον περνά ο καιρός και φθάνει το τέλος του, τόσον πολεμεί και βιάζεται με άκραν μανίαν όλους να μας κολάση.
Τώρα πρό παντός την Μεγάλη Σαρακοστήν που μας έρχεται, πολλούς πειρασμούς κάι πολλάς ταραχάς κινούν κατ’ επάνω μας οι παμμόχθηροι δαίμονες.
Επειδή και ημείς κατ’ αυτόν τον καιρόν τους θλίβομεν περισσώς με Νηστείαν και Προσευχή, γίνονται και αυτοί καθ’ ημών αγριώτεροι.
Φρόντισε λοιπόν να κερδίσης στεφάνους εις το στάδιον αυτό της αθλήσεως.
Πρέπει να γίνης γενναιότερος.
Νά παραταχθής στήθος πρός στήθος πρός αυτούς τους ασάρκους.
Μήν τους φοβήσαι..”
Γέρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής.
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Η παγκόσμια Αυτοκρατορία από το τραπέζι του πρωινού μου..
Regina Laska, Δημοσιογράφος
Κάθομαι στη βεράντα του πατέρα μου κοντά στο Σπλιτ. Μπροστά μου είναι η Αδριατική Θάλασσα, πίσω της τα νησιά και στη μέση βρίσκεται το USS Gerald R. Ford.
Ο εσπρέσσο είναι ακόμα ζεστός καθώς ατενίζω το πιο ακριβό στρατιωτικό εξοπλισμό στην ανθρώπινη ιστορία.
13 δισεκατομμύρια δολάρια, μήκους Τριών γηπέδων ποδοσφαίρου, 5.000 στρατιώτες. Ένας πλωτός υπερθετικός βαθμός, κατευθείαν από τον καυτό πόλεμο κατά του Ιράν.
Είναι ήδη σε εξέλιξη εδώ και 277 ημέρες – το USNI News απαριθμεί τη Βενεζουέλα, την Ερυθρά Θάλασσα και την Επιχείρηση «Επική Οργή». Τώρα, αυτός ο Κολοσσός βρίσκεται ακριβώς στη γειτονιά μου. Χρειάζεται επισκευή.
Και εδώ είναι που γίνεται ενδιαφέρον. Το Πεντάγωνο λέει: φωτιά σε πλυντήριο, τεχνικό ελάττωμα, καμία ζημιά απο μάχη. Αλλά ο Ντόναλντ Τραμπ το εξήγησε δημόσια διαφορετικά ενώπιον ενός διεθνούς κοινού: Το Ιράν έπληξε το αεροπλανοφόρο «από 17 κατευθύνσεις». «Έπρεπε να τρέξουμε για να σώσουμε τις ζωές μας - όλα είχαν τελειώσει».
Το Πεντάγωνο αμέσως και κατηγορηματικά διέψευσε τον ίδιο του τον Πρόεδρο.
Είτε ο Τραμπ είπε ψέματα στους επενδυτές στο Φόρουμ Πρωτοβουλίας Μελλοντικών Επενδύσεων - είτε ο στρατός καλύπτει ένα Ιστορικό χτύπημα στο έργο κύρους του.
Είναι το απόλυτο παράδοξο:
Είτε το πιο τεχνολογικά προηγμένο πλοίο στον κόσμο παραλύθηκε από ένα φλεγόμενο εσώρουχο, είτε απογοητεύτηκε από φτηνά Ιρανικά drones.
Και τα δύο αποτελούν καταστροφή για την εικόνα της υπερδύναμης.
Πίνω τον καφέ μου. Πίσω μου βρίσκεται το κατεστραμμένο σύμβολο της Αμερικανικής ανωτερότητας σε ένα λιμάνι της Δαλματίας, περιμένοντας επισκευή.
Ενώ το AFP, το Reuters και το Xinhua στέλνουν τους επαγγελματίες φωτογράφους τους για να βρουν σημάδια καψίματος στο κύτος, εγω απλώς παρακολουθώ την αποσυναρμολόγηση μίας παγκόσμιας Αυτοκρατορίας από το τραπέζι του πρωινού μου..
Μερικές φορές αυτό είναι αρκετό.
