ΜοΛυΒι ΧαΡτΙ..

O Πολικός Αστέρας συρρικνώνεται,

2012-02-02T00:00:00.014+02:00

O Πολικός Αστέρας ίσως συρρικνώνεται,

Βαγγέλης Πρατικάκης

Ο Polaris χάνει μάζα με γρήγορο ρυθμό,

Το αστέρι που χρησιμοποιούν εδώ και αιώνες οι ναυτικοί για να προσανατολίζονται χάνει μάζα με γρήγορο ρυθμό, υποδεικνύει ανάλυση των δεδομένων που έχουν συγκεντρωθεί από το 1844 μέχρι σήμερα. Κάθε χρόνο, υπολογίζουν οι ερευνητές, ο Πολικός Αστέρας χάνει αέρια από την ατμόσφαιρά του τα οποία έχουν περίπου τη μάζα της Γης.

Ο Πολικός Αστέρας, γνωστός και ως Polaris ή α της Μικρής Άρκτου, βρίσκεται σχεδόν πάνω στη νοητή προέκταση του άξονα της Γης, γι΄αυτό και φαίνεται να βρίσκεται πάντα πάνω από τον γεωγραφικό βορρά.

Για να βρει κανείς πού είναι ο βορράς, χωρίς να χρησιμοποιήσει πυξίδα, το μόνο που χρειάζεται να κάνει είναι να εντοπίσει τον Πολικό Αστέρα στην άκρη της «λαβής» της Μικρής Άρκτου.

O Πολικός Αστέρας βρίσκεται στην άκρη της Μικρής Άρκτου

Η μελέτη

Το περίεργο με το αστέρι των ναυτικών είναι ότι η φωτεινότητά του ακολουθεί έναν κύκλο αυξομείωσης με περίοδο τεσσάρων ημερών. Και αυτή ακριβώς η ιδιαιτερότητά του επέτρεψε σε αστροφυσικούς του Πανεπιστημίου της Βόννης να μετρήσουν με σχετική ακρίβεια τη μάζα του.

Καθώς η βαρύτητα του άστρου τραβά προς τα μέσα τα εξωτερικά στρώματα αερίου, ο Πολικός Αστέρας σχηματίζει κάτω από την επιφάνειά του ένα αδιαφανές στρώμα που εμποδίζει την ακτινοβολία να δραπετεύσει και μειώνει έτσι τη λαμπρότητά του. Η ακτινοβολία όμως συνεχίζει να συσσωρεύεται κάτω από αυτό το αδιαφανές στρώμα, μέχρι που τελικά το θερμαίνει και το διαστέλλει τόσο πολύ ώστε να ξαναγίνει διαφανές, αυξάνοντας εκ νέου τη φωτεινότητα.

Εξετάζοντας μετρήσεις της λαμπρότητας από το 1844 έως σήμερα, ο Δρ Χίλντινγκ Νέιλσον και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν ότι ο κύκλος αυξομείωσης της φωτεινότητας δεν είναι σταθερός: Τον 19ο αιώνα διαρκούσε 12 λεπτά περισσότερο από ό,τι σήμερα, και κάθε χρόνο μειώνεται κατά 4,5 δευτερόλεπτα.

Ο ρυθμός μείωσης της περιόδου αυξομείωσης δεν μπορεί να εξηγηθεί παρά μόνο αν δεχτούμε ότι το άστρο χάνει μάζα, αναφέρει ο Νέιλσον στο έγκριτο Astrophysical Journal Letters. H oμάδα του υπολογίζει μάλιστα ο Πολικός Αστέρας χάνει μάζα την ώρα που το αδιαφανές στρώμα «σκάει» προς τα έξω και εκτινάσσει αέριο στο Διάστημα.

Η ετήσια απώλεια μάζας ισούται περίπου με τη μάζα της Γης, ή με το ένα εκατομμυριοστό της μάζας του ίδιου του άστρου.

Οι αντιδράσεις

Το συμπέρασμα, όμως, δεν βρίσκει σύμφωνους όλους τους ερευνητές. Όπως σχολιάζει ο δικτυακός τόπος του περιοδικού Science, η μελέτη του Νέιλσον βασίζεται στην υπόθεση ότι ο Πολικός Αστέρας είναι ένα γερασμένο άστρο, που έχει χάσει το μεγαλύτερο μέρος του καύσιμου υδρογόνου, και συντηρείται πλέον από την πυρηνική σύντηξη ήλιου.

Ένας άλλος αστροφυσικός, ο Ντέιβιντ Τέρνερ του Πανεπιστημίου Σεντ Μέρι του Καναδά, πιστεύει ότι το άστρο είναι πολύ νεαρότερο. Και το γεγονός ότι βρίσκεται σε πιο πρώιμα στάδια της εξέλιξής του επιτρέπει να εξηγηθεί η επιβράδυνση του παλμού χωρίς να υπάρχει απώλεια μάζας.

Για να ισχύει όμως αυτό που ισχυρίζεται ο Τέρνερ, ο Πολικός Αστέρας θα έπρεπε να είναι λιγότερο λαμπρός σε απόλυτους όρους. Και αν είναι λιγότερο λαμπρός, πρέπει να δεχτούμε ότι βρίσκεται σε πιο μικρή απόσταση, προκειμένου να εξηγηθεί η φαινόμενη λαμπρότητά του στον ουρανό.

Ο Τέρνερ υποστηρίζει έτσι ότι ο Πολικός Αστέρας δεν είναι γερασμένος, δεν χάνει μάζα και βρίσκεται σε απόσταση 325 ετών φωτός από τη Γη.

Η νέα μελέτη, όμως, βασίστηκε στην υπόθεση ότι το άστρο απέχει από τη Γη περισσότερο, περίπου 425 έτη φωτός. Αυτή είναι εξάλλου η απόσταση που δέχονται οι περισσότεροι αστρονόμοι.

Την τελική απάντηση θα μπορούσε να δώσει το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, το οποίο μπορεί να προσδιορίσει την απόσταση του άστρου με μεγαλύτερη ακρίβεια.

Ο Πολικός Αστέρας, λοιπόν, είτε βρίσκεται πιο κοντά από ό,τι νομίζαμε, ή, το πιθανότερο, συρρικνώνεται ταχύτατα καθώς πλησιάζει το τέλος της ζωής του.

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Πώς να κάνετε ευτυχισμένη μια γυναίκα...

2012-02-01T23:08:00.000+02:00

Δεν είναι δύσκολο να κάνετε μια γυναίκα ευτυχισμένη. Ο άντρας πρέπει μόνο να είναι:

1. Φίλος

2. Σύντροφος

3. Εραστής

4. Αδελφός

5. Πατέρας

6. Κυρίαρχος

7. Μάγειρας

8. Ηλεκτρολόγος

9. Ξυλουργός

10. Υδραυλικός

11. Μηχανικός

12. Διακοσμητής

13. Στυλίστας

14. Σεξολόγος

15. Γυναικολόγος

16. Ψυχολόγος

17. Να εξαφανίζει τα έντομα

18. Ψυχίατρος

19. Θεραπευτής

20. Καλός ακροατής

21. Οργανωτικός

22. Καλός πατέρας

23. Πολύ καθαρός

24. Συμπονετικός

25. Αθλητικός

26. Θερμός

27. Προσεκτικός

28. Γενναίος

29. Έξυπνος

30. Αστείος

31. Δημιουργικός

32. Τρυφερός

33. Δυνατός

34. Συγκαταβατικός

35. Ανεκτικός

36. Συνετός

37. Φιλόδοξος

38. Ικανός

39. Θαρραλέος

40. Αποφασιστικός

41. Αληθινός

42. Αξιόπιστος

43. Παθιασμένος

44. Ελεήμων

ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΧΝΑ:

45. Να της κάνει τακτικά κομπλιμέντα

46. Να αγαπάει τα ψώνια

47. Να είναι έντιμος

48. Να είναι πολύ πλούσιος

49. Να μην την καταπιέζει

50. Να μην κοιτάζει άλλες

ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ:

51. Να την προσέχει πολύ, χωρίς να περιμένει ανάλογη προσοχή

52. Να της δίνει χρόνο, ειδικά χρόνο για τον εαυτό της

53. Να της δίνει χώρο, χωρίς ποτέ να ανησυχεί πού πηγαίνει

ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ:

54. Να μην ξεχνάει ποτέ:

* γενέθλια

* επετείους

* το πρόγραμμά της

ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ

55. Να βρίσκει εν ριπή οφθαλμού τα πράγματά της

που ξεχνάει που τα έχει βάλει

ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΕΝΑΝ ΑΝΤΡΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ

1. Αφήστε τον ήσυχο

Δημοσίου συμφέροντος το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων,

2012-02-01T22:00:00.010+02:00

Αυτό υποστήριξαν γάλλοι βουλευτές εγκρίνοντας τη σχετική τροπολογία,

Οι γάλλοι βουλευτές ενέκριναν κυβερνητική τροπολογία η οποία εγγράφει στο καταστατικό του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων (Agence France Press, AFP) τον χαρακτήρα δημοσίου συμφέροντος της αποστολής του για να αντιμετωπισθεί μία διαμάχη με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με την κρατική επιχορήγηση που δέχεται το πρακτορείο.

Η τροπολογία προβλέπει την προσθήκη μεταξύ των πηγών χρηματοδότησης του AFP "την πληρωμή από το Κράτος των εξόδων που προέρχονται από την εκπλήρωση των αποστολών του όπως ορίζονται από τα άρθρα 1 και 2 του καταστατικού του πρακτορείου ειδήσεων, που χρονολογείται από τις 10 Ιανουαρίου 1957.

Το άρθρο 1 του καταστατικού ορίζει ότι το AFP επιδιώκει, τόσο στη Γαλλία, όσο και στο εξωτερικό, "την παροχή μία πλήρους και αντικειμενικής υπηρεσίας πληροφόρησης" και το άρθρο 2 εγγυάται την ανεξαρτησία του απέναντι σε "οποιαδήποτε ιδεολογική, πολιτική ή οικονομική οντότητα" και την ύπαρξη ενός δικτύου το οποίο του προσφέρει "τον χαρακτήρα ενός διεθνούς εμβέλειας ενημερωτικού οργανισμού".

Η διατύπωση της τροπολογίας αποτέλεσε αντικείμενο συναίνεσης μεταξύ της κυβέρνησης, της διεύθυνσης του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων και των συνδικάτων. Η τροπολογία απαντά στα αιτήματα που διατυπώθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατόπιν της προσφυγής του γερμανικού πρακτορείου ειδήσεων DAPD το οποίο κατηγορεί το AFP ότι λαμβάνει κρατική επιχορήγηση.

Ο υφυπουργός Εμπορίου της γαλλικής κυβέρνησης Φρεντερίκ Λεφέβρ εξήγησε ότι το διακύβευμα είναι εξαιρετικά σοβαρό διότι εάν δεν είχε υιοθετηθεί η τροπολογία αυτή θα μπορούσε να κοστίσει μέχρι και ένα δισεκατομμύριο ευρώ στο AFP σε επιστροφή της κρατικής οικονομικής ενίσχυσης.

Η τροπολογία εντάχθηκε σε ένα άρθρο πρότασης νόμου που είχε ως στόχο την απλοποίηση και τον εκσυγχρονισμό του καθεστώτος των πρακτορείων ειδήσεων, το οποίο διέπεται από ένα διάταγμα του 1945.

Η πρόταση νόμου θα διαβιβασθεί στη Γερουσία, η οποία την είχε απορρίψει μία πρώτη φορά. Στη συνέχεια θα επιστρέψει για μία τελευταία ανάγνωση στην Γαλλική Εθνοσυνέλευση, η οποία θα έχει και τον τελευταίο λόγο.

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Κίνδυνος για την παγκόσμια ασφάλεια από τη γρίπη...εργαστηρίου,

2012-02-01T20:00:00.012+02:00

Τη σύστασή τους για απόκρυψη των λεπτομερειών των μελετών που αφορούν το στέλεχος Η5Ν1 της γρίπης... εργαστηρίου δικαιολογούν σε άρθρο τους που δημοσιεύεται ταυτόχρονα στις επιθεωρήσεις «Nature» και «Science» οι επιστήμονες του αρμόδιου Συμβουλίου Βιοασφάλειας των ΗΠΑ,

Θεοδώρα Τσώλη

Σε άρθρο τους οι αρμόδιοι του Συμβουλίου για τη Βιοασφάλεια των ΗΠΑ δικαιολογούν τη σύσταση για απόκρυψη λεπτομερειών των μελετών,

Δημοσιεύσεων συνέχεια στο σίριαλ της γρίπης των πτηνών... εργαστηρίου. Με άρθρο τους που παρουσιάζεται ταυτόχρονα στις δύο κορυφαίες επιθεωρήσεις «Nature» και «Science» οι ειδικοί του αρμόδιου Επιστημονικού Συμβουλίου για τη Βιοασφάλεια των ΗΠΑ (NSABB) εξηγούν για πρώτη φορά επισήμως το σκεπτικό της σύστασης που έκαναν προς τις δύο ερευνητικές ομάδες από το Κέντρο «Erasmus» της Ολλανδίας και το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν-Μάντισον στις ΗΠΑ να μην αποκαλύψουν τις λεπτομέρειες σχετικά με το άκρως μεταδοτικό στέλεχος Η5Ν1 της γρίπης των πτηνών που δημιούργησαν εντός του εργαστηρίου.

Το άρθρο αυτό των επιστημόνων του NSABB έρχεται στη δημοσιότητα έξι ημέρες μετά από εκείνο του καθηγητή Γιοσιχίρο Καουαόκα από το Πανεπιστήμιο Ουισκόνσιν - Μάντισον που ήταν επικεφαλής της μιας εκ των δύο μελετών σχετικά με το στέλεχος Η5Ν1. Ο καθηγητής Καουαόκα με παρέμβασή του στην επιθεώρηση «Nature» (σημειώνεται ότι τα «Nature» και «Science» αναμένεται μέσα στο επόμενο διάστημα να δημοσιεύσουν τις περιβόητες πλέον μελέτες για το Η5Ν1) υπεραμύνθηκε της ανάγκης συνέχισης τέτοιου είδους μελετών προκειμένου να προφυλαχθεί η ανθρωπότητα από μια ενδεχόμενη νέα πανδημία.

Κίνδυνος για την παγκόσμια ασφάλεια

Απαντώντας ουσιαστικά σε αυτήν την παρέμβαση οι ειδικοί του Συμβουλίου σημειώνουν ότι μελέτες σαν και αυτές των δύο ομάδων από την Ολλανδία και τις ΗΠΑ «μπορεί, αν γίνουν αντικείμενο κακής χρήσης, να έχουν καταστροφικές συνέπειες για την εθνική και την παγκόσμια ασφάλεια». Παραδέχονται ότι το στέλεχος Η5Ν1 που δημιουργήθηκε στο εργαστήριο και φάνηκε ότι μπορεί να μεταδοθεί εύκολα μεταξύ θηλαστικών προσφέρει σημαντική γνώση τονίζοντας ωστόσο ότι τα συγκεκριμένα επιστημονικά αποτελέσματα «εγείρουν σοβαρό ζήτημα ανησυχίας για την παγκόσμια βιοασφάλεια και τη δημόσια υγεία».

Οι επιστήμονες του NSABB υπογραμμίζουν ότι στο πλαίσιο των συστάσεών τους προς την αμερικανική κυβέρνηση, τις επιστημονικές επιθεωρήσεις και την επιστημονική κοινότητα προσπάθησαν να ισορροπήσουν «τους τεράστιους κινδύνους και τα οφέλη που θα προέκυπταν εάν οι λεπτομέρειες των δύο ερευνών γίνονταν γνωστές». Και κατέληξαν ομόφωνα στο συμπέρασμα ότι αυτές δεν πρέπει να γίνουν ευρέως γνωστές για το κοινό καλό.

Σύσταση χωρίς προηγούμενο

Όπως λένε, πρόκειται για μια σύσταση χωρίς προηγούμενο σε ό,τι αφορά την έρευνα στις βιολογικές επιστήμες, η οποία όμως έγινε μετά από μεγάλη προσοχή και ανάλυση. «Η ανησυχία μας είναι ότι η δημοσιοποίηση των λεπτομερειών αυτών των πειραμάτων θα παράσχει σε κάποιο άτομο, οργάνωση ή κυβέρνηση πληροφορίες που θα βοηθήσουν στη δημιουργία τέτοιου είδους ιών για βλαπτικούς σκοπούς».

Στις κατηγορίες των ερευνητών σχετικά με το ότι η λογοκρισία της επιστήμης δεν μπορεί να οδηγήσει σε πρόοδο, αφού άλλες ερευνητικές ομάδες δεν θα είναι δυνατόν να αναπαραγάγουν τα αποτελέσματα, οι επιστήμονες του NSABB απαντούν ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση η ευρεία δημοσίευση των αποτελεσμάτων των μελετών δεν αποτελεί «υπεύθυνη στάση».

Συζήτηση και επιστημονική συμφωνία

Τέλος οι ειδικοί του Συμβουλίου ζητούν ουσιαστικώς να υπάρξει ένα μορατόριουμ στις έρευνες σχετικά με τα άκρως παθογόνα στελέχη της γρίπης εργαστηρίου έως ότου γίνει ενδελεχής συζήτηση και επέλθει συμφωνία μεταξύ των επιστημόνων σχετικά με το πώς σε τέτοιες λεπτές περιπτώσεις θα υπάρχει ισορροπία μεταξύ της επιστημονικής έρευνας και του κοινού οφέλους.

Σημειώνεται ότι πριν από περίπου 10 ημέρες οι επικεφαλής των δύο μελετών που το τελευταίο διάστημα έχουν στρέψει επάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας συνυπέγραψαν επιστολή στην οποία αναφέρουν ότι προχωρούν σε προσωρινή αναστολή τέτοιου είδους έρευνας για 60 ημέρες προκειμένου να υπάρξει διεθνής επιστημονική συζήτηση σχετικά με το θέμα που έχει προκύψει και το οποίο, όπως αναφέρουν, κρίνει σε μεγάλο βαθμό το μέλλον της επιστημονικής προόδου.

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Ενας Ελληνας στο Βερολίνο του Τείχους,

2012-02-01T18:00:00.013+02:00

Ο θεσσαλονικιός συγγραφέας Πέτρος Αυλίδης,

Λαμπρινή Κουζέλη

Την ατμόσφαιρα της πόλης μεταφέρει στο νέο του βιβλίο ο Πέτρος Αυλίδης,

Eνα σκούρο μπλε Πεζό που μεταφέρει τελάρα ζωγραφικής, μια Τζάγκουαρ, ένας Σκαραβαίος δεκαετίας με το ευφημιστικό όνομα Γίγας. Πίσω από το τιμόνι βρίσκονται ένας ιδιόρρυθμος καλλιτέχνης και μέγας πότης, μια μοιραία γυναίκα θαμώνας των «λιτερατούρ καφέ» και ένας νεαρός ειδικευόμενος ψυχίατρος, ο οποίος, όταν δεν οδηγεί το δικό του κουρσάκι, εκτελεί χρέη σοφέρ για τους δύο προηγούμενους. Ζουν και οι τρεις στο Δυτικό Βερολίνο, τριάντα χρόνια πριν. Τα νερά του ποταμού Σπρέε καθρεφτίζουν το κίτρινο φως των φαναριών κατά μήκος του Τείχους και οι συνοριακοί σκοποί, στα φυλάκια εκατέρωθεν, παρατηρούν τους απέναντι με τα κιάλια. Από τη δυτική μεριά βουίζει μια ζωή ελευθερίας και δημιουργικότητας.

Το τρίτο βιβλίο του θεσσαλονικιού ψυχιάτρου Πέτρου Αυλίδη, που κυκλοφορεί με τον τίτλο «Σοφέρ» (Γαβριηλίδης, 2012, σελ. 251, τιμή 15,98 ευρώ), είναι ένα οδοιπορικό στο θρυλικό μποέμ Βερολίνο της ψυχροπολεμικής εποχής, μια μαρτυρία και ταυτόχρονα ένα αφήγημα ενηλικίωσης, μύησης στην επαγγελματική ζωή, στον έρωτα, στην τέχνη, στο ύφος του βίου. Προηγήθηκαν ένα ερωτικό αφήγημα με τον αλλόκοτο τίτλο «Λοβαφερινσορτκάτς» (Γαβριηλίδης, 1999, με το ψευδώνυμο Λευτέρης Κεΐζης) και το πιο πρόσφατο «Κάψα-χιτ [φουλ μιξ]» (Γαβριηλίδης, 2008), το χρονικό αεργίας ενός εποχικού κατοίκου σε ελληνικό νησί της άγονης γραμμής. Τα χαρακτηριστικά του ύφους των προηγούμενων έργων απαντούν και εδώ: γραφή νευρώδης, κοφτή, σύντομες προτάσεις, συχνά ελλειπτικές, που λειτουργούν με το ρήμα και το ουσιαστικό, τόνος χαλαρός, της οικειότητας, λόγος άμεσος και ταυτόχρονα συνθηματικός, απαλλαγμένος από συναισθηματισμούς και ενίοτε ναρκισσευόμενα λιτός. Στον «Σοφέρ» όμως το βιωματικό υλικό ταξινομείται σε μια αφήγηση μη μυθοπλαστική.

Φρέσκος απόφοιτος της Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ο συγγραφέας φτάνει το 1980 στο Βερολίνο για ειδικότητα. «Hταν πρόφαση, δεν το ήξερα», γράφει. «Εβλεπα τη συγκεκριμένη πόλη σαν πύλη εισόδου σε διαφορετικά περιβάλλοντα, παντός είδους, και πάλευα να την ανοίξω». Το πρωί απασχολείται ως ειδικευόμενος γιατρός στο νοσοκομείο, το βράδυ κάνει τσάρκες στα μπαρ του Βερολίνου, και κυρίως στο «Φόφι», όπως ήταν γνωστό το μαγαζί της Φώφης Ακριθάκη στη Φαζανενστράσε, το εστιατόριο-μπαρ της συζύγου του ζωγράφου Αλέξη Ακριθάκη, σημείο αναφοράς για τους έλληνες επισκέπτες του Βερολίνου και φημισμένο κοσμοπολίτικο στέκι. «Στάιν, Μποντί, Ζάμελ, Ζάντερ, Λέμπερ και οι λοιπές φίρμες της εποχής, όλοι στο φαν κλαμπ της Φώφης. Και του “Φόφι”, που λεγόταν κανονικά “Εστιατόριο”. Κάτι φίρμες διεθνείς, Γουίλσον, Μπεζάρ και παρόμοιοι ήταν κι αυτοί παρόντες όποτε βρίσκονταν στην πόλη».

Εκεί γνωρίζει ο συγγραφέας και τον καλλιτέχνη Ακριθάκη, που ήταν τότε σαράντα ενός ετών. «Δεν ζωγράφιζε, έψαχνε ατελιέ, μάλωνε τηλεφωνικά με τον Ιόλα για διάφορα, έκανε διάλειμμα απ’ τα χόμπι του και έπινε. Κι επειδή η πόλη ήταν από τότε φουλ στο αλκοόλ-κοντρόλε, έψαχνε για σοφέρ, κάποιον στεγνό. Νυχτερινό ωράριο. Είχε και αϋπνίες. Ταίριαζα στο κόνσεπτ. Με προσέλαβε. … Έμαθα την πόλη τσάκα τσάκα. Και μέσα από τα μάτια του. Έβλεπαν. Έμαθα κι άλλα, περί της ζωής γενικώς. Και ειδικώς». Ακολουθούν διαδρομές στην πόλη. Πλατείες και γέφυρες, τοπία νύχτας, μπαρ, καπνός, μπίρες, κρασί και καλβαντός, άπφελζαφτ για τους απέχοντες από το αλκοόλ, κινηματογράφος, Μπερλινάλε, διάφορες μουσικές, συνάντηση με τη Nico, τη «φωνή» των Velvet Underground, και πολλή ελευθερία στη σκιά των τειχών.

«Το Βερολίνο της εποχής, η ατμόσφαιρα της πόλης με το Τείχος και όλες αυτές οι συλλογικές παρακαταθήκες περί μιας πόλης που είχε περάσει από τον μεσοπόλεμο και τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο ασκούσαν στη γενιά μου μια γοητεία που όταν έφτασα στην πόλη την ένιωσα να υπάρχει, δεν ήταν μια κατάσταση του μυαλού», λέει στο «Βήμα» ο Πέτρος Αυλίδης. Μετά το χτίσιμο του Τείχους, υπό τον διαρκή φόβο εισβολής των Σοβιετικών από τα ανατολικά, η πόλη αδειάζει. Για να φρενάρουν το φευγιό του κόσμου, οι Δυτικοί θεσπίζουν προνόμια για τους κατοίκους της πόλης: φοροαπαλλαγές, επιδόματα, απαλλαγή από τη στρατιωτική θητεία. Φτηνά ενοίκια, φτηνό φαΐ, φτηνή διασκέδαση. Η πόλη γίνεται καταφύγιο των φτωχών και των περιθωριακών και, όπως μας λέει ο συγγραφέας, «Πολύ ιδιαίτερα άτομα, από τους εξτρίμ περιθωριακούς ως τους νορμάλ περιθωριακούς, ζούσαν εκεί κι έδιναν στην πόλη χρώμα και ουσία».

Η αφήγηση σταματά στο 1989, όταν το Τείχος πέφτει. Ο συγγραφέας παραμένει στην πόλη για άλλα εννέα χρόνια. Το 1998 κλείνει το ιδιωτικό ιατρείο του στο Βερολίνο και έκτοτε, απαλλαγμένος από επαγγελματικές υποχρεώσεις, μοιράζει τον χρόνο του μεταξύ Αθήνας, Θεσσαλονίκης, Φολεγάνδρου και Βερολίνου. Τα χρόνια από το 1989 και εξής, η εμπειρία μιας πόλης σε αλλαγή, αποτελούν το υλικό ακόμη δύο τόμων μιας υπό εξέλιξη «τριλογίας του Βερολίνου».

Με την ένωση των δύο Γερμανιών οι πριμοδοτήσεις σταματούν. Ο χαρακτήρας της πόλης αρχίζει να αλλάζει. «Σήμερα το Βερολίνο βρίσκεται σε μια μεταβατική φάση στην οποία συνυπάρχουν αντίθετες τάσεις», μας εξηγεί ο συγγραφέας: «Από τη μια έχουμε εκείνους που ξέρουν την πόλη από παλιά και θέλουν να τη διατηρήσουν όπως ήταν και από την άλλη αναδύεται μια νέα τάξη που θέλει μια πόλη με γκλάμουρ, δόξα, αίγλη, δύναμη, με ένα πρόσωπο διαφορετικό από αυτό της πόλης των μποέμ. Σε δέκα χρόνια θα δούμε ποια τάση θα υπερισχύσει, ελπίζω και εκτιμώ ότι η πόλη θα καταφέρει να διατηρήσει τον γοητευτικό χαρακτήρα της».

Από το Βερολίνο του Τείχους στο Βερολίνο της κρίσης

«Αναζητώ το Βερολίνο για να μην με ποτίσει ο επαρχιωτισμός της Ελλάδας», μας είπε ο 57χρονος Πέτρος Αυλίδης λίγο πριν αναχωρήσει για τη γερμανική πρωτεύουσα. «Ήταν ένας επαρχιωτισμός πολύ έντονος στα χρόνια του νεοπλουτισμού, τον οποίο σήμερα βλέπω αλλιώς. Τον βρίσκω λιγότερο κωμικό από τότε, πιο σκοτεινό και επικίνδυνο, γιατί κλεινόμαστε στο καβούκι μας από κομπλεξισμό και αντί να ασχολούμαστε με την ευθύνη μας και τις επιλογές μας ασχολούμαστε με τους άλλους, αγανακτούμε, αναρωτιόμαστε γιατί μας καταπιέζουν, γιατί μας τιμωρούν, γιατί “θέλουν το κακό μας”».

Τι γίνεται από την άλλη πλευρά του… τείχους της κρίσης; «Η κοινωνική ελίτ της Γερμανίας κοιτάζει με περιέργεια την κατάντια μας. Λίγοι κάνουν σκέψεις για τη δική τους συμμετοχή στο πρόβλημα, λίγοι εξετάζουν σε ποιους πολιτικούς έδιναν το χέρι ή ότι έκλειναν τα μάτια μπροστά στην ανικανότητα ή στην έλλειψη ακεραιότητας από τους πολιτικούς μας», εκτιμά ο συγγραφέας και συμπληρώνει, «έχω την αίσθηση όμως ότι δεν θέλουν να καταστραφούμε, όχι μόνο γιατί θα χάσουν μια αγορά, όχι μόνο γιατί θα υποστούν και οι ίδιοι τις συνέπειες, αλλά κυρίως επειδή η Ελλάδα μέσα τους είναι μια ουσιαστική οντότητα. Ο μέσος Γερμανός που έχει κάποια μόρφωση γνωρίζει την ελληνική μυθολογία και η Ελλάδα έχει περάσει μέσα του πολιτισμικά πιο βαθιά από ό,τι νομίζουμε. Πιστεύω ότι θα τους φαίνεται άσχημο να καταλήξουν με μια Ευρώπη στης οποίας τον χάρτη δεν θα υπάρχει Ελλάδα για να τη δείχνουν. Ίσως γελιέμαι. Υπάρχει ασφαλώς ο κίτρινος Τύπος και η κίτρινη μάζα που τον παρακολουθεί και πιέζει την κυβέρνηση με την ψήφο της, όμως οι μορφωμένοι Γερμανοί της μεσαίας τάξης, που έχουν γνωρίσει την Ελλάδα μέσα από τη διαπαιδαγώγηση και την παιδεία τους, συγκινούνται με τη χώρα μας και την αγαπούν. Ξέρουμε τι λέει ο γερμανικός κίτρινος Τύπος, το μαθαίνουμε από τα κανάλια, δεν ξέρουμε όμως στην Ελλάδα τι λένε οι άλλοι Γερμανοί και από αυτούς τους “άλλους”, που έχουν την Ελλάδα μέσα τους, προέρχεται και η τάξη των πολιτικών, γι’ αυτό και πιστεύω ότι δεν θα μας αφήσουν να καταστραφούμε».

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Καταγράφηκαν 107.000 είδη παρυδάτια και υδρόβια πτηνά στον Εβρο,

2012-02-01T16:00:00.042+02:00

Ενα από τα σπανιότερα πουλιά της Ευρώπης ο βασιλαετός φωλιάζει στις εκτάσεις του Έβρου,

Περισσότερα από 17.000 είδη πουλιών καταγράφηκαν στην περιοχή του Εβρου,

Συνολικά 82.000 υδρόβια και άλλα 8.000 είδη, όπως αρπακτικά, παρυδάτια και ερωδιοί σαν τον σταχτοτσικνιά της φωτογραφίας καταγράφηκαν στο ελληνικό τμήμα του Έβρου,

Στα μέσα του 20ου αιώνα η νανόχηνα ήταν από τα πιο πολυπληθή είδη του πλανήτη αλλά σήμερα απειλείται. Στον Έβρο έχουν γίνει καταγραφές του είδους,

Παρακολούθηση πουλιών στον Εβρο,

Χήνες, όπως οι κοκκινόχηνες στη φωτογραφία, περνούν κάθε τόσο στο τουρκικό τμήμα του Εβρου για να τραφούν και επιστρέφουν στα ελληνικά εδάφη για να κουρνιάσουν και να ξεκουραστούν,

Φλαμίνγκο,

Τον πλούτο του υδάτινου οικοσυστήματος του Εβρου κατέγραψαν έλληνες και τούρκοι επιστήμονες. Συνολικά, 107.000 κοινά, σπάνια και απειλούμενα πτηνά καταμετρήθηκαν στο σύνολο του Δέλτα του Εβρου στο πλαίσιο έρευνας, η οποία διεξήχθη για πρώτη φορά παράλληλα στο ελληνικό και τουρκικό τμήμα του ποταμού.

Στο τουρκικό Δέλτα καταγράφηκαν περισσότερα από 17.000 παρυδάτια και υδρόβια πουλιά. Οι παρατηρήσεις ήταν πλουσιότερες επί ελληνικού εδάφους όπου παρά τη βροχόπτωση καταγράφηκαν 82.000 υδρόβια και 8.000 από άλλα είδη, όπως, αρπακτικά, παρυδάτια, ερωδιούς, κτλ.

Στο ελληνικό Δέλτα μεταξύ άλλων καταχωρήθηκαν 18 χαμωτίδες, 39.000 πρασινοκέφαλες πάπιες, 1.500 αγριόκυκνοι, 2.780 φοινικόπτερα, 11 στικταετοί και 4 θαλασσαετοί. Αντίστοιχα, στην τουρκική πλευρά παρατηρήθηκαν 126 αργυροπελεκάνοι, 3.300 κιρκίρια, 8.500 φαλαρίδες, 3 χηνοπρίστες, 3 θαλασσαετοί και μόνο ένα φοινικόπτερο του είδους Phoenicopterus minor.

Οι Μεσοχειμωνιάτικες Καταμετρήσεις Υδρόβιων Πουλιών διεξάγονται στα μέσα Ιανουαρίου σε υγροτόπους σε όλη την Ευρώπη εδώ και δεκαετίες. Στον Εβρο είναι το μακροβιότερο πρόγραμμα παρακολούθησης πουλιών το οποίο διεξάγεται ανελλιπώς από το 1968.

Σύμφωνα με τον Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Δέλτα Εβρου, το Δέλτα του ποταμού είναι ένας πολύ σημαντικός υγρότοπος για τη διαχείμαση και τη μετανάστευση των υδροβίων πουλιών στη χώρα μας και συγκεντρώνει τους δεύτερους υψηλότερους πληθυσμούς σχεδόν κάθε χρόνο.

Το Δέλτα του Εβρου μοιράζεται η Ελλάδα με την Τουρκία. Το ελληνικό τμήμα έχει έκταση 180 χιλιάδες στρέμματα και το τουρκικό 70 χιλιάδες στρέμματα. Αλλά επειδή τα πτηνά σύνορα δεν γνωρίζουν, μετακινούνται διαρκώς από τη μία πλευρά στην άλλη. Οι κύκνοι, οι χήνες, οι πάπιες περνούν κάθε τόσο πάνω από το ποτάμι για να κατευθυνθούν στους ορυζώνες και τα γλυκά νερά της λίμνης Γκάλα για να τραφούν. Επιστρέφουν και πάλι στις λιμνοθάλασσες και τους αλμυρόβαλτους του ελληνικού Δέλτα για να κουρνιάσουν και να ξεκουραστούν.

Η συντονισμένη μέτρηση οργανώθηκε από τον Φορέα Διαχείρισης με τη στήριξη του WWF Ελλάς και του ΥΠΕΚΑ (Διεύθυνση Αισθητικών Δασών, Δρυμών και Θήρας) και πραγματοποιήθηκε από το προσωπικό του Φορέα Διαχείρισης με τη βοήθεια εθελοντών και της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρίας. Στο τούρκικο Δέλτα η καταμέτρηση έγινε από μέλη της περιβαλλοντική οργάνωση Doga Dernegi.

Μια ταυτόχρονη μέτρηση των πουλιών και στα δύο κομμάτια του Δέλτα ήταν ένα όνειρο πολλών ετών. Οπως αναφέρει ο πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης κ. Ανδρέας Αθανασιάδης «και στο παρελθόν υπήρξαν προσπάθειες, με το WWF Ελλάς, για να οργανωθούν από κοινού προγράμματα παρακολούθησης στο Δέλτα του Εβρου, τα οποία όμως δεν έτυχαν χρηματοδότησης». Επισημαίνει μάλιστα ότι το προσεχές χρονικό διάστημα «θα προσκαλέσουμε τους Τούρκους ορνιθολόγους της Doga Dernegi, να μας επισκεφθούν προκειμένου να στήσουμε ένα συντονισμένο πρόγραμμα επιστημονικής παρακολούθησης της ορνιθοπανίδας στο Δέλτα του Εβρου».

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

14ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: Οι πρώτες εικόνες,

2012-02-01T14:00:00.014+02:00

Γιάννης Ζουμπουλάκης

Σημαντικά ντοκιμαντέρ σκηνοθετών όπως οι Βέρνερ Χέρτζογκ, Τζαφάρ Παναχί και Πατρίσιο Γκουσμάν θα προβληθούν από τις από τις 9 έως τις 18 Μαρτίου,

Με μια υποψηφιότητα για τα προσεχή Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερου Ντοκιμαντέρ, αποκαλυπτικές μαρτυρίες και ένα θέμα που κυριαρχεί ακόμη στην επικαιρότητα των αμερικανικών ΜΜΕ, το ντοκιμαντέρ «Paradise Lost 3: Purgatory» των Τζο Μπέρλιντζερ και Μπρους Σινόφσκι, ολοκληρώνει την τριλογία που ξεκίνησε το 1996 με το «Paradise Lost: The Child Murders at Robin Hood Hill» και συνεχίστηκε το 2000 με το «Paradise Lost: Revelations».

Το φιλμ ρίχνει φως στους αποτρόπαιους φόνους τριών παιδιών στο Ουέστ Μέμφις του Aρκάνσας σε μια υπόθεση, που έγινε γνωστή ως «West Memphis Three» και πήρε τεράστιες διαστάσεις στα ΜΜΕ, κυρίως εξαιτίας του πρώτου ντοκιμαντέρ των δημιουργών: αποτέλεσμα ήταν η επανεξέταση του θέματος, με νέα στοιχεία (βασισμένα σε DNA). Σχεδόν 16 χρόνια αργότερα, η εμμονή για την φανέρωση της αλήθειας και η ακτιβιστική διάθεση των σκηνοθετών, καταγράφθηκε στο «Paradise Lost 3: Purgatory» με ένα απροσδόκητο (για τα δεδομένα του δικαστικού συστήματος) φινάλε: Οι τρεις νεαροί που είχαν κατηγορηθεί για τις δολοφονίες αποφυλακίστηκαν στο τέλος του 2011 λόγω έλλειψης στοιχείων και ζουν ελεύθεροι.

Το «Paradise Lost 3: Purgatory» δεν είναι το μόνο ντοκιμαντέρ που αναφέρεται στο αμερικανικό δικαστικό σύστημα καθώς ακόμα μια υπόθεση δολοφονίας που συγκλόνισε τις ΗΠΑ, βρίσκεται στην καρδιά του «Into the Abyss: A Tale of Death, a Tale of Life» που σκηνοθέτησε ο διακεκριμένος γερμανός σκηνοθέτης Βέρνερ Χέρτσογκ. Ο φακός του παρακολουθεί την ιστορία του 28χρονου Μάικλ Πέρι που καταδικάστηκε σε θανατική ποινή και του συνεργού του Τζέισον Μπερκέτ που εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης. Σε αυτή την περίπτωση όμως, ο Χέρτζογκ δεν αμφισβητεί την ενοχή των κατηγορούμενων. Επικεντρώνεται στον αντίκτυπο της υπόθεσης στα συγγενικά πρόσωπα τόσο των δολοφονημένων, όσο και των καταδικασθέντων.

Ορμώμενος από το προσωπικό ενδιαφέρον του για την αστρονομία, ο χιλιανός σκηνοθέτης Πατρίσιο Γκουσμάν με το «Nostalgia for the light» υπέγραψε ένα ασυνήθιστο πολιτικό σχόλιο για την καταπιεσμένη υπό το καθεστώς Πινοσέτ, Χιλή. Αστρονόμοι, αρχαιολόγοι, αλλά και συγγενείς των «εξαφανισμένων» θυμάτων της δικτατορίας, εξερευνούν το παρελθόν, ο καθένας από τη δική του σκοπιά και με φόντο την έρημο της Ατακάμα,

Τέσσερις αντίποδες της Γης (Αργεντινή - Κίνα, Χιλή - Ρωσία, ΗΠΑ - Αφρική, Ισπανία -Νέα Ζηλανδία) καθηλώνουν το θεατή με όλες τις «ηχηρές» αντιθέσεις και ομοιότητές τους στο «Vivan Las Antipodas!» του πολυβραβευμένου δημιουργού Βίκτορ Κοσακόφσκι και τέλος ένα εκ των έσω μανιφέστο ενάντια στο απολυταρχικό ιρανικό καθεστώς, έτσι όπως το βιώνει για ένα 24ωρο από την καθημερινότητά του ο Τζαφάρ Παναχί, διακηρύσσει η ταινία This is not a film: εν αναμονή της ετυμηγορίας για την έφεσή του, εγκλωβισμένος σε κατ' οίκον περιορισμό, ο Παναχί γίνεται πρωταγωνιστής μπροστά στην κάμερα του ομότεχνού του Μοχτάμπα Μιρταχμάσμπ αλλά και συν-σκηνοθέτης, μέσω του iPhone του, σε μια θαρραλέα πράξη διαμαρτυρίας, αφιερωμένη στους ιρανούς κινηματογραφιστές.

Να σημειωθεί ότι οι ταινίες χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση - Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας 2007-2013.

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

ΕΣΗΕΑ: Ανοιχτά θέλουν τα Μέσα Ενημέρωσης οι δημοσιογράφοι,

2012-02-01T12:00:00.014+02:00

Δυσαρμοσία του Σώματος με τη διοίκηση της Ενωσης,

Ανοιχτά θέλουν τα Μέσα Ενημέρωσης οι δημοσιογράφοι, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας της έκτακτης γενικής συνέλευσης της ΕΣΗΕΑ από την οποία προέκυψε ουσιαστική δησαρμονία του σώματος με τη διοίκηση της Ενωσης. Στη ψηφοφορία έλαβαν μέρος 2.187 δημοσιογράφοι με 2.054 έγκυρα, 23 άκυρα και 110 λευκά ψηφοδέλτια.

Πλειοψήφισε με 897 ψήφους η γ΄πρόταση με την οποία εξουσιοδοτείται το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, να προχωρήσει σε διαπραγμάτευση με τους εργοδότες, με προθεσμία 15ημέρου για την υπογραφή διετούς Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, προσαρμοσμένης στις ανάγκες των εργαζομένων. Η διαπραγμάτευση θα αφορά αποκλειστικά στις αμοιβές, με πιθανή μεσοσταθμική μείωση, ταυτόχρονη προστασία των θεσμικών, με έμφαση στη διατήρηση του 13 ου και 14 ου μισθού. Σε περίπτωση που δεν υπάρξει συμφωνία, να προχωρήσει σε στοχευμένες κινητοποιήσεις (ακόμη και διαρκείας) στα ΜΜΕ που δεν καταβάλουν έγκαιρα αξιοπρεπείς αμοιβές και ασφαλιστικές εισφορές

Η α΄πρόταση έλαβε 809 ψήφους. Σύμφωνα με την πρόταση αυτή η διοίκηση της ΕΣΗΕΑ θα πρέπει να διεκδικήσει τη διαπραγμάτευση και υπογραφή αξιοπρεπούς συλλογικής σύμβασης, με στόχο τη διασφάλιση των δικαιωμάτων που κατοχυρώνουν οι προηγούμενες ΣΣΕ. Διεκδικούμε τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας και το πάγωμα των απολύσεων, την επαναπρόσληψη όσων απολύθηκαν κατόπιν άρνησής τους να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις εργασίας, την υπεράσπιση των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων και των ανέργων.

- Να οργανώσει για το σκοπό αυτό απεργιακό αγώνα διαρκείας, σε συντονισμό με όλες τις Ενώσεις του Τύπου.

- Να απευθύνεται στη διάρκεια του αγώνα αυτού σε όλη την κοινωνία, καλύπτοντας το κενό ενημέρωσης με εναλλακτικά μέσα των εργαζομένων στα ΜΜΕ – διαδίκτυο, ραδιόφωνο, εφημερίδα, ακόμη και τηλεόραση.

- Στο πλαίσιο αυτού του αγώνα το Διοικητικό Συμβούλιο καλείται να αξιοποιήσει και κάθε θεσμικό μέσο υπέρ των εργαζομένων

Ενώ η β' πρόταση της Δημοσιογραφικής Συνεργασίας έλαβε 348 ψήφους.

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Ο γάτος που ήθελε να γίνει... πιλότος,

2012-02-01T10:00:00.012+02:00

Ο γατούλης Ριπλς ξέφυγε από το κλουβάκι του και αναστάτωσε μία ολόκληρη πτήση.

«Ατακτο» αιλουροειδές προκάλεσε καθυστέρηση σε πτήση της AIr Canada,

Καθυστέρηση τεσσάρων ωρών προκάλεσε ένας γάτος σε πτήση καναδικού αεροπλάνου, όταν «απέδρασε» από το κλουβί του και αναζήτησε καταφύγιο μέσα στο πιλοτήριο!

Ο Ριπλς, όπως είναι το όνομα του άτακτου αιλουροειδούς, ξέφυγε από το ειδικό βαλιτσάκι μεταφοράς τη στιγμή που οι επιβάτες της πτήσης 603 της Air Canada από το Χάλιφαξ στο Τορόντο επιβιβάζονταν στο αεροσκάφος.

Ο συγκεκριμένος αερομεταφορέας επιτρέπει στους επιβάτες να μεταφέρουν κατοικίδια στην καμπίνα αν αυτά ζυγίζουν λιγότερο από εννέα κιλά και φυλάσσονται σε κλουβάκι που μπορεί να τοποθετηθεί κάτω από το κάθισμα. Η ιδιοκτήτρια του Ριπλς, Ντέμπι Χάρις, πιστεύει ότι το προσωπικό ασφαλείας του αεροδρομίου δεν έκλεισε καλά το βαλιτσάκι μετά τον απαραίτητο έλεγχο, με αποτέλεσμα ο ηλικίας δέκα ετών γάτος να καταφέρει αργότερα να βγει έξω.

Η κυρία Χάρις, μαζί με άλλους επιβάτες και μέλη του πληρώματος, προσπάθησαν να τον πιάσουν αλλά εκείνος έτρεξε γρήγορα προς την πρώτη θέση και στη συνέχεια «τρύπωσε» στο πιλοτήριο ανάμεσα από τα πόδια του πιλότου και έναν πίνακα με ηλεκτρικά καλώδια. Ο Ριπλς, που σύμφωνα με την ιδιοκτήτριά του συνήθως ακούει στο όνομά του, δεν έβγαινε από την κρυψώνα του παρά τις προσπάθειες της ίδιας και του πληρώματος.

Τελικά, τεχνικοί έσπευσαν στο σημείο προκειμένου να αποσυναρμολογήσουν τον πίνακα και να απεγκλωβίζουν τον γάτο, που είχε...φρακάρει. «Όταν τελικά τον είδα ήταν σαν να έκανε κατακόρυφο. Ο ποπός του ήταν στον αέρα και το κεφάλι του προς τα κάτω, εγκλωβισμένος ανάμεσα από έναν σωλήνα και ένα μεταλλικό πράγμα. Έκλαιγα και προσπαθούσα να μην τον πονέσω. Τελικά τον τράβηξα έξω και οι τεχνικοί έπρεπε να επανασυναρμολογήσουν κάποιες συσκευές εκεί» είπε η κυρία Χάρις.

Η πτήση, μετά τον απαραίτητο έλεγχο για να διαπιστωθεί ότι δεν είχε δημιουργηθεί ζημιά στα ηλεκτρονικά συστήματα του αεροσκάφους, αναχώρησε για τον προορισμό τηςμ το Τορόντο, σχεδόν τέσσερις ώρες αργότερα.

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Εντυπωσιακή η αναδρομική έκθεση του Κ. Γεωργίου στην Κίνα,

2012-02-01T08:00:00.013+02:00

Ο έλληνας καλλιτέχνης μιλά στο «Βήμα» μετά την επιστροφή του από τη Σανγκάη,

Λυμπεροπούλου Κατερίνα,

Στο Suzhou Art Museum της Σανγκάης εγκαινιάστηκε προ ολίγων ημερών η μεγάλη αναδρομική έκθεση του έλληνα ζωγράφου και γλύπτη, Κωστή Γεωργίου, με τίτλο «Opus Omega», με έργα ζωγραφικής και γλυπτικής μνημειακών διαστάσεων των τελευταίων 20 ετών.

Τα έργα αναπτύχθηκαν σε δύο επίπεδα. Σε δύο διαφορετικές κεντρικές σάλες προβαλλόταν σε γιγαντοοθόνες ντοκιμαντέρ σχετικό με τη δουλειά του Κωστή Γεωργίου, ενώ από τα μεγάφωνα η μουσική από το τελευταίο του CD «Shanghai» ακουγόταν σε όλον τον χώρο.

Στην είσοδο του μουσείου τούς επισκέπτες υποδεχόταν ένα τεράστιο πανό, 11μ. Χ 10μ., με εικόνες έργων του Κωστή Γεωργίου και οι ευγενικές παρουσίες του προσωπικού του μουσείου οδηγούσαν τους επισκέπτες στον χώρο της έκθεσης.

«Ηταν μια ευτυχισμένη στιγμή», μας λέει ο καλλιτέχνης άρτι αφιχθείς από την Κίνα. «Σε τούτη τη δύσκολη για την Ελλάδα περίοδο η έκθεση αυτή αποτελεί ένα μικρό φως και προσθέτει θετικές αποτιμήσεις στη λαβωμένη αξιοπρέπειά μας που τόσο πολύ έχει πληγεί το τελευταίο διάστημα».

Όπως αναφέρει ο ίδιος ο δημιουργός η συγκίνηση που ένιωσε όταν είδε το πλήθος να συρρέει και να αντιδρά με μεγάλο σεβασμό, καθώς και η θέρμη με την οποία υποδέχθηκαν το έργο του, τον έκαναν ακόμη πιο υπερήφανο σε αυτή τη κρίσιμη καμπή της Ελλάδας.

Την τελετή των εγκαινίων της έκθεσης τίμησε με την παρουσία του ο έλληνας πρέσβης Θεόδωρος Γεωργακέλος, που μαζί με τον πρόεδρο Πολιτισμού και Κουλτούρας της Κίνας, τον διευθυντή του Μουσείου, τους επιμελητές της έκθεσης και τον Κωστή Γεωργίου άνοιξαν τις πύλες της στους θεατές.

Τον κατάλογο της έκθεσης στο μουσείο προλόγισαν ο πρόεδρος Πολιτισμού και Κουλτούρας της Κίνας κ. Τανγκ Γιουλίγκ, ο υφυπουργός Πολιτισμού της Ελλάδας κ. Νικητιάδης, ο διευθυντής του μουσείου κ. Yang Wentao και ο έλληνας πρέσβης.

Η έκθεση μετά το πέρας της, στα τέλη Φεβρουαρίου, θα μεταφερθεί στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο Νίμπο, και στη συνέχεια στο Shaanxi Art Modern Museum.

Σχεδιάζεται δε, όπως ανέφερε ο καλλιτέχνης, μετά το πέρας του κύκλου σε διάφορα μουσεία της Κίνας να μεταφερθεί και σε κάποια μουσεία στην Ελλάδα.

Αναδημοσιευσα Από Bημα

Τα βιβλία δεν θα πεθάνουν ποτέ,

2012-02-01T06:00:00.015+02:00

Όχι όσο αντέχουν στο νερό λέει ο Jonathan Franzen,

Οτιδήποτε έχει έντυπη μορφή αποτελεί για πολλούς είδος προς εξαφάνιση με το μέλλον να προδιαγράφεται μάλλον ζοφερό για τους λάτρεις της μυρωδιάς, της αίσθησης και φυσικά της ιστορίας του παραδοσιακού βιβλίου.

Ο Jonathan Franzen, ένας από τους πιο σημαντικούς συγγραφείς στην Αμερική σήμερα, δήλωσε υπέρμαχος του, προειδοποιώντας ότι η στιγμιαία απόλαυση που επιθυμούμε να πάρουμε από τα ηλεκτρονικά βιβλία είναι καταστροφική για την κοινωνία.

Ο συγγραφέας των Διορθώσεων και της Ελευθερίας παραδέχθηκε πως προτιμά την έντυπη έκδοση των βιβλίων του, αν και κυκλοφορούν σε εκδόσεις για Kindle. «Μπορείς να ρίξεις νερό επάνω του (στο βιβλίο) και αυτό ακόμα θα λειτουργεί! Επομένως είναι καλή τεχνολογία. Επιπλέον, θα δουλεύει μια χαρά και σε 10 χρόνια από τώρα. Οπότε δεν είναι παράξενο που οι καπιταλιστές το μισούν. Είναι κακό επιχειρηματικό μοντέλο» δήλωσε στην ομιλία που έδωσε κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Hay στην Κολομβία.

«Πιστεύω ότι για τους σοβαρούς αναγνώστες, η αίσθηση της μονιμότητας ήταν πάντα ένα μέρος της εμπειρίας. Όλα τα υπόλοιπα στη ζωή σου είναι ρευστά, αλλά εδώ υπάρχει αυτό το κείμενο που δεν αλλάζει» είπε, τονίζοντας ωστόσο ότι δεν διαθέτει μια γυάλινη σφαίρα για να προβλέψει το μέλλον. «Αυτό που ξέρω είναι θα είναι πολύ δύσκολο να κάνεις τον κόσμο να λειτουργήσει αν δεν υπάρχει αυτή η αίσθηση της μονιμότητας. Αυτού του είδους η ριζοσπαστική εξέλιξη δεν συμβαδίζει με ένα σύστημα δικαιοσύνης ή με μια υπεύθυνη αυτό-διακυβέρνηση» πρόσθεσε.

Όταν όμως μιλάμε με όρους επιχειρηματικούς και νούμερα πωλήσεων, το κέντρο βάρους αλλάζει κατά πολύ. Αυτό το βάρος νιώθει να μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο στους ώμους της η Barnes & Noble, η μεγαλύτερη αμερικανική εταιρεία λιανικής πώλησης βιβλίων. Αν και κάποτε οδήγησε στην καταστροφή πολλά ανεξάρτητα βιβλιοπωλεία, τώρα καλείται με τη σειρά της να αγωνιστεί για επικράτηση, αποτελώντας το τελευταίο προπύργιο ανάμεσα στην επιβίωση του έντυπου βιβλίου και την ολοκληρωτική καταστροφή του.

Τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα όταν έχει κάποιος να ανταγωνιστεί την best-seller συσκευή ανάγνωσης ηλεκτρονικών βιβλίων της Amazon, το άκρως πετυχημένο

δηλαδή Kindle. Η Barnes & Noble έχει τη δικιά της, το Nook, χωρίς όμως να φτάνει ούτε κατά διάνοια τα μεγέθη που έχει πετύχει ο Jeffrey Bezos, γενικός διευθυντής της Amazon. Ο τελευταίος σκοπεύει μάλιστα να παρακάμψει τελείως τους εκδότες βιβλίων, εκδίδοντας τα ηλεκτρονικά βιβλία ο ίδιος.

Η αρκετά δραματική διαπίστωση πως τα έντυπα έχουν πεθάνει έχει γίνει καραμέλα στο στόμα αρκετών. Η ανάγκη όμως των ανθρώπων για την ανάγνωση καλών βιβλίων δεν πεθαίνει απλά και μόνο επειδή θα το διαβάζουν μέσω μιας ηλεκτρονικής συσκευής. Αντιθέτως τους δίνει την ευκαιρία να αγοράζουν πολλά σε φθηνές τιμές και να τα κουβαλάνε μαζί τους χωρίς βάρος. Το πρόβλημα είναι ότι ακόμα και κολοσσοί όπως η Barnes & Noble πάντα καθυστερούν να υιοθετήσουν τις εξελίξεις, με ολέθριες συνέπειες.

Αναδημοσιευσα Από Bημα

Η βραχεία λίστα των Κρατικών Βραβείων Παιδικού Βιβλίου,

2012-02-01T04:00:00.019+02:00

Η Διεύθυνση Γραμμάτων της Γενικής Διεύθυνσης Σύγχρονου Πολιτισμού του ΥΠ.ΠΟ.Τ. (Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού) ανακοίνωσε τις βραχείες λίστες για τα Κρατικά Βραβεία Παιδικού Βιβλίου 2011, στις οποίες κατέληξε η αρμόδια Επιτροπή μετά από επανειλημμένες συνεδρίες και μακρές συζητήσεις.

ΒΡΑΧΕΙΑ ΛΙΣΤΑ

α) Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου

Υποψήφιοι:

Αγγελική Βαρελλά για το έργο της «Φιλία σε τέσσερις…ρόδες», εκδόσεις Πατάκη.

Αγγελική Δαρλάση για το έργο της «Το δέντρο που είχε φτερά», εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Λιλή Λαμπρέλλη για το έργο της «Το κρυμμένο νερό», εκδόσεις Πατάκη.

Αλεξάνδρα Μητσιάλη για το έργο της «Με λένε Νιλουφέρ», εκδόσεις Πατάκη.

Αμάντα Μιχαλοπούλου για το έργο της «Διακοπές στο σπίτι με τον Ισίδωρο», εκδόσεις Πατάκη.

Χρήστος Μπουλώτης για το έργο του «Τα πολύτιμα σκουπίδια του κυρίου Νο», εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.

Τασούλα Τσιλιμένη για το έργο της «Το κυνήγι της πρασινοπασχαλίτσας», εκδόσεις Διάπλαση.

Κώστας Χαραλάς για το έργο του «Το κουτί του θυμού», εκδόσεις Μεταίχμιο.

β) Βραβείο Εφηβικού-Νεανικού Λογοτεχνικού Βιβλίου

Υποψήφιοι:

Τζένη Θεοφανοπούλου για το έργο της «Χωρίς τη μαμά μου», εκδόσεις Ψυχογιός.

Μάνος Κοντολέων για το έργο του «Ανίσχυρος άγγελος», εκδόσεις Πατάκη.