Regina Laska, Δημοσιογράφος, https://www.facebook.com/groups/329011160541350/posts/25846652171683898/
Μιχάλης Αντωνιάδης
Σύνορα από το 1821 από το αίμα το Ελληνικό,
31/3/26
φωτογραφία, Εθνάρχης Ιωάννης Καποδίστριας. 11 Φεβ 1776-27 Σεπτ 1831.
Η περήφανη απάντηση του Καποδίστρια προς τους Βρετανούς:
Με ρωτάτε ποιά θα έπρεπε να είναι τα γεωγραφικά σύνορα της Ελλάδος;
Σας απαντώ.
Χαράχθηκαν δε αυτά τα σύνορα από το 1821 από το αίμα το Ελληνικό, που χύθηκε στις σφαγές των Κυδωνιών, της Κύπρου, της Χίου, της Κρήτης, των Ψαρών, του Μεσολογγίου και στις πολυάριθμες ναυμαχίες και πεζομαχίες, στις οποίες Δοξάστηκε τούτο το Έθνος.
Τα πραγματικά σύνορα της Ελλάδος ήταν εκείνα που περιέγραψε ο Έλληνας γεωγράφος Στράβων:
Από την Πελοπόννησο ως τη Μακεδονία και την Ήπειρο, ως τούς Άγιους Σαράντα, από τα νησιά του Ιονίου και του Αιγαίου πελάγους ως και την Μικρά Ασία. Αυτά ήταν τα ιστορικά και φυσικά σύνορα της Ελλάδος, τα όποια οι Έλληνες είχαν Ιερό χρέος να διεκδικήσουν. Αυτό το χρέος το Ιερό και απαραβίαστο δεν επέτρεπε στην Ελλάδα να περιορίσει η να σμικρύνει και στο ελάχιστο τα όρια της χώρας της.
Αν τα ωμά συμφέροντα των ισχυρότερων χωρών την αναγκάσουν να σιγήσει αυτό το χρέος, τότε οι Έλληνες θα έχουν δικαίωμα να αναρωτηθούν: Άραγε οι μεσίτριες Δυνάμεις φθάνουν στο σημείο να αναγκάσουν τους Έλληνες να εγκαταλείψουν τούς ομογενείς αδελφούς τους στον βάρβαρο οθωμανικό ζυγό;
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Η μορφή του Εθνάρχη Ιωάννη Καποδίστρια,
"..καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν !"✝️
(Ιωάν.1,5)
Εάν κάτι κρατώ από τις παρελάσεις και τις εκδηλώσεις της Εθνικής μας επετείου 
δεν είναι οι τυπικότητες ούτε η επανάληψη ενός γνώριμου τελετουργικού. Είναι εκείνες οι σπάνιες, αυθεντικές στιγμές που ξεφεύγουν από το προβλέψιμο και μας υπενθυμίζουν ποιοι είμαστε και κυρίως ποιοι μπορούμε να γίνουμε.
Ένα παιδί. Ένας 11χρονος μαθητής που επέλεξε να ντυθεί Ιωάννης Καποδίστριας. Όχι από υποχρέωση, όχι από καθοδήγηση, αλλά από έμπνευση. Και μόνο αυτό αρκεί για να καταρρίψει κάθε κυνισμό, κάθε εύκολη απαξίωση που θέλει τη νέα γενιά αδιάφορη, αποκομμένη, «χαμένη».
Γιατί η αλήθεια είναι απλή και ταυτόχρονα εκκωφαντική όταν η τέχνη συναντά τα υψηλά ιδανικά ενός Έθνους, τότε γεννιούνται πρότυπα. Και όταν γεννιούνται πρότυπα, γεννιέται ελπίδα.
Δεν θα αργήσουν βέβαια και οι γνώριμες φωνές που θα μιλήσουν για «καρναβαλισμούς», που θα επιχειρήσουν να μειώσουν την αξία της παράδοσης, της ιστορικής μνήμης, της αναπαράστασης. Όμως η πραγματικότητα τους ξεπερνά και αυτό είναι που τους πονάει πραγματικά.
Η μορφή του Εθνάρχη Ιωάννη Καποδίστρια δεν είναι ένα ξεθωριασμένο πορτρέτο σε κάποιο σχολικό βιβλίο. Είναι σύμβολο ευθύνης, ανιδιοτέλειας, θυσίας. Είναι η υπενθύμιση ότι η ηγεσία δεν είναι προνόμιο, αλλά Σταυρός. Ότι η προσφορά προς την Πατρίδα δεν μετριέται σε λόγια, αλλά σε πράξεις και πολλές φορές σε κόστος προσωπικό.