Κωστής Μακρής για το έργο του «Ο Πιοζ Νάμε και οι πέντε γάτες», εκδόσεις Πατάκη.

Φίλιππος Μανδηλαράς για το έργο του «Κάπου ν΄ ανήκεις», εκδόσεις Πατάκη.

Μαρία Παπαγιάννη για το έργο της «Το δέντρο το μονάχο», εκδόσεις Πατάκη.

Ελένη Πριοβόλου για το έργο της «Τσόκο Μπλοκ», εκδόσεις Καστανιώτης.

Βασίλης Ραϊσης για το έργο του «Μάγος χωρίς βαρύτητα», εκδόσεις Διάπλαση.

Κίρα Σίνου-΄Ερικα Αθανασίου για το έργο τους «Στο σταυροδρόμι της ημισελήνου», εκδόσεις Κέδρος.

Ελένη Σβορώνου για το έργο της «Στον αστερισμό των διδύμων», εκδόσεις Πατάκη.

Παντελής Σταματελόπουλος -Ηλιοπούλου Μαρία για το έργο τους «Ο κλέφτης του θησαυρού του Αλή Πασά», εκδόσεις Κέδρος.

γ) Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου

Υποψήφιοι:

Νικόλας Ανδρικόπουλος για το έργο της Μαρίνας Κούτρα «Γραμματομαχίες», εκδόσεις Λιβάνης.

Απόστολος Βέττας για το έργο των Σ. Μητακίδου- Ε. Τρέσσου «Η Μαίρη Πινέζα», εκδόσεις Καλειδοσκόπιο.

Κατερίνα Βερούτσου για το έργο της Χρυσάνθης Καραϊσκου «Το ταλέντο του ήλιου», εκδόσεις Διάπλαση.

Μυρτώ Δεληβοριά για το έργο του Α. Παπαθεοδούλου «Η πόλη που έδιωξε τον πόλεμο» εκδόσεις Πατάκη.

Ντανιέλα Σταματιάδη για το έργο του Κυριάκου Χαρίτου «Το βιβλίο των δικών σου Χριστουγέννων», εκδόσεις Μεταίχμιο.

Εύη Τσακνιά για το έργο της Αθηνάς Μπίνιου «Στο πανηγύρι των πουλιών», εκδόσεις Πατάκη.

Κιάρα Φέντελε για το έργο του Βαγγέλη Ηλιόπουλου «Ο θησαυρός του βιβλιοπόντικα», εκδόσεις Πατάκη.

δ) Βραβείο Βιβλίου Γνώσεων για παιδιά

Υποψήφιοι:

Μαρία Αγγελίδου για το έργο της «Το βιβλίο των πειρατών», εκδόσεις Λιβάνη.

Φίλια Δενδρινού για το έργο της «Το καπέλο του καλλιτέχνη Βίνσεντ Βαν Γκογκ», εκδόσεις Λιβάνη.

Σοφία Γιαλουράκη για το έργο της «Η Αφροδίτη της Μήλου κλαίει», εκδόσεις Ερευνητές.

Σοφία Ζαραμπούκα για το έργο της «Τα αδέσποτα», εκδόσεις Μεταίχμιο.

Εύη Πίνη-Καλλιόπη Κύρδη για το έργο τους «Πάμε στο Μουσείο της Ακρόπολης;», εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Άλκηστη Χαλικιά για το έργο της «Στο πάρκο με τα ζώα», εκδόσεις Καλειδοσκόπιο.

Η Επιτροπή αποτελείται από τους κ.κ.: Άντα Κατσίκη-Γκίβαλου, Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α., ως Πρόεδρο, Μένη Κανατσούλη, Καθηγήτρια Α.Π.Θ., ως Αντιπρόεδρο και Άρη Δημοκίδη, Συγγραφέα, Ανδρέα Καρακίτσιο, Κριτικό παιδικής λογοτεχνίας-Καθηγητή Α.Π.Θ., Έφη Λαδά, Εικονογράφο, Πέτρο Μπουλούμπαση, Εικονογράφο, Βασιλική Νίκα, Κριτικό-Επιμελήτρια εκδόσεων παιδικής λογοτεχνίας, Σούλα Οικονομίδου, επίκουρη καθηγήτρια Δ.Π.Θ., Βασίλη Παπαθεοδώρου, Συγγραφέα.

Παράλληλα, όπως επιτάσσει η νέα νομοθεσία που διέπει τον θεσμό των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας (ν. 3905/2010), δίνεται στη δημοσιότητα και Έκθεση της Επιτροπής, στην οποία εξετάζονται οι τάσεις της λογοτεχνικής παραγωγής, αποτιμάται η στάθμη των λογοτεχνικών έργων της υπό κρίση περιόδου και αναφέρεται η αιτιολογημένη γνώμη της Επιτροπής για τις επιλογές της:

Έκθεση της Επιτροπής για το Παιδικό Βιβλίο

Αναδημοσιευσα Από Bημα

Eurovision: Οι πτωχοί του Αζερμπαϊτζάν,

2012-02-01T02:00:00.016+02:00

Η Ελλάδα θα συμμετάσχει με το «ελάχιστο δυνατό κόστος»,

Στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν - ανατολικότερα από κάθε άλλη χρονιά – θα γίνει εφέτος τον Μάιο ο 57ος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision.

Όπως τονίζεται σε ανακοίνωση της ΕΡΤ εξαιτίας των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα «και συνυπολογίζοντας το γεγονός ότι τόσο ο διαγωνισμός όσο και η συμμετοχή μας σε αυτόν έχουν αγκαλιαστεί και αγαπηθεί από τo κοινό, αποφάσισε να συμμετάσχει και στη φετινή διοργάνωση, με το ελάχιστο όμως δυνατό κόστος».

Για τον λόγο αυτό, η ΕΡΤ κάλεσε σε διαβούλευση τις μεγαλύτερες δισκογραφικές εταιρείες που διαθέτουν διεθνές δίκτυο ή συνιστούν εθνικά τμήματα διεθνών δικτύων, προκειμένου να συμμετάσχουν στο κόστος που συνεπάγεται η συμμετοχή μας στον Διαγωνισμό (όπως π.χ. η παραγωγή και ηχογράφηση των υποψήφιων τραγουδιών, η παραγωγή cd, οι προωθητικές ενέργειες, οι αμοιβές δημιουργικών και καλλιτεχνικών συντελεστών, η μετακίνηση και διαμονή στο Μπακού κ.λ.π.).

Από αυτή τη διαδικασία, η μόνη δισκογραφική εταιρεία που απεδέχθη να αναλάβει το αναλογούν μερίδιο του κόστους που συνεπάγεται η συμμετοχή μας, ήταν η Universal Music Greece.

Κατόπιν αυτών, η δημόσια ραδιοτηλεόραση και η Universal Music Greece θα προχωρήσουν στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα σε επίσημες ανακοινώσεις για τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί για την ανάδειξη της ελληνικής συμμετοχής. Στη διαδικασία αυτή, είναι ασφαλώς δεδομένη και η συμμετοχή του κοινού, προκειμένου να επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή εκπροσώπησή μας στον διαγωνισμό.

Στη φετινή διοργάνωση συμμετέχουν συνολικά 43 χώρες. Όπως κάθε χρόνο, το τηλεοπτικό κοινό και οι εθνικές επιτροπές θα αναδείξουν τον νικητή που θα προκύψει από τους δύο Ημιτελικούς (Τρίτη 22 και Πέμπτη 24 Μαΐου 2012) και τον Τελικό (Σάββατο 26 Μαΐου 2012). Στον Τελικό θα συμμετάσχουν συνολικά 26 χώρες, οι έξι από τις οποίες απευθείας – δηλαδή οι “big five” Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία και Ισπανία, καθώς και το Αζερμπαϊτζάν, ως διοργανώτρια χώρα. Οι υπόλοιπες είκοσι θέσεις θα καλυφθούν από τις χώρες που θα έρθουν πρώτες στους δύο ημιτελικούς (δέκα από κάθε βραδιά).

Αναδημοσιευσα Από Bημα

Ηλιος αντί για εξωσωματική,

2012-02-01T00:00:00.013+02:00

Οι διακοπές σε ένα ηλιόλουστο μέρος ίσως αποτελούν τη λύση στα προβλήματα γονιμότητας πολλών ζευγαριών,

Θεοδώρα Τσώλη

Η αύξηση των επιπέδων βιταμίνης D αυξάνει τη γονιμότητα σε άνδρες και γυναίκες,

Τα ζευγάρια που προσπαθούν να κάνουν παιδί και δεν τα καταφέρνουν, προτού καταφύγουν σε μεθόδους υποβοήθησης της αναπαραγωγής, καλό θα ήταν να κάνουν διακοπές σε ένα ηλιόλουστο μέρος! Και αυτό όχι μόνο επειδή οι διακοπές κάνουν καλό στη ρομαντική διάθεση αλλά διότι το φως του ήλιου φαίνεται να δίνει ώθηση τόσο στην ανδρική όσο και στη γυναικεία γονιμότητα μέσω της αύξησης των επιπέδων της βιταμίνης D στον οργανισμό.

«Κλειδί» γονιμότητας

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Γκρατς στην Αυστρία αναφέρουν με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό περιοδικό «European Journal of Endocrinology» ότι ανακάλυψαν μετά από μετα-ανάλυση προηγούμενων μελετών πως η βιταμίνη D αποτελεί «κλειδί» σε ό,τι αφορά την ορμονική ισορροπία στις γυναίκες αλλά και την αύξηση του αριθμού των σπερματοζωαρίων στους άνδρες.

Τα νέα ευρήματα μαρτυρούν ότι σε κάποιες περιπτώσεις τα ζευγάρια καταφεύγουν σε θεραπείες για την υποβοήθηση της αναπαραγωγής οι οποίες συνδέονται με μεγάλο κόστος (κυριολεκτικό και ψυχολογικό) τη στιγμή που θα μπορούσαν να λύσουν τα προβλήματα γονιμότητάς τους απλώς… κάνοντας μια βόλτα στον ήλιο.

Η μετα-ανάλυση των αυστριακών ειδικών έδειξε ότι στις γυναίκες η βιταμίνη D αυξάνει τα επίπεδα των οιστρογόνων κατά 21% και της προγεστερόνης κατά 13% ρυθμίζοντας τον εμμηνορροϊκό κύκλο και αυξάνοντας τις πιθανότητες σύλληψης.

Στους άνδρες η αποκαλούμενη βιταμίνη του ήλιου (ονομάζεται έτσι διότι ο κύριος τρόπος για τη σύνθεσή της είναι η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία) είναι ζωτικής σημασίας για τη σωστή ανάπτυξη του σπέρματος. Παράλληλα αυξάνει τα επίπεδα της ανδρικής ορμόνης τεστοστερόνης δίνοντας ώθηση στη σεξουαλική επιθυμία των ανδρών.

Εξήγηση για τα χειμερινά ποσοστά σύλληψης

Σύμφωνα με τους ερευνητές η επίδραση της βιταμίνης D τόσο στις ανδρικές όσο και στις γυναίκες ορμόνες του φύλου δίνει μια εξήγηση στο γιατί τα ποσοστά σύλληψης μειώνονται τον χειμώνα και εμφανίζουν αύξηση το καλοκαίρι, τουλάχιστον στις βορειοευρωπαϊκές χώρες οι οποίες κατά τους χειμερινούς μήνες «πάσχουν» σε ό,τι αφορά τον ήλιο.

Σε δική τους μάλιστα μελέτη που περιελάμβανε περί τους 2.300 άνδρες, οι επιστήμονες από το Γκρατς ανακάλυψαν ότι τα επίπεδα της βιταμίνης D αλλά και της τεστοστερόνης εμφανίζουν τη μεγαλύτερη αύξησή τους τον Αύγουστο ενώ βρίσκονται στο πιο χαμηλό σημείο τους τον Μάρτιο, αμέσως μετά το τέλος του χειμώνα.

Παράλληλα άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες έχουν μικρότερη ωορρηξία αλλά και μειωμένες πιθανότητες να διαθέτουν καλά ωάρια, ικανά να εμφυτευθούν στη μήτρα κατά τους χειμερινούς μήνες.

Παρόμοια αποτελέσματα και στα ζώα

Η σύνδεση μεταξύ ηλιοφάνειας και γονιμότητας έχει προκύψει και μέσα από μελέτες σε ζώα, σύμφωνα με τη μετα-ανάλυση. Για παράδειγμα θηλυκά τρωκτικά που ζούσαν σε συνθήκες απόλυτου σκότους παρουσίασαν μικρότερα ποσοστά γονιμότητας ενώ παράλληλα εμφάνισαν και περισσότερες επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη. Την ίδια στιγμή αρσενικά τρωκτικά που ζούσαν σε συνθήκες έλλειψης φωτός παρουσίασαν σημαντική πτώση στα ποσοστά επίτευξης σύλληψης – συγκεκριμένα κατά 73%.

Σύμφωνα πάντως με την επικεφαλής των ερευνητών δρα Ελίζαμπεθ Λέρτσμποουμ αν και η ηλιοφάνεια φαίνεται να αυξάνει τη γονιμότητα, είναι σημαντικό για τα ζευγάρια να μην το παρακάνουν σε ό,τι αφορά την έκθεση στον ήλιο καθώς ελλοχεύει και ο κίνδυνος για καρκίνο του δέρματος.

Αναδημοσιευσα Από Bημα

Στα τέλη του 2013 η ολοκλήρωση του Φιξ,

2012-01-31T22:00:00.012+02:00

Ο υπουργός Πολιτισμού κ. Παύλος Γερουλάνος κατά την επίσκεψή του στο πρώην εργοστάσιο Φιξ,

Μαρία Θερμού

Θα στεγάσει το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης,

Τρία έργα μεγάλων διαστάσεων, «Το καράβι της ζωής μου» του Καμπακόφ, οι σταυροί του Γιάννη Κουνέλλη και το «Fixit» της Μόνας Χατούμ, το οποίο έχει δημιουργηθεί από αντικείμενα του εργοστασίου Φιξ, όπως καζάνια για παράδειγμα, που είχαν απομείνει μέσα στο κτίριο από την εποχή που λειτουργούσε ως εργοστάσιο για την παραγωγή μπύρας περιμένουν ήδη για να τοποθετηθούν στους τεράστιους εκθεσιακούς χώρους του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, η κατασκευή του οποίου _ επιτέλους_ άρχισε.

Σαράντα μέρες εργασίας μετρούν ήδη τα συνεργεία που βρίσκονται στο κτίριο καθώς σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα ως το τέλος του φθινοπώρου θα έχει ολοκληρωθεί η δομική ενίσχυσή του _εξαιρετικά δύσκολη φάση, η οποία όμως θα αποδώσει ένα απολύτως ασφαλές οικοδόμημα_ ενώ στη συνέχεια απαιτείται ένας ακόμη χρόνος για άλλες οικοδομικές εργασίες.

Οπως λέει η διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης κυρία Αννα Καφέτση η εγκατάστασή του στο νέο κτίριο θα γίνει με προσωρινή παραλαβή τον Οκτώβρη του 2013, για να ανοίξει στο κοινό τον Ιανουάριο του 2014.

Με τη θερμοκρασία να κυμαίνεται γύρω στο μηδέν και τον αέρα να διαπερνά ακόμη και τους τοίχους η ξενάγηση που έγινε σήμερα το μεσημέρι στο κτίριο μπορεί να μην είχε τις πλέον ιδανικές συνθήκες, έδωσε όμως μία ικανοποιητική ιδέα του έργου που βρίσκεται σε εξέλιξη μετά από καθυστερήσεις ετών.

Βέβαιος εμφανίσθηκε ο υπουργός Πολιτισμού κ. Παύλος Γερουλάνος για την ολοκλήρωση του έργου, καθώς όπως είπε, και τα χρήματα _26,3 εκατ. ευρώ _ είναι εξασφαλισμένα καθώς είναι ενταγμένο στο ΕΣΠΑ αλλά και διάφορα νομικά κωλύμματα που υπήρχαν έως πρόσφατα, έχουν υπερκεραστεί.

Το γεγονός ότι οι πρώτες συζητήσεις για την εγκατάσταση του ΕΜΣΤ στο Φιξ είχαν αρχίσει από το 1996, όπως θυμήθηκε η γενική γραμματέας του ΥΠΠΟ κυρία Λίνα Μενδώνη, αλλά και οι κυβερνήσεις που έρχονταν και έφευγαν, ευτυχώς δεν επτόησαν όσους είχαν επενδύσει σ΄ αυτό, έτσι ώστε σήμερα να βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση της διαδικασίας υλοποίησης του έργου.

Από το σημείο όπου στεκόμαστε με την διευθύντρια του μουσείου κυρία Αννα Καφέτση βλέπουμε κάτω την τεράστια _ στην κυριολεξία αφού καταλαμβάνει έκταση 3000 τ. μ. περίπου _ αίθουσα περιοδικών εκθέσεων, που επιπλέον έχει ύψος περί τα 12 μέτρα. Βρίσκεται στο υπόγειο του κτιρίου και επικοινωνεί με μία ακόμη αίθουσα για περιοδικές εκθέσεις ώστε αναλόγως των απαιτήσεων να μπορεί να ενωθούν.

Η είσοδος του μουσείου θα βρίσκεται στην γωνία των οδών Καλλιρρόης και Φραντζή ενώ απ΄ευθείας είσοδος θα γίνεται και από το σταθμό του μετρό (θα υπάρχει και τρίτη για τα φορτηγά μεταφοράς έργων) Σ΄αυτό το πρώτο επίπεδο θα υπάρχει το εκδοτήριο, η γκαρνταρόμπα και το πωλητήριο ενώ στο μεσοπάτωμα προβλέπεται μικρό αμφιθέατρο, χώρος για εκπαιδευτικά προγράμματα, αίθουσα Τύπου καθώς και χώρος παραγωγής ψηφιακών έργων από τους καλλιτέχνες.

Στον πρώτο όροφο θα βρίσκονται γραφεία, βιβλιοθήκη και ειδικά ψυγεία για την φύλαξη των ψηφιακών έργων και στους δεύτερο και τρίτο ορόφους θα αναπτυχθούν οι μόνιμες συλλογές του μουσείου. Ο τέταρτος όροφος εξάλλου με σχήμα «Π» θα φιλοξενήσει τα ογκώδη έργα του Καμπακόφ, του Κουνέλλη και της Χατούμ.

Εστιατόριο με τεράστια βεράντα και εκπληκτική θέα προς την Ακρόπολη αλλά και ολόκληρη την Αθήνα θα λειτουργεί στον τέταρτο όροφο επίσης. Και τέλος το δώμα όπου θα υπάρχει έκθεση γλυπτών, θα είναι και χώρος που θα μπορεί να φιλοξενεί εκδηλώσεις.

Αναδημοσιευσα Από Bημα

Ένα άγαλμα για την Μπιγιονσέ,

2012-01-31T20:00:00.014+02:00

Με ένα μνημείο στην γενέτειρά της το Χιούστον θα τιμηθεί η ντίβα της ποπ,

Άγαλμα στην Μπιγιονσέ θα στήσουν οι συμπατριώτες της στο Χιούστον του Τέξας, προκειμένου να τιμήσουν την ντίβα της ποπ.

Οι κατασκευαστές της Armdeonce Ventures σχεδιάζουν ήδη ένα άγαλμα που θα αναδεικνύει την προσωπικότητα της τραγουδίστριας, ενώ στόχος τους είναι να δημιουργήσουν και ένα χώρο όπου θα εκτίθενται αναμνηστικά από την σπουδαία καριέρα της.

Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Μάρκους Μίτσελ, δήλωσε σχετικά: «Τις περισσότερες φορές τιμούμε τους ανθρώπους μετά τον θάνατό τους. Στόχος μας αυτή τη φορά είναι να τιμήσουμε σημαντικές προσωπικότητες που είναι εν ζωή. Νιώθουμε λοιπόν, ότι ήρθε η ώρα να τιμήσουμε την Μπιγιονσέ. Θέλουμε να δημιουργήσουμε έναν τεράστιο χώρο για τον οποίο όποιος κάνει κάποια δωρεά να έχει μια ξεχωριστή πινακίδα με το όνομά του».

Επίσης, ο Μάρκους Μίτσελ πρόσθεσε ότι στον εν λόγω χώρο θα προβάλλονται βίντεο κλιπ από την εποχή των Destiny’s Child μέχρι σήμερα, ενώ στόχος τους είναι να δημιουργήσουν και μια γκαρνταρόμπα-μίνι μουσείο με ρούχα και αξεσουάρ της 30χρονης σταρ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το πρότζεκτ αυτό γίνεται με την υποστήριξη του δημάρχου της πόλης του Χιούστον, ενώ τα έσοδα από που θα προκύψουν από την λειτουργία του συγκεκριμένου χώρου -μουσείου θα διατίθενται για φιλανθρωπικούς σκοπούς, συμπεριλαμβανομένων και των ιδρυμάτων «Music for America» και «Beyonce's Survivor Foundation», τα οποία στηρίζουν θύματα φυσικών καταστροφών.

Οι υπεύθυνοι του έργου ελπίζουν ότι θα είναι έτοιμοι να το παρουσιάσουν στις 4 Σεπτεμβρίου του 2012, ημέρα γενεθλίων της Μπιγιονσέ.

Αναδημοσιευσα Από Bημα

(Ξανά)γέννησαν τα μόρια της ζωής,

2012-01-31T18:00:00.015+02:00

Τα σάκχαρα του μορίου της ζωής δημιούργησαν με τις αρχαίες συνθήκες βρετανοί ερευνητές,

Ιωάννα Σουφλέρη

Δημιούργησαν τα απλά σάκχαρα που υπάρχουν στο μόριο του DNA,

Βρετανοί ερευνητές έκαναν ένα σημαντικό βήμα προς την κατανόηση της προέλευσης της ζωής: ανακάλυψαν πώς δημιουργούνται τα σάκχαρα που βρίσκονται στο μόριο του DNA.

O δρ Paul Clarke και οι συνεργάτες του στα Πανεπιστήμια του York και του Νότιγχαμ, δημιούργησαν δύο απλά σάκχαρα, τη θρεόζη και την ερυθρόζη, σε μια διαδικασία η οποία θα μπορούσε να είχε συμβεί στις συνθήκες που οι ερευνητές πιστεύουν ότι επικρατούσαν πριν εμφανιστεί η ζωή πάνω στη Γη.

Σαν τον παλιό καιρό

Κλειδί στην επιτυχία των βρετανών επιστημόνων υπήρξε η διαπίστωση ότι καταλύτες για τη δημιουργία των εν λόγω σακχάρων (τα οποία εντοπίζονται στη φύση με τη δεξιόστροφη ισομορφή τους) ήταν τα απλά αριστερόστροφα αμινοξέα.

Σύμφωνα με ανεξάρτητους ερευνητές, το εύρημα, το οποίο δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Organic and Biomolecular Chemistry, αποτελεί ένα μεγάλο βήμα προς την κατανόηση του πώς από την απλή χημεία δημιουργήθηκε ο έμβιος κόσμος.

Αναδημοσιευσα Από Bημα

Ολα έτοιμα για το Primavera,

2012-01-31T16:00:00.022+02:00

Αξίζει να κλείσεις εισιτήρια για το διάσημο καλοκαιρινό φεστιβάλ;

Το Primavera Sound είναι ένα από τα καλύτερα μουσικά φεστιβάλ της Ευρώπης και σίγουρα πρόκειται για το κορυφαίο ισπανικό. Κάθε χρόνο μαζεύει χιλιάδες aficionados της εναλλακτικής μουσικής στο Park del Forum της Βαρκελώνης, το τελευταίο σαββατοκύριακο του Μαΐου. Μην ξεχνάμε πως είναι και ένα από τα αγαπημένα μουσικά γεγονότα του ελληνικού εναλλακτικού κοινού, το οποίο δίνει το παρών κάθε χρόνο. Όπως για παράδειγμα πέρσι, την τελευταία μέρα του φεστιβάλ, που στους Black Angels, νόμιζες πως βρίσκεσαι σε συναυλία σε ελληνικό έδαφος. Σήμερα ήταν προγραμματισμένη η συνέντευξη τύπου του φεστιβάλ, η οποία μόλις ολοκληρώθηκε.

Οι διοργανωτές, πέρα από τα πολλά καινούρια ονόματα που ανακοίνωσαν, μίλησαν για το τι περιμένουν φέτος, παρουσίασαν τις σκηνές που θα φιλοξενήσουν το φεστιβάλ και το καινούριο site του Primavera Sound, το οποίο είναι πιο απλό, πιο λειτουργικό και πιο χρηστικό.

Σημαντικές αλλαγές συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια, δεν έχει πολλές. Οι σκηνές θα είναι αυτές που ήταν και πέρσι (San Miguel, Llevant, Ray-Ban, ATP, Pitchfork, Vice, adidas Originals and Rockdelux (Auditori), τα προγραμματισμένα meetings για τους επαγγελματίες της μουσικής βιομηχανίας που παίρνουν μέρος θα πραγματοποιηθούν, πάλι, στο ξενοδοχείο Ζero απέναντι από το Parc del Forum ενώ το καινούριο πράγμα που κανόνισαν για φέτος είναι μια έκθεση με συναυλιακά πόστερς, την Flatstock.

Όσον αφορά το line up (το οποίο δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί) τα γκρουπ που θα πάρουν μέρος φέτος μπορούν να χωριστούν σε πολλές κατηγορίες.

Τα καλά, αυτά για τα οποία σκεφτόμαστε να πάμε: Franz Ferdinand, The Afghan Wighs, The Rapture, The Olivia Tremor Control, Codeine, The Pop Group, The Chameleons, Yo la Tengo, Girls, Real State, White Denim, Michael Gira

Οι κλασικές αξίες : The Cure, Björk, Saint Etienne, Richard Hawley, Death Cab For Cutie, Mazzy Star.

Οι μονιμάδες ή αλλιώς όσοι έχουν ξαναπαίξει : Justice, Rufus Wainwright, The XX, Wilco, Beirut, Spiritualized, Beach House, Melvins, Shellac, Atlas Sound, Black Lips, Jeremy Jay, Wavves.

Τα ελπιδοφόρα : The Drums, Neon Indian, Thee oh Sees, Iceage, Washed Out, Dirty Beaches, Veronica Falls, Grimes, Bleached.

Το punk και το metal : Refused, Harvey Milk, Sleepy Sun, The War on Drugs, Off!, Obits, Liturgy, Wolves in The Throne Room, Peter Wolf Crier, Field Music, Mayhem, Godflesh, Napalm Death, Big Star's Third, Archers of Load, Sleep.

Για τους ευαίσθητους : Yann Tiersen , Jeff Mangum ,Κings of Convenience, Dirty Three, Lee Ranaldo, Josh T. Pearson, Baxter Dury, Laura Marling, Sandro Perri.

Για τους hipsters / Urban : Trash Talk, , A$sap Rocky, Danny Brown, Death Grips, Hype Williams, Araabmuzik, Demdike Stare, Main, Showcase Numbers: Jackmaster, Oneman, Deadboy, Spencer, Redinho, Friends.

Τα βραδινά : Death In Vegas, Rustie, Scuba, Benga, Sbtrkt, The Field, Matías Aguayo, Rebolledo, Erol Alkan, Aeroplane, Sharon Van Etten

Οι άγνωστοι : Yann Nick Garrie Plays The Nightmare of J.B Stanislas, Buffy Sainte-Marie, Afrocubism, Bombino, Chavez, Sleep, A.A Bondy, Father John Misty, Dominant Legs, Milk Music, , Siskiyou, Tall Firs, Otherlives, Girls Names, Lower Dens I Break, Milagres, Kleenex Girl Wonder, Hannie el Khatib.

Οι Ισπανοί : Atleta, Unicornibot, Beach Beach, The Right Ons, Doble Pletina, John Talabot live, Pional live, Lisabö, Orthodox, Mujeres, Sr. Chinarro, Christina Rosenvinge, Nacho Vegas, Bigott, Anímic, Refree, Senior i del Cor Brutal, Grupo de Expertos solynieve,Joe Crepúsculo, La Estrella de David, Pegasvs, Picore, Fasenuova.

Στο ελληνικό Τwitter οι αντιδράσεις ήταν ανάμικτες. Άλλοι είπαν πως με αυτό το line up σήμερα είναι η μέρα που κλείνεις αεροπορικά και εισιτήρια φεστιβάλ και άλλοι ενέμειναν στην άποψη τους πως πρόκειται για Primaφόλα και όχι για Primavera.

To μόνο σίγουρο είναι πως φέτος είναι η χρονιά που έχει συγκροτήματα για όλα τα γούστα, κάτι που δε μπορεί να σε αφήσει αδιάφορο. Εμείς θα περιμένουμε και τα επόμενα για να αποφασίσουμε.

Οι Pulp στο περσινό Primavera Sound:

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Το Primavera Sound ’12 θα πραγματοποιηθεί από τις 30/5 μέχρι τις 3/6 στη Βαρκελώνη. Tα εισιτήρια για τις τρεις μέρες μέχρι τις 4 Φεβρουαρίου κοστίζουν 180 ευρώ. Μετά θα πάνε 190. Τα ημερήσια είναι στα 70.

Θοδωρής Κανελλόπουλος

Αναδημοσιευσα Από Bημα

Ο Εμφύλιος Πόλεμος στη μεγάλη οθόνη,

2012-01-31T14:00:00.012+02:00

Γιάννης Ζουμπουλάκης

Πολύπτυχο αφιέρωμα στις ταινίες μυθοπλασίας και τεκμηρίωσης στην ταινιοθήκη της Ελλάδας,

Κινηματογραφικό αφιέρωμα με τίτλο «Ο ελληνικός εμφύλιος στην οθόνη» διοργανώνει από τις 9 έως τις 15 Φεβρουαρίου 2012, η Ταινιοθήκης της Ελλάδας, μια εβδομάδα με εκδηλώσεις, συζητήσεις και καθημερινές προβολές. Κινηματογραφικά τεκμήρια της εποχής, ταινίες μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ σχολιάζονται από τους δημιουργούς τους και άλλους ειδικούς στο πλαίσιο ευρύτερων εκδηλώσεων.

Αναλυτικότερα, την Πέμπτη 9/ 2 στις 19.30, δυο ώρες πριν από την τιμητική προβολή των «Κυνηγών» του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, θα πραγματοποιηθεί συζήτηση με θέμα «Ο ελληνικός εμφύλιος στην οθόνη: η μυθοπλασία». Στην συζήτηση θα συμμετέχουν οι σκηνοθέτες Παντελής Βούλγαρης, Τάσος Ψαρράς και Κώστας Βρεττάκος, η κριτικός κιν/φου Μαρία Κατσουνάκη, η Μαρία Κομνηνού, αναπληρώτρια καθηγήτρια/ Γεν. Γραμ. Δ.Σ. ΤΤΕ και η καθηγήτρια Πέπη Ρηγοπούλου (συντονισμός από τον καθηγητή και αντιπρόεδρο των ΑΣΚΙ Ηλία Νικολακόπουλο).

Μια δεύτερη στρογγυλή τράπεζα με θέμα «Ο ελληνικός εμφύλιος στην οθόνη: το ντοκιμαντέρ» θα γίνει την Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου στις 19.30 με την συμμετοχή των σκηνοθετών Φώτου Λαμπρινού, Ροβήρου Μανθούλη, Μάνου Ζαχαρία, Θανάση Σκρούμπελου και Ηλία Γιαννακάκη, του διευθυντή μουσείου- αρχείου της ΕΡΤ Βασίλη Αλεξόπουλου και του ιστορικού, Μέλους Δ.Σ. των ΑΣΚΙ, Τάσου Σακελλαρόπουλου (συντονισμός από την ιστορικό και Μέλος Δ.Σ. των ΑΣΚΙ Ιωάννα Παπαθανασίου).

Σύμφωνα με την Ταινιοθήκη «το εκτενές αυτό αφιέρωμα που πραγματοποιείται για πρώτη φορά στη χώρα μας, επιχειρεί να καλύψει ένα κενό. Φιλοδοξεί σε μια ολοκληρωμένη και καθόλα αντιπροσωπευτική παρουσίαση των κινηματογραφικών εγγραφών που σήμερα διαθέτουμε για τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο. Έχοντας ως αφετηρία τις αρχικές καταγραφές, που προώθησε την εποχή της σύγκρουσης, με τη μορφή επικαίρων και μικρών ενημερωτικών ταινιών, η προπαγάνδα των δύο αντίπαλων στρατοπέδων, το αφιέρωμα εκτείνεται στην επισκόπηση της ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής επί έξι και πλέον δεκαετίες. Αποσκοπεί έτσι σε μια νέα ανάγνωση των τρόπων με τους οποίους ο ελληνικός κινηματογράφος ενσωμάτωσε και διαπραγματεύτηκε την εμφύλια σύγκρουση, χρησιμοποιώντας άλλοτε τη μυθοπλασία και άλλοτε, όπως τα τελευταία κυρίως χρόνια, το δημιουργικό ντοκιμαντέρ.»

Η προβολή και ο σχολιασμός άγνωστων κινηματογραφικών τεκμηρίων της περιόδου του εμφυλίου πολέμου συνιστά ένα από τα βασικά μελήματα του αφιερώματος. Στα σύντομα κινηματογραφικά επίκαιρα που παραχωρήθηκαν από το Διεύθυνση Μουσείου-Αρχείου της ΕΡΤ, προστίθενται άγνωστα και σημαντικά αρχεία που απόκεινται στις συλλογές της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Το ακριβές πρόγραμμα προβολών δεν έχει προς το παρόν ανακοινωθεί αλλά στις ταινίες που αναμένεται να προβληθούν περιλαμβάνονται οι «Θίασος», «Κυνηγοί», «Μεγαλέξανδρος» και «Το λιβάδι που δακρύζει» του Θόδωρου Αγγελόπουλου, «Χάππυ Νταίη», «Πέτρινα χρόνια» και «Ψυχή βαθιά» του Παντελή Βούλγαρη, «Τα παιδιά της Χελιδώνας» του Κώστα Βρεττάκου, τα «Χρόνια της θύελλας» του Νίκου Τζήμα, η «Κάθοδος των Εννέα του Χρήστου Σιοπαχά και η «Βασιλική» του Βαγγέλη Σερντάρη.

Τα ντοκιμαντέρ «Καπετάν Κεμάλ, ο σύντροφος», «Ο ελληνικός εμφύλιος πόλεμος», «Νέος Παρθενώνας», «Μακρόνησσος» και «Η ζωή στους βράχους» βρίσκονται επίσης στον προγραμματισμό της Ταινιοθήκης.

Αναδημοσιευσα Από Bημα

Το σαλόνι της Γεωργίας Σάνδη «ζωντανεύει» στο Μέγαρο,

2012-01-31T12:00:00.012+02:00

Μια εκδρομή στο Παρίσι του 19ου αιώνα προτείνει ο πιανίστας Δημήτρης Τουφεξής,

Ενα ταξίδι στο Παρίσι του 19ου αιώνα μέσα από την μουσική και την λογοτεχνία,

Μια εκδρομή στο Παρίσι του 19ου αιώνα, σ΄ένα τοπίο ρομαντικό, «ανοιχτό» σε μεγάλες στιγμές της τέχνης αλλά και σε θρυλικά πάθη μας προτείνει ο πιανίστας Δημήτρης Τουφεξής για το βράδυ της Δευτέρας 6 Φεβρουαρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Μέσα από την μουσική του Σοπέν και του Λιστ, ο καταξιωμένος πιανίστας «αναβιώνει» την ατμόσφαιρα η οποία τροφοδότησε έναν από τους πιο πολυσυζητημένους έρωτες στην ιστορία του ρομαντισμού, τη σχέση του Σοπέν με την πρώτη μοντέρνα, απελευθερωμένη γυναίκα, την Γεωργία Σάνδη. Παράλληλα, η ηθοποιός Κλειώ - Δανάη Οθωναίου θα διαβάσει αποσπάσματα από τα ημερολόγια του Σοπέν και του Λιστ αλλά και από κείμενα της Γεωργίας Σάνδη. Την επιμέλεια των κειμένων έχει κάνει ο Δημήτρης Τουφεξής. Η εκδήλωση (ώρα έναρξης: 20.30) εντάσσεται στη σειρά «Μουσικές βραδιές στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος».

Η σχέση του Σοπέν και της Σάνδη υπήρξε αντικείμενο διαμάχης, υποθέσεων και ρομαντικών εξιδανικεύσεων από την πρώτη στιγμή που συναντήθηκαν το 1836 στο σαλόνι της ερωμένης του Λιστ, Μαρί ντ'Αγκούλ. Ηταν ίσως το πρώτο ειδύλλιο διασημοτήτων στην ιστορία και κράτησε δέκα χρόνια με εντάσεις και διακυμάνσεις οι οποίες έκαναν τα όρια ανάμεσα στην αλήθεια και τον μύθο μάλλον αξεδιάλυτα.

Σοπέν και Σάνδη ήταν και οι δύο διάσημοι στην εποχή τους και πρωταγωνιστικές φιγούρες του Ευρωπαϊκού Ρομαντισμού. Εκείνος, καθιερωμένος δάσκαλος, πιανίστας, συνθέτης, γεννημένος στην Πολωνία το 1810 και εκπατρισμένος στο Παρίσι από το 1831 μέχρι τον θάνατό του το 1847, υπήρξε μια διασημότητα των παρισινών σαλονιών. Ανθρωπος κομψός, ευαίσθητος, βαθειά καθολικός και συντηρητικός, είχε δύο μεγάλα πάθη: την Πολωνία και την τέχνη του.

Η Γεωργία Σάνδη ήταν το απόλυτο αντίθετο του συντρόφου της: Γεννημένη στο Παρίσι το 1804 από καλή οικογένεια, άλλαξε το όνομά της όταν άρχισε την λογοτεχνική της καριέρα (είχε βαφτιστεί Αμαντίν Ορόρ Λυσίλ Ντυπέν), υιοθέτησε το ανδρικό ντύσιμο, έγινε φλογερή σοσιαλίστρια, υπήρξε φεμινίστρια πριν από τον φεμινισμό, πολέμια της θρησκοληψίας και οπαδός της προόδου. Η Σάνδη υπήρξε αντικείμενο πόθου και θαυμασμού όλων των διασήμων της εποχής και όταν συναντήθηκε με τον Σοπέν είχε ήδη ζήσει τη ζωή της με τρόπο αδιανόητο για την εποχή: παντρεύτηκε, μεγάλωσε δύο παιδιά, εγκατέλειψε τον άνδρα της, έγινε ερωμένη διάσημων λογοτεχνών και μουσικών, έγραψε πολλές σελίδες λογοτεχνίας, δοκιμίων και θεάτρου και φρόντιζε την καριέρα και το όνομά της μέχρι τον θάνατό της το 1876.

Μέσα από την δύναμη των αντιθέσεών του, λοιπόν, συνδέθηκε αυτό το αταίριαστο ζευγάρι. Ο Σοπέν τρομοκρατήθηκε στην αρχή και προσπάθησε να την αποφύγει, η Σάνδη ένιωσε από την πρώτη στιγμή έλξη, «σύγχιση και ταραχή» όπως έγραψε χαρακτηριστικά, γεγονός το οποίο εξέπληξε ακόμη και την ίδια.

«Ο Σοπέν έδειχνε να τρέμει την Μαντάμ Σάνδη περισσότερο από κάθε άλλη γυναίκα» έγραψε από την πλευρά του ο Λιστ στην αμφιλεγόμενη βιογραφία του για τον Σοπέν. «Εκείνη κατάφερε να τον αποπλανήσει...»

Αναδημοσιευσα Από Bημα

Θόδωρος Αγγελόπουλος Οι ήχοι των εικόνων,

2012-01-31T10:00:00.014+02:00

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος και η Ελένη Καραΐνδρου την εποχή που γυριζόταν η ταινία «Μια αιωνιότητα και μια μέρα» (1998),

Ελένη Καραϊνδρου

Η συνθέτρια της μουσικής για οκτώ ταινίες του σκηνοθέτη θυμάται το «πάμε» του που «έμοιαζε με πρόσταγμα πριν από τη μάχη» και σχολιάζει τη στάση της ελληνικής Πολιτείας απέναντί του,

Κανείς από τους συνεργάτες του δεν μπορεί να πιστέψει πως δεν θα ξανακουστεί το δυνατό, γεμάτο πειθώ, θετική ενέργεια και σιγουριά «πάμε» του Θόδωρου. Αυτό το «πάμε» που σ' έκανε ν' ανατριχιάζεις, έμοιαζε με πρόσταγμα πριν από τη μάχη που εμπεριείχε τη βεβαιότητα της νίκης.

Η αναπάντεχη και ξαφνική αναχώρηση του μεγάλου σκηνοθέτη μας μάς γέμισε οδύνη, απορία και θυμό. Ναι, ο Θόδωρος ήταν μαχητής, οδήγησε την Ελλάδα στον παγκόσμιο κινηματογραφικό χάρτη ερήμην του ελληνικού κράτους, όταν με τον «Θίασο», το 1975, δεν προτάθηκε καν να συμμετάσχει στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ των Καννών και όταν η εγχώρια κριτική μικροψυχία ήταν ήξεις-αφίξεις για τη σπουδαία ταινία του.

Αλλά η ιστορία θέλησε αλλιώς... Και ήταν ο Θόδωρος που παρέμεινε Ελληνας και μαχητής, στέλνοντας πάντοτε τις ταινίες του κάτω από την ελληνική σημαία, παρ' όλες τις δελεαστικές προτάσεις από ξένες χώρες.

Το ένα βραβείο πίσω από το άλλο. Δεκάδες εκδόσεις, άρθρα, διδακτορικά πάνω στο έργο του, κι ο Θόδωρος με μια έγνοια πάντα στο κεφάλι του, την Ελλάδα. Εσκυψε στην ιστορία της, φώτισε τις κοινωνικές παραμέτρους, αναζήτησε τον μυστικό κώδικα επικοινωνίας των Βαλκανίων, έσκυψε πάνω από τη μάστιγα του περασμένου αλλά και του τωρινού αιώνα, τον ξεριζωμό χιλιάδων ανθρώπων από τις πατρίδες τους, αγκάλιασε τον πρόσφυγα και δημιούργησε μια σειρά ανεπανάληπτα αριστουργήματα που τιμούσαν την πατρίδα του και τον άνθρωπο.

Δεν θα σταθώ στην ανταμοιβή της πατρίδας του απέναντι στο γιγάντιο έργο του. Θα σταθώ όμως στην παντελή έλλειψη σεβασμού του σημερινού υποτιθέμενου υπουργείου Πολιτισμού απέναντί του. Εντάξει, κύριε Γερουλάνο, δεν έχετε χρήματα. Σεβασμό όμως; Συζητήσατε ποτέ με τον σπουδαίο σκηνοθέτη ή κρυφτήκατε πίσω από το τηλέφωνό σας;Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι ο σεβασμός αυτός που οφείλει η Πολιτεία στους μεγάλους δημιουργούς της δεν υπήρξε. Ομως ο μαχητής Θόδωρος Αγγελόπουλος μπήκε στη μάχη άοπλος, με τη συμπαράσταση και την πίστη των συνεργατών του και δίπλα του απ' ό,τι ξέρω στάθηκαν η Τουρκία και η Γαλλία.

Είμαστε πολύ οργισμένοι, πολύ αναστατωμένοι, πολύ συγκλονισμένοι. Κι έχουμε πολλές απορίες και ερωτήματα. Η ελληνική διανόηση και οι έλληνες καλλιτέχνες τιμούν τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, αλλά βρίσκουμε «λίγο», πώς να το κάνουμε, το όψιμο ενδιαφέρον του υπουργείου Πολιτισμού να θεσπίσει βραβείο στη μνήμη του. Αυτό έτσι κι αλλιώς του ανήκει, όπως του ανήκουν και άλλα που θα του τα δώσει η Ιστορία.

Ο σπουδαίος αυτός ποιητής των εικόνων, ο διανοητής, ο βαθιάς καλλιέργειας γνώστης της Ιστορίας, ο άνθρωπος με την ικανότητα να σκέφτεται και να δημιουργεί πάνω στα πράγματα και στις εξελίξεις προτού αυτές φανούν στον ορίζοντα, έφυγε αναπάντεχα αφήνοντας ένα μεγάλο κενό στον πολιτισμό μας. Το έργο του αποτελεί παγκόσμια πνευματική παρακαταθήκη και εγώ νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη για τη σημαντική αυτή συνάντηση στη ζωή μου.

Οι οκτώ ταινίες του για τις οποίες εμπνεύστηκα τη μουσική μού χάρισαν ένα ταξίδι γεμάτο γνώση, εμπειρίες και συγκινήσεις.

Θόδωρε, καλό σου ταξίδι στα Κύθηρα και στην αιωνιότητα.

Το μοιραίο γύρισμα

Για το τελευταίο γύρισμα της «Αλλης θάλασσας», που επρόκειτο να είναι το τελευταίο της ζωής του Θόδωρου Αγγελόπουλου, «Το Βήμα» επικοινώνησε με το «δεξί χέρι» του σκηνοθέτη, τον διευθυντή φωτογραφίας Ανδρέα Σινάνο, ο οποίος υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της τραγωδίας.

«Εγινε μπροστά στα μάτια μας και χωρίς να ξέρουμε καν ότι έχει πέσει ο Θόδωρος κάτω» είπε με τρεμάμενη φωνή ο κ. Σινάνος, ο οποίος είχε επίσης συνεργαστεί με τον Αγγελόπουλο αναλαμβάνοντας τη διεύθυνση φωτογραφίας στις ταινίες «Μια αιωνιότητα και μια μέρα», «Το λιβάδι που δακρύζει» και «Η σκόνη του χρόνου».

«Ετοιμάζαμε μια μεγάλη σκηνή, μπαίναμε στα νυχτερινά πλάνα της ταινίας, που είναι πάντα τα δύσκολα γυρίσματα, με πολύ κόσμο και σε μεγάλους χώρους. Βέβαια, ακόμη και η πιο απλή σκηνή, το πιο απλό πλάνο, ο Θόδωρος δεν το έκανε εύκολα. Γνωρίζαμε όμως από την προηγουμένη τι θα κάναμε, είχαμε φέρει έναν γερανό, κάναμε γύρους σε αυτόν τον δρόμο που είναι ταχείας κυκλοφορίας, μετά το Κερατσίνι, δίπλα στο εργοστάσιο των τσιμέντων. Από τη μία είχε στηθεί ο γερανός, από την άλλη επρόκειτο να στηθούν πέντε νταλίκες φορτωμένες με λαθρομετανάστες.

Κάποιος τον πήρε τηλέφωνο. Ο Θόδωρος έρχεται. Τον γνωρίζω 38 χρόνια, από τον “Θίασο”, αλλά, με κάθε ειλικρίνεια, δεν τον είχα δει ποτέ τόσο χαρούμενο, τόσο ευδιάθετο και με τόσο χιούμορ όσο εκείνη την ημέρα. Είχε μάλιστα λάβει και καλές ειδήσεις σχετικά με την παραγωγή (σ.σ.: ενδεχομένως να είχε βρεθεί ακόμη ένας χρηματοδότης από τη Γαλλία). Το ίδιο μού έλεγε και ο ιταλός πρωταγωνιστής, ο Τόνι Σερβίλο, με τον οποίο ο Θόδωρος είχε πάρα πολύ καλές σχέσεις. Δεν τον είχε δει ποτέ τόσο χαρούμενο όσο εκείνη την ημέρα.

Ο Θόδωρος είδε το πλάνο, είδε τον γερανό και είχε περάσει απέναντι με τον βοηθό του για να στήσει τις πέντε νταλίκες. Σκοτείνιαζε πια, εγώ ήμουν έτοιμος, τον περίμενα, τον έψαχνα με το βλέμμα μου, τον είχα δει απέναντι με τον Παναγιώτη Πορτοκαλάκη να στήνει τις νταλίκες. Ας μην τον φωνάξω πάλι, λέω μέσα μου. Θα έρθει. Ξαφνικά βλέπω ένα μηχανάκι μπροστά μας, από τη δική μας πλευρά – της ανόδου – να σέρνεται. Και παράλληλα, σχεδόν προτού τελειώσει το σούρσιμό του, ακούω κάτι σαν “ασθενοφόρο, ασθενοφόρο!”. Δεν κατάλαβα τι ακριβώς. Και λίγο μετά, πίσω του κάποιοι να είναι πάνω σε κάτι, δεν είδα τι. Φαντάστηκα ότι θα είναι κάποιος κομπάρσος ή κάποιος περίεργος. Πέντε λεπτά αργότερα μάθαμε ότι ήταν ο Θόδωρος κάτω…

Το παράδοξο – και αυτό μάλιστα μου έκανε πάντα εντύπωση στον Θόδωρο – είναι ότι στις δυσκολίες, είτε αυτές ήταν καιρικές είτε οποιασδήποτε φύσης, γινόταν ο πιο δυνατός απ’ όλους μας. Δεν τον έβαζαν κάτω οι δυσκολίες. Γινόταν γίγαντας ακόμη και στην πιο μεγάλη καταστροφή. Ο αέρας να έχει γκρεμίσει ένα ολόκληρο σκηνικό, ας πούμε, εκείνος εκεί, αγέρωχος, ακούραστος. Πάντα αψηφούσε τον κίνδυνο, δεν χαμπάριαζε πουθενά και τελικά έφυγε από ένα κωλομηχανάκι».

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Η αγγελοπουλική ιστορική περιπέτεια,

2012-01-31T08:00:00.012+02:00

Ο ιταλός ηθοποιός Τόνι Σερβίλο με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο σε γύρισμα της τελευταίας ταινίας του «Η άλλη θάλασσα», που έμελλε να μείνει ανολοκλήρωτη,

Η συγγραφέας Ρέα Γαλανάκη συνεργάστηκε μαζί του στο σενάριο της τελευταίας ταινίας του, «Η άλλη θάλασσα». Γράφει για την τέχνη του, για τη στοχαστική στάση του αλλά και για τον άνθρωπο,

Ρεα Γαλανάκη,

Γνώρισα τον Θόδωρο Αγγελόπουλο στη δικτατορία, από κοινούς φίλους του Σύγχρονου Κινηματογράφου, έκανα μάλιστα ένα γρήγορο «πέρασμα» στον «Θίασο». Στις ταινίες του με γοήτευε η στοχαστικότητα, η αίσθηση του τραγικού, η έντονη κοινωνική και ιστορική αναφορά, οι γεμάτες νόημα σιωπές, η αρχιτεκτονική της αφήγησης, η αισθητική της εικόνας, η προσωπική ακόμη καλλιέργεια που αναδυόταν από όλα αυτά. Τον εκτιμούσα για όσα μου πρόσφερε, για όσα μου δίδαξε ακόμη και για τη δική μου συγγραφική δουλειά.

Τον αγάπησα όμως όταν, με αφορμή το σενάριο της τελευταίας του ταινίας, και έχοντας διαβάσει ένα διήγημά μου για τους Κούρδους της Πάτρας, μου ζήτησε να συνεργαστούμε. Συνεργαστήκαμε γι' αυτό το σενάριο τρία περίπου χρόνια. Η συνεργασία εξελίχθηκε σε φιλία με τη Φοίβη και τον ίδιο. Κουβεντιάζαμε πλέον για τα πάντα στο γραφείο του, στα σπίτια μας και αλλού.

Ο τίτλος της τελευταίας ταινίας του «Η άλλη θάλασσα» είναι από στίχο του Σεφέρη, εμβληματικού ποιητή για τον Αγγελόπουλο. Τα αρχικό σενάριο αναφερόταν στους μετανάστες της Πάτρας, γι' αυτό και είχε αναφορές στο «Μουσαφεράτ» του Βασίλη Λαδά - εκτός από το δικό μου διήγημα. Είχε έρθει πολλές φορές στην Πάτρα και συζήτησε με πολλούς. Με το ξέσπασμα της κρίσης ο Αγγελόπουλος άλλαξε κέντρο εστίασης και δημιούργησε ένα έργο για την κοινωνική, ιδεολογική και ηθική κρίση που μας μαστίζει, όπου το μεταναστευτικό έχει βέβαια μεγάλο ρόλο. Ο Αγγελόπουλος προσπάθησε να καταλάβει, να δει, να σκεφτεί, ακόμη και να σωπάσει με τον δικό του τρόπο.

Αξονας της ταινίας είναι η ευαίσθητη σχέση ενός πατέρα με την εικοσάχρονη κόρη του, άτομα που λειτουργούν με αντίθετο τρόπο μέσα στη σπαρασσόμενη σύγχρονη κοινωνία. Τα τραγικά γεγονότα είναι απολύτως αναμενόμενα, ενώ το τέλος ισορροπεί ανάμεσα σε μια αυτοκτονία και μια φυγή προς το άγνωστο. Ερωτήματα και σιωπές αίρονται πάνω από αυτή τη μελαγχολική ισορροπία.

Θα τολμούσα να πω ότι με αυτή την ταινία, που δεν θα ολοκληρωθεί, μοιάζει να κλείνει ο στοχαστικός κύκλος που άνοιξε με τον εμβληματικό για τον παγκόσμιο κινηματογράφο «Θίασο». Σ' αυτή την αίσθηση συντελεί και το ότι μια παρέα από νεαρούς κυρίως, Ελληνες και μετανάστες, προσπαθούν χωρίς επιτυχία να ανεβάσουν μια παράσταση από την «Οπερα της πεντάρας» του Μπρεχτ.

Εδώ σταματούν οι όποιες ομοιότητες, το είδωλο του ενός στον καθρέφτη του άλλου, κάτι που είναι σχεδόν τυπικό στη μακρόχρονη δημιουργία. Η άλλη θάλασσα είναι ένα έργο αλλιώτικο, πολύ πιο σκληρό, καθώς αναφέρεται αποκλειστικά στο «σήμερα», στην εν προόδω διάλυση της σημερινής κοινωνίας, στο πολιτικό και προσωπικό αδιέξοδο, σε μια κατάσταση σκοτεινή και δυσοίωνη.

Διανοούμενος της Αριστεράς

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος υπήρξε ως το τέλος ένας διανοούμενος της Αριστεράς, δεν είχε σχέση όμως με τα σημερινά αριστερά σχήματα. «Μένω εν συγχύσει αριστερός» επέμενε, παραμένοντας ανθρωποκεντρικός, εστιασμένος στο ανθρώπινο δράμα εντός του μείζονος, πολιτικού επίσης, δράματος.

Το πιο σημαντικό είναι ότι η πολιτική του εκφράστηκε μέσα από τους κανόνες μιας κινηματογραφικής τέχνης, με αυστηρές απαιτήσεις ως προς την αφήγηση και ως προς την αισθητική της. Η κινηματογραφική του τέχνη, δηλαδή, ήταν που αυτό που ανέδειξε τον πολιτικό του στοχασμό σε πανανθρώπινο όσο και ατομικό ζήτημα, ώστε η τέχνη του να έχει μείνει σαν σταθερό σημείο αναφοράς στην προσωπική ή τη συλλογική μνήμη.

Θα έλεγα ότι μπόρεσε να αναπτύξει μια προσωπική αφήγηση για τις ιστορικές περιόδους που σήμαιναν γι' αυτόν κάτι πιο προσωπικό (Κατοχή, Εμφύλιος), ή για άλλες που τον συγκινούσαν.

Υπήρξε, με δυο λόγια, ένας ανανεωτής της ιστορικής κινηματογραφικής αφήγησης. Χωρίς κινηματογραφική ορολογία, θα έλεγα απλά ότι αυτό οφείλεται, ξανά, στον ανθρωποκεντρισμό του, στην αίσθηση του τραγικού, στη στοχαστικότητα και τη μόρφωσή του. Βοήθησε και η έξοδος της κάμερας προς τη ζωή της επαρχίας και προς τους ανοιχτούς ορίζοντες της υπαίθρου.

Ομως αυτά δεν αρκούν για να γίνει κατανοητή η ανανέωση της ιστορικής αφήγησης που έγινε από τον Αγγελόπουλο. Η κινηματογραφική του δεξιοσύνη πάνω απ' όλα, αλλά και η πολλή δουλειά («Η άλλη θάλασσα», π.χ. γράφτηκε και διορθώθηκε πάνω από 100 φορές) ήταν αυτά που δημιούργησαν την «αγγελοπουλική» ιστορική αφήγηση.

Ο Αγγελόπουλος δεν βρήκε στην πατρίδα του, που τώρα τον θρηνεί, σχεδόν καθόλου χρήματα για την ταινία (όχι ότι υπήρχαν για διάφορα άλλα), και αυτό τον βασάνιζε πολύ. Ξεκίνησε με ελάχιστα χρήματα και μεγάλο πείσμα τα γυρίσματα στις 29 Δεκεμβρίου του περασμένου χρόνου.

Την παραμονή, Δευτέρα μεσημέρι, είχα περάσει τυχαία από το γραφείο του στα Εξάρχεια, και από εκεί πήγα από το Ρεξ όπου ο Θόδωρος γύριζε. Ηταν το τελευταίο του ολοκληρωμένο τράβηγμα. Μέσα στον κόσμο, μέσα στο σκοτάδι είπαμε μερικές ζεστές κουβέντες. Δεν θέλω να σκέφτομαι ότι την επομένη σκοτώθηκε με αυτό τον άθλιο τρόπο.