Και όμως, μέσα σε μια εποχή θορύβου, σύγχυσης και αποπροσανατολισμού, ένα παιδί επέλεξε να «φορέσει» αυτό ακριβώς το σύμβολο. Να το περπατήσει. Να το δείξει. Να το ζωντανέψει.
Δεν είναι τυχαίο. Τίποτα από αυτά δεν είναι τυχαίο. Είναι η απόδειξη ότι οι ρίζες αυτού του τόπου είναι ακόμη ζωντανές. Ότι κάτω από τη σκόνη της καθημερινότητας και την πίεση της εποχής, υπάρχει ακόμη δίψα για νόημα, για πρότυπα, για αλήθεια.
Σήμερα περισσότερο από ποτέ, έχουμε ανάγκη από μορφές σαν τον Ιωάννη Καποδίστρια. Όχι ως αγάλματα προς Θαυμασμό, αλλά ως παραδείγματα προς μίμηση. Σε έναν κόσμο που επιβραβεύει το εύκολο και το επιφανειακό, χρειαζόμαστε ανθρώπους που να επιλέγουν το δύσκολο και το ουσιαστικό. Σε μία κοινωνία που συχνά ξεχνά, έχουμε ανάγκη από εκείνους που θυμίζουν.
Και αν ένα παιδί μπορεί να γίνει φορέας αυτής της μνήμης και αυτής της αξίας, τότε ίσως τίποτα δεν έχει χαθεί. Ίσως, τελικά, η ελπίδα δεν κάνει θόρυβο. Παρελαύνει σιωπηλά, με βλέμμα καθαρό και βήμα σταθερό ντυμένη με την ιστορία μας.
Γιατί όσο υπάρχουν παιδιά που εμπνέονται, η ελπίδα δεν χάνεται. Μεγαλώνει!!
Μιχάλης Αντωνιάδης
Ο νόμος του Θεού είναι πάνω από όλους.
30/3/26
Μαρίνος Ριτσούδης, ο Έλληνας αξιωματικός που αρνήθηκε να λάβει μέρος στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ εναντίον των Σέρβων το 1999.
Η τότε Ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να στείλει το αντιτορπιλικό “Θεμιστοκλής”, στην Αδριατική Θάλασσα, για να ενταχθεί σε μοίρα πλοίων του NATO, που ετοιμάζονταν να συμμετάσχουν σε στρατιωτική επιχείρηση κατά της Γιουγκοσλαβίας.
Ο Ανθυποπλοίαρχος Μαρίνος Ριτσούδης, αρνήθηκε να ακολουθήσει το Ελληνικό πολεμικό πλοίο επικαλούμενος λόγους αρχής: “Ως Χριστιανός Ορθόδοξος δεν μπορώ να συμμετάσχω στην επίθεση κατά του αδελφικού λαού”.
Να σημειωθεί ότι είχε προηγηθεί η άρνηση του ναύτη Νικόλαου Γαρδίκη, ο οποίος στην πρωινή αναφορά της 13ης Απριλίου του 1999 είχε δηλώσει:
«Ευπειθώς αναφέρω, ότι αρνούμαι να συμμετέχω στο έγκλημα!» Ο Ριτσούδης είχε πει αργότερα πως κανείς στο πλοίο δεν ήθελε να εκτελέσει τη διαταγή, αλλά ήταν ο μόνος Αξιωματικός που αντέδρασε. Ο Γαρδίκης και ένας ακόμη ναύτης, επικαλέστηκαν λόγους υγείας και δεν ακολούθησαν το πλοίο στην Αδριατική.
Όπως δήλωσε, πριν πάρει την απόφασή του ο Ριτσούδης, επισκέφτηκε τον Ιερέα Γεώργιο Μεταλληνό για να τον συμβουλευτεί.
Ο Π.Μεταλληνός βρισκόταν δίπλα του ως μάρτυρας στη δίκη που ακολούθησε.
Το ίδιο απόγευμα ο Ανθυποπλοίαρχος Ριτσούδης οδηγήθηκε στο Ναυτοδικείο Πειραιά, όπου κατηγορήθηκε για ανυπακοή σε διαταγή. Στην κατάθεσή του είχε πει μεταξύ άλλων: “Είχα δύο δρόμους να διαλέξω. Επέλεξα αυτόν που έχετε πάνω από εσάς [δείχνοντας την Εικόνα του Χριστού πάνω από το Προεδρείο] τον οποίο και εγώ βάζω πάνω από όλα, γιατί ο νόμος του Θεού είναι πάνω από όλους. Είναι η συνείδηση του καθενός”.