Θέλω όμως να θυμάμαι ότι πέρυσι στη γιορτή του εκείνος, η Φοίβη, ο Ηλίας κι εγώ πήγαμε σε ένα ταβερνάκι της γειτονιάς μου, όταν συνέβη το εξής απίστευτο: μπήκε μια παρέα πλανόδιων μουσικών με χρυσές καδένες, χρυσά ρολόγια, αλλά και με κλαρίνα, τουμπελέκια κι ένα ακορντεόν! Επαιζαν δημοτικά. Οταν πλησίασαν στο τραπέζι μας, τους ζητήσαμε και μας έπαιξαν το «Μωρή κοντούλα λεμονιά». Γιορτάσαμε.

Το κλάμα του Γουίλεμ Νταφόε

Στο περυσινό Φεστιβάλ Βενετίας «Το Βήμα» συνάντησε τον τελευταίο πρωταγωνιστή σε ολοκληρωμένη ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου Γουίλεμ Νταφόε. Ο αμερικανός ηθοποιός που είχε παίξει στη «Σκόνη του χρόνου» βρισκόταν στη Μόστρα για την ταινία «4:44 Last Day on Earth» του Εϊμπελ Φεράρα, δέχθηκε όμως να μας μιλήσει λίγο για τη συνεργασία του με τον Τεό.

Η ανάμνηση του προκάλεσε χαμόγελα. «Ξέρεις, σε αυτή την ταινία» είπε ο Νταφόε «ο Τεό έκανε πρώτος αυτό που ήθελε να δει από μένα κι εγώ στη συνέχεια τον αντέγραφα. Κάποιοι βρίσκουν αυτή τη μέθοδο τρομερά ενοχλητική, εγώ όμως τη λάτρεψα. Και ξέρεις, ο Τεό δεν μιλάει πολύ καλά τα αγγλικά. Την περισσότερη ώρα μιλούσε ιταλικά ή γαλλικά. Αλλά τον θυμάμαι. Ηταν απίστευτα παραστατικός. Εκανε όλον τον ρόλο για μένα και μετά μου έλεγε “τώρα παίξ’ το εσύ”. Αλλά αυτό που δεν ξεχάσω ποτέ είναι που μου έλεγε “θα κάνεις εκείνο, θα κάνει το άλλο και το παράλλο… και μετά θα κλάψεις: You cry!”. “Μα, βρε Τεό” του έλεγα εγώ “πώς;”. “Οχι, όχι, όχι. You cry!”. Κι έτσι κάναμε το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας. Εσύ τον ξέρεις καλά; Να του πεις ότι τον αγαπώ πολύ και ότι μου λείπει».

Το γκρο πλαν της Ζαν Μορό

«Οταν δουλεύω με έναν τόσο μεγάλο σκηνοθέτη πάντα αναπτύσσεται μια ιδιαίτερη σχέση μεταξύ μας, ένα είδος ;vσμωσης» είχε πει η Ζαν Μορό στον Γιώργο Αρχιμανδρίτη για τη συνεργασία της με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο στην ταινία «Το μετέωρο βήμα του πελαργού» αλλά και στη μικρού μήκους «Τρία λεπτά» που γυρίστηκε με αφορμή τα 60 χρόνια του Φεστιβάλ Καννών. «Είναι εσωστρεφής, με τεράστια αποθέματα υπομονής. Συγκεντρώνεται με ένταση σε αυτό που πρέπει να κάνει, ξέρει τι θέλει για την ταινία του και είναι απαιτητικός με τον εαυτό του και τους συνεργάτες του. Και εγώ και ο Μαρτσέλο (Μαστρογιάνι) είχαμε θαυμάσιες σχέσεις μαζί του. Πάντα μας σκεφτόταν. Μια μέρα μου λέει: “Σας πειράζει που δεν σας κάνω γκρο πλαν;”. “Μου είναι αδιάφορο” του απαντώ. “Γιατί ξέρω” συνεχίζει “ότι τα γκρο πλαν αρέσουν στις γυναίκες ηθοποιούς. Ισως σας κάνω ένα για μία σκηνή”. Μερικούς μήνες μετά έρχεται και μου λέει: “Τελικά το έκοψα στο μοντάζ. Δεν μου αρέσουν τα γκρο πλαν. Προτιμώ τα γενικά πλάνα”. Μου δίνετε τώρα την ευκαιρία να του πω ότι στα “Τρία λεπτά” τελικά κάναμε γκρο πλαν!».

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Οι γυναίκες, το σινεμά και ο πολιτισμός ως αντίδοτο της κρίσης,

2012-01-31T06:00:00.010+02:00

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος φωτογραφημένος στο γραφείο του στην οδό Σολωμού, δίπλα στα διεθνή βραβεία του,

Γιάννης Ζουμπουλάκης

Θόδωρος Αγγελόπουλος

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος μέσα από τα δικά του λόγια στο «Βήμα»,

Στα 17 χρόνια προσωπικής επαφής µου µε τον Θόδωρο Αγγελόπουλο τον συνάντησα αρκετές φορές για συνεντεύξεις. Κάθε φορά η εµπειρία ήταν διαφορετική. Ο σκηνικός χώρος όµως δεν είχε διαφορές, είτε βρισκόµουν στο σπίτι του στο Ψυχικό είτε στο γραφείο του στα Εξάρχεια. Το ισόγειο της οδού Σολωµού θα µείνει διά παντός χαραγµένο στη µνήµη µου. Ο χαρακτηριστικά χαµηλός φωτισµός (πάντοτε αναµµένο ένα πορτατίφ στο γραφείο), το λιτό ντεκόρ, τα πολλά βιβλία διάσπαρτα εδώ κι εκεί και το ράφι µε τα βραβεία. Ανέκαθεν χάιδευα µε ευλάβεια τον Χρυσό Φοίνικα που είχε κερδίσει στις Κάννες το 1998 για την ταινία «Μια αιωνιότητα και µια µέρα». Το ανώτερο από τα πάρα πολλά βραβεία που είχε κερδίσει στη ζωή του.

Κάθε φορά μου έδινε κάτι. Ανάμεσά τους η ρωσική αφίσα του «Τοπίου στην ομίχλη» και η ιαπωνική του «Λιβαδιού που δακρύζει», η οποία στολίζει το σαλόνι του σπιτιού μου. Και οι δύο έχουν ιδιόχειρες αφιερώσεις. Θυμάμαι επίσης την τρυφερότητα με την οποία ο Αγγελόπουλος αντιμετώπιζε τη γραμματέα του, την Αγγελική, την πρώτη μέρα της στη δουλειά, όταν συμπτωματικά βρέθηκα στο γραφείο του. Την καθοδηγούσε ο ίδιος με έναν σχεδόν πατρικό τρόπο.

Ανέκαθεν ζητούσα από τον Αγγελόπουλο να μου αφηγηθεί ιστορίες από τα παλιά, τις γνωριμίες του με τους μεγάλους του κινηματογράφου όπως εκείνος. Πάντοτε το έκανε και πάντοτε ένιωθα ότι ντρεπόταν λίγο. Ο Βέρνερ Χέρτσογκ του είχε φιλήσει τα πόδια στις Κάννες όταν είχε δει τον «Θίασο». Ο Ινγκμαρ Μπέργκμαν του είχε ομολογήσει ότι οι ταινίες του πάντοτε επηρέαζαν τη ματιά του. Ο Φεντερίκο Φελίνι είχε σταματήσει τα γυρίσματα στην Τσινετσιτά για να τον συναντήσει όταν ο Αγγελόπουλος είχε βρεθεί στον χώρο. Θυμάμαι πολύ καλά την ιστορία που μου είχε αφηγηθεί από το Φεστιβάλ Καννών του 1987, όταν ήταν μέλος της Κριτικής Επιτροπής με πρόεδρο τον Ιβ Μοντάν. Καμάρωνε που με το δικό του βέτο δόθηκε στον Βιμ Βέντερς το βραβείο σκηνοθεσίας για «Τα φτερά του έρωτα».

Οταν άρχισα να γνωρίζω πιο στενά τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, οι εποχές ήταν καλύτερες και σχεδόν πάντα βρισκόταν σε κέφι. Το 2004 μιλώντας για «Το λιβάδι που δακρύζει» στο σπίτι του, όπου επικρατούσε πανικός από την ένταση του αγαπημένου σκύλου του, του Αλιεν, ο Αγγελόπουλος είχε υπάρξει ιδιαίτερα εξομολογητικός μιλώντας για την έμπνευση που του έδιναν πάντα οι γυναίκες. «Μεγάλωσα δίπλα σε γυναίκες. Ζω δίπλα σε πολλές γυναίκες. Είναι πέντε: η γυναίκα μου, οι τρεις κόρες μου, η οικονόμος του σπιτιού. Οταν ζούσε η μάνα μου ήταν έξι. Οι γυναίκες είναι πηγή ιστοριών. Ωστόσο, η μητέρα μου, όταν ήμουν παιδί, δεν μου έλεγε ιστορίες. Είχα μια γιαγιά, όμως, Κρητικιά, η οποία είχε ζήσει επί Τουρκοκρατίας και παντρεύτηκε δύο φορές - η πρώτη στα δεκάξι. Και τις δύο φορές είχε κλεφτεί. Πολύ όμορφη γυναίκα - τον πρώτο άντρα της τον σκότωσαν σε κρητική βεντέτα. Η γιαγιά αυτή έλεγε ιστορίες. Και ονειρευόταν. Οταν έλειπα στο Παρίσι η μάνα μου κάπου κάπου μου τηλεφωνούσε και μου έλεγε: "Η γιαγιά σε είδε να κάνεις αυτό". Αν ήμουν στενοχωρημένος, η γιαγιά το έβλεπε. Αν ήμουν χαρούμενος, το ίδιο. Είχε αυτή την ικανότητα - δεν ξέρω από πού έβγαινε. Είχα και μια εύνοια, όμως, ένα περίεργο πράγμα. Ενώ ήμασταν τόσα παιδιά, εγώ ήμουν ο επίλεκτος της οικογένειας».

Τα τελευταία χρόνια όμως ο Θόδωρος Αγγελόπουλος ήταν πικραμένος. Στενοχωριόταν για την «πολιτιστική κατάντια της Ελλάδας» όπως έλεγε. «Εκείνο που έχει σημασία είναι η βαρύτητα του αποτελέσματος σε οτιδήποτε γίνεται» είχε απαντήσει στην ερώτηση «αν είχε νιώσει ποτέ να εισπράττει ζήλια από τους συναδέλφους του. «Εκείνο που δεν είναι καθόλου καλό είναι να υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην Τουρκία σκηνοθέτες που βγαίνουν έξω από τη χώρα τους και κάνουν διεθνή πορεία, ενώ στην Ελλάδα δεν συμβαίνει κάτι παρόμοιο. Η σημασία του εξωτερικού δεν είναι να χαϊδέψει τον εγωισμό των σκηνοθετών. Είναι ότι υπάρχει ένας κινηματογράφος που βγαίνει από αυτή τη χώρα αλλά ανοίγεται στον κόσμο. Οπως είναι ανοιχτή στον κόσμο η ελληνική ποίηση και η μουσική. Ζούμε σε έναν κόσμο που έχει πια διεθνικές σχέσεις και όλο το παιχνίδι παίζεται στο μεγάλο γήπεδο του κόσμου. Και έχει συνέπειες για τη χώρα. Είναι το κύρος της χώρας. Το πολιτιστικό πρόσωπό της. Και αυτό θα έπρεπε να το καταλάβει η εξουσία. Η όποια εξουσία».

Η σημασία του πολιτισμού στη ζωή μας ήταν για τον Θόδωρο Αγγελόπουλο το Α και το Ω. «Εχω επισημάνει πάρα πολλές φορές και είναι αποδεδειγμένο ότι κατά έναν περίεργο τρόπο σε περιόδους κρίσης η Τέχνη ανθεί» είχε πει και πάλι στο «Βήμα». «Ισως γιατί οι άνθρωποι αισθάνονται ότι μόνο μια επίθεση πολιτισμού μπορεί να διασώσει την ψυχή τους. Είναι το τελευταίο που απομένει. Το παράξενο είναι ότι όχι μόνο εγώ αλλά πολλοί ακόμη διαισθάνονταν την κρίση που ερχόταν. Υπόγεια αλλά ερχόταν. Απλώς δεν τολμούσαμε να την αντιμετωπίσουμε γιατί ζούμε σε ένα είδος πλάνης σε σχέση με το τι αξίζει, με το τι έχει σημασία και με το τι έχει προοπτική. Πιστεύω ειλικρινά και θα το λέω συνέχεια ότι αυτή την εποχή χρειάζεται όσο το δυνατόν περισσότερη έμφαση στον πολιτισμό. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε όμως δεν συμβαίνει τίποτε. Ελπίζω ότι κάποια στιγμή οι υπεύθυνοι θα καταλάβουν ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να διασώσουμε μια χαμένη αξιοπρέπεια».

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Στο σημείο μηδέν το σπίτι του Παύλου Μελά,

2012-01-31T04:00:00.013+02:00

Ο Παύλος Μελάς επάνω στο άλογο με τον γιο του Μίκη στο σπίτι της Κηφισιάς. Στην ένθετη φωτογραφία,

Μαρία Θερμού

Λεηλατημένο και αφημένο στη μοίρα του παραμένει το χαρακτηρισμένο ως διατηρητέο οίκημα του ήρωα του Μακεδονικού Αγώνα στην Κηφισιά. Η εγγονή του, Ναταλία Ιωαννίδη, αναπολεί και λυπάταιο ζευγάρι Παύλος και Ναταλία Μελά, μια σχέση έρωτα που διακόπηκε απότομα από τον θάνατό του,

Βροχή. Ο ουρανός βαρύς και η υγρασία διαπερνά τα ξυλόγλυπτα διακοσμητικά στοιχεία του σπιτιού, που κρέμονται στην πρόσοψη σαν μια πολυκαιρισμένη δαντέλα. Δεν είναι η μόνη παραφωνία. Η κεντρική αψίδα της εισόδου λείπει, το ίδιο και τα μάρμαρα της σκάλας, οι τοίχοι είναι ξεφτισμένοι και όταν ανοίξει το λουκέτο με την αλυσίδα που σφαλίζει την πόρτα όλη η εγκατάλειψη και η ερημιά μετακομίζουν στο εσωτερικό.

Γυμνοί τοίχοι, στη θέση του μαρμάρινου τζακιού μια μαύρη τρύπα - κάποιοι το αφαίρεσαν ολόκληρο -, ξηλωμένα και τα πατώματα, γιατί έψαχναν για κρυμμένους θησαυρούς, γκρίζες οροφές, τα κουφώματα κατεστραμμένα, ακόμη και η καγκελόπορτα του κήπου λείπει. Ενα άδειο κουφάρι που κάποτε στέγαζε οικογένειες, όνειρα, Ιστορία. Το σπίτι του Παύλου Μελά.

«Σκέφτομαι πώς έχουν χαθεί οι άνθρωποι, γενιές και γενιές, για να μείνουν τελικά μόνο τα άψυχα: έπιπλα, σπίτια» μου έχει πει λίγο νωρίτερα η κυρία Ναταλία Ιωαννίδη το γένος Μελά. Εγγονή του Παύλου Μελά, κόρη της Ζωής, ενός από τα δύο αγαπημένα παιδιά του, ζει σήμερα δίπλα από το σπίτι του στην Κηφισιά, το οποίο άλλωστε της ανήκει. Από το παράθυρο της τραπεζαρίας της βλέπει κατευθείαν στον κήπο του. Αλλά δεν θέλει να με ακολουθήσει μέσα σε αυτό. «Αρρωσταίνω κάθε φορά που πρέπει να μπω» λέει και στέκεται στην είσοδο.

Ακραία λεηλατημένο, παρ' ότι έχει χαρακτηριστεί από το υπουργείο Πολιτισμού διατηρητέο μνημείο (Αύγουστος 2009), αυτό το οίκημα βρίσκεται σήμερα στο σημείο μηδέν. Αν δεν γίνουν σύντομα επεμβάσεις για τη διάσωσή του αλλά και αν δεν βρεθεί τρόπος για την αξιοποίησή του, στο πνεύμα πάντα της ιστορίας του, κάποια στιγμή θα υποκύψει στον χρόνο και στην ανθρώπινη μανία. Γιατί η χωρίς τέλος λεηλασία του, αρχής γενομένης από τους Γερμανούς στην Κατοχή και ακολούθως από τους Αγγλους, συνεχίστηκε στη σύγχρονη εποχή από κοινούς κλέφτες, ενώ - φαινόμενο των τελευταίων ετών - υπήρξαν καταλήψεις από διάφορες πολιτικές ομάδες σε μια προσπάθεια καπήλευσης της σύνδεσης του οικήματος με τον Παύλο Μελά.

Το περιβόλι

«Εκάναμε αυτές τις φωτογραφίες στο περιβόλι μας της Κηφισιάς, μας τις έκανε ένας πλανόδιος...» σημειώνει στην πίσω πλευρά μιας φωτογραφίας η σύζυγος του Παύλου Μελά, Ναταλία, τον Νοέμβριο του 1924. Το «περιβόλι», πολύ κοντά στον σταθμό του τρένου, περί τα τεσσεράμισι στρέμματα τότε, με πεύκα και θάμνους, κυρίως σχίνους και μυρτιές, ήταν τόπος προσωρινής αλλά κατά διαστήματα και μόνιμης κατοικίας μελών της οικογένειας. Αλλωστε «το σπίτι δεν υπήρξε ποτέ για μας ιστορικό οίκημα. Κανείς δεν μας το παρουσίαζε έτσι» λέει η κυρία Ιωαννίδη. Πέτρινο, με τοίχο πάχους μισού μέτρου, υπερυψωμένο για καλύτερη μόνωση - «το καλοκαίρι νόμιζες ότι είχε κλιματισμό, τόσο δροσερό ήταν» προσθέτει η ίδια -, χτίστηκε το 1894 σε σχέδια του Μελά, αρχικώς ως εξοχική κατοικία.

Αρχιτεκτονικά ήταν εμπνευσμένο από κεντροευρωπαϊκά παραδείγματα, όπως και άλλα σπίτια εκείνης της εποχής στην Κηφισιά, ενώ πρόσφατα αποκαλύφθηκε ότι όλα τα δωμάτια είχαν οροφογραφίες.

Πάνω στο τραπέζι τα άλμπουμ με παλιές φωτογραφίες αποκαλύπτουν σελίδα προς σελίδα την ιστορία του σπιτιού αλλά και στιγμές της καθημερινής ζωής της οικογένειας. Ο Παύλος και η Ναταλία Μελά πρωτοστατούν. «Ηταν πολύ ερωτευμένοι όταν παντρεύτηκαν. Μας είχε διηγηθεί η γιαγιά μου ότι, ενώ ήταν στο τρένο της Κηφισιάς πηγαίνοντας προς Αθήνα, συνοδευόμενη πάντα, είδε ξαφνικά έναν ιππέα μέσα στην ερημιά ο οποίος κάλπαζε παράλληλα με το τρένο, δίπλα στο βαγόνι της. Και αμέσως κατάλαβε ποιος ήταν, παρ' όλο που εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν ευκαιρίες για να μιλήσουν. Μετά πήγε ο πατέρας του, ο Μιχαήλ Μελάς, στον Στέφανο Δραγούμη και ζήτησε την κόρη του» λέει η κυρία Ιωαννίδη.

Ποια τη συγκινεί περισσότερο; «Ολες, γιατί έχουν την αξία της εποχής τους. Οι γονείς μου παντρεύτηκαν εδώ. Η μητέρα μου, που δεν ήταν διόλου κοκέτα, αισθανόταν δυστυχής με το νυφικό και επιπλέον έφθασε και ο παπάς μεθυσμένος... Αλλά με συγκινούν και φωτογραφίες στις οποίες αναγνωρίζω αντικείμενα και οικογενειακά κειμήλια που έχω ακόμη στο δικό μου σπίτι. Οπως η καρέκλα που κάθεται ο Παύλος Μελάς σε μια πολύ γνωστή φωτογραφία του. Είναι μία από αυτές που έχουμε εδώ τώρα».

Η κληρονομιά

Το αρχειακό υλικό, ωστόσο, που σχετίζεται με τη δράση του Παύλου Μελά έχει κατατεθεί από χρόνια στο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα στη Θεσσαλονίκη και στο Μουσείο Μπενάκη από την ίδια τη Ναταλία Μελά και ακολούθως από την κόρη της Ζωή Ιωαννίδη, τις εγγονές της Ναταλία Ιωαννίδη και τη γλύπτρια Ναταλία Μελά, κόρη του γιου του.

Οσο για το σπίτι, για την κυρία Ιωαννίδη η σωτηρία του προηγείται όλων. Αποτελεί άλλωστε τη μεγάλη αγωνία της. «Τα πιο φιλόδοξα όνειρά μου είναι να το αναλάβει ένας οργανισμός - δεν ξέρω καν ποιος θα μπορούσε να είναι αυτός - προκειμένου να στεγάσει κάποια αρχεία, για παράδειγμα. Γιατί μουσείο δεν μπορεί να γίνει, αφού δεν υπάρχει συλλογή. Θα μπορούσε όμως και να κατοικηθεί, γιατί όχι; Με προϋπόθεση ασφαλώς τον σεβασμό στο ίδιο το σπίτι και την ιστορία του».

Πώς νιώθει με μια τόσο βαριά κληρονομιά πίσω της; «Είναι μεγάλη ευθύνη για μένα να πρέπει να διαφυλάξω αυτά που έφθασαν στα χέρια μου. Αλλά θα πρέπει να πω ότι αισθάνομαι και λίγο τυμβωρύχος όταν διαβάζω αλληλογραφία που δεν μου ανήκει και που δεν θα ήθελαν, ενδεχομένως, να τη διαβάσει κανείς. Η γιαγιά μου η Ναταλία είχε καταστρέψει και είχε κάψει γράμματα που δεν ήθελε να γίνουν γνωστά».

Οσο και αν φαίνεται παράξενο, μάλιστα, η Ναταλία Μελά ελάχιστα μιλούσε στα εγγόνια της για τη δράση του άνδρα της. «Η γιαγιά μου είχε ζήσει όλη την κακή πλευρά των πολιτικών και δεν ήθελε καθόλου να γίνεται καπηλεία του ονόματος του Μελά. Είχε πολύ οξύ πνεύμα, έβλεπε τι κρύβεται πίσω από τα μεγάλα και παχιά λόγια και δεν ήθελε οι επόμενες γενιές που τα απλοποιούν όλα να ερμηνεύουν την ιστορία με όρους τωρινούς. Γι' αυτό υπάρχει η παρεξήγηση ότι ήταν εθνικιστική κίνηση ο Μακεδονικός Αγώνας».

Πώς θα τον χαρακτήριζε η ίδια; «Εγώ δεν είμαι ιστορικός, αλλά αν μη τι άλλο είμαι υποψιασμένη. Εκείνη την εποχή ήταν ο μόνος τρόπος για να δράσουν. Εχουν κατηγορηθεί ότι ήταν τέκτονες και ήταν πράγματι. "Το Βήμα" προ ετών είχε δημοσιεύσει ένα ανάγνωσμα για τους έλληνες τέκτονες και ο Παύλος Μελάς ήταν ανάμεσά τους. Εκείνος όμως έπαιρνε από εκεί συστήματα μυστικότητας που τον βοήθησαν να οργανώσει το δίκτυό του και να δράσει. Βέβαια πρέπει να πω ότι ήταν αρκετά απλοϊκά τα πράγματα. Πού οι σημερινές... κατασκοπείες. Εχω γράμματα για τον Μακεδονικό Αγώνα γραμμένα σε κώδικα, που ακόμη και εγώ κατάφερα να τα διαβάσω».

Κυπαρισσί και ώχρα

Ξυλόγλυπτα, κουφώματα, πατώματα, το τζάκι που χάθηκε, εσωτερικά και εξωτερικά επιχρίσματα – ώχρα για τους τοίχους, χοντροκόκκινο για τη βεράντα, κυπαρισσί για τα παράθυρα –, όλα αυτά περιλαμβάνονται στην εγκεκριμένη προσφάτως από το υπουργείο Πολιτισμού (Νοέμβριος του 2011) μελέτη αποκατάστασης του οικήματος, που συντάχθηκε από τον κ. Νικόλαο Χαρκιολάκη, επίτιμο διευθυντή Αναστήλωσης Νεώτερων και Σύγχρονων Μνημείων. Η ίδια υπηρεσία άλλωστε είχε προχωρήσει το 2009 στη στερέωση του κτιρίου προκειμένου να αντιμετωπισθούν επείγοντα προβλήματα. Και αν ο προϋπολογισμός του νέου έργου, ύψους 150.000 ευρώ, είναι απαγορευτικός με τις υπάρχουσες συνθήκες για το υπουργείο, η οικία Μελά είναι μία από τις περιπτώσεις όπου η ιδιωτική πρωτοβουλία μπορεί να δώσει λύση. Αλλωστε η οικογένεια Μελά είχε μεγάλη παράδοση και στην Κηφισιά, αφού ο Μιχαήλ Μελάς είχε συντελέσει στην ανάπτυξη του προαστίου τον 19ο αιώνα – έχτισε μάλιστα το πρώτο ξενοδοχείο της Κηφισιάς, στην πλατεία της σήμερα, δίπλα στην «Πιάτσα Μελά».

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Γιάννης Κόκκος: "Στην Ελλάδα η φυγή ήταν πάντα μια λύση",

2012-01-31T02:00:00.012+02:00

Το σκηνικό για την παραγωγή της όπερας του Πιτσέτι «Δολοφονία στον καθεδρικό ναό» την οποία υπέγραψε ο Γιάννης Κόκκος στη Σκάλα του Μιλάνου το 2009,

Ισμα Μ. Τουλάτου

Ο «διεθνής» έλληνας σκηνοθέτης και σκηνογράφος, ο οποίος θα συμμετάσχει στις εφετινές εκδηλώσεις του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, μιλάει για την τέχνη και την κρίση, για «εμάς» και τους «άλλους», για την πραγματικότητα και την ουτοπία,

Ζει στη Γαλλία εδώ και περίπου μισό αιώνα. Στην περίπτωση του Γιάννη Κόκκου βεβαίως το ρήμα «ζω» είναι μάλλον σχηματικό, αφού ο τόπος διαμονής δεν σημαίνει παρά το ορμητήριο για μια καριέρα χωρίς σύνορα. Ωστόσο όλα αυτά τα χρόνια ο σκηνοθέτης και σκηνογράφος, ο οποίος στη μακρόχρονη σταδιοδρομία του έχει συνεργαστεί επανειλημμένως με κορυφαία λυρικά θέατρα και φεστιβάλ, όπως η Σκάλα του Μιλάνου, η Κρατική Οπερα της Βαυαρίας, ο Μουσικός Φλωρεντινός Μάιος κ.ά., ουδέποτε «χαλάρωσε» τους δεσμούς του με την Ελλάδα. Ερχεται πολύ συχνά στη χώρα μας για λόγους οικογενειακούς, συναισθηματικούς, ενίοτε και επαγγελματικούς.

Η επικείμενη επίσκεψή του στην Αθήνα έχει να κάνει με τη συμμετοχή του στη σειρά «Εν λευκώ», στο πλαίσιο της οποίας η Καμεράτα - Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής προσκαλεί σημαντικούς δημιουργούς να παρουσιάσουν ένα πρόγραμμα με έργα που επιλέγουν οι ίδιοι. Νωρίτερα την ίδια ημέρα, στη σκηνή του Megaron Plus αυτή τη φορά, ο Γιάννης Κόκκος θα μιλήσει για το έργο του και θα σχολιάσει τα αποσπάσματα από τις παραστάσεις «Τρώες» του Μπερλιόζ (παραγωγή του Chatelet του Παρισιού), «Ορέστεια» του Ι. Ξενάκη και «Ορνιθες» του Αριστοφάνη (παραγωγή του Μεγάλου Θεάτρου της Γενεύης) τα οποία θα προβάλλονται παράλληλα στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος.

Σε ό,τι αφορά την εκδήλωση με την Καμεράτα, ο Γιάννης Κόκκος δημιουργεί «εν λευκώ» μια βραδιά όπου «εικόνες, μουσικές και λέξεις συνδέουν θέματα και ανθρώπους, αισθήσεις και αναμνήσεις». Επιλέγει μουσικές δημιουργίες συνθετών με τους οποίους είτε έχει συνεργαστεί, όπως ο Λουτσιάνο Μπέριο και ο Χανς Βέρνερ Χέντσε, είτε συνδέεται με πολύχρονη φιλία, όπως ο Γιώργος Κουρουπός και ο Γιώργος Απέργης, ή, τέλος, γνώρισε και αγάπησε μέσα από τη δουλειά τους, όπως ο Σιμανόφσκι, το έργο του οποίου συνάντησε «ανεβάζοντας τον "Βασιλιά Ρογήρο" στο Παλέρμο».

Επιλέγει επίσης να παρουσιάσει βιντεοσκοπημένα αποσπάσματα από έργα όπου η κλασική δημιουργία «διασταυρώνεται» με τον σύγχρονο τρόπο έκφρασης (χαρακτηριστικό παράδειγμα η «Οδύσσεια» του Γ. Κουρουπού που παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το 1995). Με αντιπροσωπευτικές εικόνες από σκηνικές δουλειές του οι οποίες θα προβάλλονται κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης αλλά και αποσπάσματα από έλληνες και ξένους ποιητές που έχουν στιγματίσει την καλλιτεχνική του ιδιοσυγκρασία (Τ.Σ. Ελιοτ, Σεφέρης, Αραγκόν, Ρίτσος, Μποντλέρ κ.ά.) συμπληρώνεται το πορτρέτο του καλλιτέχνη.

Οι Ελληνες και τα «σκοτεινά παιχνίδια»

«Στη συγκεκριμένη περίπτωση θα έλεγα πως επέλεξα μάλλον μουσική η οποία με ενδιαφέρει να ακουστεί παρά αυτή που ακούω εγώ ο ίδιος» λέει ο Γιάννης Κόκκος. «Σαφώς ο Μότσαρτ, ο Μπετόβεν, ο Σούμπερτ είναι συνθέτες που ακούω περισσότερο. Επίσης μου αρέσει πολύ η τζαζ, ο Μάιλς Ντέιβις για παράδειγμα, αλλά και η ελληνική μουσική. Οι σύγχρονοι δημιουργοί και φυσικά ο Θεοδωράκης και ο Χατζιδάκις, που υπογραμμίζουν κατά κάποιον τρόπο την αδιάλειπτη σχέση μου με την Ελλάδα».

Από τις συνεργασίες του στη χώρα μας - την τελευταία δεκαετία υπέγραψε δύο μεγάλες παραγωγές, την «Ορέστεια» του Αισχύλου το καλοκαίρι του 2001 με το Εθνικό Θέατρο και τη «Μήδεια» του Κερουμπίνι το 2007 στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών - διατηρεί πολύ έντονη ανάμνηση. «Στην "Ορέστεια" κυρίως, όπου είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ με σημαντικούς ηθοποιούς - νεότεροι τότε όλοι τους -, εντυπωσιάστηκα πολύ» παραδέχεται. «Οι έλληνες ηθοποιοί, ξέρετε, έχουν κάτι το οποίο δεν συναντάς αλλού: η έμφυτη σχέση τους με τον αρχαίο λόγο, με την ποίηση, τους δίνει μιαν αίσθηση ιδιαίτερη και όλο αυτό για μένα είχε μια μεγάλη συγκίνηση. Κρατώ βεβαίως και την ποιότητα της τεχνικής εκτέλεσης της παράστασης. Αλλα χρόνια τότε...».

Με τι συναισθήματα επιστρέφει αυτή τη φορά, μέσα σε μια τόσο δύσκολη συγκυρία για τη χώρα; «Παρακολουθώ την κατάσταση με μεγάλη θλίψη» λέει ο Γιάννης Κόκκος. Ελπίζει να βρεθεί κάποια άκρη, αλλά κατά τη γνώμη του είναι πολύ δύσκολο να δει κανείς φως αυτή τη στιγμή. Ωστόσο «δεν μπορεί να ζήσει κανείς με την αίσθηση του αδιεξόδου» προσθέτει, ανοίγοντας μια «χαραμάδα» αισιοδοξίας.

Από πού προέρχεται άραγε η ελπίδα; «Από τα νέα παιδιά» απαντά χωρίς να το σκεφτεί. «Υπάρχει, νομίζω, συνείδηση του ότι τα πράγματα από κάποιο σημείο και μετά δεν μπορούν να πάνε παρακάτω και πρέπει να υπάρξει μια νέα εκκίνηση. Βλέπω ότι υπάρχει θέληση για κάτι καινούργιο, το οποίο βεβαίως δεν ξέρουμε τι μπορεί να είναι».

Συνεχίζοντας πάνω στο ίδιο θέμα, ο Γιάννης Κόκκος λέει πως ελπίζει ότι θα υπάρξει μια εξέλιξη που θα διαφυλάσσει στο ύψιστο δυνατό σημείο τις έννοιες για τις οποίες πάλεψε ο ελληνικός λαός. «Πολύ συχνά σκέπτομαι πόσοι άνθρωποι πόνεσαν και μάτωσαν για να μπορέσει αυτή η χώρα να έχει εδαφική ακεραιότητα και οικονομική ανεξαρτησία, αν βεβαίως μπορεί να πει κανείς ότι την κατέκτησε ποτέ της. Τώρα όλα αυτά κινδυνεύουν να χαθούν και αυτό με πληγώνει πολύ, με σοκάρει. Περισσότερο απ' όλα με πονάνε οι λόγοι για τους οποίους είμαστε αντιμέτωποι με αυτόν τον κίνδυνο: όχι εξαιτίας κάποιας ιδεολογικής μάχης, αλλά λόγω σκοτεινών, αλλοπρόσαλλων παιχνιδιών».

Οι νέοι και η μετανάστευση

Ο Γιάννης Κόκκος δεν είναι κατά της διάθεσης που εμφανίζει μεγάλη μερίδα νέων Ελλήνων να αναζητήσουν την τύχη τους στο εξωτερικό. «Πάντοτε στην Ελλάδα η φυγή ήταν μια λύση» σχολιάζει με την εμπειρία ενός ανθρώπου που πήρε κάποτε ανάλογη απόφαση. «Κατά κάποιον τρόπο η Ελλάδα ανέκαθεν συνέχιζε να ζει και να δημιουργεί αλλού. Δεν το κατακρίνω λοιπόν. Βλέπω ότι αρκετοί νέοι άνθρωποι με προσόντα αντιμετωπίζουν δυσκολίες έκφρασης μέσα σε μια τόσο δύσκολη και σύνθετη κατάσταση και ταυτόχρονα θέλουν να ζήσουν τη ζωή τους ολοκληρωμένα. Θα πρέπει όμως να έχουν υπόψη τους ότι και αλλού πλέον τα πράγματα έχουν γίνει δύσκολα, οπότε να είναι προετοιμασμένοι ότι οι δυσχέρειες θα είναι μεγάλες και έξω από την Ελλάδα».

Πώς σχολιάζει τις διακυμάνσεις της γαλλικής κοινής γνώμης αναφορικά με το ελληνικό ζήτημα; «Στην αρχή υπήρχε μια θετική αντιμετώπιση. Αργότερα, καθώς ο κλοιός σε ολόκληρη την Ευρώπη έσφιγγε, εμφανίστηκε η τάση να αφεθούν στην τύχη τους οι πρώτοι που αντιμετώπισαν το πρόβλημα. Θα έλεγα πως στη Γαλλία υπάρχει μια συναισθηματική αντιμετώπιση του θέματος από τη μια, από την άλλη, όμως, αδιαφορία. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που αντιμετωπίζουμε αυτή τη στιγμή είναι να διαλυθεί το μεγαλειώδες ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Θέλω να πιστεύω πως δεν θα συμβεί κάτι τέτοιο».

πότε και που

Η εκδήλωση «Εν λευκώ» θα πραγματοποιηθεί στις 4/2 (στις 20.30) στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Την Καμεράτα διευθύνει ο Ν. Τσούχλος. Συμμετέχουν έλληνες και ξένοι σολίστ και οι ηθοποιοί Αμαλία Μουτούση, Anne Blancard. Νωρίτερα, στις 18.00, στην ίδια αίθουσα θα πραγματοποιηθεί η διάλεξη του Γιάννη Κόκκου στο πλαίσιο του Megaron Plus.

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Λαμπερή απονομή «SAG Awards»,

2012-01-31T00:00:00.013+02:00

Το καστ της ταινίας «The Help», η οποία απέσπασε τρία βραβεία μεταξύ των οποίων και αυτό του «Καλύτερου καστ ταινίας»,

Ο Τζον Κρασίνσκι και η σύζυγός του Έμιλι Μπλαντ,

Πραγματοποιήθηκε εχθές βράδυ -Κυριακή 29 Ιανουαρίου- η ετήσια Απονομή των βραβείων SAG (Screen Actors Guild Awards) στο Shrine Auditorium στο Λος Άντζελες και πλήθος σταρ έδωσε το λαμπερό παρών.

Πρόκειται για τα βραβεία που απονέμει κάθε χρόνο από το 1995 το Σωματείο Ηθοποιών βραβεύοντας τις καλύτερες ερμηνείες της χρονιάς σε τηλεοπτικές σειρές αλλά και κινηματογραφικές παραγωγές.

Στην φετινή 18η απονομή μεγάλη νικήτρια ήταν η ταινία «The Help», η οποία απέσπασε το βραβείο «Καλύτερου καστ ταινίας», ενώ χάρισε στις Βαϊόλα Ντέιβις και Οκτάβια Σπένσερ τα βραβεία πρώτου και δεύτερου γυναικείου ρόλου αντίστοιχα.

Μεγάλοι νικητές και ο πρωταγωνιστής της ταινίας «The Artist», Ζαν Ντουζαρντιν ο οποίος απέσπασε το βραβείο «Α' Ανδρικού Ρόλου» επικρατώντας του Τζορτζ Κλούνεϊ -ο οποίος κέρδισε πριν λίγες ημέρες την Χρυσή Σφαίρα Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία «Απόγονοι»- αλλά και ο Κρίστοφερ Πλάμερ που κατέκτησε το βραβείο «Β' Ανδρικού Ρόλου» για την ταινία «Beginners».

Όσον αφορά στις τηλεοπτικές σειρές, ο Πολ Τζιαμάτι αναδείχθηκε σε «Καλύτερος πρωταγωνιστής τηλεοπτικής σειράς ή τηλεταινίας» για τον ρόλο του στο «Too Big To Fail», ενώ η Κέιτ Γουίνσλετ κέρδισε το αντίστοιχο γυναικείο με την ερμηνεία της στο «Mildred Pierce».

Τα βραβεία ερμηνείας σε δραματική σειρά απέσπασαν οι Στιβ Μπούσεμι και η Τζέσικα Λανγκ για τους ρόλους τους στα «Boardwalk Empire» και «American Horror Story» αντίστοιχα, ενώ τα βραβεία ερμηνείας σε κωμική σειρά οι Άλεκ Μπόλντουιν για το «30 Rock» και η Μπέτι Γουάιτ για το «Hot in Cleveland».

Όπως ήταν φυσικό το κόκκινο χαλί της εκδήλωσης μετατράπηκε για μια ακόμη φορά σε πασαρέλα. Από τις πιο λαμπερές παρουσίες της βραδιάς ήταν η Αντζελίνα Τζολί, η οποία με μια αποκαλυπτική μαύρη μάξι τουαλέτα Jenny Packham -συνδυασμένη με κοσμήματα House of Lavande και Platt Boutique, ψηλοτάκουνα Gucci κι τσάντα Louis Vuitton- άφησε να φανούν όλα τα τατουάζ της.

Όσο για το πιο καλοντυμένο καστ ήταν αναμφισβήτητα αυτό της ταινίας «The Help», με την Έμμα Στόουν σε στιλ 50ς να λάμπει μέσα στο Alexander McQueen φόρεμα και τα Tiffany & Co. κοσμήματά της, την Τζέσικα Τσαστέιν άκρως εντυπωσιακή με την μπλε τουαλέα του οίκου Calvin Klein, την εκθαμβωτική Βαϊόλα Ντέιβις η οποία επέλεξε μια στράπλες λευκή με χρυσές λεπτομέρειες δημιουργία Marchesa, αλλά και την πιο ροκ Οκτάβια Σπένσερ με το ντραπέ φόρεμα Tadashi Shoji.

Επίσης πρωταγωνιστικό ρόλο στο κόκκινο χαλί είχαν και τα ζωηρά χρώματα. Η Μισέλ Γουίλιαμς επέλεξε μια κατακόκκινη δημιουργία Valentino, η Σοφία Βεργκάρα ανέδειξε τις καμπύλες της με ένα μοβ εφαρμοστό φόρεμα Marchesa, ενώ στα κόκκινα κινήθηκε και η Κίρα Σέντγουικ με μια δημιουργία του οίκου Pucci συνδυασμένο με κοσμήματα Fred Leighton.

Αναλυτικά τα βραβεία της 18ης απονομής των «SAG Awards»:

Πρώτου ανδρικού ρόλου: Ζαν Ντουζαρντίν (The Artist)

Πρώτου γυναικείου ρόλου: Βαϊόλα Ντέιβις (The Help)

Δεύτερου ανδρικού ρόλου: Κρίστοφερ Πλάμερ (Beginners)

Δεύτερου γυναικείου ρόλου: Οκτάβια Σπένσερ (The Help)

Καλύτερο καστ ταινίας: The Help

Καλύτερο καστ ταινίας δράσης: Harry Potter & The Deathly Hallows: Part 2

Καλύτερος πρωταγωνιστής τηλεοπτικής σειράς ή τηλεταινίας: Πολ Τζιαμάτι (Too Big To Fail)

Καλύτερη πρωταγωνίστρια τηλεοπτικής σειράς ή τηλεταινίας: Κέιτ Γουίνσλετ (Mildred Pierce)

Ανδρικής ερμηνείας σε δραματική σειρά: Στιβ Μπουσέμι (Boardwalk Empire)

Γυναικείας ερμηνείας σε δραματική σειρά: Τζέσικα Λανγκ (American Horror Story)

Ανδρικής ερμηνείας σε κωμική σειρά: Άλεκ Μπόλντουιν (30 Rock)

Γυναικείας ερμηνείας σε κωμική σειρά: Μπέτι Γουάιτ (Hot in Cleveland)

Καστ δραματικής σειράς: Boardwalk Empire

Καστ κωμικής σειράς: Modern Family

Καλύτερο καστ σειράς δράσης: Game of Thrones

Βραβείο προσφοράς: Μέρι Τάιλερ Μουρ

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Γκαλά υπέρ Ακαδημίας «Μαρία Κάλλας»,

2012-01-30T22:00:00.030+02:00

Η βραδιά ξεκίνησε με κονσέρτο από νεαρούς μουσικούς,

Κατερίνα Λυμπεροπούλου

Εκδήλωση προς ενίσχυση της Εταιρείας για το Κτίριο της Όπερας,

Στιγμιότυπο από την εκδήλωση με τη Βάσω Παπαντωνίου στο βήμα του ομιλητή,

Ο γνωστός συγγραφέας και σύζυγος της Βάσως Παπαντωνίου, Βασίλης Βασιλικός με τον τέως διοικητή της ΔΕΗ, καθηγητή, Νίκο Αθανασόπουλο,

Αντα Βωβού - Κατερίνα Αναλυτή,

Ο τέως υπουργός Γιώργος Δρυς με τη σύζυγό του,

Ο συλλέκτης Δημήτρης Τσίτουρας με το συγγραφέα Βασίλη Βασιλικό,

Άνθρωποι κυρίως από το χώρο του πολιτισμού βρέθηκαν προ ολίγων ημερών στο Grand Balcon του St. George Lycabettus όπου δόθηκε το δείπνο της Εταιρείας για το Κτίριο της Όπερας και της Ακαδημίας Λυρικής Τέχνης «Μαρία Κάλλας».

Οικοδέσποινα, η πρόεδρος του Ιδρύματος και σοπράνο, Βάσω Παπαντωνίου, καλωσόρισε τους προσκεκλημένους σε μια βραδιά με μεσογειακή -και πιο συγκεκριμένα ισπανική- σφραγίδα στη μουσική και τις γεύσεις.

Στη βραδιά συμμετείχαν νέοι μουσικοί, κυρίως κιθαρίστες, ενώ ένας πιανίστας συνόδευσε τη μεσόφωνο Ειρήνη Καράγιαννη στην ερμηνεία λυρικών αποσπασμάτων.

Ακολούθησε η κοπή της πίτας αλλά και η βράβευση του Σταύρου Μένου ως προέδρου του σωματείου «Διάζωμα» που σκοπό έχει την ανάδειξη αρχαίων θεάτρων, την εύρεση πόρων και την ένταξή τους στην καθημερινότητά μας.

Η βραδιά έκλεισε με δείπνο όπου η παέγια, τα τάπας και η υπέροχη θέα της Αθήνας από ψηλά είχαν την τιμητική τους.

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Όλη η αλήθεια για το αλκοόλ,

2012-01-30T20:00:00.015+02:00

Όσο καταστροφική είναι η αλόγιστη κατανάλωσή του, τόσο ευεργετική είναι μία μικρή δοσολογία σε καθημερινή βάση,

Το «παν μέτρον άριστον» επινοήθηκε για το …αλκοόλ. Τα ερευνητικά δεδομένα, εδώ και χρόνια, επιμένουν ότι όποιος νοιάζεται για την υγεία του (και το κάνει, ασφαλώς, κέφι), δεν πρέπει να το βγάζει εντελώς από τη ζωή του. Στην περίπτωση που δεν μπορεί να του αντισταθεί, τα μαντάτα δεν είναι καθόλου καλά.

Θα έχετε βαρεθεί να το ακούτε: δυο ποτηράκια κρασί για τους άνδρες και ένα για τις γυναίκες, σε καθημερινή βάση έχουν σχετιστεί με χαμηλότερη θνησιμότητα από εμφράγματα του μυοκαρδίου_ σε σχέση ακόμη και με εκείνους που απέχουν τελείως από το αλκοόλ.

Λίγο κόκκινο κρασί οδηγεί σε αύξηση της «καλής» HDL χοληστερίνης στο αίμα, καθώς και σε οξείδωση της «κακής» LDL χοληστερίνης, λόγω των αντιοξειδωτικών ουσιών που εμπεριέχει.

Αναλύσεις σημαντικών ερευνών, όπως αυτής της Framingham, δείχνουν ότι η ήπια κατανάλωση οδηγεί στη μείωση των επιπέδων συγκεκριμένων παραγόντων στο αίμα που σχετίζονται με την πήξη, και έτσι βοηθά στη μείωση του σχηματισμού θρόμβων και της απόφραξης των αγγείων.

Αντιθέτως, με τη μεγαλύτερη κατανάλωση, παρουσιάζεται αύξηση της αρτηριακής πίεσης και των τριγλυκεριδίων. Τουτέστιν περισσότερα αγγειακά-εγκεφαλικά επεισόδια. Και όχι μόνον: προκαλεί εκφύλιση του καρδιακού μυός, προκαλώντας σοβαρή παθολογική κατάσταση που είναι γνωστή ως αλκοολική μυοκαρδιοπάθεια.

«Πίνω για να ξεχάσω»

Η κατανάλωση αλκοόλ ενισχύει την επιλεκτική μνήμη. Βρετανική μελέτη του Πανεπιστημίου του Σάσεξ έδειξε ότι το αλκοόλ συμβάλλει στην απώθηση δυσάρεστων αναμνήσεων, δίδοντας έμφαση στις θετικές. Με μία μικρή λεπτομέρεια: αυτό επιτυγχάνεται όσο πίνει κανείς, υπό την επήρρεια του αλκοόλ και μόνον… Σε βάθος χρόνου η υπερβολική και συστηματική κατανάλωση αλκοολούχων ποτών, ακόμη και οι σποραδικές καταχρήσεις, βλάπτουν τη μνήμη.

Πειράματα δείχνουν ότι εκτός από τη μνήμη επηρεάζονται και άλλες γνωσιακές λειτουργίες, όπως η μάθηση, η δυνατότητα σύνθετης σκέψης, ο χρόνος αντίδρασης σε ερεθίσματα του περιβάλλοντος. Αίσθηση στην επιστημονική κοινότητα είχαν προκαλέσει φωτογραφίες του ανθρώπινου εγκεφάλου με τρύπες, τις οποίες είχε προκαλέσει η χρόνια και υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

Χωρίς υπερβολή, όποιος «πίνει» πολύ, χάνει σταδιακά τον έλεγχο της συμπεριφοράς, οδηγείται συχνά σε παρορμητικές συμπεριφορές, ενίοτε και στην κατάθλιψη. Η υπέρ-κατανάλωση έχει ως αποτέλεσμα την απόφραξη των αιμοφόρων αγγείων του εγκεφάλου, προκαλώντας το θάνατο των εγκεφαλικών κυττάρων και ιδιαίτερα εκείνων που βρίσκονταν στον προμετωπιαίο φλοιό, ο οποίος συνδέεται με τον έλεγχο της συμπεριφοράς. Όταν μάλιστα η κατανάλωση γίνεται από εφήβους ή και νεαρούς ενηλίκους, τα πράγματα είναι ακόμα πιο σοβαρά, αφού η ανάπτυξη του εγκεφάλου τους δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.

Το αλκοόλ απειλεί και τα περιφερικά νεύρα, οδηγώντας συχνά σε βλάβη και εκφύλισή τους, σε αλκοολική νευρίτιδα δηλαδή. Το γεγονός ότι οι αλκοολικοί υποσιτίζονται σε συνδυασμό με την ιδιότητα του αλκοόλ να παρεμποδίζει την απορρόφηση βιταμινών και ιδιαίτερα εκείνων του συμπλέγματος Β, η αλκοολική νευρίτιδα ανήκει στους σημαντικούς κινδύνους.

Χολή

Μελέτες δείχνουν ότι η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης πέτρας στη χολή κατά 50%.

Ήπαρ

Οι καταχρήσεις αλκοόλ, μόνιμες ή σποραδικές, μπορεί να προκαλέσουν κίρρωση του ήπατος, βλάβη μη αναστρέψιμη, ή ακόμη και καρκίνο. Σχετική βρετανική μελέτη κρούει ιδιαίτερα τον κώδωνα του κινδύνου για τους υπέρβαρους, και τους παχύσαρκους.

Μαστοί

Γυναίκες που έχουν οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού, θα πρέπει να ξεχάσουν και αυτό το «ένα ποτηράκι» που συνήθως συνιστούν οι ιατροί. Το αλκοόλ ανεβάζει τα επίπεδα των οιστρογόνων στο αίμα, αυξάνοντας την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού, ειδικά σε γυναίκες με σεσημασμένους παράγοντες κινδύνου.

Πεπτικό σύστημα

Η υπερβολική και παρατεταμένη κατανάλωση οινοπνεύματος, συνδυαστικά και με άλλους παράγοντες, έχει ενοχοποιηθεί για πρόκληση καρκίνων στο ανώτερο πεπτικό σύστημα. Η τοξική επίδραση του οινοπνεύματος στο στομάχι μπορεί να προκαλέσει γαστρίτιδα και να επιδεινώσει τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση.

Οστά

Το αλκοόλ μειώνει τη δυνατότητα του οργανισμού να απορροφά το ασβέστιο και ακυρώνει τη θετική δράση των οιστρογόνων στα οστά. Εξ αυτού η μεγάλη κατανάλωσή του συνδέεται με επιδείνωση της οστεοπόρωσης.

Μύες

Η μέγιστη απειλή είναι η εκφύλιση και βλάβη των μυών, η αλκοολική μυοσίτιδα. Πρόκειται για φλεγμονή των μυών, κυρίως στους ώμους και το στήθος, η οποία προκαλεί πόνο και εμφανίζεται σε πότες.

Επιδερμίδα

Δεν είναι δύσκολο να το παρατηρήσετε: οι αυξημένες «δόσεις» οινοπνεύματος αφυδατώνουν το δέρμα, προκαλούν οξειδωτική γήρανση. Η επιδερμίδα γίνεται πιο ξηρή, θαμπότερη, φαίνεται πιο γερασμένη. Σύμφωνα με έρευνες, το αλκοόλ επιδεινώνει και την ψωρίαση. Παράλληλα, η περιφερική αγγειοδιαστολή που δημιουργεί το αλκοόλ προκαλεί χαρακτηριστικό κοκκίνισμα ορισμένων τμημάτων του προσώπου και του σώματος (η χαρακτηριστική κόκκινη μύτη των αλκοολικών).

Στόμα

Το οινόπνευμα επηρεάζει τη χλωρίδα του στόματος, στεγνώνει το βλεννογόνο και αλλάζει το pH, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι φλεγμονές των ούλων (ουλίτιδα, περιοδοντίτιδα) και η τερηδόνα. Οι υδατάνθρακες των αλκοολούχων ποτών ευνοούν επίσης τη δημιουργία τερηδόνας.

Επιπλέον, το οινόπνευμα αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του στόματος και του λάρυγγα.

Προκαλεί δυσάρεστη αναπνοή, καθώς το 5-10% αποβάλλεται από τα ούρα, την αναπνοή και τον ιδρώτα_ το συκώτι μεταβολίζει τη μεγαλύτερη ποσότητα αλκοόλ.

Προστάτης

Η λελογισμένη κατανάλωση αλκοόλ μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη, υποστηρίζουν οι έρευνες.

Αναπαραγωγικό σύστημα

Το αλκοόλ «σκοτώνει» τη γονιμότητα, και των ανδρών και των γυναικών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αμερικανικής μελέτης της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ, ακόμη και μικρές ποσότητες αλκοόλ μπορούν να μειώσουν σημαντικά τις πιθανότητες μιας πετυχημένης εγκυμοσύνης σε γυναίκες που υποβάλλονται σε εξωσωματική γονιμοποίηση.

Η μεγαλύτερη πτώση στα ποσοστά επιτυχίας σημειώθηκε μεταξύ των γυναικών που κατανάλωναν συχνά λευκό κρασί. Συγκεκριμένα, 2-3 ποτήρια λευκού κρασιού μείωναν την αποτελεσματικότητα της εξωσωματικής κατά 24%. Αλλά και οι γυναίκες, των οποίων οι σύντροφοι έπιναν καθημερινά μπίρα είχαν κατά 30% λιγότερες πιθανότητες να αποκτήσουν παιδί, ενώ η επιτυχία της εξωσωματικής μειωνόταν κατά 38%.

Σώζει η μέτρια κατανάλωση

Τα επιστημονικά δεδομένα που αφορούν τις θετικές επιδράσεις του αλκοόλ στην υγεία, θεωρούν ως αποδεκτή την ημερήσια κατανάλωση 15 γρ. αλκοόλ για τις γυναίκες και 25-30 γρ. για τους άνδρες_ που δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας.

Οι ποσότητες αυτές, ανάλογα με το ποτό, αντιστοιχούν περίπου σε:

1 ποτήρι μπίρας 250 ml για τις γυναίκες και τη διπλάσια ποσότητα για τους άνδρες.

1 ποτηράκι κρασί για τις γυναίκες και 2 για τους άνδρες.

1 μεζούρα «σκληρού» ποτού, όπως ουίσκι, για τους άνδρες και περίπου το μισό για τις γυναίκες.

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Κοσμοσυρροή στο Σινέ Παράδεισος,

2012-01-30T18:00:00.010+02:00

Κατά εκατοντάδες συνέρρεαν οι μικροί θεατές στο δημοτικό κινηματογράφο Σινέ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ Κορυδαλλού το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε (28-19 Ιανουαρίου), γεμίζοντας ασφυκτικά την αίθουσα και στις 12 προβολές του παιδικού φεστιβάλ.

Από τις 11 το πρωί έως και τις 6.30 το απόγευμα παιδιά κάθε ηλικίας από όλες τις γωνιές του Πειραιά, προσέρχονταν με τους γονείς τους για να διασκεδάσουν με τις παιδικές ταινίες του φεστιβάλ.

«Είναι εντυπωσιακή η ανταπόκριση του κόσμου στο παιδικό φεστιβάλ. Με το οικονομικό εισιτήριο του 1 € δόθηκε η δυνατότητα στα παιδιά να διασκεδάσουν. Ο δημοτικός κινηματογράφος θα συνεχίσει να παίρνει τέτοιες πρωτοβουλίες» δήλωσε ο δήμαρχος Κορυδαλλού Σταύρος Κασιμάτης.

«Φαίνεται ότι σήμερα στην εποχή της κρίσης, ο κινηματογράφος αποκτά ξανά τη χαμένη του λαϊκότητα. Γυρίζουμε πίσω στην εποχή του '60, όπου το σινεμά αποτελούσε την κατεξοχήν λαϊκή διασκέδαση» δήλωσε ο Αχιλλέας Σίμος από την Κινηματογραφική Λέσχη Κορυδαλλού. «Τέτοιες πιένες ο κινηματογράφος είχε να δει από το 1965, τότε που οι ουρές στο ταμείο γύριζαν το τετράγωνο» δήλωσε ο διαχειριστή του κινηματογράφου Γιώργος Καζιάνης.

«Ήρθα με τα δύο μου παιδιά να δούμε το Happy feet. Ξόδεψα οκτώ ευρώ. Τρία ευρώ για εισιτήρια και πέντε ευρώ στο μπαρ. Ήταν καταπληκτικά. Για την οικογένεια μας, που απέλυσαν πρόσφατα τη γυναίκα μου, το παιδικό φεστιβάλ είναι μια λύση για να διασκεδάσουν τα παιδιά. Μακάρι να συνεχιστεί» ανέφερε ο Κώστας Παπαδόπουλος, θεατής.