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Μέρες που είναι συγχώρα εκείνους όλους που σε πίκραναν..
Τις μεγαλύτερες πίκρες, θα σου τις δώσουν εκείνοι που αγαπάς..
Τις μεγαλύτερες αλήθειες, θα στις πούνε άνθρωποι που είναι ξένοι..
Εκείνος που έχει τα πιο πολλά, είναι που μοιράζεται πιο δύσκολα..
Και άνθρωπος που τον ευεργετείς, πριν να βραδιάσει το ξεχνάει..
Παράδοξα πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή..
Δεν σταματά ποτέ να σε εκπλήσσει.
Τέτοιοι είμαστε οι άνθρωποι..
Πληγώνουμε με λόγια εκείνους που μας αγαπούν.
Μοιραζόμαστε τις αλήθειες μας πιο εύκολα με ξένους.
Στη φτώχεια τα κουτσοκαταφέρνουμε, μα χάνουμε ‘’στα πολλά’’ τον καλό μας εαυτό. Και ξεχνάμε συνήθως όλους εκείνους που μας ευεργετούνε..
Ας είναι. Μέρες που είναι συγχώρα εκείνους όλους που σε πίκραναν..Ας είναι. Μέρες που είναι, πρόσεξε λίγο περισσότερο μήπως και εσύ φέρεσαι έτσι..
Καλή και ευλογημένη -βουβή- εβδομάδα. Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος.
Μιχάλης Αντωνιάδης
Πατήσια. Το αρχηγείο της Ηρωίδας Λέλας Καραγιάννη,
29/3/26
Μ' αρέσει το περπάτημα. Και περπατώ πολύ. Μου δίνει μια αίσθηση ελευθερίας το περπάτημα. Πρόσφατα, λοιπόν, βρέθηκα μπροστά σε μια συγκινητική εικόνα.
Περπατώντας, έτυχε να περάσω μπροστά από το σπίτι της Λέλας Καραγιάννη, στα Πατήσια. Αυτό το σπίτι, που ήταν το αρχηγείο της Ηρωίδας Λέλας Καραγιάννη και της αντιστασιακής οργάνωσης "Μπουμπουλίνα".. εκεί όπου εξυφαίνονταν τα σχέδια ενάντια των Γερμανών Ναζί.
Ένας συμπαθέστατος δάσκαλος με μια μικρή ομάδα μαθητών στεκόταν απέναντι από το σπίτι και εξηγούσε με μεγάλη ευσυνειδησία στα παιδιά για το ποιά ήταν η Λέλα Καραγιάννη, το πώς αντιστάθηκε στους κατακτητές κατά τη διάρκεια της κατοχής και για το φρικτό της τέλος.
Στάθηκα και άκουγα. Τα παιδάκια, στην πλειοψηφία τους, παιδάκια μελαμψά με κοτσιδάκια και άλλα σκουρόχρωμα. Του δημοτικού. Ένα δυο παρακολουθούσαν. Τα υπόλοιπα πειραζόντουσαν, γελούσαν και ένα βαριότανε θανασίμως. Άκουγα, λοιπόν.. έβλεπα και τα παιδάκια που είχαν αλλού το μυαλό τους.. κι
αναρωτιόμουνα Τι να καταλάβει ένα παιδάκι που προέρχεται από την Κένυα, το Κογκό ή το Μαρόκο (και που ξαφνικά βρέθηκε στη χώρα μας) για τους αγώνες μιας εμβληματικής Ελληνίδας ; Που έδωσε τη ζωή της για την ελευθερία της χώρας μας; Και πόσο θα αισθανθεί ένα αλλοδαπό παιδάκι το μέγεθος της θυσίας μιας Ελληνίδας ; Το βάρος της ιστορίας μας ; Γιατί να συγκινηθεί ; Και το παιδάκι, και ο μπαμπάς του και η μαμά ;
Μετάγγιση στις ρίζες και στην ιστορία ενός τόπου δεν γίνεται !
Γωγώ Αντζολετάκη.
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!! Μιχάλης Αντωνιάδης
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
.png "English"){kind=small}