Το παιδικό φεστιβάλ έχει γενική είσοδο 1 €. Δωρεάν είσοδο έχουν απεργοί της Χαλυβουργίας και του ALTER καθώς και οι άνεργοι που κατοικούν στο Δήμο Κορυδαλλού. Το παιδικό φεστιβάλ θα συνεχιστεί στο δημοτικό κινηματογράφο Κορυδαλλού Σινέ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ (Ζάππα 4, Πλ. Ελευθερίας, για τρία ακόμα Σαββατοκύριακα έως και τις 19 Φεβρουαρίου από τις 11 το πρωί έως και τις 6.30 το απόγευμα (Κυριακή 19 Φεβρουαρίου, ώρα έναρξης 14.30).

Το αναλυτικό πρόγραμμα προβολών στο paradisos

H Ζυράννα διαβάζει τους «Λύκους» στο Τρίτο Πρόγραμμα,

2012-01-30T16:00:00.019+02:00

Η συγγραφέας Ζυράννα Ζατέλη με τον ραδιοφωνικό παραγωγό Γιώργο Ευσταθίου κατά τη διάρκεια των αναγνώσεων και των ηχογραφήσεων,

Γρηγόρης Μπέκος

Μιλά στο «Βήμα» ο Γιώργος Ευσταθίου που ανέλαβε την ραδιοφωνική του μεταφορά,

Εβδομήντα ένα απογεύματα μαζί με την Ζυράννα Ζατέλη και τους «Λύκους» της. Από τη Δευτέρα 30 Ιανουαρίου και κάθε απόγευμα στις 19.30, μια νέα σειρά εκπομπών θα αρχίσει να μεταδίδεται στη συχνότητα του Τρίτου Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.

Η βραβευμένη συγγραφέας Ζυράννα Ζατέλη θα αναγνώσει σε 71 ημίωρες εκπομπές (εκτός Σαββάτου και Κυριακής) το μυθιστόρημα της με τίτλο «Και με το φως του λύκου επανέρχονται», που κυκλοφόρησε το 1993, αγαπήθηκε από το ευρύ αναγνωστικό κοινό και τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος το 1994. Το εγχείρημα της ραδιοφωνικής μεταφοράς και σκηνοθεσίας του μυθιστορήματος, ανέλαβε ο ραδιοφωνικός παραγωγός Γιώργος Ευσταθίου.

«Είχαμε ξεκινήσει αυτή την προσπάθεια πριν από τέσσερα πέντε χρόνια, με τον κ. Δημήτρη Παπαδημητρίου, όταν ακόμα ήταν στο Τρίτο Πρόγραμμα. Σ' αυτή την σειρά είχαμε παρουσιάσει την "Ιλιάδα" του Ομήρου σε μετάφραση του Αλέξανδρου Πάλλη-Μαλλιαρού σε επιμέλεια και ανάγνωση της Ασπασίας Παπαθανασίου. Την ίδια περίοδο έγινε το ίδιο με την "Πάπισσα Ιωάννα" του Εμμανουήλ Ροϊδη που διάβαζε ο Γιώργος Κοροπούλης. Κάναμε μια προσπάθεια να μας διαβάσει ο Ευγένιος Σπαθάρης τα "Απομνημονεύματα" του Στρατηγού Μακρυγιάννη αλλά ήταν κλονισμένη η υγεία του, λίγο μετά έφυγε από τη ζωή, οπότε αυτό έμεινε, όπως καταλαβαίνετε, σε εκκρεμότητα. Αμέσως μετά έγιναν τα "Παιδιά της πιάτσας" του Νίκου Τσιφόρου που διάβασε ο Γιάννης Μποσταντζόγλου και τώρα έχουμε την Ζυράννα Ζατέλη και αυτό το εμβληματικό μυθιστόρημα» είπε στο «Βήμα» ο Γιώργος Ευσταθίου.

Το επίκεντρο αυτού του εγχειρήματος είναι η γλώσσα. «Η προσέγγιση, η ιδέα μας αν θέλετε, είναι να αναδείξουμε σημαντικές στιγμές της ελληνικής γλώσσας, εκφάνσεις τις ελληνικής γλώσσας οι οποίες καλό θα ήταν, και είναι μάλλον επιβεβλημένο να ακουστούν από το Τρίτο Πρόγραμμα. Το μυθιστόρημα "Και με το φως του λύκου επανέρχονται" νομίζω έχει να προσφέρει στην ελληνική γλώσσα» εκτιμά ο ίδιος που είναι προσωπικός φίλος της συγγραφέως. «Είχα αυτή την τύχη. Μου είναι οικείο το έργο της. Αυτή η προϋπάρχουσα χημεία νομίζω έχει βοηθήσει στο πολύ καλό αποτέλεσμα που θα ακούσετε. Θα φανεί βέβαια αυτό και από την ανταπόκριση των ακροατών».

Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε σε διάστημα δύο μηνών (Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2011), από τους τεχνικούς ήχου Γιάννη Λαμπρόπουλο και Θάνο Καλέα. Πώς ήταν η συνεργασία τους με τη συγγραφέα; «Άψογη. Όλο αυτό έγινε με αρκετή πίεση είναι η αλήθεια, κράτησε κάτι περισσότερο από δυο μήνες με καθημερινή δουλειά, καθημερινή ηχογράφηση, καθημερινό μοντάζ και μίξη, καθημερινή ανάγνωση από την κ. Ζατέλη. Πραγματικά, η ίδια, κάθε μέρα σαν εργάτρια, πέντε ώρες και λίγο περισσότερο, διάβαζε» συνέχισε ο ίδιος.

Υπήρξαν δυσκολίες; «Ένα από τα δυνατά στοιχεία της συγγραφέως είναι η περιγραφή των εικόνων της. Είναι πάρα πολύ ζωντανές. Η αφήγηση, αν μου επιτρέπετε την έκφραση, έχει ένα στοιχείο σύγχρονου παραμυθιού. Είναι ανάγλυφες οι εικόνες, δεν έχει δυσκολία ούτε ο αναγνώστης ούτε ο ακροατής να τις "δει" και να τις παρακολουθήσει. Αυτό εμένα με διευκόλυνε. Δεν προβληματίστηκα με την ραδιοφωνική "μεταφορά", ο ίδιος ο λόγος είναι ως προς αυτό λειτουργικός» εξήγησε.

«Αυτό που βοηθά είναι βέβαια και η κατάλληλη, υποβλητική κατά περίσταση, μουσική επένδυση. Κάτι που έκανε με μεγάλη επιτυχία ο Δημήτρης Αρσενόπουλος» που «έντυσε» τα επεισόδια με ήχους που αρμόζουν στο «ζατελικό σύμπαν». «Δημιουργεί κλίμα με τις μουσικές του επιλογές, το κλίμα που αρμόζει κάθε στιγμή σε αυτό που η συγγραφέας μας αφηγείται. Το ύφος της εξυπηρετείται από αυτά τα μουσικά συμπληρώματα αγνώστου πατρότητος».

Πώς ήταν η Ζυράννα Ζατέλη πίσω από το μικρόφωνο; «Την άκουσα πάρα πολύ καλά! Διαβάζει ως συγγραφέας και ως συγγραφέας ξέρει να χρωματίσει αυτό που κάθε φορά χρειάζεται, είναι το δικό της το έργο. Βέβαια έχει την εμπειρία του ραδιοφώνου, η κ. Ζατέλη έχει σταθεί και στο παρελθόν μπροστά από ένα μικρόφωνο σε διάφορες εκπομπές του Γιώργου Χρονά και πάλι στο Τρίτο Πρόγραμμα» κατέληξε ο Γιώργος Ευσταθίου που μας πληροφόρησε ότι η προσπάθεια αυτή, με τις αναγνώσεις σημαντικών έργων της ελληνικής γλώσσας, θα συνεχιστεί.

Όσοι δεν μπορούν να ακούσουν ζωντανά τα επεισόδια στο Τρίτο Πρόγραμμα θα μπορούν, όπως έχει υποσχεθεί η ΕΡΤ, να τα βρίσκουν αυτόνομα μέσω της ιστοσελίδας της ΕΡΤ και της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.

ΕΡΤ

tvradio.ert.gr/radio

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Οnline επιλογές για φθηνότερες διακοπές,

2012-01-30T14:00:00.010+02:00

«Οι τιμές γίνονται φθηνότερες με τις κρατήσεις στο Διαδίκτυο γιατί μειώνονται πολύ τα ενδιάμεσα κόστη» επισημαίνει ο κ. Ι. Κεντ, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας youtravel.com,

Χριστίνα Πουτέτση

Ολο και περισσότεροι καταναλωτές ψάχνουν και κλείνουν προορισμούς και ξενοδοχεία μέσω Internet,

«Κυρίαρχος» της ταξιδιωτικής αγοράς αναδεικνύεται το Διαδίκτυο, καθώς οι κρατήσεις μέσω Internet «καλπάζουν» τα τελευταία χρόνια, αποτελώντας διέξοδο για όσους αναζητούν την πιο προσιτή εναλλακτική για τις διακοπές τους.

«Ολο και περισσότερος κόσμος κλείνει online» επισημαίνει ο κ. Ι. Κεντ, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της youtravel.com, διαδικτυακής εταιρείας κρατήσεων resort ξενοδοχείων από την Ευρώπη σε δημοφιλείς παραθαλάσσιους προορισμούς κυρίως της Μεσογείου, και της ξενοδοχειακής αλυσίδας Aquis Hotels and Resorts, και εξηγεί ότι «όταν ένας καταναλωτής-ταξιδιώτης ακούσει για έναν προορισμό ή ένα ξενοδοχείο, το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να το ψάξει».

Κλείνεις ταξίδια με την πιστωτική

«Πριν από πέντε χρόνια θα λέγαμε ότι οι περισσότεροι που κλείνουν online στον τουρισμό είναι ως 40 ετών. Τώρα ο καθένας μπορεί να είναι online, να έχει μια πιστωτική κάρτα και να κλείσει». Ο ίδιος, που θα είναι ένας από τους βασικούς ομιλητές στο Google Travel Forum, ημερίδα για τον τουρισμό που διοργανώνεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα στις 2 Φεβρουαρίου, διαγράφει μια πορεία από το 1994 ως ο πρώτος «διαδικτυακός tour operator», ιδιότητα που διατηρεί ακόμη, λανσάροντας το μοντέλο του «online hotel booking» και του «δυναμικού πακέτου» στη Μεγάλη Βρετανία στις αρχές του 2000, ενώ η youtravel.com που ίδρυσε το 2006 έχει πουλήσει πακέτα διακοπών σε μεσογειακούς προορισμούς σε πάνω από 700.000 πελάτες.

Ανάπτυξη 19% ετησίως

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της εταιρείας PhoCusWright η ευρωπαϊκή διαδικτυακή αγορά ταξιδιών αναψυχής αποτιμάται σε 80 δισ. ευρώ το 2011. Ειδικότερα τα online travel agencies (OTA), που παρέχουν δυναμικά πακέτα διακοπών, έχουν μια ανάπτυξη περίπου 19% ετησίως σύμφωνα με τα στοιχεία του European Online Travel Overview της PhoCusWright, σημειώνει ο κ. Κεντ, ενώ τα websites των παραδοσιακών tour operators έχουν ανάπτυξη 9%.

Το 2012 η Ευρώπη αναμένεται να αναδειχθεί ο μεγαλύτερος παίκτης στη διαδικτυακή ταξιδιωτική αγορά, με την Ασία να καλύπτει ποσοστό 20%. Αντίστοιχα και οι προβλέψεις είναι ιδιαίτερα θετικές καθώς ως το 2013 η «ελεύθερη» διαδικτυακή αγορά ταξιδίων παγκοσμίως θα καλύπτει 41% του συνόλου της ταξιδιωτικής αγοράς.

«Ο κόσμος θέλει να έχει μεγαλύτερη ευκαιρία επιλογών» τονίζει ο κ. Κεντ. «Οι τιμές γίνονται φθηνότερες στο Διαδίκτυο γιατί μειώνονται πολύ τα ενδιάμεσα κόστη» προσθέτει και «βασικός λόγος είναι το πολύ λιγότερο κόστος που έχει ένας OTA, σε σύγκριση με το κόστος που έχουν οι μεγάλοι tour operators». «Γι' αυτό βγαίνουν φθηνότερες οι διακοπές συνήθως online από τα δυναμικά πακέτα» εξηγεί, μια και «οι τιμές που δίνονται από τα ξενοδοχεία είναι οι ίδιες».

Η Μεγάλη Βρετανία είναι με διαφορά η πρώτη αγορά σε κρατήσεις μέσω Διαδικτύου, ενώ ακολουθούν η Σκανδιναβία, η Γαλλία, το Βέλγιο και η Γερμανία. Πιο δημοφιλείς σε ηλεκτρονικές κρατήσεις και δυναμικά πακέτα είναι οι αστικοί προορισμοί, γιατί είναι πολύ πιο εύκολο για τον καταναλωτή να κλείσει το ξενοδοχείο χωριστά και την πτήση μετά.

Εν τω μεταξύ οι παραδοσιακοί tour operators «χάνουν τη δυναμική τους», τονίζει «γι' αυτό προχωρούν σε εξαγορές online εταιρειών και αναπτύσσουν online εταιρείες οι ίδιοι», αφού πρέπει να διαφοροποιήσουν το προϊόν τους.

Σε πρόσφατη ανακοίνωσή της η Thomas Cook στη Μεγάλη Βρετανία δηλώνει ότι ο Ιανουάριος που είναι ο καλύτερος μήνας προπωλήσεων έχει πτώση 33%. Από την άλλη, με βάση στοιχεία της TUI, 42% των πακέτων που πουλήθηκαν το 2011 ήταν στο Internet.

Στη Μεγάλη Βρετανία τα δυναμικά πακέτα για resorts που γίνονται από τα OTA έχουν ανέλθει σε ποσοστό 35%, ενώ για τις πόλεις το ποσοστό έχει ξεπεράσει το 60%, υπογραμμίζει ο κ. Κεντ. Ενώ εκτιμά ότι το συνολικό ποσοστό για τις κρατήσεις μέσω Διαδικτύου, τόσο μέσω tour operator ή με δυναμικό πακέτο, ξεπερνά το 65%.

Ανησυχητικά μηνύματα για τον τουρισμό

Η ύφεση στην Ευρώπη θα παίξει ρόλο για την Ελλάδα

Η ύφεση στην οποία μπαίνει η Ευρώπη «θα παίξει ρόλο για την Ελλάδα εφέτος» εκτιμά ο κ. Κεντ, καθώς τα δείγματα από τις παραδοσιακές αγορές της χώρας – Γερμανία και Μεγάλη Βρετανία – είναι αρνητικά και κυμαίνονται αυτή την περίοδο 20% χαμηλότερα σε σχέση με πέρυσι. «Ακριβώς την ίδια περίοδο πέρυσι είχαμε την ίδια μείωση» σημειώνει και εξηγεί ότι μπορεί να έχει αλλάξει και ο χρόνος των κρατήσεων γενικότερα. Ωστόσο πέρυσι οι ταξιδιωτικοί οργανισμοί «αναγκάστηκαν να μεταφέρουν πτήσεις στην Τουρκία και την Ισπανία και ένα κομμάτι ήρθε και στην Ελλάδα» αναφέρει. «Αυτό δείχνει να μη συμβαίνει εφέτος, με την Αίγυπτο να έχει επαναφέρει ήδη 70% του μεριδίου της και την Τυνησία επίσης» λέει, καθώς στην Αίγυπτο οι προσφορές κυμαίνονται κατά 30% - 40% χαμηλότερα από το 2010.

Την ίδια ώρα η αβεβαιότητα για τις εξελίξεις στην Ελλάδα, τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων που φιλοξενούν αρνητικές ειδήσεις για τη χώρα, σε συνδυασμό με τις νωπές αναμνήσεις των απεργιών το περσινό καλοκαίρι, λειτουργούν ανασταλτικά για τους ταξιδιώτες που θέλουν να προγραμματίσουν τις διακοπές τους. «Ο κόσμος επηρεάζεται και αποφεύγει να πάει σε μια χώρα που έχει κρίση γιατί δεν μπορεί να το ελέγξει και προτιμά να πάει κάπου αλλού», αφήνοντας την Ελλάδα για αργότερα, εξηγεί. «Επηρεαζόμαστε από τις εξελίξεις και την αναστάτωση» τονίζει και «αυτό έχει αντίκτυπο κυρίως στη Γερμανία, η οποία είναι και η μεγαλύτερή μας αγορά».

«Τα social media επηρεάζουν πλέον πάρα πολύ τον κόσμο» επισημαίνει. Τα sites που κάνουν κριτικές (π.χ. Tripadvisor, zoover) «επηρεάζουν τις κρατήσεις, ενώ τα social media (π.χ. facebook, twitter) επηρεάζουν την κοινή γνώμη» προσθέτει. Σύμφωνα με το eMarketer η κοινωνική δικτύωση στη Δυτική Ευρώπη αυξάνεται με γοργούς ρυθμούς, αφού πάνω από 100 εκατ. χρήστες του Διαδικτύου επισκέπτονται κοινωνικά δίκτυα τουλάχιστον μία φορά τον μήνα. Αντίστοιχα η διείσδυση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης σε πέντε χώρες της Ευρώπης (Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Γερμανία) προβλέπεται να ανέλθει σε ποσοστό 64,4% το 2015 από 36,9% το 2009.

Ο κ. Κεντ θεωρεί ότι ο Απρίλιος θα είναι ο καθοριστικός μήνας των κρατήσεων για την εφετινή σεζόν, αφού κυριαρχούν οι κρατήσεις της «τελευταίας στιγμής». Στα θετικά μηνύματα ωστόσο συγκαταλέγει τη μεγάλη αύξηση από τη Ρωσία, το Ισραήλ, ενώ για την εξέλιξη της εφετινής χρονιάς ελπίζει να διατηρηθούν αφίξεις και έσοδα στα ίδια επίπεδα με το 2011. Αγορές που πάνε επίσης πολύ καλά για τη χώρα είναι της Γαλλίας, του Βελγίου και της Ολλανδίας.

Βρίσκουν, συγκρίνουν, αγοράζουν

* Σύμφωνα με στοιχεία του Euromonitor International τον Μάιο του 2011, οι πωλήσεις μέσω διαδικτυακών συναλλαγών για διακοπές στην Ελλάδα σημείωσαν αύξηση 103% το 2010 φθάνοντας τα 313 εκατ. ευρώ.

* Το μέγεθος είναι μακράν το μεγαλύτερο σε ανάπτυξη για ηλεκτρονικές πωλήσεις την περίοδο αυτή και δίνει ένα μερίδιο 9% στο σύνολο της αξίας των πωλήσεων για ταξίδια σε σύγκριση με το 4% το 2009.

* Η ανοδική τάση για μεγαλύτερη διείσδυση στις διαδικτυακές πωλήσεις στα ταξίδια εντάθηκε το 2010 εξαιτίας των δύσκολων οικονομικών συνθηκών σε πολλές χώρες-πηγές τουρισμού που κατ’ επέκταση επηρέασε τον διαθέσιμο προϋπολογισμό για διακοπές.

* Σημαντικός αριθμός πελατών στράφηκε στο Διαδίκτυο για να βρει, να συγκρίνει και να αγοράσει τουριστικά προϊόντα στην καλύτερη διαθέσιμη τιμή. Το μεγαλύτερο μερίδιο των διαδικτυακών συναλλαγών για ταξιδιωτικές υπηρεσίες έγινε με απευθείας προμηθευτές, ωστόσο το ποσοστό τους μειώθηκε σημαντικά σε 54% το 2010, ενώ οι διαδικτυακές συναλλαγές με μεσάζοντες αυξήθηκαν κατά 279% σε αξία καλύπτοντας το υπόλοιπο μερίδιο.

* Η οικονομική αντιξοότητα ανάγκασε τους πελάτες να κάνουν έρευνα στο Διαδίκτυο προτού αγοράσουν τις διακοπές τους, με τους μεσάζοντες να προσφέρουν πλήθος επιλογών και να προσφέρουν σύγκριση πριν από την τελική επιλογή.

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Θόδωρος Αγγελόπουλος: Ο αφηγητής του κόσμου,

2012-01-30T12:00:00.012+02:00

O Θόδωρος Αγγελόπουλος με τον Χρυσό Φοίνικα για την ταινία «Μια αιωνιότητα και μια μέρα» στο Φεστιβάλ Καννών του 1998 φωτογραφια: reuters/jacques munch,

Γιάννης Ζουμπουλάκης

Ο διεθνής θρήνος που προκάλεσε ο θάνατος του μεγάλου Έλληνα σκηνοθέτη ήταν αναμενόμενος,

«Τι ξέρουμε για την Ελλάδα του 20ού αιώνα;» αναρωτιέται ο Φράνκο Κορντέλι στο κείμενό του με τίτλο «Η "σκηνοθεσία" του Αγγελόπουλου» που δημοσιεύθηκε στη σπουδαία έκδοση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και των εκδόσεων Καστανιώτη για τον Θόδωρο Αγγελόπουλο με αφορμή ένα μεγάλο αφιέρωμα στο έργο του. «Δεν έχουμε πολλά "στοιχεία": τρεις μεγάλους ποιητές (Καβάφης, Σεφέρης, Ρίτσος), δύο πεζογράφους (ο Durrell του "Tune" και του "Nunquam", ο Τσίρκας των "Ακυβέρνητων πολιτειών") και έναν σκηνοθέτη, τον Θόδωρο Αγγελόπουλο».

Αν και ο Κορντέλι είναι μάλλον ισοπεδωτικός αδιαφορώντας για πρόσωπα όπως ο Μιχάλης Κακογιάννης και η Μελίνα Μερκούρη, το γεγονός της παγκόσμιας αναγνώρισης του Αγγελόπουλου παραμένει αδιαμφισβήτητο. Η ανταπόκριση όλων των μεγάλων ΜΜΕ για τον θάνατό του εξηγείται από την απήχηση που δεν έπαψε ποτέ να έχει το έργο του πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας. Πραγματικά πρωτοφανής, αφού για κανέναν άλλον έλληνα καλλιτέχνη των τελευταίων 40 χρόνων δεν έχουν γραφτεί τόσο πολλές λέξεις, δεν έχουν εκδοθεί τόσο πολλά βιβλία σε τόσες διαφορετικές χώρες του κόσμου. Ο θάνατός του σημαίνει ότι χάθηκε ο σημαντικότερος σύγχρονος πρεσβευτής του ελληνικού πολιτισμού στο εξωτερικό.

Οι ταινίες του Αγγελόπουλου έχουν αφήσει τα ίχνη τους από την Ευρώπη ως την Αμερική και από την Αυστραλία ως την Ιαπωνία, γιατί «στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου αλλά και στην ιστορία της Ελλάδας οι ταινίες του σήμαναν την εμφάνιση μιας άλλης ματιάς», όπως αναφέρει ο Μισέλ Γκροντάν στο κείμενό του «Αποσπάσματα για πολλαπλές αναγνώσεις του κινηματογράφου του Θόδωρου Αγγελόπουλου».

«Τα πολιτικά και συναισθηματικά στοιχήματα αυτών των ταινιών, ως μέσα ανάλυσης μιας εθνικής ιστορίας που ως τότε ήταν όχι μόνο απαγορευμένη αλλά και αδιανόητη, συμβαδίζουν με την αισθητική τους σπουδαιότητα, δείχνουν μια αλλαγή στις σχέσεις με την κοινωνία. Ο Αγγελόπουλος δεν ξεχνά ποτέ το μεγάλο βάρος της υπερδομής στην Ελλάδα και θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι το έργο του είναι κι αυτό μια εξερεύνηση της "ηπείρου της ηθικής", όπως την αποκαλούσε ο Νίτσε» γράφει ο Γκροντέντ. «Το ταλέντο του Αγγελόπουλου είναι ότι μέσα στις ταινίες του κατάφερε να δημιουργήσει ένα ενιαίο περιβάλλον που ανταποκρίνεται στο γενικό περιβάλλον του κοινωνικού συστήματος στο οποίο ζει. Κατάφερε να εξερευνήσει τα όρια του πολιτισμού του».

Ανασύροντας στη μνήμη εικόνες από την «Αναπαράσταση», τον «Θίασο», τις «Μέρες του '36», τους «Κυνηγούς», τον «Μεγαλέξανδρο», το «Ταξίδι στα Κύθηρα», το «Τοπίο στην ομίχλη», το «Μετέωρο βήμα του πελαργού» και αργότερα το «Βλέμμα του Οδυσσέα», την «Αιωνιότητα και μια μέρα», το «Λιβάδι που δακρύζει» και τη «Σκόνη του χρόνου», βλέπουμε ότι στη γνώμη του θεωρητικού του κινηματογράφου Τζέιμς Ρέντφιλντ συμπυκνώνεται το μεγαλείο του σινεμά του Αγγελόπουλου.

Τον ακολουθούσε πάντα ο Μπρεχτ

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος γεννήθηκε το 1936, τη χρονιά που ο Ιωάννης Μεταξάς επέβαλε τη δικτατορία του. Το 1945 η Απελευθέρωση σηματοδοτεί για την Ελλάδα την απαρχή μιας νέας κατοχής, όταν τα βρετανικά και στη συνέχεια τα αμερικανικά στρατεύματα παίρνουν τη θέση των ηττημένων γερμανικών στρατιών. Ο εμφύλιος πόλεμος σπαράσσει την ελληνική κοινωνία και μερικά χρόνια αργότερα, το 1967, γίνεται το πραξικόπημα και οι συνταγματάρχες καταλαμβάνουν την εξουσία.

Στα 38 του τότε ο Αγγελόπουλος με τις πρώτες ταινίες του, την «Αναπαράσταση» (1970) και τις «Μέρες του '36» (1972), «προσπαθεί να σκηνοθετήσει τη σιωπή που επέβαλλαν στον ελληνικό λαό οι διαδοχικές δικτατορίες» γράφει η Σιλβί Ρολέ. «Με τον "Θίασο" όμως» συνεχίζει η Ρολέ μιλώντας για την ταινία που έκανε τον Αγγελόπουλο γνωστό τοις πάσι «ο Αγγελόπουλος θέλει να αποτίσει φόρο τιμής στη μνήμη».

Για τον ίδιο άλλωστε τα πρόσωπα του «Θιάσου» «δεν έχουν ενδιαφέρον ως χαρακτήρες αλλά ως φορείς. Ετσι όπως θα τους αντιμετώπιζε ένα επικό έργο, αν γινόταν μια αντιστοιχία με το επικό θέατρο του Μπρεχτ, όπου δεν υπάρχουν ψυχολογικές ερμηνείες» (απόσπασμα από συνέντευξή του στους Μισέλ Δημόπουλο και Φρίντα Λιάππα). Ο Μπρεχτ τον ακολουθούσε πάντα, στον «Μεγαλέξανδρο» αλλά και στην τελευταία, ανολοκλήρωτη ταινία του, την «Αλλη θάλασσα».

Με έμπνευση από το θέατρο

Οι αρχαίοι μύθοι και το αρχαίο θέατρο, όπως άλλωστε το θέατρο γενικότερα, αποτελούσαν πηγές έμπνευσης του Αγγελόπουλου, ο οποίος υιοθετούσε τη θεατρική φόρμα για να εκφραστεί με το δικό του, εντελώς προσωπικό (και για πολλούς παρεξηγημένο) ύφος των αργών και μεγάλων πλάνων που έστηναν οι κάμερες του Γιώργου Αρβανίτη και αργότερα του Ανδρέα Σινάνου. «Για να προσεγγίσει την εικόνα-σύμβολο» γράφει ο Ανχέλ Κιντάνα στο κείμενό του «Εικόνα σύμβολο» «ο Αγγελόπουλος ξεκινά από την παρατήρηση των τρόπων αναπαράστασης των τυπικών τα οποία διέπουν την πραγματικότητα για να καταλήξει αποδομώντας από μια κριτική και αποστασιοποιημένη θέση την ίδια του την πραγματικότητα. Το να μιλάει με παραβολές προκειμένου να μπορέσει να εξηγήσει την ουσία του ανθρώπινου πόνου είναι η μέθοδος που καθορίζει την κινηματογραφική δημιουργία του Θόδωρου Αγγελόπουλου».

Στο κείμενό του «Η δύναμις και η δόξα» ο Μάικλ Γουίλμινγκτον αποκαλεί τον Θόδωρο Αγγελόπουλο «ένα από τα μεγάλα, άλυτα μυστήρια του κινηματογράφου, έναν από αυτούς τους κινηματογραφιστές όπως ο Ταρκόφσκι, ο Μιζογκούτσι ή ο Οζου που υφαίνουν ένα μεγάλο μέρος της σταδιοδρομίας τους μακριά από τον αμερικανικό κινηματογράφο ώσπου να ξεσπάσουν πάνω μας με όλη τους τη δύναμη».

Οι χαρακτηριστικές εικόνες του Αγγελόπουλου «περιγράφουν την ιστορία της Ελλάδας σαν μια σειρά από αλληλένδετους πίνακες εποχών που εναλλάσσονται αδιάκοπα· σαν χώρο όπου το παρελθόν αντηχεί ως μέλλον (ακόμα και του παρόντος)» αναφέρει ο Βόλφραμ Σούτε στο κείμενό του για τον Αγγελόπουλο με τίτλο «Ενας τοπογράφος χρονοταξιδευτής».

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Οι ιθαγενείς της Αμερικής κατάγονται από το Αλτάι της Σιβηρίας!

2012-01-30T10:00:00.015+02:00

Οι ιθαγενείς της Αμερικής κρατούν την καταγωγή τους από το Αλτάι της Σιβηρίας, σύμφωνα με νέα γενετική μελέτη,

Θεοδώρα Τσώλη

Ανακαλύφθηκαν γενετικοί δείκτες που συνδέουν τους ινδιάνους με τους κατοίκους της μικρής περιοχής στη Ρωσία,

Η Δημοκρατία των Αλτάι στη νότια Σιβηρία ανήκει στην Ομοσπονδία της Ρωσίας και βρίσκεται σε κομβικό σημείο – συγκεκριμένα στα σύνορα της χώρας με το Καζακστάν, την Κίνα και τη Μογγολία. Η μικροσκοπική όμως αυτή ορεινή περιοχή αποκτά τώρα έναν νέο, ενδιαφέροντα χαρακτήρα αφού, όπως δείχνει μια νέα γενετική μελέτη, αποτελεί τη «γενέτειρα» των ιθαγενών της Αμερικής.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια στις ΗΠΑ αποκάλυψαν μέσω αναλύσεων στο DNA γενετικούς δείκτες που συνδέουν τους κατοίκους του Αλτάι με τους πληθυσμούς ιθαγενών στη Βόρεια Αμερική.

Το ορεινό Αλτάι στη Σιβηρία φαίνεται ότι αποτελεί τον τόπο καταγωγής των ιθαγενών της ΑμερικήςΔιαχωρισμός πριν από 13-14 χιλιάδες χρόνια

Η ανάλυση αυτή έδειξε ότι οι γενεαλογικές γραμμές των δύο πληθυσμών διαχωρίστηκαν πριν από 13 -14 χιλιάδες χρόνια – όταν δηλαδή εκτιμάται ότι ο άνθρωπος διέσχισε τους πάγους και μετακινήθηκε από τη Ρωσία στην αμερικανική ήπειρο. Η περίοδος αυτή συμπίπτει σε μεγάλο βαθμό με εκείνη που άνθρωποι από τη Σιβηρία πέρασαν αυτόν που σήμερα ονομάζουμε Βερίγγειο Πορθμό και μπήκαν στην Αμερική.

«Το Αλτάι αποτελεί μια περιοχή- «κλειδί» επειδή σε αυτήν άνθρωποι ‘πηγαινοέρχονταν’ επί χιλιάδες έτη» ανέφερε ο επικεφαλής της νέας μελέτης που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of Human Genetics» Θίοντορ Σερ και προσέθεσε ότι μεταξύ των κατοίκων του Αλτάι πιθανότατα βρίσκονται και οι πρόγονοι των πρώτων ιθαγενών της Αμερικής.

Ο δρ Σερ και η ομάδα του ανέλυσαν δείγματα γενετικού υλικού κατοίκων του Αλτάι αναζητώντας δείκτες στο μιτοχονδριακό DNA το οποίο κληρονομείται πάντα από τη μητέρα αλλά και στο χρωμόσωμα Υ το οποίοι οι γιοι κληρονομούν από τον πατέρα τους.

Όπως σημειώνουν οι επιστήμονες, δεδομένου ότι εξέτασαν μεγάλο αριθμό γενετικών δεικτών, τα ευρήματά τους έχουν υψηλό βαθμό ακρίβειας.

Μοναδική μετάλλαξη ενώνει τους δύο πληθυσμούς,

Μελετώντας το DNA του χρωμοσώματος Υ ανακάλυψαν μια μοναδική μετάλλαξη την οποία μοιράζονται οι κάτοικοι του Αλτάι με τους ιθαγενείς της Αμερικής. Αλλά και η ανάλυση του μιτοχονδριακού DNA έδειξε γενετικές ομοιότητες μεταξύ του πληθυσμού του Αλτάι και των αμερικανών ιθαγενών.

Υπολογίζοντας πόσο χρόνο χρειάστηκαν για να εμφανιστούν οι μεταλλάξεις που εντοπίστηκαν, οι ερευνητές εκτίμησαν ότι η γενεαλογική γραμμή των Αλτάι διαχωρίστηκε από εκείνη των ιθαγενών της Αμερικής πριν από 13.000-14.000 έτη. Το σενάριο αυτό συνάδει σε μεγάλο βαθμό με τη θεωρία ότι άνθρωποι από τη Σιβηρία μετακινήθηκαν προς την Αμερική πριν από 15.000-20.000 έτη.

Παρότι έχουν υπάρξει και προηγούμενες μελέτες που συνδέουν τη Σιβηρία με τους ιθαγενείς της Αμερικής ο δρ Σερ τονίζει ότι η συγκεκριμένη είναι η πρώτη που δίνει ένα συγκεκριμένο γεωγραφικό «στίγμα» σε ό,τι αφορά τον… ρωσικό τόπο καταγωγής των Αμερικανών.

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Η ανατομία των σπρίντερ,

2012-01-30T08:00:00.013+02:00

Όπως φαίνεται τα πόδια των σπρίντερ διαφέρουν ανατομικά από εκείνα των υπόλοιπων ανθρώπων,

Θοδωρής Λαΐνας

Νέα μελέτη δείχνει ότι οι δρομείς ταχύτητας έχουν διαφορετική δομή οστών,

Ερευνητές στις ΗΠΑ διαπίστωσαν ότι το μυστικό πίσω από την ταχύτητα των σπρίντερ κρύβεται στη διαφορετική ανατομία των ποδιών τους σε σύγκριση με εκείνα των υπόλοιπων ανθρώπων. Αυτή η διαφορετικότητα στη σκελετική δομή τούς κάνει να τρέχουν πολύ γρήγορα. Η ανακάλυψη είναι πιθανό να οδηγήσει στην ανάπτυξη τεστ που θα δείχνουν αν κάποιος έχει τις δυνατότητες να γίνει ένας ανταγωνιστικός σπρίντερ.

Η ανακάλυψη

Ερευνητές του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνιας χρησιμοποίησαν μαγνητική τομογραφία (MRI) για να μελετήσουν τα πόδια αθλητών που ασχολούνται με τα σπριντ.

Διαπίστωσαν ότι τα οστά του πρόσθιου πέλματος των σπρίντερ είναι 6.2 φορές μεγαλύτερα από εκείνα των άλλων ανθρώπων. Επίσης οι αχίλλειοι τένοντες των δρομέων ταχύτητας είναι 12% πιο κοντοί από εκείνους των άλλων ανθρώπων.

Αυτή η ανατομική ιδιαιτερότητα δίνει την απαραίτητη ισχύ στα πόδια των «κατόχων» της ώστε να τρέχουν πολύ γρήγορα. Όπως όμως τονίζουν οι ερευνητές δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο αν αυτές οι ανατομικές διαφοροποιήσεις υπάρχουν εκ γενετής στους σπρίντερ ή αν είναι προϊόν της προπόνησης που κάνουν. Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Proceedings of the Royal Society B».

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Η πολυγαμία φέρνει βία,

2012-01-30T06:00:00.015+02:00

Η πολυγαμία οδηγεί σε βίαιες κοινωνίες ενώ οι μονογαμικοί γάμοι φαίνονται να προσφέρουν ασφάλεια, σύμφωνα με νέα μελέτη,

Λαλίνα Φαφούτη

Ο θεσμός του πολυγαμικού γάμου συνδέεται με αυξημένη εγκληματικοτητα και κοινωνικά προβλήματα,

Γιατί, όσο και αν ορισμένοι μεταξύ αστείου και σοβαρού δυσφορούν, η μονογαμία επικρατεί επισήμως στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη; Επειδή η πολυγαμία οδηγεί σε βίαιες κοινωνίες απαντά μια νέα μελέτη, η πιο εμπεριστατωμένη που έχει γίνει ως σήμερα γύρω από τον θεσμό του γάμου.

Συγκρίνοντας τις συνθήκες μεταξύ κοινωνιών που έχουν υιοθετήσει το ένα ή το άλλο «σύστημα» οι επιστήμονες που τη διεξήγαγαν καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι μονογαμικοί γάμοι προσφέρουν μεγαλύτερη κοινωνική ασφάλεια και ομαλότητα.

Αντίθετα οι πολυγαμικοί φαίνονται να «σπέρνουν» την κοινωνική βία, οδηγώντας σε βιασμούς, απαγωγές, ληστείες και φόνους. Αιτία, όπως υποστηρίζουν, η αντιπαλότητα και ο ανταγωνισμός που δημιουργείται μεταξύ των ανδρών από την άνιση «κατανομή» των γυναικών.

Προοδευτική επικράτηση

Κάποιες θρησκείες και κοινωνίες έχουν εδώ και χιλιετίες υιοθετήσει τον θεσμό της μονογαμίας. Οπως επισημαίνουν όμως οι ανθρωπολόγοι, η πολυγαμία αποτελούσε το πιο διαδεδομένο «σύστημα» στους περισσότερους ανθρώπινους πολιτισμούς που έχουν καταγραφεί ως σήμερα.

Τους τελευταίους αιώνες ωστόσο ο κανόνας έχει αντιστραφεί: η πολυγαμία υποχωρεί ενώ ο μονογαμικός γάμος υιοθετείται από όλο και περισσότερες κοινωνίες επικρατώντας σχεδόν σε ολόκληρο τον ανεπτυγμένο κόσμο. Σήμερα εξακολουθεί να αποτελεί επίσημο θεσμό μόνο σε ορισμένες περιοχές της Αφρικής, της Ασίας, της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αμερικής.

Οι ερευνητές θέλησαν να αναζητήσουν τα αίτια αυτής της «στροφής» διερευνώντας τις κοινωνικές συνθήκες στα δυο διαφορετικά συστήματα. «Η επικράτηση της μονογαμίας φαίνεται παράξενη επειδή οι ίδιοι άνθρωποι που επωφελούνται περισσότερο από την πολυγαμία – οι πλούσιοι και ισχυροί άνδρες – είναι αυτοί που έχουν και τη μεγαλύτερη δυνατότητα να την απορρίψουν» εξηγεί ο καθηγητής Τζόζεφ Χένριτς του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας, επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Philosophical Transactions of the Royal Society B».

Ευρύτερο καλό στην κοινωνία

Φαίνεται όμως ότι στη συγκεκριμένη θεσμοθέτηση το ευρύτερο κοινωνικό συμφέρον υπερτερεί. «Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι ο θεσμοθετημένος μονογαμικός γάμος προσφέρει καθαρά οφέλη στην ευρύτερη κοινωνία μειώνοντας τα κοινωνικά προβλήματα που είναι εγγενή στις πολυγαμικές κοινωνίες» προσθέτει ο καθηγητής.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι στις κοινωνίες όπου επικρατούν οι πολυγαμικοί γάμοι, και ειδικά σε αυτές της Ασίας και της Αφρικής, τα ποσοστά βιασμών, απαγωγών, δολοφονιών, επιθέσεων και απάτης εμφανίζονται σημαντικά αυξημένα. Ο κ. Χένριτς αποδίδει αυτή την αύξηση της εγκληματικότητας στον περιορισμό του αριθμού των γυναικών που είναι διαθέσιμες για τους άνδρες.

«Η έλλειψη γυναικών διαθέσιμων για γάμο στους πολυγαμικούς πολιτισμούς αυξάνει τον ανταγωνισμό μεταξύ των ανδρών για τις λίγες ανύπανδρες γυναίκες που απομένουν» εξηγεί. «Ο μεγαλύτερος ανταγωνισμός αυξάνει τις πιθανότητες του ότι οι άνδρες θα καταφύγουν σε εγκληματικές συμπεριφορές για να αποκτήσουν πόρους και γυναίκες».

Δικαιότερη κατανομή

Μια πιο «δίκαιη» κατανομή των γυναικών οδηγεί σε μικρότερο ανδρικό ανταγωνισμό και λιγότερα κοινωνικά προβλήματα, καταλήγει η μελέτη. Αντί να αναλώνονται στην αναζήτηση συζύγου οι άνδρες επικεντρώνουν τις προσπάθειές τους στη φροντίδα της οικογένειάς τους. Η θεσμοθέτηση της μονογαμίας φαίνεται να αυξάνει τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, την οικονομική παραγωγικότητα, την αποταμίευση και τις επενδύσεις στο όνομα των παιδιών.

Τα παιδιά φαίνονται επίσης να ωφελούνται με πολλαπλούς τρόπους. Στις μονογαμικές κοινωνίες παρατηρείται σημαντική βελτίωση της θέσης τους καθώς οι περιπτώσεις αμέλειας, κακοποίησης, θανάτων από δυστυχήματα ή δολοφονιών παιδιών όπως και οι ενδοοικογενειακές συγκρούσεις εμφανίζονται μειωμένες.

Ο καθηγητής Χένριτς σημειώνει τέλος ότι η θεσμοθέτηση του μονογαμικού γάμου φαίνεται σε γενικές γραμμές να προηγείται του εκδημοκρατισμού και της χορήγησης δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες στα κράτη όπου έχει υιοθετηθεί.

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Αλλα τα μάτια του λαγού και άλλα της… αράχνης!

2012-01-30T04:00:00.014+02:00

Χάρη σε ένα μοναδικό σύστημα όρασης το οποίο επηρεάζεται από το πράσινο φως, η αράχνη-άλτης υπολογίζει με ακρίβεια τις αποστάσεις για την επιτυχή επίθεση στο θήραμά της,

Ειρήνη Βενιού

Το πράσινο φως βοηθά την αράχνη-άλτη να μετρά με ακρίβεια τις αποστάσεις,

«Πράσινη» είναι η όραση της αράχνης-άλτη, σύμφωνα με νέα μελέτη των ειδικών του,

Πανεπιστημίου της Οσάκα.

Η συγκεκριμένη αράχνη, με το επιστηστημονικό όνομα Hasarius adansoni, έλαβε την προσωνυμία "άλτης" ακριβώς επειδή εγκλωβίζει το θήραμά της, πηδώντας πάνω του. Λόγω της παράξενης διάταξης των τεσσάρων ματιών της αλλά και της έλλειψης ενός συστήματος εστίασης της όρασής της, οι ερευνητές αναρωτήθηκαν πώς η αράχνη-άλτης υπολογίζει τις αποστάσεις με τόσο μεγάλη ακρίβεια.

Οι αράχνες άλτες διαθέτουν τέσσερα μάτια στη σειρά: δύο κύρια στο κέντρο και δύο μικρότερα στο πλάι. Τα μικρότερα μάτια χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση της κίνησης ενός αντικειμένου ή εντόμου, το οποίο στη συνέχεια αναλαμβάνουν τα δύο κεντρικά μάτια.

Τα ευρήματα των ειδικών έδειξαν ότι τα αραχνοειδή αυτά έχουν την ικανότητα να αντιλαμβάνονται τις αποστάσεις, συγκρίνοντας τη θολή εκδοχή μιας εικόνας που βλέπουν με την καθαρή εκδοχή της.

Όπως εξηγεί στην επιθεώρηση «Science» ο ερευνητής και συγγραφέας της μελέτης, Ακιχίσα Τερακίτα, αντί ο αμφιβληστροειδής χιτώνας των δύο βασικών ματιών της αράχνης να έχει μια στοιβάδα φωτοϋποδοχέων, διαθέτει τέσσερις ξεχωριστές στοιβάδες. Κοντά στην επιφάνεια, υπάρχουν δυο στοιβάδες ευαίσθητες στην υπεριώδη ακτινοβολία, ενώ πιο βαθιά υπάρχουν άλλες δύο ευαίσθητες στο πράσινο χρώμα.

Η αράχνη άλτης

«Πράσινη» όραση,

Προκειμένου να ελέγξουν την ιδιαίτερη όρασή της, οι ειδικοί τοποθέτησαν μια αράχνη και τρεις μύγες δροσόφιλες μέσα σε ένα κυλινδρικό δοχείο.

Οι ερευνητές σκέφτηκαν ότι εάν το πράσινο φως είναι τόσο σημαντικό για τις αράχνες, τότε στην έλλειψή του δεν θα μπορούσαν να υπολογίσουν με ακρίβεια τις αποστάσεις για το «κυνηγετικό» τους άλμα. Έτσι, «έλουσαν» τα έντομα με φωτισμό διαφόρων χρωμάτων και παρακολούθησαν τις αντιδράσεις τους.

Είδαν λοιπόν, ότι ενώ οι αράχνες μπορούσαν με ευκολία να παγιδεύσουν τις μύγες υπό το πράσινο φως, όταν τις έλουζε κόκκινο φως τα πράγματα ήταν σαφώς πιο δύσκολα.

Το πράσινο φως, σύμφωνα με τους επιστήμονες, παίζει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο κατά τη διαδικασία της σύγκρισης των δύο εικόνων (θολής-καθαρής) που ακολουθούν οι αράχνες για τον ακριβή υπολογισμό των αποστάσεων.

Αναδημοσιευσα Απο Βημα

Καρέ από τη Γαλλία έως το Ιράν,

2012-01-30T02:00:00.017+02:00

Eναν τεράστιο πλούτο φωτογραφικών καρέ προσφέρει το Athens Photo Festival. Ανάμεσά τους του Σάιμον Νόρφολκ, του Αντρέας Μέισνερ, του Ρότζερ Μπάλεν, του Βίκτορα Κοέν και του Ιωάννη Τσιαδή από τους νέους Ελληνες φωτογράφους,

18Ο ATHENS PHOTO FESTIVAL,

40 εκθέσεις στην «Τεχνόπολις» στο Γκάζι και σε όλη την Αθήνα με προσωπικές, τοπικές, αλλά και οικουμενικές ανησυχίες.

Το Athens Photo Festival αντέχει. Από το 1987, οπότε ξεκίνησε ως Μήνας Φωτογραφίας στην Αθήνα και εξελίχθηκε σε Φεστιβάλ, ενώνοντας με εκθέσεις και γεγονότα δεκάδες χώρους στο κέντρο της πόλης, ο ετήσιος θεσμός του Ελληνικού Κέντρου Φωτογραφίας, με ψυχή του τον Σταύρο και τον Μανώλη Μωρεσόπουλο, πατέρα και γιο, έφτασε αισίως στη 18η διοργάνωση.

Η φετινή θεματική του, «Reality check», πηγάζει από την περίοδο που διανύουμε, την οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση, αυτή «που κατακερματίζει την πραγματικότητα και διευρύνει το χάσμα ανάμεσα στην πραγματικότητα που βλέπει ο φωτογράφος και σ' αυτήν μέσα στην οποία βρίσκεται» όπως λέει ο Μ. Μωρεσόπουλος.

Το πρόγραμμα, με 40 περίπου εκθέσεις, υπακούει στην παραπάνω προβληματική, ενσωματώνοντας προσωπικές, τοπικές και οικουμενικές ανησυχίες, μέσα από διαφορετικές χρήσεις του φωτογραφικού μέσου.

Αναπτύσσεται, όπως πάντα, σε δύο ενότητες: στο κεντρικό πρόγραμμα, το οποίο με 15 εκθέσεις θα αναπτυχθεί, από τις 2 Νοεμβρίου, οπότε και τα επίσημα εγκαίνια, στην «Τεχνόπολις» (Πειραιώς 100, Γκάζι), και στο In the sity, με 25 περίπου ατομικές και ομαδικές εκθέσεις, που φιλοξενούνται από τα τέλη Σεπτεμβρίου σε γκαλερί, ινστιτούτα και άλλους αθηναϊκούς χώρους.

Ενα αφιέρωμα στη μνήμη του Κώστα Μπαλάφα, με φωτογραφίες του κυρίως από το αντάρτικο στην Ηπειρο, συνυπάρχει με σύγχρονους δημιουργούς, Ελληνες και ξένους, ο φακός των οποίων είναι στραμμένος στο σημερινό κοινωνικό τοπίο. Ανάμεσά τους, ο σημαντικός Νοτιοαφρικανός φωτογράφος Ρότζερ Μπάλεν.

Τα καρέ του με μεταφορική σημασία είναι τραβηγμένα σε μια τριώροφη αποθήκη κοντά στο Γιοχάνεσμπουργκ, κρυμμένη σε απομεινάρια ορυχείων χρυσού. Στο εσωτερικό της, με χωρίσματα χαλιά, κουβέρτες και μεταλλικές επιφάνειες, στοιβάζονται εργάτες, περαστικοί, εγκληματίες, κατοικίδια και έντομα.

Ο Γερμανός Αντρέας Μέισνερ με την ενότητα «Ολα είναι εντάξει» σχολιάζει με χιουμοριστικό τρόπο την πυρετώδη προετοιμασία για την πολυαναμενόμενη ελευθερία του χρόνου, τις διακοπές. Δομούμε το «τίποτα», βάζοντάς το «σε τάξη» ώστε να διώξουμε μια εσωτερική ανασφάλεια, μας λέει. Ο Βρετανός Σάιμον Νόρφολκ παρουσιάζει μια σειρά φωτογραφιών από τον πόλεμο στο Αφγανιστάν που του είχαν ανατεθεί από την Τέιτ Μόντερν.

Οι εικόνες του αποτελούν μια φανταστική επαναπροσέγγιση των φωτογραφιών του Τζον Μπούρκε, Βρετανού φωτογράφου του 19ου αιώνα, του πρώτου που τράβηξε φωτογραφίες από το Αφγανιστάν.

Στην «Τεχνόπολις» θα δούμε την ομαδική «Emotionally yours» με τη δουλειά τριών επιτυχημένων Σουηδών φωτογράφων, την ομαδική με 10 νέους Ελληνες φωτογράφους, μια επιλογή από 600 προτάσεις (ο μεγαλύτερος από ποτέ αριθμός ενδιαφερομένων), τις ατομικές του Σάββα Λαζαρίδη για τη σύγχρονη κοινωνία του Ιράν, της Lea Golda Holterman που προτείνει τον «Ορθόδοξο έρωτα» με θέματα αισθησιασμού εστιάζοντας στη σεξουαλικότητα Εβραίων ανδρών, κ.ά.

Πολεμικές τέχνες,

Δύο από τις σημαντικότερες εκθέσεις στην πόλη θα φιλοξενηθούν στην Ελληνοαμερικανική Ενωση (31 Οκτωβρίου-25 Νοεμβρίου). Πρόκειται για την ομαδική «Χωρογραφία: Αναζητώντας το νέο αμερικάνικο τοπίο». Και την ατομική του Ελληνοαμερικανού Βίκτορα Κοέν, ο οποίος θα παρουσιάσει τις «Πολεμικές τέχνες» του μέσα από το «αλφάβητο πολέμου» και τις «πολεμικές κεφαλές», έναν πολύπλοκο συνδυασμό εξοπλισμού και εμπορίου πίσω από κάθε ένοπλη σύγκρουση. Μεγάλο ενδιαφέρον αναμένεται να έχει, μεταξύ άλλων, το αφιέρωμα στο σύγχρονο φωτορεπορτάζ, όπως εκφράζεται μέσα από το μεγαλύτερο διεθνές φεστιβάλ του είδους που διεξάγεται κάθε χρόνο στο Περπινιάν της νότιας Γαλλίας. Στο πλαίσιο αυτό, ο Ρώσος φωτογράφος Γιούρι Κοζούρεφ παρουσιάζει τους «Δρόμους της επανάστασης» (M55 Projects, Μαυρομιχάλη 55, 27 Οκτ.-15 Νοεμ.).

Μαραθώνιος,

Διαλέξεις, εργαστήρια, προβολές, διεθνείς «Νύχτες φωτογραφίας» και ένας φωτογραφικός μαραθώνιος στο κέντρο της Αθήνας, στις 13 Νοεμβρίου (οι καλύτερες φωτογραφίες θα εκτεθούν), συμπληρώνουν το πλούσιο πρόγραμμα του Athens Photo Festival 2011.

ΔΗΜΗΤΡΑ ΡΟΥΜΠΟΥΛΑ

Αναδημοσιευσα Απο Eθνος

Ο Καραγκιόζης σε γκαλερί,

2012-01-30T00:00:00.001+02:00

To Θέατρο Σκιών και οι ήρωές του έχουν εμπνεύσει πολλούς εικαστικούς που με τον χρωστήρα τους έχει πειραματιστεί σε αυτό το λαϊκό καλλιτεχνικό είδος.

Μετά τον Τσαρούχη, τον Νίκο Χατζηκυριάκο - Γκίκα, τον Αργυράκη, τον Μποστ, τον Μιγάδη κ.ά., στον μακρύ κατάλογο προστέθηκε και ο Τάσος Μαντζαβίνος, ο οποίος παρουσιάζει τη δική του εικαστική άποψη για τον Καραγκιόζη, τον αθάνατο ήρωα του θεάτρου Σκιών.

Αναμνήσεις από παραστάσεις που είδε και επιρροές από τις λαϊκές ζωγραφιές των καραγκιοζοπαιχτών απεικονίζονται σε έργα του που εκθέτει στη Γκαλερί Σκουφά (Σκουφά 4, Κολωνάκι), έως τις 11 Φεβρουαρίου.

«Το μαγεμένο δεντρί», «Το ναυάγιο του Καραγκιόζη», «Ο Καραγκιόζης γαμπρός», «Ο Μεγαλέξανδρος και το καταραμένο φίδι», είναι μερικές από τις κλασικές παραστάσεις που αναφέρονται στους πίνακες του Μαντζαβίνου.

Αναδημοσιευσα Απο Eθνος

Αγόρι έχει τρελάνει τους επιστήμονες -Βλέπει στο απόλυτο σκοτάδι με μάτια που λάμπουν -Βίντεο,

2012-01-29T22:00:00.014+02:00

Οι γιατροί έχουν μελετήσει την καταπληκτική όραση του Nong Youhui από τότε που ο πατέρας του τον πήγε στο νοσοκομείο στο Dahua,στην νότια Κίνα,επειδή ανησυχούσε για τα έντονα γαλανά μάτια του.

Ο μπαμπάς Ling δήλωσε: «Μου είπαν ότι όσο μεγαλώνει τα μάτια του θα σταματήσουν να λαμπηρίζουν και θα αρχίσουν να γίνονται μαύρα, όπως στους …..

περισσότερους Κινέζους, αλλά ποτέ δεν έγινε αυτό.»

Ιατρικές εξετάσεις που πραγματοποιούνται στο απόλυτο σκοτάδι δείχνουν τον Youhui να μπορεί να διαβάσει τέλεια χωρίς φως και βλέπει τόσο καθαρά όσο οι περισσότεροι άνθρωποι βλέπουν κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Θα μπορούσε ο Nong Youhui να είναι ένα υβριδιό ή ένα Starchild; Μια νέα αναπτυσσόμενη γενιά απο προικισμένα παιδιά ξεφυτρώνουν σε όλον τον πλανήτη μας,λες και το ανθρώπινο είδος εξελίσσεται, ή ενδεχομένως, Εξωγήινη επισκέπτες μας βοήθησαν στην σταδιακή βελτίωση του DNA μας;

Όπως πάντα εσείς αποφασίζετε.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Αναδημοσιευσα Απο Ρεθεμνος

Τα πιο χαδιάρικα λιοντάρια του κόσμου! – Βίντεο,

2012-01-29T20:00:00.013+02:00

Το βίντεο αυτό παρουσιάζει ένα πολύ ενδιαφέρον και τρυφερό θέαμα. Δύο μεγαλόσωμα λιοντάρια εκφράζουν με τον δικό τους τρόπο την αγάπη τους.
Πρόκειται για τον Noam και τον Tom, που παρότι λιοντάρια, φαίνεται να έχουν έναν πολύ ιδιαίτερο δεσμό με έναν από τους υπαλλήλους του πάρκου που τα φιλοξενεί.

Τον αγκαλιάζουν σχεδόν ανθρώπινα σαν φιλαράκια και παίζουν μαζί του!

Δείτε το βίντεο:Το βίντεο αυτό παρουσιάζει ένα πολύ ενδιαφέρον και τρυφερό θέαμα. Δύο μεγαλόσωμα λιοντάρια εκφράζουν με τον δικό τους τρόπο την αγάπη τους.

Πρόκειται για τον Noam και τον Tom, που παρότι λιοντάρια, φαίνεται να έχουν έναν πολύ ιδιαίτερο δεσμό με έναν από τους υπαλλήλους του πάρκου που τα φιλοξενεί.

Τον αγκαλιάζουν σχεδόν ανθρώπινα σαν φιλαράκια και παίζουν μαζί του!

Δείτε το βίντεο:

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Αναδημοσιευσα Απο Ρεθεμνος